Het wel en wee van een Nederlands gezin dat in 2007 definitief is geemigreerd en probeert twee- wekelijks verslag te doet van hun nieuwe leven in Noord Frankrijk.
zaterdag 9 mei 2026
Afscheid 2
De 2de april vond de vernissage plaats van de nieuwe expositie in het museum (Nogent) en ik kreeg zoals ieder jaar een uitnodiging. Natuurlijk waren er veel bekenden en ik maakte met velen van hen een praatje. AM was afwezig en later begreep ik dat zij geen uitnodiging had gekregen, bizar want als er iemand is die veel voor het museum heeft betekend was zij het wel Schandalig dus; Maar goed, de nodige speeches werden gehouden door de burgemeester, de wethouder van cultuur en de nieuwe directeur en het nieuwe thema :"De fil en aiguille" was een feit. Moet eerlijk zeggen dat de opstelling en de uitvoering ervan mij wat tegen valt. Grafisch ook erg "druk" en de accesoires in en om de stukken totaal niet zoals wij het deden.
Ineens zag ik in mijn ooghoek een bekende staan, iemand die ik al héél lang niet meer en publique had gezien Het was mijn oud-collega FM, zij had zicch sinds het overlijden van haar dochter niet meer en publique getoond en zich opgesloten in haar huis Vrecshillende keren had ik een poging gedaan, via FB, ed maar steeds geen response. De moed zonk me in de schoenen, ik zag ertegenop om naar haar toe te gaan. Een bekende van de Service Technique van de stad zag me en vroeg wat er aan de hand was, ik legde uit dat ik niet goed wist wat te doen en hij nam meteen het initiatief en nam me aan mijn arm mee haar ricting uit. F was ook duidelijk geemotioneerd en we moesten beiden huilen. Met dank aan DP hadden we een gesprek en bleek dat dit de eerste keer was dat ze zich weer in Nogent le Haut vertoonde! We zeiden elkaar gedag ebn ik ging toch wel een beetje van m'n stuk terug naar huis. stuurdez via FB een verja
Via whats app contacte ik AM, die inderdaad geen uitnodiging had gekregen en vertelde haar van mijn ontmoeting. We vonden het beiden een goed teken dat FM zich weer onder de mensen had vertoond.
Ik stuurde F op 16 april een felicitatie voor haar 70ste verjaardag.
En toen...
25 april,
De kookweek voor de zangers was begonnen en liep gesmeerd.... toen ik een appje kreeg van AM of ik op de hoogte was van FM?
Hè?, nee wat dan???
Het slechte nieuws was dat F was overleden aan een hersenbloeding, er zou geen rugbaarheid aan gegeven worden, meer wist ze me niet te vertellen.
Ik kon het niet geloven en ben meteen bij diverse gemeenschappelijke kennissen gaan informeren.
Het vreselijke nieuws werd bevestigd, ze had begin april een herseninfarct gehad en lag tijdens haar verjaardag nog in het ziekenhuis, het leek erop dat ze opknapte maar een tweede avc werd haar fataal! Men kon me vertellen dat ze opgebaard lag en dat de crematie in besloten kring plaats zou vinden.
Zondag 26 april ging ik naar Serqueux de maaltijd brengen en sprak nog even met een glas spa rood op het terras met de vriendelijke dame die dit keer de verzorging van ontbijt en lunch op zich had genomen want de dochter van ES had die week een belangrijk examen. Ik vertelde haar dat ik niet wist wat te doen, naar het uitvaartcentrum rijden? Zij adviseerde dat te doen, nu kon het nog. Ze had gelijk en ik kan niet anders zeggen dan dat ik blij ben dat te hebben gedaan. DM de man van FM was aanwezig samen met twee van haar broers. Normaliter ben ik niet van kijken naar een overledene, maar ik heb het toch gedaan. Ze lag er zoo prachtig bij, prachtig aangekleed en opgemaakt alsof ze ieder moment op zou staan. Ik heb er geen spijt van dat ik de stap durfde zetten.
D nodigde me uit toch naar de crematie te komen die 's-woensdags plaats zou vinden, maar dat heb ik uiteindelijk niet gedaan.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten