Gekker moet het toch niet worden....

Inmiddels zijn we er dus ook achter gekomen dat Wim niet meer onbeperkt de deur uit mag. Hij moet van 9-12uur én van 14-16 uur beschikbaar zijn voor een eventueel controlerend bezoek! Zijn we lekker mee, maar niet heus. Het komt voor sommige dingen echt zo rottig uit, maar het is even niet anders. We ontvingen op woensdag 3 juni mijn neef en zijn vrouw inclusief het nodige HeimWeeVoer voor twee nachtjes op weg naar hun uiteindelijke doel de tramway van de Mont Blanc. Het was erg gezellig, veel gekletst en we hebben elkaar wat beter leren kennen. Tot op heden nooit erg veel contact gehad, behalve tijdens de drie neven en nichtendagen. Jammer eigenlijk, achteraf gezien. Donderdag zijn we naar het museum gereden en heb ik ze eea verteld en uitgelegd. En we liepen naar beneden om aan hen de R4's te laten zien. Vrijdagochtend vertrokken zij weer richting de Alpen. We konden hen volgen op Polarsteps. Wim zat al langer op internet te zoeken naar een chassis voor de witte Renault maar alles wat hij vond was of verschrikkelijk duur of erg ver weg. Maar nu had hij dan toch iets gezien wat interessant leek, maar niet echt in de buurt. Gezien zijn beperkingen en na uitgebreid overleg met de verkoper is hij erheen gereden en besloot bij thuiskomst dat hij dat chassis graag over wilde nemen. Maar..... natuurlijk pastte het niet in de Berlingo. Dat werd zoeken naar geschikt en betaalbaar vervoer. Huren??? een optie maar jemig de borg..... Waanzinnige bedragen kwamen voorbij. Toen hij terug kwam van de osteopaat zag hij hier vlakbij dat de garage in BstM ook busjes verhuurt. Dus ik opgebeld en ja hoor geen punt, nette prijs én.. géén BORGsom! Hij is erheen gegaan en heeft alles opgemeten om te zien of het chassis erin zou passen, yeahhh. Meteen afspraak gemaakt voor de zaterdag (dan werkt een controlerend geneesheer vast niet?). Hij is dus zaterdags om 12 uur vertrokken, (de verkoper had nachtdienst gehad) en hij kwam aan het eind van de middag terug. Het chassis lag erin! maar hoe kregen we het er samen uit? De ladder neergezet in omgekeerde U vorm, twee schragen. Eerst voorzichtig het chassis andersom gedraaid en toen beetje voor beetje eruit getrokken zodat het op de ladder rustte, die ik eronder schoof. Daarna (slim van hem) langzaam maar voorzichtig de camionette naar voren gereden en nu rust het dus op twee schragen en de ladder buiten. Hij moet er dus nog wel hier en daar wat aan repareren en zoekt nu iemand die kan lassen want dat kan hij ,nog niet, zelf. Om dit grapje te bekostigen stelde hij voor om een Mongin zakmes te koop aan te bieden, maar dat leverde weinig op alleen commentaar dat we het TE duur aanboden. Zondag 14 juni was de "Journee découverte de la Coutelerie Nogentaise" in NOGENT. Aan mij de taak om voor de lunch te zorgen. Ik maakte sandwiches en tortillawraps en met het uiterst goedkope blik artisjokharten een heerlijke salade. NOZ 3.49€ blik met uitlekgewicht 1800 gram! Ik reed om iets over elf naar Nogent, niet stilgestaan bij de drukte van een Vide Grenier in Is, maar ik was toch net iets voor 12 op de plaats voor de Mairie. Het was lekker druk en prachtig weer.

Er was een minpuntje in de organisatie: De lunch was bestemd voor de exposanten en helaas had niemand eraan gedacht om die te voorzien van een badge. Hoe kon ik dan weten Wie er exposant was en wie niet???? PB bleef een beetje in de buurt maar toch was het lastig. Maar goed voor de mensen die dus spontaan op de broodjes af kwamen hebben we uiteindelijk een prijs afgesproken van 2 € per broodje. Ook de tortillawraps werden erg enthousiast ontvangen. Helaas bleek de koelkast kapot en alle frisdrank was op kamertemperatuur. Beetje vervelend met dat enorme warme weer. De tap (nieuwe versie met la Choue) liep lekker. Er waren veel bekenden o.a. de gezellige vent (die op de salon al twee jaar achtereen steeds even naar mijn "breloque" mesje van AV wil kijken, helaas draag ik die al een poosje niet want hij was wat vuil en dus heeft AV hem nu en zal wanneer hij tijd heeft er even naar kijken) Hij verkoopt tweedehands messen en ik vroeg aan hem of hij misschien geinteresseerd was in het 6 delige zakmes van J.Mongin. Er stond op dat moment een meneer naast hem en die vroeg of hij mee mocht luisteren. Ik liet de fotos zien op mijn telefoon en hij gaf aan dat hij daar wel in geinteresseerd was. Ik heb Wim gebeld en gevraagd of hij het kon komen laten zien. Dat deed hij en we hebben het mes ( weliswaar beneden onze vraagprijs) aan deze meneer verkocht. Om 18.00 uur kwam de ST van Nogent om de stands in te klappen en op te ruimen en dronken we een glas bubbels en evealueerden we samen met het team van het museum de geslaagde dag. AV, M en M hebben zeker een twintigtal mensen geholpen hun zakmes te monteren. Meerendeels jongelui. Echt zo gaaf. Onze polo's zijn keurig netjes

Life goes on....

Vandaag 3 juni even tijd voor een blogje voordat straks mijn neef en zijn vrouw hier twee nachtjes zullen verblijven, ze gaan naar o.a Annecy en Chamonix om daar voor W eindelijk het treintje te pakken van de Mont Blanc, iets wat hij al heel lang op een verlanglijstje heeft staan, maar er nooit van is gekomen. Wim is naar de fysio. We hebben weer een rumoerige tijd achter de rug Op 12 mei hadden we een afspraak bij de controlerend geneesheer! Vriendelijk persoon die veel vragen had en W uitvoerig onderzocht. Er kwam zelfs een winkelhaak aan te passen om de grootte van de hoek in de oksel was, ik zag Wim bleek worden van de pijn. Hij concludeerde dat dit nog wel even tijd nodig zou hebben om te genezen en gaf aan dat de EMG bij dokter S in Chaumont waarschijnlijk een hoop duidelijkheid zal verschaffen. Hij schatte dat het nog tenminste (wellicht) 4 maanden zou duren voordat W terug zou kunnen gaan werken. Ik vroeg of er een reden was waarom we over de maand april nog geen ziektegeld hadden ontvangen en volgens hem was dat raar maar hij zou het nakijken. Voor alle zekerheid vroeg ik dit ook nog aan de secretaresse en zij vertelde dat men alles had ingehouden tot dit consult, vermoedelijk een check of alles wel klopte (?). Hij beloofde een rapport te sturen naar huisarts, cardio en ons. 27 mei volgde de EMG bij dokter S in Chaumont, die al snel liet weten dat de pijn in de schouder en arm niets neurologissch is en vertelde dat het volgens hem gezien de metingen een ander op dit moment vaker voorkomend fenomeen is nl. een zgn "frozen schoulder"Volgens hem een trauma na alle ellende van afgelopen jaar. Er moet dus naar gekeken worden en een injectie zou wonderen kunnen verrichten. Hij gaf de uitdraai van zijn bevindingen en onderzoek aan ons mee voor de artsen. 1 juni afspraak bij dr. Lauria in Nancy. Zoals iedere keer weer enorme wachttijd. Hij was nbet als alle voorgaande keren uiterst charmant en betrokken. Keek nog even naar alle resultaten en zei Wim door te willen sturen naar een reumatoloog of orthopedist voor een echografie en een injectie. Eventueel bij een goede "confrere" in Maxeville (beetje ver weg helaas). Hij gaf Wim een vriendelijk klopje op de wang (het is en blijft een charmante Italiaan) en hoopte dat we elkaar niet meer zouden zien, maar hij blijft ten alle tijden bereikbaar/beschikbaar. We maakten nog een grapje tegen zijn sympathieke secretaresse en vertrokken. Gisteren naar onze huisarts; althans het was een vervangster helaas. Voor ons beiden; ik mijn medicijnen en controle diabetes , alles keurig stabiel en Wim voor verlenging ziekteverlof. Ze onderzocht hem, keek nauwelijks in zijn dossier, verslag van controlerend geneesheer was niet binnen en zei dat ze een verlenging van 3 weken gaf!!! 3 weken hè??? nee toch zeker...... Ja want zo zei ze dit viel onder een nieuwe pathologie en daar stond maar 3 weken voor. Ik sputterde tegen, was onaangenaam verrast, uiteindelijk ging ze akkoord voor 4 weken en dan zou W weer aan het werk kunnen. NOU JA zeg!! Anders moesten we maar met een maatschappelijk werkster contact op nemen, want waarom zou hij niet kunnen gaan werken???? We gingen flabbergasted de deur uit, beiden van slag, boos, hoe kon dit nou? Bij thuiskomst nog geprobeerd te bellen met de MSA maar die namen niet meer op. We gingen met heel veel vragen en grote ongerustheid naar bed. Vanochtend meteen naar MSA gebeld; het verslag was op 27 mei verstuurd. De post van tegenwoordig is ook niet meer wat het geweest is, duur en zo traag als...... Maar de vriendelijke secretaresse hielp ons uit een boze droom a) een plaatsvervangend arts mag een ziekte verlof voor max. 3 weken uitschrijven. b) terug naar werk kan alleen als alle behandelingen achter de rug zijn. c) meteen een nieuwe afspraak maken voor eind juni met onze eigen huisarts en geen vervangend arts. Dat heb ik meteen gedaan, rdv 1 juli as. Afspraak voor echo van schouder half juli Afspraak injectie september met echografie. Ik begreep van AM, zus van EM dat er in Nederland speciale polies zijn voor het frozen schoulder fenomeen. We gaan het zien en kunnen weer wat onbezorgder slapen.