Donderdag, oudejaarsdag dus, reed ik mijn rit door de Vogezen en hoopte dat ik een beetje op tijd klaar zou kunnen zijn. Thuis had zowel Wim als Marieke, al aangegeven er vanuit te gaan dat ik zoals ieder jaar oliebollen zou bakken! Ja de pakken oliebollenmix stonden in de kast, maar het is toch ieder jaar weer een hele klus. De vette troep, de geur van frituurvet en de tijd die het kost om een stapel te bakken; daar zag ik nog het meest tegenop. Maar ach, wat doe je als liefhebbende echtgenoot en moeder................. je zet je bezwaren opzij en gaat ervoor!
Al bezig zijnde moest ik ineens denken aan al die keren dat we op de HtVlaan met een aantal aan het oliebollen bakken waren. Lol, gezelligheid, lekker smikkelen, het deeg wat de pan uit rees en de varianten op de krentenbol die werden uitgevonden! Ieder jaar weer een festijn op zich. Thuis had je er dan geen troep van en daar op school had niemand er verder last van. Maar ja dat is verleden tijd, geen idee of HvdP en consorten dit in ere hebben gehouden, toch eens aan E. vragen!!!!! Ik had er al een aantal gebakken toen er gebeld werd en MC voor de deur stond met de vraag of ze 's avonds langs mochten komen om met ons het nieuwe jaar in te luiden. Beiden spraekn we af dat we mevr. en mej. G er liever maar niet bij wilden hebben, al dat gepraat over ziekten, de doden ed. daar hadden we geen behoefte aan. Ze kwamen tegen half elf, gek genoeg ging het in eerste instantie toch over de zelfmoordgevallen in onze buurt ( er zijn in de laatste 6 maanden 5 personen geweest die het niet meer zagen zitten en zich hebben opgehangen, triest genoeg ook twee familieleden van de fam. B uit ons dorp) Daarna werd het gelukkig gezelliger en om twaalf uur gingen de fles cider en champagne open, we proostten en zoenden en wensten elkaar Bonne Année en bonne santé! Omdat de koeien er niets van hebben dat het een feestdag is, maakten we het niet té laat, want Wim moest er gewoon om kwart over vijf uit. Marieke sliep een gat in de dag en ik sliep uit tot half negen!!!!!!!!!!! Nieuwjaarsdag verliep zoals een zondag, geen drukte, rustig en verder niets bijzonders. Vandaag ben ik begonnen met het eerste gedeelte van de inventarisatie in de hapkar een k.. klus. al dat getel en geweeg. Morgenochtend de rest van de hapkar. heb voordat ik aan dit draadje begon de kerstboom afgetuigd. Het was voor Emo echt een te grote uitdaging, we deden alle mogelijke moeite om hem uit de kamer te houden, maar als hij de kans kraag dan zat hij in no-time halverwege de boom en ondanks onbreekbare ballen vonden we dat toch niet echt geslaagd. Het is meteen weer kaal in huis, dat wel, maar ook wel weer lekker opgeruimd.
De kop is er dus vanaf van 2010, laten we hopen dat het een goed jaar zal zijn en zoals we iedereen toewensen bovenal dus een gezond jaar. Dat is toch echt het voornaamste, dat is een ding wat zeker is.
zaterdag 2 januari 2010
woensdag 30 december 2009
Ik zag een muis................. waar?
Tijdens de extreem koude dagen van de afgelopen week is er al een aardig voorraadje hout verstookt, het blijft vervelend om de balkjes voor de kachel aan te slepen vanuit de stal. We hebben nog geen passende oplossing daarvoor gevonden, behalve een boodschappentas vullen, zodat je wat minder vaak hoeft te lopen. Iedere keer als ik in de stal kwam, hoorde ik geritsel en wat bleek een klein muisje deed zich tegoed aan de reeds gekraakte noten van vorig jaar die daar in een zak op de grond stonden. Maar ach, zolang hij in de stal zat vonden we het wel prima! De katten houden we toch al angstvallig weg, want anders gebruiken ze de stal als kattenbak
en dat is nou niet echt zo fris.
Wim maakte de zolderkamer in orde voor de komst van Manon en Gino, we kochten op koopzondag een bed bij Ikea en ik heb met wat meubeltjes en decoratie de kamer provisorisch ingericht. De wandbekleding en vloerbedekking is van later zorg.
De zibro neergezet voor wat verwarming; het leek wel een gastenkamer in een B&B!!!!!! (zie foto's) Een verrassing voor hen want ze waren van dit alles niet op de hoogte. Leuk dus.
Het weer bleef slecht en na mijn bijna fatale glijpartij bleef ik ook woensdag na een poging weer thuis, het was niet te doen, dus jammer dan. Wat een topweek had moeten worden werd een regelrechte ramp. Intussen profiteerde ik van mijn vrije tijd en maakte ik het huis met bezem en dweil spik en span. Ineens kwam het muisje in de nieuwe huiskamer boven de vloer en dat was niet de bedoeling. 's Avonds presteerde hij het ook nog om in de huiskamer te komen snuffelen. Kruimel had hem in de gaten maar kreeg hem niet te pakken!
Donderdag kon ik gelukkig gewoon mijn rit doen en deed de boodschappen voor de kerst bij Carrefour in Vittel. Manon had aangegeven het liefst draadjesvlees te eten (niet echt een kerstmaal, maar met een recept van Koken met Herman den Blijker werd het toch een lekker stoofpotje) Thuisgekomen meteen aan het kokkerellen gegaan in afwachting van M&G.
We hebben een heel gezellig lang weekend met elkaar gehad. Zaterdag gingen we naar Dijon en trakteerden ze ons op een lekker etentje in een heel gezellig restaurantje, een stek om in gedachten te houden. Ook brachten we een bezoek aan een collega tatoeerder in D. Daar probeerde G. wat platen te verkopen en tegelijk aan ons te laten zien hoe dat werkt, misschien kunnen we tzt daar nog een kleine bijverdienste uit slepen!!!!
Zaterdagmiddag kreeg ik een telefoontje van een klant, haar zoon zocht een chauffeur voor een rit naar het vliegveld in Metz-Nancy. Een leuke schnabbel voor Wim voor de zondagmiddag! 's Avonds besloten we op tijd naar bed te gaan. tegen enen werd ik wakker, ik hoorde geritsel, geknaag en gekraak...
en wat bleek....
zat die muis op het hoofdeind van ons bed aan het suikerhart te knagen wat ik voor Wim had gekocht met Sinterklaas!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik was verbijsterd.
Muis schrok ook van mij en rende naar de woonkamer, slaapkamer deur dicht gedaan en weer in slaap gesukkeld. Om twee uur stormde Marieke de slaapkamer binnen met haar telefoontje in de hand, ze had een foto gemaakt van haar prullenbak want muis was er in gevallen en daar was ze wakker van geworden.
Bang was ze niet, nee sterker nog of we geen kooitje hadden om hem in te doen. Nou mooi niet!. Volgende dag op zoek naar gif, want ik vond het wel welletjes, toen hoorde ik geritsel en geknaag in de zakken van het gescheiden afval en dus hebben Wim en ik de zakken maar buiten voor de deur neergezet.
Nala de kater van de buren had al vrij snel in de gaten dat er wat te halen viel en die ging meteen op jacht. Of hij hem ook echt te pakken heeft gekregen weet ik niet, ik ben maar weggegaan en heb niet verder gekeken, als muis het heeft overleefd is ie vast en zeker weer ergens naar binnen gekropen kieren genoeg. Dus wie weet komen we hem binnenkort weer tegen!
en dat is nou niet echt zo fris.
Wim maakte de zolderkamer in orde voor de komst van Manon en Gino, we kochten op koopzondag een bed bij Ikea en ik heb met wat meubeltjes en decoratie de kamer provisorisch ingericht. De wandbekleding en vloerbedekking is van later zorg.
De zibro neergezet voor wat verwarming; het leek wel een gastenkamer in een B&B!!!!!! (zie foto's) Een verrassing voor hen want ze waren van dit alles niet op de hoogte. Leuk dus.
Het weer bleef slecht en na mijn bijna fatale glijpartij bleef ik ook woensdag na een poging weer thuis, het was niet te doen, dus jammer dan. Wat een topweek had moeten worden werd een regelrechte ramp. Intussen profiteerde ik van mijn vrije tijd en maakte ik het huis met bezem en dweil spik en span. Ineens kwam het muisje in de nieuwe huiskamer boven de vloer en dat was niet de bedoeling. 's Avonds presteerde hij het ook nog om in de huiskamer te komen snuffelen. Kruimel had hem in de gaten maar kreeg hem niet te pakken!
Donderdag kon ik gelukkig gewoon mijn rit doen en deed de boodschappen voor de kerst bij Carrefour in Vittel. Manon had aangegeven het liefst draadjesvlees te eten (niet echt een kerstmaal, maar met een recept van Koken met Herman den Blijker werd het toch een lekker stoofpotje) Thuisgekomen meteen aan het kokkerellen gegaan in afwachting van M&G.
We hebben een heel gezellig lang weekend met elkaar gehad. Zaterdag gingen we naar Dijon en trakteerden ze ons op een lekker etentje in een heel gezellig restaurantje, een stek om in gedachten te houden. Ook brachten we een bezoek aan een collega tatoeerder in D. Daar probeerde G. wat platen te verkopen en tegelijk aan ons te laten zien hoe dat werkt, misschien kunnen we tzt daar nog een kleine bijverdienste uit slepen!!!!
Zaterdagmiddag kreeg ik een telefoontje van een klant, haar zoon zocht een chauffeur voor een rit naar het vliegveld in Metz-Nancy. Een leuke schnabbel voor Wim voor de zondagmiddag! 's Avonds besloten we op tijd naar bed te gaan. tegen enen werd ik wakker, ik hoorde geritsel, geknaag en gekraak...
en wat bleek....
zat die muis op het hoofdeind van ons bed aan het suikerhart te knagen wat ik voor Wim had gekocht met Sinterklaas!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik was verbijsterd.
Muis schrok ook van mij en rende naar de woonkamer, slaapkamer deur dicht gedaan en weer in slaap gesukkeld. Om twee uur stormde Marieke de slaapkamer binnen met haar telefoontje in de hand, ze had een foto gemaakt van haar prullenbak want muis was er in gevallen en daar was ze wakker van geworden.
Bang was ze niet, nee sterker nog of we geen kooitje hadden om hem in te doen. Nou mooi niet!. Volgende dag op zoek naar gif, want ik vond het wel welletjes, toen hoorde ik geritsel en geknaag in de zakken van het gescheiden afval en dus hebben Wim en ik de zakken maar buiten voor de deur neergezet.
Nala de kater van de buren had al vrij snel in de gaten dat er wat te halen viel en die ging meteen op jacht. Of hij hem ook echt te pakken heeft gekregen weet ik niet, ik ben maar weggegaan en heb niet verder gekeken, als muis het heeft overleefd is ie vast en zeker weer ergens naar binnen gekropen kieren genoeg. Dus wie weet komen we hem binnenkort weer tegen!
dinsdag 22 december 2009
Een (bijna fatale) glijpartij.................................
Na twee " verplichte" vrije dagen, vanwege de enorm slechte weersomstandigheden, ging ik vanochtend vol goede moed een uur later dan gebruikelijk op pad. Wim waarschuwde dat ik goed moest uitkijken, de routes nationales waren redelijk schoon , maar de kleine zijweggetjes hier en daar nog flink glad. Dus de stoute schoenen aan en gaan met die banaan! Het eerste stuk van mijn dinsdagrit is de route nationale dus dat ging goed. De eerste klanten verblijd met mijn presentje, dat erg op prijs werd gesteld. Moet zeggen het ziet er ook leuk uit en de tekst ( dankzij FF) netjes uitgeprint en geplastificeerd, is ook nog op rijm. Na mijn eerste klanten ging ik verder via een binnenweg die betrouwbaar leek. Helaas na een 150 meter veranderde die weg door het bos in een smeltende sneeuwmassa en opeens begon de hapkar te glijden! Onder die natte sneeuwtroep bleek een enorme ijzellaag te liggen!!!! Ik schrok me echt het apezuur! De weg stijgt, is smal en nergens was een levend wezen te bekennen! Ik probeerde door te rijden, maar de hapkar bleef schuiven, precies de verkeerde kant op natuurlijk. Als ik links stuurde ging de kar naar rechts, aan beide kanten is een greppel en aan de rechterkant het dal, dus al met al hoogst onaangenaam om daar te blijven steken. Ik keek uit mijn geopende deur naar mijn wielen en zette de versnelling in zijn achteruit. Ik weet dat je hem zeker niet in zijn vrij moet zetten want dan ben je verloren. Stapvoets heb ik geprobeerd om in z' n achteruit weer beneden te komen. Het heeft me echt enorme zweetdruppels bezorgd, ik had knikkende knieën van de spanning. Nu moest ik ook nog zien dat ik ergens kon keren want na die 150 meter gaat het weer stijl omhoog. Het is me gelukt, ik heb een plek gevonden om te keren en kon toen weer terug naar af!. Er kwam een tegenligger, die me zag tobben en hij vroeg me door het geopende raam wat er was: toen kwamen de tranen!!!!! Ik was helemaal over de rooie van de spanning. Had alleen maar aan die k... kar gedacht en niet aan mezelf! Te zot voor woorden dus! Ik wees hem op de ijzel en raadde hem af om door te rijden. Wat hij gedaan heeft weet ik niet, dat is me ontgaan. Bij de eerste de beste klant, kwamen weer de tranen, het arme mensje wist niet wat haar overkwam. Bij de fam. B. kon ik gelukkig met een glas thee op adem komen en ben ik gestopt en huiswaarts gekeerd. Jammer dan, ik had het helemaal gehad. Meer dan 75% van mijn goederen is nog bevroren, want het weekend was het min 23 graden. Ik heb heel veel moeten weggooien wat het niet overleefd. Wat een topweek had moeten worden is dus een regelrechte ramp!
dinsdag 15 december 2009
Afscheid van een trouwe klant,
Ergens in een blog over mijn klantenkring heb ik jullie uitgebreid kennis laten maken met de heer en mevrouw P.G van mijn donderdag toernee. De laatste weken was meneer G. niet in topvorm, was al een keer opgenomen geweest in het ziekenhuis en had wat ademhalingproblemen en weinig tot geen eetlust. Ik zag hem met de week grauwer worden in zijn gezicht en uit zijn ogen waren de pretlichtjes aan het verdwijnen. Hij deed ook af en toe geagiteerd als iets anders ging dan hij wilde. Ik mocht gewoon mijn thee komen drinken, dat wel. Vorige week donderdag bij mijn eerste klant in Derbamont, hoorde ik dat hij was overleden en diezelfde middag begraven zou worden. Ik was aangeslagen en had het er toch best moeilijk mee.
Toen ik voor hun huis stond, twijfelde ik wat ik kon en moest doen. Toch de stoute schoenen aangetrokken en naar binnen gegaan; ik trof mevrouw Susanne aan, leunend op haar wandelstok en de schouder van haar kleindochter. Ik omarmde haar en condoleerde haar met dit grote verlies. Na 63 jaar samen! was ze nu alleen, ze vond het geen manier haar zo achter te laten en ze wist niet hoe ze nu verder moet. Ze was diepongelukkig, zei ze!. Ik vertelde haar dat ik alles op alles wilde zetten om die middag naar de kerk te komen om de laatste eer te komen bewijzen. Ze was ontroerd vond mij "Madame" toch wel heel erg vriendelijk. Maar ik vond het het minste wat ik kon doen. Dus heb ik mijn toernee in sneltreinvaart gedaan, iedereen vol begrip. Niet wetend dat ik die middag in de kerk meer dan de helft van mijn klanten weer terug zou zien. De mis was indrukwekkend, de begrafenis een beetje kil! Het werd enorm gewaardeerd dat ik aanwezig was.
Ik zal meneer Pierre G. missen, zijn grapjes.... zijn speciale manier van boodschappen doen....... zijn lijstje (iedere week voor 99% dezelfde artikelen) zijn herkenning omdat hij zelf ook ambulant was met zijn camion en zijn handelswaar. De pastoor haalde het nog aan in zijn preek: meneer G. was een schakel in het leven met de buitenwereld voor velen. Iets wat ik maar al te vaak herken!!!!! Ook ik zal hem missen.
Toen ik voor hun huis stond, twijfelde ik wat ik kon en moest doen. Toch de stoute schoenen aangetrokken en naar binnen gegaan; ik trof mevrouw Susanne aan, leunend op haar wandelstok en de schouder van haar kleindochter. Ik omarmde haar en condoleerde haar met dit grote verlies. Na 63 jaar samen! was ze nu alleen, ze vond het geen manier haar zo achter te laten en ze wist niet hoe ze nu verder moet. Ze was diepongelukkig, zei ze!. Ik vertelde haar dat ik alles op alles wilde zetten om die middag naar de kerk te komen om de laatste eer te komen bewijzen. Ze was ontroerd vond mij "Madame" toch wel heel erg vriendelijk. Maar ik vond het het minste wat ik kon doen. Dus heb ik mijn toernee in sneltreinvaart gedaan, iedereen vol begrip. Niet wetend dat ik die middag in de kerk meer dan de helft van mijn klanten weer terug zou zien. De mis was indrukwekkend, de begrafenis een beetje kil! Het werd enorm gewaardeerd dat ik aanwezig was.
Ik zal meneer Pierre G. missen, zijn grapjes.... zijn speciale manier van boodschappen doen....... zijn lijstje (iedere week voor 99% dezelfde artikelen) zijn herkenning omdat hij zelf ook ambulant was met zijn camion en zijn handelswaar. De pastoor haalde het nog aan in zijn preek: meneer G. was een schakel in het leven met de buitenwereld voor velen. Iets wat ik maar al te vaak herken!!!!! Ook ik zal hem missen.
maandag 7 december 2009
14 Crea-bea's op een zaterdagmiddag..................
Jl. zaterdag, 5 december vierden we geen pakjesavond, jammergenoeg want ik heb wel wat met tradities. Maar Marieke hoort niet meer bij de "gelovigen" en dus hebben we het afgeschaft en wachten nu dus op de Kerstman. Op de agenda stond voor die zaterdag een workshop" Déco Noël" met /voor /van de semelles de vent. Ik was al dagen in mijn hoofd bezig met het hoe, wat en waarmee en had via een Internet shop leuke ijzeren frames besteld, rendiermos en decoratiemateriaal. Het was al en met een dure grap, vooral vanwege de portokosten. Maar het zag er allemaal goed en verzorgd uit toen het aankwam. Ik was uitgegaan van maximaal 18 deelnemers. Er was een oproepje in de krant gepubliceerd en dus kon ik niet veel anders doen dan afwachten! Tijdens mijn ritjes in de hapkar, zocht ik intussen naar bruikbaar materiaal en had ik bij een van mijn klanten gebietst om hulst met bessen. Toen ik dinsdag met de snoeischaar aankwam, had mevrouw P. het werk al gedaan en stond er een sinaasappelkistje vol geknipte, prachtige hulst voor me klaar. Wat benne ze toch lief allemaal! Ik had zaterdags daarvoor tijdens de drumles van Marieke gezien dat er op de promenade de Cona in B. heel veel mos op de muurtjes lag en er in dat bos veel verschillende naaldbomen stonden dus daar reed ik vrijdag middag met mijn AH tas en de snoeischaar heen en knipte van alles wat. Met een slagersmes sneed ik de mos van de muurtjes en legde dat zorgvuldig in een kartonnen doos.
Zaterdag ochtend eerst nog even mijn Engelse leerling. ( Hij heeft erg veel verzuim; zijn dochtertje van vier blijkt sinds een aantal weken diabetes te hebben en dus ligt het hele huishouden op zijn gat. Zo sneu allemaal, hebben ze een prachtig huis en overkomt hen dit. Het valt niet mee zo bleek zaterdag, ze krijgen haar bloedsuikerspiegel niet stabiel en dus zijn ze dag en nacht met haar in touw. Zijn hoofd staat nauwelijks naar Engelse les, maar de cursus is al twee keer verlengd en we gaan het niet redden die 40 lessen van 1 uur voor de maand februari!!!!! jammer want het is een leuk zakcentje!)
Daarna snel naar huis even een snelle boterham en alles ingeladen, het was een flinke hoeveelheid materiaal. Het aantal deelnemers was me doorgegeven; 11 personen en geen geld in kas om me de rest van de onkosten te vergoeden!!! balen dus. Maar ja.......
Uiteindelijk waren er 14 personen en een aantal hadden ook natuurlijk materiaal meegenomen, daaraan dus geen gebrek. Ik had er bewust voor gekozen géén voorbeeld te maken; anders zouden er waarschijnlijk 14 identieke klokken aan het eind van de middag hebben gestaan en dat is niet mijn stijl! Dus iedereen is lekker crea-bea bezig geweest na mijn tekst en uitleg. Het was heel geanimeerd en de resultaten echt heel erg leuk. Iedereen dik tevreden, met het eindresultaat op de foto voor le journal de la Haute Marne. Meestal duurt het wel een kleine week voordat het daadwerkelijk in de krant staat. Het is me dus nu al een paar keer overkomen dat ik door mijn klanten erop wordt geattendeerd, dat ze me hebben herkend. Ik ga nog beroemd worden als ik niet uitkijk. Zodra ik de foto ter beschikking heb zal ik hem in het album laten plaatsen door Manon. Ik heb genoeg materiaal over voor de decoraties in ons eigen huis, maar we vragen ons af of het wel verstandig is de kerstboom op te tuigen; grote kans dat ie 5 minuten later is afgetuigd door die kleine Emo, want slopen kan ie als de beste!!!! Voorlopig maar even uitstellen en houd ik me bezig met de 3 klokken die over zijn. Ben ook op zoek naar lampjes op 12 volt voor in mijn hapkar, waar zou ik die kunnen kopen???? Truckers....... als jullie iets weten dan graag! Ik wil de boel een beetje opleuken in de kar en ga me ook nog uitsloven voor een kleine attentie voor mijn klanten. Vorig jaar was dat echt een succes.
Zaterdag ochtend eerst nog even mijn Engelse leerling. ( Hij heeft erg veel verzuim; zijn dochtertje van vier blijkt sinds een aantal weken diabetes te hebben en dus ligt het hele huishouden op zijn gat. Zo sneu allemaal, hebben ze een prachtig huis en overkomt hen dit. Het valt niet mee zo bleek zaterdag, ze krijgen haar bloedsuikerspiegel niet stabiel en dus zijn ze dag en nacht met haar in touw. Zijn hoofd staat nauwelijks naar Engelse les, maar de cursus is al twee keer verlengd en we gaan het niet redden die 40 lessen van 1 uur voor de maand februari!!!!! jammer want het is een leuk zakcentje!)
Daarna snel naar huis even een snelle boterham en alles ingeladen, het was een flinke hoeveelheid materiaal. Het aantal deelnemers was me doorgegeven; 11 personen en geen geld in kas om me de rest van de onkosten te vergoeden!!! balen dus. Maar ja.......
Uiteindelijk waren er 14 personen en een aantal hadden ook natuurlijk materiaal meegenomen, daaraan dus geen gebrek. Ik had er bewust voor gekozen géén voorbeeld te maken; anders zouden er waarschijnlijk 14 identieke klokken aan het eind van de middag hebben gestaan en dat is niet mijn stijl! Dus iedereen is lekker crea-bea bezig geweest na mijn tekst en uitleg. Het was heel geanimeerd en de resultaten echt heel erg leuk. Iedereen dik tevreden, met het eindresultaat op de foto voor le journal de la Haute Marne. Meestal duurt het wel een kleine week voordat het daadwerkelijk in de krant staat. Het is me dus nu al een paar keer overkomen dat ik door mijn klanten erop wordt geattendeerd, dat ze me hebben herkend. Ik ga nog beroemd worden als ik niet uitkijk. Zodra ik de foto ter beschikking heb zal ik hem in het album laten plaatsen door Manon. Ik heb genoeg materiaal over voor de decoraties in ons eigen huis, maar we vragen ons af of het wel verstandig is de kerstboom op te tuigen; grote kans dat ie 5 minuten later is afgetuigd door die kleine Emo, want slopen kan ie als de beste!!!! Voorlopig maar even uitstellen en houd ik me bezig met de 3 klokken die over zijn. Ben ook op zoek naar lampjes op 12 volt voor in mijn hapkar, waar zou ik die kunnen kopen???? Truckers....... als jullie iets weten dan graag! Ik wil de boel een beetje opleuken in de kar en ga me ook nog uitsloven voor een kleine attentie voor mijn klanten. Vorig jaar was dat echt een succes.
zaterdag 28 november 2009
De Mexicaansegriep/ prik......
Ongeveer 48 na het krijgen van het vaccin tegen de fameuze grippeA, zit ik een beetje bij te komen achter de PC. Jeetje het viel me tegen zeg!. Heb ik al die afgelopen jaren dat ik een griepprik kreeg, omdat ik vanwege mijn COPD in een risicogroep val, nooit ergens last van gehad, zoveel vervelende gevolgen had deze prik voor me. Ik had van la République Française een oproep gekregen, wellicht vanwege mijn beroep, dat is me nog niet helemaal duidelijk. Helaas was het centrum voor het halen van deze inenting helemaal in Chaumont en omdat de enting bestaat/bestond uit twee injecties had ik daar weinig zin in, twee keer 50 km vv. op eigen kosten; wat een onzin. Ik rijd iedere donderdag naar Epinal en had onderweg in Vittel een bewegwijzering gezien naar een vaccinatiecentrum, dus besloot ik jl. donderdag de paparassen mee te nemen en op de terugweg daar te stoppen. Zo gezegd, zo gedaan! Wat een bureaucratie was het allemaal weer. Eerst een formulier met vragen beantwoorden, dan een bezoek aan een dokter die weer van alles wilde weten en toen naar de ruimte waar de prik werd gegeven. Daar stond een team van 6 verplegers/sters te wachten. En kreeg ik de prik! Ik voelde meteen al een harde schijf in mijn linkerarm daar waar geprikt was. Reed weer naar huis en had absoluut geen fut meer om de levering in de hapkar te zetten. Het was ook nog een hondenweer dus, dat liet ik voor vrijdagochtend. Ook toen al niet echt veel fut, dus het hoognodige ingeladen en op pad. Gelukkig een korte dag en ik bemerkte al onderweg dat ik me steeds lustelozer ging voelen. Heb met pijn en moeite iets te eten op tafel gezet en ben mijn bed in gekropen, had echt de zelfde verschijnselen als van een heuse griep: rillerig, hoofdpijn, spierpijn al met al zo slap als een vaatdoek. Met de hittepit al snel in slaap gevallen en vanochtend nog steeds zo gammel als een deur! Mijn huisarts gebeld en gevraagd of ik een paracetamolletje mocht innemen, dit was volgens hem geen probleem. Hij vertelde dat het een veel voorkomend verschijnsel is/was en dat het normaliter 48 uur zou duren. En nu intussen dus 48 uur later gaat het inderdaad beter. Heb weer wat fut, ben weer op een normale lichaamtemperatuur en lijk het ergste achter de rug te hebben.
Marieke staat dit alles ook te wachten, zij heeft volgende week op school de inentingprocedure, wij hebben voor haar gekozen deze prik te halen. Geen idee of het wel of niet verstandig is. De meningen zijn enorm verdeeld. Tevens gaan de geruchten dat een tweede enting misschien niet meer nodig is. We moeten de pers in de gaten houden anders binnen 3 weken de tweede enting halen. Is het allemaal overdreven????? Teveel commerciële belangen?????Wie zal het zeggen????
Marieke staat dit alles ook te wachten, zij heeft volgende week op school de inentingprocedure, wij hebben voor haar gekozen deze prik te halen. Geen idee of het wel of niet verstandig is. De meningen zijn enorm verdeeld. Tevens gaan de geruchten dat een tweede enting misschien niet meer nodig is. We moeten de pers in de gaten houden anders binnen 3 weken de tweede enting halen. Is het allemaal overdreven????? Teveel commerciële belangen?????Wie zal het zeggen????
maandag 23 november 2009
Zoals het klokje thuis tikt..........
We hielden het niet voor mogelijk, maar de Friese staartklok die we van mijn lieve tantetje hebben ge"orven" hangt sinds een week in de nieuwe kamer. Wat schetst onze verbazing.........
zonder enig fratsen, deed ie het meteen!!!!!!! Toen hij van het woonhuis verhuisde naar het bejaardenhuis, was ie niet aan de gang te krijgen. Een kennis is er uren mee bezig geweest en met veel pijn en moeite kreeg hij 'm aan de praat, helaas had het verzorgende personeel er kennelijk weinig zin in iedere ochtend de ketting op te trekken dus stond ie meer stil dan dat ie liep. Altijd als ik op bezoek kwam zette ik hem gelijk en trok het gewicht omhoog. Nu hangt ie dus te pronken in de kamer en tikt en slaat ie keurig. Marieke had in het begin wat moeite met het slagwerk, maar we horen haar er nu niet meer over. Er is alleen een maar..................... Atlas en beide engelen die er bovenop horen te staan, zijn destijds bij het inpakken dermate goed ingepakt dat ik ze op de zolder (waar het intussen net een brocante winkel lijkt) nog steeds niet heb teruggevonden! Zoiets is echter niets voor mij, ik zou willen blijven zoeken maar Wim zegt dat ze tzt vanzelf wel tevoorschijn zullen komen. Ik baal dus vreselijk, maar ga toch binnenkort weer snuffelen. Als de kerstspullen van zolder moeten dan is er misschien weer wat ruimte.
Of we een kerstboom neer kunnen zetten met Emo in de buurt is nog maar de vraag; onze drie vogeltjes hebben zijn aanwezigheid ook niet overleefd. De kerstboom is een nog grotere verleiding denk ik! Kregen gisteren een mail van Manon en Gino dat ze naar aller waarschijnlijkheid deze kant op komen voor Kerst. Dus "we won' t be lonely, this Xmas!!!" dat is dus heel fijn nieuws. Vond het al helemaal niet leuk, het is hier ook maar 1 dag Kerst en dan moet Wim ook nog eens gewoon melken, want de koeien doen niet aan zon- en feestdagen. Dus baalde ik al bij voorbaat. Blijk dus weer te voorbarig te zijn geweest. Dat overkomt me de laatste tijd wel vaker!
zonder enig fratsen, deed ie het meteen!!!!!!! Toen hij van het woonhuis verhuisde naar het bejaardenhuis, was ie niet aan de gang te krijgen. Een kennis is er uren mee bezig geweest en met veel pijn en moeite kreeg hij 'm aan de praat, helaas had het verzorgende personeel er kennelijk weinig zin in iedere ochtend de ketting op te trekken dus stond ie meer stil dan dat ie liep. Altijd als ik op bezoek kwam zette ik hem gelijk en trok het gewicht omhoog. Nu hangt ie dus te pronken in de kamer en tikt en slaat ie keurig. Marieke had in het begin wat moeite met het slagwerk, maar we horen haar er nu niet meer over. Er is alleen een maar..................... Atlas en beide engelen die er bovenop horen te staan, zijn destijds bij het inpakken dermate goed ingepakt dat ik ze op de zolder (waar het intussen net een brocante winkel lijkt) nog steeds niet heb teruggevonden! Zoiets is echter niets voor mij, ik zou willen blijven zoeken maar Wim zegt dat ze tzt vanzelf wel tevoorschijn zullen komen. Ik baal dus vreselijk, maar ga toch binnenkort weer snuffelen. Als de kerstspullen van zolder moeten dan is er misschien weer wat ruimte.
Of we een kerstboom neer kunnen zetten met Emo in de buurt is nog maar de vraag; onze drie vogeltjes hebben zijn aanwezigheid ook niet overleefd. De kerstboom is een nog grotere verleiding denk ik! Kregen gisteren een mail van Manon en Gino dat ze naar aller waarschijnlijkheid deze kant op komen voor Kerst. Dus "we won' t be lonely, this Xmas!!!" dat is dus heel fijn nieuws. Vond het al helemaal niet leuk, het is hier ook maar 1 dag Kerst en dan moet Wim ook nog eens gewoon melken, want de koeien doen niet aan zon- en feestdagen. Dus baalde ik al bij voorbaat. Blijk dus weer te voorbarig te zijn geweest. Dat overkomt me de laatste tijd wel vaker!
zondag 15 november 2009
Annie hou jij mijn tassie.................................
Een van mijn klanten die mij had geadviseerd over te stappen naar een andere verzekeringsmij. en bank, had me een week of wat geleden uitgenodigd voor een groots dinerdansant in BlB.
Wim die niet kan dansen en geen uitgaanstype is wilde niet mee, moet ook ´s morgens weer vroeg uit de veren en dit soort avondjes worden meestal vrij laat, dus vroeg ik vriendin GvB om me te vergezellen.
We spraken af bij de salle de fêtes tegen acht uur, op de uitnodiging stond 20.00 uur vermeld en ik was dus in de heilige veronderstelling dat het dan dus zou beginnen. Daar aangekomen stonden er nog nauwelijks auto´s op het parkeerterrein en vroeg ik me af of er echt wel 250 personen zouden gaan komen. GvB kwam op afgesproken tijd en wij dus naar binnen; de zaal was vrij kaal, nauwelijks gedecoreerd maar er stonden veel grote lange tafels gedekt met het logo van Groupama en meneer C heette ons van harte welkom. We namen plaats en wachtten op de dingen die zouden komen...................... Langzaam, heel langzaam, terwijl de tijd verstreek kwamen de andere gasten de zaal binnen. Tegen half tien! kwam het apero en de daarbij horende zoutjes. Intussen knabbelden en babbelden wij er gezellig samen op los. Er zat niet echt veel schot in het gebeuren. Tegen tien uur werd de avond geopend en begon de band te spelen. Al snel vulde de dansvloer zich en keken wij onze ogen uit naar alle creaties!!!!!! Je houdt het allemaal niet voor mogelijk hoe sommige dames zich uit kunnen dossen. Van vreselijk ordi tot grand gala! Er werd dankbaar gebruik gemaak van de dansgelegenheid, zelfs toen het voorgerecht (eindelijk!) geserveerd werd, danste men driftig voort, tango's, tcha tcha tcha's, foxtrotten enz. Leuk om te zien en mijn beentjes hadden maar wat graag meegedaan, maar er was/waren geen partners in onze buurt. Helaas dus. Omdat G zondagochtend vroeg naar PB wilde vertrekken kreeg ze het tegen elven toch wel een beetje benauwd. Ik hield een serveerster aan en vroeg of ze haar niet alvast het hoofdgerecht kon brengen i.v.m de tijd. We kregen dus beiden het hoofdgerecht en aten dat lekker op, we hadden tenslotte er voor betaald! Om solidair te zijn stapte ik met haar op, we haalden onze jassen in de vestiaire en wilden meneer C gedag zeggen. Hij was uiterst verbaasd dat wij al weg wilden. Ik legde de situatie aan hem uit en kwam er tenslotte niet onderuit om mijn jas weer op te gaan hangen en plaats te nemen aan zijn tafel, na G gedag te hebben gezegd. Ik kwam naast een tandenloos meneertje te zitten en tegenover me een deftige dame. Het orkest kondigde de "Madison" aan en de deftige dame sleurde me mee de dansvloer op. Daar stond ik temidden van allemaal vrouwen, de heren hadden zich wijselijk teruggetrokken, en leerde ik in 2 minuten de Madison!!!!!! Leuk dus.
Tussen al die 250 mensen had ik nog nauwelijks een bekende gezien, dit waren veelal mensen uit de omstreken van B. Ik spotte een klant en mijn collega/concurrent de groentenboer, die met een partner geen dans oversloeg. De kaas en sla werden uitgeserveerd, ik kreeg nog een glas rode wijn aangeboden, maar had geen BOB en moest dus voorzichtig zijn. Opaatje naast me bleek klant te zijn van mijn collega van Disal! en praatte honderuit. Ik werd op mijn schouder getikt en................................................ CT de groentenboer vroeg me ten dans.......... wauw dus!
De beentjes van de vloer, na twee foxtrotten en een kort gesprekje, zat ik weer op mijn stoel. (stiekem toch wel een beetje blij, toch nog gedanst te hebben) Ik kondigde aan nu toch echt naar huis te willen, het was inmiddels kwart over een, dus zo gezegd zo gedaan.
Een hele ervaring rijker dus, volgende keer een royaal uur later dan de uitnodiging arriveren en een danspartner mee want op z' n moeders, oftewel samen met G walsen dat is niets voor mij!!!!
Of Wim zover krijgen dat hij toch nog een keer mee zal gaan voor een cursus serie danslessen!!!!!!
Wim die niet kan dansen en geen uitgaanstype is wilde niet mee, moet ook ´s morgens weer vroeg uit de veren en dit soort avondjes worden meestal vrij laat, dus vroeg ik vriendin GvB om me te vergezellen.
We spraken af bij de salle de fêtes tegen acht uur, op de uitnodiging stond 20.00 uur vermeld en ik was dus in de heilige veronderstelling dat het dan dus zou beginnen. Daar aangekomen stonden er nog nauwelijks auto´s op het parkeerterrein en vroeg ik me af of er echt wel 250 personen zouden gaan komen. GvB kwam op afgesproken tijd en wij dus naar binnen; de zaal was vrij kaal, nauwelijks gedecoreerd maar er stonden veel grote lange tafels gedekt met het logo van Groupama en meneer C heette ons van harte welkom. We namen plaats en wachtten op de dingen die zouden komen...................... Langzaam, heel langzaam, terwijl de tijd verstreek kwamen de andere gasten de zaal binnen. Tegen half tien! kwam het apero en de daarbij horende zoutjes. Intussen knabbelden en babbelden wij er gezellig samen op los. Er zat niet echt veel schot in het gebeuren. Tegen tien uur werd de avond geopend en begon de band te spelen. Al snel vulde de dansvloer zich en keken wij onze ogen uit naar alle creaties!!!!!! Je houdt het allemaal niet voor mogelijk hoe sommige dames zich uit kunnen dossen. Van vreselijk ordi tot grand gala! Er werd dankbaar gebruik gemaak van de dansgelegenheid, zelfs toen het voorgerecht (eindelijk!) geserveerd werd, danste men driftig voort, tango's, tcha tcha tcha's, foxtrotten enz. Leuk om te zien en mijn beentjes hadden maar wat graag meegedaan, maar er was/waren geen partners in onze buurt. Helaas dus. Omdat G zondagochtend vroeg naar PB wilde vertrekken kreeg ze het tegen elven toch wel een beetje benauwd. Ik hield een serveerster aan en vroeg of ze haar niet alvast het hoofdgerecht kon brengen i.v.m de tijd. We kregen dus beiden het hoofdgerecht en aten dat lekker op, we hadden tenslotte er voor betaald! Om solidair te zijn stapte ik met haar op, we haalden onze jassen in de vestiaire en wilden meneer C gedag zeggen. Hij was uiterst verbaasd dat wij al weg wilden. Ik legde de situatie aan hem uit en kwam er tenslotte niet onderuit om mijn jas weer op te gaan hangen en plaats te nemen aan zijn tafel, na G gedag te hebben gezegd. Ik kwam naast een tandenloos meneertje te zitten en tegenover me een deftige dame. Het orkest kondigde de "Madison" aan en de deftige dame sleurde me mee de dansvloer op. Daar stond ik temidden van allemaal vrouwen, de heren hadden zich wijselijk teruggetrokken, en leerde ik in 2 minuten de Madison!!!!!! Leuk dus.
Tussen al die 250 mensen had ik nog nauwelijks een bekende gezien, dit waren veelal mensen uit de omstreken van B. Ik spotte een klant en mijn collega/concurrent de groentenboer, die met een partner geen dans oversloeg. De kaas en sla werden uitgeserveerd, ik kreeg nog een glas rode wijn aangeboden, maar had geen BOB en moest dus voorzichtig zijn. Opaatje naast me bleek klant te zijn van mijn collega van Disal! en praatte honderuit. Ik werd op mijn schouder getikt en................................................ CT de groentenboer vroeg me ten dans.......... wauw dus!
De beentjes van de vloer, na twee foxtrotten en een kort gesprekje, zat ik weer op mijn stoel. (stiekem toch wel een beetje blij, toch nog gedanst te hebben) Ik kondigde aan nu toch echt naar huis te willen, het was inmiddels kwart over een, dus zo gezegd zo gedaan.
Een hele ervaring rijker dus, volgende keer een royaal uur later dan de uitnodiging arriveren en een danspartner mee want op z' n moeders, oftewel samen met G walsen dat is niets voor mij!!!!
Of Wim zover krijgen dat hij toch nog een keer mee zal gaan voor een cursus serie danslessen!!!!!!
donderdag 12 november 2009
Gembloux 2009,
Ik ben weer terug na een heel gezellig weekend met de confrérie in Gembloux België.
We vertrokken vrijdagmiddag met het gehuurde busje met het echtpaar B en PH, GH en EJ en ik zei de gek. Proviand voor onderweg bestond zoals gebruikelijk uit: saucisson à l' ail en wijn!
Dit keer hadden we haast want het evenement dat voor de 10de keer plaatsvond begon al op vrijdagavond. Een nieuwe opzet speciaal voor jagers en verzamelaars. We pakten dus snel uit installeerden ons en jawel de eerste kopers stonden al snel voor onze neus. Intussen ken ik ook al verschillende exposanten en de begroetingen zijn allerhartelijkst. Het is een speciaal volkje hoor die messenmakers! Maar echt heel gezellig en er heerst een hele goede sfeer, zeker geen concurrentie gedoe. Iedereen gunt elkaar een goede beurs. Het is ook zo dat er heel veel verschillen zijn van wat men maakt, van kunst tot kitsch!
Na afloop gingen we naar ons gereserveerde hotel en na een afzakkertje gingen we naar bed. Na te hebben genoten van een ontbijtbuffet de volgende ochtend gingen we weer naar G. Daar was het al een drukte van belang, veel bezoekers en gelukkig voor ons ook een aantal kopers. Tussen de middag een koude schotel en ' s avonds het conviviale diner met ca. 150 man. Het eten was redelijk, de wijn niet echt super, maar we hebben weer lekker kunnen lachen. GH had een ietsepietsie teveel op, maar zijn broer hield hem goed in de gaten. Zondag na het afrekenen in het hotel, ook dit jaar was het voor mij weer gratis de confrérie heeft alles betaald, nog even met A het stadje in geweest en een lekker brood gekocht voor tussen de middag. Heb kunnen assisteren bij de verkoop van een in IJsland gemaakte bijl t.w.v. €2200, helaas spraken de kopers geen engels en dus kwamen ze me halen om te tolken, altijd weer leuk. Om 17.00 opgeruimd iedereen gedag gezegd en weer met z' n allen terug naar de Haute Marne. Een stop onderweg bij Buffalo Grill waar we lekker aten (weer niets betaald!) en rond half twaalf arriveerden we op de parkeerplaats van MlR waar Wim met met onze 4L stond op te wachten. Nu dus een week vrij helaas slecht weer en erg verkouden, misschien morgen naar Nancy nu eerst naar de ouderavond op college bij Marieke.
We vertrokken vrijdagmiddag met het gehuurde busje met het echtpaar B en PH, GH en EJ en ik zei de gek. Proviand voor onderweg bestond zoals gebruikelijk uit: saucisson à l' ail en wijn!
Dit keer hadden we haast want het evenement dat voor de 10de keer plaatsvond begon al op vrijdagavond. Een nieuwe opzet speciaal voor jagers en verzamelaars. We pakten dus snel uit installeerden ons en jawel de eerste kopers stonden al snel voor onze neus. Intussen ken ik ook al verschillende exposanten en de begroetingen zijn allerhartelijkst. Het is een speciaal volkje hoor die messenmakers! Maar echt heel gezellig en er heerst een hele goede sfeer, zeker geen concurrentie gedoe. Iedereen gunt elkaar een goede beurs. Het is ook zo dat er heel veel verschillen zijn van wat men maakt, van kunst tot kitsch!
Na afloop gingen we naar ons gereserveerde hotel en na een afzakkertje gingen we naar bed. Na te hebben genoten van een ontbijtbuffet de volgende ochtend gingen we weer naar G. Daar was het al een drukte van belang, veel bezoekers en gelukkig voor ons ook een aantal kopers. Tussen de middag een koude schotel en ' s avonds het conviviale diner met ca. 150 man. Het eten was redelijk, de wijn niet echt super, maar we hebben weer lekker kunnen lachen. GH had een ietsepietsie teveel op, maar zijn broer hield hem goed in de gaten. Zondag na het afrekenen in het hotel, ook dit jaar was het voor mij weer gratis de confrérie heeft alles betaald, nog even met A het stadje in geweest en een lekker brood gekocht voor tussen de middag. Heb kunnen assisteren bij de verkoop van een in IJsland gemaakte bijl t.w.v. €2200, helaas spraken de kopers geen engels en dus kwamen ze me halen om te tolken, altijd weer leuk. Om 17.00 opgeruimd iedereen gedag gezegd en weer met z' n allen terug naar de Haute Marne. Een stop onderweg bij Buffalo Grill waar we lekker aten (weer niets betaald!) en rond half twaalf arriveerden we op de parkeerplaats van MlR waar Wim met met onze 4L stond op te wachten. Nu dus een week vrij helaas slecht weer en erg verkouden, misschien morgen naar Nancy nu eerst naar de ouderavond op college bij Marieke.
zondag 1 november 2009
Vieze praatjes...................
Al weken spookt het door mijn hoofd.
Maar omdat het een precair onderwerp is, heb/had ik zo mijn twijfels.
Wim zegt dan al gauw:" Moet dat nou?" "Is dat nou nodig?". Dus dat is een van de redenen waarom ik het steeds niet aan durfde. Vandaag trek ik toch de stoute schoenen aan en waag ik het erop......................De sanitaire stop tijdens mijn toernee.
In de zomer is het allemaal niet zo problematisch; er zijn rustige verlaten landweggetjes genoeg, een kwestie van hapkar op de handrem, eruit via de achterdeur en me achter de bosjes verstoppen. Pas de problème dus! Maar nu het killer gaat worden, zijn blote billetjes in het gras niet echt prettig en moet ik bij hoge nood andere maatregelen treffen!
Gelukkig heb ik op de maandag een vast adres, rond de klok van twaalf bij mevr. E.L.
Haar toilet uitgerust met een prachtige foto van een Hop die haar jongen voedt en allerlei barbiepopjes voorzien van een gehaakt rokje waaronder de toiletpapierrol is verstopt. Alles redelijk proper. Dus dat is fijn.
Dinsdag stop ik rond half twaalf altijd bij de familie B. die, terwijl ik haar kamertje 100 bezoek, alvast water opzet voor een kopje thee. De wc deksel zit vastgeplakt met plakband aan het reservoir, meneer B is slechtziende en ik heb zo' n vermoeden dat hij zich anders zou vergissen en ze dus uit voorzorg maar maatregelen hebben genomen! Dus wederom pas de problème.
Woensdag stop ik in BlC bij mevr. L.T. Een vriendelijk dametje op leeftijd, regelmatig tref ik haar aan in tranen of in paniek: ze heeft erg veel hinder van haar buren die haar het leven zuur maken. Na de boodschapjes mag ik daar even naar haar badkamer, Het is er altijd heel hummelig, ze heeft geen huishoudelijke hulp en kan de huishouding niet meer bolwerken, dat is dan ook goed te zien in de badkamer!!!!! De vloer is erg vuil, het toilet daar moet je maar niet op gaan zitten en haar douche, dat is een verhaal apart!!!! Maar een uitkomst bij hoge nood, dat in ieder geval.
Donderdag mijn stop bij het echtpaar G. in V. Vogezen. ( zie mijn klantenkring).
Hun toilet met bloemetjes betegeld, een luchtroostertje waar de laatste tien jaar geen stofdoek meer overheen is geweest, stofdraden en spinnenraggen in de hoeken, een verhoogde wc bril en een wc pot die nog nooit van z' n lang zal ze leven een vleugje bleekwater heeft gezien en waar zelfs Cillit bang een zware dobber aan zou hebben. Maar het biedt uitkomst en dus moet je niet moeilijk doen toch?????? Daarna nog even handjes wassen in het fonteintje, waar twee tandenborsteltjes staan, naast het glaasje met een bovengebitje van mevr. S en de kam van meneer met de grijze haartjes van een maand geleden! Stukje zeep van voor de oorlog. Het zijn toch zulke lieverdjes die mensjes.
Vrijdags is het allemaal niet zo moeilijk: een kort ritje en dus kan ik het vaak uithouden tot thuis.
Toch overkomt het me zo nu en dan toch nog dat ik het niet red, ja en dan is het toch wel eens even lastig. Maar ik word met de week vindingrijker; die megakeukenrollen zijn een uitkomst!
Maar omdat het een precair onderwerp is, heb/had ik zo mijn twijfels.
Wim zegt dan al gauw:" Moet dat nou?" "Is dat nou nodig?". Dus dat is een van de redenen waarom ik het steeds niet aan durfde. Vandaag trek ik toch de stoute schoenen aan en waag ik het erop......................De sanitaire stop tijdens mijn toernee.
In de zomer is het allemaal niet zo problematisch; er zijn rustige verlaten landweggetjes genoeg, een kwestie van hapkar op de handrem, eruit via de achterdeur en me achter de bosjes verstoppen. Pas de problème dus! Maar nu het killer gaat worden, zijn blote billetjes in het gras niet echt prettig en moet ik bij hoge nood andere maatregelen treffen!
Gelukkig heb ik op de maandag een vast adres, rond de klok van twaalf bij mevr. E.L.
Haar toilet uitgerust met een prachtige foto van een Hop die haar jongen voedt en allerlei barbiepopjes voorzien van een gehaakt rokje waaronder de toiletpapierrol is verstopt. Alles redelijk proper. Dus dat is fijn.
Dinsdag stop ik rond half twaalf altijd bij de familie B. die, terwijl ik haar kamertje 100 bezoek, alvast water opzet voor een kopje thee. De wc deksel zit vastgeplakt met plakband aan het reservoir, meneer B is slechtziende en ik heb zo' n vermoeden dat hij zich anders zou vergissen en ze dus uit voorzorg maar maatregelen hebben genomen! Dus wederom pas de problème.
Woensdag stop ik in BlC bij mevr. L.T. Een vriendelijk dametje op leeftijd, regelmatig tref ik haar aan in tranen of in paniek: ze heeft erg veel hinder van haar buren die haar het leven zuur maken. Na de boodschapjes mag ik daar even naar haar badkamer, Het is er altijd heel hummelig, ze heeft geen huishoudelijke hulp en kan de huishouding niet meer bolwerken, dat is dan ook goed te zien in de badkamer!!!!! De vloer is erg vuil, het toilet daar moet je maar niet op gaan zitten en haar douche, dat is een verhaal apart!!!! Maar een uitkomst bij hoge nood, dat in ieder geval.
Donderdag mijn stop bij het echtpaar G. in V. Vogezen. ( zie mijn klantenkring).
Hun toilet met bloemetjes betegeld, een luchtroostertje waar de laatste tien jaar geen stofdoek meer overheen is geweest, stofdraden en spinnenraggen in de hoeken, een verhoogde wc bril en een wc pot die nog nooit van z' n lang zal ze leven een vleugje bleekwater heeft gezien en waar zelfs Cillit bang een zware dobber aan zou hebben. Maar het biedt uitkomst en dus moet je niet moeilijk doen toch?????? Daarna nog even handjes wassen in het fonteintje, waar twee tandenborsteltjes staan, naast het glaasje met een bovengebitje van mevr. S en de kam van meneer met de grijze haartjes van een maand geleden! Stukje zeep van voor de oorlog. Het zijn toch zulke lieverdjes die mensjes.
Vrijdags is het allemaal niet zo moeilijk: een kort ritje en dus kan ik het vaak uithouden tot thuis.
Toch overkomt het me zo nu en dan toch nog dat ik het niet red, ja en dan is het toch wel eens even lastig. Maar ik word met de week vindingrijker; die megakeukenrollen zijn een uitkomst!
dinsdag 27 oktober 2009
Het mag in de krant.
Het heeft even geduurd maar jl. zondag stond er een leuk artikel, compleet met een foto, in le journal de la Haute Marne. Het betrof mijn TAPAS workshop van 17 oktober jl. Ik had vorig jaar november met de vereniging Les Semelles de vent, twee afspraken gemaakt voor twee kookworkshops. De eerste in April was een succes, deze was echter nog geslaagder!
Er hadden zich, ook ik had reklame gemaakt bij o.a. mijn klanten, in het totaal 23 mensen ingeschreven. Ik had van te voren aangekondigd niet meer dan 18 en als er kinderen bij zouden zijn, alleen onder begeleiding van een volwassene. Dit keer waren het er dus een paar meer en moesten we zelfs nog mensen weigeren. Ik had met veel pijn en moeite alle receptuur vertaald. Dat is al een hele klus. Mijn boodschappenlijst aan de secretaresse doorgemaild, zij heeft veel vrije tijd en vond het prima. Zelf alle keukenspullen ingepakt inclusief speciale kruiden en natuurlijk mijn Magimix en bamix Voor mij beiden onmisbaar tijdens dit soort culinaire uitspattingen. Er was me gezegd dat deze keuken beter geoutilleerd was dat die van E. Nou het tegendeel was waar!. De beheerder was een vervelend mannetje die na het pakken van borden en bestek, steevast de kasten weer op slot deed en verdween. Men is hem tot vervelens toe een aantal keren vanuit zijn woonhuis gaan halen omdat we een chronisch tekort hadden aan messen en schalen. In de keuken was het dringen geblazen. Ik had gelukkig twee koekenpannen meegenomen en daar werd zo' n beetje om gevochten! De oven kon het niet aangegaard krijgen , maar het resultaat was echt verbluffend.
In het totaal stonden er 21 gerechten op tafel en 2 grote karaffen met cocktails zonder alcohol.
Het zag er echt voortreffelijk uit. En het smaakte prima!
De journaliste kwam, maakte foto's en ook diverse cursisten wilde een foto met mij naast het buffet!!!! kenjenagaan!
Er was van te voren af gesproken om ook voor de avond een aantal happen over te laten en dus hebben we die weggezet. Daarna kon een ieder aanvallen, er is goed gebruik gemaakt van die gelegenheid. Er werd lekker gesmikkeld.
In november wordt het programma gemaakt voor de volgende agenda en vermoedelijk breiden we het uit tot 3 keer een workshop. Ik vind het prima, wel een klus maar ook wel weer erg leuk.
Het is liefdewerk oud papier, maar ik maak tegelijkertijd wel weer een beetje reklame.
De journaliste had me gebombardeerd tot familielid van de grote HUGO, helaas wij zijn slechts de arme tak met een S.
Er hadden zich, ook ik had reklame gemaakt bij o.a. mijn klanten, in het totaal 23 mensen ingeschreven. Ik had van te voren aangekondigd niet meer dan 18 en als er kinderen bij zouden zijn, alleen onder begeleiding van een volwassene. Dit keer waren het er dus een paar meer en moesten we zelfs nog mensen weigeren. Ik had met veel pijn en moeite alle receptuur vertaald. Dat is al een hele klus. Mijn boodschappenlijst aan de secretaresse doorgemaild, zij heeft veel vrije tijd en vond het prima. Zelf alle keukenspullen ingepakt inclusief speciale kruiden en natuurlijk mijn Magimix en bamix Voor mij beiden onmisbaar tijdens dit soort culinaire uitspattingen. Er was me gezegd dat deze keuken beter geoutilleerd was dat die van E. Nou het tegendeel was waar!. De beheerder was een vervelend mannetje die na het pakken van borden en bestek, steevast de kasten weer op slot deed en verdween. Men is hem tot vervelens toe een aantal keren vanuit zijn woonhuis gaan halen omdat we een chronisch tekort hadden aan messen en schalen. In de keuken was het dringen geblazen. Ik had gelukkig twee koekenpannen meegenomen en daar werd zo' n beetje om gevochten! De oven kon het niet aangegaard krijgen , maar het resultaat was echt verbluffend.
In het totaal stonden er 21 gerechten op tafel en 2 grote karaffen met cocktails zonder alcohol.
Het zag er echt voortreffelijk uit. En het smaakte prima!
De journaliste kwam, maakte foto's en ook diverse cursisten wilde een foto met mij naast het buffet!!!! kenjenagaan!
Er was van te voren af gesproken om ook voor de avond een aantal happen over te laten en dus hebben we die weggezet. Daarna kon een ieder aanvallen, er is goed gebruik gemaakt van die gelegenheid. Er werd lekker gesmikkeld.
In november wordt het programma gemaakt voor de volgende agenda en vermoedelijk breiden we het uit tot 3 keer een workshop. Ik vind het prima, wel een klus maar ook wel weer erg leuk.
Het is liefdewerk oud papier, maar ik maak tegelijkertijd wel weer een beetje reklame.
De journaliste had me gebombardeerd tot familielid van de grote HUGO, helaas wij zijn slechts de arme tak met een S.
vrijdag 16 oktober 2009
Eindelijk................................. Algiers.....
Geen idee waar het op sloeg maar dit is weer zo´n geliefde uitdrukking van mijn papsie!!!!!! Hij gebruikte dat regelmatig en nu komt ie mij goed van pas. Want.......................... ik was gisteren ten kantore van de bazin van mijn hapkarconcern genodigd voor overleg. Ten eerste om met haar de resultaten van het werven door te nemen, nou dat was niet echt himmelhoch jaugend, 8 adressen in 14 dagen, maar het begin is er. Er is in mijn omgeving, daar is ze nu wel van overtuigd, te veel concurrentie. Ik zal me dus wat verder moeten begeven meer richting Neufchateau wellicht, we zien het wel, voorlopig proberen de klanten die ik heb iets meer te laten kopen. En dan verplicht twee keer in de week op jehovatocht. (excuses voor dit taalgebruik, to whom it may concern!) Ten tweede om met haar nog de chocolade bestelling van/voor kerst door te nemen, zij wilde mijn bestelling verhogen. Ik liever niet want vorig jaar had ik erg veel te veel, dat kwam Wim goed uit want die heeft de overgebleven Kerstmannen lekker opgepeuzeld nadat hij per ongeluk (?) ze met een grote zware doos had geplet. Dus ik heb chocolade genoeg straks. En last but not least.......................................... geval Madame V. Toen zij te horen kreeg dat ze twee keer per week verplicht op pad moet voor het werven, weigerde ze pertinent en dit was meteen dus de reden om haar te ontslaan. IK HEB MIJN VASTE AANSTELLING!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Joepie, ben blij. Dat vraagt om gebak en champagne. Vandaag de klanten gedeeld in mijn feestvreugde, ook zij waren aangenaam verrast.
Leuke, lieve, positieve reacties. Nog veertien dagen en ik ben 1 jaar met mij kar op pad. Wat vliegt de tijd hè, als je het naar je zin hebt!!!!!!
Leuke, lieve, positieve reacties. Nog veertien dagen en ik ben 1 jaar met mij kar op pad. Wat vliegt de tijd hè, als je het naar je zin hebt!!!!!!
zondag 11 oktober 2009
De tweede ronde.
Voordat een ieder gaat denken dat er iets aan de hand is, zit ik nu ongemakkelijk, in het donker, op een eetkamerstoel achter een nieuwe computerdesk in onze nieuwe toekomstige multimediakamer. Met een mondvol kruidnootjes, dank aan HJ, het ook nog eens koud te hebben!!!! Wat een opofferingen allemaal voor een blogje! Ja, je moet er wat voor over hebben.
Ga toch eerst nog even naar de warme keuken, want daar brandt de kachel, voor een kopje thee.
Zo, thee staat naast me. Daar gaat ie...................
Vanochtend samen met Wim naar de rommelmarkt geweest, er zijn er wekelijks minstens twee of drie, soms is het leuk soms is er niets te beleven. Vandaag hebben we twee echte Laguiole zakmessen gekocht, voor slechts 15 euro! Ze zijn oud, maar zien er nog goed uit. Ook kocht ik twee paar gordijntjes. Onze buurtjes wisselen wekelijks, maar ik heb slechts een setje en die zien er niet echt zo geweldig meer uit, dus voor 2,50 twee paar nieuwe! We kwamen natuurlijk GvB tegen die struint alle markten af. Ook GK die binnenkort weer noodgedwongen teruggaat naar Engeland, hij kan in de zomer voldoende werk vinden om te kunnen leven, maar de tweedehuis- bezitters hebben in de winter geen werk voor hem dus moet hij wel. Dat is toch wel sneu.
Thuisgekomen zijn we de tuin ingedoken voor het rapen van de noten, er liggen er weer vreselijk veel. Hoop dat het me dit keer wel lukt om ze op tijd te kraken en naar de molen te brengen, want het is toch doodzonde als het uiteindelijk als vogelvoer in het voederhuisje beland. Wim heeft gisteren het vloertje voor de douche weggehaald, de osb ondervloer is doorwaternat en dus gingen de voegen er spontaan uit. Hij heeft het gat gevuld met oude dakpanscherven en er beton op gestort, we hebben gelukkig nog een matje kiezels liggen dus is het hopelijk straks verholpen.
Ja we komen er dus langzaam maar zeker achter dat, dat wat we in eerste instantie als vakantiewoning in gebruik hebben genomen, nu we er als daadwerkelijk permanente woning gebruik van maken er andere eisen aan gesteld worden. Helaas dus hier en daar de tweede ronde. Het is echter niet te hopen dat er meer van dat soort klussen aan zitten te komen.
Zitten we nou even niet op te wachten!
Van de week druk geweest met het openen van een andere bankrekening, zijn CA een beetje zat. Hoge kosten en er staat weinig tegenover. De consulente van G, een leuk mens, heeft ons nu al flink kunnen helpen; het bleek nl. dat Wim dubbel aanvullend verzekerd is zonder dat wij dat wisten! Ze gaat ons helpen om met terugwerkende kracht nog iets terug te krijgen, wir haben dass nicht gewusst!!!!!!!!!!!!!!!!!!!de kleine lettertjes hè! Blijkt dat Wim via zijn werkgever aanvullend verzekerd is en dat ons niets kost.
Dat scheelt ons dus so wie so al een onkostenpost per maand, verder is deze bank in eerste instantie een verzekeraar, die veel doet aan preventie. O.a. vergoeden van de schoorsteenveger, een bijdrage bij de aanschaf van winterbanden en nog veel meer van dat soort leuke bijkomstigheden. Ook bij het afsluiten van de autoverzekering, krijgen we voor de rijlessen van Marieke als ze 16 is een leuke korting. Dus ze komt aanstaande vrijdag nog een keer terug met de offertes van de div. opties. We zijn benieuwd. Alle beetjes helpen, toch?
Kreeg vrijdag nog een telefoontje van de bazin, ze wilde weten hoe het staat met werven en wil me op kantoor zien. Krijg vanaf dinsdag ene Martine mee in de kar die mij het e.e.a. moet gaan leren. Misschien een Jehovagetuige, die van wanten weet???????????????????
Ga toch eerst nog even naar de warme keuken, want daar brandt de kachel, voor een kopje thee.
Zo, thee staat naast me. Daar gaat ie...................
Vanochtend samen met Wim naar de rommelmarkt geweest, er zijn er wekelijks minstens twee of drie, soms is het leuk soms is er niets te beleven. Vandaag hebben we twee echte Laguiole zakmessen gekocht, voor slechts 15 euro! Ze zijn oud, maar zien er nog goed uit. Ook kocht ik twee paar gordijntjes. Onze buurtjes wisselen wekelijks, maar ik heb slechts een setje en die zien er niet echt zo geweldig meer uit, dus voor 2,50 twee paar nieuwe! We kwamen natuurlijk GvB tegen die struint alle markten af. Ook GK die binnenkort weer noodgedwongen teruggaat naar Engeland, hij kan in de zomer voldoende werk vinden om te kunnen leven, maar de tweedehuis- bezitters hebben in de winter geen werk voor hem dus moet hij wel. Dat is toch wel sneu.
Thuisgekomen zijn we de tuin ingedoken voor het rapen van de noten, er liggen er weer vreselijk veel. Hoop dat het me dit keer wel lukt om ze op tijd te kraken en naar de molen te brengen, want het is toch doodzonde als het uiteindelijk als vogelvoer in het voederhuisje beland. Wim heeft gisteren het vloertje voor de douche weggehaald, de osb ondervloer is doorwaternat en dus gingen de voegen er spontaan uit. Hij heeft het gat gevuld met oude dakpanscherven en er beton op gestort, we hebben gelukkig nog een matje kiezels liggen dus is het hopelijk straks verholpen.
Ja we komen er dus langzaam maar zeker achter dat, dat wat we in eerste instantie als vakantiewoning in gebruik hebben genomen, nu we er als daadwerkelijk permanente woning gebruik van maken er andere eisen aan gesteld worden. Helaas dus hier en daar de tweede ronde. Het is echter niet te hopen dat er meer van dat soort klussen aan zitten te komen.
Zitten we nou even niet op te wachten!
Van de week druk geweest met het openen van een andere bankrekening, zijn CA een beetje zat. Hoge kosten en er staat weinig tegenover. De consulente van G, een leuk mens, heeft ons nu al flink kunnen helpen; het bleek nl. dat Wim dubbel aanvullend verzekerd is zonder dat wij dat wisten! Ze gaat ons helpen om met terugwerkende kracht nog iets terug te krijgen, wir haben dass nicht gewusst!!!!!!!!!!!!!!!!!!!de kleine lettertjes hè! Blijkt dat Wim via zijn werkgever aanvullend verzekerd is en dat ons niets kost.
Dat scheelt ons dus so wie so al een onkostenpost per maand, verder is deze bank in eerste instantie een verzekeraar, die veel doet aan preventie. O.a. vergoeden van de schoorsteenveger, een bijdrage bij de aanschaf van winterbanden en nog veel meer van dat soort leuke bijkomstigheden. Ook bij het afsluiten van de autoverzekering, krijgen we voor de rijlessen van Marieke als ze 16 is een leuke korting. Dus ze komt aanstaande vrijdag nog een keer terug met de offertes van de div. opties. We zijn benieuwd. Alle beetjes helpen, toch?
Kreeg vrijdag nog een telefoontje van de bazin, ze wilde weten hoe het staat met werven en wil me op kantoor zien. Krijg vanaf dinsdag ene Martine mee in de kar die mij het e.e.a. moet gaan leren. Misschien een Jehovagetuige, die van wanten weet???????????????????
Abonneren op:
Posts (Atom)