Kuren in de Thermen van Bourbonne les Bains

Morgen alweer de laatste dag van mijn thermenkuur in Bourbonne. 18 ochtenden om half zeven uit bed en om zeven uur in mijn autootje opweg naar B. Een dik half uur in de opkomende zon. Ik bezocht de dag voordat mijn kuur begon eerst de arts, dat bleek een plaatsvervangster, geen onaardige vrouw en zij heeft het programma bepaald. Hete kleipakkingen, rug, nek, schouders, knieen, daarna hydromassage in een bubbelbad, dan aquagymnastique en als laatste in een zgn etuve. Nu ken ik danzij AM, mijn collegaatje van het museum, een etuve als een apparaat die je op temperatuur in kunt stellen en waar je dan bereid eten in kan bewaren zonder dat het verder gaart. Dit bleek eveneens op stoom te werken en je doet er en je handen en onderin je voeten in een paar gaten en dan wordt er constant stoom aangevoerd. Het zou goed zijn voor je spieren en voor de benen dus minder heet ingesteld ivm spataderen. Dat viel dus even tegen want de aardige Sylvie, met mondkapje, had toch moeite de temperatuur constant te houden in het apparaat en af en toe, nou beter gezegd meestal was het mij, maar ook mijn buurvrouwtjes veel te heet. (rond de 4°!). 10 minuten was lang, te heet en saai. Ik had natuurlijk een tussentijdse afspraak kunen maken met de arts, maar ach ik had een eind afspraak staan op 26 augustus en heb het tot die tijd maar zo gelaten. Ik had drie keer een afspraak om na mijn kuur een bakkie te doen, een keer met GvB, twee keer met E&G. Alledrie de keren was het gezellig. Van rusten thuis (op voorschrift) kwam deze keer iets meer omdat we al weken erg warm weer hebben, hittengolfwaardig. Dat vermoeit enorm en dat bemerkte ik zo rond de klok van half drie. Zakte zo nu en dan spontaan weg in mijn stoel. Met de CPAM lig ik flink in de clinch ivm de reiskosten, zij willen bewijs van inkomsten. Ik dacht dat een aangiftebiljet voldoende zou zijn maar niets is minder waar, ze willen overzicht van inkomsten. Dus ik wacht op antwoord. Vrijdag na de behandelingen ging ik op consult bij de aardige Roemeen en vertelde dat ik met die etuve behandeling niet zo blij was en vroeg of ik nog kon ruilen voor de laatste drie keer: "geen probleem, wat had u gedacht?" Ik vertelde dat ik zo graag in de "douche pénétrante" wilde geen punt hij veranderde het meteen. Ook vond hij mijn benen niet zo fraai, adviseerde stunkousen, maar zei tegelijkertijd te begrijpen dat dat met dit weer niet te doen is. Hij verwees me voor een doppler, ik heb as. woensdag een afspraak bij mijn huisarts en hij heeft me een compte rendue meegevegeven waar hij dat erbij heeft geschreven; ben benieuwd. Zaterdagochtend aan de balie, was het even een complete verrassing voor de medewerkster dit had ze nog niet eerder meegemaakt, maar ze ging het regelen. Ik werd opgevangen door een aardig juffie. Of ik maar wilde gaan liggen op mijn buik op een soort luchtbed in een badkuip, bril af, hoofd in een steun. De douchekoppen gaan van tenen naar kruin en weer terug, heerlijk . Dit onthouden we voor volgend jaar. Morgen dus de laatste keer. Vorige week zondagavond was de finissage van de leuke expositie bij H&A in Montigny. Ik was aanwezig op de vernissage in de week dat G&J hier waren, J ging mee had mij overdag geholpen met bereiden van de zoete en hartige lekkernijen (ideaal zo'n hulpie). We kochten beiden een reproduktie ik natuurlijk van Nogent en J van een 2 CV. De slotavond werd ook uitbundig gevierd en ik mocht weer komen, was erg gezellig, veel bekende mensen ook. Het boekje over een fietstocht door de hte Marne met de illustraties van ene Boris Beluche werden terplekke gesigneerd. Ik werd opeens aan mijn arm meegesleurd naar buiten met mijn schaal en al, door een of andere drukte maker. Hij wilde alles van me weten,maakte meteen een paar foto's en vroeg of ik het leuk zou vinden om in de HEBDO (zondagbijlage van de regiokrant) te staan met een geschreven portret. Ik was even overdonderd, maar de daar aanwezige journaliste van de JHM, die ik redelijk goed ken, adviseerde me te zeggen. We wisselden visitekaartjes uit en de volgende dag lag zijn verzoek al in de mailbox. Ik heb er tzee dagen aangewerkt van 18/4/52 tot heden op papier te zetten. Dook in de fotos en zocht er een paar op. Verstuurde het e.e.a. en wacht nu op zijn resumé. NM de journaliste is ook al zo aardig mij iedere keer in zo'n artikel te noemen. Nu dus afwachten wat hij schrijft, wanneer het erin zal staan. Die zondagoplage wordt 22.000 keer gedrukt! Beetje bijzonder, toch?

Het verslag van Debbie

Verslag uitstapje naar de Elzas met Angenietha Bos 17 t/m 19 juli 2022 Zondag 17 juli We zijn om 5.00 opgestaan vanmorgen omdat we op tijd naar Maisoncelles rijden voor het 3 daagse uitstapje met Angenietha. Hans brengt mij weg en we rijden in het ochtendgloren weg vanuit Aulnoy. Gisteren mijn tassen ingepakt, het worden warme en zonnige dagen dus ik heb extra kleding meegenomen. Even voor 7.00 komen we aan. We nemen nog even tijd om een koffie te drinken terwijl Angenietha de broodjes voor onderweg inpakt. We hebben er zin in. We nemen afscheid van onze mannen en rijden richting de Elzas. Het is leuk om te zien dat het landschap langzaam verandert van heuvelachtig en groen naar bergachtig en bosrijk. We vermijden de tolweg want dat is zoveel leuker en rijden door dorpjes en langs bossen. We rijden door Tendon waar een ambachtelijke markt is. Het ziet er zo leuk uit dat we even de tijd nemen om te gaan kijken. Er staat een enorme broodkraam met de meest heerlijke en mooie broden. We proeven ervan en kopen een brood met noten en fruit en één met spekjes en ui voor onderweg. Nog een rondje langs de andere kramen en een kort bezoek aan een ambachtelijke bakker, deze bakt het brood in een broodoven, het brood ligt te rijzen in mandjes en de bakker laat ons zien hoe hij het brood kneedt en bakt. Erg leuk ! We gaan terug naar de auto en zien een kleine brocante waar we naar binnen gaan. Het staat er vol met spulletjes en het is op een leuke manier gepresenteerd. We nemen een kopje thee en stappen weer in. De volgende stop is bij Gerardmer, een prachtig gelegen meer onderaan een berg met bootjes aan steigers en mooi aangelegde haven. Het is er al best druk. We maken wat foto's en stappen weer in. Tijd voor een theepauze in Munster in een salon du thé, met de eerste gebakjes. We nemen plaats op het terras en zien aan de overkant een hoog gebouw met op de schoorsteen en dakrand ooievaars. Ze vliegen af en aan en later merken we verderop nog veel meer ooievaars in een weiland langs de kant van de weg , een mooi gezicht ! De reis vervolgt zich en de weg wordt steeds hoger en hoger. Ik kijk af en toe naar beneden en dat is best spannend :) We komen aan in Colmar waar we vlakbij de Kathedraal een parkeerplaats vinden, dat is gunstig omdat we daar vlakbij een workshop chocolade hebben aan het eind van de middag. We gaan op zoek naar de VVV maar die blijkt al gesloten dus gaan we een tochtje maken door de stad in het treintje. Het is leuk om het centrum op deze manier te bekijken zodat we straks kunnen kiezen wat we willen gaan zien. Het is een hele warme dag dus zoeken we een plekje aan het water in de schaduw om de broodjes te eten. Daarna lopen we door Petit Venise, het centrum met eeuwenoude huizen, kerkjes en langs het water. We gaan in de Kathedraal die imposant is en met een prachtig interieur, we branden een kaarsje en genieten van de koelte voordat we weer naar buiten gaan in de warmte. We drinken een drankje op een terras en gaan richting le musée du chocolat ( Choco Story ) voorafgaand aan de workshop wordt er van alles uitgelegd over het ontstaan en de productie van de chocolade. Om 16.15 worden we opgehaald en gaan we naar de keuken waar we zelf aan de slag gaan met de chocolade. Het is superleuk om zelf bonbons te maken met pure, melk en witte chocolade. We moeten ons beheersen om niet steeds onze vingers erbij af te likken, zo lekker ! Na de workshop hebben we de rest van het museum bekeken. Dan naar de auto en naar het logeeradres. Het is een huisje op een vakantiepark, de mevrouw brengt ons ernaar toe en legt ons alles uit waarna we uitpakken en op zoek gaan naar een restaurantje in de buurt. We bestellen Flammkuchen met sla en drinken een wijntje. Het smaakt heerlijk en nemen een ijsje toe. Ik koos meloen ijs met slagroom en Angenietha rum rozijnen. We raken aan de praat met een Engelsman die hier een fietstocht maakt en slaapt in een hangmat in het bos, wat een avontuur zal dat zijn ! Na het eten zijn we best moe en gaan op tijd naar bed nadat we hebben afgesproken geen wekker te zetten maar toch op tijd te zullen opstaan morgen om naar Strasbourg te gaan. Maandag 18 juli We zijn om 7.00 wakker en eten buiten op het terras ons lekkere vruchtenbrood met een theetje en koffie. Het zwembad is pas om 10,00 open dus dat gaan we niet doen in de ochtend. We vertrekken lekker op tijd en gaan naar Srasbourg waar we een plekje vinden op een parkeerplaats. Helaas is een dagkaart nogal aan de prijs dus op zoek naar een parkeergarage, al snel gevonden, lekker koel ook voor de auto, en voor ons als we vanavond terug rijden. Ook nu weer op zoek naar de VVV die we al snel vinden. We kopen een stadsplattegrond en gaan de route lopen langs de bezienswaardigheden. Het is behoorlijk druk in de stad en weer super warm. Heel bewust zoeken we schaduwplekken op en gaan waar mogelijk naar binnen in de koelte. De Kathedraal is prachtig ! We nemen er ruim de tijd voor, we gaan naar een andere kerk, en zien ook hier weer veel mooie oude vakwerkhuizen, bruggen, pleintjes en winkeltjes. We drinken thee met gebakjes op een terrasje en gaan het museum Alsace bezoeken. Dit museum is gehuisvest in 3 aan elkaar verbonden oude panden waar veel wordt verteld over de huisvesting en gebruiken in het verleden van de Elzas, hoe werden de huizen gebouwd en ingericht, veel over geboorten, huwelijken, en over het geloof. Het is erg mooi ingericht en we leren er veel over. Angenietha stelt voor een boottocht te maken en er is een plekje in een boot met airco. Eerst nog een verfrissing gedronken en wat kaarten gekocht. De boot zit helemaal vol en het is een tocht van 1,5 uur door het oude centrum maar ook naar het nieuwe Strasbourg waar we ook het Europees Parlement zien. Heel leuk om op deze manier de stad te zien. Als we uitstappen gaan we op zoek naar Cour du Courbaux een Middeleeuws plein aan de overkant van het water. Het is even flink zoeken maar we vinden het. Er is nu een hotel gehuisvest maar de binnenplaats is nog zoals het was. Blij dat we het hebben gevonden besluiten we er een kopje thee te drinken en even uit te puffen. Dan terug naar de auto en de slaapplek, we staan nog een poos in de file maar zijn mooi op tijd om nog een half uur te zwemmen, zo fijn ! Daarna gebeld met restaurant L'etoile of er nog een plekje is en daar heerlijk gegeten op het terras. In het donker terug naar de bungalow en heerlijk slapen ! Morgen alweer de laatste dag. Dinsdag 19 juli Heerlijk geslapen maar weer op tijd wakker geworden. Een snel ontbijt en de tassen ingepakt. Nog geen bericht waar we de sleutel moeten afgeven dus Angenietha neemt contact op. Uiteindelijk wordt besloten de sleutel in de bloempot te leggen. We laden alles in de auto en rijden om 9.00 uur weg. We gaan naar het klooster in Mont Sainte Odille, prachtig gelegen, hoog in de bergen met een fantastisch uitzicht. ( bij mooi weer zelfs tot Zwitserland ) Bij de entree worden we door een enthousiaste meneer al een beetje op de hoogte gesteld wat we zeker niet mogen missen tijdens dit bezoek. Met de plattegrond in de hand genieten we van al het moois wat we buiten én binnen zien. Heel indrukwekkend. We drinken een lekker kopje thee met een heerlijke zoete vlinder voordat we een wandeling gaan maken naar de bron. Eerst nog de winkel in voor wat kaarten en een wandelstok, ons hoedje opgezet en de berg af gelopen. Wat is het warm, de terugweg naar de auto is meer dan een km lopen en dat valt niet mee bergopwaarts. Dan met de auto en naar Natzwiller- Struthof concentratiekamp en monument. bij de auto gegeten en thee gedronken in de schaduw. Het is het laatste nog bestaande kamp op Frans grondgebied, in de Tweede Wereldoorlog zijn hier heel veel mensen opgesloten, gemarteld, gestorven door honger en uitputting. Het maakt veel indruk. We besluiten niet de hele heuvel af te lopen naar de barakken, het is zo ontzettend warm. Wel gaan we bij het monument kijken. Het is enorm hoog en staat bovenaan het kamp naast een kleine begraafplaats waar nog veel geïdentificeerde lichamen zijn begraven. Terug naar de auto voor de laatste etappe richting huis. We stoppen nog een keer bij een wijn cave om wat lokale witte wijn te kopen en doen nog een stop voor thee. We komen aan in Maisoncelles om 18.00 Even later komt ook Hans daar aan. We nemen een lekker koud drankje en als ook Wim thuis komt bakt Angenietha pannenkoeken en we eten een lekker ijsje toe. Dan nemen we afscheid en rijden naar Rouvres waar we om 23.00 bij de tent aankomen. Wat een superleuke dagen waren het, wat hebben we veel gedaan en gezien en wat was het weer gezellig samen, De Elzas was prachtig en het gezelschap nog beter

3 dagen in de Alsace

Jl zondagochtend stonden H&D vroeg voor de deur, eerst een koffietje en toen de C2 ingepakt die Wim de dag ervoor even had gecheckt en de ruiten had schoongemaakt. Het was de dagen ervoor al erg warm en het zou de komende dagen ook erg warm zijn, dus dunne kleding, een hoedje en geen jas mee. Een broodje gemaakt voor onderweg, de thermoskan gevuld, de airbnb was geregeld, de benzinetank vol. We vertrokken tegen half acht. In Tendon zagen we een marktplein vol kramen en parkeerde ik de auto en bezochten we de "foire aux pains" waar de meeste standhouders nog druk bezig waren hun kraam in te richten. De enorme kraam met brood trok onze volle aandacht, allerlei heerlijke combinaties zoals munsterkaas met spek, brood met vruchten en zaden, noten brood vijgenbrood. We besloten een broodje met spekjes te kopen en een stuk vruchtenbrood. Daarna stopten even bij het meer van Gerardmer en voelden toen al dat de temperatuur op begon te lopen. In Munster pauzeerden we en dronken een kopje thee met een taartje, We zagen enorm veel ooievaars naar en van hun nesten vliegen op de toren en het dak van het stadhuis. We reden verder en zochten in het centrum van Colmar een parkeerplek die we heel toevallig vonden vlak voor de kathedraal (gratis parkeren en ook nog aan de overkant van Choco city waar we om 16.15 uur een workshop zouden doen). Helaas was het VVV kantoor al dicht. We namen het toeristische treintje en konden op die manier de stad al een beetje verkennen. Het was druk , veel toeristen en heel erg warm. We bekeken op ons gemakje de stad en waren bijtijds in het chocomuseum om voor de workshop alvast een deeel te bezoeken ivm sluitingstijd na de workshop. Ik had aangegeven via een ingesproken bericht op de telefoon dat ik geen donkere chocolade lust (om teleurstelling te voorkomen!, mijn onaangename ervring van de macaronworkshop in mijn achterhoofd). De chocolade workshop chef Mathieu stond op ons te wachten, handen wassen en schort aan en we konden plaats nemen achter de werktafel, daar stonden drie tempereerpotten met respectievelijk witte (yeah!), melk en pure chocolade. Op een velletje lagen 3 marshmallows, 3 geconfijte vruchten reepjes en 4 pralinebonbons klaar. De bedoeling was die in de chocolade te dopen en daarna met diverse andere ingredienten te versieren. Okay beetje simpel, maar om het netjes te doen is het toch noodzaak om secuur te werk te gaan. Helaas was de witte chocolade redelijk dik en droop niet echt gemakkelijk, na het indopen. Maar lekker was het wel! Daarna kregen we een plastic mal waar we vier kleine reepjes konden gieten en decoreren.Stopten de chocolade in een zakje en bezochten het overige deel van het museum. Het was in de auto erg warm, maarde airco deed zijn werk en we reden naar Klingenthal naar ons airbnb adres waar we zochten naar het huisnummjer, ik smste de mevrouw en die vertelde dat ze eraan kwam. Het bleek een appartement te zijn op een heel rustig bungalowpark, we kregen de sleutel van de woning en de slagboom en zij legde ons alles even uit. Zag er netjes uit. Zwwemmen kon niet op zondag,dat hadden we moeten reserveren, maandag en dinsdag kon het wel tussen 10 en 20 uur. We installeerden onze spullen en gingen met de auto op zoek naar een eettentje en vonden een gezellig plekje in t dorp Ottrot. Daar bestelden we een"flammenkuche" met geitenkaas en honing en dronken we een wijntje. Het was heerlijk. ( Maakten kennis met een Engelsman, die een fietstocht maakte en 's-nachts in een hangmat in het bos zijn bivak opslaat, Thuis in de aibnb kopje thee gezet en naar bed. Goed geslapen en bijtijds wakker, we reden naar Strasbourg en parkeerden de auto in een ondergrondse garage. We zochten de VVV op kochten een stadsplan en besloten de uitgestippelde wandeling te lopen. Waren even beetje onze orientatie kwijt maar daarna liep het vlekkeloos. We namen op een terrasje een theetje met taart (die een beetje tegenviel helaas) en trotseerden de enorme hitte in de stad. Hebben het Alsace Museum bezocht, daar was het redelijk koel en zagen en lazen we over de geschiedenis, de gewoonten, de religie en tradities van de Alsace en zijn/haar bewoners. Om drie uur stapten we in de rondvaartboot (airconditioning) en maakten we een mooie tocht door, om en langs Strasbourg, zagen zelfs het Parlementsgebouw en werden we twee keer in een sluis "geschut". We dronken op een terras een frisdrankje en moesten we tot onze verbijstering 0.30€ betalen voor een schijfje citroen in mijn glas tonic, er werd zelfs een andere kassabon voor! Belachelijk!!!! Mme. L had mij voor vertrek gezegd dat we eenmaal in Strasbourg aangekomen moesten gaan naar Place de Corbeau, door zou achter een houten deur een prachtig Middeleeuws hofje zijn. We hebben in die omgeving veel houten deuren gezien, maar geen enkele ging open. Op Place de Corbeau aangekomen, zagen we niets wat daar op leek. Misschien bestond het niet meer? Totdat mijn oog viel op een klein pportje met daarboven een Bord waarop stond << )( CourduCorbeau HOTEL****>> We liepen het poortje door en kwamen op een binnenplein en inderdaad daar was het nog voor 75% helemaal authentiek zoals vroeger. Zo sfeervol. Er waren tafeltjes en stoeltjes een binnen terras dus en we besloten daar een kopje thee te drinken. Het werd het meest luxe potje thee ooit, heerlijke thee op een hele bijzondere plek. Diverse fotoos gemaakt die ik van de week aan Mme.L zal laten zien. Ik vroeg of ik naar het toilet mocht en kwam zodoende binnen in de lobby van het hotel, "wat een luxe , Mevrouw Bos!" We wilden heel graag nog een duik nemen en vertrokken bijtijds uit S. Helaas kwamen we in een file terecht en arriveerden we om net iets voor half acht op het park terug, snel omgekleed voor een duik in het zwembad. Dat was zoo lekker! Snel weer aangekleed. Toen zoeken naar een restaurant, veel bleek dicht, ik belde naar iets in de buurt, volgesn internet geopend tot half negen, we mochten nog komen! Het bleek een restaurant uit de Michelingids, de prijzen niet misselijk en veel was al op het schoolbord doorgestreept, dus niet meer verkrijgbaar. D bestelde een entrecote en ik koos voor vis (espadron= zwaardvis) beiden een garnituur van aubergine met tomatensaus en parmezaan en truffel. Het was superlekker, het bijbestelde wijntje eveneens. Een dessert hebben we niet gedaan, de andere gasten hadden dermate grote porties dat we dat niet meer aandurfden. En het was nou niet echt een tent waar je iets kiest en met z'n tweeen gaat delen! Voldaan gingen we naar huis en toen ging het even fout. Ik nam de verkeerde weg, het was smal en donker en ik dacht op een oprit van een garage te keren...... maar mijn bumper is laag en die schuurde over het grind, draaien was geen optie.... dan maar in z'n achteruit! Boem... er bleek een klein muurtje te staan. Mensen hingen uit het raam, anderen stonden opeens op hun terras! Paniek dus. Ik zette de versnelling in z'n vooruit en reed verder het weggetje in, vroeh aan twee heren of we zo eruit konden komen, maar die adviseerden verderop te draaien. Dat dus maar gedaan en zo kwamen we zonder verdere schade op de parkeerplaats terug van het park. We hadden met de airbnb madame afgesproken te laten weten hoe laat we zouden vertrekken ivm inleveren sleutel, dat mislukte volledig, Mijn telefoon had geen bereik. Maar gelukkig met D's telefoon lukte dat disndagochtend wel. We vertrokken naar Mont Sainte Odile, een monastere niet ver van het vakantiepark vandaan. Hoog op een berg gelegen. Een bedevaartsoord, alles ter nagedachtenis aan Sainte Odile. Heel bijzonder, prachtig gelegen, vredig, rustig, indrukwekkend een plek om bij stil te staan. De meneer die de folder uitdeelde bij de ingang gaf ons heel uitgebreid tekst en uitleg. Adviseerde ons de routing en we bezochten eerst het terras met vergezicht (helaas te heiig) en gingen daarna naar binnen in de kerk en het klooster. Het meest bijzondere vond ik dat er voorin de kerk, bij het altaar ieder uur twee mensen zitten te bidden voor de monstrans, die worden afgewisseld met twee anderen. Mensen die bij een bepaald genootschap zijn aangesloten kunnen zich hiervoor opgeven, zij verblijven een week in het centrum en zij schrijven zich in op een rooster om zodoende 24 uur op 24 en 7 dagen op 7 er onafgebroken gebeden wordt. (behalve tijden de mis, denk ik) mensen van boven de 80 hoeven niet 's nachts ervoor uit bed, dat mogen de jongeren doen. 's Nachts is het overigens een sessie van 2 uur, een kwartier voor de tijd gaat een van de twee de volgende personen wekken, zijn die aanwezig dan lost men elkaar af. Overdag is men vrij om te gaan en te staan, men eet met elkaar. De tombe van St. Odile staat in een aparte nis, zij mist een arm, een keizer heeft die heel lang gelden meegenomen en die arm bevindt zich nu in de grote kerk in Praag. Sainte Odile ( blind geboren, verstoten door haar vader die een erfgenaam wilde en geen dochter, werd door haar broer teruggevonden, werd door een kardinaal gedoopt en kreeg toen haar zicht terug, wijdde zich aan God en richtte het klooster in dat ze van haar vader mocht bewonen om daar voor armen en zieken te zorgen) , maar niet iedereen was in staat om de berg op te komen, dus richtte zij ook een huis in onder aan de berg. D en ik liepen het pad af naar de bron van St.Odile (die spontaan ontstond toen zij de rots aanraakte) een steil pad de berg af naar beneden. Op advies van de vriendelijke meneer liepen wij via de weg terug omhoog. 1100 meter in de zon bij 39 graden was geen pretje, we bleven erg regelmatig staan daar waar maar een beetje schaduw was van de bomen. We reden vanaf daar naar Nazweiler/Struthof het laatste concetratiekamp wat zich op Franse bodem bevindt. Daar wordt je toch wel heel verdrietig en stil van. Ook daar was het niet te doen vanwege de enorme hitte en werd het ons afgeraden naar beneden en weer terug te lopen om de overgebleven barakken te bezoeken. We bekeken de beide gedenkplaatsen en het museum. Dat gaf ons al erg veel informatie. Wat hebben we weer veel gedaan, gezien, genoten. Het is iedere keer weer een kadootje die drie dagen samen op pad. Dezelfde interesses, dezelfde ideeen, het onverwachte, echt super. D merci!

Excusez-moi...

Allereerst mijn excuses, ik had geen tijd, zin of gelegenheid om iets te posten. Natuurlijk is er best wel e.e.a gebeurd in de tussentijd, maar soms komt het er gewoon niet van om achter de pc te kruipen in de tweede woonkamer. We hebben intussen een laptop, maar de oude pc heeft toch nog steeds mijn voorkeur. Op verzoek van de vriend van GvB kocht ik via internet 3 x 4 kilo bittere sinaasappels voor jam. Die slaagde zo goed, waardoor ik 20 potten heb verkocht! met de schillen maakte ik ook een drankje ook dat viel enorm in de smaak. Ik vierde mijn 70ste verjaardag samen met H&D bij Atelier Grill in St. Geosmes. Met een glas champagne en een kaarsje op mijn dessert! Geen groot feest dit keer. De kinderen hadden geen mogelijkheden en ik had er ook eigenlijk niet echt fut voor. We kregen in de afgelopen periode veel bezoekers/slapers/eters. Iedere keer weer gezellig en veelal "oude" bekenden. Oud collegee H&E R. Twee stellen w.o. mijn vroegere buurmeisje van de slagerij met haar man onderweg met de caravan richting Spanje, voor tenminste 4 maanden! Ook mijn en MdL-H 's vriendin uit Friesland samen met haar nieuwe vriend. Zij kwamen met haar cabriootje op weg naar Benidorm om daar een appartement te kopen en daar voortaan het grootste gedeelte van het jaar te gaan wonen. Hij een rasechte Amsterdammer, die optreedt in bars en restaurants in Benidorm. Flink gelachen. M&F. L die een golfarrangement hadden geboekt in de buurt en kwamen lunchen. We hebben dus weer een voorraad pindakaas, hagelsalg en mayonaise. Zelf ging ik voor een begrafenis naar Nederland, de trein was belachelijk duur en met de Flixbus zag ik het niet zitten want dat waren nachtritten. Het ging vlot en ik hd zodoende ook tijd en gelegenheid om een lunchafspraak te maken met MdL-H en JL, die ook naar Ridderkerk kwam Super leuk en lekker! Ik nam voor M &J weer wat drankjes mee en potten fruit en kreeg de lege potten en glazen mee terug. Sliep in Maassluis en ging na de plechtigheid meteen terug naar huis. De familie B. heeft mijn aanwezigheid erg op prijs gesteld.

Het fruitseizoen is in volle gang, veel mirabellen zullen we niet hebben dit jaar, het vroor toen de bloesem in de bomen zat. Onze kersen werden door de vogels opgegeten, maar in het weiland naast ons barstte het van de zure kersen, ik ben de eerste keer stiekem gaan plukken. De tweede keer toch maar gaan vragen, was okay! Nu zijn de kruisbessen rijp en heb ik zwarte bessen en aalbessen geplukt zitten tijdelijk in de vriezer. Ik kan dus nog even verder met het maken van jam. De vriend van GvB is een hele goede klant! Met de academie stonden we op de Foire de la Gastronomie in Langres, drie dagen, was echt toppie. Veel gezien, goede sfeer en ik sta ook nog ergens op een foto met de Michelinsterkok van Chateau Courban Tagashi. Ik wacht met smart op een kopie!!!

Dit afgelopen weekend gingen we naar de Vendee, eindelijk weer op bezoek bij dat kleine manneke. Hadden een goed weekend met prachtig weer en twee keer bezochten we een paar prachtige plekken. Een Japans park en Terra Botanica in Angers, fantastisch!

Wim heeft sinds twee weken een masker tegen slaapapneu, de resultaten van het onderzoek waren echt schrikbarend slecht en de cardioloog regelde heel snel een afspraak, de vertegenwoodiger heeft ons alles uitgelegd. Het is voor beiden erg wennen want het is a) geen gezicht, b) maakt toch ook best veel geluid Maar het is voor zijn gezondheid en nu kan hij eindelijk weer redelijk slapen, hij rustte absoluut niet uit door die vele keren ademstilstand in een nacht!

Een bijzonder weekend.

Halverwege de maand april kreeg ik een messenger bericht uit Schiedam van een ex-zwager die me vroeg of we hen konden herbergen voor 2 nachten. Op de heen- en terugweg naar Montelimar. P & J. S zijn hier al eerder geweest en na overleg vond ook Wim het prima. Het bleek zo te zijn dat de broers en zussen van Dorp met de "koude kant" de geboortdag van oma Maatje wilden vieren in zuid Frankrijk bij broer A en zijn vrouw. Een paar dagen later kwam er een berichtje achteraan of we nog een stel konden herbergen die waren nl. ook op zoek naar onderdak. Het ging om H & L, die ik al eigenlijk na de scheiding maar een keer ben tegengekomen bij Bas van der heijden in Schiedam en daarvoor en daarna nooit meer had gezien. We gingen accoord spraken de details door en kwamen overeen dat zij op zaterdag 7 mei rond 17.00 uur hier zouden zijn, dan een aperitief, 3 gangen menu, overnachting inclusief ontbijt. Terugweg de 10de mei idem. In de week daar voorafgaand stelde ik het menu samen, deed ik de boodschappen, maakte ik de bedden op en het huis aan kant. Alles was er klaar voor, Wim was het weekend vrij en het beloofde weerbericht was hoopgevend. Zaterdag iets later dan verwacht stonden de twee echtparen voor de deur. Het weerzien was hartverwarmend. We dronken gezellig een eigengemaakt wijntje van bittere sinaasappelschillen. (errug lekker) en gingen aan tafel. Het menu: zelfgemaakte paté met geconfijte vijgen, zoetzure walnoten op een bedje van sla. Hoofdgerecht: warme huisgerookte zalm met een mosterd-dillesaus, grenailles en sliertjes courgettes en doperwtjes a la francaise. Het dessert; mousse van lemoncurd met een bolletje citroenijs. Mooie wijn erbij. Het was heerlijk, viel in de smaak en ik kreeg een en al complimenten. Zondagochtend het ontbijt met een verse fruitsalade, croissants, verse eitjes en diverse brood met huisgemaakte jammetjes. Daarna gingen zij verder op reis naar het zuiden. Zondag bijgekomen opgeruimd en verder weinig aktiviteit. Maandag nog even wat kleine dingetjes gedaan en dinsdagochtend vroeg op gestaan voor het prepareren van het diner. Neef A had een B&B gehuurd in de buurt en wilde graag nog langs komen met zijn ouders, zodoende kwamen die om een uur of 4 hier aan en dronken we gezellig in de tuin eerst koffie en gingen we aan de borrel, ik zei dat er genoeg was voorbereid en dat zij als ze het wilden konden blijven om mee te eten. Dat was tegen geen dovemansoren gezegd en ze vonden het TE leuk. De anderen stonden tegen half zes op de stoep en omdat het prachtig weer was serveerden we het aperitief in de tuin. P& A hielpen met het neerzetten van een extra tafel, de dames hielpen dekken en ik roerde in mijn pannen. Het menu; 3 amuses, ossobucco van kalkoen, tagiatelli met groene asperges en panna cotta als dessert. Wim was om een uur of acht thuis en schoof mee aan aan tafel. Het was weer erg gezellig en er werden veel herinneringen opgehaald. o.a over omaatje, het rijden van schoolkinderen, de rouwtjes en de trouwtjes, veel herinneringen die toch wel emotioneel waren en waar ik s'nachts in bed van wakker lag.<< Een verleden van 16 jaar met een groep van 14 kinderen waarvan 13 met een partner, wat is er veel gebeurd, wat hebben we een hoop meegemaakt. De uitjes van Citroen en Renault, naar Parijs, de sinterklaasfeesten, kerstnachtmis. Mijn doop, communie, vormsel in 1980. Het kwam allemaal weer voorbij. Meerdere malen kwam het in me op hoe dankbaar ik moet zijn dat Max en ik "gewoon" met elkaar door een deur kunnen, (nog steeds) hoe geweldig het is dat Wim dat allemaal heeft meegemaakt, heeft aanvaard, heeft geaccepteerd en nu dus zelfs drie van Dorpen over de vloer. Maar ook hoe Manon op die manier in mijn ogen er mee heeft leren omgaan en het co-ouderschap nooit problemen heeft opgeleverd.>> Na de koffie en een afzakkertje gingen A en zijn ouders richting B&B en deden J en L de afwas want de machine zat barstenvol. Wij ruimden de boel op en dronken daarna in de woonkamer nog een afzakkertje, spraken de tijd af voor het ontbijt en ging iedereen naar bed. Wim moest werken dus hij had een korte nacht. Om 8 uur verscheen iedereen fris en fruitig aan de ontbijttafel en gingen we nog even in de kelder boodschappen doen en verkocht ik nog potten jam en een fles zelfgemaakt wijn.We hebben gelachen en ook waardevolle ervaringen kunnen uitwisselen en herinneringen opgehaald. Ze hebben in het gastenboek een leuk en lief stukje geschreven. Het was op alle fronten GESLAAGD. Hopelijk komen ze nog eens buurten.

Er zit de klad in...

Ik zie tot mijn schrik dat ik sinds februari jl. niets meer heb geschreven, alsof er in ons absoluut niet saaie bestaan niets te melden viel. Integendeel er is genoeg gebeurd en ook had ik er tijd voor kunnen maken om even achter de pc te gaan zitten, maar ik had andere dingen aan mijn hoofd. * het huis van MLS; alles nu eindelijk op de rit om er een makelaardij verder mee te laten stoeien. (er moet nog een rit naar Emmaus geplanned en een naar de dechetterie). * aanvraag bouwstroom voor H&D, een gebed zonder eind (een twintigtal mailtjes, veel telefoongesprekken....) maar as. maandag dan zal er dus als het goed gaat bouwstroom aangesloten worden! * onze nieuwe granulekachel die er om meerdere onverklaarbare redenen steeds mee stopte, diverse alarm meldingen en dat terwijl het buiten vroor! * bezoek uit en naar Nederland. Gelukkig zijn een aantal activiteiten met de diverse verenigingen weer langzaamaan aan het ontwaken uit die nare droom van de hele Covid affaire en hebben we het weekend van 2/3 april onze jaarlijkse messenbeurs weer gehouden in Langres. Minder exposanten en minder bezoekers als voorgaande jaren, maar een goede sfeer en tevreden gezichten. Helaas twee messenvriendjes in het ziekenhuis en een herstellende van een opname. Ja de leeftijd en de 'style de vie" heeft daar grootendeels mee te maken. Mensen van het goede leven, die van lekker eten en drinken houden zullen hun levenstijl aan moeten passen, willen ze hier boven op komen!Ik liep daar zondags rond met twee petten, één namens de messenclub, één van de Academie die de warme maaltijd verzorgde! Dat was even flink aanpoten. Ook bij mijzelf gaat de leeftijd toch een beetje meespelen en wil ik nog, maar kan ik me niet altijd meer voor de volle 100% inzetten. Tot grote ongerustheid van Wim die vindt dat ik nu eindelijk eens een pas op de plaats moet maken! Maar ik vind alles nog zo leuk, doe het graag en maak mensen blij met lekkere jammetjes, hapjes en drankjes. De vriend van GvB houdt van mijn jammetjes en ik heb er een hele goede klant aan. Hij vroeg om jam van bittere sinaasappels, die waren nergens te krijgen, het seizoen is maar kort, maar ik vond ze via Marketplace, goede deal met iemand uit de Var, gevolg..... drie keer besteld, drie keer 15 potten gekookt en 3/4 hiervan is verkocht. Ook Mme. L was er vol lof over en bestelde alsnog 2 potten. Zij wordt lastig en ik neem af en toe een beetje afstand. Wel ben ik gisteren met haar naar de cardioloog geweest, en voor mezelf en voor haar. Zij was in twee en een half jaar niet meer de deur uitgeweest dus het was even een nerveuze en lastige missie. Mijn hartritme stoornis(je) waar ik al medicijnen voor kreeg is niet verbeterd en dus gaat mijn medicatie een beetje omhoog. mme.L , eigenwijs als ze is, zou het liefst stoppen met de bloedverdunners maar dat is niet mogelijk, ze loopt dan een verhoogd risico op een hersenbloeding en dat zou desastreuze gevolgen kunnen hebben die vele malen ernstigers zijn dan af en toe een bloedbad als ze zich ergens aan stoot! Hopelijk dringt de ernst hiervan bij haar door (?) We waren redelijk laat thuis, ze was dolgelukkig dat het allemaal zo goed was gegaan en is dan TE erkentelijk. Donderdag jl. kregen we bezoek van mijn buurmeisje van de Pleinweg, een van Bennekommetje een van de 10, met hara man op weg naar een tour met de caravan door Spanje. En vanmiddag lunchten H&D hier op weg naar hun schuur en als het dus goed gaat hebben ze maandagmiddag EINDELIJK stroom.

Een angstig avontuur op de terugweg uit de Vendee.

Mijn trein vanaf Chaumont vertrok om 6h12 en dat was dus erg vroeg, te vroeg om iemand te vragen mij weg te brengen en voor Wim ook geen optie. Dus belde ik in de dagen ervoor naar de Mairie van Chaumont om inlichtingen te vragen omtrent het betaald parkeren. Het kostte wat moeite maar ik kreeg een bemoedigend antwoord. Er is een max. van 4.90€ per dag en op zondag is parkeren gratis. Zodoende besloot ik met mijn wagentje te gaan en daar te parkeren. Het was tenslotte maar 4 dagen. Ik vertrok op advies van Wim (natuurlijk veel té) vroeg en parkeerde aan de overkant van het station waar ik nergens een parkeermete zag, dus toen maar koffer uitgeladen en over de voetgangersbrug naar de stations-ingang gelopen. Daar was het station nog dicht!, bizar ik begreep er niets van, maar ik las op het bord dat het station om 5.45 uur open gaat, voor die tijd rijden er dus kennelijk geen treinen. Toen de deuren opengingen had ik dus nog ruimschoots de tijd en wachtte ik in de stationshal. Trein was keurig op tijd en er was plaats genoeg. Aankomst op Paris Est ook keurig op tijd en ik had dik een uur en 20 minuten om naar Montparnasse te reizen met de Metro, ook dit keer niet echt op mijn gemak, maar het verliep vlot. Maar toen....... Ik volgde de borden met de wegwijzers richting : "trains grands lignes", maar dat is echt eigenlijk geen doen, trap op, trap af, roltrap op, roltrap af, dan kom je bij een loopband, maar die is voor het mooi te smal om te blijven staan, zodra er mensen achterop komen kunnen die er nauwelijks langs.Het is een verschrikkelijk eind lopen en het rare is dat ik de vorige keer een hele andere route had en zelf bovengronds uitkwam, Nu bleef ik ondergronds en had het idee dat ik er nooit zou komen. Toen ik de borden zag Hall 1 en 2, kwam ik uit op een totaal andere plek dan de vorige keer. Ik was toch en beetje angstig of ik wel goed was, op de borden met de vertrektijden zag ik de aankondiging van de TGV maar die was nog niet gearriveerd, Ik wachtte in de hal tot dat het perronnummer bekend werd. Er was geen controle van QR pass covid en ik nam plaats. Deze keer maakte ik nog een overstap in Angers en kwam op tijd aan in Cholet waar M op me stond te wachten. Helaas was E. naar de oppasmoeder en zag ik hem en E pas na 20.00 uur. M had ook avonddienst. Ik was dus alleen met de twee honden en maakte het eten klaar. Ook deze keer had ik een kamer in het hotel en daar was ik enorm blij mee, privacy voor ons allemaal dus. Het waren 2 gezellige dagen en die kleine is een scheetje en zo bijdehand. Zaterdag gingen we op stap om een eindje te wandelen in een park met een kinderboerderij. Zondag was rustig en maandag bracht M me naar het station. Weer was het in Montparnasse raar want ik kwam op een totaal ander spoor uit en liep me weer suf richting metro. Met een rugzak en het kleine koffertje van mijn moeder is het lastig en toch ook erg vermoeiend en ik merk ook dat mijn rug er last van heeft. Maar goed in de trein kon ik op mijn gemak weer uitrusten en lang leve Strorytel, zo fijn om lekker voorgelezen te worden en het was een prachtig boek. Dank JL voor de tip en DB voor de titel van het boek. Ideaal. We zaten in de trein naar Chaumont, tegenover mij een vriendelijke jongedame toen we op het station van Troyes aankwamen en daar ineens de motor uitging van de trein en de lichten uit. Een stem door de microfoon zei ons dat we zo snel mogelijk met de bagage de trein moesten verlaten, we schrokken en er ontstond lichte paniek. We verlieten de trein en mochten niet op het perron blijven staan we moesten de hal in. Wat bleek..... er stond een erg verwarde man op het dak van onze Inercity en die liep als een gekooide tijger van voor naar achteren! Er waren een man of 20 politie, brandweer en spoorweg personeel nodig om hem van de trein af te krijgen en hij werd in de handboeien afgevoerd. Het had in het totaal dik 40 minuten geduurd en iedereen was bezorgd en geirriteerd. We konden de trein weer in en ik was daardoor heel veel later door dit angstige oponthoud terug bij mijn autootje (die er nog keurig stond). Ik zocht het dinsdags op op internet en het stond inderdaad in de krant! https://www.lest-eclair.fr/id342058/article/2022-02-14/un-homme-deambulait-sur-le-train-la-gare-de-troyes?fbclid=IwAR2N2FCOZypOG8t9xjroHyCrC3lge1PxxoXWRwDynzE_VLvIukEFhvEnEVM

Ik zit er een beetje doorheen......

Ja, valt niet mee om dat te moeten toegeven maar ik ben vorige week mezelf flink tegen gekomen. Begon het allemaal met een boel gedoe met de Truus van de weckmaaltijden, ze vroeg wat ik voor haar kon klaarmaken. Het was vrijdagavond en dus na even nadenken reageerde ik in een messenger bericht dat ik een "potée lorraine", linzen met eend en appel en... omdat ik twee weken geleden een voor en een achterpoot van een wildzwijn had op mogen halen eventueel een stoofpotje met wild zwijn. Ze vond het okay. Ik liet wel meteen weten dan ik nauwelijks lege weckpotten had dus dat ze daar zsm voor moest zorgen. Ik deed zaterdagochtend meteen de boodschappen, het was het weekend dat Wim moest wereken en dan kon ik op mijn gemakje kokkerellen. Ze berichtte terug dat ze zondag aan het eind van de dag langs zou komen potten brengen. De 3 egrechten waren eind van de zondag klaar ik kon 14 lege potten vullen maar moest de rest dus koel wegzetten. Deed toch die 14 maar in de ketel, kon maar klaar zijn, toch? Wie er kwam....... Geen S. dus geen potten. Shit Maandag stond er een dag stoken op mijn agenda, we hadden zaterdags de sleutel al opgehaald en de tonnen neergezet, zwaar werk. T T de zoon van opa C die mij altjd hielp had beloofd ons te assisteren. Ik liep zondags nog even bij hen langs, maar hij was de hort op zijn moeder zou het aan hem doorgeven! Maandagochtend... wij waren om 8 uur klaar, niemand te zien. Ik raakte beetje flink geirriteerd en zette een stomme opmerking op FB. "Stomme Fransen houden zich nou nooit eens aan hun afspraken!" Gevolg een reactie van MC, ze vroeg wat er aan de hand was, haar man B was thuis en ze vroeg aan hem of hij ons wilde gaan helpen. Dat deed hij, heel aardig. Onderweg richting Audeloncourt, kwam TT ons met zijn autootje tegemoet, Ja ja hij kwam er aan eerst even ontbijten! Inmiddels was het tegen 10 uur, maar we konden wel alvast de vaten legen en de bain marie vullen. Uiteindelijk brandde er een klein vuurtje (het hout bleek toch nog TE vochtig)en zat er weinig schot in de zaak. We hadden een boel tijd verloren. Het was koud, en volgens de berekening van TT zou de eerste druppel pas tegen een uur of twee uit de ketel lopen. Dat was ook zo. Het vuur was voor het mooi niet heet genoeg, wij koud en ongeduldig en om de beurt gingen we huiswaarts om iets te eten, te plassen. Het was heel fijn dat BC zo aardig was om erbij te blijven want TT had duidelijk wel iets anders te doen dan erbij te blijven. Omdat we dit keer fruit hadden van twee jaar was de koperen chaudron echt bomvol en dat scheelt enorm veel schuren en boenen. We hadden veel minder tijd nodig om over te gaan tot de tweede stook. We zijn gestopt bij 67 procent en thuis heb ik aangelengd tot 48. In het totaal dus 17 liter. Waarom weet ik niet, maar ze is niet helder zoals andere jaren. Maar de smaak......prima! Thuisgekomen nog steeds geen lege weckpotten en ik baalde. Ik had het koud, was bekaf en lag met een hittepit om 20.00uur onder mijn dekbed. Waar ging het mis????? de koude, het vocht, de stinkende rook of mijn ergernissen, stress, niet van anderen op aan kunnen. Geen idee, vermoedelijk een aaneenschakeling van factoren in combinatie met een pijnlijk abces aan mijn wijsvinger en de medicijnen voor mijn hartritmestoornisje. geen idee, maar ik was de hele week niet vooruit te branden, geen eetlust, koud, hoofdpijn en nog steeds niet 100% opgeknapt. Vrijdagochtend heb ik de stoofpot van zwijn (ruim 2.5 kilo vlees) en de rest van de potee in de vuilisbak gegooid. Ze zoeken het maar uit. Meneer zelf wil me spreken, ik heb gezegd pas na het weekend, geen idee wat hij van me wil maar ik geef mijn receptuur niet prijs en ga ook niet meer voor ze verder. Ik wil zaken doen, waar iedereen wijzer van wordt en me niet hoef te ergeren aan hun laksheid. Ik heb een ticket gekocht voor een bezoekje aan mijn prachtige kleinzoon, daar kijk ik vol verlangen naar uit!

Kerst 2021/Oudejaarsavond

In eerste instantie opperden de jongelui deze kant op te komen voor Kerst, Wim en ik vonden dat een hele onderneming met een kleintje, maar als ze het willen wie zijn wij dan om te zeggen dat niet te doen? De plannen kregen vastere vorm tot het moment dat bleek dat zij nergens een plek konden vinden voor hun beide honden. En die twee ook mee op reis was nou niet echt een ged idee. Dus stelde Wim voor de rollen om te draaien. Helaas was hij niet vrij met Kerst en zodoene sms-te ik naar zijn bazin. Hij kreeg zaterdags en zondags vrij en zocht ik een oplossing om eerder te gaan. Manon en André gingen totaal onverwacht op wintersport en reden op de terugweg hier langs voor een nachtje want A moet thuiswerken en nog inloggen voordat hij verder zou reizen terug naar Schiedam. Manon kon me zodoende woensdagochtend naar het station brengen. Ik vond na lang zoeken een treinkaartje Chaumont-Parijs-Nantes. Niet goedkoop maar wel snel kwa reistijd. Dus tassen gepakt en wat te eten. Op advies van Jacqueline meldde ik me aan bij storytel voor onderweg. Downloadde twee boeken om off line te kunnen luisteren. (achteraf gezien IDEAAL!). Ik was ruimschoots op tijd op het station, trein bleek vertraging te hebben van dik een kwartier, dat kwam het overstappen van Paris Est naar Montparnase niet ten goede te komen, ik moest flink haasten! Op het station controleerde men de pass sanitaire en mijn e ticket en bleek ik in de laatste wagon van de TGV te zitten, helemaal aan het einde van het perron. Tijd om nog iets te drinken te kopen was er niet. De coupé was flink vol en mijn gereserveerde stoel was aan het raam en gelukkig in de goede richting. Ik at mijn broodjes en luisterde naar het verhaal van Amalia (Claudia de Breij) en vond het leuk en vlot geschreven en verteld door Claudia zelf. Ik kwam op afgesproken tijd aan op station Nantes, maar waar moest ik heen uitgang Noord of Zuid. Emma gebeld die waren nog onderweg. Maar het werd Noord. Het duurde nog even want er was weinig plaats op de arrete-minute. Maar een snelle stop op de taxistandplaats en ik kon instappen, E lag heerlijk naast me te slapen. Aangekomen brachten ze me naar mijn hotelkamer. ( we konen niet naar de B&B want zij ontvingen alle kinderen en waren vol) zodoende informeerde M bij de baas van het hotel en die bood ons een gratis kamer aan. M zocht een luxe kamer voor 6 personen en het zag er perfect uit. Het werden gezellige dagen. We aten vooral veel dingen die Wim niet lust; lekker kaasfondue en raclette. Ik genoot van E. een heerlijk mannetje. Hij had af en toe wat last van krampjes en moest dan veel huilen. Beide ouders zijn snel overbezorgd, wat is het dan moeilijk om me er niet in te mengen! Wim was er zaterdag tegen het middaguur, was heel vroeg weggegaan Coco was in Neufchateau want ton ton Christian was zelf naar familie en kon haar niet huisvesten. We pakten de cadeautjes uit en deden spelletjes. Zondagochtend werden we tot onze grote verbazing om half elf wakker, dat was ons nog niet veel vaker overkomen, zullen het nodig hebben gehad. (toch?0 Maandag vertrokken we om een uur of twaalf, broodjes mee en een thermoskan heet water. Ik was begonnen aan het breien van een vestje voor E en bedacht dat ik daar in de auto wel lekker mee verder kon. Ja hoor dat ging prima, grappig om te zeggen dat ik ontdekte dat met het breien van een toer er twee kilometer van de nog te rijen afstand af ging. ( GPS). Wim rijdt natuurlijk perfect en ik werd er absoluut niet misselijk van en schoot flink op! Thuisgekomen alles uitgepakt opgeruimd in de wasmachine een kop erwtensoep uit de vriezer gegeten en op tijd naar bed. Vergeet ik te zeggen dat wij zondags een sms van André ontvingen die schreef dat hij bij thuiskomst zich niet lekker voelde en een zelftest had gedaan en positief was. Hij maakte onmiddellijk een afspraak voor een officiele test voor maandags. Dat zorgde toch wel even bij ons allevier voor wat paniek! Thuis dus ook meteen een zelftest gedaan en dinsdagochtend bij de apotheek een officiele.............. GODZIJDANK beiden negatief!!!! De treinreis ( mbv storytel) vond ik zeker niet onaangenaam dus voor herhaling vatbaar. Ik ga achter een seniorkaart aan en dan kan ik vrij goedkoop naar de Vendee reizen. Dan hoef ik niet zo lang te wachten om dat kleine mannetje weer te kunnen knuffelen. Hij groeit zoo hard.

Jaaroverzicht 2021

Het jaar begon natuurlijk niet al te best met die vreselijk domme actie van mij om op Oudejaarsdag met de pan met kokend heet frituurolie naar buiten te lopen en uit te glijden; gevolg mijn rechterhand flink verbrand. De rest van de dag zat ik op de EHBO in Neufchateau. Het gaf het nodige ongemak, maar liep gelukkig met een sisser af. Je ziet er niets meer van. We zaten in die tijd midden in de pandemie met heel veel beperkingen, dus weinig activiteiten buitenshuis. In februari werd ik opgenomen in het CHU in Dijon voor mijn rugoperatie, dat viel niet mee, maar ik ben er uiteindelijk wel enorm van opgeknapt. Mede dankzij de hulp van de Franse thuiszorg (ADMR) ging mijn revalidatie snel en ook al moet ik voorzichtig zijn kan ik wel stellen dat ik er enorm baat bij heb. In maart begon ik met het koken van eenpersoonsmaaltijden die ik in weckbokalen steriliseer voor de verkoop, een leuke klus. Ik heb het daar behoorlijk druk mee gehad maar besefte me eigenlijk te laat dat het voor degene die de potten verkoopt meer oplevert dan voor mij! Het allergrootste nieuws was de aankondiging van Matt en Emma dat ze een kindje verwachten in november. In april kocht Wim een beige Renault 4 en begon met restaureren, helaas kwam hij veel dingen tegen waar hij zelf niet verder mee kon. Ik heb veel gemopper aangehoord als iets niet lukte en mijn adviezen waren niet altijd even welkom! Het wachten was op een bezoek Gijs, die kon hem helpen. Wij kregen in die periode onze eerste Pfizer vaccin. Eindelijk konden in mei Hans en Debbie deze kant op komen, die waren al dik ander half jaar niet in het “huis’ geweest. Fijn om weer mensen uit Nederland te kunnen ontvangen al was het met een ‘brandbrief” i.v.m alle controles bij de grens. Na een afspraak met de perserij en het kraken van kilo’s noten hadden we een mooi rendement ruim 8.5 kilo notenolie en twee grote zakken meel. In juni konden we eindelijk op bezoek bij Matt en Emma, we waren daar nog niet eerder geweest en waren benieuwd naar hun woning en de omgeving. We sliepen in een aangename B & B en hebben het erg gezellig gehad. Mooie omgeving en fijn om te zien dat het goed met hen gaat en ze al aardig de weg weten. Emma’s zwangerschap verloopt “redelijk” met wat ongemakjes en een beetje te hoog bloedsuiker. Bijzonder om te zien hoe bezorgd en lief Matt voor haar is. De salon de coutellerie ging onverwacht toch door, dus aan de bak voor het aperitief en de hapjes voor 50 personen Thuis maakte we een rozenperkje op de plek van die rare bak in de grond, er ging heel wat meer aarde in dan wij dachten, maar ik ben dolblij met het resultaat. Wim kocht een tweede Renault 4. Ook kreeg hij een heleboel extra onderdelen en die sloeg hij op in de stal. Maar dit was een maandagochtend fabricaat, niets ging zoals het zou moeten. Veel gedoe. Maar gelukkig wisten we dat Gijs en Jacqueline in de herfstvakantie zouden komen om hem te helpen. Ook werd ik vanaf augustus regelmatig gevraagd in de Galerie van Horst en Annette. Daar exposeren iedere keer twee “artiesten” en is er een vernissage. Het begon met een expositie van o.a. Gon van Bockhove en die vroeg of ik voor zoet en hartige hapjes wilde zorgen, dat beviel kennelijk zo goed dat het daarna meerdere keren is voorgekomen. (met iedere keer een vermelding in de JHM). Met Debbie ging ik drie daagjes op pad richting de tuinen van Monet, Chartres en Parijs. Het was weer heel erg gezellig, veel gezien, gelachen en toen mijn C2- tje het ineens niet meer wilde doen ook even flinke paniek! Wim was de beige Renault zat en verkocht hem binnen no-time, jammer genoeg niet met winst. (ik vind het nog steeds erg zonde, maar van het als maar buiten staan gaan ze ook flink achteruit) In september ben ik druk geweest met het huis van een Nederlands kennisje, haar gezondheid schept roet in het eten en ze wil haar huis in C. graag verkopen. Ik organiseerde een vide maison en er werd erg veel verkocht, nu wil ik nog Emmaus bellen voor de rest van de spullen. Op de kalender van oktober stond mijn drie wekenkuur in de Thermen van Bourbonne, ik reed dagelijks heen en weer ( wat toch wel beetje afzien was, vooral met bijna iedere morgen dikke mist). Maar het is en blijft wel een luxe! Gijs en Jacqueline kwamen langs want de Renault bleef een drama. Het lukte en nu is hij rijklaar en hebben we de papieren op naam en zelfs een plekje in een stal beneden in het dorp! November: Op 9 november om 14.00 uur werd Elio Bos geboren. Een prachtig kereltje, We zijn de 17de november 3 dagen op kraamvisite geweest. Wat is het fantastisch om grootouders te zijn en hoe bijzonder is het om je kind te zien in de rol van ouder! Kunnen geen genoeg krijgen van de foto’s die we iedere dag ontvangen. Kunnen niet wachten om hem weer te zien, te knuffelen en een wandelingetje te maken met de kinderwagen. En nu is het dus december en kijken we uit naar Kerstmis. Wim werkt en zodoende hebben we samen besloten dat ik woensdag voor Kerst met de trein naar Nantes reis en volgt Wim met de auto op eerste kerstdag. We hebben gelukkig een plekje voor Coco. M & E wilden hierheen komen maar voor hun twee honden was nergens plaats en die lange rit met de baby leek ons niet handig. We logeren in het hotel, de directeur heeft ons de overnachtingen cadeau gedaan. Kerstmis 2021: we kijken er naar uit. Prettige kerstdagen en een gezond en voor spoedig (Corona vrij) 2022 Houd het Paasweekend vrij, dan vieren we hopelijk een feestje.

December 2021

Ons kleine manneke groeit goed en is volgens de berichten "helder" van geest en levendig. De foto's zijn om te kwijlen. Zo jammer dat je niet even op bezoek kan. Het is een hele onderneming daar heen. Het gekke is dat het ongeveer dezelfde afstand is als naar Schiedam, maar dat lijkt het als je onderweg bent helemaal niet. De tolwegen zijn kostbaar en het is geen mooie rit. Onder Parijs door, maakt niet uit op welk tijdstip, blijft altijd druk met vrachtverkeer en opstoppingen. Toen M ons vroeg of het goed was dat zij kwamen voor de kerstdagen vonden we dat eigenljk vanwege de kleine niet zo'n goed idee, maar aan de andere kant vonden we het heerlijk om de kleine weer te kunnen zien en vasthouden. Helaas vonden ze geen plek voor de beide honden en kon het dus niet doorgaan. Wim stelde voor dat ik dan misschien wel met de trein zou kunnen gaan, hij moet helaas de kerstdagen werken, dus ging ik op internet kijken naar de mogelijkheden (alleen me de auto daar voel ik niets voor). Ik kan reizen via Parijs en dan overstappen op een tgv naar Nantes, die mogelijkheid is er, ware het niet dat het iedere dag duurder werd en treinen inmiddels al "complet" stonden vermeld en niet meer te reserveren! Wim wil dan zondag (tweede kerstdag) met de auto komen en dan rijden we maandag eind van de dag samen weer terug naar huis. Ik moest dus ook een plekje voor Coco vinden. Woensdagochtend jl. ben ik aan het bellen gegaan, ook hier viel dat niet mee maar gelukkig in Neufchateau is nog een plek voor haar. M hielp me met boeken van het treinkaartje, dat is ook nog een gedoe geweest. Daar Wim werkt kan hij me niet naar het station in Chaumont brengen en ik wil mijn C2-tje niet 6 dagen op de parkeerplaats daar laten staan. Maar ik bedacht me dat MC in Chaumont werkt en vroeg ik het aan haar en dat is geregeld. Treinkaartje is uitgeprint. Vannacht dacht ik aan de metrorit van Gare de l'Est naar Montparnasse, ik moet ervoor zorgen dat ik mijn "kostbaarheden" dit keer goed bescherm tegen zakkenrollers, die ervaring wil ik niet nog een keer meemaken! JL gaf me de tip om de storytel app aan te maken, dan heb ik afleiding in de trein. De totale reistijd is bijna 6 uur. Ik vertrek woensdag de 23ste vanuit Chaumont om iets voor tien uur en hoop in Nantes rond uur of vier aan te komen. M heeft met zijn baas kunnen regelen dat ik een kamer heb in het hotel. Omdat ik geen auto ter beschikking heb en Meneer en Mevrouw B van de B&B hun kinderen op visite krijgen slaap ik liever niet bij de jongelui op de bank en is de directeur zo vreselijk aardig me te de kamer cadeau te doen. (het is voor hen 'laag'seizoen dus weinig bezetting). Aanstaande zaterdag heb ik nog een bestelling staan voor een maaltijd Jambalaya voor 12 personen. Heb ik nog een zakcentje! Ik heb een paar weken geleden tegen de juf van de weck maaltijden uitgelegd dat ik er aan tekort kom en dat het anders moet. Daarna niets meer van haar gehoord. Ze vertelde dat ze zelf een weckketel en potten had aangeschaft om het zelf te gaan proberen, ze stelde voor dat ik bij haar in haar toko kom koken, maar dat gaat deze moeders niet doen, geef mijn recepten niet prijs. Jammer dan! Als ik verder niets meer van haar hoor wil ik wel de lege potten terug. Wel jammer want het was leuk om te doen, maar het is wel de bedoeling dat het wat oplevert i.p.v dat ik erop inlever. Van iedere offieciele factuur moet ik 22% afdragen aan de URSSAF.

Een klein wondertje....

Helaas ging onze planning de mist in. Wim was snotverkouden en weet dit aan het diner met de messenvriendjes van jl zondag de 7de november. RD was erg ziek geweest en hoestte nog flink. Wim denkt/dacht dat hij het daar heeft opgelopen. Desalniettemin was hij er beroerd aan toe; hoesten, heel veel snotteren en zijn methode van het ophalen van z'n neus is echt ongepast. We vonden het veel te riskant om dan naar de Vendee te rijden , stel je voor dat we de kleine E aan zouden steken. Dus werd ons tripje uitgesteld. Coco was al naar pension en B&B Chevrion deed niet moeilijk, we konden op ieder moment terecht. Het toeristenseizoen is toch aan het eind. Zodoende vertrokken we uiteindelijk woensdag. Het is dezelfde afstand als naar Nederland maar het lijkt stukken verder. Met name de rondweg onder Parijs is iedere keer weer een hele toestand. Vooral door de weeks met al het vrachtverkeer. Maar goed, we kwamen eind van de middag aan in Chevrion, het zijn zulke vriendelijke lui. Dit keer een kamer in het woonhuis, het aparte huisje daar werd niet gestookt. Maar ook deze kamer met perfecte badkamer is prima. Goed bed en lekker rustig. We zetten onze spullen neer en vertrokken naar M&E en zagen we dus voor het eerst in levende lijve ons kleine mannetje........ Onze kleinzoon E. wat een heerlijkheid! Hij is echt heel mooi, gaaf gezichtje, grote ogen en al een beetje haar. (Ik respecteer de wens van de jongelui en plaats geen fotos). We waren allebei op slag verliefd! Hij is zo rustig, huilt alleen bij het verschonen, maar heeft zo nu en dan last van krampjes, dat is zielig. M&E zijn m.i. een beetje overbezorgd. Bang dat hij niet genoeg voeding krijgt en bang voor gewichtverlies. We hebben ons zo min mogelijk met hun manieren bemoeid, moeilijk, maar voor alle partijen beter. De beide honden vinden het allemaal prima en hebben nauwelijks aandacht voor het kindje. Donderdagmiddag maakten we een mooie wandeling, Wim duwde de wandelwagen op af en toe steile paadjes, heerlijk weer en een prachtig park. We pasten helaas niet met z'n allen in een auto. Voor ons geen probleem, maar straks met het bezoek van de ouders van E, gaat dat wel lastig zijn. Zij komen met het vliegtuig, slapen in het appartement (!) en hebben dus geen auto tot hun beschikking. Ook vrijdag maakten we een wandeling met z'n vijven. Dit keer een rondje om het meer van la Tricerie, net zoals van de zomer. E vindt het allemaal prima en slaapt lekker door. Het was prachtig weer, wel frisjes. We aten s'avonds afhaal van de chinees, was erg lekker. Zaterdagochtend zijn we na het ontbijt en een kletspraatje met meneer en mevrouw B, nog even langs gegan om de kids en de kleine gedag te zeggen en reden we via het kleine dorpje Clisson, met Toscaanse invloeden, terug naar huis. We gaan die kleine missen, moeten niet te lang wegblijven ze groeien zo hard. Hopelijk kunnen we in het nieuwe jaar wederom die kant op.

Lang gewacht en stil gezwegen, nooit gedacht en toch verkregen.....

Als er een spreekwoord/gezegde is wat alles zeggend is voor ons, is dit het wel. Wie had gedacht dat wij, Wim en ik, ooit opa en oma zouden worden????? Wij in ieder geval niet. Jullie kunnen je dus misschien wel voorstellen dat wij beiden een beetje van ons stuk zijn. Jl. maandag hoorden we dat E in het ziekenhuis moest blijven en dat de bevalling zou worden opgewekt. De zwangerschapsdiabetes zorgde toch wel voor wat probleempjes en zodoende leek het de diabetes arts en de verloskundige beter voor moeder en baby om de boel te versnellen. We sliepen met de deur open en een lichtje aan, om zo snel mogelijk en zonder klerscheuren bij de telefoon te kunnen zijn als M zou bellen. Er werd echter niet gebeld en werd het een spannende dinsdagochtend. Kreeg wel een kort berichtje dat E verdoving had gekregen want ze had wel wat pijn. Om 13.00 uur kwam Elio op de wereld, een prachtig mannetje, glad gezichtje en 3260 gram. Met moeder en kind gaat het goed. We hebben al best veel fotos en het is zo ontroerend om dit mee te mogen maken. Aanstaande maandag gaan we erheen, kunnen we Elio in het echt bewonderen. Kan niet w8en!