Eindelijk................................. Algiers.....

Geen idee waar het op sloeg maar dit is weer zo´n geliefde uitdrukking van mijn papsie!!!!!! Hij gebruikte dat regelmatig en nu komt ie mij goed van pas. Want.......................... ik was gisteren ten kantore van de bazin van mijn hapkarconcern genodigd voor overleg. Ten eerste om met haar de resultaten van het werven door te nemen, nou dat was niet echt himmelhoch jaugend, 8 adressen in 14 dagen, maar het begin is er. Er is in mijn omgeving, daar is ze nu wel van overtuigd, te veel concurrentie. Ik zal me dus wat verder moeten begeven meer richting Neufchateau wellicht, we zien het wel, voorlopig proberen de klanten die ik heb iets meer te laten kopen. En dan verplicht twee keer in de week op jehovatocht. (excuses voor dit taalgebruik, to whom it may concern!) Ten tweede om met haar nog de chocolade bestelling van/voor kerst door te nemen, zij wilde mijn bestelling verhogen. Ik liever niet want vorig jaar had ik erg veel te veel, dat kwam Wim goed uit want die heeft de overgebleven Kerstmannen lekker opgepeuzeld nadat hij per ongeluk (?) ze met een grote zware doos had geplet. Dus ik heb chocolade genoeg straks. En last but not least.......................................... geval Madame V. Toen zij te horen kreeg dat ze twee keer per week verplicht op pad moet voor het werven, weigerde ze pertinent en dit was meteen dus de reden om haar te ontslaan. IK HEB MIJN VASTE AANSTELLING!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Joepie, ben blij. Dat vraagt om gebak en champagne. Vandaag de klanten gedeeld in mijn feestvreugde, ook zij waren aangenaam verrast.
Leuke, lieve, positieve reacties. Nog veertien dagen en ik ben 1 jaar met mij kar op pad. Wat vliegt de tijd hè, als je het naar je zin hebt!!!!!!

De tweede ronde.

Voordat een ieder gaat denken dat er iets aan de hand is, zit ik nu ongemakkelijk, in het donker, op een eetkamerstoel achter een nieuwe computerdesk in onze nieuwe toekomstige multimediakamer. Met een mondvol kruidnootjes, dank aan HJ, het ook nog eens koud te hebben!!!! Wat een opofferingen allemaal voor een blogje! Ja, je moet er wat voor over hebben.
Ga toch eerst nog even naar de warme keuken, want daar brandt de kachel, voor een kopje thee.
Zo, thee staat naast me. Daar gaat ie...................
Vanochtend samen met Wim naar de rommelmarkt geweest, er zijn er wekelijks minstens twee of drie, soms is het leuk soms is er niets te beleven. Vandaag hebben we twee echte Laguiole zakmessen gekocht, voor slechts 15 euro! Ze zijn oud, maar zien er nog goed uit. Ook kocht ik twee paar gordijntjes. Onze buurtjes wisselen wekelijks, maar ik heb slechts een setje en die zien er niet echt zo geweldig meer uit, dus voor 2,50 twee paar nieuwe! We kwamen natuurlijk GvB tegen die struint alle markten af. Ook GK die binnenkort weer noodgedwongen teruggaat naar Engeland, hij kan in de zomer voldoende werk vinden om te kunnen leven, maar de tweedehuis- bezitters hebben in de winter geen werk voor hem dus moet hij wel. Dat is toch wel sneu.
Thuisgekomen zijn we de tuin ingedoken voor het rapen van de noten, er liggen er weer vreselijk veel. Hoop dat het me dit keer wel lukt om ze op tijd te kraken en naar de molen te brengen, want het is toch doodzonde als het uiteindelijk als vogelvoer in het voederhuisje beland. Wim heeft gisteren het vloertje voor de douche weggehaald, de osb ondervloer is doorwaternat en dus gingen de voegen er spontaan uit. Hij heeft het gat gevuld met oude dakpanscherven en er beton op gestort, we hebben gelukkig nog een matje kiezels liggen dus is het hopelijk straks verholpen.
Ja we komen er dus langzaam maar zeker achter dat, dat wat we in eerste instantie als vakantiewoning in gebruik hebben genomen, nu we er als daadwerkelijk permanente woning gebruik van maken er andere eisen aan gesteld worden. Helaas dus hier en daar de tweede ronde. Het is echter niet te hopen dat er meer van dat soort klussen aan zitten te komen.
Zitten we nou even niet op te wachten!
Van de week druk geweest met het openen van een andere bankrekening, zijn CA een beetje zat. Hoge kosten en er staat weinig tegenover. De consulente van G, een leuk mens, heeft ons nu al flink kunnen helpen; het bleek nl. dat Wim dubbel aanvullend verzekerd is zonder dat wij dat wisten! Ze gaat ons helpen om met terugwerkende kracht nog iets terug te krijgen, wir haben dass nicht gewusst!!!!!!!!!!!!!!!!!!!de kleine lettertjes hè! Blijkt dat Wim via zijn werkgever aanvullend verzekerd is en dat ons niets kost.
Dat scheelt ons dus so wie so al een onkostenpost per maand, verder is deze bank in eerste instantie een verzekeraar, die veel doet aan preventie. O.a. vergoeden van de schoorsteenveger, een bijdrage bij de aanschaf van winterbanden en nog veel meer van dat soort leuke bijkomstigheden. Ook bij het afsluiten van de autoverzekering, krijgen we voor de rijlessen van Marieke als ze 16 is een leuke korting. Dus ze komt aanstaande vrijdag nog een keer terug met de offertes van de div. opties. We zijn benieuwd. Alle beetjes helpen, toch?
Kreeg vrijdag nog een telefoontje van de bazin, ze wilde weten hoe het staat met werven en wil me op kantoor zien. Krijg vanaf dinsdag ene Martine mee in de kar die mij het e.e.a. moet gaan leren. Misschien een Jehovagetuige, die van wanten weet???????????????????

Stoken in een goed huwelijk........................

Genietend van een schitterende nazomer, ben ik druk met het rapen van de walnoten, het plukken van appels, het op sterke drank zetten van gekregen perziken en het wecken van fruit wat in mijn hapkar ligt te kwijnen. Het vergt veel energie, maar het staat niet in verhouding tot de vulkaanuitbarstingen die hier af en toe in huize Bos plaatsvinden!!!! Marieke zit af en toe verkeerd in haar pubervel, ze heeft erg veel moeite met het zich houden aan gemaakte afspraken en dat geeft frictie! Make-up en haar, het willen hebben van een piercing, het dragen van wat wij "hondenkettingen" noemen,al dit soort items zijn redenen voor strijd met een grote S. Ook bedtijd en eten zijn hot-items, het eten op school vindt ze veelal niet te nassen, als ze thuis komt is ze dus vaak uitgehongerd en dan is alles wat er te eten valt natuurlijk erg aantrekkelijk, helaas vergeet ze maar al te vaak dat we twee uur later avondeten serveren. Dus al met al, is er regelmatig druk op de ketel.
Tot overmaat van ramp ontving ik deze week een brief van de bazin van Disal; daarin staat om precies te zijn het volgende: gezien het te lage omzetcijfer verplichten wij u om m.i.v. heden maandag en vrijdagmiddag van 14.00 uur tot 16.00 uur klanten te gaan werven, daar waar mogelijk zullen wij u hierbij assisteren!!!!! Nu geloof ik niet dat er iemand van het hoofdkantoor twee uur in een auto gaat zitten om mij te komen helpen klantenwerven, lijkt me zwaar stug! Maar de boodschap moge duidelijk zijn.
Intussen is gebleken dat de meeste collegae zo' n brief hebben ontvangen, CP zelfs nog wat minder vriendelijk; haar camion was tijdens haar vakantie overgenomen en niet schoon genoeg aangetroffen dus zij kreeg daarover nog een reprimande!!! Vanaf maandag moet ik dus van deur naar deur!!!! gezellig!!! Ik denk echter niet dat het veel zal opleveren, maar ik zal de laatste zijn die weigert mee te werken. Al doe ik liever wat anders in mijn vrije tijd.
Ik heb met hen ook nog wel een appeltje te schillen want ik heb nog nu intussen 11 maanden later nog steeds een voorlopig contract, die vuillakken!!!!!! Mijn eigen appeltjes schil ik niet in snijd ze in vieren en heb een grote blauwe ton waar ik ze in doe, in de hoop er tzt eau de vie van te kunnen laten stoken samen met de kweeperen die ook beginnen te vallen. Als het meezit en ik doe alles goed, hebben we misschien over een poosje een litertje eau de vie van eigen fruit!
Als er te veel druk op die ketel komt, kan ik gewoon de deksel even open doen!!!!! hahahaha

Koper, zilver en goud.......................

Alle drie hebben/hadden deze afgelopen week bepaald!
De eerste koper staat voor onze trouwdag; vandaag 12 en een half jaar getrouwd! Wim bracht een bosje bloemen mee (ik heb hem wel de hele week eraan herinnerd, want ik had graag uit eten gewild, maar hij had daar niet echt veel behoefte aan!) zelf heb ik geen kadootje gekocht en hoop dat het etentje nog komt! Op naar zilver dus; en dan misschien een feestje?????
Zilver en goud daar was ik van de week twee keer mee op pad.
Er kwam een foldertje, dat er in een hotel in de buurt een taxateur/opkoper aanwezig zou zijn en aangezien ik veel spulletjes had van mijn tantetje wilde ik wel eens weten wat echt en niet echt zou zijn. Dus ik erheen, compleet met koektrommel en inhoud! Ik had een meneer in de rij wachtenden voor me, meneer had zijn plaats afgestaan aan een mevrouw die dacht niet veel tijd nodig te hebben; nou dat viel dus achteraf flink tegen. We zaten op een stoel op de binnenplaats van het hotel in de volle zon en het was flink warm, (stom van die hoteleigenaar dat hij niet had gezorgd voor een plekje op zijn terras, had ie nog iets kunnen verdienen aan ons!) Al wachtende kwam er een mevrouw, die al snel geirriteerd raakte vanwege de lange wachttijd! Zij was eerder naar zoiets geweest en toen werd er alleen gekeken en gewogen en eventueel uitbetaald als je wilde verkopen en dat had toen niet zo lang geduurd. Maar toen ik eindelijk na dik drie kwartier naar binnen kon, begreep ik al gauw waarom het zolang duurde: sommige dingen hadden geen merkteken meer en die werden met behulp van een chemisch zuur getest. Meneer kraste met het zilver of goud op een speciaal steentje, smeerde het zuur erover en afhankelijk van de reactie kon hij meteen zien wat wel of niet zilver of goud was en zelfs hoeveel karaat! Dit nam dus vrij veel tijd in beslag, maar daardoor wist ik wel meteen dat veel sieraden neppie waren: Jammer dus! Ik had me intussen al rijk gewaand! De ringen van waarde van mama zijn helaas spoorloos verdwenen dus ook daarover hoef ik me geen illusies te maken.
Zaterdag stopten we de BMW vol met spullen voor de rommelmarkt waar ik me voor had ingeschreven, veel kleine dingen van zowel mama als tantetje. Serviesgoed, dekens, linnengoed ed. Van GvB een hele keurige speciaal daarvoor bestemde vrijmarkttafel geleend die kwam heel goed van pas. Om half zes uit bed en op naar C. daar had ik 5 m1 gereserveerd. Alles uitgeladen en uitgestald. Het was best kil die ochtend dus mijn polarvest aan en een thermos met heet water voor een kopje thee. Marieke wilde niet mee en dus had ik geen hulpje en dat is blijkt achteraf helemaal niet handig! Je kunt niet eens naar het toilet! En het werd nog duidelijker toen er een echtpaar aan mijn tafel stond en zij een 8 karaat gouden ring wilde passen, die ik ter verkoop aanbood. ('s nachts was ik op het lumineuze idee gekomen om een rubberhandschoen op te blazen en daar de ringen aan te schuiven!, zag er goed uit!) Meneer vroeg iets over een schilderijtje achtermij en terwijl ik me omdraaide was, maar dat zag ik achteraf pas, is vermoedelijk de ring in haar jaszak verdwenen! Ik bemerkte dit te laat! echt superlullig dus!
Ik heb toch nog lekker verkocht, het werd 's middags flink druk, maar doordat de zon was weggedraaid en ik op een plek met veel wind stond kreeg ik het best koud en verlangde ik naar huis en een warme douche. Ik heb om half vijf de auto weer ingepakt en ging huiswaarts. Wim had de dag besteed aan het verven van de balken in de tweede woonkamer en was even bij me langs geweest, zodat ik snel even naar de w.c. kon. Alle overgebleven dingen staan nuweer terug op de zolder voor een volgende keer misschien. Omdat het hier niet duur is om een plek te reserveren, is en blijft het altijd wel de moeite waard, maar het is vermoeiend want het zijn erge lange dagen. Maar het is wel een leuke ervaring, ik heb veel bekenden gezien en stond toevallig ook bij klanten voor de deur. Vandaag werd ik er verschillende keren aan herinnerd en een klant vertelde dat hij tijdens een diner ergens hier in de buurt had gehoord hoe men over ons had gesproken: men vindt het hier onvoorstelbaar dat je je vaderland verlaat en elders je leven weer op een totaal andere wijze oppakt. Ze hebben veel bewondering vooral voor Wim. Altijd op tijd, doet zijn werk, werk dat hij nog nooit van zijn leven had gedaan en hier niet veel buiten-staanders, die niet op de boerderij zijn opgegroeid willen doen. De klant zei:"petje af hoor!"
Dat zijn wel even " gouden" momenten.

Mijn klantenkring, deel 2

Al eerder heb ik een tipje opgelicht van de sluier over een aantal bijzondere klanten tijdens mijn toernées maar ik ben er intussen wel achter dat ik aan de meeste klanten een hoofdstuk apart kan wijden of is het weiden? (eerlijk gezegd even helemaal geen idee)
Een van de meest praatgrage klanten is mevrouw Y.R uit TlesM. Haar kleine poedeltje is al aan het blaffen als ik nog bij de klant ervoor, voor de deur sta. Tresor ( schat) is een enorm keffertje die heel graag een stukje worst krijgt en dus overduidelijk laat horen dat hij de claxon heeft opgemerkt. Ik deel per dag eigenlijk een beetje te veel stukjes worst uit, soms zijn de huisdieren eerder bij de hapkar dan hun baasjes!!!!!!!!!!!!!!!Ze weten het intussen en staan al likkebaardend voor de kar. De poezen hier en daar komen uit alle hoekjes en gaatjes te voorschijn en starten een miauwconcert nog voor dat ik de klep open heb!
Mevr. Y.R is een ex-vriendin van onze buuf, maar volgens zeggen heeft ze het met onze buuf helemaal gehad, dus heeft ze haar uit haar vriendenboekje geschrapt. Mevr. Y. begint al in de hal van haar huis te praten en stopt nooit meer, ze praat veel en vlug en vergeet daardoor vaak de helft van haar boodschappen. Maar omdat ze bijna wekelijks dezelfde artikelen koopt help ik haar daarna met het opsommen van de dingen die zij heeft vergeten. Ze heeft een hele konijnenflat in haar achtertuin en iedere keer begint ze er weer over dat ik ons vrouwtjeskonijn moet brengen zodat ze gedekt kan worden, maar Wim en ik twijfelen of dit wel verstandig is. Kijk, hier heeft men konijnen voor de slacht; wij voor de lol! En aangezien, behalve ikzelf, niemand een konijnenboutje op z' n bord wil, zouden we dus al snel met een overschot zitten. Dus hebben we nog steeds geen besluit genomen. Intussen hoor ik Youp zijn "Flappie" liedje in mijn hoofd. haha
Mevr. Y heeft ook een grote moestuin en van de week had ze weer een grote zak flageolets voor me klaarstaan, vandaag en zak met pruimen (die liggen nog in de hapkar realiseer ik me nu!) genoeg voor een taart.
Het is een best mens, maar ze klept vijf kwartier in een uur en beschouwt mij intussen als een vriendin. Vorige week zaten we om kwart voor 10 al samen aan de eigengemaakte kersenlikeur!
en ging ik met een volle fles haar voordeur uit. Ze kent de halve wereld, maar ik geloof dat je met haar beter kan eten, dan vechten! Ze vroeg om hulp voor het omheinen van haar moestuin en ik suggereerde dat Wim wellicht kon helpen, hij ging met grove tegenzin vrijdagmiddag naar haar toe, maar een of andere domme neef was al begonnen met het graven van gaten voor de palen, hij deed dat echter met een cementtroffel en dat schoot natuurlijk voor geen meter op. Dus Wim had het snel bekeken. Vandaag moest ik tekst en uitleg geven dat hij wel wat anders te doen heeft. (liever gezegd: er niet heen wil) en dat ik iets te snel voor hem een beslissing had genomen zonder hem daarvan op de hoogte te stellen! Gelukkig had ze begrip voor de situatie en ik was erg blij te horen dat ze intussen een ander slachtoffer had gevonden; want "Ja", zo zegt ze altijd:" een oude vrouw alleen is heel erg afhankelijk van anderen!" Maar laat haar maar schuiven, ze is zo gek nog niet! Ze heeft haar op haar tanden!!!!!

de drie R´en................................

Rust, Regelmaat en Ritme een uitspraak in Nederland die vooral te maken heeft met baby´s maar die voor mij hier in Frankrijk opgaat nu de scholen weer zijn begonnen en Marieke sinds gisteren naar klas 4 van het voortgezet gaat! 10 weken vakantie is errug lang! Zeker als je een puber hebt die de computer, MSN en dergelijke belangrijker vindt dan lekker genieten van het zonnetje of zich amuseert in een zwembad ,wat we na 3 jaar eindelijk hebben kunnen neerzetten en waar veel geld, tijd en energie in gestoken zijn om het uiteindelijk toch, voordat het mooi weer werd functioneel te laten zijn!!!!!!!!!!!!!
Maar goed ze heeft zich volgens eigen zeggen toch nog aardig geamuseerd. Vooral haar week Nederland was super! Dus we gaan niet moeilijk doen, maar het was voor ons niet altijd even gemakkelijk. Vooral bedtijden liepen regelmatig uit de hand en daarvan hopen we dus nu dat die drie R´en weer gehanteerd zullen worden.
Gisteren onderweg in de Vogezen ontdekte ik iets wonderlijks in het weiland waar ik langs reed. Ik zag tussen het gras een soort lila/rose crocusjes, bij ons bekent als Herfststijlloos, zomaar in het wild. Ik raak van dat soort natuur verschijnseltjes altijd helemaal opgewonden had spijt geen fototoestel bij me te hebben en heb een bosje geplukt hier heten ze "colchique" en er is, blijkt, zelfs een liedje over. Voor de dieren in de wei zijn ze giftig maar het was/is een schitterend gezicht ze zo te zien staan tussen het groene gras!!!! Van dat soort dingen geniet ik volop. Wim zei me eergisteren voor het slapen gaan dat ik maar bof........................ rondrijdend in een soort camper, koffie en thee leuten, kletspraatjes houden, snoepen van de dingen die ik verkoop en werken ho maar!!!!!!!!!! Hij vindt dat zijn baan wel 100x zwaarder is en dat op zijn leeftijd het allemaal niet meevalt, hij heeft het angstige gevoel dat hij hier twee keer sneller oud wordt dan in Nederland achter het stuur van de dikke Mercedes van zijn baas! Ja daaaaaaaaaaaag jammer dan toch?????? Nee het leven is zo slecht nog niet. Heb ook op de camping in Clefmont hele leuke kontakten met landgenoten. uitwisseling libelles ed. dus dat is ook leuk. Vandaag was het wat minder mooi weer, de dagen worden al flink korter en het is om kwart over negen al aardig donker. Die bloemen zijn een teken van herfst zegt de buuf!!! dat is dus niet zo mooi. Maar je merkt dat de herfst er heel langzaam aan zit te komen. 's Ochtends af en toe dikke mist boven de Maas, Avondrood en dauw op de weilanden in de ochtend. Het stookseizoen begon vorig jaar al in september. Laten we hopen dat we het nog even uit kunnen zingen. De stal ligt vol met droog stookhout: ongeveer 10 m3. Zou het dit jaar voldoende zijn???????

Baby-kater ontdekt Maisoncelles.....................

De impulsieve adoptie van het katertje heeft zo z´n voors en z´n tegens! Er staat een konijnenkooi in de kamer, waar hij huist als wij even geen tijd, zin en gelegenheid hebben om op te letten, of uithuizig zijn. Als hij uit de kooi is dan rent en vliegt hij door de kamer, kan zelfs al de traptreden nar de keuken op en daar plundert hij de etensbakjes van Kruimel en Boefie!. Hij heeft 9 van de 10 minuten een kogelrond vol buikje want hij kan blijven eten en drinken. De beide grote katers hebben er best veel moeite mee dat dat wurmpie zoveel aandacht opeist! Ze grommen en sissen tegen hem, maar die kleine heeft er mooi lak aan! Perusse vindt het allemaal best en laat letterlijk en figuurlijk over zich lopen. Het uk zit nog steeds onder de vlooien dus we kammen en poederen veelvuldig. Als hij de kans krijgt ligt ie het liefst languit in je nek, maar zijn venijnige nageltjes zijn erg scherp! In zijn kooi slaapt ie in de theemuts van oma Agnes, opgerold en lekker warm kennelijk. Het is echt een poepie, maar we hebben de indruk dat hij tzt de boel hier wel zal regeren! Marieke mocht een naam verzinnen en dat viel niet mee. Er zijn heel wat namen aan ons voorbij gegaan en uiteindelijk kozen we unaniem voor EMO.
(Emo is een muziektype dat dateert uit de jaren 80 van de 20ste eeuw. Emo combineert hardcore en punkmuziek met melodische en experimentele muziek. Vanaf eind jaren 90 evolueerde de term "emo", tegenwoordig verwijst emo ook naar een modestijl en een lifestyle voor (vooral) jongeren.)
Marieke vindt dat namelijk nogal cool vooral hun haarstijl.
Voorlopig luistert hij absoluut niet als wij hem roepen, dus suggereert Wim dat hij misschien wel doof kan zijn. Hij weet echter donders goed wat hij wel en niet wil. Dus we krijgen nog wel wat te stellen met dit kleine monstertje!!!!!

Verwennerijen,

Als ik het me goed herinner schreef ik al eerder een blogje over het feit dat ik soms vreselijk verwend wordt door mijn klanten. ( Toen onder het kopje een vliegende kraai vangt altijd wat!)
Het is de laatste weken weer echt raak. Bijna dagelijks kom ik thuis met van alles en nog wat.
Een fles eau de vie van mirabellen, een recept van crème de cassis en een fles om uit te proberen. En nu iedereen volop oogst vanuit zijn of haar moestuin is het een en al boontjes wat ik meekrijg, kersen toen het kersentijd was, valappeltjes voor appelmoes, kroppen sla, dagelijks heb ik wel iets in een doosje of zakje achterin liggen. En dan mag ik vooral de heerlijkheden van de donderdag niet vergeten; mevr. P heeft af en toe een zakje heerlijke eigen gebakken meringues klaar liggen of ze verrast me met een klein bladerdeeg gebakje met frambozen uit eigen tuin en laatst zelfs een hele emmer frambozen waar ik sap van heb gemaakt. Ook Wim's bazin schenkt ons regelmatig allerlei lekkers, na het slachten van een koe kwam Wim met een zak vlees thuis, vorige week had ze bosbessen gekocht en gaf ze me een flinke schaal. Volop genieten dus van al die heerlijkheden en verrassingen.
Morgen (donderdag) ga ik mevrouw P. verwennen met een flesje advocaat en zal ik binnenkort ijzerkoekjes voor hen bakken, als dank voor haar verwennerijen.
Jl. donderdag kwam ik in de hitte bij mevrouw A. en daar waren de katten al allemaal driftig aan het heen en weer rennen in afwachting van iets lekkers, ze weten het al! Bij sommige klanten zijn de beesten er eerder dan de klant, omdat ze inmiddels de claxon herkennen en weten dat ze waarschijnlijk iets krijgen! Ik haalde mevrouw A.'s boodschappen en kwam terug in haar stal toen ik ergens iets heel zacht hoorde piepen. Ik keek in het rond en zag een heel klein pluizebolletje klagelijk miauwen. Het werd door de grote katten weggestuurd. Ik pakte het op, mevr. A. werd kwaad. Ze heeft een 5tal katten van zichzelf, maar omdat de buurvrouwe in het ziekenhuis ligt komen die katten ook bij haar mee-eten. Ze was niet blij met dit mormeltje en zei dat ik het aan haar moest geven, ik begreep meteen wat dat zou betekenen. " Fous moi la paix" zei ze geïrriteerd! Op ik maar even op wilde zouten!!!!!! Ik zag de kleine blauwe oogjes van dit pluisje en reageerde impulsief met een Nee ik neem hem wel mee!!!! Mevr. A. vroeg of ik gek was, maar ik had hem al in mijn arm en heb voor hem een kartonnen doos in de hapkar neergezet en het beestje erin gedaan. Op dat moment me absoluut niet realiseerend dat we vrijdag naar Schiedam zouden gaan om M. op te halen!!!! Ik reed langs de boerderij van C. en wilde aan mevrouw C vragen wat ik het beestje het beste kon geven, Wim kwam net aanrijden en die was meteen ook verkocht! Mevr. C adviseerde koemelk met water, toch thuis voor de zekerheid maar even met de dierenarts gebeld en een blik moedermelk poeder gehaald. Het beestje dronk met een speentje gretig het flesje leeg. Het heeft het weekend uiteindelijk bij mevr. C doorgebracht in de konijnenkooi en ze heeft hem gruwelijk verwend. Nu loopt hij af en toe los in de kamer en kan al trapjes op en af! Het beestje heeft ook een naam gekregen we noemen hem: EMO! Kruimel en Boef vinden het nog niet echt leuk, ze blazen naar hem, maar het diertje trekt zich er weinig van aan.Het eet brokjes van de grote broers! Met Perusse hebben we geen gedoe die vindt alles prima, gisteren lag Emo zelfs even op zijn grote rug te slapen!!!!!
Iedereen is er blij mee, helaas zit ie wel onder de vlooien dus moeten we regelmatig kammen.

Vriendschap en medeleven,

Mijn tweede werkweek na onze vakantie is al weer bijna over de helft en ik kan niet anders zeggen dan dat het me enorm goed doet dat iedereen zo hartelijk is en medeleven toont. In de eerste week is mijn rit iedere dag ongeveer een dik uur uitgelopen, alleen al door alle vragen over het wel en wee van mijn moeder. Zo lief dat men zo betrokken is. Het was hart-verwarmend, niet één klant, die zonder vragen alleen maar zijn/haar boodschap deed. Wim doet dan altijd wat laatdunkend zo van:" Ja, ja dat zal wel!" maar het was echt zo. Ik had er geen moeite mee weer aan de slag te moeten, had ook wel weer behoefte aan de kletspraatjes ed.
Wim heeft het altijd wat moeilijker met dat soort dingen en die verlangde naar het verleden en zijn 6 weken vakantie. We hebben beiden nog een aanvraag lopen voor ergens in oktober nog een weekje in de hoop dat dat kan.
De logeerpartij van JL was een onverwacht succes! Na elkaar te hebben opgespoord via Hyves was het contact snel weer opgepakt en het afspreken van de logeerpartij bleek niet al te moeilijk.
Zoals ik dus vorige keer al meldde kwam hij per trein vanuit Reims naar Chaumont.
Even was de vraag waar hij moest slapen, omdat hij al is voorzien van "gas en waterleiding" zoals mijn vader dat vroeger noemde, was het even lastig. Maar ze losten het samen snel op. Bed opgemaakt op de grond bij Marieke en het feest kon beginnen!!! Ze hebben het een beetje uitgebuit, maar heel leuk gehad samen. Er is geen onvertogen woord gevallen en dat is voor Marieke een hele prestatie! meestal is ze het al snel zat of vallen er woorden, maar dit keer echt helemaal leuk. Ze ondernamen niet veel. JL vond het hier heerlijk rustig. Zaterdag hebben GvB en ik hen met de trein vanuit Chaumont naar Parijs gebracht en hen op Gare du Nord uitgezwaaid ( tegen Marieke's principes, maar toch) Ze zijn veilig maar een beetje misselijk van het achteruit rijden in Rotterdam aangekomen. Het is aan ons om haar aanstaand weekend weer naar hier te halen. G en ik hebben een heerlijke dag gehad, mooi weer lekker rondgestapt door o.a. donker Afrika, nooit geweten dat al die kleurige lappen voor hun kleding in Nederland word gedrukt! Aten heerlijke Algerijnse friandises in een salon de thé, waar vooral G enorm gecomplimenteerd werd! Eerst zagen ze ons aan voor moeder en dochter!!!! Ken je nagaan! Later heerlijk gegeten en toen terug met de trein. Dat viel tegen want er bleek iets te zijn gebeurd met een trein op onze rails en dus hadden we dik twee uur vertraging. Was uiteindelijk om half twee 's nachts weer thuis. Een dagje om graag nog eens over te doen.
Zondag kwamen W+H op bezoek. Het was mooi weer en dus brachten we een groot gedeelte van de dag buiten door. Heerlijk om elkaar weer te zien, te lachen te genieten van al het lekkers en te spreken. We deden ter plekke de boodschappen voor de avondmaaltijd in mijn hapkar, dat was ook voor H een hele belevenis! We gingen met z' n allen naar de boerderij en zagen W aan het werk, mevr. C liet nog even haar kalveren zien, haar grote passie die boerderij! Ook werd onze Renault 4 bewonderd. Al met al een hele gezellige dag. Zij moesten nog weer het hele eind terug naar de Meuse, maar hebben net als wij genoten. Hun reactie op de mail loog er niet om; ze zijn ervan overtuigd dat we de juiste stap hebben gezet!

Vervolg op het hondje,

Om alle lurkers ( ja ik ben onlangs te weten gekomen dat er een benaming bestaat voor al die mensen, die wel meelezen maar niet, nauwelijks of nooit een reactie plaatsen!) gerust te stellen na alle toestanden over het hondje van de buren even nog een stukje extra info: men is toch na heel veel heen en weer gezeul naar de dierenarts gegaan met het beestje. Daar bleek dat er erg veel inwendige verwondingen waren en er weinig meer te redden viel. Hij heeft dan ook het diertje van zijn lijden verlost met een spuitje. 's Avonds tegen 7 uur toen schoonzoon was vertrokken (eerder durfde ze kennelijk niet) belde de buuf met de vraag of ik even langs kon komen; ja wel ik trof ze allebei, moeder en dochter met hele dikke tranen aan, aan de keukentafel. Het leven werd nooit meer als voorheen, de maand juli is al zo'n vreselijke maand, want dik 15 jaar geleden overleed man/vader en een slordige 12 jaar geleden ook nog zwager/oom. Dus juli slaan ze liever over! en nu ook nog die lieve lieve lieve Poupette!!!!!!! Je houdt het toch allemaal niet voor mogelijk; stelletje aanstellers liever gezegd: dramaturgen.
Deze laatste vakantieweek hebben we niet echt veel schokkends gedaan.
maandag gingen we naar Aulnoy om de fam. B te helpen met het inzetten van het glas in de grote kozijnen, ik natuurlijk niet en dus heb ik me op andere manieren verdienstelijk gemaakt. We sloten de dag af met een gezellige, smakelijke bbq en Marieke en L. hebben heel de dag rondjes gereden op de brommers!
Dinsdag is Wim begonnen met de vloer in de logeerkamer, dat valt niet mee; alles is erg scheef, maar het grootste gedeelte ligt erin. Woensdag was het de dag van het brommercertificaat van Marieke. Ze moest om 9.30 uur op de autorijschool zijn, compleet met jas, handschoenen en helm. Daar aangekomen even geïnformeerd of er andere kandidaten waren die tussen de middag in de stad zouden blijven, maar de enige anders kandidaat (met een jampotbril en een nestharen snorretje, niet echt een snuggere) at bij zijn moeder thuis. Dus bleef ik in Neufchateau en we lunchten samen. Het viel allemaal erg mee. Handige Harry deed het niet echt super op de brommer, volgens Marieke had hij nog niet eerder brommergereden en wiebelde hij erg en was vrij onzeker. De instructeur werd regelmatig erg boos, wat voor Marieke te volgen was via de "oortjes". Ik deed de boodschappen, reed terug naar huis en weer terug. Daar aangekomen bleken beiden geslaagd te zijn. Ook Handige Harry had zijn certificaat, alhoewel de instructeur er zichtbaar moeite mee had omdat hij toch het idee had dat HH er nog niet helemaal aan toe was. Marieke vond het allemaal een eitje en trots met certificaat gingen we nog even naar Leclerc voor haar kadootje!
Donderdag geen bijzonderheden (Wim ging verder met de vloer)'s avonds kwam de fam. B Marieke feliciteren en we aten taart met z'n allen, helaas is de mobylette in repartie dus kwam er van brommer rijden niets, hopelijk is hij volgende week klaar! en vrijdag naar Chaumont om JL op te halen van het station.
Keurig op tijd, meteen herkend en dus vanaf vrijdag een logé in huis.

Het hondje van de buren...............................

Zondag half een, de bakker komt toeterend het dorp in. Wij zijn geen klant het brood is absoluut geen aanrader! Ze stopt bij de buurvrouw. Ik ben boven op zolder de dozen met serviesgoed van mijn moeder aan het uitzoeken en hoor ineens een vreselijk gejank, ik ren de trap af, kom buiten en zie het hondje van de buuf op straat liggen vreselijk hard jankend! De bakkerskar gaat aan de achterkant open, de mevrouw kijkt door haar deurtje en zegt:" Is er iets?, oh die hond, van wie is die? ik heb hem niet gezien!" Wim en ik gaan dichterbij en op hetzelfde moment komen de buuf, J en B naar buiten, ze kijken en doen niets! Wim wil Poupette oppakken, maar B zegt:" Nee, zou ik maar niet doen, straks bijt ie nog!" Het beestje heeft duidelijk de hele kar over zich heen gekregen, de achterpootjes liggen er heel raar bij. De bakkersvrouw stapt weer achter het stuur en vervolgt haar toernee! Niemand doet iets, wij zeggen beiden dat ze zo snel mogelijk de dierenarts moeten bellen, maar men geeft aan dat dat op zondag niet veel zin heeft(?) B. komt dichterbij en zegt dat hij hem wel zal doodmaken! Wim en ik reageren nogal heftig; is ie helemaal gek geworden, dat kan ie toch niet maken????? B tilt het beestje aan zijn halsband op en legt hem op de garageoprit! De buren staan schaapachtig te staren en doen niets. Nogmaals geven wij aan dat het beestje naar een dierenarts moet, maar niemand doet iets. We geven weer aan dat ze het niet kunnen maken hem zelf af te maken en lopen terug naar ons huis. Allebei toch wel behoorlijk ontdaan!
Als de buuf straks langskomt en begint te simpen over het verlies van haar geliefde Poupette nou dan is ze dus bij ons aan het verkeerde adres!!!!!!! Ik begin steeds meer begrip te krijgen voor Brigitte Bardot. Zij heeft getracht het dierenleed in F. onder de aandacht te brengen; helaas had het weinig resultaat. De dierenbescherming zou hier heel veel werk hebben. Maar of de bevolking zich er wat van aan zou trekken??????
Ik geef jullie op een briefje dat in de loop van deze week in de achtertuin een grafje wordt gegraven en dat de beide dames met heel veel tranen dagelijks dit verschrikkelijke drama zullen herdenken!

Een lucky day?????

Wat een geluk dat we sinds deze afgelopen maandag zomervakantie hebben, want we moesten met spoed naar Rotterdam i.v.m. de overplaatsing van mijn moeder van het verzorgingsflat naar de verpleegafdeling. Men krijgt normaliter een week de tijd om de kamer leeg te maken en kaal op te leveren en die week was al voor 85% voorbij, toen we hiervan op de hoogte werden gesteld.
Dus dat betekende de aanhangwagen aan koppelen, de hond wegbrengen naar zijn en Wim´s baas!, alles regelen voor de beestenbende en slaapplaats regelen bij TvW.
De hapkar was zaterdag al gehaald door mijn vervanger, die de camping absoluut niet zag zitten, maar van de bazin wel zal moeten. (of hij dat ook echt doet??????) Dus niets stond ons meer in de weg. De heenreis verliep ondanks de aanhangwagen, toch nog redelijk vlot. De kamer leegmaken, we hadden dat voor maandag gepland, ging mede dankzij de fa. v. M best vlot, de fa. v.M slaat voorlopig even wat grote spullen voor ons op want we hebben geen idee wat we er allemaal mee moeten. We kunnen het wel weer op de zolder zetten; maar wat dan........... We hebben wat kleine spullen bij mijn moeder op de kamer gezet, om het wat op te leuken, helaas wilde mijn moeder er niets mee te maken hebben. Ze was zowel maandag als dinsdag onredelijk, boos op ons en continu aan de wandel om de uitgang te vinden. Gelukkig was ze gisteren toen we gedag gingen zeggen, aanspreekbaar en ze wenste ons een goede reis! Maar helaas die reis verliep verre van vlot. Het was heet, niet al te druk maar net voorbij Brussel kwamen we in een enorme opstopping terecht. Via de radio kwamen we erachter dat er een blokkade was van boze boeren, die de weg van Brussel tot Namen hadden afgesloten! We kwamen met een giga omweg over de binnenwegen toch in Namen maar stonden ook daar weer vast. Het was warm onderweg en met de aanhangwagen doen we er so wie so altijd al langer over maar deze terugreis was de langste in al die jaren vise versa!!!!!!!! meer als 8 uur! echt vreselijk.
Wim heeft in M'sluis nog zijn slag kunnen slaan en kocht bij G. een aantal onderdeeltjes voor ons Renaultje4. Net voor we weg gingen bleek die niet meer te starten. OB denkt dat de startmotor het leven liet. Dus dat was flink balen. Wim heeft hem helemaal schoon gemaakt en flink gepoetst: hij ziet er uit om door een ringetje te halen. Vandaag gingen we samen voor de derde keer met het papier van de notaris in onze zak, weer naar de prefecture voor het op naam zetten van het kentekenbewijs. De eerste keer was het kantoor dicht. De tweede keer trof Wim die vervelende dame van de Peugeot en de BMW en die stuurde hem terug want er ontbrak een bewijs van de notaris. Dat hebben we via email kunnen opvragen en dat haalden we dus op weg naar, vanochtend op. Helaas............................... het was weer niet volledig! De dochter des huizes moet ook toestemming geven, want zij is erfgename!!!! Je wordt er toch niet goed van? Ik had gelukkig de tegenwoordigheid van geest om terplekke het telefoonboek te vragen en haar op te bellen, met het verzoek om naar de prefectuur te komen en een handtekening te zetten. Dat deed ze gelukkig, zodat de ambtenaar ons toch het grijze felbegeerde kentekenbewijs kon overhandigen. Hij is nu echt van ons. Wim startte vanmiddag en.............................. hij doet het weer!!!! is dit nu eindelijk eens een lucky day? Alle goede dingen bestaan uit drie, toch?
vanochtend werden we gewekt door de bezorgers van de wasmachine, die heeft de hele dag op volle toeren alles gewassen. Het kentekenbewijs voor elkaar en het autootje dat het wonder boven wonder ineens weer doet! Of hebben we te snel gejuigd???

Mobiel bereikbaar, op twee of op vier wielen.......

Dankzij een soort van marktplaats maar dan op Franse leest geschoeid, hebben wij onze brakke Peugeot kunnen verkopen en waren we driftig op zoek naar een vervangend vervoermiddel. Het is nl. echt zwaar ongemakkelijk om het allemaal met 1 auto te rooien! Het klinkt een beetje snobistisch want het bezitten van twee auto´s betekent weliswaar: twee keer verzekering en twee keer tanken en dat loopt in de papieren, maar we hebben het nu een maand of drie aangekeken en het went dus niet! De mobylette liet het ook al een paar keer afweten en dat was dus compleet afzien voor Wim, die moest al duwend met een geblokkeerd achterwiel weer terug naar de boerderie om vervoer naar boven te regelen! Het is en blijft natuurlijk een oud beestje, dus ja........ Ik had dus de afgelopen weken al hier en daar rondgebazuind dat we zoekende waren naar een oud wagentje, liefst een Renaultje 4 of een C15 zoals we ooit hadden. Wim keek dagelijks op internet en in alle kranten; maar de meesten waren of te duur of veel te ver weg van hier. Totdat....................................
een van mijn klanten van mijn vrijdag tournée me attendeerde op het bestaan van een Renaultje 4 bij een van de buren (ook een klant) dus ben ik op mijn vrije zaterdag in burger weer naar haar toegereden en daar heel bescheiden een visje uitgegooid of zij eventueel er over had nagedacht die Renault te verkopen. Ik heb haar overleden man gekend en wist dat het wel wat gevoelig lag allemaal, maar toch. ( deze mevrouw is overigens die van de po stoel uit een blogje uit het verre verleden ) Ze keek me verrast aan en zei dat het wel heel toevallig was dat zij er nog een hadden staan en wie me dat had verteld. Uiteindelijk was ze wel in voor de verkoop maar ze wilde eerst nog met haar schoonzoon en dochter overleggen. Dus ik opgewonden naar huis, Wim was er wel voor te porren en zo gingen we die zondag nog even bij haar langs en hebben we de Renault uit de stal gereden, helaas zat er geen accu in dus moesten we in de loop van de week nog een keer terug, schoonzoon heeft er veel verstand van dus met behulp van startkabels kreeg hij het beestje aan de praat. Het motortje liep als een trein! Hij zit zwaar onder de zwaluwenkak en is vies van binnen maar daar kunnen we wel aan poetsen! Hij is sinds 11 april 1985 op de weg, heeft slechts 77000 km gereden en we kopen hem voor een net prijsje. Als het goed is, gaat Wim hem aanstaande donderdag met OB naar het keuringstation brengen. In eerste instantie konden ze het kentekenbewijs nergens meer vinden, maar gelukkig was dat bij ons tweede bezoek toch boven water. Dat scheelt hen een hoop rompslomp! Dus binnenkort tuffen we weer door la campagne met een authentiek wagentje, als het allemaal meezit.
Jl. zaterdag hebben we overigens Marieke ( ze gaat op collège over van 5 naar 4!) opgegeven voor brommerrijles bij de autorijschool, ze heeft op collège haar attestation gehaald en nu dus alleen nog een formatie nodig van 5 lesuren op een autorijschool. Ze zal haar best moeten doen met de theorie en dan haalt ze hopelijk haar brommercertificaat! Mag zij dus legaal ook op de mobylette, nadat die eerst goed wordt nagekeken! En vanaf dat moment zijn we dus alledrie weer mobiel!