In de tijd dat ik met de "hapkar" reed had ik een aantal speciale/bijzondere klanten.
Af en toe kom ik (als we via via le Journal de la Haute Marne krijgen) een rouwadvertentie tegen van zo'n persoon en komen de herinneringen weer naar boven.
In blogjes van die tijd staan er een aantal beschreven, ook die zijn in tussen allemaal aan gener zijde.
Maar mevrouw MJLM die is ondanks haar gezegende leeftijd nog in redelijk goede gezondheid en met haar heb ik nog regelmatig contact. In de periode na mijn ontslag bij DISAL nam ze contact met me op en sindsdien bewijs ik haar zo af en toe ene kleine dienst. Ze heeft nog steeds haar auto, die helaas meer in bruikleen is van een aantal "profiteurs" dan dat ze er zelf gebruikt van maakt. Maar ze wil het wagentje niet wegdoen! Was het maar waar,want gezien de leeftijd en het geringe aantal kilometers op de teller is het zo'n "reclame autootje van een oud vrouwtje" goed onderhouden,
alleen aan de buitenkant meestal erg vies omdat het wagentje altijd buiten staat.
Als ze me nodig heeft dat belt ze ruim van te voren, overlegt dan wat mijn mogelijkheden zijn i.v.m. mijn werk en dan maakt ze aan de hand daarvan haar medische afspraken. Ik rijd dan in haar auto met haar naar huisarts, rheumatoloog of oogarts. Maar de laatste tijd ook heel vaak naar de glasbak, de Bank en de apotheek.
Ze is vroeger juriste geweest, heeft op de universiteit gewerkt en is erg goed onderlegd. Spreekt echt het mooiste "bourgeois" Frans en vindt het heerlijk even een moment samen te babbelen. Ik heb soms het idee dat ze me eerder vraagt om haar even gezelschap te houden, maar dat is mij om het even. Ik vind het altijd leuk om een praatje te maken over van alles en geniet van haar perfecte vocabulaire en haar uitspraak.
De laatste tijd doe ik ook de strijk voor haar, niet echt mijn hobby maar ach.
Ik rijd dus met de lege flessen (een heleboel, soms denk ik als het statiegeld flessen zouden zijn, dan had ik al een leuk extraatje gehad!!!) niet te zuinig soms wel 40 stuks in 5 weken dat ik niet ben geweest, maar ik maak me er maar niet druk om, vroeger zei ze dat het voor het bereiden van haar verse visje was (???) het zijn ook veelal geen château migraine wijntjes!
En ik zie het allemaal als een soort van burenhulp, waar we allebei wijzer van worden.
zaterdag 21 maart 2015
woensdag 25 februari 2015
Hard water en de nadelige gevolgen.
We voelen het vooral in de winter aan onze huid; we hebben hier "hard" water. Er valt niet tegen aan te smeren. Maar het is vooral een heel groot probleem voor al onze elektrische apparatuur, het nadeel is dat de meeste huishoudelijke apparaten die we hebben ongeveer allemaal rond de zelfde periode zijn aangeschaft en hun levensduur heeft enorm te lijden van de kalkafzetting.
Het gebeurt dan ook om de twee, drie jaar dat een voor een de apparaten het geven onder die kalkafzetting. We hebben intussen in de gaten dat het niet uitmaakt of je duur of goedkoop koopt, het kan er gewoon niet tegen! Een waterkoker kun je ontkalken, de wasmachine daar kun je van die tabletten calgon in doen, maar dat is milieuvervuiling! Wat is wijsheid?
In de keuken hebben we onder de aanrecht inmiddels de derde close-in boiler en we hoorden al een poosje van allerlei rare geluiden en door het overdrukventiel spoot af en toe een flinke straal water.
We zeiden tegen elkaar dat hij er binnenkort wel mee zou stoppen, dus via internet een goedkope nieuwe besteld. Zou deze week geleverd worden. Jl maandag gebruikte ik de mengkraan in de keuken en ineens wilde die niet meer dicht, water spoot overal, keukenvloer een zwembad en dus snel hoofdkraan in de kelder dicht en geprobeerd te traceren waar het fout zat. De keramische schijven compleet naar e maan, overal kalkafzetting dus niet meer te repareren. Jammer genoeg precies op Wim's verjaardag dus zat hij het grootste gedeelte van de dag met zijn hoofd onder de gootsteen.
We aten snel onze middagboterham en reden naar Neufchateau voor het aanschaffen van een betaalbare nieuwe mengkraan. We vonden een redelijk alternatief en snel weer naar huis, helaas lukte het niet "effe" (uitspraak van Wim, die altijd alles effe snel wil doen!) en zat ik totdat hij weer thuis kwam van zijn werk. We hadden niet al het nodige materiaal en het gat in de aanrecht was net iets te klein. Dinsdag moest hij dus de klus afmaken. De boiler was er nog niet, maar Wim demonteerde intussen wel de oude, hij goot hem leeg in een emmer en we wisten niet wat we zagen; heel vies donkerbruin water en onder in de emmer een dikke koek wat meer op zand leek dan wat anders, weer kalk dus!
Vanochtend was er een mail dat het pakket was aangekomen bij een Kiala depot, zo gaat dat vaak hier en is goedkoper vervoer dan de Post.
Dus toen hij thuis kwam daarheen gereden en nu staat de nieuwe close-in boiler op te warmen en hebben we weer warm water in de keuken! Prettig geregeld.
Er bestaat een apparaat dat het water van kalk ontdoet, werkt dmv zout en zo'n ding moet je aansluiten net na de watermeter, die bij ons op een lastige plek zit in de kelder. Tevens weten we dat zo'n apparaat kostbaar is in aanschaf, maar volgens kenners je dit redelijk snel terugverdient.
Iedere twee/drie jaar alle witgoed en boilers vervangen is ook een kostbare zaak. We zullen dus maar een spaarpotje aan moeten gaan leggen en eens hier en daar gaan informeren. We hebben voor alle zekerheid op de close-in boiler een sticker geplakt met de datum van vandaag, dan hebben we enig idee hoe lang deze mee zal gaan!
Het gebeurt dan ook om de twee, drie jaar dat een voor een de apparaten het geven onder die kalkafzetting. We hebben intussen in de gaten dat het niet uitmaakt of je duur of goedkoop koopt, het kan er gewoon niet tegen! Een waterkoker kun je ontkalken, de wasmachine daar kun je van die tabletten calgon in doen, maar dat is milieuvervuiling! Wat is wijsheid?
In de keuken hebben we onder de aanrecht inmiddels de derde close-in boiler en we hoorden al een poosje van allerlei rare geluiden en door het overdrukventiel spoot af en toe een flinke straal water.
We zeiden tegen elkaar dat hij er binnenkort wel mee zou stoppen, dus via internet een goedkope nieuwe besteld. Zou deze week geleverd worden. Jl maandag gebruikte ik de mengkraan in de keuken en ineens wilde die niet meer dicht, water spoot overal, keukenvloer een zwembad en dus snel hoofdkraan in de kelder dicht en geprobeerd te traceren waar het fout zat. De keramische schijven compleet naar e maan, overal kalkafzetting dus niet meer te repareren. Jammer genoeg precies op Wim's verjaardag dus zat hij het grootste gedeelte van de dag met zijn hoofd onder de gootsteen.
We aten snel onze middagboterham en reden naar Neufchateau voor het aanschaffen van een betaalbare nieuwe mengkraan. We vonden een redelijk alternatief en snel weer naar huis, helaas lukte het niet "effe" (uitspraak van Wim, die altijd alles effe snel wil doen!) en zat ik totdat hij weer thuis kwam van zijn werk. We hadden niet al het nodige materiaal en het gat in de aanrecht was net iets te klein. Dinsdag moest hij dus de klus afmaken. De boiler was er nog niet, maar Wim demonteerde intussen wel de oude, hij goot hem leeg in een emmer en we wisten niet wat we zagen; heel vies donkerbruin water en onder in de emmer een dikke koek wat meer op zand leek dan wat anders, weer kalk dus!
Vanochtend was er een mail dat het pakket was aangekomen bij een Kiala depot, zo gaat dat vaak hier en is goedkoper vervoer dan de Post.
Dus toen hij thuis kwam daarheen gereden en nu staat de nieuwe close-in boiler op te warmen en hebben we weer warm water in de keuken! Prettig geregeld.
Er bestaat een apparaat dat het water van kalk ontdoet, werkt dmv zout en zo'n ding moet je aansluiten net na de watermeter, die bij ons op een lastige plek zit in de kelder. Tevens weten we dat zo'n apparaat kostbaar is in aanschaf, maar volgens kenners je dit redelijk snel terugverdient.
Iedere twee/drie jaar alle witgoed en boilers vervangen is ook een kostbare zaak. We zullen dus maar een spaarpotje aan moeten gaan leggen en eens hier en daar gaan informeren. We hebben voor alle zekerheid op de close-in boiler een sticker geplakt met de datum van vandaag, dan hebben we enig idee hoe lang deze mee zal gaan!
maandag 16 februari 2015
Afspraak pole emploi.
Eerst nog even het kostenplaatje van de 6 liter "eau de vie de mirabelle" douane kosten 22 euro en de rekening van het dagje stoken erbij opgeteld komt het op 7.58€ per liter, ik ben dus een stuk voordeliger uit dan kopen via via. De flessen staan nu gedurende een maand niet afgesloten op advies van opa CT. Dan mogen ze dicht en zijn ze voor consumptie geschikt. In mei kan ik dan mijn eigen aperitiefjes brouwen op basis van vlierbessenbloesem of schillen van sinaasappels. Leuk dus.
Ik heb nu ook mijn lidmaatschapskaart en als we volgend jaar weer zoveel fruit hebben kan ik dus weer een dagje gaan stoken, ook peren of kersen zijn een optie!
Verder hebben we vrijdag eindelijk het eind november bestelde paneel binnengekregen, niet te tillen door het dubbele glas. Om nou te zeggen dat het mooi is; "nee dus!" maar wel afdoende om een hoop tocht tegen te houden en dat was het doel. Samen hebben we het voor elkaar gekregen het geval te versjouwen en Wim heeft het zaterdag voor de keukendeur geplaatst, afgedicht met pur en nu is er van die kant vandaan heel wat minder tocht. Nog wel 4 nieuwe ruitjes bestellen en erin zetten en dan als het weer het toelaat de oude deur verven. Volgende actiepunt is de duiventil.Ook daar komt erg veel tocht vandaan.
Vrijdag reed ik voor mevrouw L naar de bank, de apotheek en de glasbak (!) ze vroeg of ik een strijkklus voor haar wilde doen en vanochtend met haar naar de huisarts. Nu is strijken niet echt mijn hobby, maar ach "geld verzoent de arbeid" toch???Er zaten een paar grote ouderwetse lakens bij dus even strijken, was het niet maar het is gebeurd en zo kon ik het vanochtend weer aan haar teruggeven. Ze was content en ik ook.
Ik heb ook de planning gekregen van het seizoen in het museum. Wat ik nog steeds maar niet kan begrijpen is dat LG totaal geen rekening houdt met wensen. Waarom gaat ze niet met ons om de tafel en bespreekt of er nog weekenden zijn die je vrij zou willen i.v.m festiviteiten of zoiets en alvast een beetje proberen in te plannen wie, wanneer een aantal dagen achter elkaar vrij kan zijn voor een weekje vakantie??????
Tot overmaat van ramp zit er een briefje bij dat ruilen en veranderingen alleen met mate zijn toegestaan, NOU JA ZEG!!!!! Ze krijgt het steeds hoger in haar bol lijkt het wel.
Zoals het er nu naar uit ziet kan ik eind september (net als vorig jaar) een royale week aan een sluitend vrij zijn. Dan is het een kwestie van 3 dagen ruilen met FM. Wel heb ik dit seizoen de woensdagen en vrijdagen vrij. Gevolg daarvan is nu wel dat ik als ik het weekend werk ik er de maandag en dinsdag achteraan heb!!! Maar ben allang blij dat ik weer terug mag op mijn plekkie.
Officieel moet/mag ik nog tot februari 2018. Als het op deze manier kan en ik ben er nog toe in staat dan zou ik dus nog 3 seizoenen moeten werken. Maar in de winter neem ik dus niets meer aan, want de pole emploi heeft er namelijk erg veel moeite mee om het aan te vullen. Men heeft geprobeerd het hoe, wie, wat en waarom aan me uiteen te leggen. Tot drie keer toe heb ik gevraagd het aan de telefoon te herhalen, maar ik snap het nog steeds niet. Heb een consult aangevraagd en dat gaat morgen middag plaatsvinden; ben benieuwd. Op deze manier is in de winter werken er voor mij dus niet meer bij. Het heeft me alleen geld gekost i.p.v. opgeleverd.
Ik heb nu ook mijn lidmaatschapskaart en als we volgend jaar weer zoveel fruit hebben kan ik dus weer een dagje gaan stoken, ook peren of kersen zijn een optie!
Verder hebben we vrijdag eindelijk het eind november bestelde paneel binnengekregen, niet te tillen door het dubbele glas. Om nou te zeggen dat het mooi is; "nee dus!" maar wel afdoende om een hoop tocht tegen te houden en dat was het doel. Samen hebben we het voor elkaar gekregen het geval te versjouwen en Wim heeft het zaterdag voor de keukendeur geplaatst, afgedicht met pur en nu is er van die kant vandaan heel wat minder tocht. Nog wel 4 nieuwe ruitjes bestellen en erin zetten en dan als het weer het toelaat de oude deur verven. Volgende actiepunt is de duiventil.Ook daar komt erg veel tocht vandaan.
Vrijdag reed ik voor mevrouw L naar de bank, de apotheek en de glasbak (!) ze vroeg of ik een strijkklus voor haar wilde doen en vanochtend met haar naar de huisarts. Nu is strijken niet echt mijn hobby, maar ach "geld verzoent de arbeid" toch???Er zaten een paar grote ouderwetse lakens bij dus even strijken, was het niet maar het is gebeurd en zo kon ik het vanochtend weer aan haar teruggeven. Ze was content en ik ook.
Ik heb ook de planning gekregen van het seizoen in het museum. Wat ik nog steeds maar niet kan begrijpen is dat LG totaal geen rekening houdt met wensen. Waarom gaat ze niet met ons om de tafel en bespreekt of er nog weekenden zijn die je vrij zou willen i.v.m festiviteiten of zoiets en alvast een beetje proberen in te plannen wie, wanneer een aantal dagen achter elkaar vrij kan zijn voor een weekje vakantie??????
Tot overmaat van ramp zit er een briefje bij dat ruilen en veranderingen alleen met mate zijn toegestaan, NOU JA ZEG!!!!! Ze krijgt het steeds hoger in haar bol lijkt het wel.
Zoals het er nu naar uit ziet kan ik eind september (net als vorig jaar) een royale week aan een sluitend vrij zijn. Dan is het een kwestie van 3 dagen ruilen met FM. Wel heb ik dit seizoen de woensdagen en vrijdagen vrij. Gevolg daarvan is nu wel dat ik als ik het weekend werk ik er de maandag en dinsdag achteraan heb!!! Maar ben allang blij dat ik weer terug mag op mijn plekkie.
Officieel moet/mag ik nog tot februari 2018. Als het op deze manier kan en ik ben er nog toe in staat dan zou ik dus nog 3 seizoenen moeten werken. Maar in de winter neem ik dus niets meer aan, want de pole emploi heeft er namelijk erg veel moeite mee om het aan te vullen. Men heeft geprobeerd het hoe, wie, wat en waarom aan me uiteen te leggen. Tot drie keer toe heb ik gevraagd het aan de telefoon te herhalen, maar ik snap het nog steeds niet. Heb een consult aangevraagd en dat gaat morgen middag plaatsvinden; ben benieuwd. Op deze manier is in de winter werken er voor mij dus niet meer bij. Het heeft me alleen geld gekost i.p.v. opgeleverd.
maandag 2 februari 2015
6 liter " zelfgestookte" Ketel één!
We hadden afgelopen zomer 2014 enorm veel fruit, zoveel dat ik er geen gat in zag jam, sap of gelei te maken en dus brachten we de appels naar de perserij en leverde dat 92 flessen bio appelsap op.
Mirabellen ook plenty en er zat zelf nog een flink aantal kilo's in de vriezer. In de kelder staan nog weckpotten die dateren van 2008!!! Dus mirabellentaart kon altijd nog. Ik vroeg aan de buurman hoe je een "tonneau" voorbereidt en volgde zijn adviezen op. Alle mirabellen en pruimen deed ik in de ton en roerde iedere dag totdat het spullie begon te gisten. Nog een keer gevraagd wat ik moest doen en weer op zijn advies daar een aantal kilo's suiker bijgedaan. Steeds sloot ik de ton met de daarvoor bestemde beugel. Het gistte flink en af en toe hoorde je het een soort van "sissen". De ton stond in de stal en de laatste twee maanden keek ik er eigenlijk niet meer naar om, totdat PV uit Donnemarie op een dag in het museum was en vertelde dat hij met stoken was begonnen en ik ineens dacht:"Oh jee, dat is waar ook!" Ik moest uit zien te vinden bij wie, hoe en wanneer ik dat kon (laten) stoken.
Bij Delcorse in Millières betaal je daar een lieve duit voor en de hoeveelheid was eigenlijk niet echt zoo groot om het uit te besteden. MB zei vraag het aan CT die zit in het bestuur van de "brouilleurs de crus" in Audeloncourt. Zo gezegd, zo gedaan. Ik liet Dunkan uit en zag hem rijden, gaf hem een stopteken en legde het aan hem voor. Wat wil het geval, hij had zelf zijn tonnen al gestookt, maar zou kijken wat er nog kon.Hij zou me op de hoogte houden.
Daar ging (zoals met veel dingen in Frankrijk) de nodige tijd overheen, ik hoorde of zag niet van hem. Maar anderhalve week geleden , het goot pijpenstelen, reed er een auto tot voor de deur en werd er geklopt: opa CT stond met wat papieren voor de deur en met de vraag of ik nog steeds wilde distilleren. Nou dat wilde ik wel, afspraak gemaakt, papieren ingevuld en datum bepaald. Gisteren om 14.00 uur brachten Wim en ik de ton, hout en de bonbonne naar het atelier public.
Vanochtend om 11 uur reed ik er weer heen en wachtte in de kou op opaatje T. Toen hij een kwartiertje later verscheen moest eerst het hele apparaat in elkaar gezet, de bain marie onder de ketel vol met water, de watermeterstand opgenomen en genoteerd en het vuur onder de ketel aangestoken.
Toen kon de inhoud van mijn tonnetje erin en was het wachten op het koken van het water in de bain marie en het verdampen van de alcohol. Het pruttelde en siste van jewelste! Ik geloof dat CT wel minstens 12 keer heeft gezegd dat het zo jammer was dat we maar een tonnetje hadden, ja hijzelf stookt er denk ik wel vijf. Maar Wim drinkt niet en zo puur drink ik het ook niet, voor mij is het de lol van het stoken en het straks maken van vlierbessenbloesem wijn. Dus alles wat het oplevert is al meegenomen, toch?
Het vuur brandde perfect en na een dik uur begon het geestrijke vocht te druppelen. C. zette de alcoholmeter in de afvoerpijp en kon zien dat de alcohol zo rond de 70° lag ( in het begin) naar mate de tijd vorderde, zakte het percentage en bij 15° haalde hij de brandende houtblokken uit de kachel, legde die buiten neer , zo kon het water afkoelen en konden we ( intussen was Wim ook gearriveerd) de ketel losmaken en het residu er uit laten lopen. We schonken de 10 liter opgevangen alcohol terug in de ketel en stookten de kachel weer flink op. Wim nam het overgebleven hout, de lege ton terug mee naar huis en mij restte het wachten op de tweede distillatie! Het percentage begon zo tegen de net geen 60° en bij 15° stopten we weer, we lieten de bain marie leeglopen, ook het vat met het koude water ( waar het spiraal in zit) mocht leeg en toen kwam de meest vervelende klus van het hele stookproces!
Het schoonmaken van de koperen ketel, wat een rot klus is dat, de achtergebleven drap zat vastgekookt aan de ketel. Met behulp van een staalwol spons heb ik met man en macht staan schuren, totdat ik pijn kreeg in de schouders. Maar het werd redelijk schoon, we vilden de douanepapieren in.
De totale opbrengst is 6 liter van 52°, ik declareer er morgen slechts 5. Die bonbonne mocht ik om 19.00 vanavond ophalen en morgen moet ik dus naar de douane voor de rest van de administratieve rompslomp. En dan komt natuurlijk nog wel de rekening van het "huren" van het atelier, de 2 m3 water die we hebben gebruikt en de contributie. Ben benieuwd hoe het kostenplaatje eruit zal zien. Als ik een liter koop bij meneer M dan betaal ik 14€ voor een liter! Natuurlijk reken ik de inschrijfkosten van het lidmaatschap er niet bij want dat geldt voor de rest van mijn leven. hahaha
Mirabellen ook plenty en er zat zelf nog een flink aantal kilo's in de vriezer. In de kelder staan nog weckpotten die dateren van 2008!!! Dus mirabellentaart kon altijd nog. Ik vroeg aan de buurman hoe je een "tonneau" voorbereidt en volgde zijn adviezen op. Alle mirabellen en pruimen deed ik in de ton en roerde iedere dag totdat het spullie begon te gisten. Nog een keer gevraagd wat ik moest doen en weer op zijn advies daar een aantal kilo's suiker bijgedaan. Steeds sloot ik de ton met de daarvoor bestemde beugel. Het gistte flink en af en toe hoorde je het een soort van "sissen". De ton stond in de stal en de laatste twee maanden keek ik er eigenlijk niet meer naar om, totdat PV uit Donnemarie op een dag in het museum was en vertelde dat hij met stoken was begonnen en ik ineens dacht:"Oh jee, dat is waar ook!" Ik moest uit zien te vinden bij wie, hoe en wanneer ik dat kon (laten) stoken.
Bij Delcorse in Millières betaal je daar een lieve duit voor en de hoeveelheid was eigenlijk niet echt zoo groot om het uit te besteden. MB zei vraag het aan CT die zit in het bestuur van de "brouilleurs de crus" in Audeloncourt. Zo gezegd, zo gedaan. Ik liet Dunkan uit en zag hem rijden, gaf hem een stopteken en legde het aan hem voor. Wat wil het geval, hij had zelf zijn tonnen al gestookt, maar zou kijken wat er nog kon.Hij zou me op de hoogte houden.
Daar ging (zoals met veel dingen in Frankrijk) de nodige tijd overheen, ik hoorde of zag niet van hem. Maar anderhalve week geleden , het goot pijpenstelen, reed er een auto tot voor de deur en werd er geklopt: opa CT stond met wat papieren voor de deur en met de vraag of ik nog steeds wilde distilleren. Nou dat wilde ik wel, afspraak gemaakt, papieren ingevuld en datum bepaald. Gisteren om 14.00 uur brachten Wim en ik de ton, hout en de bonbonne naar het atelier public.
Vanochtend om 11 uur reed ik er weer heen en wachtte in de kou op opaatje T. Toen hij een kwartiertje later verscheen moest eerst het hele apparaat in elkaar gezet, de bain marie onder de ketel vol met water, de watermeterstand opgenomen en genoteerd en het vuur onder de ketel aangestoken.
Toen kon de inhoud van mijn tonnetje erin en was het wachten op het koken van het water in de bain marie en het verdampen van de alcohol. Het pruttelde en siste van jewelste! Ik geloof dat CT wel minstens 12 keer heeft gezegd dat het zo jammer was dat we maar een tonnetje hadden, ja hijzelf stookt er denk ik wel vijf. Maar Wim drinkt niet en zo puur drink ik het ook niet, voor mij is het de lol van het stoken en het straks maken van vlierbessenbloesem wijn. Dus alles wat het oplevert is al meegenomen, toch?
Het vuur brandde perfect en na een dik uur begon het geestrijke vocht te druppelen. C. zette de alcoholmeter in de afvoerpijp en kon zien dat de alcohol zo rond de 70° lag ( in het begin) naar mate de tijd vorderde, zakte het percentage en bij 15° haalde hij de brandende houtblokken uit de kachel, legde die buiten neer , zo kon het water afkoelen en konden we ( intussen was Wim ook gearriveerd) de ketel losmaken en het residu er uit laten lopen. We schonken de 10 liter opgevangen alcohol terug in de ketel en stookten de kachel weer flink op. Wim nam het overgebleven hout, de lege ton terug mee naar huis en mij restte het wachten op de tweede distillatie! Het percentage begon zo tegen de net geen 60° en bij 15° stopten we weer, we lieten de bain marie leeglopen, ook het vat met het koude water ( waar het spiraal in zit) mocht leeg en toen kwam de meest vervelende klus van het hele stookproces!
Het schoonmaken van de koperen ketel, wat een rot klus is dat, de achtergebleven drap zat vastgekookt aan de ketel. Met behulp van een staalwol spons heb ik met man en macht staan schuren, totdat ik pijn kreeg in de schouders. Maar het werd redelijk schoon, we vilden de douanepapieren in.
De totale opbrengst is 6 liter van 52°, ik declareer er morgen slechts 5. Die bonbonne mocht ik om 19.00 vanavond ophalen en morgen moet ik dus naar de douane voor de rest van de administratieve rompslomp. En dan komt natuurlijk nog wel de rekening van het "huren" van het atelier, de 2 m3 water die we hebben gebruikt en de contributie. Ben benieuwd hoe het kostenplaatje eruit zal zien. Als ik een liter koop bij meneer M dan betaal ik 14€ voor een liter! Natuurlijk reken ik de inschrijfkosten van het lidmaatschap er niet bij want dat geldt voor de rest van mijn leven. hahaha
maandag 26 januari 2015
Ik moet deze uitlaatklep niet als klaagmuur gaan gebruiken!
Nu ik zo een paar blogjes terug kijk besef ik dat ik dit een beetje als klaagmuur ben gaan beschouwen en dat is nou eigenlijk absoluut niet de bedoeling van dit blog . Integendeel.
Maar helaas is het zo dat het leven als God in Frankrijk voor sommige mensen (waaronder dus wijzelf) niet opgaat. Misschien als je gepensioneerd bent en een leuk AOW-tje ontvangt en je af en toe wat zwart bijklust dat je dan jezelf die titel kunt geven. Maar wij, hardwerkende, onderbetaalde en niet gewaardeerde werknemers is dat niet gegund. We moeten er hard voor knokken en dat is op zich niet erg maar als je het gevoel krijgt dat je uitgebuit wordt Ja dan is het wel even anders!
Dat het op de boerderij niet allemaal rozengeur en maneschijn is, dat is dus niet leuk. De dupe ervan zijn is minder.
In wezen hebben we alle argumenten om op "prud'homme" af te stappen een soort van rechtsbijstand- instantie, maar worden we daar wijzer van?
Wim zegt me vaak genoeg dat bazen hier "ratten" zijn, okay hij is dan misschien erg negatief maar in zijn geval heeft ie wel een beetje gelijk.
In je gezicht, aan de telefoon altijd vriendelijk maar achter je rug om?????
Altijd klagen (net als de tuinders in het Westland), de melk daar krijgen ze niet veel voor, het voer is duur, de belasting en de werkgeversbijdragen zijn hoog enz. enz. Maar ja ze kopen wel (op krediet) het nieuwste van het nieuwste materiaal zoals tractoren met computer, airco en tom-tom aan boord!
Wij denken dat het merendeel van hun materiaal van de bank is maar als je werknemers in dienst hebt zal je ze toch moeten betalen, of niet????
Gelukkig zit de vriezer vol, hebben we brandstof voor de kachel en een dak boven ons hoofd dus wat zeur je dan?
Er zijn heel veel ergere dingen te bedenken; w.o. je gezondheid.
Wims jaarlijkse bezoek aan de cardioloog hebben we jl zaterdag gehad en er is geen verandering, dus daar moeten we heel blij om zijn. Helaas doet de cardioloog niets aan zijn slaapprobleem, dus moeten we een nieuwe afspraak maken met onze huisarts, de pillen op plantaardige basis helpen hem niet.
Zelf werk ik deze week voor het laatst, mijn "winter" tijdelijke contract loopt dan wat museum betreft af. Omdat de WW uitkering er nog steeds niet is, (de bevestiging van het recht hebben op heb ik wel ontvangen) hebben we tegen elkaar gezegd dat wat er ook gebeuren zal ik volgende winter niets op mijn hals haal, want het zet echt geen zoden aan de dijk, ik was er blij mee dat het gevraagd werd maar ben er dus niets wijzer van geworden, integendeel.
De naschoolse activiteiten zijn zwaar, de kleintjes geen probleem, het verzinnen van activiteiten wel, maar de "groten" is een regelrechte ramp, zoooo druk, agressief en een paar etterbakjes erbij die elkaar steeds pesten. Nog 5 keer zweten en dan wachten tot het half maart wordt en dan weer gewoon achter de balie. De nieuwe tentoonstelling zal het thema "la Toilette, soins de corps et accessoires" gaan heten! Of Nederlanders dat zullen gaan begrijpen? wc potten zullen er niet tentoongesteld gaan worden hoor!!!! hahahaha.
Maar helaas is het zo dat het leven als God in Frankrijk voor sommige mensen (waaronder dus wijzelf) niet opgaat. Misschien als je gepensioneerd bent en een leuk AOW-tje ontvangt en je af en toe wat zwart bijklust dat je dan jezelf die titel kunt geven. Maar wij, hardwerkende, onderbetaalde en niet gewaardeerde werknemers is dat niet gegund. We moeten er hard voor knokken en dat is op zich niet erg maar als je het gevoel krijgt dat je uitgebuit wordt Ja dan is het wel even anders!
Dat het op de boerderij niet allemaal rozengeur en maneschijn is, dat is dus niet leuk. De dupe ervan zijn is minder.
In wezen hebben we alle argumenten om op "prud'homme" af te stappen een soort van rechtsbijstand- instantie, maar worden we daar wijzer van?
Wim zegt me vaak genoeg dat bazen hier "ratten" zijn, okay hij is dan misschien erg negatief maar in zijn geval heeft ie wel een beetje gelijk.
In je gezicht, aan de telefoon altijd vriendelijk maar achter je rug om?????
Altijd klagen (net als de tuinders in het Westland), de melk daar krijgen ze niet veel voor, het voer is duur, de belasting en de werkgeversbijdragen zijn hoog enz. enz. Maar ja ze kopen wel (op krediet) het nieuwste van het nieuwste materiaal zoals tractoren met computer, airco en tom-tom aan boord!
Wij denken dat het merendeel van hun materiaal van de bank is maar als je werknemers in dienst hebt zal je ze toch moeten betalen, of niet????
Gelukkig zit de vriezer vol, hebben we brandstof voor de kachel en een dak boven ons hoofd dus wat zeur je dan?
Er zijn heel veel ergere dingen te bedenken; w.o. je gezondheid.
Wims jaarlijkse bezoek aan de cardioloog hebben we jl zaterdag gehad en er is geen verandering, dus daar moeten we heel blij om zijn. Helaas doet de cardioloog niets aan zijn slaapprobleem, dus moeten we een nieuwe afspraak maken met onze huisarts, de pillen op plantaardige basis helpen hem niet.
Zelf werk ik deze week voor het laatst, mijn "winter" tijdelijke contract loopt dan wat museum betreft af. Omdat de WW uitkering er nog steeds niet is, (de bevestiging van het recht hebben op heb ik wel ontvangen) hebben we tegen elkaar gezegd dat wat er ook gebeuren zal ik volgende winter niets op mijn hals haal, want het zet echt geen zoden aan de dijk, ik was er blij mee dat het gevraagd werd maar ben er dus niets wijzer van geworden, integendeel.
De naschoolse activiteiten zijn zwaar, de kleintjes geen probleem, het verzinnen van activiteiten wel, maar de "groten" is een regelrechte ramp, zoooo druk, agressief en een paar etterbakjes erbij die elkaar steeds pesten. Nog 5 keer zweten en dan wachten tot het half maart wordt en dan weer gewoon achter de balie. De nieuwe tentoonstelling zal het thema "la Toilette, soins de corps et accessoires" gaan heten! Of Nederlanders dat zullen gaan begrijpen? wc potten zullen er niet tentoongesteld gaan worden hoor!!!! hahahaha.
zaterdag 10 januari 2015
Het zal tijd worden!
Je houdt het niet voor mogelijk maar vanochtend was er eindelijk na heel lang wachten (vanaf 31 oktober 2014) nieuws van Pole Emploi!
De afgelopen weken stonden in het teken van een heen en weer verkeer van documenten, paperassen en gezeur. Iedere keer ontbrak er wel wat, een werkgeversverklaring, een loonstrook ze bleven de brieven maar terugsturen en steeds weer een nieuwe vraag over een en ander. Om "gek" van te worden. Je kunt ze niet bellen en alle correspondentie gaat of via de post of via mijn persoonlijke postvak op hun site. Diverse documenten werden door mij gescand en doorgestuurd maar........ jullie raden het al, het aantal pixels was te groot dus werd het geweigerd. Toch maar weer via de normale post versturen. Ik was intussen al zo geïrriteerd dat ik van plan was er heen te rijden, maar ja dat is dik 40 kilometer heen en dan ook weer terug met het risico naar huis gestuurd te worden met een nieuwe opdracht.
Toen kwam er tot overmaat van ramp ook nog een verzoek voor een werkgeversverklaring van mevrouw L.
Ik belde met de instantie (CESU) die zorgt voor de loonstroken van de Cheque Emploi Service, want ik had al sinds 2013 niet meer officieel voor haar "gewerkt" en dus ook geen loonstroken meer ontvangen.
Ik weet dat toen ik eind van het seizoen 2013 bij P.E. kwam met alle loonstroken dat ze toen al moeilijk deden over het werken voor haar!
Nu eisten ze dus een werkgeversverklaring en ik vroeg me af of dat gebruikelijk is. De meneer van CESU vertelde me dat P.E officieel niet eens daar naar mag vragen!!! Maar P.E bleef ernaar vragen en omdat het allemaal al zo lang duurde ben ik met lood in mijn schoenen mevrouw L maar gaan bellen.
Helaas was mevrouw die dag niet echt in de stemming, ze was ondersteboven van de aanslag in Parijs en het was ook nog eens donderdag en dan komen ( ook zo handig) alle rijdende winkeliers langs. (ongelofelijk onhandig dat die niet met elkaar afstemmen; slager, de "hapkar" van DISAL en de groenteboer allemaal op één dag, de rest van de week alleen om de dag de bakker)
en dat vergt heel veel van haar energie. Maar toen ik het aan haar uitlegde was ze bereid me te helpen. Om 12 uur belde ze op dat het papier klaar lag en ik het kon komen halen.
Ik reed langs en nam even uitgebreid te tijd om met haar te praten, we was duidelijk overstuur van alle ontwikkelingen in Parijs en wilde graag even gezelschap. Ze had voor mij met een ouderwetse typemachine een verklaring geschreven. Die ging dus wéér in een grote envelop en nog diezelfde dag op de post. Zou het nu dan eindelijk in orde komen??????
Het verlossende woord stond dus vanochtend op mijn persoonlijke bladzijde. De uitkering is uitgerekend en rekening houdende met 7 dagen wachttijd zou het dus per 7 november 2014, met terugwerkende kracht, in moeten gaan. Nu alleen dus wachten wanneer het op de bankrekening gestort zal gaan worden.
De afgelopen weken stonden in het teken van een heen en weer verkeer van documenten, paperassen en gezeur. Iedere keer ontbrak er wel wat, een werkgeversverklaring, een loonstrook ze bleven de brieven maar terugsturen en steeds weer een nieuwe vraag over een en ander. Om "gek" van te worden. Je kunt ze niet bellen en alle correspondentie gaat of via de post of via mijn persoonlijke postvak op hun site. Diverse documenten werden door mij gescand en doorgestuurd maar........ jullie raden het al, het aantal pixels was te groot dus werd het geweigerd. Toch maar weer via de normale post versturen. Ik was intussen al zo geïrriteerd dat ik van plan was er heen te rijden, maar ja dat is dik 40 kilometer heen en dan ook weer terug met het risico naar huis gestuurd te worden met een nieuwe opdracht.
Toen kwam er tot overmaat van ramp ook nog een verzoek voor een werkgeversverklaring van mevrouw L.
Ik belde met de instantie (CESU) die zorgt voor de loonstroken van de Cheque Emploi Service, want ik had al sinds 2013 niet meer officieel voor haar "gewerkt" en dus ook geen loonstroken meer ontvangen.
Ik weet dat toen ik eind van het seizoen 2013 bij P.E. kwam met alle loonstroken dat ze toen al moeilijk deden over het werken voor haar!
Nu eisten ze dus een werkgeversverklaring en ik vroeg me af of dat gebruikelijk is. De meneer van CESU vertelde me dat P.E officieel niet eens daar naar mag vragen!!! Maar P.E bleef ernaar vragen en omdat het allemaal al zo lang duurde ben ik met lood in mijn schoenen mevrouw L maar gaan bellen.
Helaas was mevrouw die dag niet echt in de stemming, ze was ondersteboven van de aanslag in Parijs en het was ook nog eens donderdag en dan komen ( ook zo handig) alle rijdende winkeliers langs. (ongelofelijk onhandig dat die niet met elkaar afstemmen; slager, de "hapkar" van DISAL en de groenteboer allemaal op één dag, de rest van de week alleen om de dag de bakker)
en dat vergt heel veel van haar energie. Maar toen ik het aan haar uitlegde was ze bereid me te helpen. Om 12 uur belde ze op dat het papier klaar lag en ik het kon komen halen.
Ik reed langs en nam even uitgebreid te tijd om met haar te praten, we was duidelijk overstuur van alle ontwikkelingen in Parijs en wilde graag even gezelschap. Ze had voor mij met een ouderwetse typemachine een verklaring geschreven. Die ging dus wéér in een grote envelop en nog diezelfde dag op de post. Zou het nu dan eindelijk in orde komen??????
Het verlossende woord stond dus vanochtend op mijn persoonlijke bladzijde. De uitkering is uitgerekend en rekening houdende met 7 dagen wachttijd zou het dus per 7 november 2014, met terugwerkende kracht, in moeten gaan. Nu alleen dus wachten wanneer het op de bankrekening gestort zal gaan worden.
maandag 29 december 2014
December 2014, mijn 350ste blog!!!!!
Het vriest buiten flink, vannacht in Levécourt bij de boerderij -13° dus dat is behoorlijk met een gevoelstemperatuur van -17/18°!!!!! Wim had het dus flink koud vanochtend. Gisterenavond hebben we voor het eerst sinds 2002 de luiken allemaal dicht gedaan, ongezellig dat wel, maar het scheelt toch binnen. We wachten met spanning op het glazen paneel voor de keukendeur, dat zal vast en zeker ook een hoop kou schelen. Aan de achterkant hebben we nu een rolluik ook dat scheelt tocht.
We zijn de 14de december naar Nederland gereden, samen, eerst Dunkan naar Neufchateau gebracht door Wim zaterdags, want ik stond op de Kerstmarkt met amuses. Geen klap verkocht, maar ook niets gekost en wie weet komt er ooit nog iets uit voort, je weet maar nooit! Wel veel positieve reacties gehad. We reden naar Tilburg voor een bezoek aan J&M vdB. we waren daar nog niet eerder geweest, troffen daar ook zus en zwager aan, voor ons bekend van zijn donderdagochtend programma de Toer van Frans op Radio extra Gold, waar we als het enigszins kan trouw naar luisteren. Ook zoon was er. M. had heerlijk Turks voor ons gekookt we hebben ervan genoten. Na de thee zijn we naar Maassluis gereden. TvW was niet thuis maar zoals altijd was ons bed gespreid! Volgende ochtend kwam zij thuis en hebben we heerlijk bijgepraat. Ik had voor haar een slowcooker op de kop getikt en heb meteen "draadjesvlees" voor haar daarin klaargemaakt dat ze 's avonds al kon eten. Wij gingen bij opa C op bezoek en ook daar kletsten we bij.Tegen vijven reden we richting S'dam, maar onderweg kregen we een sms van Manon dat ze uit moest wijken naar een andere "Chinees" want haar afhaalchinees is op maandag dicht. We deden intussen de boodschappen van ons lijstje bij Lidl en reden door naar haar. We aten met z'n drietjes lekkere Babi Pangang en Tjap tjoy. Dronken nog een glas thee en reden terug naar Maassluis.
Dinsdagochtend nog uitgebreid met T geleuterd en toen naar Rotterdam om naar de markt te gaan en de nieuwe markthal te bezoeken!!! Ziet er fantastisch uit, maar duidelijk voor een ander publiek dan de marktkramen buiten!!!!
We reden diezelfde dag nog terug naar huis, het was weer een kort maar aangenaam bezoek!
Wim had in de Scenic flink last van zijn rug, de stoel is voor hem niet comfortabel en dus stopten we bij Buffalo in Nancy, met onze bonnen hebben we even lekker gegeten en uitgerust en konden toen het laatste stuk van de reis voortzetten.
Ik moest de volgende dag werken en vrijdags had ik nog de laatste keer de kleuters voor een activiteit!
Ben blij dat het erop zit en hoop dat ik m.i.v. januari 2015 wat oudere kinderen krijg toegewezen.
Op dit moment heb ik "gedwongen" vakantie want en AM en LG hebben beiden twee weken vakantie dus haal ik in januari mijn uren in. Ben in strijd met het arbeidsbureau, ze hebben zoals ieder jaar natuurlijk niet alle papieren en dus kunnen ze mij nog niet het verschil betalen!!!!!! Vanochtend was er weer een brief met een verzoek voor een paar paperassen die "ontbreken", aan men hoela ;ik stuur iedere maand alles op per post en nu blijven ze zeggen dat ze dingen missen! Ieder jaar hetzelfde liedje en gezeik. Daar ben ik lekker mee, want we hadden van de week Marieke hier voor kerst (dus cadeautjes natuurlijk) en dat heeft ons weer het nodige gekost: kind had géén winterschoenen, ze liep op een paar compleet versleten zomerschoenen, dus zijn we naar Nancy gereden en hebben daar e.e.a voor haar gekocht! We hebben het gezellig gehad en zij had voor ons allebei een heel mooi dubbelwandig theeglas gekocht met een rvs theefilter erin, waar we verrast en blij mee zijn.
Ze wilde graag zaterdag terug naar huis maar toen we wakker werden bleek het enorm te hebben gesneeuwd! Haar terug laten rijden over de nationale wegen leek ons absoluut niet verstandig dus hebben we haar de tolkaart gegeven en geld voor diesel want de tank was bijna leeg. Ze heeft mazzel gehad met de weersomstandigheden onderweg, heeft er goed aan gedaan zaterdag weg te gaan, ook voor de poezen van AL en haar, want die zaten alleen! Als ze tot zondag had gewacht was het geen fijne rit voor haar geworden, de sneeuw was hard bevroren en het was hier spekglad! Ze is veilig thuis aangekomen met flink wat tassen proviand, serviesgoed, de cadeaus en nog wat spullen die ze kon gebruiken. Intussen leven wij deze week uit de vriezer en de voorraadkasten, even geen boodschappen doen en hopen dat het arbeidsbureau snel tot een beslissing zal komen!!!
We zijn de 14de december naar Nederland gereden, samen, eerst Dunkan naar Neufchateau gebracht door Wim zaterdags, want ik stond op de Kerstmarkt met amuses. Geen klap verkocht, maar ook niets gekost en wie weet komt er ooit nog iets uit voort, je weet maar nooit! Wel veel positieve reacties gehad. We reden naar Tilburg voor een bezoek aan J&M vdB. we waren daar nog niet eerder geweest, troffen daar ook zus en zwager aan, voor ons bekend van zijn donderdagochtend programma de Toer van Frans op Radio extra Gold, waar we als het enigszins kan trouw naar luisteren. Ook zoon was er. M. had heerlijk Turks voor ons gekookt we hebben ervan genoten. Na de thee zijn we naar Maassluis gereden. TvW was niet thuis maar zoals altijd was ons bed gespreid! Volgende ochtend kwam zij thuis en hebben we heerlijk bijgepraat. Ik had voor haar een slowcooker op de kop getikt en heb meteen "draadjesvlees" voor haar daarin klaargemaakt dat ze 's avonds al kon eten. Wij gingen bij opa C op bezoek en ook daar kletsten we bij.Tegen vijven reden we richting S'dam, maar onderweg kregen we een sms van Manon dat ze uit moest wijken naar een andere "Chinees" want haar afhaalchinees is op maandag dicht. We deden intussen de boodschappen van ons lijstje bij Lidl en reden door naar haar. We aten met z'n drietjes lekkere Babi Pangang en Tjap tjoy. Dronken nog een glas thee en reden terug naar Maassluis.
Dinsdagochtend nog uitgebreid met T geleuterd en toen naar Rotterdam om naar de markt te gaan en de nieuwe markthal te bezoeken!!! Ziet er fantastisch uit, maar duidelijk voor een ander publiek dan de marktkramen buiten!!!!
We reden diezelfde dag nog terug naar huis, het was weer een kort maar aangenaam bezoek!
Wim had in de Scenic flink last van zijn rug, de stoel is voor hem niet comfortabel en dus stopten we bij Buffalo in Nancy, met onze bonnen hebben we even lekker gegeten en uitgerust en konden toen het laatste stuk van de reis voortzetten.
Ik moest de volgende dag werken en vrijdags had ik nog de laatste keer de kleuters voor een activiteit!
Ben blij dat het erop zit en hoop dat ik m.i.v. januari 2015 wat oudere kinderen krijg toegewezen.
Op dit moment heb ik "gedwongen" vakantie want en AM en LG hebben beiden twee weken vakantie dus haal ik in januari mijn uren in. Ben in strijd met het arbeidsbureau, ze hebben zoals ieder jaar natuurlijk niet alle papieren en dus kunnen ze mij nog niet het verschil betalen!!!!!! Vanochtend was er weer een brief met een verzoek voor een paar paperassen die "ontbreken", aan men hoela ;ik stuur iedere maand alles op per post en nu blijven ze zeggen dat ze dingen missen! Ieder jaar hetzelfde liedje en gezeik. Daar ben ik lekker mee, want we hadden van de week Marieke hier voor kerst (dus cadeautjes natuurlijk) en dat heeft ons weer het nodige gekost: kind had géén winterschoenen, ze liep op een paar compleet versleten zomerschoenen, dus zijn we naar Nancy gereden en hebben daar e.e.a voor haar gekocht! We hebben het gezellig gehad en zij had voor ons allebei een heel mooi dubbelwandig theeglas gekocht met een rvs theefilter erin, waar we verrast en blij mee zijn.
Ze wilde graag zaterdag terug naar huis maar toen we wakker werden bleek het enorm te hebben gesneeuwd! Haar terug laten rijden over de nationale wegen leek ons absoluut niet verstandig dus hebben we haar de tolkaart gegeven en geld voor diesel want de tank was bijna leeg. Ze heeft mazzel gehad met de weersomstandigheden onderweg, heeft er goed aan gedaan zaterdag weg te gaan, ook voor de poezen van AL en haar, want die zaten alleen! Als ze tot zondag had gewacht was het geen fijne rit voor haar geworden, de sneeuw was hard bevroren en het was hier spekglad! Ze is veilig thuis aangekomen met flink wat tassen proviand, serviesgoed, de cadeaus en nog wat spullen die ze kon gebruiken. Intussen leven wij deze week uit de vriezer en de voorraadkasten, even geen boodschappen doen en hopen dat het arbeidsbureau snel tot een beslissing zal komen!!!
dinsdag 9 december 2014
N.A.P.
De naschoolse activiteiten met de kleuters vallen me zwaar. Het eerste groepje van 6 kindjes die net vijf zijn, gaat nog wel, die kunnen wel een beetje met de opdrachtjes overweg. Maar anderhalf uur is over het algemeen gewoon TE lang. Tot nu toe hebben we, broodrolletjes gemaakt, bloemen van marshmallows, egeltjes van babybelkaasjes, en de afgelopen week een kleine pizza. Met de allerkleinsten (15!) vanaf drie jaar die als ik kom, net hun middagdutje hebben gedaan is het een heel stuk lastiger. Ze zijn nog niet helemaal uitgeslapen en een beetje duf. Handig zijn ze al helemaal niet, ik weten niet of het een idee van mij is maar ik krijg de indruk dat de meeste ouders hun kindjes niet de tijd gunnen om zelf een boterhammetje te smeren, want zelfs dat is oh zo moeilijk voor ze. Ze vergen heel veel aandacht en ik ben blij dat de juf van school me bijstaat want ik weet niet hoe ik het anders voor elkaar zou moeten krijgen om ze iets "tastbaars/eetbaars" mee te kunnen geven. Ze willen intussen als je even niet kijkt hun ingrediënten opeten, hebben geen geduld en maken er een zooitje van!
Er zitten een paar scheetjes tussen, begin ze nu al een beetje te leren kennen en sommigen zijn echt zoo grappig!
Maar het verzinnen van een activiteit die echt de volle anderhalf uur duurt is en blijft lastig, want de outillage op de scholen is heel beperkt. collega AM heeft me voor aanstaande week een soort muffinapparaat geleend daarin zou je dus cakejes en taartjes kunnen bakken, maar wat ga ik doen, laat ik ze zelf deeg maken ( ik zie de troep al voor me) of neem ik kant en klaar (tegen mijn principes) ik ben er nog niet uit. en wat maak ik dan precies er kunnen 4 cakejes tegelijkertijd in! dus voor groep 1 geen probleem voor de kleintjes dus wel. via leboncoin heb ik voor een prikkie een soortgelijk geval kunnen kopen hoop dat dat nog deze week (met de post verstuurd) binnenkomt zodat ik dat deze komende vrijdag mee kan nemen dat is meer voor brownies enzo maar dat maakt niet uit het gaat erom dat het iets echtst wordt wat ook nog te eten is. Ik heb nog geen nieuws over de volgende module na de kerstvakantie maar ik hoop echt dat dat wat grotere kinderen zullen zijn, dan kost het me net iets minder energie en kopzorgen!
Er zitten een paar scheetjes tussen, begin ze nu al een beetje te leren kennen en sommigen zijn echt zoo grappig!
Maar het verzinnen van een activiteit die echt de volle anderhalf uur duurt is en blijft lastig, want de outillage op de scholen is heel beperkt. collega AM heeft me voor aanstaande week een soort muffinapparaat geleend daarin zou je dus cakejes en taartjes kunnen bakken, maar wat ga ik doen, laat ik ze zelf deeg maken ( ik zie de troep al voor me) of neem ik kant en klaar (tegen mijn principes) ik ben er nog niet uit. en wat maak ik dan precies er kunnen 4 cakejes tegelijkertijd in! dus voor groep 1 geen probleem voor de kleintjes dus wel. via leboncoin heb ik voor een prikkie een soortgelijk geval kunnen kopen hoop dat dat nog deze week (met de post verstuurd) binnenkomt zodat ik dat deze komende vrijdag mee kan nemen dat is meer voor brownies enzo maar dat maakt niet uit het gaat erom dat het iets echtst wordt wat ook nog te eten is. Ik heb nog geen nieuws over de volgende module na de kerstvakantie maar ik hoop echt dat dat wat grotere kinderen zullen zijn, dan kost het me net iets minder energie en kopzorgen!
maandag 1 december 2014
een "feest"maal voor 104 personen.
Jl zaterdag 29 november was het dan zover; na twee dagen een waslijstboodschappen te hebben afgewerkt in diverse supermarkten zoals Géant, Super U, Insolite (voor alle disposables) en uiteindelijk op advies van AM ook de grootste hoeveelheid via de Leclerc Drive. Dat was een ervaring op zich!
Ik had een account aangemaakt op internet en alvast een beetje bekeken wat ik daar allemaal kon krijgen, soms waren nl. de hoeveelheden niet op voorraad. Donderdagochtend kreeg ik via sms de update van het definitieve aantal aanwezige gasten: 104 in het totaal.
Ik had alle receptuur een beetje grof ingeschat voor een 100-tal (dit is echter de vervelendste klus en tevens de ook de moeilijkste) dus het was een beetje gokken hier en daar voor wat betreft de aantallen en de hoeveelheden van de diverse ingrediënten.
Het menu:
was goedgekeurd en ik zou worden geassisteerd door 8 dames 's-morgens en nog eens 8 voor de middagshift.
Ik ben donderdag na alle boodschappen meteen doorgereden naar de feestzaal, (dit keer was de beheerster gelukkig wel aanwezig!) alles een plek gegeven in de koelkasten en toen bleek dat zij niet gerekend had op het uitlenen van serviesgoed samen de spullen geteld en uit de kasten gehaald. (geen idee hoe we het anders hadden moeten behappen)
Zaterdagochtend 8.00 weggegaan, dikke mist en slecht zicht , dus koos ik voor de omweg via de nationale want binnen door was met goed zicht al niet echt geweldig en nu dus al helemaal niet.
Aangekomen rest van de spullen uitgeladen en op de dames gewacht.
Na te hebben kennisgemaakt de taken een beetje verdeeld, had niet de indruk dat het echte keukenprinsesjes waren, maar okay hulp= hulp, toch???
Tegen een uur of een, was er al een flinke start gemaakt en stond er al het een en ander in de koelkast.
We aten gezamenlijk en wachtten op de middagploeg, instructies uitgedeeld en weer verder met alle voorbereidingen, de meeste receptjes gingen redelijk goed, de tzatziki was rampzalig dun en met behulp van een doek en een zeef geprobeerd het vocht er een beetje uit te laten lekken!
Tegen 17.30 uur was het grootste gedeelte toch wel bereid, maar het grote probleem van het niet hebben van genoeg ovenruimte en het daardoor vermoedelijk uitserveren van koude pitabroodjes gaf toch wel enige commotie! We gingen in conclaaf en zochten naar oplossingen. De oven was gewoon te klein en had slechts een ovenrooster!!! Maar inventief samen met François, de enige mannelijk hulp, vonden we toch een oplossing. Ik kreeg mijn gage in handen (viel een beetje tegen, maar het was in ieder geval au-black)
We hielden een kleine briefing en besloten de borden alvast in de kleine zaal ernaast op te maken voor het entree, soep was klaar en smaakte perfect. de warme happen lagen klaar om te gaan afbakken. Alles was stand-by.
Tegen 20.00 uur kwamen de eerste gasten binnen en stond iedereen startklaar.
Het eerste spektakel kon beginnen, helaas dus niet kunnen meemaken.
We schonken de sangria en na het eerste theaterstukje serveerden de dames het entree.
De rest van de avond verliep in goede harmonie, eten werd met veel enthousiasme genuttigd, complimenten kwamen me in de keuken ter oren en we waren met z'n allen trots en tevreden op onze gigaklus.
Gelukkig heb ik toch nog twee keer de artiesten mogen en kunnen meemaken, super leuke verhalen.
We werden bedankt, (verder natuurlijk geen bloemetje of iets) en ook al was het nog niet geheel afgelopen, ik sjouwde mijn spullen naar de auto (het was echt pikkedonker voor de deur en weer dikke mist) en verliet tegen half één het gebeuren.
De weg was een verschrikking, zo'n enorme mist, kwam 3 x een vos op mijn pad tegen en een in de berm staande koe!!!!, was om iets na half twee thuis met stalbenen en een heel moe en onrustig hoofd.Maar het was een succes, nu wachten of de Journal de la Haute Marne er aandacht aan besteedt. Ben benieuwd naar de bevindingen van die en gene.
Ik had een account aangemaakt op internet en alvast een beetje bekeken wat ik daar allemaal kon krijgen, soms waren nl. de hoeveelheden niet op voorraad. Donderdagochtend kreeg ik via sms de update van het definitieve aantal aanwezige gasten: 104 in het totaal.
Ik had alle receptuur een beetje grof ingeschat voor een 100-tal (dit is echter de vervelendste klus en tevens de ook de moeilijkste) dus het was een beetje gokken hier en daar voor wat betreft de aantallen en de hoeveelheden van de diverse ingrediënten.
Het menu:
- Tapas froid :
- Cappucino à la betterave
- Rillettes de crabe au Kiri dans feuille d’endive
- Wraps aux épinards, thon et tzaziki
- Caviar de petits pois
- Entremet :
- Petit soupe de potiron
- Tapas chaud :
- Empanadas viande
- Tomate farci œuf/chèvre
- Brushetta Bresola/ cêpes
- Pita merguez/houmous
- Dessert :
- Mini tiramisu
- Milkshake Marrakech
- Bodino au cacao et dattes.
- Cafe ou Thé avec Rafaello Maison
was goedgekeurd en ik zou worden geassisteerd door 8 dames 's-morgens en nog eens 8 voor de middagshift.
Ik ben donderdag na alle boodschappen meteen doorgereden naar de feestzaal, (dit keer was de beheerster gelukkig wel aanwezig!) alles een plek gegeven in de koelkasten en toen bleek dat zij niet gerekend had op het uitlenen van serviesgoed samen de spullen geteld en uit de kasten gehaald. (geen idee hoe we het anders hadden moeten behappen)
Zaterdagochtend 8.00 weggegaan, dikke mist en slecht zicht , dus koos ik voor de omweg via de nationale want binnen door was met goed zicht al niet echt geweldig en nu dus al helemaal niet.
Aangekomen rest van de spullen uitgeladen en op de dames gewacht.
Na te hebben kennisgemaakt de taken een beetje verdeeld, had niet de indruk dat het echte keukenprinsesjes waren, maar okay hulp= hulp, toch???
Tegen een uur of een, was er al een flinke start gemaakt en stond er al het een en ander in de koelkast.
We aten gezamenlijk en wachtten op de middagploeg, instructies uitgedeeld en weer verder met alle voorbereidingen, de meeste receptjes gingen redelijk goed, de tzatziki was rampzalig dun en met behulp van een doek en een zeef geprobeerd het vocht er een beetje uit te laten lekken!
Tegen 17.30 uur was het grootste gedeelte toch wel bereid, maar het grote probleem van het niet hebben van genoeg ovenruimte en het daardoor vermoedelijk uitserveren van koude pitabroodjes gaf toch wel enige commotie! We gingen in conclaaf en zochten naar oplossingen. De oven was gewoon te klein en had slechts een ovenrooster!!! Maar inventief samen met François, de enige mannelijk hulp, vonden we toch een oplossing. Ik kreeg mijn gage in handen (viel een beetje tegen, maar het was in ieder geval au-black)
We hielden een kleine briefing en besloten de borden alvast in de kleine zaal ernaast op te maken voor het entree, soep was klaar en smaakte perfect. de warme happen lagen klaar om te gaan afbakken. Alles was stand-by.
Tegen 20.00 uur kwamen de eerste gasten binnen en stond iedereen startklaar.
Het eerste spektakel kon beginnen, helaas dus niet kunnen meemaken.
We schonken de sangria en na het eerste theaterstukje serveerden de dames het entree.
De rest van de avond verliep in goede harmonie, eten werd met veel enthousiasme genuttigd, complimenten kwamen me in de keuken ter oren en we waren met z'n allen trots en tevreden op onze gigaklus.
Gelukkig heb ik toch nog twee keer de artiesten mogen en kunnen meemaken, super leuke verhalen.
We werden bedankt, (verder natuurlijk geen bloemetje of iets) en ook al was het nog niet geheel afgelopen, ik sjouwde mijn spullen naar de auto (het was echt pikkedonker voor de deur en weer dikke mist) en verliet tegen half één het gebeuren.
De weg was een verschrikking, zo'n enorme mist, kwam 3 x een vos op mijn pad tegen en een in de berm staande koe!!!!, was om iets na half twee thuis met stalbenen en een heel moe en onrustig hoofd.Maar het was een succes, nu wachten of de Journal de la Haute Marne er aandacht aan besteedt. Ben benieuwd naar de bevindingen van die en gene.
zondag 23 november 2014
Er moet nog iets te wensen overblijven, toch???
Af en toe heb ik het gevoel getrouwd te zijn met een "rupsje nooitgenoeg", haha.
Mijn Wimmetje heeft nl.. nog aardig wat ideeën, wat er allemaal nog zou kunnen. Sinds gisteren kijkt ie op internet naar een insert een soort van inbouwkachel, op hout gestookt die hij in de hoek van de stalkamer zou willen plaatsen, dan zouden we ook af en toe daar eens lekker een filmpje kunnen kijken, er staan daar twee luie fauteuils (de relax fauteuil van oma A en mijn mooie opnieuw beklede design-relax fauteuil) en de hele mikmak van apparatuur met luidsprekers enz.. Nu zitten we daar nauwelijks want het is daar te koud en met een zibro niet echt behaaglijk te krijgen. Hij is al aan het kijken geweest naar de hoogte i.v.m. het maken van een rookkanaal. Maar tegelijkertijd heeft hij het ook over een aanbouw aan de keukenkant, ik zou een buitenkeuken en een soort serre-achtig iets geweldig vinden, maar de pergola staat er nu. Ook zou er nog steeds een soort deurpaneel of raam of rolluik voor de keuken buitendeur moeten aan de voorkant van ons huis want die oude (nog hele decoratieve) deur kiert en tocht bij het leven het zou denken wij heel veel koude schelen en energie besparen. Voor mij heeft dat prioriteit.
Maar bruin kan dat natuurlijk niet allemaal trekken en moeten we keuzes maken en concessies doen!
Straks komt er een meneer twee ton granules brengen voor de kachels, dan hebben we voorlopig een voorraadje. Geen idee wat voor winter het zal gaan worden, het is op het moment heerlijk weer. Hebben om half twaalf even het "grote" rondje gelopen met Dunkan, die mag na de nationaal los en hobbelt lekker mee.
Afgelopen week heb ik lekker geschnabbeld, ik had nl. drie kookworkshops op de basisschool in Nogent. Het was alle drie de keren een groot succes: moeders, juffen en kinderen enthousiast en alles is lekker opgegeten en dit keer werd ook de kindercocktail erg op prijs gesteld.
Ik hoop van ganser harte dat dit een jaarlijks terugkerend iets zal zijn, het was nu de derde achtereenvolgende keer dat ze mij gevraagd hebben. Het is een hele klus maar wel een dankbare.
Aanstaande zaterdag is dus het grote gebeuren in Corgirnon, een eind van huis en een vervelende rit er naar toe maar ik heb besloten om 's nachts op de terugweg de hoofdweg te pakken, dan maar een omweg maar dat is wel veiliger dan die kleine kronkelige B-weggetjes in het pikkedonker.
Ik hoor woensdagavond het definitieve aantal gasten, zal een flinke klus worden, vooral de boodschappen maar denk dat ik de Leclercq drive inschakelen zal dat scheelt een hoop tijd.
Afhankelijk van het aantal moet ik dan ook nog de receptuur en de boodschappenlijst aanpassen.
Heb wel duidelijk gemaakt dat ik niet wit betaald wil worden, want dan word ik meteen gekort op mijn te verwachte WW- uitkering. (ik schiet er dan niets mee op).
Het hele gedoe met de "pole-emploi" zal toch wel weer de nodige problemen opleveren vrees ik want omdat ik op de vrijdagmiddag nu ook de naschoolse opvang doe op de twee kleuterscholen (valt wel een beetje tegen de tweede groep zijn 3-4 jarigen en verre van handig, zal mijn ideetjes moeten herzien) zullen ze alles wel weer grondig doorspitten en ben ik heel benieuwd wanneer ik voor het eerst iets tegemoet zal kunnen zien. Vandaar dat die schnabbels heel goed van pas zullen komen.
In het museum zijn we grondig aan het schoonmaken en allerlei andere klusjes waar gedurende het seizoen geen tijd voor is. Ben blij om toch twee dagen per week actief te zijn.
Mijn Wimmetje heeft nl.. nog aardig wat ideeën, wat er allemaal nog zou kunnen. Sinds gisteren kijkt ie op internet naar een insert een soort van inbouwkachel, op hout gestookt die hij in de hoek van de stalkamer zou willen plaatsen, dan zouden we ook af en toe daar eens lekker een filmpje kunnen kijken, er staan daar twee luie fauteuils (de relax fauteuil van oma A en mijn mooie opnieuw beklede design-relax fauteuil) en de hele mikmak van apparatuur met luidsprekers enz.. Nu zitten we daar nauwelijks want het is daar te koud en met een zibro niet echt behaaglijk te krijgen. Hij is al aan het kijken geweest naar de hoogte i.v.m. het maken van een rookkanaal. Maar tegelijkertijd heeft hij het ook over een aanbouw aan de keukenkant, ik zou een buitenkeuken en een soort serre-achtig iets geweldig vinden, maar de pergola staat er nu. Ook zou er nog steeds een soort deurpaneel of raam of rolluik voor de keuken buitendeur moeten aan de voorkant van ons huis want die oude (nog hele decoratieve) deur kiert en tocht bij het leven het zou denken wij heel veel koude schelen en energie besparen. Voor mij heeft dat prioriteit.
Maar bruin kan dat natuurlijk niet allemaal trekken en moeten we keuzes maken en concessies doen!
Straks komt er een meneer twee ton granules brengen voor de kachels, dan hebben we voorlopig een voorraadje. Geen idee wat voor winter het zal gaan worden, het is op het moment heerlijk weer. Hebben om half twaalf even het "grote" rondje gelopen met Dunkan, die mag na de nationaal los en hobbelt lekker mee.
Afgelopen week heb ik lekker geschnabbeld, ik had nl. drie kookworkshops op de basisschool in Nogent. Het was alle drie de keren een groot succes: moeders, juffen en kinderen enthousiast en alles is lekker opgegeten en dit keer werd ook de kindercocktail erg op prijs gesteld.
Aanstaande zaterdag is dus het grote gebeuren in Corgirnon, een eind van huis en een vervelende rit er naar toe maar ik heb besloten om 's nachts op de terugweg de hoofdweg te pakken, dan maar een omweg maar dat is wel veiliger dan die kleine kronkelige B-weggetjes in het pikkedonker.
Ik hoor woensdagavond het definitieve aantal gasten, zal een flinke klus worden, vooral de boodschappen maar denk dat ik de Leclercq drive inschakelen zal dat scheelt een hoop tijd.
Afhankelijk van het aantal moet ik dan ook nog de receptuur en de boodschappenlijst aanpassen.
Heb wel duidelijk gemaakt dat ik niet wit betaald wil worden, want dan word ik meteen gekort op mijn te verwachte WW- uitkering. (ik schiet er dan niets mee op).
Het hele gedoe met de "pole-emploi" zal toch wel weer de nodige problemen opleveren vrees ik want omdat ik op de vrijdagmiddag nu ook de naschoolse opvang doe op de twee kleuterscholen (valt wel een beetje tegen de tweede groep zijn 3-4 jarigen en verre van handig, zal mijn ideetjes moeten herzien) zullen ze alles wel weer grondig doorspitten en ben ik heel benieuwd wanneer ik voor het eerst iets tegemoet zal kunnen zien. Vandaar dat die schnabbels heel goed van pas zullen komen.
In het museum zijn we grondig aan het schoonmaken en allerlei andere klusjes waar gedurende het seizoen geen tijd voor is. Ben blij om toch twee dagen per week actief te zijn.
maandag 10 november 2014
Voor de zevende keer naar Gembloux.
Voordat ik aan dit stukje begon heb ik even stiekem gekeken op mijn oude blogs en terug kunnen vinden dat het de zevende keer was dat ik met de "vriendjes" meeging dit afgelopen weekend naar GEMBLOUX! België.
Zoals ieder jaar was mijn opstapplaats net voor de tolpoort van Montigny. Dit keer waren (voor het eerst!) de anderen in de gehuurde Renault Master op tijd. PB achter het stuur zijn vrouw AB er naast op de tweede bank RD en DM en achterin op de derde bank was een plek voor mij naast PH.
Voor het eerst in de zeven jaar was het goed weer, geen regen, hagel of ander winters weer! Dus we boften. Bij het tweede tankstation in Luxemburg (Capellen)voor een sanitaire stop en na een plastic bekertje met mijn door de anderen zeer gewaardeerde "vin de sureau" een blokje Gouda Old Master met gember en een plakje saucisson sec konden we de tweede helft van de rit weer vervolgen. DM had 6 grote bussen tabak gekocht en daar ging het het eerste halfuur over, ongezond, gevaarlijk, moet je mee stoppen: maar hij verblikte of verbloosde niet.
Ik kan de rijstijl van PB nog steeds niet echt waarderen, hij blijft onrustig, nerveus rijden en het was een zegen dat ik geen uitzicht had op de weg (hoofdsteunen belemmerden dat) want dan zou ik voortdurend mee hebben zitten sturen. Langs de paars en rood verlichte vitrines met de schaars geklede juffrouwen van lichte zeden ( de mannen keken hun ogen weer uit en maanden PB om langzamer te rijden) kwamen we bij de grote zaal aan, zochten de voor ons bekende parkeerplaats op en gingen we met volledige bepakking naar binnen. Zoals ieder jaar veel bekenden, dus handen schudden en zoenend naar het secretariaat en daarna naar de door ons gereserveerde tafels. PH had wat afspraken met wat winkeliers voor het afleveren van zijn epileerpincetten maar verder heeft niemand nog iets uitgestald die avond. We wilden weer bij ons "eigen" restaurantje eten maar dat werd in eerste instantie een sightseeing tour, want er waren twee doorgangswegen afgesloten, maar hebben het toch kunnen vind, al was het dan deels te voet.
Heerlijk gegeten, Aperitief, hoofdgerecht, dessert en thee! Met bijpassende wijn , natuurlijk.
Toen naar IBIS hotel en naar onze kamers.
De volgende ochtend niet zoals anders aan het ontbijtbuffet want we schrokken ons te pletter van de prijs: 14 € voor een ontbijt! dat vonden we allemaal gewoonweg absurd, dus het werd een kop koffie of thee met een croissant, ik bibberde een half uur later alweer van de "honger" maar heb het kunnen volhouden tot lunchtijd, AB en ik gingen de "stad" in om sandwiches te kopen, dat werd een stokbroodje filet americain!!! lekker lekker dus. We hebben stuk voor stuk die dag goede zaken gedaan, iedereen was dik tevreden. En zoals gebruikelijk beheerde ik voor 80% de tafel vanPascal!
's Avonds naar het Lycee Horticole voor het diner met de anderen, jammer genoeg voor de sympathieke kok kwamen meer dan de helft van de mensen die gereserveerd en betaald hadden niet opdagen, dus de amuses werden rijkelijk geserveerd!een superlekker soesje gevuld met ham en kaas, daarna een nog lekkerder klein kroketje met een ragout van witlof, hoofdgerecht ragout van hert en wildzwijn met krenten en een appel gevuld met cranberry's, gecarameliseerde witlof en een gevulde aardappel en als toetje een tarte tatin van appel met ijs van karamel au beurre salé!!!! Witte en rode wijn en thee met koekjes toe! EN................. bij de verloting heb ik een prachtig modern vormgegeven zakmes gewonnen, gemaakt door een Italiaan, met een lederen etui! We rolden met een gevulde buik ons mandje weer in! Zondag was het druk met bezoekers maar dat bleken meer kijkers dan kopers, de echte diehards komen meteen al zaterdags met een tiet centen zo vroeg mogelijk, volgens mij. Het enige nadeel voor iedereen is echter wel dat op zo'n salon met een 100tal exposanten is er zoveel keus dat je blij mag zijn als je iets verkoopt. Ik heb de Italiaan een centje gegeven, zoals de traditie betaamd (om de vriendschap niet te verbreken)
Einde van de dag heb ik in 4 talen onze beurs van 28 en 29 maart 2015 in Langres aan mogen kondigen, kreeg bij terugkomst van de vriendjes een luid applaus! Om 5 uur alles ingepakt, auto ingeladen en terug naar Nogent. Het was weer een supergezellig, aangenaam weekend. Gembloux tot volgend jaar maar weer of tot ziens bij ons in maart in Langres!
Zoals ieder jaar was mijn opstapplaats net voor de tolpoort van Montigny. Dit keer waren (voor het eerst!) de anderen in de gehuurde Renault Master op tijd. PB achter het stuur zijn vrouw AB er naast op de tweede bank RD en DM en achterin op de derde bank was een plek voor mij naast PH.
Voor het eerst in de zeven jaar was het goed weer, geen regen, hagel of ander winters weer! Dus we boften. Bij het tweede tankstation in Luxemburg (Capellen)voor een sanitaire stop en na een plastic bekertje met mijn door de anderen zeer gewaardeerde "vin de sureau" een blokje Gouda Old Master met gember en een plakje saucisson sec konden we de tweede helft van de rit weer vervolgen. DM had 6 grote bussen tabak gekocht en daar ging het het eerste halfuur over, ongezond, gevaarlijk, moet je mee stoppen: maar hij verblikte of verbloosde niet.
Ik kan de rijstijl van PB nog steeds niet echt waarderen, hij blijft onrustig, nerveus rijden en het was een zegen dat ik geen uitzicht had op de weg (hoofdsteunen belemmerden dat) want dan zou ik voortdurend mee hebben zitten sturen. Langs de paars en rood verlichte vitrines met de schaars geklede juffrouwen van lichte zeden ( de mannen keken hun ogen weer uit en maanden PB om langzamer te rijden) kwamen we bij de grote zaal aan, zochten de voor ons bekende parkeerplaats op en gingen we met volledige bepakking naar binnen. Zoals ieder jaar veel bekenden, dus handen schudden en zoenend naar het secretariaat en daarna naar de door ons gereserveerde tafels. PH had wat afspraken met wat winkeliers voor het afleveren van zijn epileerpincetten maar verder heeft niemand nog iets uitgestald die avond. We wilden weer bij ons "eigen" restaurantje eten maar dat werd in eerste instantie een sightseeing tour, want er waren twee doorgangswegen afgesloten, maar hebben het toch kunnen vind, al was het dan deels te voet.
Heerlijk gegeten, Aperitief, hoofdgerecht, dessert en thee! Met bijpassende wijn , natuurlijk.
Toen naar IBIS hotel en naar onze kamers.
De volgende ochtend niet zoals anders aan het ontbijtbuffet want we schrokken ons te pletter van de prijs: 14 € voor een ontbijt! dat vonden we allemaal gewoonweg absurd, dus het werd een kop koffie of thee met een croissant, ik bibberde een half uur later alweer van de "honger" maar heb het kunnen volhouden tot lunchtijd, AB en ik gingen de "stad" in om sandwiches te kopen, dat werd een stokbroodje filet americain!!! lekker lekker dus. We hebben stuk voor stuk die dag goede zaken gedaan, iedereen was dik tevreden. En zoals gebruikelijk beheerde ik voor 80% de tafel vanPascal!
's Avonds naar het Lycee Horticole voor het diner met de anderen, jammer genoeg voor de sympathieke kok kwamen meer dan de helft van de mensen die gereserveerd en betaald hadden niet opdagen, dus de amuses werden rijkelijk geserveerd!een superlekker soesje gevuld met ham en kaas, daarna een nog lekkerder klein kroketje met een ragout van witlof, hoofdgerecht ragout van hert en wildzwijn met krenten en een appel gevuld met cranberry's, gecarameliseerde witlof en een gevulde aardappel en als toetje een tarte tatin van appel met ijs van karamel au beurre salé!!!! Witte en rode wijn en thee met koekjes toe! EN................. bij de verloting heb ik een prachtig modern vormgegeven zakmes gewonnen, gemaakt door een Italiaan, met een lederen etui! We rolden met een gevulde buik ons mandje weer in! Zondag was het druk met bezoekers maar dat bleken meer kijkers dan kopers, de echte diehards komen meteen al zaterdags met een tiet centen zo vroeg mogelijk, volgens mij. Het enige nadeel voor iedereen is echter wel dat op zo'n salon met een 100tal exposanten is er zoveel keus dat je blij mag zijn als je iets verkoopt. Ik heb de Italiaan een centje gegeven, zoals de traditie betaamd (om de vriendschap niet te verbreken)
Einde van de dag heb ik in 4 talen onze beurs van 28 en 29 maart 2015 in Langres aan mogen kondigen, kreeg bij terugkomst van de vriendjes een luid applaus! Om 5 uur alles ingepakt, auto ingeladen en terug naar Nogent. Het was weer een supergezellig, aangenaam weekend. Gembloux tot volgend jaar maar weer of tot ziens bij ons in maart in Langres!
zondag 26 oktober 2014
Eind oktober 2014,
Het is vandaag 26 oktober en de laatste keer op mijn blog begon ik aan een reisverslag van onze geweldige vakantie in Portugal, helaas er niet meer aan toe gekomen om het af te maken. Geen tijd, zin en gelegenheid gehad. Maar als iemand de foto's wil zien ze staan allemaal op mijn FB pagina!
Dit is de laatste maand van mijn seizoencontract in het museum, nog 3 officiële "recolement dagen" en het seizoen zit erop. M.i.v. 1 november zal ik tot en met januari 2014 elke woensdag van 8-12 en van 14-18 uur werken en de vrijdagochtend van 8-12 in museum en dan vanaf 14 november de vrijdagmiddag op de kleuterschool voor de naschoolse activiteiten. Dat het uiteindelijk de kleuterschool is geworden, viel me wel een beetje tegen, maar we gaan ervoor en ik doe m'n best met iets zinvols op de proppen tekomen onder het motto " koken zonder pannen"! ik heb een paar leuke ideetjes gevonden op internet en moet een lijstje maken met de benodigdheden.
De eerste sessie kan ik er niet bij zijn, want dan ben ik ( zoals inmiddels ieder jaar) met de mannen mee naar Gembloux! Daarna dus 6 weken op twee verschillende kleuterscholen.
In het museum zijn FM en ik heel veel bezig in de "reserves", onze "bazin" die niet echt goed kan managen heeft ons voor de derde keer bij dezelfde kasten gezet en dit keer moeten we ieder stuk nameten en het merk omschrijven. Dit is dus de derde keer dat we dezelfde stukken in onze handen hebben. Zoooo zonde en onlogisch, maar wat Wim wel vaker zegt : de meeste Fransen kunnen niet logisch nadenken" maar zij al helemaal niet! We hebben geen van allen enig idee hoever het staat met de nieuwe expositie die het thema "La toilette" zal hebben (Verzorging hè niet de WC!)
Ze heeft niets op papier, geen planning gemaakt (althans naar ons weten, dan) en er moet nog heel veel gedaan worden. Er zou een nieuwe aangepaste balie moeten komen, de hal moet geverfd, de skydome moet gerenoveerd en dan moeten natuurlijk alle vitrines van de " tijdelijke" tentoonstelling leeg, schoongemaakt en opnieuw ingericht worden, maar eerst moet het grafische gedeelte nog worden goedgekeurd.
AM en ik worden een beetje kriegel van al dat geleuter, FM kan er makkelijker mee om gaan maar die werkt niet deze winter dus die heeft gemakkelijk praten!
Wim heeft al tegen me gezegd of het wel verstandig is om deze winter te blijven werken, voor de WW is het geen vooruitgang want ik word natuurlijk gekort, maar ik vind het wel erg fijn om a) onder de mensen te blijven, b) op de hoogte en betrokken te blijven van de nieuwe tentoonstelling c) niet al die weken in een isolement van alleen maar M'celles!
En dan nog zaterdag 29 november, dat komt met grote sprongen steeds dichterbij, iets waar ik wel een beetje onrustig van word. Ik mag net als drie jaar geleden op de slotavond van de verhalenvertellers in Corgirnon de maaltijd verzorgen, men verwacht 100 mensen en het is de bedoeling om in de vorm van een workshop overdag alles voor die avond klaar te maken, We zullen Tapas serveren, drie koude en drie warme hapjes en dan nog een toetjesassortiment. Ik heb de boodschappenwaslijsten al min of meer klaar maar hoor van de organisatie niets en wil natuurlijk ook wel erg graag de keuken eerst gaan bekijken dus ik ga daar van de week achteraan. Ook zal men een deadline moeten stellen voor de inschrijvingen. Ik heb 6€ p.p. te besteden en dit keer zal ik betaald worden voor al het werk! Dat was toen niet zo en kon er zelfs geen bloemetje vanaf. Ik ga z.s.m. kontakt opnemen met de organisatie want de tijd dringt en er moet nog veel duidelijk worden.
Ik was jl. vrijdagavond naar een voorstelling en heb het erg naar mijn zin gehad. Twee verhalenvertelsters die het verhaal vertelde van een houtbewerker van 30 jaar die in een kamp te werk wordt gesteld en zijn beide armen verliest en terugkeerd in zijn dorp en zijn werk niet meer kan doen en afhankelijk wordt van anderen. Het leven van Firmin werd zo verteld dat ik het zo voor me zag gebeuren! je kon een speld horen vallen, iedereen zat zo in het verhaal! Knap als je dat kunt mensen zo meevoeren zodat je het beleeft alsof je naar een film kijkt.
Dit is de laatste maand van mijn seizoencontract in het museum, nog 3 officiële "recolement dagen" en het seizoen zit erop. M.i.v. 1 november zal ik tot en met januari 2014 elke woensdag van 8-12 en van 14-18 uur werken en de vrijdagochtend van 8-12 in museum en dan vanaf 14 november de vrijdagmiddag op de kleuterschool voor de naschoolse activiteiten. Dat het uiteindelijk de kleuterschool is geworden, viel me wel een beetje tegen, maar we gaan ervoor en ik doe m'n best met iets zinvols op de proppen tekomen onder het motto " koken zonder pannen"! ik heb een paar leuke ideetjes gevonden op internet en moet een lijstje maken met de benodigdheden.
De eerste sessie kan ik er niet bij zijn, want dan ben ik ( zoals inmiddels ieder jaar) met de mannen mee naar Gembloux! Daarna dus 6 weken op twee verschillende kleuterscholen.
In het museum zijn FM en ik heel veel bezig in de "reserves", onze "bazin" die niet echt goed kan managen heeft ons voor de derde keer bij dezelfde kasten gezet en dit keer moeten we ieder stuk nameten en het merk omschrijven. Dit is dus de derde keer dat we dezelfde stukken in onze handen hebben. Zoooo zonde en onlogisch, maar wat Wim wel vaker zegt : de meeste Fransen kunnen niet logisch nadenken" maar zij al helemaal niet! We hebben geen van allen enig idee hoever het staat met de nieuwe expositie die het thema "La toilette" zal hebben (Verzorging hè niet de WC!)
Ze heeft niets op papier, geen planning gemaakt (althans naar ons weten, dan) en er moet nog heel veel gedaan worden. Er zou een nieuwe aangepaste balie moeten komen, de hal moet geverfd, de skydome moet gerenoveerd en dan moeten natuurlijk alle vitrines van de " tijdelijke" tentoonstelling leeg, schoongemaakt en opnieuw ingericht worden, maar eerst moet het grafische gedeelte nog worden goedgekeurd.
AM en ik worden een beetje kriegel van al dat geleuter, FM kan er makkelijker mee om gaan maar die werkt niet deze winter dus die heeft gemakkelijk praten!
Wim heeft al tegen me gezegd of het wel verstandig is om deze winter te blijven werken, voor de WW is het geen vooruitgang want ik word natuurlijk gekort, maar ik vind het wel erg fijn om a) onder de mensen te blijven, b) op de hoogte en betrokken te blijven van de nieuwe tentoonstelling c) niet al die weken in een isolement van alleen maar M'celles!
En dan nog zaterdag 29 november, dat komt met grote sprongen steeds dichterbij, iets waar ik wel een beetje onrustig van word. Ik mag net als drie jaar geleden op de slotavond van de verhalenvertellers in Corgirnon de maaltijd verzorgen, men verwacht 100 mensen en het is de bedoeling om in de vorm van een workshop overdag alles voor die avond klaar te maken, We zullen Tapas serveren, drie koude en drie warme hapjes en dan nog een toetjesassortiment. Ik heb de boodschappenwaslijsten al min of meer klaar maar hoor van de organisatie niets en wil natuurlijk ook wel erg graag de keuken eerst gaan bekijken dus ik ga daar van de week achteraan. Ook zal men een deadline moeten stellen voor de inschrijvingen. Ik heb 6€ p.p. te besteden en dit keer zal ik betaald worden voor al het werk! Dat was toen niet zo en kon er zelfs geen bloemetje vanaf. Ik ga z.s.m. kontakt opnemen met de organisatie want de tijd dringt en er moet nog veel duidelijk worden.
Ik was jl. vrijdagavond naar een voorstelling en heb het erg naar mijn zin gehad. Twee verhalenvertelsters die het verhaal vertelde van een houtbewerker van 30 jaar die in een kamp te werk wordt gesteld en zijn beide armen verliest en terugkeerd in zijn dorp en zijn werk niet meer kan doen en afhankelijk wordt van anderen. Het leven van Firmin werd zo verteld dat ik het zo voor me zag gebeuren! je kon een speld horen vallen, iedereen zat zo in het verhaal! Knap als je dat kunt mensen zo meevoeren zodat je het beleeft alsof je naar een film kijkt.
donderdag 2 oktober 2014
Een week Portugal.
We zijn inmiddels twee dagen terug, na een formidabele week in Portugal.
Waren een beetje bang voor de staking van Air France waar Transavia deel van uit maakt maar gelukkig hebben wij er helemaal niets van gemerkt. Zondag voor vertrek arriveerden Ellen en Chris royaal op tijd, ze hadden gedacht er veel langer over te doen, maar de reis was erg meegevallen. We konden op die manier elkaar even bijpraten en dingen doornemen over de dieren, de apparaten en alles wat ik op papier had gezet doornemen. We aten gezamenlijk, een hertenbout die in de slow cooker was gegaard en erg op prijs werd gesteld.
De volgende ochtend , maandag om 9 uur vertrokken Wim en ik naar Parijs Orly, hadden een plek voor de auto gereserveerd bij een hotel in een zone industrieel. We hadden een beetje moeite om het hotel te vinden, maar uiteindelijk hebben we het gevonden. We parkeerden de auto en hebben even op de "navette" moeten wachten. Deze werd door een pittige tante bestuurd en die scheurde in het busje richting Orly Sud. We hadden 's zondags via internet al ingecheckt dus dat bleek heel handig, want we hoefden dus niet in de rij te staan. Koffers werden gewogen (samen nog net geen 30 kilo) en wij gingen door de douane waar we zelfs ons plastic waterflesje moesten inleveren!!!
Vliegtuig was keurig op tijd en we boarden en vertrokken keurig op tijd. Een rustige vlucht en een perfecte zachte landing in Faro. Daar hadden we vrij snel onze koffers en zochten we naar de afgifteplaats voor de huurauto. Ook dit ging allemaal vlotjes. Een Seat Ibiza break met airco stond voor ons klaar, koffers ingeladen onze eigen Tomtom ingesteld en op naar onze eerste B&B.
Daar aangekomen werden we begroet door S&B en installeerden we ons in hun zg. "annexe" een keline aanbouw met een woonkamer, slaapkamer, keuken en piepklein badkamertje. Eten konden wij niet bij hen, dus stuurde B ons naar Alfontes naar een klein familierestaurantje waar we voor een luttel bedrag heerlijk hebben gegeten!
Waren een beetje bang voor de staking van Air France waar Transavia deel van uit maakt maar gelukkig hebben wij er helemaal niets van gemerkt. Zondag voor vertrek arriveerden Ellen en Chris royaal op tijd, ze hadden gedacht er veel langer over te doen, maar de reis was erg meegevallen. We konden op die manier elkaar even bijpraten en dingen doornemen over de dieren, de apparaten en alles wat ik op papier had gezet doornemen. We aten gezamenlijk, een hertenbout die in de slow cooker was gegaard en erg op prijs werd gesteld.
De volgende ochtend , maandag om 9 uur vertrokken Wim en ik naar Parijs Orly, hadden een plek voor de auto gereserveerd bij een hotel in een zone industrieel. We hadden een beetje moeite om het hotel te vinden, maar uiteindelijk hebben we het gevonden. We parkeerden de auto en hebben even op de "navette" moeten wachten. Deze werd door een pittige tante bestuurd en die scheurde in het busje richting Orly Sud. We hadden 's zondags via internet al ingecheckt dus dat bleek heel handig, want we hoefden dus niet in de rij te staan. Koffers werden gewogen (samen nog net geen 30 kilo) en wij gingen door de douane waar we zelfs ons plastic waterflesje moesten inleveren!!!
Vliegtuig was keurig op tijd en we boarden en vertrokken keurig op tijd. Een rustige vlucht en een perfecte zachte landing in Faro. Daar hadden we vrij snel onze koffers en zochten we naar de afgifteplaats voor de huurauto. Ook dit ging allemaal vlotjes. Een Seat Ibiza break met airco stond voor ons klaar, koffers ingeladen onze eigen Tomtom ingesteld en op naar onze eerste B&B.
Daar aangekomen werden we begroet door S&B en installeerden we ons in hun zg. "annexe" een keline aanbouw met een woonkamer, slaapkamer, keuken en piepklein badkamertje. Eten konden wij niet bij hen, dus stuurde B ons naar Alfontes naar een klein familierestaurantje waar we voor een luttel bedrag heerlijk hebben gegeten!
Abonneren op:
Posts (Atom)