woensdag 3 juni 2026

Life goes on....

Vandaag 3 juni even tijd voor een blogje voorfdat straks mijn neef en zijn vrouw hier twee nachtjes zullen verblijven, ze gaan naar o.a Annecy en Chamonix om daar voor W eindelijk het treintje te pakken van de Mont Blanc, iets wat hij al heel lang op een verlanglijstje heeft staan, maar er nooit van is gekomen. Wim is naar de fysio. We hebben weer een rumoerige tijd achter de rug Op 12 mei hadden we een afspraak bij de controlerend geneesheer! Vriendelijk persoon die veel vragen had en W uitvoerig onderzocht. Er kwam zelfs een winkelhaak aan te passen om de grootte van de hoek in de oksel was, ik zag wim bleek worden van de pijn.Hij concludeerde dat dit nog wel even tijd nodig zou hebben om te genezen en gaf aan dat de EMG bij dokter S in Chaumont waarschijnlijk een hoop duidelijkheid zal verschaffen. Hij scahtte dat het nog tenminste ", wellicht 4 maanden zou duren voordat W terug zou kunnen gaan werken. Ik vroeg of er een reden was waarom we over de maand april nog geen ziektegeld hadden ontvangen en volgens hem was dat raar maar hij zou het nakijken. Voor alle zekerheid vroeg ik dit ook nog aan de secretaresse en zij vertelde dat men alles had ingehouden tot dit consult, vermoedelijk een check of alles wel klopte (?). Hij beloofde een rapport te sturen naar huisarts, cardio en ons. 27 mei volgde de EMG bij dokter S in Chaumont, die al snel liet weten dat de pijn in de schouder en arm niets neurologissch is en vertelde dat het volgens hem gezien de metingen een ander op dit moment vaker voorkomend fenomeen is nl. een zgn "frozen schoulder"Volgens hem een trauma na alle ellende van afgelopen jaar. Er moet dus naar gekeken worden en een injectie zou wonderen kunnen verrichten. Hij gaf de uitdraai van zijn bevindingen en onderzoek aan ons mee voor de artsen. 1 juni afspraak bij dr. Lauria in Nancy. Zoals iedere keer weer enorme wachttijd. Hij was nbet als alle voorgaande keren uiterst charmant en betrokken. Keek nog even naar alle resultaten en zei Wim door te willen sturen naar een reumatoloog of orthopedist voor een echografie en een injectie. Eventueel bij een goede "confrere" in Maxeville (beetje ver weg helaas). Hij gaf Wim een vriendelijk klopje op de wang (het is en blijft een charmante Italiaan) en hoopte dat we elkaar niet meer zouden zien, maar hij blijft ten alle tijden bereikbaar/beschikbaar. We maakten nog een grapje tegen zijn sympathieke secretaresse en vertrokken. Gisteren naar onze huisarts; althans het was een vervangster helaas. Voor ons beiden; ik mijn medicijnen en controle diabetes , alles keurig stabiel en Wim voor verlenging ziekteverlof. Ze onderzocht hem, keek nauwelijks in zijn dossier, verslag van controlerend geneesheer was niet binnen en zei dat ze een verlenging van 3 weken gaf!!! 3 weken hè??? nee toch zeker...... Ja want zo zei ze dit viel onder een nieuwe pathologie en daar stond maar 3 weken voor. Ik sputterde tegen, was onaangenaam verrast, uiteindelijk ging ze akkoord voor 4 weken en dan zou W weer aan het werk kunnen. NOU JA zeg!! Anders moesten we maar met een maatschappelijk werkster contact op nemen, want waarom zou hij niet kunnen gaan werken???? We gingen flabbergasted de deur uit, beiden van slag, boos, hoe kon dit nou? Bij thuiskomst nog geprobeerd te bellen met de MSA maar die namen niet meer op. We gingen met heel veel vragen en grote ongerustheid naar bed. Vanochtend meteen naar MSA gebeld; het verslag was op 27 mei verstuurd. De post van tegenwoordig is ook neit meer wat het geweest is, duur en zo traag als...... Maar de vriendelijke secretaresse hielp ons uit een boze droom a) een plaatsvervangend arts mag een ziekte erlof voor max. 3 weken uitschrijven. b) terug naar werk kan alleen als alle behandelingen achter de rug zijn. c) meteen een nieuwe afspraak maken voor eind juni met onze eigen huisarst en geen vervangend arts. Dat heb ik meteen gedaan, rdv 1 juli as. Afspraak voor echo van schouder half juli Afspraak injectie september met echografie. Ik begreep van AM, zus van EM dat er in Nederland speciale polies zijn voor het frozen schoulder fenomeen. We gaan het zien en kunnen weer wat onbezorgder slapen.