Inpakken en wegwezen......................

Was ik jl. maandag nog een soort van optimistisch over mijn baan als serveerster; nu donderdag na 3 avonden samenwerken met JP heb ik het helemaal gehad!!!!! Na mijn vrije dinsdagavond, viel het destemeer tegen er weer tegenaan te moeten, maar vol goede moed ging ik gisteren weer op pad. Netjes in het zwart gekleed, schoon en verzorgd kwam ik op de receptie aan. Meneer B. was aanwezig en had me in eerste instantie niet eens herkend! Vroeg hoe het ging en ik zei tegen hem dat ik het niet mee vond vallen. Hij haalde z' n schouders op: met andere woorden "alles went!" Ik opende de bar, er stond een enorme berg vaat, die ik eerst opruimde en maakte voor de chef en zijn assistente een kopje espresso. JP kwam tegen kwart voor zes aankakken, helemaal gestressed ( hij was aangehouden door de politie en daar baalde die van)
Hij liet me even tussen twee peuken door weten dat hij vanavond wel 100 couverts aankon! De eerste aanvaring was er al na nog geen 10 minuten toen een Nederlandse mevrouw haar take-away bestelling door wilde geven; we doen dit NIET voor zessen, dus waar was ik nou in hemelsnaam mee bezig!!!! Ik blijf de neiging hebben me te excuseren, stom natuurlijk maar legde toch voor alle duidelijkheid maar even uit dat mevrouw haar maaltijd graag om kwart over wilde komen ophalen en dus maar alvast bestelde en afrekenen wilde. Fout 1! Toen kwam er aan de bar een echtpaar zitten, keurig netjes aangekleed en duidelijk geen campinggasten, nee het waren de ouders van JP. Hij bestelde een bier en zij een Perrier Menthe, in tapte een grote pils zette het voor meneer neer, toen bleek dat hij een kleine had willen hebben. Fout 2! Er volgde een woordenwisseling tussen vader en JP dat resulteerde in een heftige discussie en een paar akelige opmerkingen over en weer. De spanning was te snijden. Toen kwam mevrouw van de take-away de kip terug brengen die volgens haar niet te eten was. Ik naar de keuken waar de chef een stuk van de kip plukte en in zijn mond stak gevolgd met de mededeling dat er met die kip niets mis was. Wat wilde mevrouw????? Mevrouw wilde graag haar geld terug: niets vervanging of zo gewoon niet goed, geld terug. Ik vroeg hoe ik dat moest oplossen met het kasverschil, het kwam er op neer dat ik maar even iets anders van 10 euro moest vergeten aan te slaan. Okay dan! Intussen liep het restaurant flink vol en de bar ook want het was buiten aardig fris. Dus ik had het zo druk als een klein baasje! Take-away bestellingen, biertjes tappen, mocht zelfs twee keer een bestelling in het restaurant opnemen en toen waren er twee entrées klaar voor tafel 11. Ik nam ze mee en werd onderweg toegesnauwd dat ik WEER het broodmandje had vergeten! Fout3! Ik excuseerde me bij tafel 11 en maakte het mandje klaar om weg te brengen en legde het puntje van de baguette op zij voor mijzelf, het was intussen al tegen negenen en ik had trek. Op de terugweg naar de bar stak ik het korstje in mijn mond: weer een snauw ,"er wordt hier niet gegeten als je met klanten bent!" Fout 4. Prompt liep mijn ergernis aardig hoog op en liet ik van de weeromstuit drie wijnglazen vallen: KAPOT dus en dat was Fout 5! Het gevolg was dat hij me verder alleen nog maar commandeerde en liet afruimen en afwassen. Ik liep intussen op mijn tandvlees en kreeg steeds meer last van mijn rug. De plek (ik ben in Schiedam een keer vreselijk van de trap gevallen en door de ambulance op een brancard afgevoerd compleet met kraag omdat ze dachten dat ik mijn ruggenwervel had beschadigd) op mijn rug stond als het ware in de brand. Toen gezin B. naar hun chalet ging kwamen de vriendjes weer een voor een binnen druppelen, er werd nog even gemeld dat ik een keuze moest maken welke pizza ik wilde; gatver niet weer! en toen begon de eindeloos lijkende afwas. Een vriendelijk stel Nederlanders maakten een opmerking over het humeur en het gedrag van JP, iets wat ik alleen maar kon bevestigen: hij was echt heel onvriendelijk. Ik at aan een tafeltje alleen een koudgeworden pizza, de chef en assistente kwamen aan de bar, de buitendeur ging op slot en iedereen stak, ondanks het rookverbod, een sigaretje op! Niemand vraagt of je daar last van hebt. Allemaal aan de drank en ik maar afwassen; ik baalde als een stekker! Nadat ik de bar had schoongemaakt, de stoelen op de tafels gezet, alles had afgedroogd, de koffiemachine schoon, de biertap weer fris en geveegd, meldde ik me. De fooienpot werd verdeeld door 4 en ik kreeg 16 euro. Heb mijn spullen gepakt, heb gedaggezegd en ging stuk naar huis. Kwam om vijf voor 12 binnen en had onderweg besloten dat ik dit niet blijf doen. Geld verzoent de arbeid, maar ik laat me niet door een knul van 25 commanderen: NO WAY José!
Dus vanochtend, met lood in de schoenen, meneer B. opgebeld en hem gezegd dat dit niet mijn ding is, dat ik hem graag terwille had willen zijn maar dit werk is het niet voor mij. Hij was duidelijk teleurgesteld en heeft een probleem, maar dat mag hij zelf oplossen. Ik heb het in ieder geval geprobeerd. Heb gisterenochtend een leuk gesprek gehad met een meneer van een rijdende kruidenierswinkel, die binnenkort iemand zoekt om zo' n wagen te "behappen" of terwel " tournees" te doen, ze moeten echter eerst van een werkneemster af zien te komen maar op zich heb ik naar zo iets wel oren, ik ga hem straks nog even bellen (pappen en nathouden, zou mijn vader gezegd hebben!)

The morning after the night before.........................

Hier zit ik, brak achter de computer. Ik heb een kater zonder het gebruik van alcohol! De eerste avond zit erop, het viel niet echt mee; het bezoekersaantal viel voor JP tegen, ik vond 11 tafels in het restaurant bezet een hele klus; hij niet hij vond het een makkie. Ik was keurig op tijd, hij kwam te laat. Hij was de Slowaakse meisjes weg wezen brengen naar de bus die hen in ca. 20 uur naar Slowakije terug moet brengen. Had het er niet gemakkelijk mee want na 3 maanden met elkaar is het voor hem dus even wennen ook aan mij! Hij liet me wel even duidelijk weten dat ik de gasten nu niet hoef te animeren, het zijn weliswaar klanten maar het gaat nu om omzet!!!!!
Hij heeft me even snel uitgelegd hoe ik de kassa moet bedienen, dat valt wel mee wijst zich eigenlijk vanzelf. De tafels dekken ook geen punt, de bar dat vergt wel even een beetje uitleg en
bier tappen dat kan ik nu best wel aardig. Verder moet ik alles nog even vinden; wat staat waar enz. Maar dat komt wel goed. Maar dan de keuken en vooral de CHEF vond hem al nooit zo sympa, maar nu als chef is hij nog erger. Een grotere mopperkont bestaat er volgens mij niet!
Ik kreeg uitleg over het vasthouden van de borden en het doorgeven van een bestelling en waar de bonnen heenmoeten. Het lastigste is nog even de nummering van de tafels (niet echt veel logica) en dan weten aan wie wat uit te serveren. De borden zijn (zoals het hoort) heet, dus voorzichtig zijn en zeker er niet mee vallen! Het is allemaal goed gegaan. Kreeg zelf tegen tienen een pizza, naar keuze, die ik aan een tafeltje heb opgegeten, ik had best trek dus het smaakte wel. Aan de bar kwamen een stel vrienden van JP ongeveer de hele avond hangen en teren op 1 colaatje, ze gingen vijf minuten voor sluitingstijd, gelukkig, weg. Toen moest er nog afgewassen, opnieuw ingedekt, stoelen op de tafels,geveegd, gedweild, bar netjes, afwasmachine leeg, al met al een heleboel klussen. Ik had het wel gehad en JP gaf me toestemming om te gaan. Ik was de enige auto op de weg, in het aardedonker maar was ruim 30 minuten later thuis. Wim had gewacht en ik ging doodmoe naar bed, kon niet slapen en was nog niet uitgerust toen de wekker ging om Marieke naar school te helpen, zij had de nieuwe wekker (van de rommelmarkt gisteren, samen met een tweedehands drumstel!!!) niet af horen gaan, foutje van Wim volgens haar die eraan gezeten had. Dus ik was blij dat ik mijn wekker wèl had gehoord, haar de deur uit geholpen en snel terug naar bed. Om half tien werd ik wakker door mijn eigen mobymuis! nog steeds toe aan een gezonde nachtrust: toch de dag maar begonnen en nu haasten om op tijd te zijn voor de gym. Geen zin maar misschien wel lekker voor een stram lijf!

Het staartje van een wisselvallige zomer,

Maisoncelles, de tweede maandag in september in een joggingpak achter de computer voor een blogje. Het is buiten licht bewolkt, de zwaluwen zijn nu al druk met het zich verzamelen lijkt het, er zijn onnoemelijk veel slakken in de tuin en op de straat, ik denk vanwege de hoge luchtvochtigheid en gisterenavond hebben we voor het eerst weer de granulekachel laten branden. Het is al aardig kil in huis en omdat de zomer nou niet echt zo schokkend was heeft het huis (vooral de stenen muren) niet echt de gelegenheid gekregen om zich op te warmen ter voorbereiding op een strenge winter. Vorige week hebben we iedere dag een beetje meer geprobeerd om de broodoven op te stoken, helaas zit er ergens achter de gipswand hoog boven bij de duiventil toch ergens een lekje want alles werd aardig blauw/grijs van de rook dus daar moet Wim nog eens naar kijken, wel jammer want het zou een leuke bijkomstigheid zijn om daar af en toe eens een lekkere pizza in te bakken! Maar wat niet is kan nog komen. Voorlopig is hij erg druk met het opbouwen/metselen van een eerste garage. De BMW staat te veel stil en met die vocht is het gewoon zonde.Straks als het echt gaat vriezen hoeft er een in ieder geval niet te krabben!!!! Het was een hele toer om de vergunning te krijgen, maar na dik twee maanden hebben we toestemming gekregen.
Vanaf aanstaande donderdagmiddag ga ik voor een tijdelijke job (in het restaurant van de camping) terug naar La Liez! De baas belde me want als de Slowaakse stagiaires vertrekken heeft hij onderbezetting en zit dan enorm omhoog. Voor de goodwill (maar ook vanwege het salaris, dat we goed kunnen gebruiken)heb ik Ja gezegd, het baantje op zich vind ik geen punt; serveren en dergelijke, maar de tijden zijn vervelend van 17.00 tot uiterlijk 23.00 uur en dan nog terug naar hier een driekwartier, de volgende ochtend Marieke naar school helpen zal NIET meevallen, maar met een gelukkie kan ik dan nog even terug naar bed???? Ik zal wel voor hen het avondeten moeten voorbereiden, want tot nu toe heeft Wim zich als keukenprins nog niet zo bewezen! Marieke en Wim hopen dat als E.B. komt dat ze dan de ideale kok in huis hebben, eerlijkgezegd geloof IK daar niet in want die heeft de laatste drie, vier jaar geleefd op magnetron en diepvriesmaaltijden van AH!!!!!! Ik ga voor mezelf nog even na of ik met de anderen op de camping mee-eet voordat de dienst begint. We hebben afgesproken dat de directeur contact opneemt met de directeur van het OdT van Langres, die belde nl of ik eventueel een zwangerschapsverlof zou willen vervangen: NOU GRAAG DUS!!!!! We hebben de afspraak gemaakt dat indien hij mij per oktober nodig heeft, ik eerder kan stoppen dus dat is netjes. Salaris ed. blijven hetzelfde. Bonus nog niet gezien, ben benieuwd of ik ondanks het akkefietje met M er toch nog voor in aanmerking kom. Er restten mij dus nog 3 avonden in familiekring: samen eten, afruimen, bekvechten, teeveekijken, hond uitlaten en vanaf donderdag dus weer aan de bak! Hoef gelukkig niet in een zwart rokje en wit bloesje, wel graag netjes; nou dat kan geregeld!

La Rentrée,

Nog plusminus 15 uur en dan is die hele lange zomervakantie voorbij!!!! Halsreikend kijk IK uit naar de terugkeer van de drie R´s; nl. die van rust,regelmaat en ritme! Doordat ik dit jaar op de camping aan het werk was en Marieke vrij vaak met me meeging, heb ikzelf veel en vaak met haar op getrokken en daar komt nu dus een einde aan want Morgen is het de grote dag voor haar La Rentrée van het College Louis Bruntz! Ze heeft al via internet uitgevogeld dat ze terecht zal komen in 5eme2. Nog geen idee wie er in haar klas zullen zitten, ze hoopt natuurlijk op al haar klasgenootjes van vorig schooljaar; maar de school kennende zullen ze wel lekker gehutseld hebben. Dus als ze morgen na een halve dag (want het is woensdag) zullen we alle details wel horen. Ook de grote vraag wie dit jaar haar prof. principale zal zijn.
zoals te doen gebruikelijk zijn we dus vandaag nog inkopen wezen doen voor een aanvulling op haar garderobe. Ze wilde graag wat meer meidenkleding en dus gingen we samen vanochtend naar Dijon en hebben bij de H&M een aantal leuke dingen kunnen kopen. ( nu maar hopen dat ze ze ook daadwerkelijk aan gaat trekken) We hadden hiervoor een toelage gekregen dus die is nu wel op. Haar schriften, pennen, nieuwe rugzak en dat soort zaken hadden we al een aantal weken geleden aangeschaft. Dijon is een mooie stad, alleen de TOMTOM maakte er weer eens een potje van, wat een onding, die laat MIJ altijd omrijden of stuurt me de verkeerde kant op. Ik ben natuurlijk ook erg eigenwijs, dus was het weer een en al opwinding en irritatie!!!! Zondag gingen we ter afsluiting van de vakantie met zijn drieën naar Parijs. Ook met die geweldige GPS toen liet ze ons al royaal 25 kilometer voor de Boulevard Périferique al binnendoor een beetje louche buurt rijden en dat leek me toen ook al vreemd, maar we zijn er toch gekomen. We hebben vooral voor Marieke de "hotspots" aangedaan, het leek wel op zijn Amerikaans, alles snel ff zien, erop of erin was voor haar niet zo nodig, de Tour Eiffel toch tè hoog!, de Sacre Coeur tè veel kerk, nou ja je kent het wel, lekker overdwars ge puber dus. Het summum: in de metro was iemand aan het zingen, ik herkende het melodietje en zong een regeltje mee: FOUT dat doe je toch niet je schaamt je toch dood voor zo' n moeder!!!! Ja het was weer echt gezellig zo met het gezin erop uit. Moeten we vaker doen! Ik ben nu echt wel toe aan vakantie en aangezien ik nog geen zicht heb op een baan ga ik de komende dagen alleen de dingen doen die mij leuk lijken, alhoewel er ook wel wat te huishouden valt in ons huishouden want we krijgen bezoek en dan moet het spik en span zijn!

Hebbie vee dan hebbie velle!!!!!!

Dit gezegde, deze boerenwijsheid, komt van ER, zij heeft hem weer van haar vader of schoonvader en hij is bij ons van toepassing want onze beestenboel geeft ons de nodige sores!
Hadden we een lammetje; ging het helaas dood! Hadden we een kuiken, ging de haan er bovenop staan en dat overleefde het arme beestje niet! Hadden we een kip met een spalkje ;at de vos haar op! hadden we een stel dwergkwartels meegenomen, omdat er hier bijna niet aan te komen is; vonden we er op een ochtend 4 van de 5 dood op de grond. Twee weken geleden lag de grote kwartelhen ook dood in het hok! en gisteren bij het afsluiten van het hok vloog het laatste dwergkwarteltje over mijn hoofd het hok uit. Nooit geweten dat zo´n minivogeltje zo´n vlucht kon maken, hij vloog hoog boven mijn hoofd weg. Nooit meer teruggezien! Dus al met al een hoop gedoe en weinig plezier ervan. De sabelpoothen zit op 4 eieren en volgens wim zou er nu onderhand wel een kuiken uit een ei moeten kruipen, maar we zien en horen nog niets, we zijn dit keer erg alert want we willen niet weer een platgetrapt kuikentje! De moestuin doet het dit jaar beter: we hebben een vriezer vol heerlijke, draadloze sperziebonen, hebben de lekkerste sla gegeten en de sherrytomaatjes groeien de serre uit. Het pruimenboompje heeft veel vruchten en ze zijn erg lekker. Helaas zullen er dit jaar geen mirabellen te wecken zijn, want er zitten er bar weinig aan en wat er zit is lelijk! Ook pech voor de schoonzoon van Mevr. G!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Heb wel wat jammetjes gemaakt van de zure kersen en onrijpe walnoten in het zuur gezet; zou lekker moeten zijn over minstens 1 jaar! Dus afwachten.
Vandaag zijn de agglo's geleverd voor het maken van de garage, de toestemming is binnen dus Wim kan gaan bouwen/metselen /doen. Dat zou inhouden dat we deze winter een auto minder hoeven te krabben. Nu nog een ander baantje voor mij en dan komen we hopelijk warm de winter door! Hout is er voldoende, granules moeten we nog kopen. Het is op het moment buiten lekker weer, binnen al een stuk koeler dus 's avonds een vestje aan en het dikkere dekbed kan bijna weer uit de kast! Aan de notenbomen te zien ( ze zitten barstensvol) wordt het weer volgens de boeren een hele strenge winter! En zij kunnen het weten!

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan!

Jammergenoeg is dit ook op de camping het geval. Het is soms bijzonder sneu om mensen te zien vertrekken. Sommigen zwaaien we zelfs even uit en dat is altijd minder leuk. Als er gezinnen zijn waar je in twee en soms drie weken wel een beetje kennis mee gemaakt hebt en je moet daar dan afscheid van nemen is dat niet de leukste klus! Je hebt toch samen met hen (vooral met hun kinderen) opgetrokken en vaak ook leuke gesprekken gehad. Veel mensen zijn erg geïnteresseerd in ons bestaant je hier en vinden onze stap getuigen van lef/moed. Intussen hebben Marieke en ik al de nodige FANMAIL gekregen en dat doet je goed. Bij complimentjes verwijs ik de mensen graag naar mijn baas. ( altijd nog in de hoop dat ik in aanmerking kom voor de beloofde bonus!!!!!) maar de krenten in de pap zijn toch de blije kindersmoeltjes en dat vergoeielijkt het minimumloon behoorlijk. De knutsels die we met hun kinderen hebben gemaakt vallen veelal in de smaak en ook al kunnen we niet voor alle dagen iets nieuws verzinnen we hebben een paar hele leuke activiteiten, waaronder de taartjes van brooddeeg, de beestjes van steentjes, de fotolijstjes versierd met pasta zijn wel de toppers. De samenwerking met Marie verloopt sinds vorige week enorm stroef, echt heel lullig want ze is zo bot en niet voor reden vatbaar. Ik probeer me er zo weinig mogelijk van aan te trekken, maar het blijft me toch bezig houden. We zijn allebei koppig dus dan is het twee keer zo lastig! Jl zaterdag had ik vrij gevraagd en gekregen omdat ik toen hapjes heb gemaakt voor de 40 jarige bruiloft in VsA, een schnabbel via G. Het was een leuk gezelschap, prachtig weer en de hapjes vielen in de smaak. Heb weer een stapeltje visitekaartjes achter gelaten in de hoop dat er weer een nieuwe opdracht uit voort zal vloeien. Ik kijk weer dagelijks op de site van de ANPE er is niets van mijn gading bij dus het zal wel een hele klus worden een nieuwe baan te vinden.

Een leven als een luis op een zeer hoofd!

Ja zo voelt het op de camping, heerlijk genietend van het mooie weer is echter even voorbij, sinds gisteren regent het pijpenstelen en vertrekken veel gasten vroeger dan voorzien, ondanks de brandstofprijzen toch doorrijdend naar de zon dus dat is momenteel minstens de Cote dÁzur want het is in een groot deel van Europa erg slecht! Ik begreep dat er van donderdag opvrijdag in Nederland zoveel was gevallen dat de Botlektunnel blank stond!!!!! Hier zaten we van 19.00 tot ruim middernacht zonder stroom, wel romantisch met een kaarsje toen het donker werd maar tegelijkertijd toch een beetje angstig i.v.m. de vriezers en alles wat daarin zit. Het donderde enorm en er bleek ergens een blikseminslag te zijn geweest niet alleen M maar ook C, L, V, en A zaten zonder stroom. Boffen we nog want bij G. in VsA had het dusdanig gespookt dat zij met een grote schade zit aan auto en haar dakramen! We hadden een bezig weekend, heel gezellig want de familie R op de terugreis vanuit de Ardeche, maakte hier een pitstop. We vierden M verjaardag met een hele lekkere taart, slingers en een tafelgrillparty. Het was weer heel gezellig. Zij vertrokken na een ontbijt en het alom bekende wandelrondje weer naar Nederland. Daarna bezochten we via de D weggetjes de "schuur" van de familie V. zij hebben in AsA een hele leuke schuur gekocht met heel veel mogelijkheden. Leuk dorp en een heel bosrijke omgeving. Wim spotte een Renaultje 4 in een schuur, maar helaas die bleek een eigenaar te hebben die zelf van plan is hem op te knappen, de buurman had echter nog wel een beige Acadiane staan met een flinke deuk, maar hij reed volgens hem nog wel. Er was ooit een aanrijding geweest in het dorp met een Quad maar de bestuurder (een zoon van de burgemeester) had iets te veel op en dus werd het onderling geregeld en met de mantel der liefde bedekt! auto in de stal en een andere in ruil gratis gekregen. Hij ging nadenken over de prijs, we contacten tzt.
Op de camping zit momenteel een Nederlands gezin met een vader en een moeder die beiden doof zijn, de jongens spreken allebei. Marie vindt dit alles dermate interessant dat zij zich alleen met de vader bezig houdt en daardoor alles de boel de boel laat. Echt superirritant! Ze zegt af en toe erge vervelende en lelijke dingen over de Nederlandse kinderen en laat mij lekker aan mijn lot over. Ik probeer me er niet te veel over op te winden, maar dat kost me flink moeite. Ook de chefkok doet af en toe flink stug, ik vroeg gisteren of ik zijn keukenmachine mocht gebruiken voor het maken van zoutdeeg, hij liet echter duidelijk blijken dit geen goed idee te vinden! Waarom kan het in zo' n klein team niet gewoon soepel gaan. Vorige week hadden de twee schoonmaakmieppen al flink heibel. Schiet lekker op allemaal, ik gellof dat er bij allemaal moeheid parten gaat spelen, alleen de zondag vrij valt toch niet echt mee, zeker niet als de temperatuur zo hoog is, dat zorgt ook voor vermoeidheid. We hebben echter nog 16 werkdagen te gaan, de 31ste loopt mijn contract af. Of er moeten nog genoeg gasten zijn dan wordt het misschien verlengd(?) zou mooi zijn anders volgt er weer een periode waarin we geen luis hebben om dood te drukken, hoewel ik nu wel recht heb op 13 euro vuil per dag!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ieder voordeel, heeft z´n nadeel.........................

Mijn crea-bea activiteiten op de camping worden gewaardeerd. Kinderen vinden het (op een enkeling na) erg leuk. Helaas is het onderdeel spel bij sommigen niet interessant genoeg om nog een uurtje te blijven en dus gaan die voortijdig alvast naar het zwembad. Wij hebben een aantal keren ook een activiteit in het binnenbad gedaan, maar het is enorm moeilijk de groep bij elkaar te houden en het hele zaakje te overstemmen. Op de een of andere manier moeten kinderen in een zwembad altijd gillen! dat doet me ineens denken aan het volgende:Ik weet nog dat ik de zwemlessen van Manon een regelrechte ramp vond en altijd met een hoofd als een rode kool haar aan stond te kleden. Doof van al het geschreeuw en gegons, voor Marieke koos ik daarom voor een "turbocursus" toen ze al ruim 6 jaar oud was en met de belofte dat ze dan in één week tijd een diploma zou kunnen halen (ook al was het een dure grap) deed ons hiertoe besluiten, ze kreeg iedere dag vanaf 7 uur les tot een uur of een en meester Arie was een kanjer! geduld en een "drive" niet te geloven!
Nu is Marieke bijna dagelijks in het zwembad te vinden zodra ze de kans krijgt er tussen uit te knijpen, of om het zweet eraf te spoelen na een rondje in het schilpadpak!
Marie mijn hulp je wilde van de week een spaarpot maken van papier-maché, dus aan de slag. Nu na drie dagen blijkt het een grove mislukking, het is een slap ding en het lijkt in de verste verte niet op een varken of een koe. De kids hebben dus eigenlijk drie dagen zitten prutsen voor niets! Dat is dus echt enorm sneu. Ze heeft zich daar dus gigantisch op verkeken. Alles kleefde en plakte aan elkaar en zij bleef weer lekker in een hoekje prutsen. Er is geen manier om haar te enthousiasmeren om zich met de Nederlandse kinderen bezig te houden. Jammer! Ik vond het flauw om haar idee direct van tafel te vegen en stemde ermee in, nu is het dus een fiasco en dat is heel jammer. Ik geef ze graag iets tastbaars mee na een uurtje knutselen en tot nu toe was dat aardig gelukt. Morgen dus maar weer met de kitspuit en de steentjes aan de slag voor een snel en leuk resultaat! Ze blijft zich trouwens nog steeds een beetje afzijdig houden want Franse kinderen hebben zich deze week nog niet gemeld. Dus ze treft het niet. Ik denk dat onze camping voor veel Fransen gewoon te duur is! Gelukkig zijn er een aantal moeders die regelmatig hun hulp spontaan aanbieden, dus dat is heel prettig. Het aanhouden van de leeftijdsgrens is ook niet altijd even gemakkelijk. Officieel hebben wij animatie voor kinderen van 6 tot 12 jaar. Ja en dan zijn er altijd van die moeders die toch nog even proberen of hun zoontje/dochtertje van 5+ er ook aan mee kan doen, zodat ze zelf even lekker op het gemakkie koffie kunnen drinken. Tactiek is dan het enige wat je kan hanteren, ik zeg dan altijd voor dat als moeder er zelf bij blijft, we geen bezwaar hebben. Meestal haken ze dan af! op een enkeling na. Het voordeel is dan vaak dat ze niet alleen hun eigen kind helpen maar vaak ook nog een ander een helpende hand bieden. Dat komt dan goed van pas zeker als er zoals bijvoorbeeld vanochtend meer dan 25 kinderen aanschuiven, er ook nog een jarige is, Marie er vandoor is en ik er weer eens alleen voor sta! Ik denk dat de baas er over moet nadenken of hij er niet verstandig aan zou doen met iemand op leeftijd (ahum) erbij aan te stellen in plaats van zo' n jong en onervaren typ je. Maar ja het zal voor hem nadelig zijn, qua salaris, denk ik.

Badmeester ben ik al bruin??????

Mijn vader ( wat is het toch triest dat hij ons nieuwe leven hier in Frankrijk niet mee kan meemaken, want wat zou hij genoten hebben en trots zijn op zijn dochter) had altijd van die uitspraken en deze van de titel van vandaag is er weer zo een.
Het antwoord was toen ik nog jong was niet echt netjes, het luidde namelijk: "als mijn reet juffrouw"! Maar ja als marineman mocht je dat soort dingen geloof ik wel zeggen, hij had er meer die je een beetje op het hellende vlak zou noemen. Het kwam in me op omdat het al gedurende een wat langere periode heerlijk weer is, vaak wel wat vochtig en benauwd maar het zonnetje heeft de laatste weken flink de overhand. Voor Wim op de "melkweg" niet echt zo aangenaam, maar voor mij echt heel prettig, zeker voor de campinggasten. Mijn haar wordt met de dag blonder maar ik zit niet echt met een badpak aan met de kids te knutselen, dus heb ik net als wielrenners heerlijk bruine armen tot aan het gedeelte waar je t-shirt mouwtjes heeft, daaronder is het vrij wit. Mijn hulpje Marie heeft een zonnenallergie en zit vaak met een hoedje op, we hebben jl vrijdag een beetje woorden gehad, ze distantieert zich iedere keer en helpt alleen de Franse kinderen en laat mij met de overige kinderen zitten, ze heeft dan een makkie want tot nu toe is het leeuwendeel van de knutselaars Nederlands! Zij had er vrijdag 3 en ik 28!!!!! Ze knutselt en frutselt heerlijk aan dingen voor zichzelf en ik heb amper tijd om adem te halen. In de lunchpauze heb ik op een rustige, vriendelijke manier geprobeerd haar ervan te overtuigen dat we het samen moeten doen, maar ze reageerde nogal heftig. Ze vindt dat de Nederlandse kinderen haar niet voor vol aan zien en ze niet naar haar luisteren! Dat was twee jaar geleden volgens haar ook al zo, ze heeft er ook enorm de balen van dat ze haar uren vol moet maken met het schoonhouden van het sanitair en het zwembad. Dat is natuurlijk ook niet echt zo' n prettige klus, maar dat wist ze van te voren. Gevolg was dat ze dus zaterdag als een oorwurm erbij zat en nauwelijks een woord heeft gesproken. Jammer dus! Ik neem af en toe ook een duik in het zwembad in mijn pauze maar het water van het buitenbad is nog vrij koud. Marieke profiteert er enorm van dat ik dit baantje heb. Zij brengt af en toe hele dagen in het zwembad door en als tegenprestatie trekt ze ' s ochtends het pak aan van de mascotte van KAWAN en loopt dan over de camping in een groot blauw oranje pluchen schilpadpak!!! Ze doet hier en daar een dansje en gaat met de kleintjes op de foto. De allereerste keer gingen we met de elektrische clubcar en toen had ze te weinig ruimte voor haar grote kop en het gevolg was danook twee dagen een stijve nek!!!!!!
We hebben een claxon gekocht zodat we aan kunnen kondigen dat de schilpad eraan komt. Diverse kinderen staan zo nu en dan te springen om dit ook te mogen doen. Marieke vindt het leuk om te doen, maar als je ziet hoe ze bezweet uit het pak komt, dan begrijp ik dat het niet altijd een pretje is!!!! Mij krijgen ze er niet in, dat is een ding wat zeker is!

Verschil moet er wezen...........................

Afgelopen week was het weer niet echt om over naar huis te schrijven, maar we hebben het redelijk droog gehouden. De camping gonst van leven, helaas toch opvallend veel passanten, maar het is en blijft een luxe om onder dit soort omstandigheden te kunnen/mogen "werken".
Ik kan doen en laten wat ik wil, met of zonder Marieke, me druk maken is nergens voor nodig.
Ik geniet het meest van de donderdag- en de vrijdagmiddagen als er proeverijtjes zijn, heerlijk om de mensen uit te nodigen iets te komen proeven. Ik ratel Frans, Duits, Engels, Nederlands door elkaar, geniet af en toe stiekem ook van een slokje (de Saint Véran van Pierre Janny is goddelijk!) en het lekkere geitenkaasje en vind het echt super leuk om de mensen over te halen iets mee te nemen naar tent, mobile home, caravan of chalet. Dus ja als je onder dat soort omstandigheden ook nog betaald wordt is het toch helemaal héérlijk, niet dan????? Zaterdagavond waren we uitgenodigd door de confrérie van coutelliers en hadden in Poulangny een bbq. Onderweg goot het bakken uit de hemel, het voetbalveld was vrij snel gevonden en we troffen daar een aantal bekenden. Het was heel erg gezellig, lekker gegeten, lekkere wijn en als dessert een geweldige mooie en lekkere taart in de vorm van een zakmes. Heel mooi gemaakt en ook weer superlekker! Marieke bleef thuis met MC. Het werd toch later dan gedacht. Het grootste compliment ooit kreeg ik van PH die verbijsterd was toen ik mijn leeftijd aan hem onthulde, hij wilde het NIET geloven en wilde het bewijs, dus rijbewijs gepakt en toen moestie wel! Kunnen jullie je wel voorstellen hoe zoiets voelt??????????? We kwamen dus later thuis dan was voorzien, Wim moest dat weekend werken i.v.m. een trouwerij in L. dus die was weer vroeg de klos. Zelf stond ik toch bijtijds op want het was de enige zondag in het jaar dat er een mis was in onze kerk. Ja dan moet je eigenlijk wel acte de présence geven! De mis was slecht bezocht, de schorre kikkerkeeltjes van het mini koortje zijn nog steeds niet om aan te horen. Tot overmaat van ramp vroegen ze mij of ik niet wilde toetreden, nou echt niet!!!!!
Vanmiddag na mijn werk nog even bij Wim op de werkvloer geweest. Heel anders dan bij de D. familie het is heel modern, alles computergestuurd en Wim liep heel relaxed daar tussen de koeien met zijn stokje. Ik vond het wel wat om hem daar zo bezig te zien. Heel anders dan bij de BusinessTax in zijn uniform, nu in zijn overall en laarzen onder de koeienstront!!!!! Hij is lekker bruin en ziet er ook zo nog aantrekkelijk uit hoor! Mevrouw C zei dat zijn contract is aangekomen hij krijgt het vanavond mee, ze zijn super tevreden, dus dat is heel prettig om te horen. Zijn werktijden zijn ook niet verkeerd, dus deze keer kan ik alleen maar melden dat we het momenteel qua baan hebben getroffen.

18 juli 2007/18 juli 2008.........................................

Ja nog twee dagen en dan is het de 18de juli 2008!
Precies een jaar geleden op 18 juli 2007 namen we dus die enorme sprong in het diepe! Gisterenavond voor het slapen gaan hadden we het er samen, Wim en ik , nog even uitgebreid over; Van spijt is geen sprake, maar de conclusie dat het niet helemaal zonder kleerscheuren is verlopen daar waren we het beiden over eens. We hadden veel moeite met het vinden van werk, hadden geen recht op wat voor uitkering dan ook, onze reserves zijn erdoorheen gevlogen, hadden veel pech met auto' s en met lijf en leden (Marieke twee keer in het gips, ik een slopende toestand met mijn pols: eerst gips en toen nog van alles door de pijn die bleef) al met al dus een jaar van pieken en dalen en zeker qua financiën géén vetpot! Maar we zijn er steeds vanuit gegaan dat wanneer je zo' n stap neemt je jezelf toch minstens een jaar of drie moet geven voordat je alles een beetje voor elkaar hebt. Dus blijven we optimistisch, houden we stug vol, getuigen we van doorzettingsvermogen en moed en gaan dus gewoon door met het vinden van een vaste baan en het opbouwen van een leven à la campagne. De rust, de natuur, de tuin, de beestenboel en alles doen ons beseffen dat we een juiste keuze hebben gemaakt en ondanks alle tegenslagen het hoofd boven water hebben kunnen houden!

Driemaal is scheepsrecht,

Nou daar kunnen we dus van meepraten, voor de derde keer waren we op de gipskamer in het ziekenhuis in Neufchateau, Mariekes pols moest toch maar liever voor 3 weken gefixeerd! Dus ging ze afgelopen vrijdag tot aan de elleboog in het gips! (vandaag liet ze tussen neus en lippen door even weten dat ze de gipsarm gewoon uit kan doen, het is net een soort handschoen; handig voor het onder de douche gaan maar zeker niet de bedoeling) Moeten dus misschien nog wel weer terug om het over te laten doen. Gelukkig voor haar is het weer omgeslagen, het is kil, bewolkt en af en toe enorme windvlagen en regen! Op de camping is dat voor alle gasten natuurlijk erg triest, de knutselspullen waaiden vanochtend van de tafels! Er zijn intussen veel Nederlandse families aangekomen voor Marie dus een beetje moeilijk, maar ze valt goed bij hen in de smaak. De baas wil enorm graag meer activiteiten in de middag maar ik blijf het moeilijk vinden om met een programma op de proppen te komen, vraag me ook af of er wel behoefte bestaat aan volleybal en dergelijke, maar heb beloofd iets te organiseren. Als het morgen weer zulk weer is als vandaag ga ik denk ik maar een kinderbingo doe, met wat kleine prijsjes. Ik heb van internet een spel uitgeprint en geplastificeerd dus dat is klaar.
Tijdens mijn rit van huis naar de camping kom ik door een dorp waar een geitenkaasmakerij is, ik ben daar op eigen initiatief vorige week gestopt en aan de boerin gevraagd of ik niet iets met haar kon regelen en haar verteld van de wijn en kaas proeverijtjes op de donderdag en vrijdagmiddag, ze was meteen enorm enthousiast en stelde voor om een schaal met voorgesneden stukjes kaas gratis te komen halen in ruil voor een aantal kaasjes voor in de verkoop. Ik vond dit een erg leuk plan en stelde het aan de bazin voor, zij reageerde een beetje terughoudend en wilde eerst zelf proeven. Oei ff pijnlijk dus want ik had al afspraken gemaakt voor het ophalen en zo. Dus een beetje tactisch het vervelende telefoontje gepleegd en aan de bazin een beetje laten proeven van het kaasje dat IK had gekregen, gelukkig was ze meteen overtuigd dat dit een bijzonder lekker en eerlijk product is en het wel in het winkeltje wilde. Na het succes van de proeverij waren er van de 18 kaasjes 13 verkocht!!!!!! Kassa ping dus!!!! Suc6je geboekt!!!!! Ik had de kaas op een schaal gelegd met abrikozen en mijn intussen fameuze walnoten in een suikerjasje! Veel complimenten gekregen. Heb vandaag een nieuw voorraadje mogen bestellen en die kan ik aanstaande woensdag op de kaasmakerij afhalen. Mevrouw en meneer hebben 150 geiten waarvan er ca. 75 worden gemolken. (een iets kleiner formaat melkmachine, een geit heeft slechts twee tepels, maar alle dametjes zijn erg tevreden!) so wie so leuk om even om het hoekje te kijken daar.
Wim heeft vandaag ook zijn eerste loon gekregen, geen vetpot maar we zijn erg blij , want toen we afgelopen zaterdag bij mevrouw en meneer C waren uitgenodigd werd ons verteld dat ze tevreden zijn en Wim een contract zouden aanbieden. Door de consternatie alleen vergeten om te vragen of het voor bepaalde of onbepaalde tijd is. Het is een enorme luxe dat het zo lekker dichtbij is en dat hij er eventueel op de fiets of met de mobilette naar toe kan. Geen reiskosten!
Het etentje was gezellig, hebben kennis gemaakt met mevrouw, meneer hun zoon, dochter kakkerige schoonzoon en de 2 kleinkinderen. De dochter blijkt de bazin van "onze" hond te zijn, ze deed bezorgd en liet blijken dat ze het fijn vindt dat Perusse het goed heeft bij ons, maar als er iets is we hen daarvan graag in kennis van moeten stellen. Gaf ook nog een pipet mee tegen vlooien!!!! Mochten we weer eens een weekend weg gaan dan kunnen we hem zonder tekst en uitleg bij hen brengen.
Voor de komende weken staan er nog twee afspraken op de agenda, allereerst het jaarlijkse diner in ons dorp voor de 14de juli, dit keer op zondag de 13de gevierd en de 19de een diner bij de confrérie des coutelliers in Poulagny i.v.m. het succes van de salon, wij zijn genodigd omdat ik ook een kleine bijdrage geleverd heb aan het slagen van de salon! Waar zijn die veren voor in mijn................................................? ik ga bijna naast mijn schoenen lopen van al dat succes! mijn bril is beslagen (of alleen maar vuil/vet????)

Wat een luxe mevrouw Bos..................................

Ik heb er nu een ruime week opzitten, mijn werk op de camping is voor het eerst van mijn leven een baan zonder stress en dat is me toch lekker!!!!!!! Ik ben gisteren begonnen met de kinderclub en kwam tot de ontdekking dat twee uur knutselen veel te lang is, dus ter plekke bedacht dat het fijner is om eerst een uurtje te knutselen dan wat limonade en een koekje en dan iets te doen van sport en spel. Dus dat heb ik gisteren meteen ingevoerd. Ook heb ik assistentie gekregen van een meisje van 18 die in de buurt woont, dochter van een boer, een zo op het eerste gezicht vrolijke tante en leuk met kinderen, jammergenoeg spreekt ze een heel klein beetje Engels en verder niets. Ik had maandag 5 Nederlandse kinderen variërend van 6 tot 12 jaar, een mannetje met flink ADHD dus dat is af en toe best even pittig. Gisteren breidde het aantal zich uit met nog twee Nederlandse jongens en 5 Deense meisjes die we helaas niet konden verstaan maar met een beetje handen en voeten hen toch uit kunnen leggen dat het de bedoeling was een boekenlegger te knutselen! Het weer was tot nu toe echt helemaal super, maar er zit verandering in de lucht; onweer rommelt al in de verte en de lucht wordt aardig grauw!
In de middag heb ik gefröbeld aan een collage met een foto van alle medewerkers van de camping zodat de klant kan zien wie wie is en wat hij/zij doet! Moet zeggen dat het erg leuk is geworden. Compliment gekregen van de baas! Een van de gasten vond het jammer dat we geen krant verkochten en toen ik daarover navraag deed, bleek dat men dat al diverse keren had geprobeerd maar nooit daarin was geslaagd. Ik ben naar MleR gereden en bij de presse/tabac hierover een babbel gemaakt en......................................... Ja hoor ik mag iedere ochtend een aantal Nederlandse en Engelse kranten op komen halen, neem ze mee in consignatie en kan ze de onverkochte de volgende dag teruggeven en de rest afrekenen!!!!! De gasten zijn erg content en de baas dik tevreden. B de winkelier op de camping snapt er niet veel van en had eraan willen verdienen maar dan gaat zo' n Telegraaf ongeveer 4 euro kosten en dat kan niet. Dus ik heb een gedeelte van de tekst in mijn CV (dynamiek, makkelijk in het maken van contact) al aardig in praktijk kunnen brengen. Op donderdag en vrijdag is er eind van de middag een proeverij van producten uit de regio, kaas, bier en wijn. Ik heb beide keren vorige week geassisteerd en het was een groot succes. Het antemeren om hier en daar een bezoekje af te leggen of een activiteit te gaan doen, loopt nog niet zeker als het mooi weer is hebben de gasten weinig behoeften, lekker naar het meer of in het zwembad is dan voor hen het summum, dus dan maar lekker zo laten. Een klein minpuntje is één betweterige collega, ik kan daar niet goed mee om gaan: zijn kritiek en opmerkingen steken! Maar daar staan tegelijkertijd wel twintig gezellige gesprekjes tegenover dus zal ik moeten proberen me daar niets van aan te trekken, wordt lastig voor me.
Marieke heeft weer eens pech, gevallen bij de waterplaats en een scheurtje in een botje bij haar pols dit keer Niet de scafoide maar wel dik in het verband en mitella. vrijdag terug naar ziekenhuis voor een nieuwe foto en hopelijk dit keer geen gips. Zij is voor twee nachtjes naar MC dus lekker rustig voor Wim en mijzelf.