Eerste vegetarische kookweek 2026 en neven en nichtendag familie Bernouw,

We hadden afgesproken dat ik een ander menu zou samenstellen voor de eerste kookweek en dat stuurde ik naar ES die het ze zo op het eerste gezicht goedkeurde. I.v.m 1 mei had ze de start van de week verplaatst want een concert op 1 mei (nationale feestdag) leek haar niet van toepassing. Ik begon zodoende vrijdags met het koken en bracht de eerste maaltijd zaterdagsmiddag naar S. Het was een klein gezelschap van slecht 8 koorleden, E's dochter S kon er dit jaar niet bij zijn i.v.m een belangrijk examen en zodoende maakte ik kennis met J; zij zou deze week zorgen voor ontbijt, lunch en het opwarmen van de maaltijden. Leuk type. Er waren een paar bekende gezichten bij. We dronken een glas bubbels om de week mee te beginnen. Zondagochtend had ik geen nieuws of het eten in de smaak was gevallen, ik had er een beetje buikpijn van. Zondagmiddag bleek dat op de asperge pannacotta na, door iedereen gewaardeerd was. Zucht van verlichting! Donderdagavond was het concert, dit keer waren de zus en zwager van EM aanwezig ook zij genoten zichtbaar van de prachtige liederen. In aanloop naar de kookweek had ik gevraagd of er wellicht een mogelijkheid was om met iemand mee terug te rijden naar Nederland. De neven-en nichtendag van de familie Bernouw was gepland op zaterdag 2 mei. En dat was mogelijk. Kostte wel wat voorbereiding iuvm het eten na het concert maar dat moest te doen zijn. Ik sprak af dat de spullen die ik die avond niet mee kon nemen verzameld zouden worden en in een kratje met mijn naam erop ergens zouden worden neergezet. De eigenaresse van het huis was op de hoogte. Zodoende nam ik wel de vieze kaasfonduepannen mee en zette die thuis inde week. Mijn chauffeur had afgesproken me te bellen wanneer hij uit S zou wegrijden en we elkaar in Robecourt bij de oprit van de A31 zouden treffen. Dat gebeurde injderdaad en we reden hier om iets over 10 weg. Ik nam afscheid van Wim en kwam er te laat achter dat ik mijn regenjas in de Twingo had laten liggen! T zette me na de enorme file bij de Moerdijkbrug af op Kralingse Zoom. Ik nam de Metro en hoorde dat de metro niet verder zou rijden dan de Voorschotenlaan ivm werkzaamheden. Met de tram verder... ik was niet de enige! als sardientjes in lijn 18 door hartje centrum Rotterdam naar Marconiplein, daar overgestapt in de metro naar /Maassluis. Tineke stond bij het sation op me te wachten. Ik ging bijtijds naar bed, wnt het was een vermoeiende dag geweest. Zaterdag ochtend naar de Koningshoek en kocht ik bij Zeeman dezelfde jas maar dan in het blauw. Neef A& vrouw A zouden me om 13 uur oppikken bij de Jumbo. We reden naar Kudelstaart en daar waren op 3 personen na alle anderen. Het werd een gezellige middag, in het zonnetje heerlijk buiten op het terras. Helaas maar een paar foto's. Zondagochtend reed W M me naar het station en nam ik de metro naar Schiedam, ik had via whatsapp een afspraak gemaakt met mijn kookvriendin van lang geleden, MG met wie we trouwe vaste klanten waren bij de kookschool van Patricia vande Wal-Bake. We hadden elkaar 40 jaar niet gezien! We herkenden elkaar voor de deru van het Vlaams Broodhuys meteen. Wat een leuke ontmoeting: zoveel raakvlakken, nog steeds allebei actief en dezelfde liefhebberijen. Voor herhaling vatbaar. Manon kwam me ophalen en we reden naar Rotterdam Zuid, ze had kaartjes voor de film "Champagne". De moeite waard. Met het oog op onze reis naar Schotland in septmber as. is het te hipen dat er voor ons een gunstiger afloop zal zijn. 's-Avonds aten we bij Hamashi, de buurtjes van de Hoogstraat, nu een prachtig restaurant op de Westvest, het was superlekker. Maandagochtend bracht WM me net wat later als gepland naar het station en miste ik de aansluiting met de bus naar Ridderkerk op station Lombardijen en besloot ik met de trein door te rijden naar Barendrecht. Daar stond een mini busje die me naar centrum Ridderkerk bracht. Stopte vlak om de hoek bij M&J. M had iets buiten dze deur willen gaan eten, maar op maandag is alles gesloten en dus aten we een broodje thuis bij haar. Het was erg gezellig maar het was duidelijk voor haar te vermoeiend allemaal, zeker na een moeilijk weekdend vor zorgen om haar moeder en goede vriend AH. J bracht me naar Lombardijen en ging ik terug naar Maasluis, liep terug vanaf het station ( toch inderdaad een eind). Ik had beloofd die avond voor T&W te koken en omdat W absoluut niet van stamppot houdt viel de keuze op kip/kerrie. T had als verrassing HK uitgenodigd om te komen eten, die bleef stomverbaasd staan toen ze mij zag staan in de keuken. ook voor T was dit allemaal veel te druk en dus stelde H voor een eindje te gaan wandelen en haar huisje te bekijken, dat deden we onder het genot van een lekker ijsje. Terug op de Spinnerij pakte ik mijn koffertje in en ging naar bed. WM bracht me ook dinsdags naar het station en daar stond Debbie me op te wachten. We namen de metro naar Wilhelminaplein, dronken koffie en thee bij Hotel New York en liepen naar het prachtige museum FENIX, waar ik kaartjes voor had besteld. Wat een interessante, bijzondere tentoonstelling in het kofferlabyrinth. Een bezoek dat echt heel erg de moeite waard is. Een aanrader.

Ik stond keurig op tijd op het perron van de Eurostar en nam afscheid van Debbie en stapte in de trein om 15.58 uur met overstap in Parijs was ik om 22.02 uur in Chaumont waar Wim me ophaalde. Een volgepropt weekend met het weerzien van vele bekenden. In 1 woord SUPER, iedereen Bedankt.

Afscheid 2

De 2de april vond de vernissage plaats van de nieuwe expositie in het museum (Nogent) en ik kreeg zoals ieder jaar een uitnodiging. Natuurlijk waren er veel bekenden en ik maakte met velen van hen een praatje. AM was afwezig en later begreep ik dat zij geen uitnodiging had gekregen, bizar want als er iemand is die veel voor het museum heeft betekend was zij het wel Schandalig dus; Maar goed, de nodige speeches werden gehouden door de burgemeester, de wethouder van cultuur en de nieuwe directeur en het nieuwe thema :"De fil en aiguille" was een feit. Moet eerlijk zeggen dat de opstelling en de uitvoering ervan mij wat tegen valt. Grafisch ook erg "druk" en de accesoires in en om de stukken totaal niet zoals wij het deden. Ineens zag ik in mijn ooghoek een bekende staan, iemand die ik al héél lang niet meer en publique had gezien Het was mijn oud-collega FM, zij had zicch sinds het overlijden van haar dochter niet meer en publique getoond en zich opgesloten in haar huis Vrecshillende keren had ik een poging gedaan, via FB, ed maar steeds geen response. De moed zonk me in de schoenen, ik zag ertegenop om naar haar toe te gaan. Een bekende van de Service Technique van de stad zag me en vroeg wat er aan de hand was, ik legde uit dat ik niet goed wist wat te doen en hij nam meteen het initiatief en nam me aan mijn arm mee haar richting uit. F was ook duidelijk geemotioneerd en we moesten beiden huilen. Met dank aan DP hadden we een gesprek en bleek dat dit de eerste keer was dat ze zich weer in Nogent le Haut vertoonde! We zeiden elkaar gedag en ik ging toch wel een beetje van m'n stuk terug naar huis. Via whats app contacte ik AM, die inderdaad geen uitnodiging had gekregen en vertelde haar van mijn ontmoeting. We vonden het beiden een goed teken dat FM zich weer onder de mensen had vertoond. Ik stuurde F op 16 april een felicitatie voor haar 70ste verjaardag. En toen... 25 april, De kookweek voor de zangers was begonnen en liep gesmeerd.... toen ik een appje kreeg van AM of ik op de hoogte was van FM? Hè?, nee wat dan??? Het slechte nieuws was dat F was overleden aan een hersenbloeding, er zou geen rugbaarheid aan gegeven worden, meer wist ze me niet te vertellen. Ik kon het niet geloven en ben meteen bij diverse gemeenschappelijke kennissen gaan informeren. Het vreselijke nieuws werd bevestigd, ze had begin april een herseninfarct gehad en lag tijdens haar verjaardag nog in het ziekenhuis, het leek erop dat ze opknapte maar een tweede avc werd haar fataal! Men kon me vertellen dat ze opgebaard lag en dat de crematie in besloten kring plaats zou vinden. Zondag 26 april ging ik naar Serqueux de maaltijd brengen en sprak nog even met een glas spa rood op het terras met de vriendelijke dame die dit keer de verzorging van ontbijt en lunch op zich had genomen want de dochter van ES had die week een belangrijk examen. Ik vertelde haar dat ik niet wist wat te doen, naar het uitvaartcentrum rijden? Zij adviseerde dat te doen, nu kon het nog. Ze had gelijk en ik kan niet anders zeggen dan dat ik blij ben dat te hebben gedaan. DM de man van FM was aanwezig samen met twee van haar broers. Normaliter ben ik niet van kijken naar een overledene, maar ik heb het toch gedaan. Ze lag er zoo prachtig bij, prachtig aangekleed en opgemaakt alsof ze ieder moment op zou staan. Ik heb er geen spijt van dat ik de stap durfde zetten. D nodigde me uit toch naar de crematie te komen die 's-woensdags plaats zou vinden, maar dat heb ik uiteindelijk niet gedaan.

Afscheid,

Het ging al een poos niet echt goed met Mme.L. Nadat ze op een nacht in haar kamerjas was blijven hangen in het toilet en toen heel lelijk was gevallen, klaagde ze veel over pijn en was onzeker. Ook was er regelmatig conflict met de huisarts over haar medicatie. Ze leest altijd alle bijsluiters en je houdt het niet voor mogelijk maar dan krijgt ze dus ook al die bijwerkingen en stopt dan met innemen. Mme. K ook mijn huisarts was tijdens mijn laatste consult hier heel erg over verbolgen en nadat Mme.L haar tijdens haar laatste huisbezoek de deur uit had gezet wilde ze er niet meer heen en stuurde een vervanger! Mme.K vergeleek haar met haar eigen moeder: een dame van stand die iedereen ziet als personeel! Ja dat was ook voor mij verschillende keren heel erg duidelijk. Ze zei dat ze mij bewondert omdat ik toch blijf gaan, Wim zegt ook regelmatig dat ik eea niet zou moeten accepteren, maar ach.... Inmiddels liepen er meer hulpjes rond. CL niet echt mijn type doet tegenwoordig haar lege flessen en kranten en gaat ook naar de apotheek of haalt geld. EM is ingeschakeld voor wat huishoudelijk werk en dergelijk. FH haar vaste hulp en buurvrouw zou het huishouden moeten doen, maar daar heeft ze een broertje dood aan en dweilt alleen de keukenvloer en doet de boodschappen bij de winkeliers die aan de deur komen. Allen worden betaalt met CES! Sinds eind vorig jaar loopt er iedere dag een keurige dame rond die haar helpt met de persoonlijke verzorging en het aandoen van de steunbanden om de benen, maar Mme.L vindt deze Sandrine veel te bazig en dominant en maakt met regelmaat bonje met haar, maar beide zoons zijn heel erg content over deze truus! Een week of vier geleden trof S op een zondagmorgen Mme.L aan in een hele verwarde bui en was onaanspreekbaar. Samen met FH besloten zij de 15 te bellen en werd Mme.L naar de EHBO in Neufchateau gebracht. Ze werd opgenomen. Ik ben een dag of wat later bij haar op bezoek gegaan. Op dat moment was de maatschappelijk werkster bij haar om dingen te bespreken, want Madame kon zo niet terug naar huis. Madame was zoo verdrietig en vroeg aan mij haar zoon in Nice te bellen. Dat deed ik maar dat werd me niet in dank afgenomen, hij was boos en zei dat het zo niet langer kon blijven ze moest opgenomen worden en hij had al een plek gereserveerd in het verzorgingshuis bij hem in de buurt! Zijn broer zou komen en die zou het allemaal gaan regelen. Ik wist dat hij zou komen want ze had me gevraagd of ik voor wat maaltijden kon zorgen, maar het viel precies in de periode dat ik voor het "koor" zou koken dus kwam bijzonder slecht voor me uit. YL kwam de 22ste april. Zijn broer schreef dat ze een psychose had en een delire en niet aanspreekbaar was. Ze kreeg iedere dag wat meer pijnstillers en was niet aanspreekbaar. Nog voordat ik aan de boodschappenlijst en het bereiden van de maaltijden begon ging ik nog even bij haar langs in het ziekenhuis. We waren Wim en ik er even tussenuit geweest naar M&E, ze had me dus al even niet gehoord of gezien. Ze lag te slapen, ontzettend vermagerd en lijkbleek. Ik probeerde haar wakker te maken, streek even over haar wang, ze opende haar ogen en keek me aan en vroeg waar was u al die tijd? Ze was absoluut niet verward, wel zichtbaar uitgeput. Ik legde haar uit over ons uitstapje en was zo blij me te zien. Ineens begon ze over een eventuele overplaatsing en moest verschrikkelijk huilen, ze wist dat ze niet meer terug zou gaan naar haar eigen huis en had nog graag dingen willen regelen. Ook ivm diverse spullen. Ze vertelde over een naaidoos op zolder palissanderhout Louis XVI die vol zat met door haar moeder geklost kant, band en ivoren en benen knopen. Ze had graag dat ik die zou krijgen, als aandenken want bij mij zou het op z'n plaats zijn. (we hadden in het verleden afgesproken dat ik nog een keer op zolder zou gaan kijken of er iets was waar ik belangstelling voor had maar ik kreeg zonder vragen de keulse azijnpot soort "varkentje"). Ja , leuk maar ik kon dat toch moeilijk tegen haar zoons gaan zeggen. Toen ik na afloop nog even bij hem langs ging liet hij duidelijk weten dat er mocht ze komen te overlijden er niets op papier stond. Hij was bezig de salrissen af te ronden en had het op zijn manier te druk voor een praatje. Nee logisch iedere keer begon ze erover dat ze eea vast wilde leggen , maar het kwam haar nooit van. Iedere keer was ze of te moe, of had andere bezigheden. De koorweek verliep vlekkeloos, was een succesje helaas maar 10 personen. Het concert was prachtig. Ik had kunnen regelen om met een van de zangers mee terug naar Nederland te rijden ivm de neven en nichtendag op 2 mei. Maar vrijdagochtend 1 mei kreeg ik een berichtje van FH dat Madame in de nacht was overleden. Ik stuurde een condoleance naar haar zoon Y en kreeg een bedankje terug. FH wist niet wat er verder ging gebeuren. Ze beloofde me op de hoogte te houden. Zoon S zou zaterdag met de trein komen vanuit Nice. Toen kreeg ik nog een sms van Y of ik wellicht voor een maaltijd kon zorgen voor zaterdagavond voor 3 pers. Nou jammer dan ik ging naar Nederland en liet dat netjes weten. zoek het lekker uit. Inmiddels is duidelijk dat Mme. L. wordt/werd gecremeerd en bijgezet bij de urn van haar man, wanneer, door wie, besloten of familiekring, niemand is op de hoogte en er is ook geen rouwadvertentie tot nu toe in de krant verschenen. Zoon Y vertrok zondag 3 mei jl terug naar La Reunion, Ik vind het zo ontzettend verdrietig dat ze zonder verdere ceremonie en/of aankondiging vermoedelijk is gecremeerd. Ze had zo graag iets in de kerk gewild, had ze me toe vertrouwd, maar haar zoons die ze "egoisten" noemden denken er dus anders over. En de inboedel, ik vrees dat ze een opkoper laten komen die het leeghaalt en er een slaatje uit zal slaan en het huis te koop zullen zetten. en het "Chateau" ??????