Wachten op de dingen die komen.

De zevende dag alweer van 2011, de dagen lengen iedere dag een minuutje eerder licht, als ik zo naar buiten kijk zou je dat niet zeggen: het is 8 uur en nog erg donker en het giet bakken uit de hemel. Vandaag verwachten we M&G die op doorreis naar de wintersport ( oh wat zou ik ook graag gaan!) een tussenstop maken bij ons. Alles in huis voor een avondje "racletten". Marieke hoopt dat ze op tijd zijn, zodat ze haar op college af kunnen halen dus duim ik voor haar, want ik weet hoe graag ze een keer haar zus daar zou showen. Tevens brengen zij het nodige HWV mee, dit keer minder snoeperijen ivm het lijnen. Ik probeer te minderen maar Wim snakt nog steeds naar "lekkers" en snoept vrolijk verder.
Mijn kies is provisorisch gevuld, de zenuwen moeten eerst nog afsterven, het is en blijft gevoelig en ik hoop dat de tandarts aanstaande maandag haar laatste behandeling zal geven. Aardig mens maar ik zie haar liever niet dan wel! Maandag ook weer naar testmiep, mijn CV zit er gelikt uit. Ook een afspraak gemaakt met de persoonlijk begeleider van het arbeidbureau ik heb nogal wat vragen i.v.m het eventueel opstarten van een eigen tokootje. Ik was jl. woensdag bij de dame van bureau Alexis, zij kan mij op alle fronten helpen met de voorbereidingen; te weten alle financiële, fiscale, juridische dingen en het maken van een bedrijfplan. Jammergenoeg neemt zo'n dienstverlening minstens 3 maanden dus mijn inschrijving voor een plaats op de overdekte markt in Neufchateau kan ik gevoeglijk vergeten, dat dossier krijg ik samen met de dame nooit voor 31 januari rond. Maar ik wil toch de voorbereidingen voortzetten, ben nu in de gelegenheid om te profiteren van alle voor mij gratis hulp. De dame stuurt een offerte aan het arbeidbureau en als het goedgekeurd wordt gaan we samen aan de bak. Ik mag nu voorbereidend marktonderzoek gaan doen. Aanstaande maandag ga ik de concurrentie verkennen in Neufchateau, kijken of er potentie zou zitten in een "sandwicherie", cq broodexpres. Heb ook contact opgenomen met de bedrijfleider van Bram Ladage en die wil me gerust helpen met het neerzetten van een concept, zou daarvoor dus wel naar Rotterdam moeten en met hem gaan kijken in de kleinste broodexpres op het metrostation Beurs. Helaas is een kaartje voor de Thalys zoals Marieke ooit had, dit keer iets duurder dus ik heb wel gereserveerd maar nog niet definitief besloten of ik zal gaan. Vanvond wil ik met M&G bespreken of ik dan in hun huis mag logeren dat zou de kosten een beetje drukken. Heb al wel gevraagd of ze haar OV chipkkaart wil meenmen zodat ik wat simpeler gebruik kan maken van openbaar vervoer want dat is in Rotterdam nou niet echt gebruiksvriendelijk voor een "toerist".

Jaarwisseling,

Vandaag, 31 december 2010, Oudjaarsdag dus ben ik vroeg uit de veren. Floyd mag na het vierde ongelukje op het dekbed niet meer in de slaapkamer. Een dekbed van 240x 200 gaat niet in onze wasmachine en dat betekent dan een ritje naar de wasserette in MlR. Op zich niet echt verschrikkelijk (eigenaresse is een leuk mens)maar er hangt ook een aardig prijskaartje aan. Niet zo zeer het wassen; maar het drogen hakt erin. Laatste keer dacht ik dat ik het langgenoeg had laten draaien, maar toen ik thuiskwam was het dus nog aardig vochtig en waar laat je zo'n ding! Dat was dus meteen het besluit: over en uit niet meer op bed met die hond! ( hoort natuurlijk volgens de wet van Bartje so wie so niet) Het gevolg is echter dat wanneer Wim de deur uitgaat, Floyd in alle staten is en blijft janken en krabben aan de keukendeur, gisteren heb ik het niet gemerkt vanochtend kon ik het na een uur niet meer volhouden en ben maar uit bed gestapt. Ik heb ondanks mijn bezoek aan de tandarts woensdagochtend nog steeds last van mijn ontstoken kies en de smaak van zwaar gerookte haring blijft aanwezig, vreselijk vies! Mag maandagmiddag terug komen en hoop dat ze me dan van de smaak en de zeurderige pijn afhelpt. De weg woensdag was bijna niet te doen, voor de deur van het centre medical was het echt rampzalig! één ijsbaan,levensgevaarlijk! Nu is het aardig aan het dooien geweest en heeft het vannacht niet echt hard gevroren dus de wegen zijn te doen.
Ik ga straks eerst boodschappen doen en dan natuurlijk traditiegetrouw oliebollen bakken. Manon heeft twee pakken mix opgestuurd. Wim en Marieke kijken er al naar uit, vorig jaar waren we ziekies en toen gingen ze voor het grootste gedeelte de vriezer in. Ik vind het ieder jaar weer een rot klus, alles stinkt tot in je poriën en dan heb je al bijna geen trek meer. Wim is er zoals ieder jaar op tegen om de bollen uit te delen aan de buren, hij eet ze natuurlijk het liefst zelf op! En dan vanaf maandag gaan we aan de lijn!
*stoppen met al die kaakjes, toetjes, koekjes, ontbijtkoek, chips, slagroom, mayo, chocolademelk en andere zoete en zoute troep. Het wordt te dol, we puilen uit onze kleren. Wim heeft als excuus dat hij niet drinkt en niet rookt en verder niets heeft dus dat is zijn vrijbriefje, maar ik, ik doe dus mee sinds ik niet meer werk en merk dat het de spuigaten uitloopt.Als erniets in huis is ga ik bakken, want het is zo ongezellig niets bij de thee! Maar wij drinken wel 12 kopjes pp op een dag en dat is dan dus ook minstens 10 koekjes! Wim loopt langs de kast en stopt er 2 of 3 in zijn zak. Als hij zijn spulletjes klaar zet voor 's ochtends neemt ie nog even een grote lik uit de pindakaas pot! Ja dan weet je het dus wel. Vanaf maandag dus alleen maar in het weekend en door de week: fruit! REGIME dus!!!!!
NB: sims3 werkt nu na heel veel gedoe, Marieke dolblij.

Een witte tweede Kerstdag,

Ja een tweede kerstdag zoals we kennen in Nederland, dat bestaat hier niet! Het is dus een doodgewone zondag, die ook doodgewoon begon. Wim om half zes eruit en rende Floyd meteen de slaapkamer in en kroop op bed en slaap ik normaliter nog even verder: maar dit keer dus niet....... want er knaagt weer een beest(je) onder het laminaat!!! ik keek net nog op de blog van vorig jaar december en toen was er ook een muis die ons bezig hield. Nu dus weer, heel fijn en aangezien er overal plinten op zitten is er geen gaatje om gif te strooien, dus ben ik bang dat we voorlopig niet van het beest af zijn.Vannacht heeft het enorm gevroren, volgens de meteo min 17het is dus gevaarlijk op straat, Floyd heeft me gisteren in zijn enthousiasme van het rennen door de sneeuw al omvergetrokken, niet expres natuurlijk maar mijn schoenen hebben weinig profiel en het is spekglad. Zou van die ijzertjes onder moeten binden, maar waar koop je die hier???????
Inmiddels wordt de lucht strakblauw en zie ik een zonnetje schijnen op het dak van het huis van de overburen! Het wordt vast een prachtige, maar ijskoude gure dag.
Gisteren was het grauw en ongezellig, zo ook de stemming hier in huis. De kerstkadootjes vielen bij ons allemaal in de smaak; helaas voor Marieke was het Sims3
spel niet te spelen, zelfs niet nadat we speciaal een videokaart in de pc hadden laten zetten, dus dat was echt balen voor haar. Ze is samen met ondersteuning via de pc bijna de hele middag bezig geweest zonder resultaat en dat maakte de sfeer er niet beter op. Toen ook de chocolade in de chocoladefontein niet goed gesmolten was maar ging korrelen, sloegen ongeveer de stoppen!!!!! Dus van een vredige kerstsfeer was nauwelijks meer sprake.
Wim heeft sinds een paar weken zijn zinnen gezet op het herbouwen van een modelspoor baan en zijn kerstkadootjes vielen erg in de smaak, ik had via ebay nl. een paar huisjes gekocht en een wagon. We kunnen dus lekker gaan knutselen om de huisjes in elkaar te zetten. Ik heb me van de week al geamuseerd met het kerkje, maar Wim is niet tevreden; volgens hem staat de kerktoren scheef!!!!Hij wil het eigenlijk gewoon liever zelf doen en vertrouwd het niemand anders toe. Dat kan dus nog wat worden als Marieke er ook aan mee zou willen helpen.

Zo moeder, zo dochter.

Het is Kerstvakantie en Marieke heeft haar stage afgerond; weliswaar een aantal uren minder dan de bedoeling was. Oorzaak de weersomstandigheden. Ze wilde erg graag naar Dijon. Met z'n drietjes niet mogelijk vanwege Floyd en zodoende gingen we vandaag samen op pad. De sneeuw is door de enorme hoeveelheid regen vrijwel van de wegen afgespoeld in combinatie met het strooizout. Langs de berm liggen echter nog hele bergen. We waagden het er op en het viel allemaal niet tegen!Intussen weten we (maar vooral Marieke) al aardig de weg naar de parkeergarage in het centrum. Maar het was flink druk. We reden stapvoets steeds dieper de kelder in en vonden een plekje; doordat er steeds pilaren staan is het allemaal onhandig en krap. Het kostte het nodige manoeuvreerwerk en een helpend handje van Marieke om de auto netjes neer te zetten. Maar het lukte! Marieke echter danig geïrriteerd omdat ik niet deed wat ze aangaf. eerste aanvaring moeder/dochter. We liepen naar H&M en ze zocht een vest en een trui uit, zelf keek ik ook nog rond maar ik zag niet echt iets wat me aansprak, dus naar de kassa: tweede aanvaring! Zo jammer dat zelfs op zo'n uitje het af en toe zo knettert, ik weet dat ikzelf op die leeftijd me ook zo kon ergeren, maar ik krijg blikken die er niet om liegen als ik meezing met een liedje in het bijzijn van een vriendin, als ik iets te uitbundig doe of commentaar geef op iets. Ik kon mijn vader vroeger wat aandoen als hij met een kussen door de kamer danste en deed alsof dat kussen zijn "liefje" was,waar hij cheek to cheek mee door de danszaal walste! Wat kon ik me opwinden als mijn moeder ongevraagd commentaar gaf aan een wildvreemde! Dus ergens kan ik het me voostellen, maar oh wat raakt dat mijn ziel! Ze kocht zelf een paar Vans, die flink waren afgeprijsd en was daar heel happy mee. Ik overweeg om kleedgeld te gaan geven, misschien is ze dan wat kritischer en bewuster over wat ze aan wil schaffen(?). We aten een broodje, reden vanuit centrum naar IKEA, deden de boodschappen bij leclerc, kochten bij KFC een bucket voor de avondmaaltijd thuis en namen de peage terug naar huis. Het was flink gaan regenen en er hingen hier en daar dikke mistwolken. Marieke viel al snel ( zoals wel vaker in de auto) in diepe slaap en werd bij de tolpoortjes weer wakker. Om net na vijf uur stapten we weer heelhuids binnen.

En cas ou.........

Noël 2010,
L’année 2010 a filé avec des hauts et des bas.
Les problèmes de dos début de l’année ne m’ont pas
apportés de bonheur. Le travail que j’aimais autant
devenait trop dur et j’étais en arrêt maladie pour presque deux mois.
Mon tournée était partagé entre mes collègues et car
le chiffre d’affaires était insuffisant pour la patronne et elle a mis
tout en route pour un licenciement économique avant ma reprise.
Le décès de ma mère au mois de juin a fait une
vide, il me reste de son coté que de la famille en Amérique et Canada.
En septembre le licenciement est devenu réalité et depuis je suis
dans un trajet suivi par le pole emploi pour essayer de trouver
du travail. Vu mon age ça sera pas facile !
Mais il ne faut pas perdre l’espoir.
Mes chères clients me manque énormement, le contact avec eux
restera toujours un beau souvenir.
Marieke a bien travaillé en PB pendant 4 semaines en été et au collège elle
a des bonnes notes, le brevet est prévu pour 2011. Nous sommes fier d’elle !
Enfin, je vous souhaite de très joyeuses fêtes et une excellente année
2011. Surtout le principal : la santé

Voor het geval dat,

Ik ook maar iemand zo vergeten:
Kerstmis 2010 !
2010 was een jaar van ups en downs voor ons. Rugklachten waardoorik in de ziektewet terechtkwam en het verliezen van mijn baan, terwijl ik het zo naar mijn zin had. Het overlijden van mijn moeder. Voor het eerstin tien jaar weer heerlijk op vakantie met z’n drietjes dankzij de huis en dier oppasser. De ontvangst van een aantal (oude)bekenden die nu riant konden overnachten in onze nieuwe gastenkamer en een tweede badkamer in de maak.Ons huis, dat dankzij veel kluswerk, steeds comfortabelerwordt. Het afscheid van onze trouwe viervoeter, die een flinke tumor bleek te hebben,
viel vooral Wim erg zwaar. Marieke die in Schiedam vier weken langeen vakantiebaan had en het super heeft gedaan was wel een van dehoogtepunten. Zij doet in juni 2011 eindexamen en staat er kwa cijfers goedvoor ! De aanschaf van een pup die ons veel werk bezorgd maar ook veel plezierHet zoeken naar en nieuwe baan, maar dat zal gezien mijn leeftjd nietgemakkelijk zal.worden. Misschien toch iets voor mezelf beginnen ?We hopen dat 2011 voor allen die ons lief zijn geluk, maar bovenal
gezondheid zal brengen. Rest ons jullie hele gezellige kerstdagen en jaarwisseling te wensen,
Wim, Angenietha en Marieke.

Je weet maar nooit hoe een koe een haas vangt.

Kijkend door het keukenraam zie ik een enorm berg sneeuw, het is vannacht flink tekeer gegaan en er ligt zeker een dikke 12 centimeter. Wim was met z'n Renaultje naar het werk, dat beestje komt overal doorheen met z'n terreinbanden! Maar het holletje op voor de deur bij thuiskomst ging net niet. Gelukkig was de loco burgemeester in de buurt met zijn John Deere en die heeft op mijn verzoek een baantje gemaakt en dus kon de auto toch tot aan de garage. Marieke die deze week stage loopt op het Office de Tourisme van Nogent moest ook weggebracht want ze wilde er toch naar toe ondanks de weersomstandigheden, Wim was de klos. Ik had gisterenavond enorme last van maagklachten en lag al om 8 uur in bed met een kruik en ging heel wat keren heen en weer naar het toilet tot mijn maag helemaal leeg was. Vanochtend nauwelijks iets gegeten, voel me een beetje slappies. Of het kou is of iets verkeerds gegeten; geen idee! Marieke werkt officieel tot zes uur, gisteren heb ik haar echter al om vier uur opgehaald toen de eerste sneeuwvlokken vielen. Het was te doen, maar daar was alles mee gezegd. Hoe het vanavond moet weet ik dus niet. Hoop dat Wim het kan en wil doen. Toen ik nog in de camion reed was ik heldhaftiger dan nu........... geen idee waarom!
Jl. maandag naar de testmiep, gelukkig kon het en hoefde het niet per telefoon, helaas was alles wat we hadden besproken niet op haar PC opgeslagen en dus had ik weer een berg huiswerk te doen. Mijn hele arbeidsverleden uitschrijven , van handeling tot handeling van een dag werk. Een gigaklus dus! De resultaten tot nu toe zijn niet echt verrassend........... Receptioniste, of Gastvrouw, of iets met eten of iets met decoratie. Haar idee om een eigen bedrijfje te starten staat bovenaan het lijstje. Wil het geval dat er in Neufchateau een overdekte markthal gebouwd gaat worden en daar zijn 14 units te huur voor geïnteresseerden: het moet iets met FOOD te maken hebben. De huurprijzen zijn in onze begrippen vrij laag. De units varieeren van 9 tot 13 m2. Inschrijving en inleveren van een stapel paparassen sluit op 31 januari dus dat is kort dag. Ik wil toch onderzoeken in hoeverre er uit zoiets een slaris te halen valt. Er is financiele hulp op alle fronten mogelijk, mede omdat ik in dit CTP project zit zijn er legio voordelen. Ik heb mijn persoonlijk begeleider gebeld hem alles uitgelegd en een afspraak gemaakt met een bureau dat voor mij en met mij een bedrijfsplan kan opstellen. Je weet maar nooit. Het vinden van een baan op mijn leeftijd zal zeker gezien de werkeloosheid in de Haute Marne niet gemakkelijk zijn. Ik denk aan een sandwicherie/traiteur winkeltje. Veel mensen zeggen al jaren waarom begin je niet een tentje voor jezelf; zou dit De gelegenheid zijn?????????

Winterse ongemakken,

Ik zit in de keuken achter de laptop want in de computerkamer in de voormalige stal is het zonder kachel niet warmer dan 3 graden en dat is nauwelijks vol te houden. Dankzij allerlei snoeren kunnen we nu aan de keukentafel internetten, Marieke heeft haar PC weer boven staan (terug van weggeweest) en nu is de laptop vrij voor gebruik, komt prima uit IH bedankt! Het heeft vorige week heel veel gesneeuwd en er kwam een flinke nachtvorst die opliep tot min 14 en dus zaten we zoals ieder jaar weer met bevroren leidingen, dit keer de afvoer van de douche boven en hadden we het genoegen Marieke 's ochtends om 6 uur te horen poedelen in onze douche beneden. Ze zou gemakkelijk later kunnen opstaan, maar ze houdt ervan alles lekker uitgebreid en op het gemakkie te doen. ( aardje naar haar mamaatje) Gevolg is dat ik ook vroeg uit de veren ben, maar dan heb je ook wat aan je dag,toch????
De sneeuw is vanaf zondag, toen het verschrikkelijk begon te regenen, enorm aan het smelten, het is een vreselijke baggerzooi.Door de enorme hoeveelheid sneeuw is o.a. het dak boven de zwijnenstal van de buren aan de overkant compleet ingestort, het was al slecht maar het ziet er nu niet uit!!!!! lijkt wel een slooppand! De Maas is 3 x zo breed als normaal en de putten kunnen het vele smeltwater niet verwerken. Als je er niet uit hoeft is er niets aan de hand,maar voor Wim is het niet echt geweldig om naar beneden te rijden met zijn Renaultje. Mijn afspraken met de testmiep zijn al twee maandagen niet doorgegaan, we hebben het de eerste maandag in alle rust per telefoon kunnen doen. Afgelopen maandag was het echter nauwelijks mogelijk geconcentreerd te blijven, om mij heen was het een en al hectiek. Het schooltransport was geannuleerd en was ze thuis. Ze zou wel even met Floyd naar buiten, maar liet hem los en kwam hij never nooit meer terug, ik zat aan de telefoon en zag hem op het plein van de Mairie rennen en kreeg de zenuwen. Ik heb uiteindelijk de testmiep te kennen gegeven dat ik er niet met mijn hoofd bij was en om die reden liever het gesprek beëindigde, gelukkig had ze er begrip voor. Ik heb een berg huiswerk voor aanstaande maandag, hoop dat het me lukt om het allemaal te doen. Discipline ........

Soirée de la cloture de diseurs d'histoires.

Zaterdag 27 november stond al vanaf februari jl. in mijn agenda. Een opdracht in het kader van mijn lidmaatschap van "les semelles de vent" een vereniging tot nut van activiteiten in de vrije tijd. Het door de Foyer Rureaux georganiseerde evenement van de 'verhalenvertellers' dat ieder jaar in heel Frankrijk plaatsvindt wordt traditiegetrouw afgesloten met een maaltijd tussen de verhalen door en aan de vereniging was een bijdrage gevraagd en dus werd algemeen besloten dat wij het eten zouden verzorgen! Ik geef twee keer in het jaar als vrijwilliger al kookworkshops en dus kreeg ik de algehele leiding toebedeeld. Ik heb een voostel gedaan van het menu, dat werd eenstemmig aangenomen.
* Pompoen soep
* een bord TAPAS bestaande uit : een brushetta met maigret de canard en mozzarella
een terrine van feta met gegrilde paprika
een loempiaatje van comté met rauwe ham
een verrine met geitenkaas en zwarte olijfjes
een viskoekje
een pastaschelp met auberginesalade
* Tiramisu met appel en calvados
Men ging uit van 60 tot maximaal 100 aanwezigen.
De receptuur uitgeschreven, de boodschappenlijst opgesteld en de deadline van inschrijving vastgelegd op jl woensdag 20.00 uur!
Wat schetst mijn verbazing.................. 130 personen hadden zich aangemeld!Daar had niemand op gerekend en dat was dus even flink schrikken. Bij het bezichtigen van de feestzaal van Biesles kwamen tot de ontdekking dat er veel aanwezig was maar helaas dus geen potten en pannen en andere keukenbenodigheden. Slechts bestek, serviesgoed een grote koelkast en een oven, een vaatwasser en een behoorlijke aanrecht. We hebben dus de benodigde materialen een beetje verdeeld onder de deelnemers van de kookworkshop cq. kookstaf.
Zaterdagochtend 10 uur gaf iedereen acte de présence en kon het bereiden van de gerechten beginnen. Alles liep gesmeerd, totaal geen stress, alles zoals ze hier zeggen:"ZEN". Tussen de middag aten we gezellig met een groepje van 9 personen. De zaalinrichting, tafels dekken ed was niet ons pakkie aan. Wij hadden het bereiden en het opdienen toegewezen gekregen. De kookploeg veranderde een beetje van samenstelling, sommigen gingen huiswaarts anderen namen hun plek in. Om half vijf was al het werk gedaan, het zag er goed uit. De soep 25 liter pruttelde en de voorbereidingen van de mise en place gedaan. De taken van het serveren werden verdeeld, we namen met de organisatie de planning door en ik schreef het op voor de keukenploeg. De avond kon beginnen.
Helaas begon het tegen half acht enorm te sneeuwen en de telefoontjes kwamen binnen met diverse afmeldingen, we keken elkaar aan en kregen even de kriebels.
Kwart voor acht stroomden de mensen binnen en om half negen opende de voorzitter de avond. Ik mocht het menu aankondigen en toen begon het eerste van vier opvoeringen van een echtpaar, hij met gitaar zij vooral met haar stem. Heel geanimeerd maar helaas had ik geen tijd om het te aanschouwen, we moesten de soep nog afmaken en zorgen dat het in de metalen schenkkannen zou klaarstaan. Het verhalen gebeuren liep uit en we vreesden dat de soep te veel zou zijn afgekoeld maar tijdens het opdienen bleek het nog steeds flink warm gelukkig. Toen de borden werden opgehaald stroomden ook de eerste complimenten binnen! Tweede acte: intussenmaakten wij 132 borden klaar voor de Tapas! het was flink aanpoten, maar het stond prima op tijd klaar om uit te serveren. Het bedienende klupje liep zich het rotjeknor, maar iedereen had binnen notime zijn/haar bord en kon het smullen beginnen. Wijzelf aten ook mee, en het sfeertje was prima. Wat een bof dat echt alles was gelukt! Het was een groot succes.
Derde acte: even meegeluisterd gekeken, erg humoristisch en heel goed gearticuleerd dus ik begreep de grappen ook! Tijd voor het dessert de tiramisu die ikzelf samen met ene Sophie had gemaakt. Het was mooi opgesteven en dus was het snijden een makkie. Er was genoeg, iedereen smulde! Vierde acte: Daar heb ik volledig van mee kunnen genieten. Wat een humor, wat een stem die vrouw, erg leuk en een aanrader om daar volgend jaar eens wat meer in te duiken. In tussen was het kwart voor twaalf en was ik echt op! Wim zou me ophalen dus hem gebeld. Hij kwam nog voordat de grootste troep in de keuken was opgeruimd, ik heb de boel de boel gelaten, niet netjes maar ik had naar mijn gevoel mijn bijdrage wel geleverd. Moe maar voldaan huiswaarts.
Ik kan terugkijken op een zeer geslaagde avond, samen met 131 anderen!!!!!!!!
Ik ben zo stout geweest mijn visitekaartje op alle tafels neer te leggen.

De winter komt er aan.....

Volgens de krant gaat het eind van deze week al erg koud worden ze voorspellen min13 dus dat is niet mis! Als er dan ook een zonnetje bijkomt is het niet zo erg, momenteel is het namelijk erg somber, grauw en nat. Met Floyd naar buiten is niet altijd even prettig, maar we hebben geen keus. Maandagochtend ging ik vol goede moed met hem het zgn. "grote rondje" lopen en liet ik hem loslopen. Op de training zondagochtend ging het niet allemaal even vlotjes, ja als je twee weken niet gaat ben je dus terug bij AF. Wim was mee maar die raakte in de war van de opdrachten van de trainster en gaf het al snel op. Maandag bleef F in eerste instantie netjes in mijn buurt, maar ineens bleef hij een heel stuk achter en was naar hartelust aan het graven in een vossenhol. Ik op mijn hurken en in mijn handen klappen maar géén F!
Ik had een dode das zien liggen en wilde absoluut niet dat F daar aan zou gaan staan peuzelen, dus werd ik een beetje geagiteerd. Klappen en roepen dus! Er kwam een pick-up aan en daar rende hij achteraan! Van de andere kant kwam ook een auto, dat bleek AC de zoon van wim's baas die kwam het land inspecteren ivm omploegen. Toen hij in zijn auto stapte en plankgas wegreed ging F er vol gas achteraan en was ie dus na een paar minuten in een velden of wegen meer te bekennen. Het regende en het weggetje was modderig. Ik aarzelde; teruggaan, of roepen en klappen? ik was een beetje hopeloos. Ineens zag ik hem stilstaan en om zich heen kijken; hij was mij kwijt en toen begon hij het op een lopen te zetten mijn richting op. D.m.v een koekje kon ik hem vastgrijpen en aanlijnen en heb hem naar huis gesleurd, hij wilde graven, snuffelen alles behalve naar huis. Jammergenoeg is er zondag geen training
i.v.m jaarvergadering en zaterdag ben ik bezig met de maaltijd voor ?? personen dus kan ik niet naar de les. Wim gaat er vast en zeker niet heen; onder het mom van "ik begrijp dat mens toch niet"
Na dit avontuur mocht ik naar de testmiep voor mijn bilan. Manon en PB haden beiden een vragenlijst ingevuld over mijn kwaliteiten en persoonlijkheid en ook IH had haar mening gemaild. Zelf had ik er meer dan 4 uur aan gewerkt en was eerlijk en openhartig.
Mevrouw A was onder de indruk en stak dat niet onder stoelen of banken!
Voor aanstaande maandag moet ik een lijst maken met beroepen die me leuk lijken, nou dat is niet moeilijk! Als het met eten en mensen te maken heeft, of met talen spreken en tourisme dan vind ik het al leuk. Het is alleen de vraag of daar hier in de buurt werk in te vinden zal zijn.

Wateroverlast en vriendschap.

Afgelopen weekend naar Gembloux geweest. Intussen was dit voor mij de derde keer, "times flies" als je het naar je zin hebt! Ieder jaar leer ik meer mensen kennen en zijn de begroetingen bij het weerzien altijd even hartelijk. We reisden dit keer met een busje en waren in het totaal met 7 personen. Een echtpaar die zich onlangs bij de confrèrie hebben aangesloten wilden ook mee en het was even afwachten of het zou klikken; maar het was echt weer heel erg gezellig. Het echtpaar is al met pensioen, zij is voor haar leeftijd erg charmant, hij mag er ook zijn. Je kunt aan hun kleiding ed. wel zien dat het hen aan niets ontbreekt. De gebroeders H hadden een plekje voor mij tussen hen beiden in en vanaf de eerste kilometers zat de stemming er in. Helaas regende het pijpenstelen. Het was vrij druk onderweg en de 450kilometers gingen nou niet echt vlotjes. We stopten in Luxemburg, dronken een wijntje, aten een stukje worst en een plak cake met tonijn en reden weer verder. We vertelden aan R&S dat er aan de weg van Namen naar Gembloux erg veel met neon verlichte vitrines zijn, waar "dames" zitten te wachten op klandizie, ze waren ( net als wij de eerste keer) erg verbaasd. Bij de eerste de beste vitrine werden alle ruiten schoongewist van de condens om beter te kunnen zien, chauffeur PB matigde de snelheid en alle ogen waren gericht op de zeer schaars geklede dame! Zo verliepen de laatste kilometers tot aan de foyer waar de beurs gehouden wordt in lacherige stemming met veel commentaar van de aanwezige heren. De begroetingen tijdens weerzien met vele bekenden was weer allerhartelijkst. Die avond pakten we niet alles uit want we arriveerden tegen zeven uur en de beurs sloot om negen uur dus dat leek ons niet de moeite. Naar het hotel om in te checken en een restaurant opgezocht waar we super lekker hebben gegeten. Met natuurlijk weer, zoals intussen de doen gebruikelijk, een prima wijntje en een amical sfeer. Bijtijds terug naar het hotel en de volgende ochtend om half negen na het ontbijt onze tafels ingericht, klaar voor de handel en de bezoekers. Helaas viel de verkoop tegen, er kwamen 2000 bezoekers en er waren 102 exposanten aanwezig. 's Avonds het avondeten in de kantine van een school, dit keer een smakelijke maaltijd en een gezellige ambiance. Zondag begon de beurs om 10 uur dus konden we het wat rustiger aan doen, het ontbijt viel ons allemaal zwaar tegen, maar ach je kan ook niet alles hebben toch? PH verkocht zondag toch nog een paar dure stukken en ik had de taak iedere exposant aan te spreken in hun, daar waar mogelijk eigen taal, om hen uit te nodigen voor 4 en 5 juni 2011 voor onze beurs in Nogent. Reacties waren erg positief, dus goede hoop dat we op wat meer exposanten kunnen rekenen. De Nederlandse ploeg organiseert 23 april 2011 een beurs in Tiel, ze zouden het super vinden als wij daar aanwezig zullen zijn. De confrères zijn nog niet wild enthousiast, het is alleen zaterdags en de afstand vinden ze toch wel een handicap. Ik ga aanstaande vrijdag, onder het genot van een glaasje Beaujolais primeur, proberen ze over te halen, lukt dat niet dan stel ik voor daar zelf naar toe te gaan onze president PB zei meteen dat een goed alternatief zou kunnen zijn. Ik zou dan vooral scharen meenemen, daarover weet ik inmiddels al aardig wat te vertellen en daar is in Nederland misschien wel een markt voor. We zullen wel zien, als er een aantal mee zouden gaan is het natuurlijk leuker dan kan ik meteen gidsje spelen en ze de tulpen en de molens laten zien!

Donkere tijden met een lichtpuntje in het verschiet,

Het is volop herfst, maandagavond zelfs natte sneeuw. Ik heb het geloof ik al eens eerder vermeld maar doe het vandaag nog eens dunnetjes over: De verlichting van sommige auto's en de onverlichte wegen 's avonds zeker als het regent of zoals maandag dus natte sneeuw, bezorgen mij grote ergernis! Ook de markering op de wegen is hier en daar zo versleten dat ik af en toe onzeker ben. De lampen van de tegenliggers veroorzaken dat je soms verblind wordt en op de ruit van de auto geeft dat een soort kringen. Zondagavond na een gezellig avondje bios in N. regende het en dan is het rijden niet altijd even prettig. Zondag was het de hele dag erg slecht en omdat het ook in de nacht van zaterdag op zondag erg hard had geregend kon ik niet de moed opbrengen om met Floyd naar de training te gaan, achteraf gezien zwak! Maar het is vooral de weg ernaartoe die normaliter al slecht begaanbaar is, die me tegenhield. Dit is een "drukke" week; veel afspraken, vergaderingen, twee ritten met mevrouw L. en vrijdag naar Gembloux met de confrèrie.
Maandag begon met mijn voorbereidend gesprek voor de competentietest. Een vriendelijke mevrouw van mijn leeftijd (altijd prettig want ik heb het gevoel dat die zich beter in mijn situatie kunnen verplaatsen dan iemand van 25!) ze heeft me alles uitgelegd en we hebben nu zes afspraken van steeds twee uur voor de eerstvolgende zes weken, vastgezet op de maandag. Maandagavond ouderavond op school van Marieke. Dit keer gelukkig slechts twee klassen van het derde en laatste leerjaar dat scheelde een hoop wachttijd. Prof. pricipal was niet ontevreden, M scoort voor Frans ( schriftelijk)geschiedenis/aardrijkskunde en wiskunde een onvoldoende. Docent Frans adviseerde om wekelijks een dictee met haar te doen, het gaat vooral om de spellingfouten, verder is hij dik tevreden. Geschiedenis/aardrijkskunde is een nieuwe docente, jong en vastberaden zich niet gek te laten maken, dus ze heeft hoog ingezet en straft onmiddellijk! Ze vindt Marieke, die is gekozen als klassenvertegenwoordigster, mede verantwoordelijk voor de sfeer in de klas en eist van Marieke meer discipline en inzet! En toen naar de docent van wiskunde, Marieke's zwakste vak. Meneer A denkt dat omdat Marieke een hekel heeft aan het vak en het moeilijk vindt, ze de kont tegen de krib gooit en er geen moeite voor doet, terwijl als ze de les goed zou volgen ze de helft al zou begrijpen. Dus afgesproken dat M zich positiever opstelt en er werk van maakt, vooral haar huiswerk!
Met deze cijfers zou ze het allemaal nèt kunnen halen, maar ze kan en moet net wat hoger scoren. We hebben samen afgesproken dat ze zich dus wat meer op school zal storten!!!!! Helaas zijn er vervelender dingen:
Pole emploi die zorg moet dragen voor mijn salaris had mij gezegd dat er rond de 2de november werd betaald, ik kijk dus dagelijks op de site van onze bank: tot gisteren nog niets gestort en ik begon hem dus te knijpen. Aflossing van de hypotheek is op de 5de van de maand en er staat geen geld dus die kon niet worden betaald. Ik bellen met mijn persoonlijk begeleider:"nee het is echt de deur uit", ik bellen met de bank:"Nee, het is niet binnen", ik weer bellen met PE: "heus mevrouw het is de deur uit", maar nee , niets dus. Wat blijkt! Mijn vorige werkgeefster moet kennelijk een gedeelte meebetalen en dat is niet voor de 10de binnen en dus kunnen ze mijn salaris niet storten voor de 12de! Het staat dus pas de 15de op de rekening. Vanaf 30 augustus zonder salaris, dat valt dus om de dooie dood niet mee! Het is vandaag de tiende dus nog vijf dagen een pas op de plaats hoopvol uitkijkend naar de 15de!

Wintertijd en rompslomp.

We zouden naar NL gaan dit afgelopen weekend, dus afspraak gemaakt voor Floyd voor een verblijf in het pension en hem donderdagavond weggebracht. Dus even rust in de tent voor vertrek. Wim werkte nog vrijdagochtend en dus konden we tegen half elf vertrekken. Het was druk onderweg, veel vrachtwagens en diverse opstoppingen, we deden er dus beduidend langer over dan we hadden verwacht. Marieke zou het weekend met Manon en Gino meegaan naar een Tattoobeurs in Purmerend, dus was de afspraak haar in de zaak af te zetten. Daar troffen we J&L aan, altijd wel weer leuk om te zien wat een waardevolle vriendschap dat is! Het liep allemaal een beetje anders doordat wij later waren dan gepland en ook Manon's idee van samen een pizza eten liep dus volledig uit de hand. Vervelend voor J&L want die moesten bijtijds weer naar een volgende afspraak. We namen afscheid en ieder ging zijns weegs.
Wij bezochten TvW, aten een hapje bij de Chinees ( 17 jaar geleden hadden Wim en ik daar ons eerste afspraakje) en reden naar het huis van Manon. Zaterdagochtend eerst boodschappen in een steeds armoediger wordend Schiedam, toen naar Oma Bos. Achterdeur was op slot, tuin een grote bende, we gluurden door de gordijnen en zagen een opgeruimd huis. Dat was vreemd, normaal is het altijd een rommel van stapels kranten, een volle aanrecht en nu was alles bijna een soort van steriel! Paniek dus want het was zeker geen goed teken! Maar ja, wat zou er met oma zijn? Buurvrouw (ook al flink bejaard) zat op haar stoel te slapen en reageerde niet op aanbellen, andere buren waren niet thuis. Adres van"oom J" hadden we niet, Wim wist wel ongeveer waar hij woont maar geen huisnummer en over de straat twijfelde hij. We hebben dus alle flatgebouwen langsgelopen en op de naambordjes gekeken, maar helaas geen familie Bos te vinden. Toen maar naar Wim's vader, die ons wist te vertellen dat oma een knie had gebroken maar geen idee had waar ze nu zou revalideren. Telefoonboek gekeken, diverse keren geprobeerd maar steeds geen gehoor bij de overige familie. Kreeg een sms van H&E die ons uitnodigden om mee te eten, dus wij naar Schipluiden. Een vorkje meegeprikt van de preistampot en even gezellig bijgekletst. Daarvandaan eindelijk kontakt met de vrouw van JB. Oma had inderdaad een gecompliceerde been breuk opgelopen tijdens een val in huis eind augustus!!!!! en was opgenomen in Driemaashave. prettig om te weten ! 's avonds alle klokken en horloges aangepast naar wintertijd en dus een uurtje langer kunnen slapen.
Wim en ik waren het er beiden overeens dat onze auto prima rijdt, Cruise Control een heerlijke luxe is en je in Nederland in het verkeer ogen te kort komt vanwege alles waar je op moet letten: verkeersborden op elke 50 meter, fietsers, zijstraten, woonerven, de vele auto's en die verschrikkelijke verkeersdrempels.
Zondagochtend op bezoek gegaan, ze is verward en vertelt heel vaak hetzelfde, moet revalideren en wil natuurlijk terug naar haar eigen huis, maar of dat er nog in zal zitten?????? wij denken dat het beter zou zijn van niet, maar wie zijn wij????
Terug naar opa Kees, broodjes gesmeerd en de voor ons bestemde televisie in de auto gezet tussen het heimweevoer, de plantjes, de tijdschriften, de stoofperen van Els en naar het station in Schiedam gereden om Marieke op te halen. De terugreis liep een stuk vlotter dan de heenweg. Waren op redelijk tijdstip weer thuis. Maandagochtend Floyd opgehaald, die erg blij was ons te zien, gisteren naar het CTP bureau en daar afgesproken dat ik wacht op een telefoontje van het bureau wat mijn competenties gaat testen en dan nemen we weer kontakt op. Gisterenavond, dinsdag belde de mevrouw; afspraak voor aanstaande maandag. Het staat dus op de rails.