In de lappenmand.

Donderdag 14 juli 2016, Liberté, Egalité, Fraternité, vandaag nationale feestdag en net als vorig jaar zit ik achter de balie, mijn gezellige bazin heeft de planning van vorig jaar gewoon gekopieerd en dus ben ik weer de klos! Niet dat ik anders iets aan deze feestdag gedaan hebben hoor, want in ons dorp zijn dit soort festiviteiten voor een beperkt gezelschap. Hij (onze burgemeester) heeft het zo voor elkaar dat er behalve zijn naaste familie en die van onze locoburgemeester de enigen zijn op een enkeling na die gisterenavond aanwezig waren tijdens het jaarlijkse "diner". dat was in onze beginperiode wel even anders! MB had het toch als burgemeester beter voor elkaar, hij hield iedereen te vriend en op gelegenheden zoals het diner op 14 juli was de zaal tot aan de nok gevuld met meer dan 60 man. Nu is het dus een handjevol, ze doen maar!
In  Nogent is er vanavond veel te doen, maar het grootse vuurwerk begint pas om 23.00 uur en daar krijg ik Wim niet voor te porren, dat wordt hem te laat. Hij moet toch vroeg op en slaapt de laatste maanden steeds maar slechter.  Ik heb hem eindelijk zo ver weten te krijgen mee te gaan naar dokter B. Ik ben daar op dit moment onder behandeling vanwege een uiterst pijnlijk rechtervoet. De pijn heeft veel weg van een hielspoor en die zit er dus ook wel degelijk, dat was op de röntgenfoto goed zichtbaar, maar de plek waar het vooral het meeste zeer doet is totaal niet te rijmen met die hielspoor. In 2012 hadden zowel Wim als ik er last van en heeft dokter B ons ervan af geholpen door zijn chromatotherapie. Een bijzondere ervaring, een therapie d.m.v. een klein soort zaklampje met lensjes van diverse kleuren die hij op de pijnplek laat schijnen terwijl de rest van het lichaamsdeel is bedekt met een zwarte lap. Het gebeurt allemaal in het donker en na de behandeling moet je nog 20 minuten in het donker blijven. Dus had ik een consult bij hem afgesproken en heeft hij mij nu twee keer behandeld (voel nog geen echte verbetering, maar hoop doet leven)!
Vorige week besprak ik Wim's slapeloosheid en vertelde dokter B me dat hij hem ook zou kunnen helpen, dus heb ik Wim ervan kunnen overtuigen mee te gaan en dat deden we dus gisteren. Wim werd behandeld via zijn ogen. Vannacht heeft hij nog geen verschil gemerkt en was hij om half vier klaarwakker en slaapt dan niet meer in. Afspraak is dat als hij de eerste 8 dagen geen verbetering voelt dat we moeten bellen, om te overleggen. Ik hoop echt dat het toch positief resultaat zal opleveren voor hem , want te weinig nachtrust is niet goed met zijn fysiek zware baan.
Dokter B zei dat hij toch moest proberen wat te gaan sporten, want alleen werken en de beide tuinen onderhouden is nou niet echt ontspanning. We zouden wat meer samen moeten doen. Omdat de tuin in Langres aan een fietspad ligt hadden we het er al over gehad om te kijken of we niet een fiets moesten aanschaffen om daar zo nu en dan eens gebruik van te maken, Mijn elektrische fiets is niet echt geweldig meer (goedkoop chinees ding en de accu laadt niet goed meer op) maar op plat terrein misschien toch wel haalbaar. Gisteren kreeg ik na gedane zaken van Madame L weer wat centjes en thuisgekomen keek ik op de Franse marktplaats en zag ik vlak in de buurt een v.t.t., voor een redelijke prijs. Dus ik opgebeld en erheen en de fiets voor hem gekocht. Fiets achterin de auto laten zetten en auto in garage gezet met fiets erin. Toen hij thuiskwam vroeg hij wat dat was, ik gezegd dat ik een cadeau voor hem had gekocht! Hij was verbaasd haalde de fiets eruit, bekeek hem aan alle kanten en zei dat het een prima karretje was. Vandaag gaat hij hem helemaal schoonmaken, want hij was flink vies. Hoop echt dat hij af en toe een ritje ermee zal gaan maken, om zijn hoofd een beetje te legen en frisse lucht op te doen. Dat heeft hij heel hard nodig.

De kat die krabt de krullen van de trap.

Spark, de kater van M. die sinds begin mei bij ons in huis is, zit boven op M's kamer en is niet echt happy! Hij zou zo verschrikkelijk graag naar buiten willen, maar dat gaan we niet doen, het is te link, als hij straks begin september weer boven op het appartement zit in Epinal dan zou hij niet meer wennen. En we hebben geen idee wat hij zou doen als hij buiten is, loopt hij weg? krijgt hij ruzie met de anderen? geen risico's dus. Hier in huis wordt hij getolereerd. Dunkan vertoont jaloerse trekjes en Emo gaat meteen grommen, maar het is nog niet uit de hand gelopen (gelukkig) Wel hebben we van de week ontdekt dat hij dus inderdaad het gezegde letterlijk neemt en aan de zijkant van de trap naar boven, lekker zijn nagels scherpt! < heel fijn, maar niet heus>. Gisterenavond kwam M even langs  met de was i.v.m. terugkomdag op lycée in Epinal, maar Spark gunde het baasje geen blik waardig!
Het weer is heel onbestendig, veel regen gehad de laatste weken, echt verschrikkelijk heftige buien, extreem veel nattigheid voor de tijd van het jaar. Op ons landje in Langres is het drijfnat en komen zaden niet op of worden blaadjes van sla e.d.. opgegeten door slakken, morgen er heen en korrels strooien en de kapucijners opbinden!
Helaas heb ik  van de week ontdekt dat onze grote vriezer in de stal, niet meer goed sluit. Daar zit nog aardig wat voorraad in, dus dat komt slecht uit, de temperatuur is niet constant dus al het brood voelde zacht, e.e.a over gedaan in de vriezer in de keuken, maar het blijft lastig want zou niet weten waar ik met de spullen heen moet. Heb hem leeggehaald en snel schoongemaakt en weer aangezet, thermometer erbij! Maar nu blijkt het rubber dus kapot en sluit hij daardoor niet goed meer. Nieuw rubber wordt niet los verkocht, alleen in combinatie met de klep! Kost meer dan een nieuwe, maar helaas geen buffer voor zo'n uitgave. Wim heeft alle extraatjes gebruikt voor een nieuwe dakbedekking op de garages, dat was heel hard nodig, het bitumen was door en door verzopen en tastte daardoor ook de balken aan. Soms moet je kiezen.
 Op mijn werk, de laatste weken een hele onaangename sfeer door het humeur en de opmerkingen van mijn "bazin"! Ze loopt een beetje te veel naar mijn zin te katten en dus heb ik jl. dinsdag de stoute schoenen aan getrokken en haar verteld dat ik hier niet zo blij mee ben. Ze zei dat ze vindt dat ik niet kan fotograferen, de foto's van de "stukken" zijn wazig en moeten over, daar baalt ze van (eigenlijk HAAR werk) want nu moet het over en zij heeft daar geen zin en tijd voor!!!! Dus gaat ze mij aanstaande dinsdag uitleggen hoe het dan wel moet! Nou ik ben benieuwd en zie er tegen op. Ook begon ze over een fout in de kas, (als AM daar niets over had gezegd zou ze het nooit hebben geweten, en de fout was dus allang opgelost) maar dat zinde haar dus ook niet! Het gesprek eindigde met haar opmerking dat ze het inderdaad anders had moeten formuleren en dat ze dus niet echt tactisch was geweest, nou dat is al heel wat!!!! Zo blij dat ik op Wim's aandringen, naar boven ben gegaan. het luchtte mij in ieder geval erg op.
Bazen hier zijn volgens Wim "ratten" geloof nu zo langzaam maar zeker dat hij gelijk heeft.

Weekend Brussel/Rotterdam

Het stond al een poosje op de agenda; het weekend van 3/4/5 juni naar Nederland. Dus regelneverij voor hond, kippen, konijnen en katten+ logeerkat Spark.
Altijd een heel gedoe, maar er was mooi weer voorspeld dus geen gedoe met water voor beesten ed.
Aan GD gevraagd of hij de eitjes weg wilde halen uit het hok want aan de overburen hoeven we dat niet te vragen , die vergeten het 9 van de 10 keer.
Vrijdagochtend (veel te) vroeg opgestaan en naar Brussel gereden, Wim wilde daar graag een keer naar toe. Eenmaal in Brussel , kwamen we er al vrij snel achter dat het daar erg slecht staat aangegeven, Wim raakt dan al snel oververhit en gaat zitten zuchten. Maar hebben een parkeerplek gevonden, alhoewel die toch nog vrij ver van het stadscentrum af lag. We liepen naar de Grote Markt, prachtig al die mooie gebouwen, het was erg druk, veel toeristen en overal militairen (vanwege de aanslagen  van een tijdje terug), we zagen Manneke Pis dit keer aangekleed met voetbaltenue, wat is ie klein als je er voor staat! terug gelopen naar de auto en toen de weg gezocht naar het Atomium, M. was daar een weekje of wat geleden, dus ja dan wil Pap natuurlijk ook.
Ik had geen behoefte naar boven te gaan, dus ging hij alleen, er was een groot evenement op het plein ervoor en later bleek dat je in een hijskraan met een bak eronder op grote hoogte kon dineren, ook niet echt mijn ding.
Daarna op weg naar Goedereede, voor een bezoek aan J&M de L. Wat wat dat een tijd geleden dat we die gezien hadden (op Oma A. 's herdenkingsbijeenkomst), dus het was een heel bijzonder weerzien. Zij wonen tijdelijk in een heel aangenaam huis op het eiland in afwachting van de oplevering van hun riant toekomstig appartement). We hadden afgesproken daar niets te willen eten, zouden ook niet te lang blijven; nou dat liep allemaal een beetje anders, het werd uiteindelijk dik half tien voordat we weer in de dichte mist in de auto stapten. We besloten toch anders te rijden en het pont te nemen dat van Rozenburg naar Maassluis vaart, dat ging allemaal erg vlotjes en we stonden iets over tienen bij van Ruyven voor de deur en kochten daar twee broodje kroket want we hadden toch best wel trek!
We kwamen om iets voor half elf bij TvW aan, die zat witjes en heel erg moe op de bank, we kletsten ook met haar even bij en vertrokken naar ons logeerkamertje.
Zaterdag natuurlijk naar de centrummarkt in Rotterdam, dat is intussen vaste prik: heerlijk al die geuren, kleuren en keus. 's middags hadden we beiden afzonderlijk een afspraak, dus gingen we ieder zijns weegs. We spraken af elkaar weer bij opa C te zien. Ik was op bezoek bij EC die dik een jaar geleden een hersenbloeding heeft gehad en nu visueel gehandicapt is, ze had net sinds twee weken haar geleidehond gekregen een labadoedle, was een lief beest. We hebben samen op het balkon gezeten en  uitgebreid de tijd genomen om bij te praten. Tegen zes uur was ik bij C maar Wim was in geen velden of wegen te bekennen. Tegen half acht viel de regen met bakken uit de hemel en kreeg ik een sms dat hij even de bui afwachtte en eraan kwam. Zijn ontmoeting met mevrouw N, was hem heel zwaar gevallen.
We bestelden babi pangang/tjap tjoy met bami bij de hofleverancier van C en hebben daar heerlijk van gegeten ( veel te veel natuurlijk) en aten slagroomvla van jumbo toe. Onze boodschappen hadden we bij de lidl gedaan en die hadden we bij TvW in de koelkast gedaan. We keken naar de beste zangers en gingen bijtijds naar de Spinnerij. Daar hadden we uitgebreid de tijd om met elkaar van gedachten te wisselen  over Wim's emotionele bezoek.
Zondagochtend zijn we vroeg naar Rotterdam gegaan en daar "de trap" beklommen, wat een belevenis! het was prachtig weer dus het was genieten, nostalgisch weerzien en keken met plezier naar de film over de wederopbouw van Rotterdam in het ( bij mij zeer bekende) bioscooptheater Kriterion.
Daarna met de auto naar Katendrecht om de SS Rotterdam te bezoeken. We vonden de rondleiding met audiogids een beetje te kostbaar, dus dat eventueel een andere keer. ook daar weer volop herinneringen omdat papa Harry daar veel op vertoefde. Daarna reden we naar Tessenderloo en hadden we een hele aangename ontmoeting met KG, we werden heel erg hartelijk ontvangen met van alles aan lekkers en kon ik het lege Westvleteren kratje mee nemen naar huis, waar hij zijn moeite voor had gedaan. Wat een ontzettende geschikte vent!

In mei leggen alle vogeltjes een ei

Helaas zijn bij ons de meeste nestkastjes (nog) leeg, het weer is echt bijzonder slecht voor de tijd van het jaar; het is koud en heel erg veel regen. De kippen lopen tot hun knietjes in de bagger!
De kuikens groeien zoo hard dat Wim ze in het kippenhok heeft gezet met een afrastering omdat de andere kippen het waarschijnlijk niet op prijs zullen stellen. Het binnenhok is ook erg nat, de betume platen die op het dak liggen zijn helemaal verzadigd van het water en zijn hard aan vervanging toe.
Wel hebben we  intussen de aardappels gepoot, de uitjes neergezet en vanochtend de bonen in de grond gelegd. De aardappels begonnen al uit te lopen en het werd hoogtijd. De tuin in Langres hebben dankzij "allo voisins" met een huur machine kunnen frezen. Dat was een goede oplossing en beduidend voordeliger dan er een via een verhuurbedrijf huren. We hebben daar onze nieuwe buren leren kennen vorige week. Bijzonder aardige mensen die vlakbij hun tuin wonen en ons meteen heel vriendelijk begroetten! We gaan zeker een keer op hun uitnodiging in om een keer lang te komen bij hen thuis. Wim heeft van de week een oud ijzeren bed uit elkaar gehaald en daar gaan we een "bloemenbed" van maken,

Ik vind dat zoo ontzettend leuk en nu gaan we als het goed is er morgen echt aan beginnen! Van J&M heb ik voor mijn verjaardag een grote zak met bloemenzaad gekregen dus dat komt goed uit, De canna's en dahliaknollen nemen we ook mee. Hopelijk komt er ene klein zonnetje te voorschijn morgen want we zijn het zo zat iedere keer maar weer die regen. Hebben geen granules meer, dus zitten 's avonds onder een plaid op de bank.

M. is afgereisd naar Gravelines, voor twee maanden stage voor school en is (gelukkig!) over naar klas 2 van BTS Assistent Manager. Ondanks  de vele absentie en niet echt enorm z'n best te hebben gedaan , maar blij toe want dat schept een hoop minder problemen. (anders zou hij volgend jaar geen beurs meer en werk moeten zoeken!) Eerst twee maanden stage en dan vervolgens twee maanden op de camping voor een zomerbaan! Heeft een kleine mobile home en dus kon Spark de kater niet mee en logeert hij al die tijd bij ons. Onze drie katten zijn niet echt super enthousiast maar het gaat eigenlijk best goed, we zetten af en toe de deur open en dan kan hij de woonkamer in, de enige die stikjaloers is, is Dunkan. 

De afspraak bij de chirurg voor een bezoek na de operaties is gebeurd en de chirurg was uiterst tevreden. Nou kan niet anders zeggen dan dat hij een super job heeft afgeleverd. echt "chapeau".

April doet wat hij wil!

Terwijl het buiten bakken uit de hemel giet en de temperatuur niet boven de 5-6° stijgt, zit ik achter de balie van het museum en heb het koud. Gisteren was de verwarming (weer eens) kapot en heb ik de hele dag mijn jas aan gehouden, Het was echt heel erg onaangenaam; om een uur of elf ontdekten we ook nog dat er geen water was. Buiten op de place Charles de Gaulle zijn de werkzaamheden begonnen ( die gaan 2 jaar duren) en had men per ongeluk een waterleiding geraakt, half Nogent heeft tot een uur of 3 zonder water gezeten. Top dus.
Vandaag is het nog steeds niet echt behaaglijk maar we moeten het ermee doen. Veel bezoekers hebben we ook niet echt. Af en toe een paar "compatriotten" en dat is altijd weer gezellig, hun eerste vraag is erg vaak:" Hoe komt u hier?" en dan is er toch veelal een leuk gesprekje. Mensen zijn na afloop van hun bezoek toch wel onder de indruk en hadden dit niet verwacht. Vinden het bijzonder, dat is leuk om te horen.
De "bazin" zit boven met een extra kacheltje in haar ivoren toren en daar hebben we vandaag geen last van.
Thuis doen de 6 kuikentjes het goed, ze groeien waar je bij staat. Heel schattig en nog steeds geen idee of het hennetjes of haantjes zijn! Afwachten dus anders eten we binnenkort met regelmaat "coq au vin".
Vorige week ging de slacht bij AV anders dan was voorzien, het was toen redelijk goed weer en de temperatuur te hoog om het geslachte varken zo te laten liggen dus waren ze al eerder begonnen met het verwerken, ik kreeg zondagmiddag een telefoontje dat ik maar beter 's avonds langs kon komen. Dus na mijn werk meteen naar L-l-M gereden. Daar samen met M de chipolataworstjes
(zo'n 150 stuks) in staan pakken voor de vriezer en daarna zijn we paté gaan maken, Ze beschikken over super materiaal en dus is het gehakt maken van het vlees een fluitje van een cent, zelf de uien en de peterselie gingen in de vleesmolen. Daarna werd het deeg aangemaakt met eieren, bloem en met en kruiden. Wij mochten de glazen potten afvullen, mevr V. heeft zo haar manier van doen en wil het dan ook zo gedaan hebben zoals zij gewend is. We hadden meer dan 50 glazen potje met paté die de kookketel in konden!
Daarna heeft ze me uitgelegd hoe ze het pekelvocht maakt voor haar "ham" en heb ik dat opgeschreven om dat een keer thuis te gaan doen. Ik vind dat soort dingen echt zooo super leuk!
We hebben nog een paar grote stukken varkensvlees in de vriezer dus denk ik dat ik daar mee aan de slag kan. Ik kreeg twee erg grote karbonades mee voor thuis.
Morgen wordt M. éénentwintig! niet te geloven toch???? Wij gaan vrijdag naar E. Omdat de saxo nog bij ons staat moet iemand M naar Vittel brengen, We hopen dat M dan op de terugweg zelf de saxo naar E zal kunnen rijden. Begin mei begint de stageperiode op de camping waar M vorig jaar gedurende de zomervakantie heeft gewerkt. En dat is ver weg!

Mijn eerste "werk" weekend.

Het is zaterdag en mijn eerste weekend aan de balie in het nieuwe seizoen. Het is nog vrij stil sinds de heropening op 1 april jl.. Buiten is het bar slecht weer, heel erg veel regen en donderdag kwam er een tropische hagelbui naar beneden; zo verschrikkelijk en met de nieuwe dakconstructie (skydôme) was het een oorverdovende herrie, we konden elkaar niet meer verstaan. We hebben een stagiaire, een verschrikkelijke lieve meid, die helaas door LG wordt uitgebuit! Ze zit in haar eentje boven in de bibliotheek en moet gegevens invoeren in de computer. Wij doen hier beneden ons uiterste best om het haar in de pauze en af en toe rond koffie en theetijd een beetje erbij te betrekken. Arm kind.
De dinsdagen gaan we so wie so naar de salle de spectacle om daar te eten met GJ, altijd heel erg gezellig. Ik ben twee weken geleden begonnen te proberen de dochter van DM wat Engels bij te brengen, Ze doet een BTS opleiding in de sociale sector en moet haar stageverloop/verslag in het Engels kunnen vertellen. Het is een regelrechte ramp, Ze kan niets onthouden en spreekt alle woorden die maar een beetje lijken op Frans, ook Frans uit. Ik ga er in de middagpauze heen om 13.00 uur en probeer haar te doen begrijpen dat ze de tekst vloeiend kan uitspreken, maar ze kan het maar niet in zich opnemen en onthouden. De 26ste april moet ze het onder de knie hebben, maar ik vrees dat het niet zal gaan lukken. Haar vader  heeft me ter compensatie een mes beloofd.
Mijn gezellige bazin heeft me van de week lekker dwars gezeten. De dagen die ik vrij had gevraagd om thuis te kunnen zijn voor en bij M moet ik inhalen, dat had ze me al meteen duidelijk gemaakt. Alle werknemers van de stad hebben een "badge"  gekregen en moeten  zich  iedere dag "in-en-uitchecken", FM en ik hebben er nog geen een, geen idee waarom. Nu heeft ze me dus van de week even laten weten dat ze "coûte que coûte" erop staat dat ik die uren nog voor eind mei inhaal. Ik had al gezegd dat als AM en FM op vakantie zijn er uren zullen zijn die ik over moet nemen, dus dat het dan rechtgetrokken zou worden; maar NEE, het moet z.s.m.
Kom ik donderdag op mijn werk heeft ze mij dus in mei diverse dagen erbij gegeven!
Dagen waarop ik in principe vrij heb en dus nu erbij krijg. Sommigen komen me absoluut niet uit, maar ik heb besloten niet moeilijk te gaan doen, baal enorm. Ik wilde aanstaande dinsdag vrij omdat AV vandaag (zaterdag) een varken gaat slachten en ze dinsdag het vlees zullen gaan verwerken. Ik had zulke geweldige herinneringen aan de slacht van de lammeren en het maken van merguez dat ik hier ook graag bij wilde zijn. Dus vroeg ik om een vrije dag, eventueel omruilen. Wilde mevrouw weten wat de reden was, nou dat gaat haar geen fluit aan! Ik heb gezegd:" dat is een privé kwestie", wanneer ik zou gaan zeggen: "slachten van een varken", dan had ik haar toestemming wel kunnen vergeten! De moeder van AV is zo enorm gedreven en doet echt alles zelf, ze maken worst ze weckt het vlees enz. enz. hoop een hoop van haar te kunnen leren.
Gisteren ben ik naar M gereden, met stofzuiger, schoonmaakproducten om e..e.a te kuisen dat was hard nodig. Er waren vrienden wezen logeren, dus bed verschoond, douchecabine schoon proberen te maken (kalkaanslag) en overal gestofzuigd. Alle materialen die de huisbaas heeft gebruikt zijn flutmateriaal, Mocht waarschijnlijk niets kosten! Dat is te zien. We hebben AS naar het station gebracht en zijn meteen doorgereden naar de CAF, ivm de huursubsidie, die deden weer moeilijk en wilde de gewijzigde geboorteakte hebben. Daarna doorgereden naar de Action, een winkel waar ik eigenlijk NIET heen moet want ik vind echt alles zooo leuk! Ik heb voor mijn verjaardag een klein insectenhotel gekregen van M. dat wilde ik al langer, maar Wim houdt niet van bijen, ook al heb ik hem al 100 keer verteld dat solitaire bijen niet steken!

Toen ik donderdag thuis kwam zag ik toet mijn grote verrassing boven op het konijnenhok een ander hok staan , met daarin 6 kleine Sussex kuikentjes. Echt een superleuk verjaardagscadeau. Uit Nederland kreeg ik ook (een beetje te vroeg) van twee lieve vriendinnen ook een attentie per post.

Het veilige nest is weer leeg.

Sinds jl.. vrijdag is het veilige nest weer verlaten, niet meer onder moeders vleugels maar op eigen benen. We vinden het een wonder hoe goed en zonder pijn dit allemaal is doorstaan. Van te voren alles kunnen regelen i.v.m. wondverzorging thuis. Met een volle auto met pap achter het stuur terug naar eigen appartement. Spark dit keer op de achterbank in een andere vervoersmand. Het was al met al een hele volksverhuizing.Zelf autorijden is nog nicht im frage, saxo staat dus nog hier.
Bij Lidl uitgebreid boodschappen gedaan om de voorraad aan te vullen, in het appartement, (helaas stofzuiger vergeten mee te nemen) even flink gestoft en gebezemd, dat was hard nodig. Kattenbak gevuld,  was opgeborgen, koelkast en vriezer gevuld en nieuw mini oventje uitgepakt en op aanrecht gezet. Daarna met elkaar een broodje gegeten en hebben we M gedag gezegd. Terug thuis lag er wasgoed van alle bedden boven, moesten de vloeren gestofzuigd en de boel aan de kant. Spark had in de logeerkamer op een kussen geplast, M is nl.. doodsbang voor insecten en alles wat loopt en vliegt en had in zijn eigen kamer twee keer een duizendpoot gespot en  was dus gevlucht naar de logeerkamer. Spark had net zo lang zitten rotzooien om in de buurt te zijn van zijn baasje dat M hem uiteindelijk toegang tot de logeerkamer had verschaft (!). Ik had dus enorm veel wasgoed. gelukkig ben ik dit weekend vrij en is het heerlijk weer en kan alles buiten drogen, een gedeelte ligt al weer in de kasten.
Vanochtend zijn we naar Langres en de tuin geweest, alles wat we tot nu toe geplant hebben lijkt aan te slaan. We hebben samen al het verschrikkelijk woekerende soort van bamboeachtige gedoe eruit getrokken. Het is echt niet uit te roeien, dus gaat Wim er met de bosmaaier  voortaan met regelmaat overheen; in de hoop de groei te stagneren. Het heeft een speciale naam, maar die weet ik niet meer iets met Japans......... De moestuin , althans het gedeelte dat hij heeft omgespit zou gefreesd moeten worden, maar wij hebben geen motobineuse en zullen dus moeten kijken wat en hoe we dat moeten doen. De pootaardappels op de duiventil beginnen al uit te lopen, maar gisteren en eergisteren heeft het nog enorm hard gevroren dus??????? Ik wil zo graag perken met platen en bloemen, maar Wim heeft alles tot nu toe zomaar ergens neer gezet. Dus met maaien gaat dat lastig zijn. Over maaien gesproken: gisteren is hij d ehele dag tussen de werktijden bezig geweest omdat de aandrijfsnaar was gebroken, het wilde niet lukken. Vanochtend na veel gedoe is het hem toch gelukt.

De "stille" week, was allesbehalve een stille week.

Vandaag is het Tweede Paasdag en hebben we er een voor ons doen een onrustig weekend op zitten!
M&M die op de terugweg van de wintersport hier overnachtten, bezoek van R&N H op zaterdagavond terwijl wij nog aan het hoofdgerecht moesten beginnen. Dus dat werd een latertje, maar wel gezellig. Zondagochtend was het de bedoeling om eindelijk na royaal 5 jaar , de as van oma Agnes in de Maas uit te strooien met z'n drietjes. We ontbeten echter laat en intussen werd het als maar later. Nadat we de urn van de kast hadden afgehaald (even puzzelen hoe die open moet) en eigenlijk op wilden stappen kreeg ik een sms van H&D dat ze al onderweg waren. De as uit strooien, hebben dus na onderling overleg wéér uitgesteld. Even vlug en dan ieder zijns weegs , vonden we geen van allen een nette optie. Oma staat dus weer terug op de kast, in afwachting van een volgende gelegenheid als we weer met z'n drietjes zijn! M&M vertrokken naar Schiedam en H& D kwamen voor het invullen van paperassen, hebben hier geluncht en nog even een wandeling gemaakt. Ook goed voor M. wat beweging. In heel korte tijd dus veel volk over de vloer ook A&W waren hier vanochtend even, met een tasje kleding voor mij (leuk, leuk, leuk) en vlokken en hagelslag voor W & M.

M is op 14-03-2016 naar Amiens gegaan, is op de 16de geholpen en mocht tegen alle verwachtingen al vrij snel naar huis. Helaas werd het transport naar huis niet door ziekenfonds vergoed en mochten we M dus zelf ophalen. Gelukkig was de chirurg zo vriendelijk om het verplichte consult op zondagochtend te plannen en konden we zonder al te veel vrachtverkeer flink doorrijden op de tolweg.
We waren tegen half acht thuis, het was een vermoeiende rit. Dik 900 km. op de teller.
Ik heb na overleg met LG mijn tweede werkweek "vrij" gekregen, (moet het natuurlijk! wel inhalen)
zodoende had ik alle tijd voor de verzorging en geregel; w.o. apotheek, huisarts, een wijkverpleegkundige enz... Alles is nu op de rit en voorlopig blijft M hier. Heb wel vorige week dinsdag Spark de kater opgehaald want die had het niet naar zijn zin, in z'n eentje in E.
Dat was een avontuur op zich: Spark was niet echt erg happig om zich te laten "vangen" en hem in het vervoersmandje krijgen was geen makkie. Na vier pogingen en veel gemiauw  had ik het toch voor elkaar, daarna appartement op geruimd en hem in de kofferbak van onze auto gezet. Daarna nog de wasmand gevuld en ook die in de auto geplaatst. Had op de heenweg ook boodschappen gedaan bij de spiksplinternieuwe Lidl in Golbey (groot, ruim en enorm assortiment). Dus kofferbak zat propvol. Wasbak dus uiteindelijk maar op de achterbank.
Ik was nog geen 15 km van E vandaan, Spark was enorm aan het mauwen, toen hoorde ik een hoop geritsel en gedoe en zag ik tot mijn grote verbazing maar vooral schrik, de kop van Spark tussen de hoedenplank omhoog komen!!
Hij had zich dus kennelijk op de een of andere manier uit het mandje weten te verlossen. Ik voelde paniek opkomen bij mezelf en wist even niet wat te doen. Kon op de vluchtstrook stoppen en  besloot om erger te voorkomen, de wasmand op de hoedenplank te leggen, om zo de boel te verzwaren waardoor S niet de auto in zou kunnen komen. Het lukte en weliswaar met bonkend hart en regelmatig in de achteruitkijkspiegel kijkend ben ik thuisgekomen. Had nog wel even naar het thuisfront gebeld om hen te verwittigen dat niemand de kofferbak moest openen want dan zouden we S kwijt zijn. Wim heeft het middelste gedeelte van de achterbank naar beneden geklapt en met allerlei trucjes Spark weten te pakken. Hij zit nu boven op M's kamer en begint te wennen, durven hem niet mee naar beneden te nemen. (Het vervoersmandje had een soort schuifluikje van plexiglas en dat bleek finaal doormidden te zijn gebroken)!  Onze eigen drie en Dunkan zouden dat vast en zeker niet op prijs stellen. Dus nu slaapt hij op bed bij M en dat gaat best goed.

Maart roert zijn staart.

Wat hebben wij geboft zeg, het weekend dat we uit hadden gekozen om naar Maassluis te gaan was het gelukkig prima weer. We hadden al dagen van te voren naar de weersverwachting gekeken, want weg gaan met sneeuw en vorst KAN niet met het oog op de kippen en de konijnen buiten! maar gelukkig hebben zij en wij het gertoffen. De reis verliep vlot, vrijdagmiddag tegen 16.00 uur aangekomen in Tilburg, gezellig bijgekletst, lekker gegeten en meteen de airfryer die MvdB voor me had gescoord bij Blokker mee kunnen nemen. Daarna doorgereden naar ons vaste logeeradres bij TvW. Zij was nog klaarwakker dus ook daar onder het genot van een glaasje "vin de sureau" weer alle wel en wee uit kunnen wisselen. Wim las even in de Schakel en zag tot zijn verbazing een rouwadvertentie van de dochter van de buurvrouw uit de Keucheniusstraat. De volgende ochtend haar een ontbijtje op bed gebracht, zelf ontbeten en met de auto naar de Centrummarkt van Rotterdam gegaan. heerlijk, altijd weer leuk, gezellig en zoveel lekkers en leuks te zien. Volop kaas gekocht, mooie bloemen en kruiden. Wim heeft mij toen naar de Mathernesserstraat gebracht waar ik met Manon zou lunchen bij Stroop, een leuke bijzondere tent  die ik herkende van ene uitzending van Binnenste-buiten, Alain Caron had daar een van de opnames gemaakt. Het meergranenbroodje rucola/geitenkaas en een potje rooibosthee smaakten voortreffelijk, maar we wilden natuurlijk allebei nog wel heel erg graag zo'n bijzondere stroopwafel proeven. Nou dat was echt zo onwijs lekker ik had er een met VOC kruiden en Manon een met anijs en muisjes. Manon nam nog twee zakken kruimels mee, rekende af en bracht mij met de ruim 17 jaar oude saxo naar Schiedam. Zij zette mij af op de Lange Haven bij het huisadres van IB. Ik belde aan en wachtte tot zij op de knop zou drukken om de deur te openen, bleek dat de eerste deur gewoon openstaat., maar de tweede deur dus dicht. Ik belde opnieuw en zag iemand met een fiets door de voordeur komen........ bleek dit EB te zijn onze verloren "oom" die vroeger hier ieder jaar wel minstens een weekje kwam helpen klussen. van het een op het andere jaar was EB van de aardbodem verdwenen en hebben wij tot op de begrafenis van zijn moeder, Wim's oma, hem niet meer gezien. Wim bleek al boven te zijn, we hebben een gezellige middag gehad en zijn toen naar Maassluis gereden. Wim wilde bij de buurvrouw gaan condoleren, jammer genoeg was de officiële tijd voor het condoleren al lang verstreken, maar toen we zagen dat er iemand uit het huis kwam en de buurvrouw haar uitliet, sprak Wim haar toch even aan en liet zij ons blij verrast binnen. Er zaten nog twee andere dames. We raakten druk in gesprek. Een van de twee dames vroeg aan Wim of hij Wim Bos was?, ja dus, waarna bleek dat zij de moeder was van het allereerste echte vriendinnetje van hem. Toen deze mevrouw vertelde dat haar dochter op 37 jarige leeftijd was overleden, zag ik Wim helemaal wit wegtrekken, hij was heel erg aangedaan van dit bericht. Begreep en begrijpt nu nog niet waarom niemand hem dit nooit heeft verteld. Ze bleek dus in december 2005 te zijn overleden aan borstkanker met uitzaaingen. We maakten ons gesprek af en zeiden iedereen gedag, verlieten het huis en gingen naar opa C. Daar bestelden we Chinees en hebben lekker gegeten. TvW zou het weekend bij haar W zijn en dus kwamen we in een leeg huis terug. Voor heimweevoer boodschappen was geen tijd meer en alle winkels in Maasluis en omstreken zijn op zondag pas na 12 uur open. Ik keek op internet en zag dat er in Bergen op Zoom een Lidl open zou zijn om 10 uur, zodoende besloten we de zondagochtend op tijd te vertrekken en hebben dus daar onze boodschappen gedaan. Thuisgekomen was M hier want die had dinsdags een afspraak met de anesthesist in Amiens.Wij hadden een 20 liter jerrycan volgetankt met diesel voor de Saxo in Luxemburg, dat scheelt een hoop geld en zo kon Wim de Saxo volgooien. We hebben een lekkere kop tomatensoep gegeten, keken  Moorvrouw en Divorce en gingen naar bed. M vertrok om iets voor zeven richting Lille, waar hij zou slapen bij een kennis. Dinsdag ochtend reed hij naar A. Ook die reis verliep voorspoedig en het bezoek verliep naar voller tevredenheid. Het was dus ook voor M een vermoeiende trip, vv 1200 kilometer. Jammergenoeg vergoed het ziekenfonds een reis voor een consult niet, voor het overige gedeelte van zijn parcours is gelukkig wel een mooie regeling.
Wim ging maandagochtend ook weer aan het werk. Ik heb inmidels mijn aanzegging gekregen en mag de 14de maart beginnen, jammergenoeg heeft LG hetzelfde schema gehanteerd als vorig jaar en dat betelent dat als ik het weekend werk ik er stelselmatig ook de maandag en dinsdag aan vast heb! Waarom ze het niet met FM heeft geruild ??????? geen idee. Aan de andere kant heb ik dus de weekenden dat ik niet werk een lang weekend van do. avond tot en met zo. avond! Vaste vrije dagen zijn de woensdag en de vrijdag. Contract loopt tot 31 oktober, 25 uur in de week. Blij dat ik dan van al het gedoe met arbeidsbureau af zal zijn.

Het Arbeidsbureau.

Ben spinnijdig, boos, geïrriteerd en gestrest! Het arbeidsbureau maakt er weer een potje van. Het kostte al een paar weken voordat mijn WW uitkering op de rit stond, moest weer eens herberekend en doordat ik natuurlijk ook nog in de ziektewet zat werd het allemaal vertraagd. Stond het eind december! eindelijk op de rit. Ik blij, maar ik juichte zoals wel vaker weer eens te vroeg. De workshop op de lagere school in Nogent die ik op 10 december organiseerde ging qua betalen dit jaar allemaal een stuk moeilijker, het moest dit keer via de Communauté de Communes met een officieel contract voor die ene dag, maar omdat ik recht had op iets meer dan het minimumloon maakte ze dat in orde door het aantal uren te verdubbelen en zodoende verdiende ik dus toch een wat hoger uurloon. Het contract was eind december nog niet  bij ons in de brievenbus. Dus toen ik me voor het arbeidsbureau moest actualiseren had ik geen idee hoeveel het bruto zou zijn dus heb ik ingevuld (dom, blond!) niet te hebben gewerkt. Ik deed het uiteindelijk wel eind januari toen ik én het contract en het salarisstrookje had ontvangen. Nu zit ik dus met de gebakken peren; ik heb in december dus te veel ontvangen en nu moet ik een belachelijk hoog bedrag terug betalen en hebben ze dus meteen ook in de maand januari 2016 ,11 dagen "gewerkt" genoteerd en dat brengt het éteveel ontvangen" bedrag op een som die meer is dan de maand december en januari-uitkering bij elkaar!
Toen ik de mails kreeg, zat ik in tranen achter de compouter, je kunt geen telefoontje plegen, mails worden door een computer beantwoord en er heen rijden op de bonnefooi zonder afspraak is een crime! Er zijn dus al diverse mails heen en weer gegaan, ik heb met behulp van Mevrouw L. een brief geschreven en aangetekend verstuurd. Kreeg ik gisteren op het antwoordapparaat een of ander duister figuur die me tot drie keer toe vertelde dat ik dan maar langs moest komen. Maar dat het allemaal gerechtvaardigd is dat ze dus mij TEVEEL betaald zouden hebben, nou mooi niet dus, en gewerkt heb ik in januari al helemaal niet. Het maand bedrag is so wie so al veel lager dan voorgaande jaren, ik begrijp er echt helemaal niets meer van. Ik wil echter beslagen ten ijs komen als ik erheen ga en ik heb een kennis gebeld die daar heeft gewerkt en nu met pensioen is, in de hoop dat zij me kan helpen, maar vrees dat zij met haar kinderen op vakantie is. Ik doe dus even niets maar heb eerlijk gezegd slapeloze nachten.
Wim is sinds zondag grieperig en voelt zich niet goed, maar wilde toch persé gaan werken ivm de wachtdagen (3) en alle gedoe met ziektekostenverzekering te voorkomen. Maar het gevolg was dat hij maandag (toen ook de hoeven van 45 koeien gedaan moesten worden) en pas tegen 14.00 uur thuis kwam helemaal kapot was en uiteindelijk dinsdag en woensdag toch is thuis gebleven. Steunend en kreunend; alles deed zeer, bankhangen, geen pilletjes willen nemen dus lekker eigenwijs. Maar vanochtend weer is gaan werken en nu toch weer niet lekker is. Ook de likdoorn blijft zeuren.
In Epinal is het ook kommer en kwel, door een foute opgave van de gasmeterstand werd er dik 250€ van de bankrekening gehaald door de Direct Energie, en de studiebeurs wordt iedere maand op een andere datum gestort dus nauwelijks brood op de plank!  helaas zijn wij niet in staat om bij te springen.
We wil(den) volgend weekend eigenlijk graag naar nederland want de 15de ga ik weer beginnen in het museum en ben ik slechts een keer in de drie weken een weekend vrij en dan wordt het lastig. Maar of het haalbaar is???????

Krenten in de pap.

Ik had het vanaf  half januari druk met de twee dagen mand vlechten, het zien van twee (totaal verschillend van genre) bioscoopfilms  "Compostelle" een verslag van de pelgrimstocht en "the Danish Girl" een schokkend verhaal van de eerste transgender in Denemarken rond 1930 en ook nog een voorstelling van een Franse conferencier in de salle culturelle van Nogent. Via Facebook had ik twee toegangskaarten gewonnen en had aan MCG gevraagd met me mee te gaan. Toen haar zoon HG het hoorde zei hij meteen enthousiast mee te willen, dus een plaats voor hem gereserveerd. Begin van die week liet MC me weten niet mee te kunnen want dochterlief zou komen met de kinderen en ja, dan kan ze niet weg want CG doet geen ene klap in huis als ze er is en mag oma overal zorg voor dragen! Daar zat ik met mijn tweede kaartje. Wim heeft totaal geen belangstelling voor dat soort activiteiten, omdat hij het a; niet zal verstaan en b; hij ligt liever op de bank bij zijn televisie! Dus rondgevraagd, maar helaas weinig animo. Toevallig wilde M langs komen, zodoende op die manier e.e.a gecombineerd. M ging dus mee, ik moet zeggen dat de reacties van sommige mensen op M's uiterlijk soms best confronterend zijn. We zullen dus een keer om de tafel moeten om af te spreken hoe we moeten reageren. We hebben een super leuke avond gehad, lekker gelachen om droge humor en diverse typetjes. De terugweg naar huis was slopend, je zag geen hand voor ogen zo'n vreselijke mist. We zijn gelukkig veilig thuisgekomen.
Verder aan het eind van de maand niet veel bijzonders totdat ik een telefoontje kreeg van confrére AV.
Die had op marktplaats.nl. een draaibank gezien die ergens in Noord Nederland stond. Of ik eens met die handelaar wilde bellen. Hij een lijstje met vragen gemaakt en ik opgebeld. Machine stond in Balk (Friesland). Aardige man aan de telefoon, maar het technische gedeelte was lastig, dus AV gevraagd hierheen te komen en via de tekeningen op internet naar de details kunnen vragen. AV vond de prijs erg gunstig, het is een Zwitserse machine merk Schaublin, die hier als hij überhaupt al te koop zou zijn, minstens twee keer zo duur zou zijn. Dus de moeite waard.
Transporteren hierheen zou veel te duur worden, dus was de vraag of ik met hem mee wilde om het geval op te halen en voor hem te tolken. Ik dacht in eerste instantie te kunnen slapen in het huis van Manon die op vakantie was, maar Wim verklaarde me voor gek. Zo'n stuk omrijden en zei dat als AV geld had voor die machine hij ook wel een hotelletje zou kunnen betalen. Ik weer met AV in overleg, die positief reageerde:"maar natuurlijk je hebt helemaal gelijk! Regel jij maar iets." Dus via internet een pensionnetje gevonden in Balk zelf, tegen een nette prijs inclusief ontbijt. Kon ik meteen mijn boodschapjes doen. Afspraak voor het bekijken en indien alles in orde zou zijn meteen inladen a het ontbijt de volgende ochtend.
We vertrokken maandag 1 februari om 8.30 uur. Het weer was niet echt geweldig en de TomTom wilde niet mee werken, gevolg was een omweggetje door Duitsland! We arriveerden in B tegen half vijf. Pensionnetje opgezocht, spullen neergezet en naar Lidl en Plus gereden, boodschappen gedaan en op aanraden van onze gastvrouw naar een Hotel gereden voor het avondeten. We kwamen in een soort donkerbruin café, namen plaats aan de bar voor een apéro. A een Belgisch biertje en ik een droge sherry. het viel goed in de smaak dus namen we tijdens het bekijken van de menukaart er allebei nog een. We kozen beiden ons hoofdgerecht uit. AV een entrecote en ikzelf zeewolf met een sausje.
We namen plaats in het restaurant gedeelte, zag er heel gezellig uit, ik was meteen weg van de decoratie: kratjes met lege bierflesjes van Westvleteren met in ieder flesje een bloem!!! (wil ik ook!)
Het eten werd opgediend, zag er fantastisch uit het garnituur was heel erg uitgebreid. We hebben, ik met een glas witte wijn en A met weer een ander biertje echt super lekker gegeten. Achter ons zat een vriendelijke meneer die ons in een beetje gebrekkig maar begrijpelijk Frans aansprak. Erg leuk. Na het eten wilden we een kop koffie of thee, namen weer plaats aan de bar maar zijn aan koffie of thee niet meer toegekomen. We veranderen van gedachten en namen een Belgisch bier voor A en een Baileys voor mij. We lieten ons glas nog 3 keer vullen en namen om iets van kwart over twaalf de rekening in ontvangst, helaas werd A's creditcard niet geaccepteerd dus moest hij via de pinautomaat de correcte rekening betalen. Viel reuze mee. We reden terug naar ons pensionnetje en hebben weliswaar kort maar redelijk goed geslapen, ik schrok om kwart voor zeven wakker, douchte snel pakte alles in en na een uitgebreid ontbijt, met suikerbrood, krentenbrood een eitje gingen wa naar het Industrie-terrein waar we meneer B. aantroffen in zijn grote loods vol machineriën.
A nam het beest onder de loupe, werd met de minuut opgewondener en zei de deal te willen sluiten. Er moesten een paar dingen gedemonteerd want het geval was net iets te hoog voor de Vito. Meneer B was een prima vorkheftruck chauffeur en met kennis van zaken stond het geval binnen een half uur, pico- bello in de auto. Meneer B vertrouwde er op dat de centjes over gemaakt zullen worden en A kreeg het ook nog voor elkaar de "kop" om te ruilen voor een iets geavanceerder ding!!! Iedereen gelukkig.
Op weg naar Frankrijk dus, Tom Tom deed weer niet wat ik wilde, maar net voor de nederlands-Belgische grens tankte A nog wat liters diesel,om dan de tank in Luxemburg vol te gooien. (goedkoper)
Het was echt hondenweer, veel wind, hevige regen, veel vrachtverkeer en dan ook nog eens dat geval van dik 700 kilo. Het verbruik van de Vito bleek dus minder zuinig dan verwacht. Gevolg:............. 2 km voor het Aral station in Luxemburg plop plop plop...........geen diesel meer!!! A was bloedlink, wat een ellende. We stonden bij SOS paal 619, maar hij wilde er eerst zeker van zijn of zijn verzekering dit zou vergoeden. Daarna dus de SOS knop ingedrukt, vier keer moest ik herhalen waar we stonden. Ik kon achterom kijkend nog net het grote reclamebord van IKEA zien. Paal 619 zegt dus kennelijk niets over waar je staat??????? bizar. Er zou iemand komen, maar of ik wel een telefoonnummer door wilde geven. Wij weer terug de auto in (mag off. niet) na 11 minuten een telefoontje, "waar staat u?" weer uitgelegd, ze zouden er binnen 20 minuten zijn. En ja hoor...........Achter ons doemde er een soort wegenwacht op. Met 5 liter diesel in de tank, weer geprobeerd te starten, niet dus geen spat!
Meneer de "depanneur" had een spuitbus startquick bij zich,  een paar keer starten en spuiten en gelukkig de Vito raakte weer al puffend en zuchtend aan de praat. Uiteindelijk dus een dik uur later dan gepland, waren we hier in M. AV ontzettend dankbaar voor mijn hulp. Hij heeft me een bijzonder aandenken beloofd als dank. Ik ben benieuwd, kan niet wachten.

We hebben dus ook weer pindakaas, hagelslag en mayo in voorraad, maar Wim wil erg graag eind van de maand naar Maassluis. Het is inmiddels al weer een hele poos geleden, maar of bruin het kan trekken? Het arbeidsbureau doet weer enorm moeilijk en M heeft een leuke naheffing gekregen van teveel ontvangen huurtoeslag en een hoge energierekening, dus ??????????

Onze levende have, breidt zich uit.

Het lijkt erop dat de winter nu toch een beetje aan het beginnen is, er vallen dunne sneeuwvlokjes en er waait een ijzige wind. De drie katten gaan met weinig enthousiasme naar buiten en staan al heel snel weer terug te miauwen bij de voordeur. Zelfs Boefie verwacht tegenwoordig dat we het hek opendoen, veel animo om erop/over te springen heeft hij niet. Emo laat door middel van haar nagels te krabben tegen de ruiten weten dat ze naar binnen wil en Kruimel kan alleen nog maar heel klagelijk miauwen. Hij is heel erg mager, heeft een grote bobbel boven een van zijn voorpoten, zijn vacht ziet er niet uit en zijn spieren zijn ernstig verslapt. Springen op de aanrecht gaat 9 van de 10 keer dan ook mis. Hij heeft enorm veel en vaak dorst en met zijn 17 jaar is hij een beetje "op". Maar ja, wat is verstandig, diervriendelijk en verantwoord???? Laten wij hem inslapen? Hij is iedere dag aan de diarree, heeft altijd een vieze poepert en ruikt ook niet echt zo lekker. Hij gaat ook altijd net naar de kattenbak als wij zitten te eten! En wie mag het allemaal opruimen als hij weer eens overgeeft????  Is de kwaliteit van zijn leven nog de moeite waard?? De dierenarts heeft toegezegd dat als wij eraan toe zijn hij euthenasie wil toepassen, maar Wim is het er niet mee eens. Volgens hem kan Kruimel op deze manier nog wel eens heel erg oud gaan worden volgens hem. De beslissing is dus nog niet genomen.
Dunkan heeft ons de laatste maanden ook aardig wat zorgen gegeven; zijn huid heeft last van een soort schimmel, schurft of zoiets wat erop lijkt dus al meerdere keren de dierenarts bezocht, nu moet hij officieel iedere 4de dag in de douche! gedoe dus want niet alleen is hij nat maar de badkamer een puinhoop. Sinds een week of twee loopt hij een beetje mank en gisteren zijn er dus röntgenfoto's gemaakt. Ook hij heeft dus blijkt nu; artrose. Een injectie, pillen en op aanraden van de dierenarts andere voeding. Hemeltje lief dat is erg duur. We hebben afgesproken het maximaal twee maanden te proberen, zien we geen verbetering dan gaan we terug naar de Friskies. Volgens dierenarts zijn dat soort supermarktmerken gemaakt van puur afval en is het slecht voor een hond. We houden het dus allemaal nauwlettend in de gaten, hebben een beetje het idee dat hij nu aan de biefstuk zit en wijzelf aan gehakt!
De kippen hebben we verblijd met licht, er zijn er van de 15 nu nog inclusief de kaalgeplukte haan 12 over. Maar ze leggen weer volop eieren. Omdat ik niet werk is de vraag natuurlijk veel geringer dan het aantal gelegde eieren. MC vergeet erom te vragen, jammergenoeg .
Maar dan de konijnen, hadden wij er zelf twee, die intussen ook al hun 8ste levensjaar achter de rug hebben. Sinds een paar maanden zijn het er nu 5. Twee komen van de boerderij, Wim's bazin was ze kennelijk zat of zo, geen idee, maar Wim kwam er triomfantelijk mee thuis. Twee hokjes gecreeêrd en de laatste aanwinst een grij langoor konijn, dat gromt (?) als je in de buurt komt, zit nu in de kooi in de woonkamer. Absoluut een mooi dier, maar erg onvriendelijk.
Wim's kerstkado was een klein aquarium en daar is hij erg blij mee. We hebben al twee keer babyvisjes ontdekt waar we helaas niet allen van hebben kunnen redden, ze verdwijnen in de filter. We hebben er nu 3 apart kunnen zetten in een klein doosje dat op het water drijft, in de hoop dat ze straks groot genoeg zullen zijn om bij de anderen te worden gezet.
Naast me op de grond staat een hele leuke, weliswaar niet perfect ronde, wilgentenen mand die ik afgelopen dinsdag en woensdag op een workshop heb leren vlechten. Een hele gezellige bezigheid, wel zwaar werk maar in een hele aangename ambiance in het "chateau " van mevrouw L. Zij was het ook die mij deze workshop heeft aangeboden. Ben er erg blij mee.

Salut 2015, Welkom 2016!

Inmiddels is het 2 januari 2016.
Kerst en Oud en Nieuw zijn voorbij, buiten is het nog steeds veel te warm voor de tijd van het jaar, bij MB zijn al meer dan 60 lammetjes geboren en in de tuin bloeien de primulaatjes. Veel kou is er nog niet geweest, maar wel heel veel regen.
De dagen voor Kerst zetten we de houten kerstboom neer en decoreerden we ons huis. M kwam woensdag. Wim had zijn kerstcadeau al gekregen in de vorm van een aquarium en een paar visjes, hij was heel blij.
Kerst was niet echt een succes en eindigde op een hele akelige manier. We hebben heel wat verdriet gehad in de week tussen kerst en de jaarwisseling en keken uit naar de komst van M, J en R. Die kwamen om hier Oud en Nieuw te vieren. In hun kofferbak heemweevoer, oliebollenmix en een heel goed humeur. Daar hadden we wel even behoefte aan. We borrelden en toen Wim thuis kwam gingen we uitgebreid aan tafel. Wim had oudejaarsdag en nieuwjaarsdag gelukkig vrij. Had er toen al 11 dagen op zitten, dus was flink moe. (Twee keer achtereenvolgend kwam hij van de boerderij thuis met een konijn. Intussen dus 5 van die flappies! Niet voor consumptie geschikt. Dunkan knapt nog niet echt op en Kruimel wordt met de dag magerder en zeurt veel.)
Die 30ste ging laat op de avond de telefoon en belde M op dat zijn mobiele telefoon uit zijn handen was gerukt in Lille. Balen dus. Een voorbijganger had alles gezien en leende zijn telefoon zodat M naar huis kon bellen.  Na even zoeken het juiste nummer gevonden om de simkaart te blokkeren en ik had nog niet opgehangen of de gendarmerie van Lille belde op. Zij hadden een individu aangehouden en een telefoon gevonden in zijn jaszak, ze belden het nummer van onze vaste huistelefoon die erin staat in geval van nood! Mooi dus. Toen die aardige voorbijganger weer gebeld, die ons vertelde dat M inmiddels naar het politiebureau (aan de andere kant van Lille) was vertrokken om aangifte te doen. M was dus niet meer te bereiken.
Oudejaarsdag vroeg in de ochtend een belletje van een gendarme dat hij de telefoon had en wachtte tot M aangifte kwam doen ????? Ik legde uit dat dat normaliter de vorige avond zou zijn gebeurd. Hij wist van niets of ik M zou kunnen contacten? Dus d.m.v. internet telefoonnummer opgezocht van ziekenhuis in Amiens , waar M een afspraak had om 9.00 uur. Opgebeld en vrij snel daarna belde M op, was al op de hoogte en zou na de afspraak doorrijden naar politiebureau. Dus simkaart weer geactiveerd en tijdens het oliebollenbakken, wachtten wij op een belletje. Aan het begin van de avond nog steeds geen gehoor en ook geen levensteken, vreemd dus!
Marijke bakte oliebollen, ze waren uitstekend, 80 stuks. Ik deed het gebruikelijke rondje bij de buren en zaten aan de borrel toen er een auto de straat inreed. Volgens J en M was het een witte auto en M zei, zou dat M niet kunnen zijn ????? het leek ons stug want hij zou feest gaan vieren in Lille met vrienden.
Wat schetste onze grote verbazing toen er op de deur werd geklopt en M bepakt en bezakt met een heel treurig gezicht voor de deur bleek te staan! Had door de toestanden met de telefoon absoluut geen behoefte gehad om in L. te blijven en vroeg of het goed was om bij ons aan te schuiven. Toen bleek dat hij (voor de tweede keer in korte tijd) een ree op de motorkap had gekregen! Saxo dus weer in de kreukels, dit keer echter wat minder erg dan de eerste keer. M was duidelijk zwaar aangedaan.
We hebben met z'n allen gezellig gegeten, om 12 uur had R wat siervuurwerk en dat hebben M en R samen aangestoken, overburen met kleinkinderen hebben meegedeeld in de "feestvreugde" verder bleven de andere buren binnen, niemand gezien! Omdat alle bedden bezet waren heeft M op de bank moeten slapen. Volgende dag gezellig gezamenlijk ontbeten, de boel opgeruimd en Wim nog even e.e.a. aan de saxo gesleuteld om er zeker van te zijn geen koplamp of anders te verliezen en gingen de familie v.d. B en M huiswaarts. We hebben voor het eerst in tijden een hele gezellige jaarwisseling gehad, dat hadden we wel even nodig. 2015 was nou niet echt een jaar om met "plezier" op terug te kijken. Laten we hopen, bidden, duimen dat 2016 op alle fronten wat positiever uit zal pakken, ook al weten we dat er een paar hele ingrijpende dingen op de rit staan. Gemakkelijk zal het allemaal niet zijn.