Welkom in Nederland.....

Afgelopen weekend gingen Wim en ik naar Nederland, het werd wel weer eens tijd want het laatste bezoek aan de familie was in november 07
Marieke had absoluut geen behoefte mee te gaan en zij mocht bij een klasgenootje logeren
Wim was iets vroeger gestopt met werken en dus konden we vrij vroeg in de middag vertrekken Er was weinig verkeersdrukte en de reis verliep vlot Net over de Nederlandse grens bij Bergen op Zoom zag ik een motoragent in de berm. Dacht nog: O, jeh..........................
Nog geen tien seconden later passeerde deze ons en ging zijn display branden met de tekst: “volgen”. Wij er keurig achteraan de rijksweg af en ja wel hoor, een fuik voor drugscontrole!!!! Fans kenteken hè! (achteraf hadden Wim en ik, onafhankelijk van elkaar, allebei direct bij het zien van die agent zoiets van….. die gaat ons aanhouden!) De agente die ons controleerde sprak ons aan in het Nederlands, nou verstaan we dat gelukkig maar toch wel vreemd, ze houden alleen buitenlandse kentekens aan en dan spreken ze Nederlands tegen je!
We lieten onze papieren zien want het was volgens de agente een “identiteitscontrole” en toen vroeg ze onze verblijfsvergunning, hallo zeg één Europa? En Welkom in Nederland! Het werd toch nog een aangenaam gesprekje en na een paar minuten mochten we weer verder.
We logeerden bij TvW die voor ons een kamer heel gezellig had ingericht en ons een sleutel gaf voor een volgende keer, enorm lief van haar. Het was 100x beter dan het Ibis hotel de laatste keer, een goed bed, een lekker ontbijt en gezelligheid. We deden diezelfde avond nog de boodschappen in Maassluis en de volgende dag begon het rondje familiebezoek bij oma A. deze keer een heel wat beter gevoel erbij dan de laatste keer, ze was opgewekt en blij verrast ons te zien. Ik heb samen met haar zelfs nog naar haar vriendin in Zwitserland opgebeld om te bedanken en dat deed oma in vloeiend Duits alsof ze nooit anders had gedaan!!!! Naar Schiedam voor een oogmeting bij mijn eigen opticien, want hier in F is een wachtlijst bij de oogarts tot juli/augustus en daar moet je eerst heen voordat je een nieuwe bril kan aanschaffen.
Een broodje kroket voor de lunch en toen naar oma B en pa B en het tuincentrum om voorjaarsplantjes te kopen.
’s avonds wilde ik uit eten want het was ook Wim’s verjaardag dus naar Vlaardingen naar de Griek, omdat we vlak bij PM waren liepen we toch maar even langs en belden aan, verrassing alom dat wij zomaar voor de deur stonden, werden uitgenodigd om te blijven eten maar ze had al bezoek dus verkozen we toch de Griek, heerlijk gegeten en terug naar Maassluis. Nog even met T nagekletst en op tijd naar bed. Volgende dag na ontbijt spullen ingepakt met T en W koffie/thee gedronken met taartje en op naar Delft naar mijn tantetje!, ze zat in haar rolstoel te slapen en toen ze wakker werd zag ze me eerst voor de verpleegster aan toen ik zei dat ik Angenietha was straalde ze en was ze heel blij ons te zien. Ze beseft heel goed dat wij niet meer in Nederland wonen en heeft vaak gevraagd of we het kunnen wennen. Altijd geïnteresseerd en opgewekt en dat met haar 93 jaar! Vanuit Delft opgebeld naar HvL om af te spreken hoe laat we bij het Holland College onze nieuwe kippen konden ophalen. (omdat er een is opgegeten door Reinard de Vos is het aantal hennen op twee hanen niet in verhouding en hier is geen krielkip te koop dus uiteindelijk navraag gedaan op school, pas de problème!)
Hij sprak een tijd af en wij daarheen. Discussie over wat voor soort het zou moeten worden en besloten twee mooie zwart/bruine Barnevelders, wat groter formaat kriel, mee te nemen. H was nog even druk en wij liepen wat rond in het verblijf en werden op slag verliefd op twee scheetjes: baby konijntjes mooi van kleur grijs/bruin, moeder een hangoor, vader een hollander dus of ze hangoren gaan krijgen, géén idee. H vroeg of we die niet wilden hebben! Wij hadden het al vaker erover gehad en twijfelden nog even i.v.m. de grens en geen papieren of gezondheidsverklaring maar hebben toch de gok gewaagd. We zijn met alle levende have plus de plantjes veilig en zonder problemen weer heelhuids thuis gekomen. Marieke vindt de konijntje helemaal top, maandag een mooie kooi gekocht en ze staan nu naast de nieuwe kachel tot ze naar buiten kunnen.
De kippen hebben het even moeilijk, worden nog niet geaccepteerd en op de stok waar vorige week nog plek wasvoor minstens 3 kippen is ineens geen plaats meer voor ze!!!!!!! Gisteren wel al het eerste ei van een van de twee geraapt.
De andere kippen zijn ook aan de leg, eitjes wel inimini maar erg lekker!
Vandaag de zolder op om de spullen uit te zoeken voor de vide grenier aanstaande zondag, en zaterdag nog de catering in Varennes bij G. dus een
paar drukke laatste dagen voordat dinsdag de arbeid weer roept! Ik heb er zin in om weer te gaan werken en onder de mensen te zijn.W.’s baas is erg tevreden over zijn nauwkeurigheid, netheid en stiptheid maar wil snelheid zien en belde gisteren mij daarover nog even op. Hij vindt het erg moeilijk om met hem te communiceren. We zullen toch wat vaker Frans tegen hem moeten gan spreken want ZO gaat hij het dus nooit leren!

Tja, tja, tja, ja wat zullen we eten........

Tja, tja, tja, wat eten we vandaag????
Je zou toch denken, mens je woont in Frankrijk; hèt land van lekker eten, dat moet toch niet zo moeilijk zijn! Nou, wel dus!
Omdat we meestal maar één keer per week boodschappen doen, moet je dus veel vooruit denken en zorgen voor een voorraadje en dat is nou net nou de kneep!
Verse groenten zien er in de meeste supermarkten niet echt geweldig uit, daar is Nederland toch sterker in. En dan de prijs: vaak schreeuwend duur een bloemkool kost regelmatig €2,60 of meer en dat is toch wel een beetje van de gekke! Dus ben je vaak aangewezen op diepvries. Twee grote diepvries aan huis winkel nemen een keer per maand contact op om je bestelling te noteren en leveren dan in dezelfde week aan huis af. Wel gemakkelijk, niet echt goedkoop maar wel handig om als voorraad in huis te hebben.
Thiriet is er zo een en die verkoopt veel exclusieve artikelen, als je de folder ziet blader je likkebaardend door hun assortiment, wel prijzig maar een culninair hoogstandje! Overheerlijke croissants voor de zondagochtend om zelf af te bakken zijn niet te versmaden, dus die hebben we altijd in huis! Maximo daarentegen is gewoon gewoon, de frites, de rostirondjes en de zakken groenten ( veel mixen om te roerbakken ed.) kopen we daar. In de winter kunnen we die vanzelfsprekend ook in de super halen maar in de zomer met de temperatuurverschillen, dan heb ik het daar niet zo op. Maar dan het vlees, we zijn alledrie, toch wel een beetje carnivoor en dat is niet zo eenvoudig. De slager snijdt hier het vlees van koe of varken toch anders dan in Nederland en soms valt iets echt tegen, zag er lekker uit maar blijkt toch taai! Wim houdt absoluut niet van kluiven en dat maakt het er vaak niet eenvoudiger op.
Er is niet heel ver van hier een varkensfokkerij (vergelijkbaar met Johny's farm van de tv) en die verkoopt op het gebied van varkensvlees echt het neusje van de zalm, heerlijke speklappen en carbonades en hun eigen gemaakte vleeswaren zijn superlekker! Het vervelende is dan echter dat je ogen vaak groter zijn dan je portemonnee!
We kregen nog niet zolang geleden van de buurman, die 4 varkens had geslacht wat speklapjes en carbonades en ook die waren superlekker, we hadden met regelmaat onze schillen bij hen gebracht en dat was dus in ruil voor. Al met al valt het dus vaak niet mee om een verantwoorde maaltijd voor te schotelen en vervallen we nog m.i. tè vaak in Hollandse kost.
Niet dat daar iets mis mee is , maar je zou toch denken je woont in Frankrijk en dus eet je Frans! Maar nog niet dus! Als je het echt zo zou doen, moet je zelfs twee keer op een dag een warme maaltijd bereiden en ik vind vaak een maaltijd verzinnen al een héle klus, laat staan twee!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Saint Sylvestre/ Oud en Nieuw

31 december begon met het maken van het beslag voor de oliebollen!
Nog in pyjama aan de slag, dit keer zonder de hulp van meneer Koopmans maar met een recept van smulweb. Tijdens de rijs verkleedde ik me ( oud kloffie i.v.m. de frituurlucht) en tegen twaalf uur kon het bakken beginnen, met de frituurpan was het even wennen want vijf of zes was het maximum per keer en het ging niet echt vlug voor ze een mooie goudbruine kleur hadden. Maar ze smaakten erg lekker! Ik maakte wat schoteltjes klaar om uit te delen bij de buren. Wim heeft het daar nooit zo op want hij zegt dan steeds; hé er blijft toch zeker nog wel wat voor ons over?`De buren die dit inmiddels al een beetje van ons gewend zijn, vinden het altijd weer een verrassing. Ik had genoeg beslag voor zo´n slordige 75 bollen, omdat we voor het vieren van oud en nieuw waren uitgenodigd in S. had ik ze op een groot dienblad gelegd en die konden dus mee. Marieke was nog uit logeren en omdat die er ook gek op is, had ik er een aantal apart gehouden. (achteraf veel te weinig, maar dat kon ik toen nog niet inschatten!) Ik deed mijn rondje door het dorp om eea af te leveren, sprong onder de douche en ging op weg naar Marieke´s logeeradres, een dorp wat ik nou niet echt zo aantrekkelijk vind, maar goed.. Thuisgekomen viel ze direct op de oliebollen aan, we waren welkom in S vanaf 8 uur dus toch maar even een soepje gegeten, geen idee wat we daar aan zouden treffen, wisten ook niet of we de enige genodigden zouden zijn! Marieke had de nachten in G. niet veel geslapen, een snurkende vriendin, een hond die hetzelfde geluid produceerde en veel lol en geklets dus ze was al aardig aan haar lontje! Compleet met de schaal oliebollen en een cadeautje voor de gastvrouw dus op pad. We waren de laatsten van het gezelschap die arriveerden, totaal 13 personen.
We werden aan een gezellige tafel geplaatst en het diner met heel veel gangen begon. Veel kleine hapjes als voorafje, meest niet zelf gemaakt, maar wel smakelijk al met al werd het een hele lange zit en tegen twaalf uur waren we dus pas aan het hoofdgerecht en geen mens maakte aanstalten om de klok in de gaten te houden, geen champagne om te toasten. De teevee was aangezet voor het slaan van de klok van twaalf, maar ook toen kwam er nog weinig beweging in het gezelschap ik vroeg voorzichtig of men hier niet zoende en dergelijke en toen deed de eerste toch een poging, het resulteerde in een receptie-achtige vertoning waarbij iedereen een rondje om de tafel liep! De maaltijd ging weer verder, de kaas werd geserveerd en intussen gaf Marieke overduidelijk en zonder pardon aan dat ze het niet meer zag zitten!
Ze wilde nog wel even een oliebol maar daarna naar huis. Ik ben toen maar zo onbescheiden geweest er twee op een schoteltje te doen en heb gezegd dat het beter was als we op huis aan zouden gaan en dat terwijl het dessert, de koffie en de oliebollen nog moesten komen, maar het was voor een ieder verstandig om af te haken. Thuis haar snel onder de dekens gestopt en nog even bij de buren langs, daar was slechts de buurman nog wakker dus beloofden we hem het in de loop van de dag over te doen. 1 januari 2008, eerst flink uitgeslapen een ontbijtje en daarna bij de buren aan de champagne met koekjes en bij de buurvrouwen aan de malie/jus.
De dag was om voordat we het in de gaten hadden! Wim die aan de kamer in de stal had willen werken kwam dus daar niet meer aan toe. 2 januari kwam de familie H centjes, boodschappen en een overheerlijk stuk Hollandse kaas brengen, mogen ze vaker doen!!!!!!
Even gezellig gekletst en onze ongenoegens gedeeld over de huurders in C. die ons heel veel en vaak hebben gebeld met van alles en nog wat. Verhuren is leuk, maar alles moet dan wel picobello in orde zijn was uiteindelijk ieders conclusie!

Scafoide........

Na de bad hairday van vorige week is het er niet veel beter opgeworden!
Mijn laatste werkdag zondag was rustig en eindigde een uur eerder dan gepland, de penningmeester kwam om 6 uur nog even mijn paycheque brengen en gaat zorgen voor een bevestiging dat ik tot 4 maart even geen werk heb, Wim en Marieke kwamen me ophalen en we keken met z´n allen naar een heel mooi licht/geluid spektakel met veel fonteinen van water en hele geweldige kleuren, er waren veel mensen op de place de l´hotel de ville.
Nog een aantal mensen de handen geschud en kwamen ook de familie L nog tegen.
Maandag met Marieke naar het ziekenhuis gegaan, er was echter geen chirurg op de eerste hulp dus moesten we na de scan het doen met een tijdelijk drukverband .Moesten zsm terug komen voor waarschijnlijk GIPS!!!! Je houdt het niet voor mogelijk maar ook zij heeft een scheurtje in de scafoide. Die blijkt iedereen te hebben twee in de polsgewrichten en twee in de enkelgewrichten!!!! Hoop dat zij er beter af komt dan ik , want bij mij is het nog dagelijks flink gevoelig. Misschien in het begin met de spalk toch te veel appels geschild!!!!
Kerstavond alleen naar een overvolle kerk geweest, het was er vreselijk koud en het afgrijselijke schorre kikkerkeeltjeskoor van de dametjes uit de omgeving met hun begeleidster op keyboard die af en toe even mis greep.( echt vreselijk om aan te horen) zetten diverse bekende melodieën in, zo had ik toch een beetje meer kerstgevoel. Van alle tradities is inmiddels niet veel meer overgebleven. Kerstmis was koud en grauw, ´s avonds met z´n drietjes gegourmet.
Tweede kerstdag kent men niet in Frankrijk dus verliep die dag net als alle anderen.
Wel een afspraak kunnen maken met de chirurg voor donderdag 9.45 uur.
Vanochtend na een valpartij voor onze voordeur vanwege de ijzel, naar het ziekenhuis, dezelfde arts als van mijn akkefietje en ja wel hoor GIPS!!!! Voorlopig voor 3 weken, balen dus voor haar vooral. Ga toch werk maken van dit vervelende voorval, school zal toch de jongeman aan moeten pakken, dit is te gek! Het kan toch niet dat hij er zonder kleerscheuren er zo maar vanaf komt!!!
We zullen haar als straks de school weer begint na de kerstvakantie, met de auto naar school moeten brengen want met de bus is geen doen, zeker niet met die enorm zware rugzak iedere dag.

Column,

Ja, gisteren kwam het er niet van, het begint intussen een beetje op een wekelijkse column te lijken, maar ik wil wel graag de regelmaat erin houden voordat het versloft.
Misschien krijg ik anders van de trouwe lezers een reprimande en dat is het laatste wat ik zou willen ! Zondag zou ik met Marieke en G naar het Lac du Der de Chantecoq om naar de kraanvogels te gaan kijken , er stond een persberichtje in de krant en daarop had ik ons drie inschreven, helaas ging ‘s- ochtends om kwart voor zeven de telefoon G had tijdens een etentje tbv de Téléton kennelijk iets gegeten wat niet goed was gevallen, ze was flink beroerd en ging niet mee, Wim voelt zich al een paar dagen belabberd dus die bleef ook liever in bed, dus samen op pad. Het is een flinke afstand en het was nou niet echt prettig uitgaansweer dus namen we de « grote » weg en dik anderhalf uur later waren we op de plaats van bestemming. Het gezelschap bestond uit 23 personen, allen Frans, een sympathieke gids en na tekst en uitleg gingen we op pad, in eerste instantie met auto’s , wij mochten met een echtpaar mee rijden.
Wat ik niet wist is dat dit meer heel bewust is gegraven voor aan en afvoer van water uit de Marne naar de Seine. 3 dorpen hebben ze hiervoor moeten opofferen, in1973 was het allemaal klaar. Nu dus intussen ruim 30 jaar later is het een groot natuurgebied geworden met een hele bijzondere vegetatie en een nog bijzonderdere populatie. Kraanvogels( we hebben ze goed kunnen zien!) stoppen hier tijdens hun trek van en naar Afrika of Spanje en kieviten overwinteren op die plek net als duizenden ganzen uit Zweden. Het weer viel behalve een flinke koude wind toch nog mee, geen regen gehad, wel prachtige luchten ( dan vind ik het altijd weer enorm spijtig dat ik niet kan schilderen!) Tussen de middag een lekker apiritiefje en een copieuze maaltijd met gezellige conversatie en daarna bezoek aan het museum waar men een van de drie kerken uit de desbetreffende verloren dorpen terug heeft opgebouwd. De hele omgeving daar doet Duits aan vanwege de zg vakwerkhuizen. We zijn voortijdig afgehaakt, nadat ik de gids een visitekaartje had gegeven want hij zocht een vertaler voor alle propaganda materiaal! Kwamen moe en erg volgegeten bijtijds thuis.
Gisteren een drukke vrije dag, je hebt de neiging om op zo’ n vrije dag alle afspraken te proppen en da’ s eigenlijk niet goed, zo heb je er dus uiteindelijk bijna een werkdag bij !!!
‘sOchtends eerst naar Chaumont, afspraak om negen uur bij het kantoor voor het aanvragen van RMI voor Wim. Een en al paparassen en erg veel fotokopiën van oa trouwboekje paspoort, salarisstroken en noem maar op. Als er een uitspraak komt zullen we beiden naar de Conseil Général van de Haute Marne moeten, nu mocht ik Wim’s handtekening zetten, anders had ik heen en terug gemoeten om hem zelf te laten tekenen. Dossier staat dus op de rit : geduld uitoefenen en wachten ! Snel een boterhammetje eten en toen met Wim voor fotos van zijn gebit naar Neufchateau en aansluitend naar het ziekenhuis voor een laatste contrôle foto van mijn pols en een consult bij de chirurg. Foto leek in orde, dokter vroeg me om hem stevig in zijn hand te knijpen en vond dat dat mij best goed af ging, toen ik zei dat ik het spijtig vond dat de fysiobehandelingen afgelopen waren omdat het af en toe toch nog best gevoelig is, pakte hij een recept en schreef nog een keer 10 behandelingen voor, de werkgever draait op voor de kosten doen we doen niet moeilijk !!!!!!!! Mag vrijdagochtend dus weer gezelli naar meneer Pol.

Nog steeds een raadsel!

Ons kippenhok mysterie is nog steeds onopgelost!
De val met of eieren of spek blijft onaangetast staan en toch nog steeds iedere dag een berg aarde en een holletje in de grond wat onder de stenen muur doorgaat. We begrijpen er niets van en beginnen te denken dat het misschien toch eerder een mol is dan een op kippen belust monster. Maar we blijven even doorgaan met het zetten van de val, want je weet tenslotte maar nooit hoe een koe een haas vangt, toch?
Over de kippen gesproken; gisteren gingen Wim en ik naar Langres naar de foire van St. Catherine. Het was mistig en flink fris maar er was veel volk op de been en het viel niet mee een parkeerplekje te vinden, uiteindelijk stonden op het campingterrein dat intussen zijn winterstop heeft.
De foire (lees braderie) was in een groot park en er stonden enorm vel kramen, veel kleding, worst en snoeperijen. Ook veel afgevaardigden van diverse verenigingen en dus ook de regionale pluimveevereniging met duiven, ganzen, kippen, eenden, fazanten, konijnen en natuurlijk kippen. Wat schetste onze verbazing onze kippies ( de ene soort met de veren aan de poten) waren daar ook vertegenwoordigd en zelfs met een naambordje SABELPOOT!!!! Ons andere ras zat als koppel in een mooi groot, heel praktisch hok van stevig gaas, 1 haan en twee hennen en die stonden te koop voor schrik niet 103€!!!!!! Ze noemen ze hier ”ardennais” . We maakten een praatje met de voorzitter van de club en ik vertelde dat wij die ook hier in de HM bezitten. Hij was verbaasd en vroeg naar hun afkomst. Heb hem een kaartje gegeven en misschien neemt hij ooit nog contact op met ons i.v.m importeren van dit soort kippen via school. (wel even vooraf aan HvL vertellen)
Ze hadden schattige dwergkonijntjes maar omdat we er nog geen hok/kooi voor hebben, hebben de aanschaf even uitgesteld.
Marieke vraagt al lang om zo’n beestje en wil hem dan op haar kamer zetten, hierover zijn flinke discussies gaande dus eerst uitvechten en dan bellen we de fokster.
We zijn gezwicht voor twee kwartelhennen, die we in een kartonnen doos mee naar huis hebben genomen. Het voordeel van dit soort hennetjes is dat ze de rommel opruimen op de bodem van de kippenren en als het mee zit hun eitjes voor de gourmet, maar nu eerst hopen dat ze niet het hok uitgevochten worden door onze hanen. Straks eerst de val er weer uit en dan een paar dakpannen neerzetten waar de meisjes zich achter kunnen verschuilen, als het te dol wordt voor ze! Morgen nog een twee ateliers van coutelliers te gaan en dan woensdag echt voor het eerst alleen op het Office!!! Zal mij benieuwen!

Ongewenst bezoek vervolg......

De consternatie van het hebben van ongewenst bezoek in het kippenhok heeft nog een vervolg want in de nacht van maandag op dinsdag jl. werden Wim en ik in onze slaapkamer gewekt door geritsel en geknaag. Helden die we beiden zijn deden we het licht en en de brillen op en gingen liggen luisteren en kijken of we iets op het spoor konden komen.
Er werd driftig ergens aan geknaagd en het geluid kwam onder de linnenkast vandaan. Omdat we in de slaapkamer nog steeds leven op een tijdelijke vloer, gewoon o-s-b platen die op de balken liggen en er aan de zijkanten enorme kieren zitten kon je de boosdoener heel gemakkelijk volgen. En ja hoor toen zagen we het monster lopen! Op het gemakkie van onder de kast vandaan richting badkamer en daar verdween het weer onder de vloer! Het was grijs, groter dan een muis met een normale staart. Dus geen zevenslaper of iets maar ja wat dan wel????? Ik had het toch een beetje benauwd en haalde de hond erbij om me wat veiliger te voelen. Die was stikblij in de slaapkamer te worden uitgenodigd en al kwispelend installeerde hij zich naast mijn kant. Keek even op toen het geritsel weer begon, maar ondernam nietes!
Hem weggestuurd en Kruimel gehaald, die hoorde het meteen en ging op zijn manier op jacht, kon het ook niet te pakken krijgen.
´s Morgens moesten we naar de tandarts met z´n drieën, krijgt nog enorme gevolgen voor de rekening want+ net zoals je van kapper wisselt kraakte ook deze mevrouw de verrichtingen van onze Nederlandse tandartsen af. Wim moet voor een totaal plaatje van zijn gebit naar een radioloog in Neufchateau, Marieke naar een orthodontist en mij adviseerde ze direct twee kronen KASSA PING!
Bij Marieke zat een melkkies overdwars en die wilde ze eruit trekken na een verdovingsprik, Marieke weigerde dit! De tandarts verklaarde haar voor gek, Marieke zette door en dus zonder verdoving ging de kies eruit!
Op de terugweg muizen/rattengif gekocht en Wim heeft dit met handschoenen aan in de kieren neergelegd. Bij een dame van de gymclub kon ik een val komen halen voor het beest in het kippenhok, de heer des huizes legde uit wat te doen, is het een marterachtige dan proberen te vangen met eieren is het een rat of iets dan met een stuk spek, wel de kooi goed afspoelen en niets met blote handen aanpakken want anders ruikt het naar mensen en dan maken ze gerust een ommetje. Straks kijken wat het heeft opgeleverd! Vannacht Kruimel meegenomen naar de slaapkamer als waakhond op bed. Lekker geslapen, niets gehoord!

Ongewenst bezoek....

´s Ochtends na het uitvoeren van diverse vastomlijnde handelingen zoals katten eten geven, de aanwaaihond ( inmiddels al ruim twee weken niet meer van onze zijden geweken!) aaien en voeren, Marieke op tijd de deur uit helpen, voordat de schoolbus voor haar neus wegrijdt, ontbijten en afruimen, wassen, aankleden, gaan we op weg naar onze kippies. Sinds jl. vrijdag hebben we echter een of meerdere indringers aangetroffen. In de kippenren zit iedere ochtend een gegraven gat met een bergje ernaast dat onder het muurtje van de garage ruïne doorloopt. We hadden tot voor kort geen idee wat voor beest dit veroorzaakt. Stenen erop gelegd maar de volgende dag zat het gat er gewoon weer dit keer daar waar de stenen ophouden; een slim beestje dus.Gelukkig sluiten we het nachthok iedere avond af met twee dakpannen zodat de kippies veilig van hun nachtrust kunnen genieten, maar toch…… Gisterenochtend heb ik M de buurman erbij gehaald en die zei meteen toen hij dat zag: dat is een”putois” oftewel een bunzing.
Dat is een marterachtige die Heel veel schade in je kippen toom kan aanrichten. Nou dat willen we natuurlijk niet aantreffen een hoopje veren en verder geen kippies meer dus daar moeten we iets aan gaan doen! Alleen WAT????????
Stenen neerleggen op de bodem gaat niet want dan hebben de kippies niets meer te scharrelen. Kippengaas op de bodem is de enige logische optie, maar dat moet dan ook diep genoeg gegraven worden om te voorkomen dat ze met hun tenen erin blijven hangen. Of een val! Maar waar haal je die vandaan en we willen tegelijkertijd ook niet het beestje vermoorden, ze zijn ook nog eens beschermd! Dus zoeken we naarstig naar een goede. Afdoende oplossing.
Hopende dat er iemand is die met ons mee kan denkenen vandaag even informeren bij diverse buren wie weet heeft iemand een idee.
Morgen een afspraak met de tandarts voor ons alledrie, dus dat wordt gezellig!
Gisteren na 4 weken niets gedaan te hebben weer naar de gym geweest, de juf had ons dit keer goed te grazen genomen zeg ik heb nu al twee hele pijnlijke spieren in de beentjes! Morgen zal het helemaal erg zijn. Vast een opwarmertje voor de all-in-neem je (schoon)moeder-mee op wintersport vakantie, daarover later meer!

Op zoek naar werk

Maandag naar het Arbeidsbureau geweest om me in te laten schrijven als werkzoekende, met name in verband met de maanden januari/februari als het Office gesloten is.
Ik mis natuurlijk weer van alles aan paparassen dus moet ik weer overal achteraan gaan bellen. Mijn doktersbezoek ( ook vanwege een formulier dat ik mijn werk hervat) resulteerde in een verbaasde dokter die me vroeg of ik zeker wist dat ik wel weer kon gaan werken, want met zo´n fractuur moet je hier in F dus kennelijk minstens een half jaar rekening houden. Ze heeft uiteindelijk een formulier ingevuld onder vermelding van hervatting werk maar wel met behandeling van fysiotherapeut! Anders kreeg ik geen papiertje!
Dinsdag:
Mijn eerste werk (mid)dag zit er op, het was best even wennen!
M. degene die ik ga vervangen tijdens haar zwangerschap- en mogelijk ouderschapsverlof is een hoogzwangere, hyperactieve, dinsdag vooral supergestreste duizendpoot! Mense-me-lieve wat is ze rap van tong, ze struikelt soms zelfs over haar eigen woorden omdat ze wel vijf kwartier in een uur praat. Eigenlijk wil ze me alles tegelijk aanleren maar intussen ook zelf nog van alles doen. Het was dus maar een geluk dat er om vier uur een vergadering gepland stond, op het stadhuis over de Audio Guide. Met een aantal burgemeesters en belangrijke mensen van de stad Nogent. Ik werd dit keer netjes door de burgemeester aan allemaal voorgesteld als de mevrouw die vier talen spreekt! Ja, dat maakt wel degelijk indruk, hier zijn ze al blij als ze hun zeer slecht uitgesproken school Engels zo nu en nu kunnen ophoesten!
De vergadering ging vooral over de bewegwijzering van de Audio Guide wandeling, daar moet dus nog wel een keer of wat over vergaderd worden want iedereen heeft zo zijn/haar voorkeur. Daarna terug naar het kantoor voor wat laatste dingetjes, al met al een half uur later naar huis dan sluitingstijd. Intussen natuurlijk pikkedonker en dan moet ik toch steeds weer even wennen. Mijn mobieltje werkt meer niet dan wel onderweg, dus daar moeten we wel even achteraan, want stel je voor dat je daar op zo´n weggetje pech krijgt! Moet er niet aan denken! Werd onderweg aangehouden door een politie auto, ze gingen naast me staan de agent opende zijn raampje en bazelde iets over mijn knipperlicht, ik begreep hem niet en vroeg in (expres) gebroken Frans wat hij bedoelde, hij zei dat ik mijn knipperlicht aan moest zetten voordat ik ging stoppen. Ik keek verbaasd, vroeg nogmaals hoezo en toen haalde hij zijn schouders op en reden ze verder! Ik denk dat hij gewoon even wilde checken of ik mijn gordel droeg of zo ik weet tot nu toe nog steeds niet waar het nou over ging.
Ik was dus later thuis dan gedacht.
Gisteren woensdag was M gelukkig een stuk rustiger, maar wel ellende want de printer heeft het begeven en dat is daar erg lastig, want er gaat nogal wat post en dergelijke de deur uit, dus moesten we alles met de hand schrijven. Heb er wel een paar mailtjes uit laten gaan, maar het toetsenbord is nog erg wennen. Blijven oefenen ook met het schrijven van correcte zinnen! zonder spelling- of grammaticafouten Documentatie de deur uit met begeleidend schrijven ed. Alle bezoekers worden geregistreerd, die weer verwerken in een statistiek enz. enz. Zij vond het dus een ramp! Er moet dus met spoed een nieuwe komen. Daar moet dan wel toestemming voor komen van het bestuur. Nu maar kijken hoe lang dat zal gaan duren.
De president doet niet zo moeilijk maar mag dat natuurlijk niet alleen beslissen. Nu dus afwachten of ook at soort dingen afhankelijk zijn van de bureaucratie!

Dagje stappen

Het stond al een tijdje op het programma, maar steeds kwam er weer iets tussen.
Gisteren woensdag dus was het er toch van gekomen……………….
Een dagje stappen met G. We hadden Vesoul en Ronchamp op ons verlanglijstje.
Afgesproken om 9 uur op de parkeerplaats van de Aldi in Bourbonne en van daar uit met G. wagen en Norma haar Jack Russell naar Vesoul.
Jammer genoeg was het wel droog maar erg grijs. De afstanden vallen altijd weer mee al doe je soms over 25 kilometer op N wegen net zo lang als 50 op de tol, maar al kletsend waren we er toch vrij snel.
Eerst op zoek naar een kopje koffie en thee, bleek niet zo moeilijk een mooie patisserie met een hoekje als salon de thé en gebakjes nee te mooi om op te eten, maar er toch allebei een uitgezocht en met enorm veel genoegen opgegeten, echt verrukkelijk!De mevrouw was chocolade aan het verpakken voor een beurs in Straatsburg en de taartjes en bonbons die daarvoor gemaakt werden waren een lust voor het oog, G vertelde dat ze familie heeft in Nederland met een bekende/beroemde patisserie/chocolaterie en toen hebben we een prachtige gids gekregen van beroemde chocoladekunstenaars met een paar verrukkelijke recepten! Zo aardig. Toen de stad verkennend nog even langs bij het Syndicat d´Initiative, even spieken hoe zij het doen! De mevrouw aan de balie legde uit waar de winkelstraten zich bevonden en tot mijn verbazing hield zij de plattegrond voor haarzelf ondersteboven zodat ik
het kon lezen en zij wees alles aan. Nooit bij stilgestaan dat je dat dus zo doet!! Nog een hoop te leren dus!!!! Er was een grote verscheidenheid aan prospectussen maar sommige evenementen of attracties verschrikkelijk ver weg, belachelijk om daar reclame voor te maken lijkt mij.
Wij gingen op weg naar de winkels, een leuke mooie stad Vesoul met veel prachtige doorkijkjes en aardige vriendelijke winkeliers. Het toeristenseizoen is voorbij dus het was rustig op straat.We besloten om de lunch nog even uit te stellen, de gebakjes waren best machtig dus konden we er nog even op teren. Auto weer opgezocht, route bekeken en met veel pijn en moeite op weg naar Ronchamp, Frankrijk staat bekend om het enorm slecht aangeven van wegen of steden en Vesoul is daar zo´n voorbeeld van. Soms zie je ineens een verkeersbord met een stadsaanduiding en twee rotondes verder kom je nergens die stad mee op borden tegen, het werd even zoekn dus, maar toch heelhuids de stad weer uit gekomen en op weg naar de kerk van Corbusier.
Onderweg in een restaurant een voortreffelijke lunch met een glaasje wit en toen doorgereden.
Wat een indrukwekkende plek en wat een prachtig bouwwerk!
Jammer dat het al een beetje aan het verpauperen is, maar het is een particulier initiatief en de
kosten zullen waarschijnlijk uit de pan rijzen om dit in perfecte staat te houden.
Omdat ik wist dat T hier na een bezoekje bij ons ook was geweest en dit zo heeft gewaardeerd en wetend dat ze ziek is heb ik voor haar een kaars aangestoken met de vurige wens dat ze beter mag worden. Dat het gebed maar verhoord moge worden!!!!!
De terugweg via een wat snellere weg verliep vlot, bij de Aldi nog boodschappen gehaald en toen elkaar gedag gezegd met de afspraak dit vaker te doen zo samen, was echt voor herhaling vatbaar. G. bedankt.

Beter een goede buur dan een verre vriend!

M. en A. hebben de knoop doorgehakt, na de huizenjacht afgelopen weekend hebben zij gisteren een voorlopige koopovereenkomst toegestuurd gekregen ( lullig genoeg geen Nederlandse vertaling erbij dus heb ik mijn best gedaan om wat kanttekeningen te maken) voor de woning in Levécourt, dat is van ons vandaan een paar kilometer. We worden dus een soort van buren. Jammer genoeg zit er een flinke berg tussen anders konden we er zo naar toe fietsen of lopen, helaas is de weg bergopwaarts voor mij met de fiets niet te doen, dus zal het t.z.t wel de auto worden! Het ligt in hun bedoeling om ook het huis te verhuren, zodat we misschien ook voor hen sleutelbewaarder kunnen worden.
Ik kan me hun vreugde voorstellen, herinner me nog levendig hoe wij het toen allemaal beleefden. Het lijkt alsof je in een stroomversnelling belandt!
We gaan het dit keer allemaal op afstand mee beleven en zullen indien nodig hand en spandiensten kunnen verlenen.
Vandaag is het als het goed is Wim´s laatste dag helpen verhuizen bij een chique dame. Ze heeft alleen maar vreselijk zware eikenhouten meubels en een giga biljart en piano dus de mannen hebben zich een bult gesjouwd, maar daar staat een leuk uurloon tegenover en dat kunnen we goed gebruiken voor de rekening van de Peugeot.
Ik ben dus nog even zonder vervoermiddel en dat is niet handig.Kon dus ook niet naar de fysio, mag maandag weer. Gisteren had Marieke op school een cross en ik kon dus niet gaan kijken, best jammer voor haar. Ze is uiteindelijk van de 40, 26ste geworden!
Haar vakantie is vandaag begonnen, ik had gedacht dat ze wel naar Les Canailles wilde maar ze WIL niet! Dus moeten wij haar amuseren en dat valt niet altijd mee. Zij heeft ook nog Nigoland in haar hoofd en heeft haar mond alweer voorbijgepraat tegen B. en haar uitgenodigd om mee te gaan, terwijl we dat ook al aan H. hebben beloofd. Hoe gaan we dat weer oplossen???? Bij de overburen is het een beetje feest:
C. heeft gisterenochtend vroeg haar baby gekregen, een jongetje van 2800 gram, bleek dat het kindje de laatste twee weken geen voeding meer had binnen gekregen omdat er iets niet in orde was met de navelstreng. Gelukkig greep de natuur zelf in en kwam het kindje 3 weken vroeger dan uitgerekend. Met moeder en kindje gaat het goed. MC en S zijn dus nu opa en oma en nu afwachten hoe ze het verder oplossen, want het is een beetje vreemde situatie.
( maar dat gaat ons verder niet aan)
Nu het in Frankrijk vakantie is zullen de gezellige overburen ook wel weer deze kant op komen, hij gaat nog wel maar zij is een onsympathieke tante. Als zij over 10 jaar definitief hier naar toe komen kan het nog leuk worden!
Over buren gesproken ik was uitgenodigd op een heuse Tupperwareparty, een vreselijke muts van een demonstratrice (blijven steken in de 70ties) qua kleding ed. met een enorme babbel.
Mijn klachten werden van de tafel geveegd, producten waren meer dan 20 jaar oud volgens haar, volgens mij niet, en dus niet meer leverbaar, ze zou kijken wat ze nog voor me kon doen.
Er waren niet veel dorpsgenoten aanwezig, maar het is ook wel goed voor de samenhorigheid denk ik om op dat soort middagen aanwezig te zijn. Ik heb geen overdreven aankopen gedaan en een heerlijk stuk taart gegeten! Gastvrouw had haar best gedaan.
En wat die verre vrienden betreft:
We horen of lezen nauwelijks iets vanuit Nederland op een paar trouwe volgelingen na.
Zijn ze ons daar nu al vergeten??????????????????????????????????????????????

Bliksembezoek

Omdat de berichten over mijn moeder nou niet echt zo rooskleurig zijn hebben we besloten even een bliksembezoekje aan haar te brengen, ik heb nu nog de zaterdagen vrij maar na de 13de moet ik voortaan ook de zaterdagen werken en is er niet echt een weekend om heen en weer te gaan. Marieke mocht bij de fam. D blijven en dus vertrokken we jl. vrijdagmiddag nadat we de Engelsman, toen hij klaar was met tegelen, op weg hadden gestuurd naar France Turbo voor het halen van een houtkachel. Hij was dermate onder de indruk van onze keukenkachel dat hij zelf ook zoiets wilde aanschaffen, via internet lukte het niet en dus na een telefoontje van mij kon hij er in de Vogezen zo een halen die nog op voorraad was ook. Vanochtend belde hij op om te zeggen how happy he was! Vrijdag verliep de reis vlot, 's avonds direct ons heimweevoer bij Bas ingeslagen en in Vlaardingen heerlijk Grieks gegeten. Heel Polen lijkt naar Nederland te zijn verhuisd! Vreselijk!
Omdat Manon het best druk heeft had ik in het Ibis hotel in Vlaardingen een kamer gereserveerd, nou dat bleek geen aanrader! De ontvangst is keurig netjes, de kamer ook, maar het bed was knoerthard en de wanden erg gehorig; we konden het liefdesleven van de buren meemaken en dat is niet geslaagd! Het ontbijtbuffet een aanrader. We gingen vroeg naar oma, die bleek net een hele slechte start te hebben gehad die ochtend, zodat de verzorging haar terug in bed had gestopt. Toen we haar kamer binnen kwamen lag ze met openmond en draaiende ogen te slapen. Ze zag erg bleek. Heb haar wakker gemaakt, ze herkende ons wel maar sprak wartaal over de golven op zee en dergelijke. Ze is uitgeput, haar longen en haar hart zijn aan het verslechteren en ze is erg apathisch. Regelmatig geprobeerd haar aandacht te wekken maar het was voor haar veel te vermoeiend om te praten en ze viel steeds weer in slaap. Jammer dus voor beide partijen!
' s Middags snel naar de markt in Rotterdam en bij Wim' s vader langs nog even wat spullen opgehaald en toen weer terug naar huis. De terugweg verliep ook weer geweldig vlot in vijf en een half uur uit en thuis. Wel een
vermoeiende aangelegenheid hoor een dag heen en de volgende dag terug!
Marieke had voor de kippen gezorgd en alles was goed gegaan hier. Vanochtend lekker uit kunnen slapen en vandaag een dagje zonder erg veel actie. Morgen weer een nieuwe dag en nieuwe kansen!

Schuitje varen, theetje drinken..............

Afgelopen maandag stond het uitstapje met de gymvrouwen op de agenda, gelukkig was het zonnetje aanwezig, maar er stond ook een stevig fris windje uit het noorden, dus dik aangekleed voor onze boottocht! We scheepten om twee uur in Chaumont in en de boottocht met een leuk schip (wat veel weg heeft van een caravan te water) voerde ons over het canal van de marne naar de saone van Chaumont naar Charamandes, we moesten 6 keer door een sluis, dat was een ervaring op zich. De groep was jammer genoeg in tweeën gesplitst vanwege het aantal plaatsen aan boord, maar we hadden een gezellig clubje. De kapitein was een gezellige dikkerd die de stemming er in wist te houden, om de beurt mochten we het stuurwiel overnemen en ik heb de boot zelfs de sluis in mogen varen, erg leuk om te mogen doen. Als je zo´n boot huurt voor een weekje vaarvakantie heb je geen vaarbewijs nodig en leren ze je in een uurtje de regels en de kneepjes van het vak! Er was een keukentje met fornuis en koelkast aan boord een wc en douche en 6 riante bedden. Het is voor een week vrij prijzig maar als je meet twee gezinnen zou gaan is het betaalbaar. Ook een rustgevend en ontspannen onderneming. Die moeten we onthouden voor de toekomst.
Langs het kanaal is een prachtig pad aangelegd om te fietsen, joggen of wandelen. Door dat het al aardig herfst was het een mooie tocht.
Na afloop gingen we met z´n allen naar LeClerc in Chaumont voor een drankje, dat was echter een doffe teleurstelling want de thee was gezet met bleekwater en niet te drinken, de juffrouw van de bediening reageerde tamelijk nuchter dat zij daar iets aan kon veranderen! jammer van het theezakje dus ik heb het bocht niet opgedronken!
Voorlopig is er vanwege de vakantie die as. vrijdag begint even geen gym.
Thuis gekomen direct naar de fysio en toen nog een afspraak met de Engelsman voor onze badkamervloer en M en A die kwamen eten. Met de laatste twee (van de onderbroekenwinkel uit Schiedam) zijn we nu sinds zij zondag aankwamen op huizenjacht. Zondagavond hebben we met z´n vijven bij het echtpaar in Noyers gegeten in hun pizzarestaurant je het was echt ontzettend leuk/gezellig/lekker een aanrader dus voor een volgende keer! Ze hebben het vreselijk leuk ingericht en zijn enorm gastvrij, het is de bedoeling dat zij in de toekomst hier hun brood mee kunnen verdienen. ( zoiets zou ook wel iets voor mij zijn ,maar het is te onzeker of je wel of geen gasten hebt) M en A hadden maandagochtend een bezichtiging in Levécourt en vandaag zijn we met hen naar Clinchamp gereden een leuke woning met prachtige eikenhouten vloeren en erg veel authentiek maar helaas zijn de buren een hangaar ernaast aan het neerzetten en dat doet erg veel afbreuk aan de stek op zich! en toen door naar Outrémont, dit ligt tegen de Vogezen aan een woning met een grote schuur aan de overkant voor een leuke prijs, De woning is eigenlijk bijna direct bewoonbaar en van de schuur is een riant complex te maken, helaas erg weinig grond. Wel een rustige plek. Ze zijn nog niet terug van hun tocht en we zijn benieuwd waar het uiteindelijk op uit zal draaien, ze rijden vanavond weer naar Schiedam terug. Hadden veel heimweevoer voor ons meegebracht, erg lief zeker als je bedenkt dat we elkaar nauwelijks kennen en je merkt dan dat het ook nogeens heel gezellig is zo met elkaar. ( ik denk dat dat het voordeel is als je elkaar nog niet zo goed kent, je hoeft geen schijn op te houden; je bent wie je bent en hebt niets te verliezen!) Marieke is door dit bezoek twee avonden veel te laat naar bed gegaan, had vannacht ook prompt buikpijn en kwam uit bed om twee uur, dus een warme hittepit gemaakt en toen ons verslapen want ze moest nog haar antwoorden over haar leesboek overschrijven in het net voor ze naar school ging , dus al met al een haastklus die wel gelukt is.
Vanavond weer een beetje gewoon gewoon en op tijd naar bed. Het is ' s nachts aan het vriezen en ook op haar kamer flink fris, Wim zegt wel 6 keer per dag : en het moet nog kouder worden!!!! We zijn nog in conclaaf over de manier van verwarmen, de gymdames vertelden dat gas erg kostbaar is (?)!