Per 8 september 2010 een nieuwe status.

11 september is intussen een datum die bij iedereen in het geheugen is gegrift. 8 september daarentegen zal ik zelf niet op de kalender zetten als zijnde te memoreren! Nee, want het is de datum van mijn definitieve ontslag bij de firma Disal!
Alle papieren zijn binnen, mijn aanvraag bij de Pole Emploi is ingediend en vanaf de 8ste ben ik dus niet meer in dienst, mag nog wel gedurende 9 maanden gebruik maken van de aanvullende verzekering via het bedrijf maar daar houdt het dan ook wel bij op. De "solde de tout compte" is binnen en ze heeft zich daadwerkelijk aan de afspraak gehouden! Dus dat is een meevaller. Verder gaat het dus als een kaarsje uit. Idioot hoor, niks getuigschrift of zo. Niets persoonlijk, ja in Frankrijk ben je als werknemer echt geen knip voor de neus van de werkgever waard! Helaas dus.
Sinds 15 mei dus thuis, eerst ziektewet, toen 15 dagen vakantie en nu dus de status van "stagaire/ demandeur d'emploi". Ik verveel me niet, ga me ook niet echt haasten om iets anders te zoeken. Kijk welregelmatig op de site van het arbeidbureau, maar zie tot nu toe niet echt iets wat me aanspreekt. Droom van een tweedehands winkeltje, huren vallen in Neufchateau erg mee. Een winkel tweedehands dameskleding (alias Kiek van vroeger) bestaat daar nog niet. Men kent wel een voor- en najaarbeurs tweedehands kleding maar dat is een Leger des Heils sfeertje. Ik ga het allemaal tijdens het intakegesprek kenbaar maken. Het is nu wachten op de uitnodiging. Intussen doe ik niet echt veel, er zijn dagen dat ik een heleboel aan zou willen pakken en uiteindelijk aan het eind van de dag denk: wat heb ik nu gedaan?, eigenlijk dus nauwelijks iets. We worden weer dikker en dat is niet de bedoeling. Heb met CD afgesproken een keer per week te gaan zwemmen. Gisteren hebben we een pittige wandeling van ca. 10km gemaakt. Voel de beentjes, maar dat kan geen kwaad. De gym is ook weer begonnen dus vanaf maandag er tegen aan, zal enorm tegenvallen, want ik ben zo stijf als een plank. Zal wel spierpijn worden. De wandeltochtjes met Floyd zijn nu nog niet erg lang, maar ook daar zal ik de nodige energie aan kunne wijden in de toekomst. Nu ben ik nog vooral bezig met plasjes in de kamer en de keuken opruimen, want zindelijk worden kost heel veel tijd en moeite.

Een noodzakelijk kwaad of een luxe probleem?

In blijde verwachting van de "oprotpremie", eigenlijk niet de juiste benaming, want van een extraatje omdat ik zonder overlast het bedrijf verlaat kan je niet spreken, zijn we dus op zoek gegaan naar een andere auto. Wim had de illusie dat de BMW toch nog wel een leuke inruilpremie zou opleveren......vergeet het maar!
Particulier verkopen is geen optie, want dan lopen we de kans dat de koper ons nog een proces aandoet omdat de auto verborgen gebreken vertoont en dat is het laatste wat we willen. Dus dan maar naar de diverse dealers in de omgeving. Intussen er al van overtuigd dat we maar beter op zoek kunnen gaan naar een Frans merk, dan weet je zo goed als zeker dat er altijd wel een garage in de buurt zit en dus viel Wim's oog op een Renault. Allereerst naar een dealer in Neufchateau, daar stond genoeg op het terrein om een keus uit te maken, maar de prijzen van occasions liggen hier duidelijk hoger dan in Nederland. We hebben wel degelijk een max. prijs in ons hoofd en dat willen we persé niet overschrijden. Toen nog naar een dealer in Nogent, daar reden we proef met 3 verschillende modellen, de een te klein voor Wim's postuur, de ander een fijne royale auto, maar Wim wil toch liever een stationcar en de derde ver boven het budget.Deze dealer wilde ons voor de BMW 800 euro teruggeven! de aflegger! daarvoor rijden we hem liever zelf op! Dus dan toch maar weer terug naar de eerste, die bood overigens voor de BMW nog de netste inruilprijs; zij doen veel zaken met de Oostbloklanden en die hebben interesse in dat type auto. Dat komt goed uit. Er stond een nette break uit 2004, we hebben daarmee proefgereden en die heeft ruimte genoeg, is dus 5 jaar jonger en slechts 125.000 km op de teller. We denken er dus nog even over na. In ons straatje staan, als alle jongelui thuis zijn tegenwoordig 11 auto's,merk: óf Renault, óf Peugeot, óf Citroën dus dan valt een ander merk wel erg uit de toon! We kunnen absoluut niet zonder auto en naar Nederland met de R4 is geen optie! Helaas zullen we de HY of de ID/DS even in de koelkast moeten zetten, we kunnen niet alles tegelijk.
Wim is druk met het opbouwen van de tweede garage, die wordt een flink stuk groter dan de eerste en biedt straks voldoende ruimte.

Back home........

Donderdag gingen we naar Luxemburg om Marieke op te halen van het station. Het was erg warm en zonder airco erg onaangenaam. Halverwege de route, bemerkten we dat de BMW geen power meer had en de hellingen nauwelijks meer op kwam. Holletje af kregen we wel snelheid, maar hol op was het echt rampzalig, zelfs toen we op de rijstrook voor langzaam verkeer reden, redden we het niet en de vrachtwagens achter ons gingen zelfs zo veel harder dat Wim moest uitwijken! Volgens hem heeft de turbo het begeven. Dat is dus niet best. hadden we pas een grote reparatie voor het ABS en antislip systeem,(dat intussen weer precies dezelfde foutmelding geeft) nu dus dit weer. Airco stuk, uitlaat aan vervanging toe en dan nu ook nog iets met waarschijnlijk dus de turbo. 300.000km op de teller, 11 jaar oud.............. wat moet je dan? Wim kijkt regelmatig op alle sites en zoekt dan naar een HY of een ID van Citroën omdat hij dat leuk zou vinden om aan te klussen, maar nu moeten we dus iets waarmee we ook veilig mee naar Nederland kunnen. We moeten dus op zoek.

Marieke kwam op station Luxemburg aan, had zich in Brussel even vergist,er is bestaat dus ook een station dat de naam Brussel-Luxembourg draagt en de trein die daarheen ging was ze ingestapt! maar het is toch goed gekomen. Ze heeft een nieuwe look: een kort geknipt koppie met een hanenkam, wijde broeken, die laag hangen in het kruis en een stoer t-shirt! Niet helemaal zoals ik me mijn dochter graag zou zien, maar ja ik ben tenslotte al een oud mens! Ze heeft bij BL lekker verdiend en door wat bij te klussen op het werk bij Manon is ze met een leuk spaarcentje naar huis gekomen. De 4 weken bij haar zus zijn goed verlopen, regels werden gerespecteerd en weinig onaangenaams gebeurd. Dus dat is top. Hier thuis is het dus allemaal heel anders en moeten we weer duidelijke lijnen uit gaan zetten! Het is al weer een paar keer flink geëscaleerd. Helaas.
Vanavond moeten we dus even om de tafel. Ze moet aanstaande vrijdag weer naar collège. Ze vindt Floyd heel leuk, maar verwend hem vreselijk! Op schoot, op een kussen op de bank, niet alleen laten want dat is zielig enz. Dat is dus ook een aandachtpuntje. Hij is af en toe erg wild en had al een overbelaste knie! Heeft donderdag de hele dag bij de dierenkliniek doorgebracht in het kennel, want kon nog niet gevaccineerd, is nog iets te jong. We hadden dus een probleem met de opvang van Floyd, dierenarts bood dus deze oplossing aan, heel aardig dus. Krijgen daar intussen kwantumkorting! Vanmiddag kwamen R,N en K. hadden een poosje geleden afgesproken voor een maaltijd op deze zondag, vergeten af te bellen en niet meer aan gedacht. Snel een geimproviseerde maaltijd in elkaar getoverd, het smaakte goed en werd op prijs gesteld. Een aangenaam stel vrienden! Een miskleun dus van mijzelf om het helemaal te hebben vergeten. De aanrecht staat vol afwas. Vanavond dus maar iets simpels. Wim werkt bij hoge uitzondering vandaag.

Afvoer en.......aanvoer, nu kan het wel geplaatst!

Dit blogje schreef ik de 17de augustus maar plaatste het niet, dus met terugwerkende kracht nu wel!!!!!

Ik schrijf een blogje maar plaats het nog niet want we hebben een geheimpje wat niet bestemd is voor Marieke en anders lekt het toch uit!
Ik was van de week bij CD en die nam me even mee naar de buurvrouw, daar in de stal was een nest jonge hondjes.............................
Ja dan weet je natuurlijk genoeg, als je dat ziet, zo klein lief en aanhalig dan ben je natuurlijk verkocht!. Volgens zeggen kruising tussen een fox en een beagle.
Ik kwam thuis en vertelde het 's avonds aan Wim en die beloofde de volgende dag even mee te gaan kijken.
We gingen woensdag dus samen nog een keer terug en ook hij vond ze erg leuk. Het nest bestond uit 4 pups 1 teefje en 3 reutjes, ik had mijn keuze al bepaald en Wim vond het ook een mooi beestje. Dus afspraak gemaakt om hem vrijdag op te halen. Halsbandje hadden we nog liggen, voerbakken ook op voorraad Woensdag middag ging ik samen met GvB op zoek naar een nieuwe bril, eerst afgesproken in BlB maar toen bleek dat de opticien gesloten was (congé annuelle) besloten we vis haar huis naar Langres te rijden. Ze stelde meteen voor de bench van T mee te nemen zodat we de pup een vaste plek konden geven.
Naar Langres en een leuk montuur uitgezocht, lekker even gepauzeerd in de tearoom en toen naar huis terug, compleet met bench.
Wim was thuis druk met het plaatsen van de douchecabine, het gaf hier en daar wat probleempjes, de tekening was hier en daar niet echt zo duidelijk en dus kwam er veel gezucht en gemopper bij te pas! Soms kon ik mijn hulp aanbieden en meedenken, maar soms ook niet. De afvoer van het water was het grootste probleem. De wastafel was toen de fam. L kwam geïnstalleerd en het water liep heel langzaam weg, door de sanibroyeur (strontvermaler) die veel druk geeft in de waterleiding bleef het lastig, dus eerst een anti-retour ding gekocht. Later een beluchter, maar dat loste het probleem ook niet op! Nu de afvoer van de douche er nog eens bij kwam , werd het probleem eerder groter dan kleiner. Afschot voldoende, maar de sanibroyeur is het euvel! We zullen dus toch een gat door de buitenmuur moeten zien te maken en de afvoer daar langs naar buiten moeten laten lopen! Heel fijn. Muur is minstens 70 cm dik en wij hebben daar geen boor voor die dat aan zal kunnen dus aanstaande maandag naar Kiloutou bellen en kijken of we er een kunnen huren.
Vrijdag dus tegen middaguur naar M. en samen met CD naar de buren, bench mee. Men kon het niet eens worden over de geboortedatum van de pups, ons was in eerste instantie verteld dat ze 4 of 5 weken moesten zijn, maar CD was er van overtuigd dat de pups al ouder moesten zijn. En ja hoor wat bleek....... ze zijn minstens 7 weken oud, dus oud genoeg om weg te kunnen bij moeder. Moeder hond gaf nauwelijks meer melk en de pups waren dus al gedeeltelijk over op vast voedsel. De buurjongens vonden het niet zo leuk dat wij een van de vier hondjes meenamen, zij hadden hem al Arthur gedoopt! Wij wilden ons toch houden aan de F, de letter waarmee in 2010 alle rashonden-namen moeten beginnen. Het was niet eenvoudig, want Wim en ik konden het in eerste instantie niet eens worden. Maar we hebben uiteindelijk besloten om voor FLOYD te kiezen. Floyd had het in de bench in de auto niet naar zijn zin. Thuisgekomen vonden de katten het ook geen succes! Floyd scharrelde rond door huis en tuin en viel als een blok in slaap. 's Avonds bij het naar bed gaan hebben we de bench naast ons in de slaapkamer gezet, maar ach dat arme beest was helemaal over de rooie van de zenuwen, piepen, huilen, blaffen en wij dus niet slapen! We zijn zo ontactisch geweest om hem op het voeteneind te leggen en daar heeft hij de rest van de nacht perfect geslapen. Ieder uur even met hem naar buiten geweest gisteren en dat ging redelijk goed. Toch twee keer in de kamer geplast! Hij heeft de kattenmand van Boefie in beslag genomen en ligt daar heerlijk in te slapen. Tegen half elf kreeg hij even een dollemanskwartiertje, werd wild en wilde op de bank. Nee, dat mag dus niet. Wim stelde voor het kattenmandje in de slaapkamer te zetten en ik legde daar een tshirt van Wim in. Floyd heeft de hele nacht doorgeslapen en wij daardoor dus ook! Vanochtend om 7 uur werd ie wakker, dus dat is een heel verschil met de eerste nacht!
Ik heb via skype nog maar niets gezegd tegen Marieke, weet niet hoe ze zal reageren, zij heeft namelijk een BOXER in haar hoofd. Floyd is een beetje anders, dus.........
Vandaag giet het pijpenstelen en Floyd wil niet in de regen, hij wil meteen weer terug richting huis en wil niet de andere kant op, gevolg dat hij nu in huis heeft gepoept, dat is minder! Hij lag na het derde korte wandelingetje te rillen in de kattenmand. Maar hij zal toch aan de regen moeten wennen, want de voorspelling zijn niet best voor deze komende week!
Met Marieke gaat het overigens heel goed in Schiedam, ze blijft tot de 23ste bij M&G en mag dan nog drie nachtjes naar de fam. L , zodat ze t/m woensdag bij BL kan blijven werken en komt met de trein van Rotterdam via 1 overstap in Brussel naar Luxemburg waar wij haar de 26 ste op zullen halen. We moeten dan Floyd meenemen, dus dat zal een verrassing zijn (?)

Le moment suprême.......

De boormachine van KILOUTOU, wat een ding, met een boor van 4cm diameter en een lengte van 110 centimeter, was bijna niet hanteerbaar. Het kostte Wim ondanks het mega-apparaat toch nog erg veel moeite; maar het gat is er! Dus afvoer is nu aan-gesloten via buiten en we kunnen slechts hopen dat 't in de winter niet bevriezen zal. Heel toevallig, dat is tegenwoordig wel vaker, was de buuf net in haar tuin bezig. We hebben de indruk dat ze meer en meer op ons begint te letten, schoonzoon wil graag alles weten en dus ondanks haar staaroperatie, die haar volgens eigen zeggen een oog heeft gekost, kan ze kennelijk toch nog voldoende zien. Wim vindt dat maar niks, maar we kunnen haar moeilijk verbieden in haar eigen tuin rond te lopen.
Maar enfin, afvoer is er dus. We kunnen douchen boven. Ik had de primeur. We zijn nog niet uit alle knoppen, toeters en bellen; maar de handdouche is prima, de massage stralen aangenaam en de grote regendouchekop bovenin is echt helemaal het summum. Je moet echter wel in de gaten houden dat je niet uren blijft staan. Time flies, als je het naar je zin hebt! Maar na afloop van het proef-douchen, bleek dat er her en der nog wel wat extra kit op de naden kan, er lag rondom toch nog best wel wat water, dus nu even gewoon genoegen nemen met de douche beneden en dan als alles is opgedroogd, eerst nog weer alles rondom kitten en dan mogen we weer. Marieke zal niet weten wat ze ziet!

Licenciement économique!

Gisteren was het dus. De laatste ontmoeting met Madame La Patronne!!!!! Om 16.00 uur werd ik in le Tholy verwacht. Ik was keurig op tijd de delegué was er ook al. Het gesprek stelde weinig voor, eigenlijk een herhaling van de laatste keer in juli. Ze was verplicht me op het hoofdkantoor te laten komen voor het in ontvangst nemen van de paparassen voor het CTP traject. Ik heb nu 21 dagen bedenktijd en als ik de formulieren teken en instuur dan staat het op de rails. Ze gaf nog even aan dat nu "mijn" toernee is verdeeld onder drie anderen, die toernees een hogere omzet scoren en dat voor het bedrijf dus gunstiger is. Ja, me hoela, dat scheelt haar 1 salaris en heeft ze in ieder geval een reserve camion staan, die ze voorheen niet hadden. Vandaar mijn rug en nek probleem!!!! Toen zij haar praatje had gedaan vroeg ze of ik nog iets wilde zeggen; dus kwam ik met mijn optelsom en met de vraag of ze me dat bedrag gaat terugbetalen. Ja, ik moest me niet druk maken, ze had me dit al toegezegd en bij de solde de tout compte zal alles verrekend worden. Ik zei haar dat ik toch nog even de bevestiging wilde horen, vandaar dat ik er nog een keer over was begonnen. Dat begreep ze. We zeiden elkaar gedag, ik ging met Jean Pierre naar het depot en hij vroeg of er verder nog iets was. Op dat moment kon ik niets ophoesten. later thuis bedacht ik me dat ik graag wil weten, in welke status ik nu verkeer ben ik nog steeds werknemer of soupeer ik nu mijn vakantiedagen op???? ik ga straks dus toch nog maar even bellen. Want ik heb liever toch nog een beetje salaris, dat hebben we dik 3 maanden moeten missen en dat hakt er lekker in. Waren we schulden vrij nu staan we weer in de rode cijfers. Dat schiet niet op. Dus maar hopen dat de afrekening niet al te lang op zich laat wachten, dan kunnen we weer met een schone lei beginnen. 12 maanden wordt mijn salaris doorbetaald en 1 x in de week moet ik verplicht op het arbeidbureau verschijnen. Ik ben benieuwd wat het allemaal met zich mee brengt. Mag cursussen volgen en krijg een persoonlijk begeleider!
Straks rijd ik naar Chaumont naar KILOUTOU voor het huren van een prof. boormachine om een gat te boren in de minstens 70 cm dikke buitenmuur voor het aanleggen van een afvoer voor de nieuwe douche. Laten we hopen dat dat gaat lukken, heb absoluut geen behoefte aan gemopper en gedoe. Buiten lijkt het momenteel meer najaar dan zomer en dat is al erg genoeg!

Platter dan een platgetrapte platluis..........

Ja, daar leek Wim aardig op vanmiddag!
We hadden via een soort van marktplaats een tweedehands douchecabine gescoort en een afspraak gemaakt om die vandaag op te halen. Het was redelijk uit de buurt. Maar het leek ons op de foto de rit wel waard, zodoende voor vertrek nog even opgemeten en volgens Wim moest het lukken, dus zonder aanhangwagen op pad gegaan. Dat zou alleen maar meer tijd kosten en het rammelt dan allemaal zo in die hanger. Dekens, lakens ed. meegenomen om e.e.a. goed in te pakken en beschadigingen te voorkomen.
Tom Tom nam allemaal binnendoor weggetjes, maar we vonden het zonder moeite. De vriendelijk meneer had alles al keurig gedemonteerd en zelfs de verpakking was nog aanwezig. Dus begonnen we met inladen. Maar het was nogal een gevaarte en met pijn en moeite kregen we alles in de auto; gevolg was danook dat er nauwelijks nog plaats was voor een bijrijder cq passagier. Nog weer een keer passen en meten, maar met hetzelfde resultaat. Wim was onvoorwaardelijk we moesten samen terug, dan maar dubbelgevouwen, schuinhangend met een bil op de douchebak en handen in zijn nek en ja dan mocht ik rijden! Geweldig dus! Diverse keren opperde ik onderweg om even te stoppen en benen te strekken, maar hij was onverbiddelijk: Doorrijden, zo gauw mogelijk naar huis! Ik koos voor de "grote" weg maar dat was wel dik 20 kilometer meer,enige voordeel was dat het dan niet zo slingert. Ik hoorde achterin regelmatig zuchten, kreunen en steunen, maar hij wilde niet dat ik zou stoppen. Eerst had ie zoiets van rijd nou maar naar Chaumont dan zijn we op de helft, maar daar aangekomen wilde hij door. Niks geen gestop, doorrijden!!!!! Als hij zo zit te zuchten, dat gebeurt ook wel als we in een file staan, dan ga ik me altijd zo schuldig voelen. Ook nu dus, terwijl ik stevig doorreed voelde ik me niet echt happy. Maar........
we zijn veilig thuisgekomen,niet aangehouden door de politie gelukkig. Wim heeft alles uitgeladen en nu staat het in de computerkamer te wachten om naar boven te brengen en te installeren, dat zal nog een klus zijn want het is een enorm bouwpakket. Er zit zelfs radio in en een hamman. Of we dat alles ooit zullen gebruiken????? We zien het wel. Wim zal vanavond na het melken wel geradbraakt thuis komen. Want meer dan 100 km zo platgedrukt, daar zal hij nog wel de naweeën van krijgen.

Ontmoetingen,

Zaterdag namen we afscheid van onze huis-dier-plantoppasser, die het allemaal dik voor elkaar had. Wat een geweldige oplossing was het voor ons dat hij kon komen.
Deze(voor Wim)tweede vakantieweek, ik houd, doordat ik nog weer 15 dagen verlenging heb gekregen van de huisarts ze dus nog tegoed, staat bol van de ontmoetingen. Leuk, gezellig om zo iedereen weer te ontmoeten of begroeten. Zaterdag jl. kwam de hele familie L, op de terugweg van hun vakantie voor een tussenlanding ze bleven twee nachten en we hadden het weer gezellig, zij namen maandagochtend Marieke mee naar Schiedam voor haar vakantiebaan bij Bram. Dat kwam dus erg goed uit. Maandag ochtend eerst voor de röntgenfoto van mijn nek naar Neufchateau brood gehaald en snel weer terug voor het afscheid van Marieke.
Maandagmiddag naar Aulnoy op bezoek bij de fam. B, spontaan nodigden ze ons uit voor het avondeten na een borrel en een giga omweg door het missen van een afslag. Het was weer heel genoeglijk. Dinsdag een beetje genikst. Woensdag stond de dagtrip naar Parijs op het programma dus vroeg op om de trein van 7 uur in Chaumont niet te missen, we troffen elkaar daar. Het werd een vermoeiende maar erg leuke dag,topper was de 45 minuten durende rit met een TUKTUK ( een Italiaanse Piaggo) die ons door Parijs lootste tussen de files door. Het was een belevenis! Stralend weer en erg veel toeristen; Bezoekersrij bij de Notre Dame van 3 en een 1/2 uur!!!!!!! Donderdag naar de Meuse voor een bezoek aan W&H, we waren er tegen middagetentijd en zijn gastvrij onthaald en schandalig verwend! Ik heb H uitgelegd en voorgedaan hoe je van lavendel een Froufoutje maakt eerst ging het helemaal fout, maar met behulp van internet via hun wifi was het snel duidelijk waar de fout zat. We kwamen vrij laat weer thuis. Vandaag komen C&E langs, ze waren hier al op de heenweg van hun vakantie en ontmoetten toen JS, omdat wij op vakantie waren. En ik had toevallig tegen J gezegd dat ik jammergenoeg niets meer van hen had gehoord. Zo zie je maar: nooit te snel oordelen!

Verzadigd en verkwikt en aanmerkelijk aangedikt.

Uitspraak van een vriendin van mama, die we thuis vaak gebruikten en die nu na een weekje Normandië wel gepast is. We hebben het goed gehad, mooi weer, veel gezien, erg veel gelopen, veel kilometers gereden en zijn terug met een lege portemonnee en een paar kilo zwaarder. Vooral Wim die flink geprofiteerd heeft van het buiten de deur eten en dus iedere dag aan de frites zat!!!! Ons B&B onderkomen was netjes, kamer wel wat klein en weinig comfort, harde bedden en een sober ontbijt. Ontvangst meer dan hartelijk, aardige Ieren, maar het leek alsof we in Engeland op vakantie waren, geen Fransman te bekennen en Frans spreken al helemaal niet. Halve camping was Engels en gelukkig voor Marieke een stel Nederlanders met een jongen en meisje van haar leeftijd. Dus dat was ´s avonds leuk voor haar. We zijn alle drie aan onze trekken gekomen, Wim de stranden en herinneringen aan de Tweede Wereld Oorlog, Marieke een pretpark en aanschaf nieuwe spijkerbroeken en ik heb het bezoek aan vrienden in St.Malo erg gewaardeerd. Een weerzien na dik tien jaar en nog steeds even hartelijk. Thuisgekomen had JS alles helemaal onder controle, dus dat was erg fijn, planten stonden er keurig bij, dieren allemaal nog in leven en hijzelf had het zo te horen wel doorstaan. Dus bij deze aan hem nog enorm bedankt dat we in de gelegenheid waren om na 10 jaar klussen nu eens echt vakantie te hebben! We deden de was, namen afscheid van JS zaterdagochtend en maakten alles in orde voor de ontvangst van de Familie L. dit keer voltallig. Marieke pakte haar tas in voor haar verblijf in Schiedam en zondags gingen we met M,F en M naar Neufchateau naar de rommelmarkt. J&M bleven samen achter. ´s avonds via skype een moeizaam gesprek met Manon, dus enigszins opgefokt naar bed, na een schietgebedje dat het goed mag/zal gaan daar tijdens Marieke´s vakantie werk.
Wim is vandaag meteen aan het opruimen gegaan, want de bouwvergunning voor een tweede garage is goedgekeurd! Ik wacht op een telefoontje van de bazin over de voorstellen en de resultaten van haar bezoek aan een advocaat. Morgen met de meiden naar parijs, trein van 7 uur uit Chaumont en hopen dat de voorspelde regen in de ochtend mee zal vallen.

Een moeilijke beslissing,

Sinds zaterdag ging het met Perusse niet lekker. Hij had erg veel last van de warmte, at en dronk slecht en was bijna niet er toe aan te zetten om mee te gaan voor zijn wandelingetje. Hij vermagerde zienderogen en de twee bollen onder zijn buik werden steeds harder en groter. Wim had het al op de boerderij gezegd dat wij ons zorgen maakte. Tijdens ons weekend in Nederland voor mama´s afscheid, was hij thuisgekomen op de boerderij na een nachtje op pad te zijn geweest met een snee in zijn oor en een tand die los zat, onder het bloed en verzwakt. Wim heeft hem toen geborsteld en hij knapte toch weer op. We zagen dat hij niet goed in zijn vel zat en hij volgde ons en was onrustig. Gisterenochtend in overleg met de baas hem meegenomen naar de boerderij waar de veearts was voor de koeien. Wij zijn geen fan van deze man, want hij heeft duidelijk geen affiniteit met gezelschapdieren, is meer een vee- dan een dierenarts. Toen mevrouw C. Perusse zag, was ze aangedaan, hij was zo sterk vermagerd in de afgelopen dagen en had een doffe huid en keek met waterige ogen. Meneer S. dacht in eerste instantie aan de gevolgen van een teek, maar toen wij de symptomen opnoemde van o.a. de kleur van zijn urine, die meer leek op cola dan op urine en hem wezen op de twee enorme bulten onder zijn buik, veranderde meneer S toen van mening. Wim´s baas wilde echter voordat we iets zouden besluiten liever nog een second opinion in de kliniek van Neufchateau. Zij maakten een afspraak en na telefonisch overleg gaf mevrouw C. aan dat ze wilde dat wij een beslissing zouden nemen, alsof het onze hond was, wetende dat wij erg aan het dier gehecht zijn! Dus dat was toch wel super. We zijn met Perusse naar N. gereden. De arts daar keek meteen al bedenkelijk toen ze hem binnen zag komen. Ze heeft hem goed onderzocht en constateerde een of meerdere tumoren in/bij de maag. Ze had 3 opties:
1) mee terugnemen naar huis en hem een natuurlijke dood gunnen
2) daar laten en hem morgen tijdens een operatie bekijken, die hij waarschijnlijk niet zou overleven
3) laten inslapen
Wij en zijzelf konden niet bepalen in hoeverre hij pijn leed, maar gezien zijn hele houding, zijn slechte conditie ed. vonden we het eerste absoluut geen optie.
De arts gaf aan dat een operatie, mogelijk was maar een hond van 12 jaar oud in deze staat zou nooit meer kunnen herstellen, daarvoor was hij te veel verzwakt.
Ze gaf ons tien minuten de tijd om samen te overleggen. Het was enorm moeilijk vooral voor Wim, maar we hebben samen besloten om hem te laten inslapen. Ik schiet terplekke weer vol, want we hielden zo van dat trouwe beest, die ONS had uitgekozen als zijn thuis!
De dierenarts vond het de juiste beslissing en heeft hem de nodige spuitjes gegeven, het ging allemaal vrij snel. We hebben samen met haar P in de kofferbak gelegd en volgens afspraak bij de boerderij gebracht waar hij waarschijnlijk vandaag een plekje krijgt in de tuin!. Ook zij waren aangedaan, maar tegelijkertijd ervan overtuigd dat hij een mooi leven heeft gehad. Nooit aangelijnd geweest, altijd lekker kunnen struinen met de andere honden en de laatste 4 jaar bij ons in huis.
Waarom hij er ooit voor heeft gekozen ons te adopteren; geen idee. Als we hem naar de boerderij brachten, omdat we naar Nederland gingen, was hij een half uur later alweer opweg naar M en zat dan voor de deur op de stoep te wachten tot we weer thuiskwamen. Een trouwer, aanhankelijker hond als hij voor ons was, zullen we nooit meer vinden. Perusse, lieverd we gaan je enorm missen!

Missie geslaagd!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Zoëven met Manon geskyped, Marieke heeft vanochtend proef mogen draaien bij Bram Ladage van 9 tot 12 uur. N.a.v. het sollicitatiegesprek van gisteren stelde N voor om vandaag zaterdag een paar uurtjes mee te lopen, zodat Marieke alvast een beetje sfeer kon proeven en kon zien wat er zoal gebeuren moet op een werkdag bij Bram. Het schijnt dat alles okay is, ze had Manon ge-smst dat ze goed heeft gewerkt, alleen een klein snijwondje. Ik heb haar een smsje gestuurd en gefeliciteerd. Ze antwoordde dat ze mag komen werken in augustus! Dus dat is heel fijn! het sollictatiegesprek bij B v.d.H was minder geslaagd. De dame die het gesprek aanging zat niet op hetzelfde niveau als Marieke; ze stelde een aantal, voor Marieke, moeilijke vragen. Ik begreep uit Manon' s verhaal dat dat vragen zijn die je niet verwacht voor een 15-jarige die een vakantiebaantje zoekt, eerder aan een 18-jarige die solliciteert naar een vaste baan. Maar goed, Marieke was so wie so al meer gecharmeerd van een baantje bij Bram dan bij Bas dus dat komt mooi uit! Samen met B en het gezinnetje D. gaan ze vandaag naar een muziekfestival in het park. Hoop dat ze een fijne dag hebben.

Hier vanochtend al heel vroeg wakker vanwege het gekraak van de vloer boven ons hoofd. De Fam. R kwam laat aan gisterenavond, lekker gezellig buiten gegeten, bijgekletst en toen heeft E het lint dat ik aan de trap had gebonden losgemaakt en namen zij hun intrek in de chambre d' amis. Ze waren onder de indruk! Helaas is de vloer dus gehorig, maar misschien dat vloerbedekking erop al zal schelen. Wim maakte meteen al de opmerking van: en dit wil jij dan iedere week boven je hoofd als je echt een B&B opent????? Ach, hij moet ook vroeg op en ik ben van de week meerdere keren gelijk met hem opgestaan, vooral vanwege de warmte. Dus zou het echt zo vreselijk zijn????? Ik ben nou eenmaal een "mensenmens" hij stukken minder! We zien het wel. De badkamer in spé is wel erg warm i.v.m. het schuine dak, t.z.t. toch een Velux???? douchecabine gereserveerd via marktplaats in Fr. kunnen we begin augustus ophalen. Nu is er wel een wastafel met warm en koud stromend water; dat is al heel wat.

Hittegolf, vrije tijd, vakantie,

Het is bijna niet te geloven, maar het is nu al meer dan 10 dagen erg heet weer. Soms zelfs TE! Maar we moeten niet moeilijk doen, het is ook nooit goed; maar we gebruiken ondertussen wel erg veel water vooral om alle planten van het HC, die het zo goed doen,nat te houden. Iedere avond weer een flinke klus, maar als je dan die bloemen ziet dan is het wel de moeite meer dan waard! Er wordt nog niet over een hittegolf gesproken, maar volgens mij scheelt het weinig. In huis is en blijft het koel, alhoewel Wim die boven in de tweede badkamer aan het klussen is, het af en toe flink moet bezuren. De tweede sanibroyeur staat en doet het, het licht is aangesloten en we zijn nu bezig met de tweedehands wastafel van de overburen, alleen bleek die vanochtend te lekken, het is nu gekit en dan maar hopen dat het droog blijft. Eind van de week hebben we gasten dus dan kan alles in gebruik genomen worden, rest ons nog een douchecabine en een beter begaanbare trap naar boven, zodat niet iedereen door Marieke's kamer moet. Maar eerst weer even sparen, omdat ik nog in de ziektewet ben komt er geen salaris binnen en dat is een flinke tegenvaller. Kreeg weliswaar een telefoontje dat de SECU zich heeft vergist en dat het bedrag wordt opgetrokken, maar dit moet niet te lang gaan duren want dan wordt het een zware dobber. Wel heb ik weer twee leuke schnabbels op de rit staan en heb ik me voorgenomen om met het kinderkookconcept na de schoolvakantie de boer op te gaan, misschien dat ik op een of meerdere scholen weer zo' n middag kan organiseren. Intussen kijk ik op de site van het arbeidbureau maar dat heeft op het moment erg weinig te bieden. Maandag het gesprek, zal mij benieuwen. Vandaag weer een aantal trouwe klanten langs geweest om zelf even te melden hoe het allemaal zit, sommigen zijn zwaar teleurgesteld: mevrouw T te M. stelde zelfs voor een petitie op te stellen. Lief hè!
Marieke heeft nu zomervakantie, dus die hangt of voor de teevee of achter de computer of aan de telefoon en verder weinig, ze gaat aanstaande donderdag met GvB naar Nederland voor twee sollicitatiegesprekken, een bij Bas de supermarkt en een bij Bram Ladage, duimen dat het wat wordt. De eigenaar van B. Ladage, die ik ken van de winkeleliersvereniging, was aan de telefoon erg enthousiast. Nu is het aan Marieke om een goede indruk te maken, gemotiveerd te zijn. Ze komt dan als het allemaal goed gaat maandag weer terug en dan kan ze de maand augustus een zakcentje verdienen en bij M&G in de kost! In afwachting van een mail of telefoontje van onze oppasser en dan kunnen wijzelf er ook een paar dagen op uit. Reis gepland naar de kust van Normandië voor een dag of 4. Even eruit en van gedachten veranderen, zou geen kwaad kunnen.

Reception A Fayl-Billot 13ème chapitre de la Confrérie des Façonneurs du Noble Osier

Je maakt wat mee zo nu en dan.

Gisteren, terwijl het tenminste 35 graden was, hebben we met een 6-tal leden van de Confrérie een bijeenkomst bezocht in Fayl-Billot. We waren uitgenodigd om hun Grand Chapitre bij te wonen en PB werd als erelid geïnaugureerd. Wat een belevenis! Er waren tenminste een twintigtal andere confréries aanwezig, iedereen ging zich eerst verkleden. De meeste confréries hebben echt hele gewaden, met veel toeters en bellen! Wij zijn nog lang niet zover en zijn aan het wikken en wegen hoe we in de toekomst gekleed zullen gaan. Nu hebben we alleen maar een zwarte polo met het logo en afspraak was een zwarte pantalon. Er stond een open wagen klaar, helemaal versierd met heel veel gevlochten manden van rotan en wilgentenen, daarop nam de plaatselijke harmonie plaats. Wij als nieuwelingen waren de eersten in de lange stoet, achter de harmonie die er vrolijk op los toeterde! De lange stoet van heel, heel veel mensen volgende door heel Fayl Billot, we stopten bij de enige echte school voor Vannerie, een imposant gebouw voor een foto, die denk ik nog wel in de krant zal staan in de loop van de week. Daarna kregen we een drankje aangeboden van Monsieur le Maire en daar waren we echt heel erg aan toe. Ik geloof dat ik het nog nooit in mijn leven ZO warm heb gehad, het was echt bijna niet te doen, de rode hoofden op de eerste foto spreken boekdelen! We namen lekker in en vervolgeden in de stoet naar het auditorium van de school voor een ceremonie van het aannemen van de nieuwelingen,en liepen als eersten door de erehaag van de confrères van les façonneurs du Noble Osier, zij zijn heel mooi uitgedost in rode cape met een hoed van rotan en de dames hebben een beeldig tasje van riet en de heren een baton. Binnen werden we verwelkomd door de ceremoniemeester een ware conferencier.Bij iedereen had hij een toepasselijk gedicht met erg veel humor. Wij hadden ons niet ingeschreven voor het diner en dat was uiteindelijk maar goed ook want tegen half tien werd de ceremonie pas afgesloten en begon het aperitief! We dronken weer een paar welkome drankjes en gingen terug naar Nogent. Onderweg filosofeerden wij nog over een outfit en de vraag of alle confrères zich voor 100% willen inzetten dit alles verder te ontwikkelen, want het heeft wel iets zo´n bijeenkomst. Hebben al drie uitnodigingen voor volgende bijeenkomsten. Ik vind het echt enorm leuk, de ontmoetingen met bijzondere mensen. Zeker nu ik mijn klanten zo mis.