Musée la Tour,

Vorig jaar had ik al een poging gedaan, maar door valse voorlichting greep ik er toen naast. Dit jaar had ik meer geluk ( ik weet nu eigenlijk niet of ik het geluk kan noemen) en ben ik uitverkoren om iedere zondag middag van 15.00 uur tot 18.00 uur aanwezig te zijn in musée la Tour. Musée la Tour is een klein museum over de geschiedenis van Biesles en zijn bewoners. Het is ontstaan toen de heer en mevrouw de B uit Parijs, wiens voorvaderen geboren en getogen waren in B. hoorden dat de restanten van het Chateau van B. te koop waren en zij samen met een aantal vrijwilligers aan de renovatie en restauratie van de enig overgebleven toren van het voormalig chateau zijn begonnen; het was toen ca. 1980. Vooral mevrouw hield zich bezig met het verzamelen van allerlei materiaal wat betrekking had op het leven van de bewoners en hun leven. (vitrines waarin werk, kerk ,huishouden en het dagelijks leven wordt getoond) Ze heeft erg veel hulp gekregen en ik denk dat het merendeel van de verzameling voorkomt uit schenkingen. De gemeente B, eigenlijk de toenmalig burgemeester was niet echt gecharmeerd van het idee. De door mevrouw en meneer opgerichte vereniging tot behoud van La Tour heeft het leeuwendeel gefinancierd. De huidige burgemeester ziet het nut van dit museumpje in de dop wel in en heeft een aantal glazen vitrines geschonken voor het uitstallen van de diverse dingen.
De toenmalige bewoners van Biesles waren vooral, klompenmakers, messenmakers en er was een groot aantal van de dames die zich in hun woonhuis bezig hielden met het vervaardigen van handschoenen. Hun gereedschappen zijn uitgestald. De vrije tijdsbesteding van de bevolking w.o. de Harmonie heeft ook een voorname plek. Verder zijn religie, kledij en huisraad te zien. Het is onvoorstelbaar met hoeveel passie mevrouw de B. kan vertellen, maar als ze eenmaal begint is het moeilijk om er een speld tussen te krijgen. Het echtpaar is echter op een leeftijd dat zij het niet meer kunnen behappen en daarom werd er gezocht naar een medewerker tijdens de openingstijden en werd ik ingehuurd. Compleet met een officieel contract en alle bureaucratie die daarbij hoort ben ik dus nu de klos. Van begin juli tot eind september alle zondagen. Ik vind het op zich niet erg, maar zou het leuk vinden als er bezoekers kwamen de afgelopen drie zondagen niemand gezien. Ik heb een aantal vellen gekregen met daarop alles wat men heeft kunnen achterhalen van en over het chateau. De restanten zijn zichtbaar en buiten kan men zich een beeld vormen van hoe het vroeger geweest moet zijn. Het complex is net voor de revolutie verkocht en men heeft de bovenverdieping eraf gehaald en de benedenverdieping zijn woonhuizen geworden. Meneer heeft een compilatie gemaakt op de computer hoe het er vroeger uit heeft gezien. (best indrukwekkend!) Het is de bedoeling dat ik bezoekers het een en ander vertel over de geschiedenis van het kasteel en dergelijke, ik ken helaas de grote vellen tekst niet uit mijn hoofd, het is tè veel. Maar vooralsnog is het dus nog niet nodig geweest om tekst en uitleg te geven. Gisteren kwam GH even langs met een stuk noga om de tijd te doden, hij kon me heel veel vertellen over de Harmonie en de grote vaandels die boven hangen. Was even een leuke afwisseling/ tijdverdrijf.
En ach het is even wat anders dan achter de geraniums in M.

Workshop Le Nogentais, 2 juli 2011.

Het begon tijdens de jaarlijkse bbq van de confrérie in eerste instantie als grap, later naarmate de champagne rijker vloeide en de tongen losser kwamen, werd het serieuzer; de dames werden genodigd voor een dagje "messenmaken"; bij GH. Datum, tijd, plaats en dergelijke werden vastgelegd en dus ging ik zaterdagochtend 2 juli al vroeg op stap. Ik had beloofd voor een dessert te zorgen en met een hele grote schaal met trifle op z'n angenietha's ging ik naar Biesles. In het totaal verwachtte GH 6 dames en hij had zijn workshop goed voorbereid. Alles lag klaar voor het assembleren en the finishing touch van Le Nogentais. Ik koos boulot madré en coco boulot uit als houtsoort en we gingen aan de slag. G had al een aantal bewerkingen gedaan, omdat het of tè gevaarlijk zou zijn of tè veel precisie werk. Maar we hebben een heel groot gedeelte toch zelf kunnen doen. Tussen de middag kwamen er een aantal mannen bij en aten we gezamenlijk voor de deur van het atelier en genoten van een bbq en natuurlijk zoals altijd perfecte wijn en mijn trifle die erg op prijs werd gesteld. Het was moeilijk om daarna de draad weer op te pakken maar we hadden geen keus en wilden maar al te graag met een echte Nogentais naar huis. Dus aan de slag!
Iedereen wilde haar mes zo mooi mogelijk en schuurde en polijste er op los! Het laatste gedeelte was echt heel secuur werk en G had het er maar druk mee! Maar het resultaat mag er zijn. 6 messen ( helaas niet genummerd, maar met een klein specifiek kenteken) vonden hun weg naar hun trotse eigenaressen! Onze mannen mogen tzt ook aan de bak. Wim is volgens ons jaloers want toen ik het mes zondag op tafel had gelegd heeft hij het wel tig keer in zijn handen genomen en bekeken, volgens hem is het een beetje scheef maar ik vind het goed. Ik ga alleen nog een keer terug om het te laten slijpen want ik vind het vrij bot. Ik denk dat door alle hectic G daar helemaal niet meer aan heeft gedacht. Vandaag kreeg ik van PB een hele serie foto's via de mail een complete reportage van ons vrouwen als messenmakers, leuk om te zien.
http://partage.mescontenus.orange.fr/n/664-2/share/LNKQ6qX66JG4KfknXz3lpA1yTzDa/ kijken jullie zelf maar.

8 JULI 2011! UITSLAG EXAMEN!

MARIEKE HEEFT ZOJUIST VIA INTERNET DE UITSLAG VAN HAAR BREVET OPGEHAALD EN ZE IS.............................................GESLAAGD!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Onze dochter als fotomodel.

Marieke heeft inmiddels twee keer model gestaan voor MM de fotografe en ik moet zeggen dat ze er "feeling"; voor heeft. Er zijn in het totaal meer dan 700 shoots gemaakt en het merendeel is echt heel erg fraai. De eerste sessie was allemaal nog een beetje onwennig en dat is op sommige foto's te zien, de tweede keer ( in geleende kleding; style gothic) is duidelijk al meer ervaren. Ze is gestyled door de dochter van MM en haar make-up maakt haar stukken volwassener. Sommige foto's zijn echt de moeite waard, zonder ook maar enige vorm van foto-shop of manipulatie, echt echt!
Marieke vond het tof om te doen en is in de clan van de modellen al helemaal opgenomen, we moeten oppassen dat ze niet ieder weekend met hen op pad gaat want het merendeel van de modellen is al een stukje ouder. Maar ze heeft het er erg naar haar zin en dat is fijn, ze had dat wel een beetje nodig.
We wachten met spanning op de uitslag van haar eindexamen en kunnen aanstaande vrijdag via internet de uitslag zien. Op collège doen ze er niets mee/aan, geen eindfeest, afronding van 4 jaar of iets dergelijks. Ik vind dat wel bizar, maar ja dat vind IK! Ik zou Marieke graag een klein feestje gunnen, maar geloof dat zij dat niet zo ziet zitten. We zullen kijken wat ze wil.
Jl. maandag was de officiële inschrijving op het lyceum, haar ontdekkingsvakken heeft ze op het allerlaatst nog kunnen ruilen. Het was druk, warm en vaak niet te verstaan wat er werd gezegd. De leerlingen mogen zonder toestemming van ouders NIET van het terrein af en moeten bij ieder appèl aanwezig zijn, anders is er een probleem. Dus het klinkt vrij strak, maar dat kan geen kwaad denken wij als ouders.
Licht op het internaat gaat om 22.00 uur uit,studie-uren zijn verplicht en zonder briefje of telefoontje van ouders mag je niets verzuimen. La rentrée is op 5 september. Helaas heeft BL geen werk voor haar deze zomer, dus is het nog maar de vraag of ze naar Nederland zal gaan. Wij verwachten rond 12 augustus mijn achterneef met zijn gezin uit Canada en ik hoop dat zijn dochter het kan vinden met Marieke, dat biedt perspectief voor een reisje naar Montreal (?) Ik heb nu dus verplicht vakantie, het is lekker weer dus ik probeer er wat van te maken. De supercinq is door de keuring, het kentekenbewijs op naam en Marieke's inschrijving op de auto-rijschool is een feit, nu dus nog de rij en theorielessen en we kunnen met haar achter het stuur op pad! Gaan we dat "durven"????????? Ik houd mijn hart vast.

Een illusie armer, een ervaring rijker,

Vandaag dus de laatste dag van het 2 maanden contract bij de bakker en toen ik vanochtend de deur uitstapte had ik nog geen idee wat me te wachten stond. De bakker zelf was maar even aanwezig en moest dus naar het ziekenhuis voor een MRI scan. Normaliter komt de bakkersvrouw tegen half negen maar zij vergezelde waarschijnlijk haar man want ze kwam niet voor kwart over elf binnen. Ik had het druk in mijn eentje en het schoot naar mijn gevoel ook niet echt op. Ik at een croissant en maakte een glas thee en stopte mijn glas en het doosje thee vast in mijn tas. Toen het sluitingstijd was, riep de bazin me bij zich en ik moest een aantal paparassen tekenen o.a. de solde de tout compte, ofterwel een eindafrekening. Ze schreef de cheque uit en zei verder niets. Het brandde op mijn tong en dus stelde ik de "hamvraag": "verwacht u me terug in september?" Ze antwoordde;"Nee, mijn man heeft een bakkersleerling aangenomen en denkt dat hij het daarmee zal kunnen redden, ik ben het er niet mee eens, maar gezien zijn rugklachten ga ik er maar niet tegenin" Ja, daar stond ik dus, met mijn goede gezicht in de plooi, verslagen teleurgesteld en boos tegelijk, achterlijke kerel had dat toch al een aantal dagen geleden kunnen zeggen, of zie ik dat verkeerd?????? Hij had vermoedelijk het lef niet! de kl.............. Ze zei nog even dat ze mijn CV en telefoonnummer op haar bureau had liggen, voor het geval dat. Ja dat schiet lekker op. Ik twee maanden gewerkt, voor minder dan mijn CTPuitkering en het verschil nog helemaal niet gestort gekregen en dan weer op straat gezet. Het is TE zot voor woorden, toch???? Maar ja wat moet je, wat kan je, helemaal niets. Dus weer dagelijks op zoek naar een baan.
Ik heb er dan weliswaar weer een regel bij op mijn CV maar daar zat ik nou niet echt op te wachten.

Adressen kwijt!

Aan Familie, vrienden en kenissen.
Door een niet zo'n slimme actie ben ik heel veel mailadressen kwijt, dus als jullie tijd zin en gelegenheid hebben mail me dan even zodat ik je adres ( opnieuw)kan opslaan.
Bvd.

Blanche, bien cuit, petit ou grand.

Ja dat is waar het bij de bakker dus de hele ochtend om gaat. Iedere klant heeft zo zijn gewoontes! De een wil zo ongebakken mogelijk, lijkt meer op deeg dan op brood, de ander wil het liefst bijna zwartgeblakerd en keihard. Het is geen doen om dat van iedere vaste klant in zo'n korte tijd al in het koppie te hebben op een paar uitzonderingen na. Ik vraag dan vaak, wilt u van het bovenste of van het onderste schap, dan heb ik even tijd en kunnen ze kiezen. Als ik zelf al naar het bovenste vak nijg en een stokbrood wil pakken, zijn er al mensen die aangeven nee liever die tweede van rechts of zo! Veel klanten die werkelijk iedere dag hetzelfde komen halen. Vaak dan met gepast geld. Ze hebben verder geen geld bij zich, dus dan kan het niet missen. Er worden ook dagelijks diverse spaarpotten geleegd met het kleine koperen geld wat in Nederland al is afgeschaft, dat is dan tellen en ik betrap me erop dat ik dat vaak toch nog in mijn hoofd in het Nederlands doe, stom hè! Ik ben echt verbaasd over het belang van brood voor de Fransman, zij kunnen echt niet zonder. Ook zijn er klanten die slechts een keer per week komen en het brood dan invriezen zodat ze iedere dag toch vers brood hebben. Wij zijn inmiddels ook al aangestoken want ik neem dagelijks een stokbrood mee naar huis en dat gaat schoon op. Het is lekker knapperig en hapt zo lekker weg! Niet gezond denk ik, weinig vezels te bekennen maar wel lekker met een plakje ham of een Frans kaasje. Dat zal straks wel weer afzien worden als ik eind van de maand weer op straat sta. De bakker heeft nog steeds geen uitsluitsel gegeven. En ik; ik vraag er niet meer naar. Ik wil niet mijn hoofd stoten. Ik zie wel. Kijk weer dagelijks op internet op de site van het arbeidsbureau. Tot nu toe weinig interessants. (Wel van de week mijn contract getekend voor de drie maanden museumpje in Biesles op zondagmiddagen.)
Wat ik ook grappig vind is het verschil van portemonnees; de heren vaak een klein beursje, de dames met veel grotere gevallen. Betalen dan ook vaak met groot geld, geven een briefje van 20 euro voor een stokbrood en de heren gepast of zo klein mogelijk. Als er gebak gehaald wordt dan betaalt men veel met de nog steeds in omloop zijnde cheques. Wij hebben geen pinapparaat, dus ja dan is het toch nog steeds een handig en wettig betaalmiddel.
Verder heb ik van de week mijn elastieken band voor mijn rug aan de bakker uitgeleend, hij vergaat van de rugpijn, volgens zijn vriend de sophroloog komt het van zijn nieren maar daar gelooft de baas niet in. Hij heeft het er flink moeilijk mee en we hebben het de hele week met minder brood moeten doen want hij kon echt niet meer op zijn benen staan. Zijn humeur wordt er in ieder geval niet beter van.

Hamsteren voor het Pinksterweekend.

Wat een gekkenhuis was het het afgelopen weekend bij de bakker, een agenda vol met bestellingen voor allerlei lekkernijen en een mega/aantal baguettes die men had gereserveerd. Ook was er zondag in Nogent de zogenaamde "cavalcade"; een soort optocht met versierde auto's en praalwagens en ook de twee camions van de bakker zouden meerijden. Zaterdag was het al een stuk drukker dan normaal en ik kwam redelijk aan het eind van mijn latijn thuis.Marieke was zaterdagavond uitgenodigd bij de fotograaf en die was wezen karten, had gebarbecued en daarna nog naar de lasergame in Chaumont. We hadden afgesproken uiterlijk om 2 uur thuis te zijn, maar dat werd dus pas tegen 3 uur. Mijn moederinstinct zorgde ervoor dat ik om iets na 2 uur wakker werd en constateerde dat ze nog niet veilig thuis was. Ik sms'te maar kreeg geen antwoord. Had, althans dat dacht ik, de voordeur opengelaten; maar kreeg een telefoontje dat ze aan de overkant was want alle deuren waren op slot! weer wakker dus. Kan niet zeggen dat ik erg lekker ontspannen heb geslapen, volgend keer slaapt ze maar daar. Is voor ons die de volgende dag weer vroeg op moeten wel zo prettig.
Zondag was nergens mee te vergelijken. Je kon duidelijk merken dat voor de Fransen het eten toch wel erg belangrijk is en men sloeg dus ook massaal in. Velen kregen bezoek en dan is het eten toch wel het allerbelangrijkste! Ik ben een half uur eerder weggegaan van huis om in te springen daar waar nodig. Ik maakte alvast dingen in orde en berekende diverse bestellingen op voorhand, om vergissingen te voorkomen. Ik heb een lichtblauw vermoeden dat er meer dan 2000 baguettes de deur zijn uitgegaan! We zaten zonder lege meelzakken voor de grotere hoeveelheden brood en het was schipperen om iedereen van brood te voorzien.Ik had voor een meneer een grote brioche apart moeten houden en had dat helemaal over het hoofd gezien! foutje maar gelukkig bleek er, na een telefoontje, in de camion van M. nog een te bemachtigen en had ik uiteindelijk geen boze klant ook al moest meneer er nog een keer voor terugkomen. De bakker zelf liep op zijn tandvlees en had erge rugpijn. Mevrouw maakte de taarten en ik deed de winkel, kwam aan de normale huishoudelijke taken niet toe ( vond ik niet zo erg!) en was heel heel blij toen het kwart over twaalf was. Geen dank je wel of iets, zij waren allen druk met de camions en het laden van limonade, bier en confetti. Ik vertrok met stille trom. Ben thuis na het middageten even in de tuin op de ligstoel in slaap gevallen en had geen puf meer om nog terug te rijden voor het kijken naar de praalwagens. Jammer dan! Ik had genoeg mensen gezien die ochtend, ik vond het wel welletjes. Maandag een complete rustdag gehouden en vanochtend dus weer op tijd op. De bakker was er nog slechter aan toe dan zaterdag, geen idee hoe dat zal aflopen. G. kwam hem helpen en dat betekent dan stokbroden met deuken, allemaal anders van maat en bijna niet rechtop in het vak te zetten. Zo erg dat het zelfs de klanten opvalt!

Salon de la coutellerie in Nogent + kruimels!

Het afgelopen weekend was het beurs in Nogent. Met als grootste attractie het op de markt brengen van LE NOGENTAIS, het mes door de confrérie ontwikkeld en gemaakt. Ik moet zeggen ik vind het een prachtig stukje vakmanschap. De eerste honderd (genummerde) exemplaren gingen als broodjes over de toonbank. Gisterenavond tijdens de vergadering en evaluatie bleek dat er dik 1400 bezoekers waren geweest en er in het totaal nu 220 messen zijn besteld. Helaas moeten mijn vriendjes dus nu er erg hard aan gaan trekken om voor eind september bij iedereen het bestelde mes te kunnen afleveren. Dat is nog een pittige klus. Ik stond beide dagen na mijn werk bij de bakker, achter de bar. Was weliswaar zwaar, maar zoals altijd gezellig. Een weerzien met veel bekenden ende maaltijd 's avonds met 70 personen een succes. De hotelschool had een exclusief menu samengesteld en het was echt weer super lekker.
Zondagmiddag bracht Wim, Marieke naar me toe en zij bleef om te helpen achter de bar. In het begin schuchter maar naarmate de middag vorderde werd ze meer en meer ontspannen. Ze werd aangesproken door een vrouw, later bleek fotograaf van beroep, die haar voorstelde in te stemmen met een fotoshoot. Ze vond Marieke "cool" en wilde haar graag als model. We hebben even gesproken over de details en het doel en ze gaf haar mailadres. Marieke heeft bij thuiskomst meteen op de site gekeken en vond het VET om mee te mogen doen.
Afspraak gemaakt voor vanmiddag en ik heb haar dus om 2 uur afgeleverd bij L'Abbaye de la Crête. Een ruîne maar wel speciaal. Marieke was even nerveus, maar ik denk dat als ze straks thuiskomt ze best opgetogen zal zijn. Al met al erg goed voor haar imago!
En dan nog even de bakker:
Zondagochtend was ik niet in topvorm, het diner zaterdagavond + de drukke zaterdag waren duidelijk nog niet uit mijn systeem. Het was druk in de bakkerij en ik kwam niet echt op gang. Ik heb mijn werk in een soort roes gedaan en was blij dat ik 's avonds op tijd naar bed kon. Dinsdagochtend kwam de baas met een nieuw aangepast contract en keek erg streng. Ik had zondag mijn werk niet naar behoren verricht want ze hadden kruimels onder de toonbank gevonden en dat was dus absoluut niet de bedoeling. De werkster had dus opnieuw onder de toonbank moeten stofzuigen en dat was niet haar werk maar het mijne! Ik moest dus beter mijn schoonmaakwerk doen, want als er controle komt dan zou dat niet best zijn! Ik schudde bedeeds dat ik begreep wat hij bedoelde en beloofde beterschap. Hij zei dat als ik in september terug zou willen komen dan moest ik dit goed in mijn oren knopen. Hij had ook tegen de meneer van Pole Emploi gezegd dat hij daar nog geen beslissing over neemt, niet eerder dan eind juni. Wel erg lullig dus allemaal.
Nou moeten jullie weten dat de stofzuiger die in de winkel staat aan alle kanten met plakband is getaped, de turbo het niet meer doet en ik wel tien keer over een kruimel moet gaan om hem daadwerkelijk op te zuigen en ik dus zowat plat op mijn buik onder de toonbank lig. Maar ik zal zondag vast steken hebben laten vallen. Ik zal dus opletten en nog beter mijn best doen met schoonmaken dan ik al deed.
Ik ga toch vanaf half juni op internet verder kijken of er nog andere interessante banen zijn, stel je voor dat hij toch liever een bakkersknecht heeft dan een winkeljuf; dan sta ik toch weer op straat.

Het was stil aan de overkant.

Sorry voor het uitblijven van enig teken van leven, maar de neufbox was door onweer kapotgegaan en dus hadden we gedurende eren dag of tien geen internetverbinding. De helpdesk bood weinig hulp. Ik moest eerst een ander stopcontact proberen!!!! alsof daar andere stroom uit zou komen: de grapjassen! Maar sinds eergisteren is er een nieuwe lifebox en dus kunnen we weer doorgaan met jullie op de hoogte houden van de stand van zaken hier in M. Het is nog steeds mooi zomerweer; gevolg is wel dat het dus al erg droog begint te worden en de landerijen er dor en droog uitzien. Wij sproeien iedere avond alle planten, officieel mogen we tussen 11 en 18 uur niet sproeien, geen zwembaden vullen, geen autowassen ed. Een verordening van de Conseil General! Nou dan is het serieus hoor! Van mijn baas de warme bakker hebben we een groot stuk gaas gekregen zodat we de tuin hebben kunnen afzetten en nu heeft Floyd heerlijk de vrijheid in de tuin. Hij vindt het helemaal heerlijk en is helemaal gek van de voetbal. Binnen is hij nu een stuk rustiger. Bij de bakkerij gaat het allemaal goed, ik heb halverwege deze afgelopen week een nieuw, aangepast, contract gekregen en heb nu een werkweek van 27 en een half uur. Er is dus al wat bijgekomen, weet alleen nog steeds niet of ik in september terug mag komen, hij doet er nogal flauw over en zegt Ik denk het. Maar de klanten zijn erg tevreden en content met mij dus als dat doorvertelt wordt zit ik wel goed denk ik. Op maandag middag ben ik nu bezet met de Franse schrijfles. Voor de test had ik 16 op de 10 dus dat is een 8. En de meester was blij verrast. Het is een hele zit van 2 tot 5 maar zeker niet ongezellig en erg leerzaam, iedere leerling werkt op zijn of haar niveau. Ter plekke kijkt hij het samen met je na en geeft tekst en uitleg daar waar nodig. Vooral vervoegen is niet altijd even makkelijk, maar het gaat best wel goed vind ikzelf.
Mijn vrije maandag is dus voor een groot gedeelte gevuld. Vorige week zaterdagavond had Marieke een uitvoerig met haar drumgroep en dat liep aardig uit. Planning was dat ze tegen 10 uur zou optreden uiteindelijk, HM eigen werd het pas dik kwart over elf voordat het kon gaan beginnen, ik was de volgende ochtend aardig slaperig maar heb toen ik thuis kwam even een kleine siesta ingelast. Ook gisterenavond had ik iets op het programma nl. een uitvoerig met ons koor. Royaal 15 liedjes kwamen aan bod, sfeertje was leuk en we hebben lekker gezongen en na afloop ieders meegebrachte taart of cake of iets opgegeten en een wijntje gedronken. Een vroegere klant was aanwezig en begroette mij zo hartelijk en was blij me te zien, bij het afscheid nam hij het ervan onder het mom van: het zal wel weer even duren dat we elkaar zullen zien dus dan maar een paar dikke zoenen. Ik had geen fans onder het publiek, helaas was Wim aan de buis gekluisterd om de wedstrijd Barca te zien. En M vindt het koor niet of nauwelijks interessant. Vandaag is het in Frankrijk Moederdag: ook niets van gemerkt. Misschien vanavond?????? ik reken er maar niet op, dan valt het ook niet zo tegen.

Werk aan+in de winkel.

Er zitten nu twee weken werken bij de warme bakker op. Doordat een van de medewerksters ziek was deze week kreeg ik woensdagochtend een telefoontje om iets voor zessen of ik bereid was in te vallen en dus heb ik er een volle week opzitten. Iedere ochtend om kwart voor zes, samen met Wim aan het ontbijt. Hond even uitlaten en dan op pad. Ben dan net iets voor zeven uur in de bakkerij. Monsieur, lui-même, is dan volop aan het bakken en de vloer staat vol kratten met brood voor in de twee camions. De twee dames maken hun brood dan in orde voor de verkoop van deur tot deur, zo'n wagen zit echt mudvol! Ik maak dan intussen de plateau's in orde voor de winkel. En zet de schappen vol met de broden, soms zijn die stokbroden erg dwars en willen ze niet blijven staan, dan vallen ze dus als dominosteentjes om. Heel fijn, maar niet heus! De lichtgebakken staan boven de hard gebakken staan beneden. Iedere klant heeft zo zijn voorkeur en dat is iets wat ik nog niet weet dus ik vraag het dan maar. Ook de bestellingen leg ik opzij. Leg croissants op de schalen, vul de vitrine met gebakjes, zet prijskaartjes neer enz. enz. Intussen staan vanaf half zeven de klanten al op de stoep.Mevrouw komt nadat ze N. naar collège heeft gebracht, een aardige tiener die het tof vindt om met mij Engels te praten. Ik mag tussendoor de bakplaten schoonkrabben en met een oud washandje het vet erin wrijven. Doe de afwas en rol de zogenaamde couches (luiers) op. Dat zijn de grote linnen lappen waarop de bakker de broden neerlegt. Na ieder stokbrood maakt hij een soort golfje zodat ze allemaal vrij van elkaar liggen en ze tijdens het rijzen elkaar niet raken. Hij bestrooit ze eerst met rijstebloem en legt het brood erop voor in de rijskast. Als de broden gebakken zijn moeten ze worden ophangen achter de grote hout gestookte oven en dan zie ik wit van de bloem! Ik moet oppassen dat de stokken waarop ze hangen niet vallen want dan krijg ik ze op mijn neus! Het is een precies werkje en er is weinig ruimte om je ertussen te wurmen. Dan kunnen als ze droog zijn de couches opgerold en weer op de rekken gelegd voor de rijs van de volgende dag. Ik ga zodra de winkelbel gaat weer naar de klant en loop dus aardig wat stappen op zo'n ochtend. Het is niet ongezellig de klanten erg vriendelijk en er komen erg veel mensen even gedag zeggen of een praatje maken met de bakker of met zijn praatgrage vrouw; zij lopen dan vaak meteen door naar achteren. Af en toe vraagt de bakker mij een stuk hout in de kachel te stoppen zodat de temperatuur constant blijft. Mevrouw is een pietje precies, alles moet spik en span en gisteren lag ze op haar knieën achter de toonbank om te zien of er nog kruimels lagen! of ik het stofzuigen nog een keer over wilde doen want ze zag nog het een en ander. "Natuurlijk mevrouw, geen probleem" Als ik naar huis rijd voel ik mijn rug en mijn voeten maar ik ga daar niets van zeggen, ik doe mijn werk, volg alle instructies en zeg Ja en Amen. Ik ga er alles aan doen om in september terug te kunnen komen. Neem de rugpijn en het vroege opstaan voor lief. Nu alleen nog een paar gemakkelijke schoenen aanschaffen.

In de voetsporen van Cees H en Kees H.

Wat een samenloop van omstandigheden, of is het toeval? Ik wilde vroeger zo graag banketbakker worden maar mijn vader en vooral moeder vonden dat een mannenberoep en dus ging dat het niet worden. Nu sta ik dus sinds jl. dinsdag naast mijn bazin die de lekkerste taartjes aan het maken is, ik zie met jeukende handjes alles aan en mag af en toe een spatel aflikken om te proeven en de afwas doen. Citron/meringue taartjes, eclairs, paniers, tarte aux cerises, tarte aux fraises, truffes, ideals, paris brest enz enz. Ik snoep niets, alleen af en toe even likken voor de smaak. Ik neem voor ik wegga gewoon mijn yoghurt met muesli en een glas thee met ontbijtkoek en neem iets mee voor half elf. Thee zetten is er niet bij! Moet het doen met water uit een flesje. De baas en bazin drinken koffie die ze in een steelpannetje opwarmen. (jekkie bah) Gisteren vertelde mevrouw me dat ze complimenten had gekregen over die nieuwe verkoopster met dat bijzondere accentje. ( waar heb je die vandaan gehaald??) Vandaag heb ik mijn contract gekregen voorlopig voor mei en juni. Ik moet overigens volgende week de hele week werken van 7 uur tot 12.15 uur dus dat is mooi meegenomen. Helaas merk ik van het salaris dus niets want ik krijg betaald en het arbeidsbureau vult aan als het minder is dan de uitkering. Maar ik doe waanzinnig mijn best om bij alle partijen in de smaak te vallen. Gisteren bij de confrérie kreeg ik slechts het commentaar dat ik moest gaan sparen voor een borstvergroting want de bazin heeft een forse cupmaat en die steekt ze niet onder stoelen of banken.
Ik hoop voor haar dat manlief niet zoals Kees H, vroeger altijd zei: een warme bakker is met koude handen!!!!!!

Komt het voor de bakker?

Vanochtend op tijd opgestaan want het was mijn proefochtend bij de bakker in Nogent. Werktijd was van 8.15 uur tot 12.15 uur. Ik was keurig op tijd. te vroeg zelfs. Er stond een juf met een forse tatoeage in haar nek achter de toonbank, ze wist niets af van mijn komst en de bazin was er nog niet. De bakker zelf was druk in de bakkerij met het afbakken van de stokbroden. Hij groette mij en zei iets over me te hebben gehoord. De juf ( zij doet een van de twee toernées) stelde zich niet aan me voor! Ze ging verder met haar voorbereidingen om op pad te gaan. Bazin kwam en legde me wat dingen uit, de prijzen staan op de kassa. Al voorgerekend 1 baguette = 0,78€ ,2x=..., 3x=.... enz. baguette +krant= ....., dus dat is niet moeilijk. Ze slaan niets aan op de kassa en voor het moeilijkere rekenwerk is er een calculator. Er zijn, vond ik, niet veel broodvariaties. Stokbrood groot en klein, een craquante en pain de campagne en pain de son. Verder natuurlijk croissants, pain au chocola, pâté lorraine, quiche en torsades. En bakken vol Haribo! Tussen de klanten door mag ik vitrines soppen, de afwas doen, brood aanvullen in de winkel en andere klusjes. Het was zeker niet ongezellig en we waren om 11 uur al door de voorraad brood heen. Er brak een soort paniek uit want het was nog lang geen midi! Dus er werd nog snel wat gebakken, maar we hebben toch flink wat mensen moeten teleurstellen. Het rolluik ging voortijd naar beneden om gezeur te voorkomen! Na het stofzuigen en opruimen sprak ik nog even kort met de bazin, ze verwacht me morgen en dan moet ik zeggen of ik de mei en junimaand wil komen werken. Juli zijn ze dicht en in augustus is er al een aantal jaren een studente die komt werken. Ze hebben dus in september echt een volwaardig iemand nodig die de bazin kan vervangen zodat zij haar man kan gaan helpen in de bakkerij, ze kunnen geen bakker vinden en dus hebben ze besloten het anders aan te pakken. De bakker wil meer vrije tijd en zijn vrouw gaat dus wat taken overnemen om hem te ontlasten. Ze zoekt dus een pittige tante die niet uit haar neus peutert, initiatief neemt, ziet wat er gebeuren moet en de toko spik en span houdt. Ik heb me voorgenomen er alles aan te doen om die pittige tante te worden. Als ik dat al niet was(?)ben.