A's eerste verjaardag.

Nu Wim 3 x per week naar Langres gaat voor revalidatie kan hij onmogelijk daar vrij van vragen en was er eerlijk gezegd geen mogelijkheid om A's eerste verjaardag in de Vendee te vieren. Dat vond ik toch wel heel erg jammer en in overleg met hem en met mezelf besloot ik om een ticket voor de trein te kopen en er toch heen te gaan. Ik had tenslotte aan de verkoop van 45 potten bittere sinaasappeljam leuk verdiend en gunde mezelf dat reisje. Ik vertrok zaterdag de 14de februari vanuit Chaumont, via Parijs en ik had voor de overstap van Est naar Montparnasse het geld voor de taxi van lieve vrienden gekregen om een boel stress te voorkomen. Het ging dus vrij eenvoiudig en ik had voldoende tijd. Ik eindigde dit keer in La Roche sur Yon waar ik door de kinderen werd opgehaald. E wist dat ze iemend op kwamen halen maar wist alleen niet wie hij kon verwachten. Aan de hand van E speurden zijn oogjes langs alle mensen op het perron en ineens zag bij mij........ OMA hij was zo enbthousiast! Bij hen thuis aangekomen bleek dat ik in het grote bed mocht slapen en dus stelde ik voor dat hij bij mij zou slapen. Hij vond het prachtig! We hebben de daarop volgende dagen heel veel gespeeld, gebouwd met de magnetische stenen van de HEMA, wàt een gaaf speelgoed zeg!! Schot in de roos! Zondag vierden we op kleine schaal A's eerstse verjaardag, want E moest die maandag werken en M wilde graag dat ze A bij ons liet zodat ik wat meer tijd met haar kon doorbrengen. Ze is (wat lijkt ze op haar moeder) heel eenkennig, dus het kostte inderdaad wat tijd voordat ze een klein lachje liet zien. Het was slecht weer en ook bij hen stonden de uiterwaarden blank. Dinsdags werd M beetje ziekies, was al flink verkouden. Dinsdag avond ontving ik een sms van de SNCF dat ivm overstromingen de trein van Nantes naar Parijs was geannuleerd, ik moest een alternatief zoeken. Samen bogen we ons over de website en vonden een andere trein en kochten we daar een ticket voor. Woensdagochtend zouy ik met de bus naar La Roche gaan, M nam zijn bakfiets, de twee kindjes erin en liepen we in ruim 20 minuten naar de bushalte.... Waren we een uur te vroeg!!! Het was kil en het regende en dus zei ik dat hij maar beter terug kon gaan naar huis het was ook rond het middaguur en A begon al te jengelen. Ik wachtte dus op de bus die me naar het station bracht. Stapte in de trein naar TOURS. Na een twee uur stond de trein stil, het werd een oponthoud van dik drie kwartier en... ik zou de trein naar Parijs dus NIET halen. paniek ik pakte mijn telefoon en ging op zoek naar een andere trein, een medepassagier vroeg wat ik ging doen hij zat in de zelfde situatie. Ik zocht een trein en vond ereen maar dan zou ik dus de aansluiting naar Chaumont niet meer halen!!!!! Toen kreeg ik ook nog een sms vand e SNCF dat een ansluiting niet mogelijk was en ik op hun kosten een overnachting kon maken in Tours. Daar had ik al helemaal geen zin in! M belde en zei dat er nog een andere mogelijkheid was, maar ik had de ticket al gekocht! stom dus. De conducteur kwam langs en adviseerde ons om naar het loket van de klantenservice te gaan. Zo gezegd zo gedaan, we waren met 4 personen met hetzelfde probleem. Het werd allemaal snel en keurig geregeld. We moesten alleen nog 1 halte met een kleine stoptrein en dan overstappen in de TGV. Dat lukte allemaal en zodoende kon ik dan toch ook nog de laatste aansluiting in Parijs halen maar ik had maar weinig overstap tijd. Ik holde naar de taxistandplaats, stapte in en vertelde dat ik weinig tijd had, maar ach die arme chauffeur moest door megadrukke straten met stoplichten om de 100 meter al zigzaggend de weg vinden. Ik stapte om 19.06 bij hem in, de trein vertrok om 19.42 we arriveerden om 19.32 op Gare de l'Est. De TER stond al op het perron ik zat alleen in de eerste wagon dus dat was nog een eind lopen. Met een bonkend harft kon ik aan Wim laten weten dat ik toch op de afgesproken tijd in Chaumont aan zou komen en daar stond hij inderdaad op het station. Uiteindelijk was ik die ochtend om 7.30 opgestaan en lag ik thuis om 23.45 uur in mijn bed, versleten en opgelucht dat ik niet ergens in een of ander aggenebbis hotelletje de nacht had moeten doorbrengen en de volgende dag de reis weer moest hervatten. De claim is ingediend, nu hopen dat ik een vergoeding krijg voor de dubbele kosten. Verwacht dat wel even zal duren, want ik ben vast en zeker niet de enige! het

Vergeet ik nog te vertellen dat ik, dankzij een kennis van M, met heel veel plezier heb kunnen kijken en genieten van de nog niet op DVD uitgebrachte film Song, sung blue van en over een koppel dat rondtourde in Amerika en liedjes van Neil Diamond ( mijn idool) vertolkten. Waargebeurd verhaal, geweldige film!