Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?

Hier is het momenteel 37 graden en op sommige plaatsen zelfs nog hoger. Vandaag waait er een windje, maar gisteren was het windstil; helemaal vreselijk vooral omdat Wim zich de hele week had voorgenomen om zondag het beton te gaan storten voor het terras voor het opblaas zwembad! Was dus lekker uitgekiend! We begonnen om half elf en toen was het al heet, het duurde even voordat we de juiste verhoudingen te pakken hadden maar het was een megaklus!
We hadden zowel bij Gedimat als de Bricomarché laten berekenen hoeveel we van zand/grint en cement nodig hadden, beiden kwamen op andere hoeveelheden en raar maar waar Bricomarché was stukken goedkoper dan Gedimat, zelfs de vervoerskosten waren minder dan van G. (idioot natuurlijk, want G is nog geen 3 km hiervandaan en de Brico 15!) we hadden dus voor de B gekozen. Achteraf blijkt dat we nu 18 zakken cement te veel hebben gekocht en de bon zal wel weer foetsie zijn, dus terugbrengen: ho maar. Niet te hopen dat het zo vochtig blijft zoals het nu is want anders veranderen de zakken spontaan in beton! en dan kunnen we het weggooien. Het ging allemaal redelijk, maar de hitte was een verschrikking. Zelfs met hoedje op, was het oppassen voor een zonnesteek, maar het beton ligt er en droogt terwijl je ernaar kijkt ook niet goed natuurlijk, want dat geeft grote kans op scheuren. Duimen dus voor het juiste resultaat en dat het zwembad nog helemaal intact is als het van de zolder komt; het ligt daar namelijk al een aantal jaren. Steeds mislukte het om het waterpas te kunnen neerzetten. Maar wie weet hebben we dit keer mazzel en kunnen we na gedane arbeid op een hete dag een plonsje wagen. Zou die wezen! In huis is het nog nooit zo vochtig geweest als de afgelopen dagen, de hygrometer staat over de 90! de tegels in de keuken en de woonkamer zijn erg nat en in de slaapkamer is het net een klamme deken, slecht voor de gezondheid en de spullen, vrees ik. Iedereen klaagt, maar het is dan ook nooit goed natuurlijk! In de hapkar is het helemaal lastig om de spullen goed te houden, de koelkasten doen het niet echt optimaal vind ik en er is een enorme luchtvochtigheid, zelfs in de plastic zakken van de kilo's melange kaas zit condens. En dan de groenten: de sla verlept waar je bij staat en de bananen zijn voor het einde van de dag zwart. De baas heeft er niets van. Voor hen gelden slechts de verkoopcijfers en die moeten omhoog!!!!! Klanten werven moet ik, maar dat valt nog steeds om de dooie dood niet mee. Wel heb ik intussen met een aantal Nederlanders kennis gemaakt in de omgeving, leuk hoor! Word overal enthousiast ontvangen.
Vandaag naar Prefecture geweest voor de belastingpapieren, alles is in orde en nu wachten op de Crédits d' Impots van de granule kachel. Hoop dat dat geaccepteerd zal worden, de mevrouw die me hielp was daar niet bang voor!

Een weekend Thiers met la conférie................

Het viel vanochtend allemaal niet mee om weer te gaan werken na een weekend Thiers met la confrérie des couteliers de Nogent! We vertrokken vrijdagmiddag rond half drie in een huurbusje met zes personen naar Thiers in de Auvergne. Een rit van een royale 4 uur. Thiers is net als Nogent van origine een stad waar heel veel messen worden gemaakt. Ze hielden daar voor de 19de keer een beurs. Veel internationale exposanten en ik mocht ook dit keer mee met la confrérie vanwege de PR voor onze beurs in juni. Dit keer geen hotel maar een gite voor 6 personen. Geregeld door een bevriende hoefsmid. De reis verliep redelijk vlot, de rit naar de gite wat minder want het bleek een heel eind van de stad en het gebouw te zijn. Ergens hoog in de bergen aan de rand van een ven stonden drie geschakelde gites. De hoefsmid was er al met een stel vrinden en hij had de sleutel van ons hutje. Zijn hut bleek blank te staan want er was een lekkage in het keukentje, zij werden gedwongen om te verhuizen. Onze hut was voorzien van een slaapkamer met een tweepersoonsbed en een vide met twee- eenpersoons en een tweepersoonsbed. Het echtpaar B. nam vanzelfsprekend het slaapkamertje en toen werd het nog even lastig want wie sliep waar? Ik als enige dame in het gezelschap koos tenslotte voor de (on)comfortable bedbank in het woongedeelte. We deden de eerste nacht geen oog dicht, want de hoefsmid besloot in een dolle bui na een flinke hoeveelheid drank nog een vork voor de bbq te smeden. Hij had in zijn bestelbusjes een oventje en een aanbeeld en ging om een uur of twee nog even aan de slag.( letterlijk en figuurlijk want het hameren op het aanbeeld hield ons allezes klaarwakker!) Toen het voor ons tijd was om op te staan gingen zij net naar bed! We vertrokken naar het beursgebouw en installeerden onze stand. Hadden mooie schaartjes bij ons en een aantal kostbare messen en degens. Hebben hele goede zaken gedaan! We zagen vele bekenden en ik heb in de functie van PR vrouw nog mijn uiterste best gedaan mensen te enthousiasmeren om onze beurs in juni te komen opluisteren. Hebben een heel heel gezellig weekend gehad en heel wat gelachen, gegeten en gedronken. Ik heb niet eerder zulke lekker wijntjes gedronken. GH heeft een hele goede neus en weet zijn adresjes,hij schenkt geen "chateau migraine"! Nog een leuke bijkomstigheid is dat mijn Franse vocabulaire weer aardig is aangevuld met heel wat gezegdes en uitdrukkingen. Ik heb gelukkig geen last van slappe sluitspieren; want ik heb echt zo ontzettend veel gelachen, af en toe rilden de tranen over mijn wangen en lagen we met zijn zessen in een deuk! De sfeer is altijd echt perfect. Ze hebben me ook deze keer weer gefêteerd, want de rekening in de restaurants werd beide keren gedeeld door 5 i.p.v. 6! De gite werd betaald door een confrère en de benzine door la confrérie!
Ik heb als souvenir een prachtig van olijfboom hout zelf gemaakt zakmes meegnomen wat ik met heel veel plezier heb geassembleerd, gepolijst en geslepen. Ik vind het een beauty.Het graveren van mijn naam zorgde nog even voor een probleem want die kennen ze natuurlijk niet; ze hebben hem uiteindelijk met behulp van aan elkaar plakken samengesteld uit: ANGEla- aNIta-EdiTH en donnA. Maar hij staat erin! Een waardevol souvenir!

Kilometervreter.................

Sinds een royale week geniet ik dagelijks van de gele koolzaadvelden die ik overal tegenkom, met het raampje van de hapkar open, kan ik de zoetige geur tegelijk ook opsnuiven. Het wintertarwe zie je bijna groeien en ook de kleine maïsplantjes schieten uit de grond. De landereijen zijn prachtig om te zien, vooral als ik af en toe door het heuvelland rijd met de enorme vergezichten. Leuk ook om te zien dat er in die landerijen, banen zijn uitgespaard zodat de grote landbouwmachines er nog steeds door heen kunnen rijden om o.a. te sproeien met hun enorme lange zijarmen. In de bossen zijn alle bomen inmiddels groen en in de bermen groeit akelei, fluitenkruid en salomonszegel. Het liefst zou ik overal stoppen om bloemen te plukken, maar daar heb ik voor het mooi te weinig tijd voor. In onze tuin staat alles er ook erg fleurig bij.
Van de week was het hectisch! Marieke gaat (d.v.) naar de Jura met collège in juni en daar is ook een dag Zwitserland bij. Ze heeft dus een geldig identiteitsbewijs nodig en wat bleek...............
zowel haar kaart als mijn paspoort verlopen op 7 juni!!!! Dus we moesten met spoed achter geldige papieren voor ons beiden aan! Op internet bleek dat dat alleen kon in of Straatsburg of Parijs. Heel veel telefoontjes moeten plegen om er uiteindelijk achter te komen dat het alleen mogelijk was bij de Ambassade van Nederland in Parijs, want in Straatsburg was het consulaat gesloten (de desbetreffende beambte was op vakantie) Ja en toen moest het wel even geregeld worden. Maandagavond was er een vergaderingetje in Le Tholy bij Disal´s hoofdkantoor, stelde weer niets voor, dus al met al weer 2x 2 uur in de auto voor niet veel bijzonders! Toen maar meteen aangekondigd dat we dinsdag naar Parijs moesten voor de paparassen. Wim ook vrij gevraagd en voor Marieke ook toestemming gekregen. Dus dinsdagochtend vroeg op pad.
Helaas viel het flink tegen dat we na een dikke 230 kilometer bijna alleen op de weg, in een enorme file terecht kwamen. Het werd dus wel spannend of we op tijd zouden zijn; want de ambassade is open van 9.30 tot 12.30 uur! We zijn voor de periferique van de weg af gegaan en hebben de auto in een parkeergarage gezet en zijn met de metro verder gegaan! Het schild van
"Je maintiendrai" viel niet echt op, we hadden vlaggen verwacht en zodoende hadden we de Ambassade compleet over het hoofd gezien. Eenmaal binnen moesten alle formulieren aangevuld worden, ook onze lengte werd nog even nagemeten en toen kregen we te horen dat de pasfoto's, die we in MlR hadden laten maken, NIET geschikt waren, (ze hadden het formaat voor een Frans paspoort, niet voor een Nederlands! We wonen toch in Europa???????) Dus toen maar in de in de hal aanwezige automaat, nieuwe laten maken! Betalen en wegwezen. Buiten vroeg Wim of we onze oude reisdocumenten daar achter hadden moeten laten: Ja dus. Het vreemde is dat Marieke nu zonder legitimatiebewijs rondloopt, ikzelf heb mijn rijbewijs nog. Als alles gaat zoals het zou moeten gaan, dan ontvangen we de documenten per aangetekende post. Hopenlijk op tijd, zodat we een midweek kinderloos zullen zijn!
Leuke bijkomstigheid was overigens dat Marieke de kans waarnam om een MSNvriendje in levende lijve te ontmoeten. We liepen met z'n vieren naar de Eiffeltoren en aten een broodje op een terrasje van een bakkerij. We maakten een paar foto's om de meiden van school jaloers te maken en namen afscheid, want N moest weer naar lycée. Marieke was helemaal in de gloria.
We liepen nog een eindje langs de Seine en namen de metro terug naar de parkeergarage. Tegen
achten waren we weer terug in M.
Morgen nog een reisje voor de boeg, want ik ga met de confrérie des couteliers naar Thiers.
Hoe alles daar zal zijn lezen jullie volgende week.

Jan l.. de behanger in aktie,

1 Mei, in Frankrijk een feestdag (jour de travail) hebben we benut voor een klus, waar we nog geen ervaring mee hadden; het plakken van glasvezelbehang. We hadden al lang geleden een rol gekocht en een emmer speciale lijm in een aanbieding. Wim heeft in de kamer in de stal (want daar zijn we bezig) de gipsplaten niet helemaal netjes aan elkaar kunnen passen dus er zitten wat oneffenheden, nou vind ik dat niet echt vreselijk want het is tenslotte geen appartement waar we in wonen, volgens zeggen kan je met dat glasvezelbehang veel wegwerken; dus vandaar de keuze voor dit materiaal. Het ging allemaal best wel gemakkelijk, het feit dat je de wand insmeert en niet het materiaal is al een stuk eenvoudiger. We hebben met die ene rol een wand kunnen doen, ziet er heel netjes uit, alleen of de oneffenheden echt minder zichtbaar zullen zijn, daar twijfelen we nog aan. Nu moeten we tzt een kleurtje kiezen om te sauzen en dat zal gezien onze smaakverschillen niet eenvoudig zijn! Ik had mijn tournees van de week in elkaar geschoven zodat ook ik een lang weekend heb, hetzelfde voor de komende week want ook 8 mei is een nationale feestdag! Verder zijn we nog in de moestuin bezig geweest en heb ik dankzij een "troc des plantes" nog wat leuke planten kunnen bemachtigen. In Graffigny wordt jaarlijks een plantenruilmiddag georganiseerd door een vereniging van liefhebbers en ook al heb je niets te ruilen, de plantjes kunnen tegen een kleine donatie meegenomen worden. Ik was , achteraf gezien, tè bescheiden, maar zo' n eerste keer ga je ook niet overdrijven dus heb ik voor 5 euro toch leuk zaken kunnen doen! Op de terugweg nog even bij onze conpatriotten gestopt in D. Bleek dat zij nog wat lijm en vezelbehang op zolder hadden liggen, wat vermoedelijk niet meer gebruikt gaat worden, en dat mocht ik meenemen. Mooi meegenomen dus. Ze vroegen tevens of Marieke misschien tzt eens kan komen oppassen, zodat ze samen een hapje kunnen gaan eten: lijkt me een prima plan, leuk en goed voor Marieke. Afspraak gemaakt, dat ze in een volgende vakantie eens langs zullen komen om kennis te maken en taart te eten.
Ik heb via de chauffeuse van Disal te horen gekregen dat ik de laatste twee weken van juli vakantie heb/krijg. Dus dat is mooi! Kreeg tevens een aantal papperassen waarop ik voortaan wekelijks bij moet houden, wie-wat-waar ik ben langs geweest om te werven (klanten), flauwekul natuurlijk want als iets niet gemakkelijk is is het wel het vinden van nieuwe klanten! Degene die niet meer van onze diensten gebruik willen maken omdat ze niet tevreden waren, krijg je so wie so niet terug en in verschillende dorpen ben ik echt niet de enige die langskomt.
Ik probeer af en toe, her en der aan te bellen, maar het valt om de dooie dood niet mee.
Het zou gemakkelijker zijn als je via via mensen krijgt. Mijn omzet in maart was duidelijk beter dan die van februari, maar ik zag gisteren mijn salaris gestort op de bankrekening en daar was niets te zien van de beloofde premie! Maandag dus aan de bel trekken, want ik ben niet van plan om mijn best te doen en zij zetten er niets tegenover. Ze flikten me van de week zelfs bij de levering, twee kazen erbij te doen die ik 's avonds de 28ste kreeg en die ten minste houdbaar waren tot de 29ste!!!!!!!!!!!!! En dan factureren voor de volle mep! Stelletje viespeuken! Ze denken zeker dat ze met Jan l. de behanger te maken hebben; Nou Eggg nie!

Terug op geboortegrond........................

We waren van het weekend weer even op onze geboortegrond! De heenweg was niet erg comfortabel door veel regen en dat is niet echt zo´n pretje. Toch ging het eigenlijk toch redelijk vlot. We hadden toestemming Marieke eerder van school te halen en dus konden we om twee uur weg. We brachten Marieke bij Manon en Gino en wij reden door naar BAS, even heimweevoer inslaan! Toen door naar TvW waar we onze vaste slaapplaats hebben. Met een rosétje nog flink en hevig zitten kletsen, een diepgaand gesprek maar dat kan nooit kwaad. Zaterdagochtend naar oma B. te Maassluis, zielig om te zien hoe daar alles verwaarloosd, ze redt het zelf niet meer en haar kinderen bekommeren zich niet echt om haar. Triest. Toen naar pa, helaas kregen we hem niet zover om met ons mee te gaan voor een weekje; hij denkt dat niet aan te kunnen, is te veel en te vaak op zichzelf aangewezen! Bij T een boterhammetje gegeten en weer door naar Schiedam, een rondje stad ( nou daar missen we niets aan) een drankje bij het Proostje en weer naar Manon voor het avondeten, de kado's en de taart! Was gezellig. Zondag ochtend toch nog even H en E. R ge contact en daar een kopje thee gedronken, even bijgekletst en de uitnodiging achtergelaten dat ze van harte welkom zijn met Pinksteren. (hopelijk geven ze daar gehoor aan) Met H en S naar de kas van het HC en een aantal mooie grote geraniums uitgezocht moet nog even naar DM bellen of schrijven om te bedanken en te betalen.
Marieke opgehaald en naar mijn mams gereden. Voor het eerst herkende ze ons meteen, was zo opgewekt en wist zelfs te vertellen dat ik jarig was! Ze at lekker van het stuk taart, maar werd na een drie kwartier onrustig en wilde weer naar de huiskamer terug!!!!! Dus daar ging ze........
We namen afscheid en reden in 5 uur en een kwartier heel vlot naar huis. Daar zat Perusse voor de deur te wachten! Hij had het bij zijn echte baas niet vol kunnen houden! De katten hadden in de keuken op zijn vloerkleed gepiest en op de mat hun grote behoeftes gedaan, lekker dus....................... Perusse moest overgeven, dus we waren weer meteen aan het puinruimen.
Perusse bleek de volgende dag flink ziek, Wim is met hem naar de dierenarts geweest en daar kreeg hij antibiotica, heeft koorts en is nog niet opgeknapt. Wat zou die uitgespookt hebben???
De geraniums staan buiten, lekker fleurig. Hopelijk gaat het niet meer vriezen 's nachts de ijsheiligen zijn pas in mei. Je kunt nog van alles verwachten in april. Op het moment is het mooi weer, maar de wind is echt vreselijk en volgens zeggen houden we die het hele jaar, lekker! Maandag weer aan het werk gegaan, Marieke's computer is geïnstalleerd en de muziek schalt door het huis! Wel duidelijke afspraken gemaakt over het gebruik en de maximale tijdsduur. Nu alleen af en toe checken of ze zich eraan houdt!

Mijn klantenkring......

Nu ik zo´n klein halfjaar ( jeh wat vliegt de tijd.....) rondrijd in "mijn hapkar", begin ik de klanten al aardig te kennen, hier en daar weet ik ook al wat hun boodschappen zullen zijn: deux pains de beurre, 2 yaourts nature et un morceau de gruyère à la coupe! Of " mettez moi 1 kilo!".
Eigenlijk zijn alle klanten schatten; op één na. In C. woont een meneer die vroeger medewerker is geweest op de kaasfabriek van Caprice des Dieux of terwel Bongrain Gérard. In het begin kocht hij vaak een aantal kilo's mélange en wat netjes met mini caprice maar steeds vaker begon hij over de prijzen te zeuren. Bij de fabriek, rechtstreeks, was alles véél goedkoper dan bij ons. Daar begon zijn gezanik mee. Toen ging hij mekkeren over de datum van sommige artikelen. Later werd het over het niet hebben van dingen. Vorige week mopperde hij: Vous n' avez rien dans votre boutique!" want ik had geen ham/kaasbroodjes meer die waren op!. Het lag op het puntje van mijn tong om hem eindelijk eens een kat terug te geven, maar ja de klant is koning dus je blijft beleefd! Jl. dinsdag vroeg een klant uit hetzelfde dorp:" EN hoe was het bij Monsieur B?" Ik was verbaasd en vroeg aan hem waarom hij daarnaar vroeg, hij antwoordde:" Ach Meisje, maak je geen zorgen er deugd bij Monsieur B. niets van niemand of van iets, alleen hij is geweldig!" Hij komt dagelijks bij hem koffiedrinken en dan klaagt hij steen en been over alles en de hele wereld. Maar daar wen je aan op den duur, volgens die meneer. Nou, ik geloof ik niet!
Wel een opluchting het ligt dus niet aan mij.
Mijn liefste, leukste klant is een heel schattig, vies oud vrouwtje van 91 jaar. Zij is op donderdag mijn laatste klant. Haar huisje is te vuil en te vies, er leven een tiental katten, ze heeft geen hulp in de huishouding en op de tafel en op de vloer liggen overal de bakjes van het eten van Tafeltje Dekje. Zelf hangt ze ongeveer in het houtgestokte fornuis. Met een vies jasschort, een sjaal om haar nek en eigenlijk altijd zonder kousen, maar met repen verband om haar opgezwollen benen. In overschoenen die betere tijden hebben gekend. Vanaf de allereerste keer dat ik daar binnen kwam, had ik een zwak voor haar. Ben me dan ook naar geschrokken toen ik op een donderdag voor een gesloten keukendeur stond en niemand aantrof, was er bijna van overtuigd dat ze ergens op de vloer zou liggen, was de hele week dodelijk ongerust, maar een week later was ze wel thuis en vertelde me dat ze zich wel voor haar hoofd had willen slaan dat ze geen briefje voor me had achtergelaten, ze begreep mijn bezorgdheid en was ontroerd. Met haar tandenloze mondje, kletst ze heel wat af en schaamt zich af en toe dat ze zo openhartig tegen me praat. Om de een of andere reden heb ik er geen moeite mee om op een stoel te gaan zitten, nadat ik er een stapel kranten en reclameblaadjes vanaf heb gehaald. Op het fornuis staat altijd een grote pan water op, God weet waarvoor? Haar gootsteentje staat afgeladen met vuile vaat, op de tafel een grote pillendoos en verwaarloosde planten. Alles is echt te vies om vast te pakken, de vloer is net een grote vuilnisbelt, overal ligt wel wat. Haar looprekje staat in een hoek en ze gebruikt dat voor haar wasgoed! Ze heeft altijd erg veel zin in van alles en is een goede klant, tot vorige week ik e.e.a. in haar koelkast wilde zetten wat aan bederf onderhevig was.............................. Ja en toen schrok ik me dus gewoon een ongeluk! De koelkast was afgeladen, puilde uit. Alles was verrot, zat vastgeplakt, verroeste blikjes half leeg, de groentenlade een grote bak schimmel, ik heb nog nooit van mijn leven zoiets gezien. Echt erbarmelijk, is er dan niemand van haar kinderen die daar wel eens in kijkt en de boel opruimt????? Ik heb beleefd gevraagd of ik even mocht huishouden in de koelkast en de dingen mocht weggooien die bedorven waren. Ik pakte een vuilniszak en die was in no-time vol met viezigheid en bedorven etenswaren!
Ze had eigenlijk nog wel de kaasjes en dergelijke aan de katten willen geven!!!!!! En ik gooide alles weg. Maar ze begreep het wel. Ik stelde voor om eerst maar eens de dingen op te eten en dan pas weer etenswaren in te slaan. Ze vond het erg vervelend dat ik dan geen klandizie had. Vroeg wel tien keer "sans rancune?" Maar natuurlijk mevrouw A. pas de problème.Ze belooft me al enige weken dat ik een fles eau de vie van haar krijg, maar die ligt ergens op zolder en daar kan ze zelf niet meer heen, dus moet ik wachten tot er iemand de zolder opgaat. Ik heb haar gezegd dat het absoluut geen haast heeft! Weet ook niet of ik er van zou drinken, maar alcohol zuivert toch????? Vandaag vertelde ze weer een leuk verhaal over haar overleden man, je merkt aan haar manier waarop ze over hem spreekt dat het èchte liefde was tussen die twee, haar oogjes glimmen als ze over "mon Homme" vertelt! Ze is altijd erg geïnteresseerd in mijn verhaal en wenste me een goede reis voor aanstaand weekend en met een:" Kom alsjeblieft weer veilig terug, wees vooral voorzichtig en graag tot aanstaande donderdag" nam ik afscheid.
Ik ga vragen of ik van haar een foto mag maken zodat jullie ook met haar kennis kunnen maken.
Mevrouw Denise André!

Op z´n Paasbest!

Afgelopen weekend dus Pasen, helaas hadden we niet echt een Paasgevoel. Eieren zoeken, paasontbijt, nieuwe kleren zoals vroeger is er niet meer bij. Naar de kerk al helemaal niet! Er is in dit hele gebied slechts één hulppater, door de week buschauffeur van de schoolbus!, en die moet alle parochies langs, dus is M maar een keer per jaar aan de beurt en dat is in juli. Wil je toch naar een kerkdienst dan moet je de krant doorspitten en iets zoeken in de omgeving. Nou Wim is daar al helemaal niet voor te porren dus ging het wéér over! Ik had vrijdag mijn maandag rit erachteraan gereden, zodat ik vrij was tweede Paasdag. Uiteindelijk werd het een weekend zoals vele anderen! Mijn "etentje" viel tegen, de tournedos waren taai en het voorgerecht ging naar de gossiemijne doordat er een fles mineraalwater overheen viel! Dus Vrolijk Pasen alom!
Het is en blijft toch jammer, althans dat vind ik, dat alle tradities vreselijk verwateren. Hoe leuk was het vroeger toen Manon klein was! Naar de nachtmis......... Paasontbijt......... Palmpasen......helaas krijgt Marieke daar weinig van mee. Als ik zo mijn klanten hoor dan is dat in de moderne gezinnen veelal hetzelfde. Wel leuk is dat de Fransen er een andere draai aan hebben gegeven bij hen gaan de donderdag voor Pasen de klokken van de kerktoren op weg naar Rome om daar de eitjes te halen. Als ze op de terugweg over onze huizen vliegen, laten ze de eitjes vallen in de tuinen of tussen de planten op het balkon zodat de kinderen die op Paaszondag kunnen gaan zoeken! Vandaar dat in dorpen waar nog veel kinderen zijn, zij de taak van het luiden van de klokken overnemen en met een ratel langs de huizen gaan om 7 uur 's ochtends, om 12 uur voor het middaguur en weer om 7 uur 's avonds! Een van mijn klanten liet zo' n ratel zien en horen, het maakt een vreselijk lawaai, kan je nagaan als er zo' n tiental kids voor je deur staan met zo' n ding, dan wil je wel opstaan! ( hebben wij in Nederland niet net zoiets: Luilakken??? weet alleen niet op welke datum dat dat is!)
Marieke had toch wel graag nog eieren gezocht, maar dat ging meer om de chocolade dan om Pasen, volgens mij! Het is toch zo' n snoepkont!!!!!!!!!!!!
Aanstaande vrijdag reizen we naar Maassluis, eigenlijk was het de bedoeling Marieke in de Belgique te droppen voor een weekend Groezrock, maar M en G hebben dat gecanceld vanwege de keuze van de optredende bands, dat sprak hen niet echt aan en de vraag of Marieke het wel zou volhouden; de sfeer wordt met het jaar anders en dat zagen ze niet zo zitten. voor Marieke een domper, maar wat in het vat zit verzuurd niet, toch? Wij hebben besloten om dan toch maar naar Nederland te rijden anders wordt het weer op de lange baan geschoven en dan kunnen we meteen mijn verjaardag "vieren", nou ja vieren als je deze leeftijd bereikt weet ik niet of je het nog vieren kunt noemen!!!!!!!

Workshop en Brocante in één weekend!

Ja schnabbelen in je vrije tijd is best leuk maar kost ook wel weer de nodige energie maar ach, ik kan het toch niet laten. Voor de workshop High Tea van gisteren kreeg ik geen beloning, maar ik heb wel reklame kunnen maken en dat is ook nooit weg! De workshop was best succesvol, veertien dames, 5 kinderen en twee heren hebben lekker gekokkereld en daarna gesmuld en doosjes gevuld voor thuis! De afwas was minder omdat iemand zich behoorlijk heeft bezeerd aan een door de hete waterstraal gesprongen slakom! ze moest meteen met een slagaderlijke bloeding afgevoerd! Zelf kwam ik er met kleerscheuren vanaf maar de hapkar ramde een plantenbak en dat kostte me de wiel kap (van dat vezelmateriaal en stelt niets voor!) maar wel superlullig omdat ik weliswaar met toestemming buiten werktijd om, er mee reed! Ga het nog maar even niet verder vertellen. Weet nog niet precies hoe ik het moet aanpakken!
Vandaag de rommelmarkt, dag begon heftig! De kofferbak van de BMW wilde nevernooit open en de centrale deurvergrendeling was helemaal van slag, Wim was al zevenentwinig keer wakkergeworden van alle lawaai die wij tweetjes ,Marieke en ik, veroorzaakten en toen ik aan hem ging vragen hoe wat en waarom met die kofferbak werd het even nog heftiger! Toch maar weggegaan; de plaats was besproken en betaald, de auto zat vol, ja dan ga je niet weer uitladen en terug naar bed!Terplaatste werden we heel vriendelijk door een ieder bijgestaan en bood men ons veel mankracht om te sjouwen aan, de kofferbak ging nog steeds niet open. We verkochten een klein kwartiertje later al de eerst spulletjes. Helaas was het een mat geheel, weinig bezoekers en tegen half vier hadden we het wel gehad, waren toen een dikke 100 euro verder! Uiteindelijk hebben we alle handel, behalve de kleding in een keer voor een zacht prijsje van de hand kunnen doen en gingen we leeg huiswaarts, ook wel lekker want dat scheelt toch weer een hoop gesjouw naar de zolder. De kleding (hoofdzakelijk van Marieke) raken we wel weer aan die en gene kwijt! Het zonnetje scheen dus nog even op de tuinstoel en marieke rondjes rijden op haar mobylette. Morgen een nieuwe Engelse les klant dit keer een dame, ben benieuwd! Mijn andere cursist heeft tijdelijk de les gestopt i.v.m een verhuizing. Volgens de laatste berichten wil hij het vanaf half april weer oppakken.

Dit keer is ruilen, niet om te huilen........

Voordat de maandag weer voorbij is en er de rest van de week waarschijnlijk weinig tijd overblijft even een blogje. Het grote nieuws van afgelopen week is wel dat Wim zijn Vaste Aanstelling heeft gekregen!!!! Hij die nog niet echt vlot Frans spreekt, zei vol trots vrijdag:"Zo, daar heb je zeker niet van terug, Ik de eerste die een vast contract binnen heeft gesleept!!!" Nee inderdaad, dat was wel het laatste waar we op rekenden.
Van mijn sollicitatie nog geen nieuws, maar voor mij staat het wel vast dat ik toch Nee ga zeggen, mocht ik uitverkoren zijn! Te veel haken en ogen, die me niet aanstaan, vooral de lange dagen en de pauze tussen de middag waar ik niets aan heb. Maar vooral het inleveren van vrije tijd in o.a. het weekend en Marieke die dan uit school komt in een leeg huis. Dat zie ik als het grootste bezwaar. Voorlopig heb ik het nog steeds heerlijk naar mijn zin in mijn Hapkar, dus wat zal ik moeilijk doen. Ik krijg nog steeds van alles en nog wat toegeschoven; van de week weer lekkere koekjes, twee lege vaten eventueel voor regenwater opvang, baardiriswortels die ik altijd prachtig vind als ze bloeien en een gratis reparatie van de kettingzaag. Helaas is Wim met dat ding nog steeds niet gelukkig, ofwel hij kan er niet mee omgaan ofwel het ding is ondeugdlijk. Hoewel meneer C. blijft beweren dat het een professioneel apparaat is en niets mankeert!
Van de week is een drukke week; allereerst de inventarisatie van de kar. Omdat ik onder de 16.000 euro per maand omzet moet ik iedere maand de inventaris doen. Echt een walgelijke klus die erg veel tijd opslokt. Aanstaande zaterdag mijn workshop High Tea, ook dat vergt veel voorbereiding, allereerst het vertalen van de receptuur, het maken van de boodschappen en materialenlijst en het afwegen van de bloem en de suiker alvast thuis. In de salle de fêtes is nauwelijks apparatuur, maar de Association helpt gelukkig een handje en zij doen het grootste gedeelte van de boodschappen. Dan zondag de deelname aan de rommelmarkt in Bourmont. Alles is al op de zolder klaargezet, maar nu helaas de Peugeot het begeven heeft kan het nog niet ingeladen worden voordat ik terug ben van mijn workshop zaterdag begin van de avond.
Heb al wel een deal gemaakt met de buuf. Zij was al een poosje helemaal besjokken van de lamp van mijn tantetje van glas met ingelegde vissen. Nu ging van de week mijn Magimix gek doen en dus leende ik die van haar. Een nieuwe kost tegenwoordig een leuk bedrag en dat hebben we ff niet! Ze gaf die van haar (ook een ouder model, maar wel een maat groter) graag te leen. Maar ja, wat doe je als ie stuk zou gaan? Dus ik terug naar buuf met het volgende voorstel: " of ik koop de Magimix voor een klein prijsje, of ik leen u de lamp, of we ruilen!" Ze begon te glimmen en koos voor de laatste optie!!!!! Ik blij, zij nog meer blij!!!! Dus lamp opgepakt en naar haar gebracht. Dat is een artikel minder voor de verkoop, maar ik ben dolblij met mijn nieuwe, oude Magimix. De oude gaat mee naar de rommelmarkt.

Je weet wat je hebt, maar niet wat je krijgt!

Vandaag was het sollicitatiegesprek in Colombey les Deux Eglises bij/in het Memorial van Charles de Gaulle. Ik was keurig op tijd, te vroeg voor het mooi en meldde me aan de balie. Ging intussen naar het toilet en werd bij terugkeer opgewacht door de directeur van het Office van Chaumont die me vergezelde naar een grote vergaderzaal waar in het totaal 7 mensen mij opwachtten. Mevrouw de Voorzitter nam het woord, opende met mij welkom te heten en daarna stelde iedereen zich aan me voor. De meesten, op twee na, waren directeuren van diverse secties en het tweetal bleek gerants te zijn van een camping in het gebied. Deze waren puur uitgenodigd om de Engelse en Nederlandse taal te testen!!!! De heer bleek een Medelander, de dame een Engelse van origine. Het vraaggesprek verliep vlot, men wilde natuurlijk mijn motivatie weten. Heb natuurlijk niet gezegd dat het mij in eerste instantie gaat/ging om hun condities. Wel dat de banen op de andere twee Offices me goed waren bevallen, maar beiden jammergenoeg tijdelijke baantjes waren! Ik wil nu eindelijk na al dat tijdelijke een vaste baan. Ook verteld dat het schrijven van echte officiële brieven in het Frans voor mij wel moeilijk zijn. Ze vroegen of de afstand geen bezwaar is/was, ja ik zei eerlijkheidhalve dat dat ook ervan af hangt wie wat betaald!!!!!! Het basissalaris ligt beduidend hoger dan mijn basissalaris nu, maar daar staat tegenover :iedere werkdag die afstand van 65 km , die je twee keer af moet leggen dat kost je toch een dik uur!en wie betaalt die onkosten en de afschrijving van de auto?(daar kreeg ik géén antwoord op) Het Engelse vraaggesprekje verliep vlot, het Nederlandse nog vlotter met een grapje dat dat toch niet zo ingewikkeld zou moeten zijn voor ons beiden, maar wel voor de overige toehoorders! haha. Stiekem meldde hij ook dat er nog drie andere sollicitanten zijn/waren. (allen Frans) Al met al een leuk sollicitatiegesprek, het vragenrondje door de vier anderen heb ik netjes kunnen beantwoorden en dus beëindigde mevrouw de voorzitter met,:" U hoort nog van ons via de post!" Toen ja, weer een dik uur in de auto naar huis, met gemengde gevoelens. Het zou betekenen: werken in het weekend, geen zomervakantie, verplicht opnemen van je vakantie in december en januari, iedere avond niet voor kwart over acht thuis, mijn lieve ouwetjes missen, de vrijheid in de hapkar; aan de andere kant een leuk salaris, een interessante baan, mijn talenknobbel weer aan het werk. Eerst maar afwachten of ik überhaupt in de selectie zal zitten. Je weet wat je hebt niet wat je krijgt, toch??????

21 maart; LENTE!

Volgens de kalender is vandaag de Lente begonnen! Dus nam ik dankbaar de uitnodiging aan van een klant. Zij hebben de traditie om dan narcissen te gaan plukken in het bos en doen dat altijd met de gehele familie en er gaat een gezamenlijke maaltijd aan vooraf. Helaas vond Marieke het idee niet zo geweldig en wilde zij liever thuis blijven. Gelukkig kreeg ik Wim wel mee. Dus compleet met een appelcake, wandelschoenen en een dikke trui ( het is nl. nog steeds koud) gingen we om kwart voor twaalf op pad. Mooi weer, strak blauwe lucht. Daar aangekomen bestond het gezelschap uit 18 personen dus een lange tafel en heel heel heel veel eten. Er werd gelachen, gedronken en veel gesproken, maar het was gezellig en het eten erg lekker. Toen alle cakes en taarten waren gegeten gingen we met een aantal mensen op pad. Nooit geweten dat er in het wild zo ontzettend veel narcissen groeien. Helaas volgens een aantal liefhebbers beduidend minder dan vorig jaar, volgens hen zag het toen echt overal felgeel. Toch konden we er veel plukken. Iedereen had flinke bossen, zelf een hele grote mand vol. Nu we thuis zijn heb ik ze, net zoals iedereen doet, in vaasjes in de vensterbank gezet om er langer plezier van te hebben, binnenshuis verwelken ze erg snel. Het was een pittige wandeling maar in het bos was het aangenaam en zeker niet koud. Terug gekomen bedankten we hen voor hun gastvrijheid, werden meteen genodigd voor de 8ste mei, dan is er weer iets te vieren, en gingen terug naar huis. Marieke had al die tijd alleen gezeten en dat is toch geen prettig idee! Afgelopen week niet veel bijzonders gebeurd, behalve dan dat ik donderdag op mijn rondje in de Vogezen door meneer J ( mijn vaste sanitaire stop) gemaand werd om uit te stappen. Hij stond me al op te wachten! Ik had nl. een kaart gestuurd aan zijn vrouw die een hersenbloedinkje had gehad en dat had me wel een beetje getroffen, ze zijn altijd zo vriendelijk, dus dat kaartje kwam recht uit het hart. Hij viel me meteen in mijn armen en met dikke tranen bedankte hij me, haalde de bewuste kaart uit zijn broekzak en zei dat hij het zo fantastisch vond dat ik haar die kaart had gestuurd. Vrouwtje zelf was godzijdank weer thuis, alles ging goed, geen nadelige gevolgen, moet wel rustig aan doen, ook zij gaf me een paar dikke klapzoenen en zette alvast het water op voor de thee! dat soort dingen doen een mens goed! Wim had het deze week moeilijker er zat weer enorm veel tegen en daar wordt hij niet echt zo blij van!

Vrijdag, de dertiende.....

Vandaag is het vrijdag de dertiende maart, wij Nederlanders vinden dat een ongeluksdag; mijn Franse klanten in St. Blin (mijn favoriete pleisterplaats!, altijd een grap en een grol, wat lekkers en een kopje tisane, vaak met een doosje eieren van hun kippen of een recept of advies weer verder op pad) adviseerden me om juist vandaag een lotto billet te kopen, zou geluk brengen volgens hen!!!! Helaas kom ik vandaag tijdens mijn tournée nergens langs een Bar/Tabac, dus weet ik niet of ik er aan toe kom een kaartje geluk te kopen. Misschien een omweggetje waard? Gisteren had ik voor een van mijn klanten, als dank voor haar wekelijkse versnaperingen, een appeltaart gebakken ze vond het een heel vriendelijke geste, maar voelde zich een beetje gegeneerd want haar taartjes zijn altijd eenpersoonsformaat en ik had een gewone gebakken. De laatste weken staat ze al met het gebakje in de hand me op te wachten, leuk hè! Ja het wordt al hier en daar best familiair! Mensen zijn en blijven heel vriendelijk. Het enige wat wel af en toe vermoeiend is, is dat het praatje 9 van de 10 keer begint met het weer van die dag: "Vous avez apportez le soleil?" is een van die beginzinnen uit de top 10. Of als het weer eens regent:" C'est vous qui nous ammene de la pluie?" Maar ach dat is in Nederland toch ook vaste prik, het weer is ook daar vaak onderwerp van gesprek en nooit is men tevreden! Maar verder is en blijft het een hele leuke job, ware het niet dat het bedrijf wat er achter zit niet echt lekker meewerkt. Mijn beloofde contract is nog steeds in de maak, ze zijn met de balans bezig en dat heeft voorrang! Mijn leveringen zijn een groot manco, veel is er even niet! Gisteren was het nog erger, ik doe mijn bestellingen per e-fax, een relatief nieuw fenomeen via Internet, handig maar er hangt een prijskaartje aan, dat Disal betaalt dus dat is netjes. Mijn levering gisterenavond was voor een groot gedeelte de bestelling van jl. dinsdag dus kreeg ik veel artikelen dus voor een tweede keer, terwijl ik dat nou net niet had besteld! Het was een flinke klus om de bestelling en de leveringfactuur na te lopen, dus weer een aantal niet betaalde overuren. Ik hoop dat ze het accepteren de verse artikelen dinsdag mee terug te nemen. Anders is het voor hen een grote strop. Tijdens mijn toer gisteren, kreeg ik een telefoontje van de directeur van het Office de Tourisme van Chaumont, zij zijn bezig met de selectie voor de functie van receptioniste bij het Memorial van Charles de Gaulle in Colombey les deux églises. Op zich natuurlijk een geweldige interessante baan, maar helaas een dikke 55 km van ons huis vandaan. Ik ga wel op de uitnodiging van het sollicitatiegesprek op 23 maart aanstaande in, wil graag de condities weten maar ik ben vast en zeker niet de enige sollicitant(e). Wel leuk om te weten dat ik op mijn leeftijd, toch nog in de markt lig!

Donkere wolken boven Maisoncelles,

Behalve het feit dat er nog steeds geen Lente in de lucht zit hangen er ook flinke dreigende wolken boven Maisoncelles.
Het is deze week een en al ellende wat de klok slaat. Het begon een maandagochtend met een koude douche! letterlijk en figuurlijk; er kwam alleen lauw water uit de kraan. Ik redde het nog net, maar ' s avonds trof Wim het slechter: ijskoud water. De speciale schakelaar gecontroleerd die aan de boiler gekoppeld zit voor het opwarmen tijdens de "goedkope stroom uren" maar dat was het niet! Donderdag een chauffagiste gebeld die kwam en vertelde dat het voor 99% zeker de kalkaanslag in het reservoir zal zijn! En dat na nog geen 3 jaar! Dat hadden we ook al met onze sanibroyeur = strontvermaler, die zat ook binnen twee jaar dicht van de kalk. Hij stelde voor een beter boiler te plaatsen, die daar meer tegen bestand zou zijn. ( kosten ca. 800 euro! nou die hebben we dus even niet!) Wim stelde voor om maar weer een zelfde te kopen en de oude te vervangen dan kunnen we er weer een paar jaar tegen. Vanochtend wilde hij hem aftappen: gevolg de badkamer stond in no-time blank! We hebben er tijdelijk even een tiental badlakens overheen gegooid om het water op te kunnen nemen. Hij is nu naar de bouwmarkt om een nieuwe te kopen en te vragen aan de verkoper waarom hij hem niet leegkrijgt. Marieke is mee als tolk (met grove tegenzin!) Misschien kunnen we al het nou eindelijk eens meezit morgen weer douchen? Zou die wezen. We worden al echte Fransen, die gaan ook maar 1x per week in de douche!
En dan de tweede donderwolk!
De nieuwe burgemeester heeft bij onze buurvrouw de plannen neergelegd om op haar terrein, grenzend aan onze tuin 3 woningen te bouwen. De vorige burgemeester was daar ook al eens mee gekomen toen betrof het 1 woning. De nieuwe gaat voor meer! Nu heeft mevrouw G. twee dochters en die delen in de erfenis en hebben ook bemoeienissen met het land wat ze verhuurt, vooral de pittige dochter uit Bar le Duc. Die heeft het vooral voor het zeggen. Toen zij hoorde van de plannen heeft ze meteen een boze brief geschreven dat zij op het erfgoed van haar vader geen bouwplannen tolereert! Mevrouw G. zelf blijft een beetje onduidelijk wat zij zelf wil! Maar zo is ze met alles; ze laat nooit het achterste van haar tong zien! Toen ze bij ons kwam met het verhaal, herinnerde wij haar aan de verkoopakte van ons huis, wij hebben toendertijd bedongen dat er vanwege uitzicht enz. geen constructies plaats mogen vinden in welke vorm dan ook. Dat is toegevoegd aan de koopakte en staat dus zwart op wit!!!! ( het oorspronkelijk oppervlakte van ons terrein was vele malen groter, dus vandaar die clausule!!!!!) we boffen dus dat we toen zo slim zijn geweest dit door de notaris vast te laten leggen. De nieuwe burgemeester heeft dus geen poot om op te staan, maar vanwege het feit dat wij nog steeds illegaal lozen heeft hij als hij dat ontdekt wel een stok om mee te slaan. Vandaar dus al die donkere dreigende wolken.
Zouden we ooit de 7 rijke jaren nog een keer mee gaan maken????