Dieren, vakantie en meer.

We zijn bijna op de helft van september en eigenlijk is vooral Wim heel hard aan vakantie toe. Hij heeft nog 39 dagen staan van vorig jaar en intussen al weer aardig wat dagen gespaard. Hij  vraagt eigenlijk uit zichzelf nooit een vrije dag! Dom, want de andere collegae doen dat nl. wel  met regelmaat.  Zodoende staan er dus nog zoveel. Uit laten betalen is geen optie want dan gaat 75% naar de fiscus. Zelf heb ik officieel geen recht op vakantie, als seizoensmedewerker. Maar door wat heen en weer te schuiven kunnen we toch een dag of acht aaneensluitend er tussenuit. We hebben een kleine planning gemaakt en net als vorig jaar aan C&E gevraagd om op te komen passen op huis en dieren. Helaas hoorden we begin vorige week dat er een kans bestaat dat C geopereerd moet gaan worden. Hijzelf had het het liefste uitgesteld maar, wij vonden dat geen optie. Zijn gezondheid gaat voor het oppassen op onze levende have. Vanavond zullen we horen wat de uitslag zal zijn van zijn bezoek aan chirurg gisteren. Gaat het niet lukken dan hebben we een probleem(pje). Hond kan met gemak naar Nogent naar CG. Maar de andere dieren???? Onze kippen hebben dagelijks voer en water nodig, de katten idem. En dan zijn er sinds gisteren ook nog 4 i.p.v. 3 konijnen. 5 een van de buren kwam langs met een kartonnen doos met daarin een prachtig bruin dwergkonijn, met de vraag of die niet van ons is, nou nee . Maar van wie dan wel? dat weten we, (ook na een paar telefoontjes) niet. Dus kooi te voorschijn gehaald en zit het beestje nu in de woonkamer. Aan de buuf  gaan we het niet vragen. Buurman gaat m.i.v. aanstaande maandag naar een afkickkliniek in Metz, Zij heeft eindelijk een beetje rust om bij te komen van alle perikelen rondom zijn verslaving(en). Gisterenavond bleek dat hij al sinds eind december 2014 zonder rijbewijs zit en dat terwijl hij nog met grote regelmaat de auto pakt om even snel een paar dure flessen whiskey te halen in de buurtsuper!!!! zelfs met de kleinkinderen op de achterbank!!!!! Wim en ik waren met stomheid geslagen en vroegen ons af of zij zich wel bewust is van het risico voor hem, voor de kleinkinderen (gevangenis voor het rijden onder invloed en zonder rijbewijs, wat als hij een aanrijding krijgt? etc. etc.) We nodigden haar uit voor een kop koffie om het met haar te bespreken. Ze reageerde een beetje lacherig, ja als hij aangehouden zou worden dan was dat zijn probleem! Is ze nu zo simpel, of geen woon een beetje dom?
Enfin, hij is nu voorlopig voor 2 maanden onder de pannen. Laten we hopen voor beiden dat hij "clean" terug naar huis komt en niet in dezelfde ellende zal vervallen.
Onze laatste hoop is dus M.
Sinds dinsdag weten we dat M is aangenomen op een Lycée in Epinal en daar een BTS Assistant Manager zal gaan volgen. Een opleiding die 2 jaar zal duren. het appartement is opgezegd, helaas 3 maanden opzegtermijn. Als er geen nieuwe huurder gevonden wordt dan is het tot 15 november. Onmogelijk dus om een tweede huurcontract aan te gaan in Epinal. Wij passen ervoor om voor twee huren garant te moeten staan. Een nieuw huurcontract betekent ook twee maanden huur ophoesten. Een maand huur en hetzelfde bedrag als borg.  Eerst maar zorgen dat het een is afgewikkeld voordat het andere aangegaan zal worden. Dat heeft dus wel wat consequenties.
* baan op camping eerder stoppen (off. tot 30/9)
* appartement in Lille leeghalen (nog een keer erheen voor de grote spullen)
* verhuizen en netjes opleveren.
* tijdelijk onderdak
M komt dus morgen deze kant op want als er maandag geen presentielijst getekend is, gaat de plek naar een ander op de wachtlijst. We hebben afgesproken, ook al is het lastig en zal het vermoeiend zijn de eerste week (weken) maar bij ons te komen wonen. het is 85 kilometer van ons naar lycée!! hopelijk is het vol te houden, We kennen niemand in die omgeving en een tijdelijke kamer huren is best aan de prijs. En er moet natuurlijk ook nog gegeten worden.
Tegelijkertijd als het heen en weer rijden niet al te zwaar is zouden we geholpen zijn tijdens onze korte vakantie wanneer blijkt dat C&E niet kunnen komen. Een geluk bij een ongeluk?

Augustusbeestjes.

We kenden allebei het fenomeen "augustusbeestjes", vrienden in de Meuse hebben ons al meerdere malen verteld hoe vervelend die zijn! Wij hebben tot op vorige week nog nooit met dit fenomeen te maken gehad. We gingen dus zonder ergens rekening mee te houden jl zondag naar ons landje, de pruimen, mirabellen en quetschen zijn rijp dus we wilden e.e.a rapen. Dunkan mee, emmers en zeil mee. Op naar het plateau de Langres. Daar aangekomen zijn we gaan rapen, ik had een lange broek aan en een t-shirt, Wim in zijn overall. Het zeil onder de boom leggen en flink schudden lukte in het begin, totdat het ineens enorm begon te waaien!
De lucht werd met de minuut zwarter. We haastten ons en moesten uiteindelijk schuilen in het kleine hutje, het onweer stak op en het stortregende verschrikkelijk. Toen het ietsjes minder regende zijn we snel naar de auto gerend en samen met een kletsnatte Dunkan, in een verschrikkelijk noodweer naar huis gereden. Daar was het nog maar net begonnen, de regen en het onweer achtervolgde ons tot aan de voordeur. Drijfnat kwamen we thuis , dus snel natte troep uit, afdrogen en verkleden. Ik vond dat mijn huid kriebelde, had nog niets in de gaten totdat ik overal jeuk kreeg, vooral in de plooien van de huid ; knieholten, oksels enzovoorts. Overal zaten kleine rode plekjes die verschrikkelijk jeukten!
Ik zocht op internet en dacht zelf ook meteen aan de "aoutats" het was tenslotte augustus en ik had in het gras gezeten! Op internet zag ik dat een hete douche verlichting zou geven, dus zo gezegd , zo gedaan! Daarna ingesmeerd met kamfercrème, die ik gelukkig nog heb liggen sinds mijn Déeese carrière. Ik heb me een dag of drie in moeten houden om niet te blijven krabben, wat is dat ellendig zeg! En dan te bedenken dat Wim dus nergens last van had! Nooit geweten dat dit zo enorm vervelend is. Er staan hele verhalen van mensen op internet en allerlei adviezen, ieder mens reageert anders. het juiste middel is nog niet ontdekt geloof ik.
Al die jaren hier in de tuin nog nooit last ervan gehad! Nu weten we dus dat we in de augustus maand in onze "tuin" op het plateau van Langres heel erg voorzichtig moeten zijn. Volgens een kennis helpt het als je je voordat je het gras ingaat je insmeert met azijn.

http://www.lanouvellerepublique.fr/France-Monde/Communautes-NR/Dialogue/n/Contenus/Articles/2012/09/26/Les-aoutats-hibernent-et-renaitront-pour-piquer

Canicule ofterwel hittegolf!

Al sinds  begin juli heeft het nauwelijks geregend. Er is sprake van een hittegolf; de temperaturen lopen op tot ver boven de 30° en het is af en toe dus gewoon niet uit te houden.
Thuis, als we alles dicht houden, gaat het nog wel, onze slaapkamer ligt beneden tuin-niveau en daar blijft het redelijk koel (gelukkig) want  die hoge temperaturen zijn heel erg vermoeiend. Als je dan ook nog slecht slaap dan kun je het wel schudden, de volgende dag een beetje actief te zijn!
Op de bovenverdieping is het erg benauwd, gelukkig dat daar nu niemand hoeft te slapen.  Geen idee of AvD, H&E en M&J er veel last van hebben gehad , want we hadden nog wel wat bezoek de laatste weken. Niemand heeft geklaagd (?). De tuin  ziet er niet uit, er is geen gras meer, alles is verbrand. De planten krijgen iedere dag water, maar de oogst in de moestuin is nog niet de helft van wat het had kunnen zijn. De aardappeltjes zijn klein en nauwelijks opbrengst. De boontjes verschroeid! De appels vallen van de bomen, nog klein en grasgroen.
Iedereen klaagt, maar je kunt er weinig aan veranderen. Wij hebben nog geen sproei verbod gehad, dat is best eigenaardig, maar gelukkig zit onze "citerne" nog redelijk gevuld. Onze geraniums en agapanthes zijn prachtig in bloei. Het zou toch zonde zijn als die dit hitte niet zouden overleven.
De dieren hebben net als wij last van de warmte. Kippen leggen beduidend minder. Op de boerderij bij Wim is het echt afzien! De sprinklerinstallatie om de koeien wat af te kunnen laten koelen is stuk (kost te veel geld om te laten maken), de plafondventilatoren mogen niet aan, anders worden de zwaluwen onthoofd!. Wim heeft het dus flink warm!
In het museum is het ook verschrikkelijk: de "skydome" is van plexiglas en daardoor komt het zonlicht en de warmte naar binnen. Op de kleine bovenetage was het de afgelopen weken boven de 38° en dus hebben we een gedeelte van de tijdelijke tentoonstelling af moeten breken. Handvatten van been, hout en hoorn kunnen absoluut niet tegen zulke temperaturen. Er zijn mensen die van te voren opbellen , met de vraag of wij airco hebben (nee, sorry hebben we niet!) en dan hun geplande bezoek uitstellen. De laatste twee/drie weken is het redelijk druk, veel toeristen dus geen moment van verveling! Tegelijkertijd een paar vervelende klusjes gekregen, maar daar is geen haast bij dus ik doe dat op mijn gemak. Dit weekend werk ik zaterdag, zondag, maandag en dinsdag. Een keer in de drie weken is het prijs, dan mag ik 4 dagen achter elkaar aanwezig zijn, ach maakt niet uit ik amuseer me wel. We hebben door wat te schuiven onderling kunnen regelen dat ik eind september een dag of 9 aaneensluitend vrij ben. Wim heeft nog royaal 40 vakantiedagen staan! Hij neemt dan ook een aantal dagen op en dan kunnen we er samen even op uit. C&E passen op huis en beesten dus dat is een prettig idee. Afgelopen week hadden we bezoek van M&J, het lijkt erop dat dat een beetje een traditie zal gaan worden. Ook vorig jaar kwamen ze gezellig een paar dagen. Hebben het leuk met elkaar, gaan er op uit, kletsen wat af en staan heel genoeglijk samen in de keuken. Dus echt gastvrouw/heer spelen is niet echt het geval met hun! Dat voelt heel prettig. Toch blijft mijn stille verlangen naar een B&B, ook al kraakt de vloer in de gang verschrikkelijk en is nachtelijk toiletbezoek met een sanibroyeur die veel herrie maakt niet aangenaam. Misschien zijn er oplossingen voor te vinden? zelf naar boven verhuizen is absoluut geen optie, ben zo blij geen trappen te hoeven lopen als het niet nodig is!

Yeah eindelijk, na lang zoeken gevonden!

Blij, dat het gelukt is! onze nieuwe aanwinst staat voor de deur! Het was zoeken maar we hebben een Berlingo gevonden. Kanariegeel, dus lekker opvallend. Nog redelijk netjes, alleen erg vuil van binnen en een paar kleine deukjes aan de buitenkant. Maar als tweede auto volgens ons prima! Wim heeft de komende dagen wat te doen, kwa schoonmaak. Moet het eerst wel wat koeler worden, want de temperatuur is nog steeds royaal boven de 30°!
Het was weer een eind rijden, maar ook dit keer weer een prachtige route door de wijngaarden van de Champagne streek! Wat is het toch overal uitgestrekt en wat kom je een hoop mooie huizen tegen! We hebben de laatste dagen dus heel wat kilometers gemaakt. Maar okay we hebben een auto die op het verlanglijstje stond op nummer 2! De calibra blijft een wens van Wim, wie weet komt het er ooit nog van?????? Deze is praktisch, grote laadbak als je de stoelen wegklapt en plek voor Dunkan of maaimachine. En er zit een trekhaak op, ook gemakkelijk. APK geldig tot 09/2016!

Beetje boven ons budget, dat dan weer wel, maar deze keer dus geen vreemde praktjken, louche types, of geknipt en geplakte fotos. Alles keurig geregeld en zo op het oog een betrouwbaar persoon, alle paparassen zitten erbij. Nu alleen nog achter de verzekering aan. Wim was over de terugrit tevreden,  vindt de auto lekker rijden, zal er nog een paar kleine dingetjes aan doen. Pak van ons hart dus.

De tweedehands markt en le boncoin.

Het is een paar dagen verder en we beginnen de moed een beetje te verliezen.  De Renault 4 is dus opgehaald en wij zitten nu zonder 2de auto, dat klinkt als een luxe; een tweede auto, maar niets is minder waar. Als ik naar mijn werk moet en dat was afgelopen week op vrijdag na iedere dag! Zit Wim dus zonder vervoer. Lopen naar de boerderij is op de heenweg nog een soort van te doen, maar terug in deze vreselijke hittegolfperiode NIET te doen! Gelukkig mag hij de auto van de buurman lenen, die is in de ziektewet. Verder kijken we de hele dag op Leboncoin, maar er is niet echt veel in de prijsklasse die we ons kunnen permitteren en we beginnen na gisteren de hele dag op pad te zijn geweest, er een hard hoofd in te zien. We hadden een Kangoo op het oog, so wie so al niet dicht in de buurt, dik 120 km rijden. Afspraak gemaakt per telefoon, was een meneer die niet echt vloeiend Frans sprak genaamd Youssef, hij was keurig netjes, foto's op internet van voor en achterkant dus vroeg ik nog hoe zien de zijkanten eruit, "op een paar krasjes na in orde", werd er gezegd. Op het adres aangekomen, reed hij ons voor naar een prachtig huis waar meerdere auto's stonden en dus ook de gele Kangoo. Zijkant zat dus flink in elkaar! Vooruit vol sterretjes, met een strip ductape vastgeplakt, achterlichtunit naar de gossiemijne! Wim startte de motor ( het was inmiddels 35°) en wat er gebeurde de ventilator sloeg niet aan! Gezien de vraagprijs, okay er mocht wat van de prijs af, was het eigenlijk gewoon schandalig, dus onverrichter zake naar huis terug. Flink de pest erin natuurlijk.
Thuisgekomen weer achter de pc, er stond een andere Kangoo op dichter in de buurt, afspraak gemaakt voor na Wim's werktijd en er meteen na zijn thuiskomst heengereden. Ook daar een aardige hoeveelheid auto's voor de deur, de Kangoo (zoals velen) was er een die van La Poste was geweest (geel), er zat een nieuwe motor in, deur was vervangen, sterren in de voorruit, achterdeur sloot niet best en motorkap was een andere kleur. Wim startte, reed een eindje maar was niet overtuigd, ik vond de vraagprijs en de algehele staat van de auto niet in verhoudingstaan. Dus beiden overtuigd dat moeten we NIET doen! En nu zitten we met de gebakken peren, okay Wim mag de Xantia lenen maar dat is leuk en aardig voor even, maar dat kan zo niet blijven. Er staan genoeg auto's te koop maar wil je een beetje waar voor je geld dan is ons budget niet toereikend en  anders zijn ze vaak ook erg ver weg. Balen dus! We hebben het dus niet zo sloim aangepakt, maar wisten niet dat de R4 zo snel verkocht zou zijn, zonder moeilijke toestanden van afdingen enz enz.

Mannen en auto's.

Eigenlijk zou de titel moeten zijn: "mijn man en auto's" maar ik laat het toch maar zoals ik begon.
Toen we elkaar ontmoetten reed W in een mooie Opel Vectra, die had hij nieuw gekocht. Eigenlijk wilde hij een Opel Calibra aanschaffen maar dat was een beetje té voor zijn portemonnee en dus was de Vectra een mooi alternatief. Hij was er trots op en was er zuinig op.
Toen we in door al het gedoe met de Benetton winkel in de schuldsanering terecht kwamen, hadden we net daarvoor de Vectra  verkocht en reden we in een Opel Astra. Die moesten we noodgedwongen  verkopen en met behulp van een Ford dealer (de echtgenoot van een vriendin) ruilden we die in voor een Ford Mondeo (de goedkoopste die hij in de showroom had staan) we waren er niet echt gelukkig mee, maar we hadden tenminste een auto! We reden er net een paar weken mee toen we de postcodeloterij straatprijs wonnen en we daarnaast ook een BMW316 td mochten gaan uitzoeken!!! De straatprijs ging meteen naar de schuldsanering en de auto die hebben we ondanks een hoop commentaar gehouden!  (natuurlijk had de schuldeiser er lucht van gekregen!! maar we hielden onze poot stijf en hebben er veel plezier van gehad) Toen Marieke groter werd en wij het huis in Frankrijk hadden aangeschaft werd de coupé voor het mooi te klein en heeft W de coupé in kunnen ruilen voor het zelfde type, zelfde jaartal maar een breakuitvoering! Dikke mazzel.
De groene BMW break heeft heel wat heen en weer ritten gemaakt van en naar M'Celles!
Al snel werd duidelijk dat het handig was een klein autootje erbij te hebben voor aan en afvoer van materiaal, zodoende kwam er een Citroen C15 naast het huis te staan. Heel handig en gemakkelijk.
Eenmaal definitief geïnstalleerd werd de BMW op Frans kenteken overgeschreven (gedoe; bureaucratie van vanjewelste op de prefectuur)  We vonden in Nederland net voor vertrek  nog een Peugeot 405 break, die zou de C15 vervangen. en daar kon ik dan mee naar mijn werk in Langres!
De Peugeot bezorgde me op een dag een bijna hartstilstand toen ik wilde remmen en de auto gewoon door bleef rijden! Auto total loss, ikzelf gelukkig niets bijzonders.
Dus op zoek naar iets anders. Inmiddels ben in de volgorde vergeten, maar we hebben nog een Renault 5 gehad, toen vonden we de Renault4 (voor een prikkie) bij een klant van de hapkar in de garage dat was in 2009. Tot vandaag heeft W daar enorm veel plezier van  gehad, nooit veel onkosten en weer of geen weer het ding rijdt! De Renault 5 werd verkocht en we vonden een Saxo, daar rijdt M nu al weer een tijd mee door Lille! Wim's droom een DS of een ID kwam uit toen we die aanschaften via leboncoin, helaas hebben we die vanwege diverse omstandigheden weer moeten verkopen. Sinds een paar weken heeft hij het maar steeds over een Calibra!! Hij zit dagen op internet en ziet zichzelf al scheuren! Maar we moeten wel reëel blijven, een Calibra is natuurlijk gaaf,  maar daar iedere dag die 1.5 km mee naar beneden en 's avonds weer naar boven is natuurlijk een beetje zonde! Okay we hebben nu natuurlijk een "landje" in Langres en gaat W minstens een keer per week op en neer, maar ik vrees dat  het verbruik , verzekering e.d. niet dezelfde zullen zijn als de onkosten van de R4! We hebben jl. vrijdag de R4 op internet gezet en nog dezelfde dag een koper gevonden. (daar rekenden we niet op!) Maar gisteren zegt W ineens dat het toch wel heel erg jammer is en we hebben voor hem dus nog niets anders. Er is erg veel  op de markt maar er is veel rotzooi bij en je hebt af en toe het gevoel beduveld te worden waar je bij staat. Vandaag wordt de R4 opgehaald! We nemen afscheid van een tijdperk. Nu hopen z.s.m. iets anders te vinden, voor een beperkt budget, want lopen of met de fiets is geen optie. Gelukkig mag W tijdelijk de Xantia van de buurman even lenen. We hebben inmiddels twee Calibra's bekeken, een té duur, andere geen kentekenbewijs meer en dat geeft te veel problemen, dus nu een afspraak voor het  kijken naar een Reanault Kangoo. Er is veel te koop maar je schrikt van én de bedragen en de malafide praktijken!

Ongemakken, ouderdom of stress????

Wim klaagt nog steeds over zijn rug en komt af en toe in eens met een stijve nek thuis. Ook de stoel in de Scenic is voor hem geen pretje. We hebben al een kussentje aangeschaft op lende hoogte als steun, daar heeft hij een beetje baat bij. Een andere stoel is geen optie, dus  zal hij het ermee moeten doen. We denken dat het vooral het gevolg is van de werkzaamheden in de melkput, die is voor hem eigenlijk te laag, bij iedere koe (het zijn er inmiddels 150!) moet hij om de uiers schoon te maken en de apparatuur aan te leggen even bukken. Dat is denk ik (maar ik ben geen arts of fysiotherapeut) de oorzaak. De tien voorgeschreven fysiobehandelingen hebben de pijn verlicht maar het blijft zijn zwakke punt. Zelf heb ik (maar dat zal de leeftijd wel zijn) ook hier en daar wat "auwtjes" o.a. rusteloze benen vooral 's nachts en dat gaat soms gepaard met kramp. Ik heb in het verleden al vaker mijn spataderen laten behandelen bij de fleboloog, maar ze komen terug. Er is momenteel nog maar een arts die de behandelingen doet en die is officieel met pensioen, maar om zijn patiënten toch de gelegenheid te geven is zijn praktijk een keer per maand geopend, helaas was ik net te laat met het maken van een afspraak want in de zomermaanden injecteert hij niet.
Ook Wim zijn "bazin" had Wim's klachten opgemerkt en  aan hem een telefoonnummer gegeven van een meneer die diverse klachten behandelt. Weliswaar niet echt in de buurt maar waarom niet????
Dus toch maar gebeld en een afspraak gemaakt. We hadden geen idee of het een magnetiseur, een kraker of een hocus spocus gedoe zou zijn.
JL vrijdag was het zover: afspraak in Beauchemin om 10h45. Meteen na zijn werk, (even overall uitgetrokken natuurlijk) en op pad. Adres snel gevonden en er stond al een ander persoon voor de deur te wachten. iets voor elf liet meneer ons binnen, op plastic slippers en in zijn korte broek ontving hij ons in zijn eetkamer. Hij vroeg aan Wim wat hem mankeerde en vroeg hem zijn overhemd en
t-shirt uit te doen en op de eettafel te gaan liggen met zijn bovenlijf op een handdoek. Meneer betastte de ruggenwervels een voor een van beneden naar boven en zei meteen: "Ja hoor, ik voel het al, er zit iets scheef en een zenuw beknelt de boel". Hij zette zijn vuist op de desbetreffende wervel en duwde en draaide tegelijkertijd, ik zag Wim's gezicht verschieten van kleur en ik zag dat het niet lekker aanvoelde. Meneer volgde de rest van de wervels en maakte op verschillende punten diezelfde handelingen, "Volià" zei hij en toen mocht Wim op een stoel gaan zitten en nam hij een voor een zijn armen beet en deed daar ook van alles mee, Wim's stijve nek bewoog weer gewoon en hij mocht zich aankleden! Ik vroeg hoe het was en kreeg de indruk dat de stijve nek verholpen was. Het voelde een beetje beurs hier en daar zei hij tegen me. Ik vroeg aan de meneer of hij een volgende keer iets voor mij kon doen i.v.m. mijn benen. Hij keek op de klok en had nog wel even.
Ook ik mocht met mijn bovenlijf op de handdoek plaats nemen, liggend op mijn buik met mijn armen boven mijn hoofd ging hij in eerste instantie hetzelfde te werk als bij Wim. Bij de wervel net boven mijn billen stopte hij. "Ja dat is de boosdoener", zei hij en vervolgens voelde ik een vlammende pijn . Vervolgens zette hij zijn hand in mijn flank en ook daar deed hij iets wat absoluut geen pretje was, eerst de rechter en toen de linker kant. "Voilà!!, dat zal wel helpen", er zat ook bij mij iets bekneld volgens hem. Ik mocht nog even mijn beide benen optillen  terwijl hij die beetpakte, draaide en trok voelde ik iets wegschieten. Met een gevoel bont en blauw te zijn, stond ik heel voorzichtig op, het leek alsof ik geradbraakt was. Een rekening krijg je niet, meneer is geen arts, doet dit omdat hij een "gave" heeft en laat het aan zijn "patiënten" over wat je er voor over hebt. Hij nam de envelop aan en stopte die in een kistje in de buffetkast, zonder verder ernaar te kijken en wenste ons een fijne dag en met een tot ziens stapten we beiden de deur uit. Buiten stond een oudere man te wachten die ons met een glimlach passeerde. Ik wist niet hoe ik in de auto moest gaan zitten. Alles voelde beurs.
Vannacht heb ik sinds lange tijd geslapen zonder benen die je het het liefst af zou willen schroeven en zonder kramp. Vandaag voelen mijn heupen nog steeds beurs, maar dat zal wel over gaan (toch?). Wim heeft geen stijve nek meer en zijn rugpijn is beduidend minder, maar voelt ook waar er precies is gedrukt en getrokken. Ik ben optimistisch, misschien moet Wim nog een keer terug? We zullen zien!

Actualiteiten:

De moestuin is gefreesd door de buurman (die het in 10 minuten voor elkaar had, maar een belachelijke prijs vroeg, maar wij hebben geen machine dus je bent min of meer afhankelijk en dat weet ie kennelijk!)

Boontjes, sla, snijbiet, aardappels, wortels en bieten zijn al boven de grond! De tomatenplanten van meneer R. slaan aan en nu maar hopen op een goede en gezonde groei en oogst. Onze oude aardbeien planten hebben tot nu toe 11 potten jam opgeleverd.  Ook de rabarber al twee keer geplukt voor compote en taart.

De fruitbomen zien er best goed uit en de kippen leggen erg veel eieren, soms een beetje TE en dan loop ik er een beetje mee te leuren, helaas zijn sommige « klanten » niet echt regelmatig in het afnemen en dat levert soms wat probleempjes op. Maar we lusten ze zelf ook dus dan ga ik maar aan het bakken van koekjes of cake en stop dat voor onverwacht bezoek in de vriezer.

Over bezoek gesproken we kregen half mei bezoek van een college vanuit onze Eurotax/ARB tijd, hij kwam samen met z’n vrouw een weekje op de camping in de buurt in een huisje, we kenden elkaar van het werk en hij had ooit gezegd ik kom een keer langs en dat deed ie dus, we maakten kennis met zijn lieve vrouw (een schatje) en hebben het echt heel erg leuk gehad met elkaar. Soms ben je verwonderd om op deze manier mensen te leren kennen waar je een klik mee hebt en die je van te voren eigenlijk niet of nauwelijks  kende! Een stel vrienden erbij dus! Helaas zijn we in de loop van de jaren veel “vrienden” uit het oog verloren.

 Jammer maar de realiteit.  Met de Fransen is en blijft het lastig, ze zijn teveel op zichzelf en de “feestjes” van onze burgemeester slaan wij over. Zijn kliekvorming zint ons niet! Gelukkig heb ik mijn messenmakersvrienden. Wim heeft weinig behoefte aan “mensen” maar merk toch dat hij iedere keer weer best trots is, (als hij het kan laten zien aan anderen), op alles wat hij hier in huis heeft gemaakt en al zou hij het nooit meer doen, hij heeft eer van zijn zware en vele werk! Zo jammer dat zijn vader het nooit heeft gezien.

Sinds vorige week hebben we een “adoucciseur” oftewel een waterontharder; we hadden zo’n enorme last van hard water en heel erg veel kalk dat alle apparatuur het met regelmaat van de klok begaf! In een kleine maand tijd de close-in boiler, de mengkraan en de “strontvermaler”. Na een aantal offertes zijn we op een hele schappelijke manier met een firma in zee gegaan en hebben we een showroommodel kunnen kopen, die is nu geïnstalleerd en het is onvoorstelbaar wat een verschil alleen al met het douchen en de was!

Wim had altijd, zeker in de winter, veel last van zijn huid, droog en jeukerig door het te harde water! Als je nu de douchekraan open doet voel je het verschil! Ja het is geen goedkoop ding maar we denken het er toch in twee jaar uit te halen. Volgens zeggen gaan ook de leidingen na verloop van tijd hierdoor weer beter stromen en lost de aangekoekte kalk heel langzaam op.

Ja leuk zo'n oud huis maar er blijft altijd wel iets te doen, van de winter moeten we gaan schilderen want de verf begint echt lelijk te worden en de muren kunnen wel een nieuw laagje gebruiken. De buitenkant moet gevoegd maar dat stellen we nog even uit, kunnen niet alles. Dak moet ook van mos worden ontdaan, maar Wim gaat dat niet zelf doen, vindt het op een ladder staan tegenwoordig niet  zo prettig  meer. Vervelen is er dus niet bij.

Een last van onze schouders.

Gisteren was een spannende dag, het was weliswaar zondag, maar M. had desondanks gisteren een sollicitatiegesprek. Al sinds begin van 2015 maakten we duidelijk dat het van groot belang was/zou zijn om een vakantiebaan te zoeken. In juli en augustus krijgen ze namelijk geen beurs en de huur en alles gaat gewoon door. Ook een naheffing van elektra en de taxe d'habitation van het vorige appartement (de taxe van dit jaar in het nieuwe apart komt nog en valt vast en zeker vies tegen!) moet betaald worden en ze krijgen het dus flink voor de kiezen. Als ik iets aantrekkelijks zag dan stuurde ik het haar toe, maar eigenlijk moe(s)t ik me er niet mee bemoeien. Vorige week was er een uitnodiging voor een gesprek, het postorderbedrijf van le bonprix zocht een twee-talig iemand voor de klantenservice. Helaas is het niets geworden en dus ging de zoektocht verder.
Gisteren om 16.00 uur was het gesprek, in Gravelines een uur van Lille aan de kust, op een camping
waar veel Nederlanders, Engelsen en Duitsers bivakken op weg naar of van Engeland.
Ik zat op steeltjes te wachten op een berichtje, maar wat er kwam niets!!
Ik wilde niet zelf bellen en werd met het verstrijken van de tijd steeds onrustiger. Eindelijk ging tegen 19.00 uur de telefoon, ze waren weer thuis, A-L had, gedurende het gesprek, twee uur in de saxo gezeten om te wachten!! Het strand is 100 meter verder.
Ik was gespannen en vroeg hoe het was gegaan, M grapte : "ik was te jong, dus ben niet aangenomen.
Nee, hoor mam grapje ik HEB de baan." Van 1 juni tot en met 30 september, inclusief logies in een mobile home. Het is mogelijk om op vrije dagen naar huis te rijden, dus dat is helemaal perfect.
Wel moet ze een week in juni terug voor de herkansing voor het examen (wat ze niet gaat halen) maar verder is er dus voor in ieder geval 4 maanden WERK + salaris. Ik kan niet zeggen hoe blij wij zijn met dit goede nieuws, een last van onze schouders, een pak van ons hart, want wij kunnen het niet ophoesten als er grote dingen betaald moeten worden en de pa van A-L lapt het allemaal aan zijn laars.
We hopen nu dat A-L zich ook zal inzetten iets te vinden, want het kan en mag niet alleen van M afhangen. A-L zal echt moeten gaan leren wat onafhankelijker te worden en zelfstandiger. Het lieve kind is niets gewend en steunt naar onze mening een beetje teveel op M.
Hopelijk ziet ze dat zelf ook in en gaat ze serieus aan de slag om iets te vinden. 5 maanden thuiszitten lijkt ons niet echt gezond.

Af en toe erger je je groen en geel!

Soms is het onbegrijpelijk hoe bepaalde zaken hier in Frankrijk functioneren: om je echt groen en geel aan te ergeren, maar ik denk dat het in Nederland op dit moment ook niet echt veel anders is. (ben toch nog steeds blij hoor om hier te kunnen wonen en te genieten van de kwaliteit van leven!, daar heb ik het dus niet over) Het gaat over "werknemer" zijn! Had ik van de winter zo'n gedoe met het arbeidsbureau dit keer is Wim flink de klos. Op de boerderij is het zwaar werk, de melkstraat is voor zijn lengte eigenlijk te laag en dus staat hij én 'smorgens, én 's avonds meer dan twee uur in een houding die slecht is voor zijn rug! Hij heeft al een poos veel last van zijn rug, er zit ergens tussen zijn schouderbladen een zenuw bekneld. Gevolg: veel pijn en tintelingen in zijn nek en zijn handen. Hij wilde in eerste instantie natuurlijk niet naar de huisarts, maar na veel vijven en zessen toch een afspraak gemaakt. Zij stelde vast dat hij minstens een week niet moest gaan werken, schreef medicijnen en  tien fysiobehandelingen voor. het was een vrijdagavond en hij wist dat zijn "maat" die avond niet zou werken en er was ook nog eens een enorme stroomstoring in drie van de omliggende dorpen ,veroorzaakt door een collega die met een tractor en aanhangwagen in een elektriciteitsdraad was blijven hangen, gevolg vier verbrande wielen van de tractor en gelukkig door zijn eigen tegenwoordigheid van geest geen verdere ernstige gevolgen voor hem zelf ( als hij was uitgestapt was risico van elektrocutie HEEL groot geweest) dus wilde hij de boel de boel niet laten en is toch ondanks een arbeidsongeschiktheid toch gaan helpen. Hij meldde zich dus m.i.v. zaterdag officieel ziek.
maandag de fysiotherapeut gebeld en daar kon hij woensdag al terecht. Inmiddels was het mooi weer en het gras groeide snel. Door de restricties van het thuis zijn kon ie voor zijn goeie fatsoen natuurlijk niet gaan maaien! Al snel sloeg ( je houdt 't niet voor mogelijk) de verveling toe! Hij was niet tegen te houden en ging dus na 8 dagen rust en twee keer fysio weer naar zijn werk! Hij was ook ongerust over de inhouding op zijn salaris vanwege ziekte. Dit was de tweede keer in zijn carrière dat ie ziekgemeld was en de vorige keer 6 jaar geleden werd hij niet betaald! Gisteren kwam hij dus met zijn loonstrook thuis en de bijbehorende cheque; en inderdaad een week niet gewerkt = 1/4 ingehouden!!!!!!!!
Dat is toch niet normaal, stel dat hij een been breekt? Krijg je dan helemaal geen uitkering. Kijk natuurlijk zijn er wachtdagen, hij betaalt flinke premies voor arbeidsongeschiktheid en alles , maar dan zo'n inhouding op je minimum jeugdloon? dat is toch van de gekke? Maandagochtend hang ik aan de telefoon, ik ga bellen met de verplichte ziektekostenverzekeraar. Ik wil graag weten hoe het zit. Hij zei vanochtend zelf al dat ie blij was dat hij toch (tegen mijn zin en die van de huisarts in), was gaan werken want hoe zou anders die loonstrook eruit hebben gezien?

Van alles en nog wat.

De nieuwe kippies uit Louvières zijn erg kaal en heel schuw en schrikkerig! Ze zitten het liefst de hele dag op de stok en hebben regelmatig bonje met de anderen! Eieren leggen gaat erg goed, bijna iedere dag rond de 10 eitjes om te rapen en inmiddels  er dus vaste klanten voor. Dat gaat dus goed.
Vanochtend heeft WF voor ons het stukje moestuin gefreesd ( het bedrag dat hij ervoor vroeg was een beetje  veel, maar het is gedaan en wij hebben geen machine en zouden niet weten aan wie anders te vragen!) en nu kunnen we aan de slag met planten en poten van diverse groenten. Als het meezit krijgen we ook dit jaar van JPR een aantal tomatenplanten en ik heb een klein zakje pootaardappeltjes kunnen kopen, precies genoeg voor een paar maaltjes. Wil graag wat variatie dus behalve tomaten en aardappels, ook uitjes, boontjes, courgette en butternut en natuurlijk sla. Wim heeft het oppervlak van de moestuin iets vergroot door de aalbessenstruiken te verplanten en die slaan goed aan en zitten vol kleine trosjes. Ook de aardbeien beginnen al lekker te groeien. Een moestuin is leuk maar het enige nadeel is dat vaak alles tegelijk goed is om te oogsten dus liever kleine hoeveelheden, want je moet het ook allemaal verwerken! Het is prachtig weer en Wim heeft al een keer gemaaid en het gazon is aan een tweede maaibeurt toe, maar hij was vorige week een week thuis met flinke rugpijn en heeft een verwijzing gekregen van de huisarts voor 10 fysiobehandelingen, heeft er nu 4 gehad en het gaat stukken beter; maar eigenwijs als hij is wilde hij toch jl. maandag al weer naar zijn werk!  Dus dat maaien moet even wachten.
In Lille zijn er een aantal flinke rekeningen op de mat gevallen, waar ze geen rekening mee hebben gehouden: ten eerste na een overstap van energiemaatschappij een eindafrekening die er niet om liegt!
Geen idee waarom de afrekening zo hoog is want ze betalen al een flink maandbedrag, maar alles is elektrisch ook de verwarming en dan loopt het dus kennelijk snel op! Komende winter dus maar een dikkere trui en wollen sokken aan! En toen kwam er vorige week hier via de post een aanmaning voor de "taxe d'habitation" van hun vorige appartement. Omdat ze daar natuurlijk al een tijdje niet meer wonen, was dat in de vergeethoek geraakt en dat viel dus vies tegen, het bedrag voor 18m2 is in Lille dus bijna meer dan wij voor ons hele huis betalen! Dat was dus even grote paniek, maar tegelijkertijd ook hun pakkie an!
In het museum begint de bezoekersstroom heel langzaam op gang te komen, Vind het alleen verschrikkelijk dom dat mijn cheffin er totaal geen rekening mee heeft gehouden bepaalde feestdagen en activiteiten een beetje op te splitsen, zo heeft ze mij bijvoorbeeld het weekend van 16 mei (museumnacht tot 24 uur open) ingepland voor zaterdag van 10.00-24.00 uur dan zondag van 10-18.00 en maandag en dinsdag idem!!! Volgens mij mag dat niet eens van de inspectie maar er viel eigenlijk niet over te discussiëren,: "vorig jaar was t  FM die zo'n rooster had" dat was het enige antwoord! Na veel heen en weer gepraat neemt FM de zaterdagochtend van me over en AM wilde een zaterdag met me ruilen dus heb ik dank zij mijun collegae nu wat marge, maar stom vind ik het wel!
Moet toch niet mogen 's ochtends om 10 uur beginnen en dan na een middagpauze doorgaan tot 24.00 uur???? en dan de volgende ochtend weer fris en fruitig klaar staan?????? Zelf komt ze op zo'n manifestatie niet voor half zes aankakken en is alleen een beetje aan het flaneren en steekt geen vinger uit! Lekker makkelijk dus! Ze is de laatste tijd niet echt "gezellig" en sluit zich erg vaak boven op in haar kantoor, gelukkig zijn de collegae leuke fijne meiden en ben je in het weekend lekker alleen. Als ik met haar samen zou moeten werken, ouf??????

villa kakelbont.

Onze kippies doen het goed. We hebben er op het moment 11 en een haan, maar of deze doet wat ie zou moeten doen dat weten we niet. Voorlopig is nog geen enkele hen broeds geweest dus of er eieren zijn die bevrucht zijn, geen idee. Maar eieren leggen, nou dat kunnen ze! Iedere dag minstens een stuk of 6 af en toe zelfs oplopend tot 9 op een dag. Onze eierhandel gaat dus verschrikkelijk goed. Het komt zo nu en dan zelfs voor dat de vraag groter is dan het aanbod. Onze prijs is kennelijk aantrekkelijk en het feit dat de eieren kersie vers zijn is waarschijnlijk bijzonder bijzonder, want veel mensen zeker via mijn werk willen er wel minstens 12 in de week! We verkopen de eieren voor 2.50€ per dozijn, men moet wel zelf voor een doos zorgen.
Onze kippen zijn afdankertjes van de grote farms waar er zo'n 6000 in het totaal rondlopen, soms met vrije uitloop, maar na een jaar eieren leggen worden ze voor zo'n exploitant te duur, De opbrengst is dan niet meer in verhouding met de kosten van hun voer en onderhoud en dan gaan ze ze dus ruimen. Voor 3€ per kip kan je ze dan reserveren en de advertenties staan dan op internet en/of in de krant.
Dit is nu intussen de derde keer dat wij op die manier kippen kopen en veelal zijn het van een soort die "label rouge" eieren leggen. In de supermarkt de duurste eitjes, maar voor ons dus heel aantrekkelijk; groot van formaat en bijna iedere dag wel een ei!
De huisvesting onze " villa kakelbont" is inmiddels al een paar keer aangepast. Als we eens een weekend weg willen dan moet het hok ruim en afgesloten zijn. Het risico van een marter of een vos die alles opvreet is TE groot! Dus heeft Wim de garage verbouwd en de binnenren vergroot. Vanochtend hebben we de twee oude trapjes die dienen als stokken voor de nacht verwijderd en een aluminium ladder neergelegd,  Vanavond zullen we helpen ze daarop te zetten zodat ze snappen dat dat voortaan hun slaapplek is. Aanstaande zaterdag gaan we nog 4 hennen ophalen in Louvières, er is dan plek genoeg en worden we steeds meer zelfvoorzienend, met de opbrengst van de eierenverkoop schaffen we nu voer aan. Op die manier kost het ons niets extra's!

Lente en onze nieuwe tentoonstelling.

Vandaag 2 april, mijn eerste officiële werkdag na de inauguratie van onze nieuwe tentoonstelling jl. dinsdagavond. Het seizoen is begonnen en de nieuwe tentoonstelling staat, weliswaar met de nodige vertraging en strubbelingen, maar daarover later meer.
Buiten ( het is nu "vastentijd") is het slecht weer, erg veel regen en ijskoude windvlagen, dus helemaal niet het "lente"gevoel.
Onze nieuwe tentoonstelling voor de komende twee seizoenen heeft als thema: La Toilette, soins de corps et accessoires". Dat La Toilette gaat vast en zeker bij onze landgenoten en anderen rare associaties geven denk ik. Hier is het zo gebruikt in de zin van "verzorging" voor ons is het eerder de wc.pot! Hahaha!
De laatste weken van maart waren we met het hele team druk in de weer de laatste puntjes op de i te zetten. Dat valt niet altijd mee, FM heeft soms een beetje te veel noten op haar zang, maar ach daar leer je mee te leven.
LG de conservatrice heeft een aantal dingen geaccepteerd van het grafisch ontwerp team, die wij liever anders hadden gezien, maar aan ons wordt niets gevraagd dus houden wij wijselijk ons mond.
Jl dinsdag was de officiële opening met champagne en lekkernijen. Er waren 400 uitnodigingen verstuurd, helaas kwamen er slechts een 80-tal mensen en was ook Mevrouw de Burgemeester afwezig. Het was gezellig en dat is het voornaamste.

Vanaf vandaag dus weer present, heb dit seizoen in principe iedere woensdag en vrijdag vrij, maar als ik een keer in de drie weken het weekend werk , dan heb ik meteen 4 dagen aaneensluitend.
Daarentegen als ik het weekend vrij ben heb ik een "lang" weekend: vrijdag , zaterdag, zondag!
Nu we een autobahn vignette hebben van Zwitserland, gaan we vast en zeker nog wel een keer een weekend die kant op. Dunkan heeft het met Kismo prima gehad en CG vond het zelfs moeilijk om afscheid van hem te nemen, hij mag altijd terugkomen voor een logeerpartij! Goed om te weten dus!
Ver is het niet, helaas alleen niet altijd péage en veel kleine wegen maar in dik 3.5 uur zit je er. Jammer dat Zwitserland zo schrikbarend duur is.