14 Crea-bea's op een zaterdagmiddag..................

Jl. zaterdag, 5 december vierden we geen pakjesavond, jammergenoeg want ik heb wel wat met tradities. Maar Marieke hoort niet meer bij de "gelovigen" en dus hebben we het afgeschaft en wachten nu dus op de Kerstman. Op de agenda stond voor die zaterdag een workshop" Déco Noël" met /voor /van de semelles de vent. Ik was al dagen in mijn hoofd bezig met het hoe, wat en waarmee en had via een Internet shop leuke ijzeren frames besteld, rendiermos en decoratiemateriaal. Het was al en met een dure grap, vooral vanwege de portokosten. Maar het zag er allemaal goed en verzorgd uit toen het aankwam. Ik was uitgegaan van maximaal 18 deelnemers. Er was een oproepje in de krant gepubliceerd en dus kon ik niet veel anders doen dan afwachten! Tijdens mijn ritjes in de hapkar, zocht ik intussen naar bruikbaar materiaal en had ik bij een van mijn klanten gebietst om hulst met bessen. Toen ik dinsdag met de snoeischaar aankwam, had mevrouw P. het werk al gedaan en stond er een sinaasappelkistje vol geknipte, prachtige hulst voor me klaar. Wat benne ze toch lief allemaal! Ik had zaterdags daarvoor tijdens de drumles van Marieke gezien dat er op de promenade de Cona in B. heel veel mos op de muurtjes lag en er in dat bos veel verschillende naaldbomen stonden dus daar reed ik vrijdag middag met mijn AH tas en de snoeischaar heen en knipte van alles wat. Met een slagersmes sneed ik de mos van de muurtjes en legde dat zorgvuldig in een kartonnen doos.
Zaterdag ochtend eerst nog even mijn Engelse leerling. ( Hij heeft erg veel verzuim; zijn dochtertje van vier blijkt sinds een aantal weken diabetes te hebben en dus ligt het hele huishouden op zijn gat. Zo sneu allemaal, hebben ze een prachtig huis en overkomt hen dit. Het valt niet mee zo bleek zaterdag, ze krijgen haar bloedsuikerspiegel niet stabiel en dus zijn ze dag en nacht met haar in touw. Zijn hoofd staat nauwelijks naar Engelse les, maar de cursus is al twee keer verlengd en we gaan het niet redden die 40 lessen van 1 uur voor de maand februari!!!!! jammer want het is een leuk zakcentje!)
Daarna snel naar huis even een snelle boterham en alles ingeladen, het was een flinke hoeveelheid materiaal. Het aantal deelnemers was me doorgegeven; 11 personen en geen geld in kas om me de rest van de onkosten te vergoeden!!! balen dus. Maar ja.......
Uiteindelijk waren er 14 personen en een aantal hadden ook natuurlijk materiaal meegenomen, daaraan dus geen gebrek. Ik had er bewust voor gekozen géén voorbeeld te maken; anders zouden er waarschijnlijk 14 identieke klokken aan het eind van de middag hebben gestaan en dat is niet mijn stijl! Dus iedereen is lekker crea-bea bezig geweest na mijn tekst en uitleg. Het was heel geanimeerd en de resultaten echt heel erg leuk. Iedereen dik tevreden, met het eindresultaat op de foto voor le journal de la Haute Marne. Meestal duurt het wel een kleine week voordat het daadwerkelijk in de krant staat. Het is me dus nu al een paar keer overkomen dat ik door mijn klanten erop wordt geattendeerd, dat ze me hebben herkend. Ik ga nog beroemd worden als ik niet uitkijk. Zodra ik de foto ter beschikking heb zal ik hem in het album laten plaatsen door Manon. Ik heb genoeg materiaal over voor de decoraties in ons eigen huis, maar we vragen ons af of het wel verstandig is de kerstboom op te tuigen; grote kans dat ie 5 minuten later is afgetuigd door die kleine Emo, want slopen kan ie als de beste!!!! Voorlopig maar even uitstellen en houd ik me bezig met de 3 klokken die over zijn. Ben ook op zoek naar lampjes op 12 volt voor in mijn hapkar, waar zou ik die kunnen kopen???? Truckers....... als jullie iets weten dan graag! Ik wil de boel een beetje opleuken in de kar en ga me ook nog uitsloven voor een kleine attentie voor mijn klanten. Vorig jaar was dat echt een succes.

De Mexicaansegriep/ prik......

Ongeveer 48 na het krijgen van het vaccin tegen de fameuze grippeA, zit ik een beetje bij te komen achter de PC. Jeetje het viel me tegen zeg!. Heb ik al die afgelopen jaren dat ik een griepprik kreeg, omdat ik vanwege mijn COPD in een risicogroep val, nooit ergens last van gehad, zoveel vervelende gevolgen had deze prik voor me. Ik had van la République Française een oproep gekregen, wellicht vanwege mijn beroep, dat is me nog niet helemaal duidelijk. Helaas was het centrum voor het halen van deze inenting helemaal in Chaumont en omdat de enting bestaat/bestond uit twee injecties had ik daar weinig zin in, twee keer 50 km vv. op eigen kosten; wat een onzin. Ik rijd iedere donderdag naar Epinal en had onderweg in Vittel een bewegwijzering gezien naar een vaccinatiecentrum, dus besloot ik jl. donderdag de paparassen mee te nemen en op de terugweg daar te stoppen. Zo gezegd, zo gedaan! Wat een bureaucratie was het allemaal weer. Eerst een formulier met vragen beantwoorden, dan een bezoek aan een dokter die weer van alles wilde weten en toen naar de ruimte waar de prik werd gegeven. Daar stond een team van 6 verplegers/sters te wachten. En kreeg ik de prik! Ik voelde meteen al een harde schijf in mijn linkerarm daar waar geprikt was. Reed weer naar huis en had absoluut geen fut meer om de levering in de hapkar te zetten. Het was ook nog een hondenweer dus, dat liet ik voor vrijdagochtend. Ook toen al niet echt veel fut, dus het hoognodige ingeladen en op pad. Gelukkig een korte dag en ik bemerkte al onderweg dat ik me steeds lustelozer ging voelen. Heb met pijn en moeite iets te eten op tafel gezet en ben mijn bed in gekropen, had echt de zelfde verschijnselen als van een heuse griep: rillerig, hoofdpijn, spierpijn al met al zo slap als een vaatdoek. Met de hittepit al snel in slaap gevallen en vanochtend nog steeds zo gammel als een deur! Mijn huisarts gebeld en gevraagd of ik een paracetamolletje mocht innemen, dit was volgens hem geen probleem. Hij vertelde dat het een veel voorkomend verschijnsel is/was en dat het normaliter 48 uur zou duren. En nu intussen dus 48 uur later gaat het inderdaad beter. Heb weer wat fut, ben weer op een normale lichaamtemperatuur en lijk het ergste achter de rug te hebben.
Marieke staat dit alles ook te wachten, zij heeft volgende week op school de inentingprocedure, wij hebben voor haar gekozen deze prik te halen. Geen idee of het wel of niet verstandig is. De meningen zijn enorm verdeeld. Tevens gaan de geruchten dat een tweede enting misschien niet meer nodig is. We moeten de pers in de gaten houden anders binnen 3 weken de tweede enting halen. Is het allemaal overdreven????? Teveel commerciële belangen?????Wie zal het zeggen????

Zoals het klokje thuis tikt..........

We hielden het niet voor mogelijk, maar de Friese staartklok die we van mijn lieve tantetje hebben ge"orven" hangt sinds een week in de nieuwe kamer. Wat schetst onze verbazing.........
zonder enig fratsen, deed ie het meteen!!!!!!! Toen hij van het woonhuis verhuisde naar het bejaardenhuis, was ie niet aan de gang te krijgen. Een kennis is er uren mee bezig geweest en met veel pijn en moeite kreeg hij 'm aan de praat, helaas had het verzorgende personeel er kennelijk weinig zin in iedere ochtend de ketting op te trekken dus stond ie meer stil dan dat ie liep. Altijd als ik op bezoek kwam zette ik hem gelijk en trok het gewicht omhoog. Nu hangt ie dus te pronken in de kamer en tikt en slaat ie keurig. Marieke had in het begin wat moeite met het slagwerk, maar we horen haar er nu niet meer over. Er is alleen een maar..................... Atlas en beide engelen die er bovenop horen te staan, zijn destijds bij het inpakken dermate goed ingepakt dat ik ze op de zolder (waar het intussen net een brocante winkel lijkt) nog steeds niet heb teruggevonden! Zoiets is echter niets voor mij, ik zou willen blijven zoeken maar Wim zegt dat ze tzt vanzelf wel tevoorschijn zullen komen. Ik baal dus vreselijk, maar ga toch binnenkort weer snuffelen. Als de kerstspullen van zolder moeten dan is er misschien weer wat ruimte.
Of we een kerstboom neer kunnen zetten met Emo in de buurt is nog maar de vraag; onze drie vogeltjes hebben zijn aanwezigheid ook niet overleefd. De kerstboom is een nog grotere verleiding denk ik! Kregen gisteren een mail van Manon en Gino dat ze naar aller waarschijnlijkheid deze kant op komen voor Kerst. Dus "we won' t be lonely, this Xmas!!!" dat is dus heel fijn nieuws. Vond het al helemaal niet leuk, het is hier ook maar 1 dag Kerst en dan moet Wim ook nog eens gewoon melken, want de koeien doen niet aan zon- en feestdagen. Dus baalde ik al bij voorbaat. Blijk dus weer te voorbarig te zijn geweest. Dat overkomt me de laatste tijd wel vaker!

Annie hou jij mijn tassie.................................

Een van mijn klanten die mij had geadviseerd over te stappen naar een andere verzekeringsmij. en bank, had me een week of wat geleden uitgenodigd voor een groots dinerdansant in BlB.
Wim die niet kan dansen en geen uitgaanstype is wilde niet mee, moet ook ´s morgens weer vroeg uit de veren en dit soort avondjes worden meestal vrij laat, dus vroeg ik vriendin GvB om me te vergezellen.
We spraken af bij de salle de fêtes tegen acht uur, op de uitnodiging stond 20.00 uur vermeld en ik was dus in de heilige veronderstelling dat het dan dus zou beginnen. Daar aangekomen stonden er nog nauwelijks auto´s op het parkeerterrein en vroeg ik me af of er echt wel 250 personen zouden gaan komen. GvB kwam op afgesproken tijd en wij dus naar binnen; de zaal was vrij kaal, nauwelijks gedecoreerd maar er stonden veel grote lange tafels gedekt met het logo van Groupama en meneer C heette ons van harte welkom. We namen plaats en wachtten op de dingen die zouden komen...................... Langzaam, heel langzaam, terwijl de tijd verstreek kwamen de andere gasten de zaal binnen. Tegen half tien! kwam het apero en de daarbij horende zoutjes. Intussen knabbelden en babbelden wij er gezellig samen op los. Er zat niet echt veel schot in het gebeuren. Tegen tien uur werd de avond geopend en begon de band te spelen. Al snel vulde de dansvloer zich en keken wij onze ogen uit naar alle creaties!!!!!! Je houdt het allemaal niet voor mogelijk hoe sommige dames zich uit kunnen dossen. Van vreselijk ordi tot grand gala! Er werd dankbaar gebruik gemaak van de dansgelegenheid, zelfs toen het voorgerecht (eindelijk!) geserveerd werd, danste men driftig voort, tango's, tcha tcha tcha's, foxtrotten enz. Leuk om te zien en mijn beentjes hadden maar wat graag meegedaan, maar er was/waren geen partners in onze buurt. Helaas dus. Omdat G zondagochtend vroeg naar PB wilde vertrekken kreeg ze het tegen elven toch wel een beetje benauwd. Ik hield een serveerster aan en vroeg of ze haar niet alvast het hoofdgerecht kon brengen i.v.m de tijd. We kregen dus beiden het hoofdgerecht en aten dat lekker op, we hadden tenslotte er voor betaald! Om solidair te zijn stapte ik met haar op, we haalden onze jassen in de vestiaire en wilden meneer C gedag zeggen. Hij was uiterst verbaasd dat wij al weg wilden. Ik legde de situatie aan hem uit en kwam er tenslotte niet onderuit om mijn jas weer op te gaan hangen en plaats te nemen aan zijn tafel, na G gedag te hebben gezegd. Ik kwam naast een tandenloos meneertje te zitten en tegenover me een deftige dame. Het orkest kondigde de "Madison" aan en de deftige dame sleurde me mee de dansvloer op. Daar stond ik temidden van allemaal vrouwen, de heren hadden zich wijselijk teruggetrokken, en leerde ik in 2 minuten de Madison!!!!!! Leuk dus.
Tussen al die 250 mensen had ik nog nauwelijks een bekende gezien, dit waren veelal mensen uit de omstreken van B. Ik spotte een klant en mijn collega/concurrent de groentenboer, die met een partner geen dans oversloeg. De kaas en sla werden uitgeserveerd, ik kreeg nog een glas rode wijn aangeboden, maar had geen BOB en moest dus voorzichtig zijn. Opaatje naast me bleek klant te zijn van mijn collega van Disal! en praatte honderuit. Ik werd op mijn schouder getikt en................................................ CT de groentenboer vroeg me ten dans.......... wauw dus!
De beentjes van de vloer, na twee foxtrotten en een kort gesprekje, zat ik weer op mijn stoel. (stiekem toch wel een beetje blij, toch nog gedanst te hebben) Ik kondigde aan nu toch echt naar huis te willen, het was inmiddels kwart over een, dus zo gezegd zo gedaan.
Een hele ervaring rijker dus, volgende keer een royaal uur later dan de uitnodiging arriveren en een danspartner mee want op z' n moeders, oftewel samen met G walsen dat is niets voor mij!!!!
Of Wim zover krijgen dat hij toch nog een keer mee zal gaan voor een cursus serie danslessen!!!!!!

Gembloux 2009,

Ik ben weer terug na een heel gezellig weekend met de confrérie in Gembloux België.
We vertrokken vrijdagmiddag met het gehuurde busje met het echtpaar B en PH, GH en EJ en ik zei de gek. Proviand voor onderweg bestond zoals gebruikelijk uit: saucisson à l' ail en wijn!
Dit keer hadden we haast want het evenement dat voor de 10de keer plaatsvond begon al op vrijdagavond. Een nieuwe opzet speciaal voor jagers en verzamelaars. We pakten dus snel uit installeerden ons en jawel de eerste kopers stonden al snel voor onze neus. Intussen ken ik ook al verschillende exposanten en de begroetingen zijn allerhartelijkst. Het is een speciaal volkje hoor die messenmakers! Maar echt heel gezellig en er heerst een hele goede sfeer, zeker geen concurrentie gedoe. Iedereen gunt elkaar een goede beurs. Het is ook zo dat er heel veel verschillen zijn van wat men maakt, van kunst tot kitsch!
Na afloop gingen we naar ons gereserveerde hotel en na een afzakkertje gingen we naar bed. Na te hebben genoten van een ontbijtbuffet de volgende ochtend gingen we weer naar G. Daar was het al een drukte van belang, veel bezoekers en gelukkig voor ons ook een aantal kopers. Tussen de middag een koude schotel en ' s avonds het conviviale diner met ca. 150 man. Het eten was redelijk, de wijn niet echt super, maar we hebben weer lekker kunnen lachen. GH had een ietsepietsie teveel op, maar zijn broer hield hem goed in de gaten. Zondag na het afrekenen in het hotel, ook dit jaar was het voor mij weer gratis de confrérie heeft alles betaald, nog even met A het stadje in geweest en een lekker brood gekocht voor tussen de middag. Heb kunnen assisteren bij de verkoop van een in IJsland gemaakte bijl t.w.v. €2200, helaas spraken de kopers geen engels en dus kwamen ze me halen om te tolken, altijd weer leuk. Om 17.00 opgeruimd iedereen gedag gezegd en weer met z' n allen terug naar de Haute Marne. Een stop onderweg bij Buffalo Grill waar we lekker aten (weer niets betaald!) en rond half twaalf arriveerden we op de parkeerplaats van MlR waar Wim met met onze 4L stond op te wachten. Nu dus een week vrij helaas slecht weer en erg verkouden, misschien morgen naar Nancy nu eerst naar de ouderavond op college bij Marieke.

Vieze praatjes...................

Al weken spookt het door mijn hoofd.
Maar omdat het een precair onderwerp is, heb/had ik zo mijn twijfels.
Wim zegt dan al gauw:" Moet dat nou?" "Is dat nou nodig?". Dus dat is een van de redenen waarom ik het steeds niet aan durfde. Vandaag trek ik toch de stoute schoenen aan en waag ik het erop......................De sanitaire stop tijdens mijn toernee.
In de zomer is het allemaal niet zo problematisch; er zijn rustige verlaten landweggetjes genoeg, een kwestie van hapkar op de handrem, eruit via de achterdeur en me achter de bosjes verstoppen. Pas de problème dus! Maar nu het killer gaat worden, zijn blote billetjes in het gras niet echt prettig en moet ik bij hoge nood andere maatregelen treffen!
Gelukkig heb ik op de maandag een vast adres, rond de klok van twaalf bij mevr. E.L.
Haar toilet uitgerust met een prachtige foto van een Hop die haar jongen voedt en allerlei barbiepopjes voorzien van een gehaakt rokje waaronder de toiletpapierrol is verstopt. Alles redelijk proper. Dus dat is fijn.
Dinsdag stop ik rond half twaalf altijd bij de familie B. die, terwijl ik haar kamertje 100 bezoek, alvast water opzet voor een kopje thee. De wc deksel zit vastgeplakt met plakband aan het reservoir, meneer B is slechtziende en ik heb zo' n vermoeden dat hij zich anders zou vergissen en ze dus uit voorzorg maar maatregelen hebben genomen! Dus wederom pas de problème.
Woensdag stop ik in BlC bij mevr. L.T. Een vriendelijk dametje op leeftijd, regelmatig tref ik haar aan in tranen of in paniek: ze heeft erg veel hinder van haar buren die haar het leven zuur maken. Na de boodschapjes mag ik daar even naar haar badkamer, Het is er altijd heel hummelig, ze heeft geen huishoudelijke hulp en kan de huishouding niet meer bolwerken, dat is dan ook goed te zien in de badkamer!!!!! De vloer is erg vuil, het toilet daar moet je maar niet op gaan zitten en haar douche, dat is een verhaal apart!!!! Maar een uitkomst bij hoge nood, dat in ieder geval.
Donderdag mijn stop bij het echtpaar G. in V. Vogezen. ( zie mijn klantenkring).
Hun toilet met bloemetjes betegeld, een luchtroostertje waar de laatste tien jaar geen stofdoek meer overheen is geweest, stofdraden en spinnenraggen in de hoeken, een verhoogde wc bril en een wc pot die nog nooit van z' n lang zal ze leven een vleugje bleekwater heeft gezien en waar zelfs Cillit bang een zware dobber aan zou hebben. Maar het biedt uitkomst en dus moet je niet moeilijk doen toch?????? Daarna nog even handjes wassen in het fonteintje, waar twee tandenborsteltjes staan, naast het glaasje met een bovengebitje van mevr. S en de kam van meneer met de grijze haartjes van een maand geleden! Stukje zeep van voor de oorlog. Het zijn toch zulke lieverdjes die mensjes.
Vrijdags is het allemaal niet zo moeilijk: een kort ritje en dus kan ik het vaak uithouden tot thuis.
Toch overkomt het me zo nu en dan toch nog dat ik het niet red, ja en dan is het toch wel eens even lastig. Maar ik word met de week vindingrijker; die megakeukenrollen zijn een uitkomst!

Het mag in de krant.

Het heeft even geduurd maar jl. zondag stond er een leuk artikel, compleet met een foto, in le journal de la Haute Marne. Het betrof mijn TAPAS workshop van 17 oktober jl. Ik had vorig jaar november met de vereniging Les Semelles de vent, twee afspraken gemaakt voor twee kookworkshops. De eerste in April was een succes, deze was echter nog geslaagder!
Er hadden zich, ook ik had reklame gemaakt bij o.a. mijn klanten, in het totaal 23 mensen ingeschreven. Ik had van te voren aangekondigd niet meer dan 18 en als er kinderen bij zouden zijn, alleen onder begeleiding van een volwassene. Dit keer waren het er dus een paar meer en moesten we zelfs nog mensen weigeren. Ik had met veel pijn en moeite alle receptuur vertaald. Dat is al een hele klus. Mijn boodschappenlijst aan de secretaresse doorgemaild, zij heeft veel vrije tijd en vond het prima. Zelf alle keukenspullen ingepakt inclusief speciale kruiden en natuurlijk mijn Magimix en bamix Voor mij beiden onmisbaar tijdens dit soort culinaire uitspattingen. Er was me gezegd dat deze keuken beter geoutilleerd was dat die van E. Nou het tegendeel was waar!. De beheerder was een vervelend mannetje die na het pakken van borden en bestek, steevast de kasten weer op slot deed en verdween. Men is hem tot vervelens toe een aantal keren vanuit zijn woonhuis gaan halen omdat we een chronisch tekort hadden aan messen en schalen. In de keuken was het dringen geblazen. Ik had gelukkig twee koekenpannen meegenomen en daar werd zo' n beetje om gevochten! De oven kon het niet aangegaard krijgen , maar het resultaat was echt verbluffend.
In het totaal stonden er 21 gerechten op tafel en 2 grote karaffen met cocktails zonder alcohol.
Het zag er echt voortreffelijk uit. En het smaakte prima!
De journaliste kwam, maakte foto's en ook diverse cursisten wilde een foto met mij naast het buffet!!!! kenjenagaan!
Er was van te voren af gesproken om ook voor de avond een aantal happen over te laten en dus hebben we die weggezet. Daarna kon een ieder aanvallen, er is goed gebruik gemaakt van die gelegenheid. Er werd lekker gesmikkeld.
In november wordt het programma gemaakt voor de volgende agenda en vermoedelijk breiden we het uit tot 3 keer een workshop. Ik vind het prima, wel een klus maar ook wel weer erg leuk.
Het is liefdewerk oud papier, maar ik maak tegelijkertijd wel weer een beetje reklame.
De journaliste had me gebombardeerd tot familielid van de grote HUGO, helaas wij zijn slechts de arme tak met een S.

Eindelijk................................. Algiers.....

Geen idee waar het op sloeg maar dit is weer zo´n geliefde uitdrukking van mijn papsie!!!!!! Hij gebruikte dat regelmatig en nu komt ie mij goed van pas. Want.......................... ik was gisteren ten kantore van de bazin van mijn hapkarconcern genodigd voor overleg. Ten eerste om met haar de resultaten van het werven door te nemen, nou dat was niet echt himmelhoch jaugend, 8 adressen in 14 dagen, maar het begin is er. Er is in mijn omgeving, daar is ze nu wel van overtuigd, te veel concurrentie. Ik zal me dus wat verder moeten begeven meer richting Neufchateau wellicht, we zien het wel, voorlopig proberen de klanten die ik heb iets meer te laten kopen. En dan verplicht twee keer in de week op jehovatocht. (excuses voor dit taalgebruik, to whom it may concern!) Ten tweede om met haar nog de chocolade bestelling van/voor kerst door te nemen, zij wilde mijn bestelling verhogen. Ik liever niet want vorig jaar had ik erg veel te veel, dat kwam Wim goed uit want die heeft de overgebleven Kerstmannen lekker opgepeuzeld nadat hij per ongeluk (?) ze met een grote zware doos had geplet. Dus ik heb chocolade genoeg straks. En last but not least.......................................... geval Madame V. Toen zij te horen kreeg dat ze twee keer per week verplicht op pad moet voor het werven, weigerde ze pertinent en dit was meteen dus de reden om haar te ontslaan. IK HEB MIJN VASTE AANSTELLING!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Joepie, ben blij. Dat vraagt om gebak en champagne. Vandaag de klanten gedeeld in mijn feestvreugde, ook zij waren aangenaam verrast.
Leuke, lieve, positieve reacties. Nog veertien dagen en ik ben 1 jaar met mij kar op pad. Wat vliegt de tijd hè, als je het naar je zin hebt!!!!!!

De tweede ronde.

Voordat een ieder gaat denken dat er iets aan de hand is, zit ik nu ongemakkelijk, in het donker, op een eetkamerstoel achter een nieuwe computerdesk in onze nieuwe toekomstige multimediakamer. Met een mondvol kruidnootjes, dank aan HJ, het ook nog eens koud te hebben!!!! Wat een opofferingen allemaal voor een blogje! Ja, je moet er wat voor over hebben.
Ga toch eerst nog even naar de warme keuken, want daar brandt de kachel, voor een kopje thee.
Zo, thee staat naast me. Daar gaat ie...................
Vanochtend samen met Wim naar de rommelmarkt geweest, er zijn er wekelijks minstens twee of drie, soms is het leuk soms is er niets te beleven. Vandaag hebben we twee echte Laguiole zakmessen gekocht, voor slechts 15 euro! Ze zijn oud, maar zien er nog goed uit. Ook kocht ik twee paar gordijntjes. Onze buurtjes wisselen wekelijks, maar ik heb slechts een setje en die zien er niet echt zo geweldig meer uit, dus voor 2,50 twee paar nieuwe! We kwamen natuurlijk GvB tegen die struint alle markten af. Ook GK die binnenkort weer noodgedwongen teruggaat naar Engeland, hij kan in de zomer voldoende werk vinden om te kunnen leven, maar de tweedehuis- bezitters hebben in de winter geen werk voor hem dus moet hij wel. Dat is toch wel sneu.
Thuisgekomen zijn we de tuin ingedoken voor het rapen van de noten, er liggen er weer vreselijk veel. Hoop dat het me dit keer wel lukt om ze op tijd te kraken en naar de molen te brengen, want het is toch doodzonde als het uiteindelijk als vogelvoer in het voederhuisje beland. Wim heeft gisteren het vloertje voor de douche weggehaald, de osb ondervloer is doorwaternat en dus gingen de voegen er spontaan uit. Hij heeft het gat gevuld met oude dakpanscherven en er beton op gestort, we hebben gelukkig nog een matje kiezels liggen dus is het hopelijk straks verholpen.
Ja we komen er dus langzaam maar zeker achter dat, dat wat we in eerste instantie als vakantiewoning in gebruik hebben genomen, nu we er als daadwerkelijk permanente woning gebruik van maken er andere eisen aan gesteld worden. Helaas dus hier en daar de tweede ronde. Het is echter niet te hopen dat er meer van dat soort klussen aan zitten te komen.
Zitten we nou even niet op te wachten!
Van de week druk geweest met het openen van een andere bankrekening, zijn CA een beetje zat. Hoge kosten en er staat weinig tegenover. De consulente van G, een leuk mens, heeft ons nu al flink kunnen helpen; het bleek nl. dat Wim dubbel aanvullend verzekerd is zonder dat wij dat wisten! Ze gaat ons helpen om met terugwerkende kracht nog iets terug te krijgen, wir haben dass nicht gewusst!!!!!!!!!!!!!!!!!!!de kleine lettertjes hè! Blijkt dat Wim via zijn werkgever aanvullend verzekerd is en dat ons niets kost.
Dat scheelt ons dus so wie so al een onkostenpost per maand, verder is deze bank in eerste instantie een verzekeraar, die veel doet aan preventie. O.a. vergoeden van de schoorsteenveger, een bijdrage bij de aanschaf van winterbanden en nog veel meer van dat soort leuke bijkomstigheden. Ook bij het afsluiten van de autoverzekering, krijgen we voor de rijlessen van Marieke als ze 16 is een leuke korting. Dus ze komt aanstaande vrijdag nog een keer terug met de offertes van de div. opties. We zijn benieuwd. Alle beetjes helpen, toch?
Kreeg vrijdag nog een telefoontje van de bazin, ze wilde weten hoe het staat met werven en wil me op kantoor zien. Krijg vanaf dinsdag ene Martine mee in de kar die mij het e.e.a. moet gaan leren. Misschien een Jehovagetuige, die van wanten weet???????????????????

Stoken in een goed huwelijk........................

Genietend van een schitterende nazomer, ben ik druk met het rapen van de walnoten, het plukken van appels, het op sterke drank zetten van gekregen perziken en het wecken van fruit wat in mijn hapkar ligt te kwijnen. Het vergt veel energie, maar het staat niet in verhouding tot de vulkaanuitbarstingen die hier af en toe in huize Bos plaatsvinden!!!! Marieke zit af en toe verkeerd in haar pubervel, ze heeft erg veel moeite met het zich houden aan gemaakte afspraken en dat geeft frictie! Make-up en haar, het willen hebben van een piercing, het dragen van wat wij "hondenkettingen" noemen,al dit soort items zijn redenen voor strijd met een grote S. Ook bedtijd en eten zijn hot-items, het eten op school vindt ze veelal niet te nassen, als ze thuis komt is ze dus vaak uitgehongerd en dan is alles wat er te eten valt natuurlijk erg aantrekkelijk, helaas vergeet ze maar al te vaak dat we twee uur later avondeten serveren. Dus al met al, is er regelmatig druk op de ketel.
Tot overmaat van ramp ontving ik deze week een brief van de bazin van Disal; daarin staat om precies te zijn het volgende: gezien het te lage omzetcijfer verplichten wij u om m.i.v. heden maandag en vrijdagmiddag van 14.00 uur tot 16.00 uur klanten te gaan werven, daar waar mogelijk zullen wij u hierbij assisteren!!!!! Nu geloof ik niet dat er iemand van het hoofdkantoor twee uur in een auto gaat zitten om mij te komen helpen klantenwerven, lijkt me zwaar stug! Maar de boodschap moge duidelijk zijn.
Intussen is gebleken dat de meeste collegae zo' n brief hebben ontvangen, CP zelfs nog wat minder vriendelijk; haar camion was tijdens haar vakantie overgenomen en niet schoon genoeg aangetroffen dus zij kreeg daarover nog een reprimande!!! Vanaf maandag moet ik dus van deur naar deur!!!! gezellig!!! Ik denk echter niet dat het veel zal opleveren, maar ik zal de laatste zijn die weigert mee te werken. Al doe ik liever wat anders in mijn vrije tijd.
Ik heb met hen ook nog wel een appeltje te schillen want ik heb nog nu intussen 11 maanden later nog steeds een voorlopig contract, die vuillakken!!!!!! Mijn eigen appeltjes schil ik niet in snijd ze in vieren en heb een grote blauwe ton waar ik ze in doe, in de hoop er tzt eau de vie van te kunnen laten stoken samen met de kweeperen die ook beginnen te vallen. Als het meezit en ik doe alles goed, hebben we misschien over een poosje een litertje eau de vie van eigen fruit!
Als er te veel druk op die ketel komt, kan ik gewoon de deksel even open doen!!!!! hahahaha

Koper, zilver en goud.......................

Alle drie hebben/hadden deze afgelopen week bepaald!
De eerste koper staat voor onze trouwdag; vandaag 12 en een half jaar getrouwd! Wim bracht een bosje bloemen mee (ik heb hem wel de hele week eraan herinnerd, want ik had graag uit eten gewild, maar hij had daar niet echt veel behoefte aan!) zelf heb ik geen kadootje gekocht en hoop dat het etentje nog komt! Op naar zilver dus; en dan misschien een feestje?????
Zilver en goud daar was ik van de week twee keer mee op pad.
Er kwam een foldertje, dat er in een hotel in de buurt een taxateur/opkoper aanwezig zou zijn en aangezien ik veel spulletjes had van mijn tantetje wilde ik wel eens weten wat echt en niet echt zou zijn. Dus ik erheen, compleet met koektrommel en inhoud! Ik had een meneer in de rij wachtenden voor me, meneer had zijn plaats afgestaan aan een mevrouw die dacht niet veel tijd nodig te hebben; nou dat viel dus achteraf flink tegen. We zaten op een stoel op de binnenplaats van het hotel in de volle zon en het was flink warm, (stom van die hoteleigenaar dat hij niet had gezorgd voor een plekje op zijn terras, had ie nog iets kunnen verdienen aan ons!) Al wachtende kwam er een mevrouw, die al snel geirriteerd raakte vanwege de lange wachttijd! Zij was eerder naar zoiets geweest en toen werd er alleen gekeken en gewogen en eventueel uitbetaald als je wilde verkopen en dat had toen niet zo lang geduurd. Maar toen ik eindelijk na dik drie kwartier naar binnen kon, begreep ik al gauw waarom het zolang duurde: sommige dingen hadden geen merkteken meer en die werden met behulp van een chemisch zuur getest. Meneer kraste met het zilver of goud op een speciaal steentje, smeerde het zuur erover en afhankelijk van de reactie kon hij meteen zien wat wel of niet zilver of goud was en zelfs hoeveel karaat! Dit nam dus vrij veel tijd in beslag, maar daardoor wist ik wel meteen dat veel sieraden neppie waren: Jammer dus! Ik had me intussen al rijk gewaand! De ringen van waarde van mama zijn helaas spoorloos verdwenen dus ook daarover hoef ik me geen illusies te maken.
Zaterdag stopten we de BMW vol met spullen voor de rommelmarkt waar ik me voor had ingeschreven, veel kleine dingen van zowel mama als tantetje. Serviesgoed, dekens, linnengoed ed. Van GvB een hele keurige speciaal daarvoor bestemde vrijmarkttafel geleend die kwam heel goed van pas. Om half zes uit bed en op naar C. daar had ik 5 m1 gereserveerd. Alles uitgeladen en uitgestald. Het was best kil die ochtend dus mijn polarvest aan en een thermos met heet water voor een kopje thee. Marieke wilde niet mee en dus had ik geen hulpje en dat is blijkt achteraf helemaal niet handig! Je kunt niet eens naar het toilet! En het werd nog duidelijker toen er een echtpaar aan mijn tafel stond en zij een 8 karaat gouden ring wilde passen, die ik ter verkoop aanbood. ('s nachts was ik op het lumineuze idee gekomen om een rubberhandschoen op te blazen en daar de ringen aan te schuiven!, zag er goed uit!) Meneer vroeg iets over een schilderijtje achtermij en terwijl ik me omdraaide was, maar dat zag ik achteraf pas, is vermoedelijk de ring in haar jaszak verdwenen! Ik bemerkte dit te laat! echt superlullig dus!
Ik heb toch nog lekker verkocht, het werd 's middags flink druk, maar doordat de zon was weggedraaid en ik op een plek met veel wind stond kreeg ik het best koud en verlangde ik naar huis en een warme douche. Ik heb om half vijf de auto weer ingepakt en ging huiswaarts. Wim had de dag besteed aan het verven van de balken in de tweede woonkamer en was even bij me langs geweest, zodat ik snel even naar de w.c. kon. Alle overgebleven dingen staan nuweer terug op de zolder voor een volgende keer misschien. Omdat het hier niet duur is om een plek te reserveren, is en blijft het altijd wel de moeite waard, maar het is vermoeiend want het zijn erge lange dagen. Maar het is wel een leuke ervaring, ik heb veel bekenden gezien en stond toevallig ook bij klanten voor de deur. Vandaag werd ik er verschillende keren aan herinnerd en een klant vertelde dat hij tijdens een diner ergens hier in de buurt had gehoord hoe men over ons had gesproken: men vindt het hier onvoorstelbaar dat je je vaderland verlaat en elders je leven weer op een totaal andere wijze oppakt. Ze hebben veel bewondering vooral voor Wim. Altijd op tijd, doet zijn werk, werk dat hij nog nooit van zijn leven had gedaan en hier niet veel buiten-staanders, die niet op de boerderij zijn opgegroeid willen doen. De klant zei:"petje af hoor!"
Dat zijn wel even " gouden" momenten.

Mijn klantenkring, deel 2

Al eerder heb ik een tipje opgelicht van de sluier over een aantal bijzondere klanten tijdens mijn toernées maar ik ben er intussen wel achter dat ik aan de meeste klanten een hoofdstuk apart kan wijden of is het weiden? (eerlijk gezegd even helemaal geen idee)
Een van de meest praatgrage klanten is mevrouw Y.R uit TlesM. Haar kleine poedeltje is al aan het blaffen als ik nog bij de klant ervoor, voor de deur sta. Tresor ( schat) is een enorm keffertje die heel graag een stukje worst krijgt en dus overduidelijk laat horen dat hij de claxon heeft opgemerkt. Ik deel per dag eigenlijk een beetje te veel stukjes worst uit, soms zijn de huisdieren eerder bij de hapkar dan hun baasjes!!!!!!!!!!!!!!!Ze weten het intussen en staan al likkebaardend voor de kar. De poezen hier en daar komen uit alle hoekjes en gaatjes te voorschijn en starten een miauwconcert nog voor dat ik de klep open heb!
Mevr. Y.R is een ex-vriendin van onze buuf, maar volgens zeggen heeft ze het met onze buuf helemaal gehad, dus heeft ze haar uit haar vriendenboekje geschrapt. Mevr. Y. begint al in de hal van haar huis te praten en stopt nooit meer, ze praat veel en vlug en vergeet daardoor vaak de helft van haar boodschappen. Maar omdat ze bijna wekelijks dezelfde artikelen koopt help ik haar daarna met het opsommen van de dingen die zij heeft vergeten. Ze heeft een hele konijnenflat in haar achtertuin en iedere keer begint ze er weer over dat ik ons vrouwtjeskonijn moet brengen zodat ze gedekt kan worden, maar Wim en ik twijfelen of dit wel verstandig is. Kijk, hier heeft men konijnen voor de slacht; wij voor de lol! En aangezien, behalve ikzelf, niemand een konijnenboutje op z' n bord wil, zouden we dus al snel met een overschot zitten. Dus hebben we nog steeds geen besluit genomen. Intussen hoor ik Youp zijn "Flappie" liedje in mijn hoofd. haha
Mevr. Y heeft ook een grote moestuin en van de week had ze weer een grote zak flageolets voor me klaarstaan, vandaag en zak met pruimen (die liggen nog in de hapkar realiseer ik me nu!) genoeg voor een taart.
Het is een best mens, maar ze klept vijf kwartier in een uur en beschouwt mij intussen als een vriendin. Vorige week zaten we om kwart voor 10 al samen aan de eigengemaakte kersenlikeur!
en ging ik met een volle fles haar voordeur uit. Ze kent de halve wereld, maar ik geloof dat je met haar beter kan eten, dan vechten! Ze vroeg om hulp voor het omheinen van haar moestuin en ik suggereerde dat Wim wellicht kon helpen, hij ging met grove tegenzin vrijdagmiddag naar haar toe, maar een of andere domme neef was al begonnen met het graven van gaten voor de palen, hij deed dat echter met een cementtroffel en dat schoot natuurlijk voor geen meter op. Dus Wim had het snel bekeken. Vandaag moest ik tekst en uitleg geven dat hij wel wat anders te doen heeft. (liever gezegd: er niet heen wil) en dat ik iets te snel voor hem een beslissing had genomen zonder hem daarvan op de hoogte te stellen! Gelukkig had ze begrip voor de situatie en ik was erg blij te horen dat ze intussen een ander slachtoffer had gevonden; want "Ja", zo zegt ze altijd:" een oude vrouw alleen is heel erg afhankelijk van anderen!" Maar laat haar maar schuiven, ze is zo gek nog niet! Ze heeft haar op haar tanden!!!!!

de drie R´en................................

Rust, Regelmaat en Ritme een uitspraak in Nederland die vooral te maken heeft met baby´s maar die voor mij hier in Frankrijk opgaat nu de scholen weer zijn begonnen en Marieke sinds gisteren naar klas 4 van het voortgezet gaat! 10 weken vakantie is errug lang! Zeker als je een puber hebt die de computer, MSN en dergelijke belangrijker vindt dan lekker genieten van het zonnetje of zich amuseert in een zwembad ,wat we na 3 jaar eindelijk hebben kunnen neerzetten en waar veel geld, tijd en energie in gestoken zijn om het uiteindelijk toch, voordat het mooi weer werd functioneel te laten zijn!!!!!!!!!!!!!
Maar goed ze heeft zich volgens eigen zeggen toch nog aardig geamuseerd. Vooral haar week Nederland was super! Dus we gaan niet moeilijk doen, maar het was voor ons niet altijd even gemakkelijk. Vooral bedtijden liepen regelmatig uit de hand en daarvan hopen we dus nu dat die drie R´en weer gehanteerd zullen worden.
Gisteren onderweg in de Vogezen ontdekte ik iets wonderlijks in het weiland waar ik langs reed. Ik zag tussen het gras een soort lila/rose crocusjes, bij ons bekent als Herfststijlloos, zomaar in het wild. Ik raak van dat soort natuur verschijnseltjes altijd helemaal opgewonden had spijt geen fototoestel bij me te hebben en heb een bosje geplukt hier heten ze "colchique" en er is, blijkt, zelfs een liedje over. Voor de dieren in de wei zijn ze giftig maar het was/is een schitterend gezicht ze zo te zien staan tussen het groene gras!!!! Van dat soort dingen geniet ik volop. Wim zei me eergisteren voor het slapen gaan dat ik maar bof........................ rondrijdend in een soort camper, koffie en thee leuten, kletspraatjes houden, snoepen van de dingen die ik verkoop en werken ho maar!!!!!!!!!! Hij vindt dat zijn baan wel 100x zwaarder is en dat op zijn leeftijd het allemaal niet meevalt, hij heeft het angstige gevoel dat hij hier twee keer sneller oud wordt dan in Nederland achter het stuur van de dikke Mercedes van zijn baas! Ja daaaaaaaaaaaag jammer dan toch?????? Nee het leven is zo slecht nog niet. Heb ook op de camping in Clefmont hele leuke kontakten met landgenoten. uitwisseling libelles ed. dus dat is ook leuk. Vandaag was het wat minder mooi weer, de dagen worden al flink korter en het is om kwart over negen al aardig donker. Die bloemen zijn een teken van herfst zegt de buuf!!! dat is dus niet zo mooi. Maar je merkt dat de herfst er heel langzaam aan zit te komen. 's Ochtends af en toe dikke mist boven de Maas, Avondrood en dauw op de weilanden in de ochtend. Het stookseizoen begon vorig jaar al in september. Laten we hopen dat we het nog even uit kunnen zingen. De stal ligt vol met droog stookhout: ongeveer 10 m3. Zou het dit jaar voldoende zijn???????