Puberteit, Midlifecrise en ouderdomsgebreken......

Nu Marieke vakantie heeft en dus tot grote ergernis van Wim en mij, hele dagen achter de computer zit, is het er nog niet van gekomen om mijn wekelijkse wel en wee op het blog te zetten. In mijn beleving heeft het arme kind ondertussen vierkante ogen, maar ja als je helemaal niets te doen hebt, ja dan is er gelukkig altijd de computer nog. Ze MSNt, luistert continue dezelfde muziek, maakt foto's van zichzelf en zet ze op haar site (?), Habboot en doet eigenlijk alles tegelijk, gevolg is dat de computer het af en toe ook moeilijk heeft om alles bij te benen. We kunnen niet wachten tot ze de oude pc van Manon krijgt. Zeg er maar niets van want gezien haar hormonen is het af en toe net een bosje vlooien!!!! Het valt niet mee zo´n rasechte puber in huis en dat terwijl vaderlief last heeft van een "midlife crise", hij werd van de week tenslotte al 41! en heeft het op zijn manier flink moeilijk. Dus botst het af en toe flink! Omdat Marieke zelf al vaker had aangegeven, dat ze de medicijnen die ze in Nederland hadden voorgeschreven liever niet meer wil innemen ging ik met haar naar onze huisarts. We bespraken e.e.a met haar en we hebben afgesproken de medicatie langzaam af te bouwen. De huisarts las voor alle zekerheid de informatie over het medicijn nog eens door en bevestigde dat het beter was het langzaam af te bouwen. De boze buien worden door het innemen echt niet minder en de hormonen gieren toch wel door het lijf dus daar zullen we ons bij moeten neerleggen: misschien gaat het ooit nog een keer over?????? ( ik was vroeger idem dito, maar heb nooit aan mijn moeder durven vragen wanneer het beter is geworden/gegaan; te bang voor het antwoord! en ik krijg dus volgens haar nu een koekje van eigen deeg!) De ouderdomskwalen zitten mij danig in de weg; gewrichtklachten en omdat ik ook niet meer naar gymnastiek kan ben ik stram en stroef vooral bij het opstaan 's ochtends. Zou eigenlijk toch wat meer beweging moeten hebben, maar in de avonduren nog op pad voor gym of iets, daar voel ik niets voor en overdag is er weinig tijd over. Misschien toch weer aan de wandel in het weekend?
Ben jl. donderdag na mijn toernee in de Vogezen nog door een winterwonderland landschap doorgereden naar Le Tholy, waar ik echt een wintersportgevoel kreeg er lag volop sneeuw en mensen waren aan het sleetje rijden, sneeuwpoppen aan het maken en meer van dat soort festijn, alles onder een strakblauwe hemel. Ik ging om het depot een keer te zien, had tevens mijn eisen op een papiertje mee en mijn salarisstrook van januari waar ik het niet mee eens was. Ik kreeg na lang wachten een rondleiding en heb mijn ogen uitgekeken; wat een enorme hoeveelheid en diversiteit aan producten voor in de hapkar; echt niet te geloven. Ik heb bij de eerstvolgende bestelling mijn assortiment dus flink aangevuld met diverse voor mijn kar nieuwe artikelen, heel veel lekkers dus! En toen dus nog even een kort gesprekje met mevrouw de bazin! Ik heb dit keer echt een contract afgedwongen, ze was verbaasd dat ik van mening ben/was dat ik geen voet heb om op te staan. Volgens haar is dat dus echt niet zo! Zodra er duidelijkheid is over mijn voorgangster is de toernee voor mij, dat is voor 100% zeker, dus dat is echt geweldig! Maar ik moet wel zo vlug mogelijk klanten gaan werven en dat zal niet meevallen!
Heb er deze week twee gescoord, dus het begin is er!

Bacteriën en virussen,

Misschien hebben we alledrie te weinig weerstand, eten we te weinig vitamines of zijn we niet hygiënisch genoeg? Wie zal het zeggen, inmiddels zijn we er wel achter dat iedere verkoudheid, elke griepbacil of wat voor bacterie dan ook wij worden er mee opgezadeld en komen er bijna niet vanaf! Eerst alledrie een fikse griep cq verkoudheid, toen alledrie buikgriep en nu was het afgelopen week weer raak! Wim nog steeds lamlendig, ook door het trekken van een kies??? En toen het dinsdag zo enorm slecht weer was vanwege rukwinden met een kracht van 15o km per uur en ik er van de baas niet op uit mocht, kon ik halverwege de dag Marieke weer van school halen met koorts en weer griepverschijnselen!!!! Wat een gedoe! De eerste dag bleef ze netjes in bed, de tweede dag werd het alweer veelal achter de computer ( omdat ik nog een antibiotica kuur had liggen, heb ik haar die maar laten slikken, in de hoop op beterschap) Toen ik woensdag na mijn werk achter de computer kroop was de ellende compleet: we waren besmet!
De computer deed raar, reageerde nauwelijks, bleef hangen en noem alle ellende maar op! Ik was in alle staten!!!! Niemand die er natuurlijk iets van weet, niemand doet iets verkeerds of heeft per ongeluk......... Nee niets van dat al, geen van allen treft hier blaam! Ik heb mijn privéhelpdesk ingeschakeld en via de telefoon heeft Manon me met pijn en moeite ( intussen waren Gino en de kids aan het zoeken naar hamburgers en frikadellen in de vriezer) er door heen weten te loodsen, na een aantal voor mij onbekende manoeuvres bleek het inderdaad dat we een virus hadden binnengehaald, een hardnekkige ook nog! Maar dankzij mijn eigen computernurd werd het toch opgelost. Wat een opluchting! We zijn dat is wel duidelijk nu alledrie behoorlijk verslaafd aan dit ding, ieder op zijn manier. Wim zit dagelijks te zoeken naar oldtimers, vogeltjes en hebbedingen. Marieke is druk met MSN, Habbo en muziek downloaden, zij doet wel 5 tot 6 dingen tegelijk, moet kunnen toch? en ik zei de gek ben bezig met de mail, mijn blog, de administratie of een bestelling voor de hapkar via Efax en meer van dat soort zaken. Wat zouden we anders moeten zonder??????

Jeugdsentiment,

Al een aantal weken probeert Wim ons uit de tent te lokken en uit te vissen wat hij voor zijn verjaardag zal krijgen. Hij wil zoals ieder jaar ook dit keer weer een "groot" cadeau!. Marieke vindt dat niet eerlijk want hij heeft zichzelf met Kerst al verwend door een boormachine te kopen en die aan zichzelf te geven als pakje onder de kerstboom. (hij was misschien bang dat hij anders zou worden overgeslagen?) Hij heeft er een handje van om bij tij en ontij ernaar te informeren of wij al op pad zijn geweest voor zijn verjaardagscadeau. Hij had het over een verlEnglijstje, zou het lijstje zo lang zijn????? "Hebben jullie dat niet nodig?" vroeg hij vorige week nog! Een van zijn wensen is een volière, liefst buiten en hij snuffelt dagelijks op internet naar Citroëns en andere Oldtimers, helaas moet dat nog uitgesteld, het geld groeit niet op onze rug en in de tuin heb ik ook nog geen sporen gezien van iets dat op geld lijkt en aan de een of andere boom groeit! Hij vond een poosje geleden op de dechetterie een vogelkooi in de ijzerbak en heeft die meegenomen. Vond toen in diezelfde week ook een kooi op een Franse versie van Marktplaats en die is hij van zijn "witgewassen, zwarte geld" gaan ophalen. Ik zocht op diezelfde site naar vogeltjes en ja wel hoor die waren er volop. Afspraak gemaakt en deze afgelopen zondag,samen met hem gaan kopen; twee zebravinkjes. Aangezien kooi 1 wel een flink formaat heeft vond hij het wel een beetje zielig en dus reden we door naar een groot tuincentrum om alleen maar even te kijken................................ Jullie raden het al, heel toevallig waren er een paar soorten afgeprijsd dus koos hij twee prachtige "Padda gris"( geen idee hoe die in het Nederlands heten) voor een schappelijk uitverkoopprijsje, de verkoper stopte ze in een erg klein doosje en wij dus weer terug naar huis.
Daar de kooi van de stortplaats in orde gemaakt en toen het halve huis verbouwd om ze een plek te kunnen geven. Ze staan dus nu, als het goed is tijdelijk, in de woonkamer en kwetteren er op los. Kruimel en Boefie zijn danig onder de indruk en moeten herhaaldelijk weggejaagd worden.
Wim is helemaal blij, vroeger thuis hadden ze ook vogels dus voor hem een stukje jeugd-sentiment! Als het ooit lente gaat worden dan kunnen ze naar buiten. Het lijkt er nu in de verste verten nog niet op, want het sneeuwt wéér en er is een "alerte orange" uitgegeven, men verwacht hevige rukwinden en erg slecht weer vanaf een uur of zes straks. Dus dat kan weer leuk worden!!!!!

Van weblog tot "echte" paperback!!!!!

Sinds gisteren zijn mijn blogjes via internet tot echte paperback getransformeerd. Het heeft wel wat voet in de aarde gekost; maar het is me gelukt! Niet vanaf het prille begin maar er staan ca. 60 blogjes in. Ik wil misschien nog hier en daar wat foto's proberen toe te voegen. Het was een flinke klus, wel leuk hoor nu ik het zo af zie. En het is dus te koop!!!!Voor de liefhebbers ga naar
www.lulu.com/content/5997946 en dan is het als het goed is zichtbaar. Ik wilde dit al heel lang, het waren echter de kosten die me tegenhielden. Ik werd erop attent gemaakt via FF en ging aan de slag: het mislukte, ik kreeg de ene foutmelding na de andere. Een ieder die me kent weet dat ik het toch voor elkaar wilde krijgen, dus weer overnieuw geprobeerd en dit keer met resultaat. Nu is het afwachten of er kopers zullen zijn. Zou toch leuk wezen als ik er een aantal verkoop!!!! Veel levert het niet op, maar het is vooral het idee!!! Veel trouwe lezers gaven het al eerder aan " waarom geeft je het niet uit?" Et voila, c'est fait!!!!
Ik schrijf nog steeds met veel plezier wekelijks ons wel en wee op ons blog, ben ook stellig van plan daar gewoon mee door te gaan; op naar deel twee dus!

Waar blijft de lente??????

Van de week spotte ik de eerste sneeuwklokjes! Heerlijk. In de vaas bloeit de door mij gepikte forsythia. Prachtig. En bij buurman Marcel zijn er al een flink aantal lammetjes geboren. Schattig. Maar als ik nu zo naar buiten kijk, lijkt het erop dat de lente voorlopig nog wel even op zich laat wachten. Het heeft gisterenavond en vannacht weer gesneeuwd. Wim begint een beetje moedeloos te raken van de stookkosten, het is en blijft een aardige aanslag op onze portemonnee! Maar het is niet anders. Iedereen klaagt erover dus zijn we gelukkig niet de enigen. Iedereen is intussen weer opgeknapt. Wim ging vanochtend weer naar de boerderij, Marieke is weer naar school. (Ik heb diverse mensen erop aangesproken, dat ik de manier van de rouwverwerking, na het overlijden van de docent, compleet slecht vind. Marieke vertelde dat daags na de begrafenis niemand meer over Monsieur R. sprak, alsof hij nooit heeft bestaan! Dat mag toch niet mogen???? ik ga er echt nog een keer met Monsieur le Principal over babbelen. Ze zouden ook zo iets moeten hebben als het Ans en Piet draaiboek van het HC!!!!!!)
Het afgelopen weekend heb ik, omdat mijn maandomzet onder een bepaald bedrag zit) weer de balans mogen/moeten opmaken in de hapkar. Een vervelende tijdrovende klus, die volgens de baas zou moeten kunnen aantonen welke producten wel en welke niet verkopen. Nou daar heb ik geen balans voor nodig; dat kan ik ze zo ook wel vertellen! Collegaatje CP had ook de balen ervan, want als zij niet meer omzet maakt is ze ook de klos! Zij krijgt deze hele week snorrewiets mee op toernee: was ze niet blij mee! Woensdagavond jl. kwam degene die ik vervang aan de voordeur met een kennis die kaas wilde kopen, ze was heel vrolijk en maakte nou niet echt een gedeprimeerde indruk! Ze heeft weer een maand uitstel en ik nog steeds geen contract. Wim verklaard me voor gek dat ik zoveel uren maak, voor een hongerloontje, maar ik vind mijn baantje nog steeds heel leuk. Ik kijk uit naar de lente en ben benieuwd wat ik dan allemaal op mijn pad tegen ga komen, in de bossen en de weilanden en langs de kant van de wegen en weggetjes. Ik geniet enorm van de vergezichten en alles wat groeit en bloeit! Wat dat aangaat heb ik een aardje naar mijn lief tantetje, die ook altijd met een snoeischaar op zak liep als ze ging wandelen! De forsythia in de vaas op de vensterbank is daar een stille getuige van!!!!

De een zijn dood.....................................

Ik kan jullie niet vertellen hoe blij ik ben met internet; dankzij dit medium heb ik de afgelopen dagen heel veel kunnen regelen i.v.m. het overlijden van mijn lieve tantetje. En wat een geluk dat je in Nederland in ieder geval de tijd hebt om alles goed te kunnen regelen. Op die manier konden we de afscheidsbijeenkomst op de zaterdag plannen en hadden we tijd om de dingen in orde te maken. Zelf de uitvaarleider was via mail bereikbaar, jammer alleen dat ik de tweede voornaam verkeerd had doorgegeven, maar dat is bijna niemand opgevallen. De reis naar Nederland was heftig, veel storm en alleen maar hevige regenbuien. Desondanks toch redelijk snel gegaan, we konden hier om half twaalf weg dus dat scheelde. Manon en Gino vertrokken na een nachtje hier slapen met Marieke een royaal uur eerder. Dit kwam voor ons heel goed uit, we hadden op die manier onze handen vrij. Zaterdag ochtend hebben we een start gemaakt in de kamer van tante Cor. Tegen half een hebben we ons daar verkleed en toen zijn we naar het uitvaartcentrum gegaan. Helaas was het slechts een klein clubje mensen. Mama was met vlagen helder en verward. De bloemen waren echt beeldschoon. Volgens zeggen lag tantetje er " netjes" bij, ik heb nooit veel behoefte om zo afscheid te nemen, houd haar liever in gedachten zoals ik haar de laatste keren heb gezien, gesproken en geknuffeld. Het enige wat jammer was: de door mij zorgvuldig uitgekozen muziek w.o. een prachtig pianostuk van Wibi S helaas haperde, ik denk dat ik dat nummer probeer op een cd te zetten zodat de aanwezigen het toch nog kunnen beluisteren. Ik had in de afgelopen week toevallig nog gedacht aan :" Im weissen rössl" maar vond het toch een beetje te luchtig, Hermi, tante' s vriendin had daar ook aan gedacht! Van het verzorgingshuis van tantetje waren er ook twee dames aanwezig, waarvan een heel erg aan tantetje gehecht was, zo lief dat ze er ook waren. Wat hebben die mensen daar een pluim verdiend zo goed en lief ze voor haar zijn geweest. Na afloop hebben we met elkaar nog even nagepraat, toen ging iedereen weer huiswaarts en wij weer terug voor het laatste gedeelte van het leegruimen. De toekomstige bewoner stond een paar keer voor de deur en wilde een kijkje nemen. Hij woont al in het huis en wil naar een kleinere kamer; hij had de toezegging maar mocht er nog niet in omdat alle spullen er nog stonden. Dus zag hij zijn kans schoon om alvast een blik te werpen! We hebben vrij veel van de spullen weggegooid. Toen de auto volgestouwd en op naar Maassluis. We hebben samen bij de Chinees lekker gegeten, even bij opa Kees langs geweest en toen naar onze slaapplaats. De volgende ochtend Marieke opgehaald even een bezoekje gebracht bij TN en toen huiswaarts. En of het kwam van de Chinees, of de drukte, de emoties of wat dan ook net na Luxemburg werd Wim onwel en heeft een paar keer moeten stoppen om zijn maag te legen. Ik heb meerdere malen aangeboden het stuur over te nemen, maar dat ging hem toch iets te ver! Mijn maag sputterde gisteren ook flink tegen, dus de Chinees zal het niet geweest zijn, eerder een in Frankrijk in de volksmond zo genaamde "gastro"

Kwade dagen gaan voorbij, op kwade dagen moet je geduld hebben, veel geduld; met jezelf!

Sinds jl. vrijdag hebben we het allemaal op onze eigen manier een beetje moeilijk. Het begon met Marieke die thuis kwam uit school met de mededeling dat een van de docenten van haar collège zomaar plotseling was overleden, hij was nog maar 43 en laat een vrouw en drie kinderen achter, waarvan er twee bij haar op school zitten. Ik heb de leraar wel eens ontmoet en hij had nog niet zo lang geleden Marieke gevraagd of ze niet wilde deelnemen in zijn schaakclubje. Marieke had nog niets besloten en dus kwam de mededeling van zijn overlijden hard aan. Wat en hoe school met dit gebeuren om zou gaan, ze had geen flauw idee. In de krant van zaterdag stond de rouwadvertentie namens de familie, maar niets van school. Vreemd dus! Maandagochtend was er gewoon school, de begrafenis zou ´s middags plaatsvinden, als de leerlingen er heen wilden moesten ze dit zelf met hun ouders regelen! Ook vreemd. Marieke en ik hebben gekozen voor het sturen van een condoleance per post en ze is maandag wel naar school gegaan maar belde dat ze om half twee kon worden opgehaald. Ik kreeg maandagochtend vroeg voor dat ik wilde vertrekken met de hapkar een telefoontje van Manon (zij is met G op wintersport) ze was gebeld door het verzorgingshuis van tante Corrie, tante was weer opgenomen in het ziekenhuis het ging slecht met haar. Snel kontakt gezocht met de arts, die vertelde dat het kaarsje langzaam aan het doven was. Ik heb mijn mobiele nummer gegeven om zo bereikbaar te zijn en kreeg tegen enen een telefoontje dat ze heel vredig, zonder pijn was ingeslapen. Ja er daar sta je dan, ver van Delft, als enig familielid die dingen kan regelen. Waar te beginnen en wat kan je doen om de afstand te overbruggen? Wat een zegen dat er telefoon en internet bestaat! Ik heb kontakt gezocht met de uitvaartverzorger, uitvoerig overleg gehad hoe en wat gedaan moet/ kan worden, een tekst opgesteld voor een kaart en moet nu zien dat we haar een waardig afscheid kunnen geven. We vertrekken aanstaande vrijdag naar Nederland, we hebben besloten dat we in een eenvoudige bijeenkomst afscheid van haar zullen nemen. De crematie zal maandag in stilte plaatsvinden. Omdat het kringetje rondom haar zo enorm klein is zullen er niet veel mensen aanwezig zijn. En dan komt het vervelendste van alles; het leegruimen van haar kamer.
We hopen dat we met wat hulp dat redelijk snel kunnen doen. Veel van het meubilair is niet meer geschikt voor de kringloopwinkel en zal bij het grof vuil moeten. We zullen wel zien hoe het allemaal zal gaan. Het is een hele vreemde gewaarwoording om het van zo ver weg mee te maken. Dat we haar zullen missen is een ding wat zeker is. Tijdens al onze bezoekjes aan Nederland na onze verhuizing, was een bezoekje aan haar altijd een lichtpuntje. Altijd een vriendelijk woord, blij ons te zien, geinteresseerd, betrokken en zo ontzettend lief! En ondanks alle lichamelijke ongemakken nog steeds dankbaar voor alles. Hoop dat ik de moed en de kracht op kan brengen, om haar dood te verwerken en met haar dood te kunnen leven.

Een slimme meid, is op de koude voorbereid!

Ja, dat dacht ik toen ik me vanochtend inpakte om met de hapkar eropuit te gaan! Thermo ondergoed, polarfleece, mijn crocs-moonboots, twee paar sokken en mijn charmante "kruimeltje"pet! Maar toen ik, nadat ik de ruiten had schoongekrabd, op pad ging en de klep opende bij de eerste klant, viel het toch weer even zwaar tegen! Het had weer minstens min 13 gevroren, de toonbank, de artikelen, de perspexplaten alles zat onder het ijs! En dan een ham van 7 kilo, die bevroren is, optillen en snijden; dat is een hele koude aangelegenheid. Tot overmaat van ramp: ook dit keer weer een weegschaal/kassa die het niet deed! Volgens Wim komt dat ook door de kou, de accu ontlaadt dan. Ik ben dus deze morgen flink met mijn hoofdrekenen aan het stoeien geweest (wel goed hoor voor die grijze cellen) maar het wegen lukt dus niet en dus heb ik af en toe maar geschat hoeveel gram het ongeveer zou zijn! Een klant ging heel lief de weegschaal uit zijn huis halen: kwam ie terug met een personenweegschaal met een vies stukje blauw tapijt erop! Helaas zo' n apparaat weegt niet onder 1 kilo en al helemaal geen grammen, dus die heeft ie maar weer naar binnen gebracht! hihi
Verder veel vriendelijke woorden, maar weinig te verkopen; ik had niets besteld dus heb ik ook weinig te verkopen, veel wat al op uiterste datum is en veel dus gewoon bevroren! zelfs de eieren, nooit geweten dat die dan dus gewoon uit hun schaaltje knappen, een vieze boel.
Heb nu even een stuk kwarktaart zitten eten (van over de datum koekjes en over de datum kwark, maar wel erg lekker!) en intussen laadt de weegschaal zich hoop ik weer op zodat ik straks nog even langs twee goede klanten kan die ik vrijdag niet heb kunnen bedienen.
En dan weer snel naar de kachel, die ons een aardige hoeveelheid granules per etmaal kost nu het zo koud is, maar iedereen klaagt steen en been over zijn stookkosten! De lading granules die we in november kochten is bijna op, dus dat is wel een kostbare aangelegenheid. Voor Wim ben ik een mutsje à la Harry Slinger aan het breien, hij heeft het op de boerderie koud aan zijn kale koppie, dus had hij die van Marieke gepast en dat beviel wel, de spartapet kriebelt hem te veel. Vanavond even de laatste toertjes en dan kan die morgen hip op pad! En dan maar hopen dat die strenge vorst wat zal gaan afnemen, alhoewel veel boeren (en die kunnen het weten) zeggen dat we er nog wel tot en met februari mee te maken zullen hebben.

De voor- en nadelen van een weekje "au chaud"

Als je wordt veroordeeld tot een royale week verplicht thuis omdat de griep heeft toegeslagen, kom je tot de ontdekking dat het zo zijn voor- en nadelen heeft. Doktersvoorschrift om een weekje thuis te blijven, verbaasde me niet ik voelde me absoluut ziek. Als copd-patiënt weet je dat je direct last hebt van je longen, je zit vol, hoesten doet zeer en je piept als een fluitketeltje! Het gaat hier overigens zo' n stuk beter met mijn longen dan in Schiedam dat ik nauwelijks medicijnen gebruik en er eigenlijk niet meer bij stil sta. In Schiedam werd ik automatisch opgeroepen voor een griepprik en die ben ik dus dit jaar gewoon vergeten te gaan halen. Het gevolg was dus deze verplichte week thuis! In bed liggen vind ik vreselijk dus dan maar met een plaid op de bank. Wim heeft veel minder moeite met thuis zijn, die brengt dan hele dagen op de bank door, sukkelt in slaap en vindt het wel prima. Voor een nijvere bij als ik ligt dat allemaal wat gevoeliger, ik verveel me al snel, wil eigenlijk van alles en doe uiteindelijk nagenoeg niets.
Wel heb ik twee geweldige literaire thrillers verslonden, heerlijk zonder tv op de achtergrond, ongestoord in zo` n boek duiken! Daar heb ik als ik werk `s avonds geen rust voor, als de tv aanstaat (en dat is elke avond!) dan lukt het me slecht om me tot lezen toe te zetten. Maar dit weekje was er dus uitermate geschikt voor.
Het grote nadeel van ziek zijn, als huisvrouw, is dat alles gewoon doorgaat: de was, de strijk, de afwas, en het eten koken. Ziek of niet, zodra het rond etenstijd loopt is de ham vraag: en wat eten we vandaag ?. Nou en dat is wel het laatste waar je met een ziek lijf zin in hebt: eten koken!
Maar het is me toch weer gelukt, echt culinair was het overigens niet maar het was te nassen. De vriezer zit gelukkig redelijk vol, dus er was ondanks het geen boodschappen kunnen doen toch voldoende in huis. In de hapkar (het tweede grote nadeel van een ziekteverzuim) is meer dan een kwart van de producten over de datum, ik heb dus nog een leuke klus dit weekend om alles te ruimen. Omdat het zo ontzettend vriest is het schoonmaken van de toonbank niet te doen, je doekje vriest meteen vast. Ik denk dat ik diverse honden in het dorp een paar lekkere dagen kan bezorgen ,want het is vooral het vlees wat ver over datum is en natuurlijk een eindeloze hoeveelheid toetjes. Ik weet het niet zeker maar geloof dat ze me af en toe het dubbele in mijn maag splitsen dan dat wat ik bestel. Ik moet daar beter op gaan letten. Het is voor disal dus een grote kostenpost, maar dat is hun probleem, ze hebben geen vervanging en ook geen tijd om een aantal artikelen hier weg te komen halen: ja dan houdthet natuurlijk wel op. De eerste twee dagen van deze week heb ik keurig iedereen telefonisch laten weten dat ik ziek ben/was, mijn collegaatje vertelde dat niemand je dat terugbetaald dus daar ben ik maar mee gestopt.
De reacties waren overigens wel allerhartelijkst; heel veel goede adviezen van o.a. rum en whisky helpt echt! tot blijf lekker thuis we begrijpen het en heel veel beterschap en dat doet een mens goed!

In de lappenmand,

Ik moest nodig zeggen :bonne année, bonne santé! Het nieuwe jaar is voor ons drie nou niet echt zo geweldig begonnen, we zijn alledrie sinds oudejaarsdag in de lappenmand! Marieke begon met hoesten, toen kwam Wim bevroren en in en in wit terug van de boerderie en ik werd vrijdagnacht rillerig wakker en had keel-hoofd- en buikpijn. Met Wim donderdag (nieuwjaars-dag) nog naar de dokter gegaan, hij heeft de echte griep en daar is behalve paracetamolletjes niet veel aan te doen, volgens onze huisarts slechts warmhouden en uitzieken. Nou en dat liet hij zich geen twee keer zeggen! Zoals veel mannen is ie heel zielig, wil veel aandacht en klaagt wel maar draagt nauwelijks! Het liefste een belletje naast zijn bed en maar zuchten, kreunen en steunen! Inmiddels is hij tot de conclusie gekomen dat wij, als stadsmensen, deze plattelandskoude niet kunnen trotseren. Volgens hem gaan we dat zeker als we ouder worden niet volhouden! Hij weet ook sinds van de week dat sinds hij 40 is geworden het slechter met hem gaat, zijn lijf werkt tegen. Hij herhaalt maar steeds dat we een foute keuze hebben gemaakt en dat we beter naar Spanje hadden kunnen verhuizen, vroeger sprak hij Spaans met zijn buurjongens die afwisselend in Maassluis en Murcia woonden. Ik heb hem gezegd dat zodra hij vloeiend Frans spreekt ik het in overweging zal nemen, maar beloof niets. Ik heb zo' n lichtblauw vermoeden dat dat dus nog wel een paar jaartjes kan gaan duren. Voorlopig spreekt hij Frans, zoals een Rotterdammer tegen een Turk spreekt: " ik jou niet begrijpen" We moeten zo langzamerhand wel voorzichtiger zijn, want hij verstaat inmiddels al wel het nodige.
Nu heeft hij dus ziekteverlof tot en met woensdag en nadat we vanmiddag samen terug zijn geweest naar de huisarts en we allebei antibiotica hebben gekregen, zal het hopelijk beter gaan. Vandaag heb ik niet gewerkt, snorrewiets nam de rit van me over, het sneeuwde flink vanochtend dus ik was er niet rouwig om. Morgen blijf ik nog thuis en kijk woensdag hoe het gaat, ik zal de klanten proberen te bellen en hen tekst en uitleg geven. Mijn vertaalwerk voor het office heb ik gelukkig klaar. Het inventariseren van de hapkar was een gigaklus, ze hadden me verteld dat dat ongeveer twee en een half uur in beslag neemt; nou bij mij niet. Ik ben bijna een dag ermee bezig geweest, heb wel tegelijkertijd schoongemaakt en opnieuw de schappen ingericht. Tot overmaat van ramp bleek de transformator van de weegschaal gebroken dus moest ik het wegen van de vleeswaren en de kaas nog een dag uitstellen en kwam mijn vrije vrijdag dus te vervallen. Helaas moest ik dus de rit van donderdag naar de vrijdag verzetten, want woensdag oudejaarsdag was het een en al ijzel op alle wegen. Ik ben er dus niet op uit gegaan heb diverse klanten in de vogezen gebeld en iedereen raadde me af om me op de weg te begeven; gevolg ik kon oliebollen bakken en alvast een start maken met het tellen. Uiteindelijk heb ik ca. 60 oliebollen gebakken en een groot gedeelte daarvan uitgedeeld aan de diverse buren. Zelf hadden we niet echt veel trek dus heb ik een gedeelte in de vriezer gestopt. Het werd al met al een oudejaarsavond van lik me vessie want we lagen om 10 uur in bed: ziek zwak en misselijk.

Bonne Année et Bonne Santé!!!!

Dinsdagavond de 30ste december, een avond voor Oudjaar! Doordat ik de vijf tournees in drie dagen heb gepropt, zowel vorige week als deze week heb ik het best druk. Maar het is wel lekker om na drie van die drukke dagen lekker 4 dagen vrij te kunnen zijn. Manon, Gino en de kids kwamen woensdag tegen het avondeten aan. Het was heerlijk ze weer om me heen te hebben, lekker bijkletsen, samen eten en de kerstkadootjes uit te wisselen, iedereen is weer gruwelijk verwend. De roomboterkerststaaf van van der Krogt was overheerlijk! De kerstdag doorgebracht met het spelen met de kadootjes en heerlijk met elkaar ge gourmet. Jammer dus dat ze vrijdagochtend alweer terug moesten rijden. Wim heeft woensdagavond niet hoeven werken, dus dat kwam goed uit. Helaas heeft hun bezoek (vooral door Ninootje) ons alledrie een flinke verkoudheid opgeleverd, maar we hebben holdcoldrex genoeg om weer op te knappen. Buiten is het gemeen koud en vanmiddag op het laatste stuk van mijn tournee, begon het na een nacht van -13, te regenen en dat betekende dus volop ijzel!!!!!! onwijs vervelend en super gevaarlijk. Ik had vandaag, mede door het afrekenen van alle kredieten een topdag! Ik denk dat ik deze maand voor de bonus ga, jippie!!!!!! Snorrewiets reed dus jl. woensdag met me mee. We hadden afgesproken in Dompaire en toen hij de camion instapte kreeg ik al meteen mijn eerste complimentje; mooi schoon en netjes ingericht! Daarna zag hij mijn doosjes bonbons, gedecoreerd en wel en vroeg meteen waar ik die vandaan had (Ik had de doosjes gevraagd en de bloemetjes en strikjes er zelf op gedaan) goed idee vond ie.
De klanten en ik zelf natuurlijk ook wilden graag weten waarom hij erbij was. Hij legde uit dat hij wilde zien of alles goed ging, ik niemand had vergeten en informeerde hier en daar of men tevreden is/was. Nou iedereen vol lof! Hij heeft me aan het eind van de dag met zijn hand op zijn hart beloofd dat de tournee, zodra CV is ontslagen, ECHT voor 100% zeker voor mij is. En komt ze terug voor een week dan rijdt ze so wie so met snorrewiets en mag ik in diezelfde week met eigen auto op kosten van de baas klanten proberen te werven.
Ze heeft weer prolongatie van haar ziekteverlof, dit keer tot de 23ste januari. Au boulo alors!!!!!!! Vanochtend zat ik in mijn camion, reed over de landweggetjes er was een hele mooie lucht vooral door het morgenrood, ik zag 5 wilde zwijnen op hun gemakkie oversteken en genoot van de witte wereld van de strenge vorst. Eigenlijk is het wel een luxe, ik ben zo vrij als een vogeltje en kan alles doen op eigen tempo en naar eigen wijze. Het enige zware is het in de hapkar laden van de bestelling, nu Marieke ziekjes is deed ik het alleen en dan is het een hele klus. Morgen Oudjaar eerst mijn route in de Vogezen en dan snel naar huis en eigenlijk wil ik ook graag traditiegetrouw oliebollen bakken. We zijn nergens genodigd, krijgen geen bezoek, dus het wordt de tv en verder geen schokkende dingen. Iedereen vanaf hier onze beste wensen en zoals we hier zeggen:" Bonne Année et Bonne Santé!"

Donkere, maar vooral mistige dagen voor Kerst 2008!

Ik schaam me een beetje, want ik ben de laatste weken erg ontrouw aan mijn blog, maar zal mijn best doen om de draad weer op te pakken! Ik ben zo druk als een klein baasje! Heb in overleg met mijn collegaatje besloten de vijf tournées in drie dagen te proppen, zodat ik vanaf morgenavond 4 dagen vrij kan zijn. We zijn er beiden van overtuigd dat, als ik na Kerst bij de mensen kom, er weinig of niets valt te verkopen. Het eten tijdens feestdagen is voor Fransen super belangrijk, ze halen karrenvrachten vol eten in huis en genieten daarna nog dagen van de restjes. Dus vandaar ons gezamenlijk besluit. Nu is het vandaag dinsdag en ik heb nog een dag te gaan, mijn winkel van sinkel is een beetje aan het leeg geraken, dus het zal niet meevallen iedereen van dienst te zijn. We doen ons best. Kreeg een telefoontje van snorrewiets die rijdt morgen mee! Geen flauw idee waarom, waarvoor dat zien/hoor ik dan wel. Nog steeds geen idee hoe het allemaal verlopen zal na 28 december, ook dat is afwachten; maar het gaat me nu wel irriteren! ik wil een contract!!!! Wim' s contract is gelukkig verlengd, dus dat zit wel snor.
Marieke heeft kerstvakantie, is thuisgekomen met een keurige cijferlijst! Ze verheugt zich op het kerstgebeuren, samen met Manon, Gino en de kids. Als alles goed gaat zijn ze morgenavond hier. Voor het eerst geen pakjesavond maar kerstkadootjes. Hopelijk naar ieders zin. De kerstwensen stromen binnen via mail en de post. Ik vind het altijd heel sfeervol, de boom de lichtjes, kaarsen en hier en daar wat kerstdecoraties. Ik heb zelf een paar dingen gemaakt. Mevrouw G. vroeg wat het voor moest stellen, ze vond het wel leuk maar zij houdt van bont en ik ben meer ingetogen en houd het het liefst bij één kleur ballen en dergelijke. (heb de vaas met krans die ER had nagemaakt, ik vind het erg geslaagd!) Ben afgelopen zaterdagavond naar een vergadering van Les Semelles du vent geweest en had de decoraties en de washi eieren meegenomen, mijn voorstel om een paar workshops te geven is aangenomen; er staan er voorlopig drie op het programma voor 2009. Dus dat isleuk. Onderweg naar die vergadering in dichte mist reed ik in op een groep van ca. 40 wilde zwijnen, dat was even flink schrikken. Ze stonden midden op de weg! Ze waren net zo verrast als ik! Vorige week kreeg ik de vraag nog even snel voor 4 januari, 11 pagina's te vertalen voor het Office van Langres. Heb er een leuk prijs kaartje aan gehangen, daarmee is hij accoord gegaan. Nu moet het dus wel tussendoor gebeuren, maar "nee" zeggen betekend waarschijnlijk dat ze het nooit meer zullen vragen! En dat is zonde om zulke schnabbels en kontakten te moeten missen, toch? Dus die twee keer 4 "vrije dagen" zullen er uiteindelijk wel bij in schieten.

Troubles, troubels, troubels.

Het is intussen al weer woensdag! Door ons weekend Nederland, het weer op adem komen en dergelijke geen tijd, zin en gelegenheid gehad om mijn wekelijkse blog te schrijven. Het is nog flink donker buiten en de trottoirs zijn spekglad van ijzel, dus wachten we nog even. Het lijkt wel of er op de woensdag een vloek rust: iedere woensdag wel weer een akkefietje waardoor het allemaal niet opschiet. Twee weken geleden had het gesneeuwd, vorige week woensdag bleek de kassa cq. weegschaal het helemaal niet meer te doen en moest ik die hier in huis eerst een dik uur opladen, dus vertraging. Dat gebeurde uiteindelijk onderweg ook nog twee keer, dus onderbrak ik min tournée en keerde weer huiswaarts. Donderdag kreeg ik de bestelling en i.p.v 30 kilo boter leverden ze slechts 3 kilo en die was snel op, dus naar collega en 10 kilo van haar geleend! Al die keren heb ik ook geen fut gehad om naar koor te gaan. Wel jammer maar probeer, vol goede voornemens, dat in januari weer op te pakken. Vandaag dus ijzel, nou we zien wel hoe het allemaal loopt.
Ons weekendje Nederland is redelijk goed verlopen. Het is en blijft toch een vol programma, we willen in zo' n weekend gewoon te veel van het goede. Je wilt niemand tekort doen en dus hollen we van het ene adres naar het andere en dan natuurlijk ook nog het heimweevoer inslaan wat tijd kost. Marieke wilde graag wat vriendinnen zien en een rondje door Schiedam. Dit viel toch een beetje tegen, maar we zijn aan haar wensen tegemoet gekomen. Bij mijn moedertje is het een trieste zaak. Volgens verzorgers gaat ze achteruit en is ze steeds onaardiger en kwetst ze veel mensen door haar scherpe tong. (dat is niet nieuw, maar toch moeilijk om het uit monden van vreemden te horen) Ze is erg ontevreden en klaagt veel. Haar ademhaling is erg hoorbaar en dat is geen prettig geluid. Ons verwijt ze van alles, dat stelletje "Landverhuizers", we doen het volgens haar alleen maar voor het geld!!!!!!!! Tante Cor daarentegen was wel erg moe en viel herhaaldelijk tussen door in slaap, maar zij is nog steeds opgewekt en de zinnen die ze zegt zijn helder en duidelijk en ze weet echt nog wat ze zegt! De reis is zowel heen als terug vlot verlopen. Wim had van te voren het alarmsysteem uit de BMW gesloopt, want die ging steeds vaker zomaar zonder aanleiding loeien en we konden hem niet meer op slot doen. Ja, in Maisoncelles geen probleem, maar in Schiedam geen haar op ons hoofd die de auto onbeheerd en niet op slot achter zou laten!!!!!!! Maandag was Marieke niet lekker en is thuis gebleven, ik startte de hapkar maar lauw loene!!! lege accu. Ook dat nog! Gelukkig kon O. depannage me helpen!
Alle artikelen voor Kerst zijn aan het binnenkomen, de hapkar puilt uit! Had gisteren voor het eerst mijn "geste" aan de klanten uitgedeeld, de reacties waren hartverwarmend! Een succesje dus! De mond op mond reclame gaat wellicht werken. Vorige week donderdag kwam snorrewiets
de bestelling brengen en hij had onderweg even bij een aantal klanten geïnformeerd of ik mijn werk naar behoren doe, hij had zeer positieve berichten gekregen. Prima dus. Maar wanneer komt ie nu op de proppen met mijn contract????? Wim' s tijdelijke contract zal deze maand worden verlengd, we zijn benieuwd voor wat voor periode, maar mevrouw de bazin wil hem niet kwijt! dat is dus een goed teken. Zijn baas heeft nog regelmatig moeite om hem te instrueren, maar wie weet gaat hij ooit nog een keer echt Frans spreken(?) Zou die wezen!!!!!!!!!!!