Het hondje van de buren...............................

Zondag half een, de bakker komt toeterend het dorp in. Wij zijn geen klant het brood is absoluut geen aanrader! Ze stopt bij de buurvrouw. Ik ben boven op zolder de dozen met serviesgoed van mijn moeder aan het uitzoeken en hoor ineens een vreselijk gejank, ik ren de trap af, kom buiten en zie het hondje van de buuf op straat liggen vreselijk hard jankend! De bakkerskar gaat aan de achterkant open, de mevrouw kijkt door haar deurtje en zegt:" Is er iets?, oh die hond, van wie is die? ik heb hem niet gezien!" Wim en ik gaan dichterbij en op hetzelfde moment komen de buuf, J en B naar buiten, ze kijken en doen niets! Wim wil Poupette oppakken, maar B zegt:" Nee, zou ik maar niet doen, straks bijt ie nog!" Het beestje heeft duidelijk de hele kar over zich heen gekregen, de achterpootjes liggen er heel raar bij. De bakkersvrouw stapt weer achter het stuur en vervolgt haar toernee! Niemand doet iets, wij zeggen beiden dat ze zo snel mogelijk de dierenarts moeten bellen, maar men geeft aan dat dat op zondag niet veel zin heeft(?) B. komt dichterbij en zegt dat hij hem wel zal doodmaken! Wim en ik reageren nogal heftig; is ie helemaal gek geworden, dat kan ie toch niet maken????? B tilt het beestje aan zijn halsband op en legt hem op de garageoprit! De buren staan schaapachtig te staren en doen niets. Nogmaals geven wij aan dat het beestje naar een dierenarts moet, maar niemand doet iets. We geven weer aan dat ze het niet kunnen maken hem zelf af te maken en lopen terug naar ons huis. Allebei toch wel behoorlijk ontdaan!
Als de buuf straks langskomt en begint te simpen over het verlies van haar geliefde Poupette nou dan is ze dus bij ons aan het verkeerde adres!!!!!!! Ik begin steeds meer begrip te krijgen voor Brigitte Bardot. Zij heeft getracht het dierenleed in F. onder de aandacht te brengen; helaas had het weinig resultaat. De dierenbescherming zou hier heel veel werk hebben. Maar of de bevolking zich er wat van aan zou trekken??????
Ik geef jullie op een briefje dat in de loop van deze week in de achtertuin een grafje wordt gegraven en dat de beide dames met heel veel tranen dagelijks dit verschrikkelijke drama zullen herdenken!

Een lucky day?????

Wat een geluk dat we sinds deze afgelopen maandag zomervakantie hebben, want we moesten met spoed naar Rotterdam i.v.m. de overplaatsing van mijn moeder van het verzorgingsflat naar de verpleegafdeling. Men krijgt normaliter een week de tijd om de kamer leeg te maken en kaal op te leveren en die week was al voor 85% voorbij, toen we hiervan op de hoogte werden gesteld.
Dus dat betekende de aanhangwagen aan koppelen, de hond wegbrengen naar zijn en Wim´s baas!, alles regelen voor de beestenbende en slaapplaats regelen bij TvW.
De hapkar was zaterdag al gehaald door mijn vervanger, die de camping absoluut niet zag zitten, maar van de bazin wel zal moeten. (of hij dat ook echt doet??????) Dus niets stond ons meer in de weg. De heenreis verliep ondanks de aanhangwagen, toch nog redelijk vlot. De kamer leegmaken, we hadden dat voor maandag gepland, ging mede dankzij de fa. v. M best vlot, de fa. v.M slaat voorlopig even wat grote spullen voor ons op want we hebben geen idee wat we er allemaal mee moeten. We kunnen het wel weer op de zolder zetten; maar wat dan........... We hebben wat kleine spullen bij mijn moeder op de kamer gezet, om het wat op te leuken, helaas wilde mijn moeder er niets mee te maken hebben. Ze was zowel maandag als dinsdag onredelijk, boos op ons en continu aan de wandel om de uitgang te vinden. Gelukkig was ze gisteren toen we gedag gingen zeggen, aanspreekbaar en ze wenste ons een goede reis! Maar helaas die reis verliep verre van vlot. Het was heet, niet al te druk maar net voorbij Brussel kwamen we in een enorme opstopping terecht. Via de radio kwamen we erachter dat er een blokkade was van boze boeren, die de weg van Brussel tot Namen hadden afgesloten! We kwamen met een giga omweg over de binnenwegen toch in Namen maar stonden ook daar weer vast. Het was warm onderweg en met de aanhangwagen doen we er so wie so altijd al langer over maar deze terugreis was de langste in al die jaren vise versa!!!!!!!! meer als 8 uur! echt vreselijk.
Wim heeft in M'sluis nog zijn slag kunnen slaan en kocht bij G. een aantal onderdeeltjes voor ons Renaultje4. Net voor we weg gingen bleek die niet meer te starten. OB denkt dat de startmotor het leven liet. Dus dat was flink balen. Wim heeft hem helemaal schoon gemaakt en flink gepoetst: hij ziet er uit om door een ringetje te halen. Vandaag gingen we samen voor de derde keer met het papier van de notaris in onze zak, weer naar de prefecture voor het op naam zetten van het kentekenbewijs. De eerste keer was het kantoor dicht. De tweede keer trof Wim die vervelende dame van de Peugeot en de BMW en die stuurde hem terug want er ontbrak een bewijs van de notaris. Dat hebben we via email kunnen opvragen en dat haalden we dus op weg naar, vanochtend op. Helaas............................... het was weer niet volledig! De dochter des huizes moet ook toestemming geven, want zij is erfgename!!!! Je wordt er toch niet goed van? Ik had gelukkig de tegenwoordigheid van geest om terplekke het telefoonboek te vragen en haar op te bellen, met het verzoek om naar de prefectuur te komen en een handtekening te zetten. Dat deed ze gelukkig, zodat de ambtenaar ons toch het grijze felbegeerde kentekenbewijs kon overhandigen. Hij is nu echt van ons. Wim startte vanmiddag en.............................. hij doet het weer!!!! is dit nu eindelijk eens een lucky day? Alle goede dingen bestaan uit drie, toch?
vanochtend werden we gewekt door de bezorgers van de wasmachine, die heeft de hele dag op volle toeren alles gewassen. Het kentekenbewijs voor elkaar en het autootje dat het wonder boven wonder ineens weer doet! Of hebben we te snel gejuigd???

Mobiel bereikbaar, op twee of op vier wielen.......

Dankzij een soort van marktplaats maar dan op Franse leest geschoeid, hebben wij onze brakke Peugeot kunnen verkopen en waren we driftig op zoek naar een vervangend vervoermiddel. Het is nl. echt zwaar ongemakkelijk om het allemaal met 1 auto te rooien! Het klinkt een beetje snobistisch want het bezitten van twee auto´s betekent weliswaar: twee keer verzekering en twee keer tanken en dat loopt in de papieren, maar we hebben het nu een maand of drie aangekeken en het went dus niet! De mobylette liet het ook al een paar keer afweten en dat was dus compleet afzien voor Wim, die moest al duwend met een geblokkeerd achterwiel weer terug naar de boerderie om vervoer naar boven te regelen! Het is en blijft natuurlijk een oud beestje, dus ja........ Ik had dus de afgelopen weken al hier en daar rondgebazuind dat we zoekende waren naar een oud wagentje, liefst een Renaultje 4 of een C15 zoals we ooit hadden. Wim keek dagelijks op internet en in alle kranten; maar de meesten waren of te duur of veel te ver weg van hier. Totdat....................................
een van mijn klanten van mijn vrijdag tournée me attendeerde op het bestaan van een Renaultje 4 bij een van de buren (ook een klant) dus ben ik op mijn vrije zaterdag in burger weer naar haar toegereden en daar heel bescheiden een visje uitgegooid of zij eventueel er over had nagedacht die Renault te verkopen. Ik heb haar overleden man gekend en wist dat het wel wat gevoelig lag allemaal, maar toch. ( deze mevrouw is overigens die van de po stoel uit een blogje uit het verre verleden ) Ze keek me verrast aan en zei dat het wel heel toevallig was dat zij er nog een hadden staan en wie me dat had verteld. Uiteindelijk was ze wel in voor de verkoop maar ze wilde eerst nog met haar schoonzoon en dochter overleggen. Dus ik opgewonden naar huis, Wim was er wel voor te porren en zo gingen we die zondag nog even bij haar langs en hebben we de Renault uit de stal gereden, helaas zat er geen accu in dus moesten we in de loop van de week nog een keer terug, schoonzoon heeft er veel verstand van dus met behulp van startkabels kreeg hij het beestje aan de praat. Het motortje liep als een trein! Hij zit zwaar onder de zwaluwenkak en is vies van binnen maar daar kunnen we wel aan poetsen! Hij is sinds 11 april 1985 op de weg, heeft slechts 77000 km gereden en we kopen hem voor een net prijsje. Als het goed is, gaat Wim hem aanstaande donderdag met OB naar het keuringstation brengen. In eerste instantie konden ze het kentekenbewijs nergens meer vinden, maar gelukkig was dat bij ons tweede bezoek toch boven water. Dat scheelt hen een hoop rompslomp! Dus binnenkort tuffen we weer door la campagne met een authentiek wagentje, als het allemaal meezit.
Jl. zaterdag hebben we overigens Marieke ( ze gaat op collège over van 5 naar 4!) opgegeven voor brommerrijles bij de autorijschool, ze heeft op collège haar attestation gehaald en nu dus alleen nog een formatie nodig van 5 lesuren op een autorijschool. Ze zal haar best moeten doen met de theorie en dan haalt ze hopelijk haar brommercertificaat! Mag zij dus legaal ook op de mobylette, nadat die eerst goed wordt nagekeken! En vanaf dat moment zijn we dus alledrie weer mobiel!

De restanten van een uitbundig leven.................

Genietend van de restantjes van een sfeervol diner met een paar confrères, dat hier aan onze keukentafel plaatsvond, zit ik nu achter de computer met een glaasje Saint Veran, mijn favoriete droge witte wijn en een paar chippies! Vorig weekend was de beurs in Nogent, een succes maar super vermoeiend. Dat was ook de reden dat ik van de week geen fut had om een blogje eruit te stampen. Moest ook nog even langs de dokter, want mijn voeten hebben erg te lijden gehad tijdens die twee dagen staan. Gevolg is dat ik in september er weer aan zal moeten geloven en mijn spataderen zal moeten laten behandelen. Helaas was het aantal bezoekers iets minder dan vorig jaar, maar dat was misschien te wijten aan het prachtige weer??? Aan reclame maken had het niet ontbroken; ik heb de hele week rondgereden met een emmertje behangstijfsel en een kwast en overal waar maar een aanplakbord stond de affiches geplakt! De anderen zijn in diverse grote plaatsen in de omgeving langs de diverse winkels gegaan en daar de flyers afgegeven; dus we hadden genoeg inzet getoond. Het diner op zaterdagavond met alle exposanten en sympathisanten was gezellig. Kreeg per mail de eerste foto's te zien en die zijn echt super! Heb voorgesteld die af te drukken op posterformaat om daar volgend jaar de zaal mee aan te kleden; daar ontbrak het nl wel aan, het was vrij kaal in het gebouw. Heb met BV afgesproken om van de winter bij hem in zijn atelier te komen smeden!!!!! Ik lijk aangestoken door het virus. Lijkt me super gaaf. Het idee voor een etentje bij ons had ik geopperd tijdens ons reisje naar Thiers om iets terug te doen n.a.v. alle verwennerij van hun kant. Helaas kon GH niet aanwezig zijn, maar het was geslaagd. Mijn kookkunsten werden op prijs gesteld ( ik had me dan ook wel een beetje uitgesloofd en een Tappas buffet klaargemaakt) PH bracht een hele lekkere fles rode wijn mee en de heer en mevrouw B een fles champagne en een prachtige Kurkuma plant, echt tè gek! Moest toen wel even flutes gaan lenen bij de buuf, want die hebben wij helaas niet. Marieke wilde niet met ons aan tafel dus die at apart.
Vanavond eten we de restjes. Ik zit met pikzwarte vingernagels van het ontpitten van een kilootje of vijf zwarte kersen, gekregen van een klant voor het maken van jam. Zo aardig toch die klanten allemaal. Ze staan nu in de suiker te weken en morgenochtend dus jam koken. Helaas begaf van de week onze wasmachine het, echt balen.............. We hebben het ding ooit tweedehands gekocht en hij heeft al die jaren keurig gewassen, maar hij is nu niet meer te repareren. Via internet een nieuwe besteld, maar de papieren om in termijnen renteloos te betalen zijn maandag op de post gegaan maar nog steeds hier niet binnen! rararara.....
Misschien omdat we ons nieuwe huisadres gebruiken terwijl de straat naam borden nog steeds niet zijn geplaatst. De nieuwe burgemeester maakt er een soort van 10 maanden plan van. Wij denken dat hij met heel veel bleddiehoera de hoofdstraat gaat inaugureren met zijn voltallige staf, daar is het echt een tiep voor!!!!!!!

La Foire des Tantaloches,

Het verzoek kwam van Snorrewiets, ik kende het fenomeen maar had er nog niet eerder aan deelgenomen en dacht:" Ach kan nooit kwaad dus waarom niet gewoon maar doen dan?"
Dus gisteren alles voorbereid, brood besteld bij de bakker, schoolbord van Marieke volgekrabbeld, tomaten, komkommer en sla klaargemaakt voor op de stokbroden, crackertjes gekocht en de blikjes limonade koud gezet. Ik kon dus vanochtend vroeg uit bed om om 7 uur bij de bakker mijn stokbroden op te halen en door te rijden naar la foire in Illoud.
Het weer zag er goed uit en ik had er wel zin in. Het hele fenomeen Tantaloches werd me duidelijk toen ik na aankomst en geparkeerd en wel op de door mij gereserveerde plaats was geïnstalleerd. Ik kreeg nl. een boekje met tekst en uitleg. Les Tantaloches was een gezelschap van 3 personen, 2 zussen en 1 broer die leefden in Illoud om en nabij het jaar 1850. Ze werden geboren in La Fortelle, daar heb ik twee zussen als klant, kom daar iedere dinsdag. Het was een arm stel mensen, zonder ouders die door een Tante zijn grootgebracht van daar het woord Tantaloches................... Ze waren erg arm en werden door een pastoor die tevens fotograaf was veelvuldig gefotografeerd. Het boekje staat vol foto's van dit legendarisch drietal.
Ik maakte mijn kar klaar en was klaar voor het grote publiek....................., nou jammer dan, daarvan was geen sprake. Helaas was er vandaag in vele gehuchten in de omgeving iets aan de hand, of het was te heet, geen idee maar het grote publiek bleef weg! Helaas. Ik heb wel wat stokbrood verkocht en blikjes limonade en door het laten proeven van stukjes kaas en worst nog een grote Vosgienworst verkocht, maar het was vrij stil. Alle medestandhouders klaagden.
Zag wel veel bekenden en ook het tweetal simpele zielen uit N. waren natuurlijk aanwezig. Zij sjezen op hun scooter door het platteland en vinden mij schijnbaar erg aardig want ze doen heel amicaal. Beiden doof en vinden alles lekker, dus kopen af en toe iets te veel van het goede en dat laat hun budget niet echt toe, dus Jan Krediet is hun grootste vriend. Stop ze af en toe een over de datum toetje of kaasje toe en ze zijn dan intens gelukkig. Laatst stonden ze me in het bos op weg naar N. op te wachten want ze gingen op visite en wilden nog iets voor 4 uur, dus kocht hij drie pakken dure koekjes!!!!! Vandaag kreeg ik zelfs twee dikke zoenen van haar! Ze vroegen me of ik iemand wist voor een oud houten buffet, ze willen dat graag verkopen maat hebben geen krant of iets en zijn volgens mij ook beiden analfabeet. Dus heb ik een foto gemaakt en het op Leboncoin gezet, een soort Marktplaats. Hopelijk komt er een koper.
Marieke wilde eerst met me mee, maar sinds ze terug is uit de Jura met school is ze niet te genieten, dus kwam ze met Wim wel even buurten, maar is weer naar huis teruggegaan. Het zwembad staat keurig op het beton, het water is rond de 22 graden. IK vind het veel te koud, Wim en Marieke hebben er al een paar keer in gesparteld. Ik wacht tot het wat aangenamer wordt, heb een enorme hekel aan koud water!!!!!!!!!!!!! Vergeet ik nog het vervelendste van de hele dag te melden; ik kreeg om een uur of drie ineens in de gaten dat de verlichting steeds maar zwakker werd, moest voor een voorbijganger de klep dichtdoen omdat hij er anders niet langs kon Noppes niente nada dus........................ Accu was compleet leeg. Heel fijn, motor gaf geen spat meer, klep ging niet meer dicht enz. Gelukkig heeft de overbuurman van de schiettent met een dikke Nissan 4x4 met startkabels de boel weer aan de praat gekregen. Kon ik op een redelijk tijdstip vertrekken. Omzet is te verwaarlozen: maar IK heb mijn best gedaan!

Een midweek zonder onze Puberdochter,

Ja, we zijn al bijna op de helft van het jaar en het is nog steeds herfst, althans zo voelt het! Er staat vrijwel dagelijks een Noorderwind en die is en blijft kil! De planten buiten smeken hierdoor om water, want die wind droogt alles uit. Maar Onze Lieve Heer gaf vandaag verhoor aan alle gebeden van de boeren en zorgt voor een flinke bui. ´s Avonds zou je bijna de kachel weer aansteken, ware het niet dat de granules op zijn en dus zetten we zo nu en dan toch het Zibro kacheltje maar weer aan. Balen dus. Buiten staat op het betonnen terras het zwembad, geheel gevuld en aangesloten klaar voor de eerste duik; maar de temperatuur van het water is 17 graden en IK ga daar voorlopig dus nog niet in!!!!!!! Marieke is vanochtend vertrokken voor haar midweek naar de Jura met haar klas. Het wordt dus een weekje zonder puberdochter en dat is voor ons wel even prettig. Ze had pech want de orthodontist heeft zaterdag een strakkere draad in haar beugelbekkie gezet en ze heeft aan de linkerkant (van ons uit gezien) een elastiekje die de kaak strak trekt, had dus flink last van pijn en gevoelige tanden en at alleen vloeibaar. Vanochtend ging het gelukkig een stukje beter, hopen dat ze er niet al te veel last van zal hebben. Ze flikte me nog even een leuke stunt. Ze had van G een hele toffe zonnebril gekregen, op de brocante. Wat doet die Dombo! leent ze hem vrijdag uit aan een vriend op school. Zondag tegen vijven ging ze nog even fietsen(?). Kweam thuis met een gezicht als een oorwurm! Ze riep mij boven en vertelde het verhaal. De vriend had haar beloofd dat hij zondag om half zes bij het bushokje in M. zou zijn om haar de bril terug te geven. Nou mooi niet dus!!!!!!! Nu had ze geen bril voor haar schoolreis en die stond bij de verplichte spullen op de waslijst. Ja....................wat doe je dan????? Gelukkig ken ik dat vriendje en weet waar hij stage loopt. Heerlijk hè als je zoveel wisselende contacten hebt! Dus meteen na het eten, met een smoes voor Wim ,( ze was bang voor een uitbrander) met de auto nog even snel naar C. bij de gebroeders C. langs en die wezen waar vriendjelief woont! Hij was gelukkig thuis en Marieke kreeg met een welgemeend excuus haar eigendom terug. (thuis bleek hij echter een beetje scheef te zijn gebogen, dus met behulp van stoom en een handige moeder kregen we hem weer recht) Ze kon dus compleet met bril en Benetton koffer , waar ze zich eigenlijk een soort van voor schaamt, vanwege de veelkleurigheid, weg en kon ik haar vanochtend uitzwaaien. En dan nu schietgebedjes dat die ongeluksvogel niet met tanden uit haar mond, gebroken of gekneusde ledematen, identiteitsbewijs kwijt of meer van dat soort ellendigheden een hele fijne, gezellige week zal hebben. (en wij hier saampjes natuurlijk ook)

Ze zeggen ``Madame`` tegen me!

Onze moestuin ligt er netjes bij, helaas willen de bonen niet ontkiemen, dus een nieuwe poging gewaagd in een paar bakjes. We hebben al heel wat aardbeien kunnen plukken en genieten ervan op vele manieren, met of zonder suiker, het liefst met heel veel slagroom en in de yoghurt of de vla. Heerlijk ze zijn vrij groot en door het droge weer mooi schoon. We hebben tot nu toe bijna iedere dag wel een schaal vol. Geen idee voor hoelang maar we genieten er maar van!
De sla van Mevr. B is aan het uitschieten dus die is voor de kippen. Onze rode sla groeit ook goed. De aardappels doen het boven de grond prima. Nu maar geduld en kijken wat het allemaal gaat opleveren. De eerste kersen worden al rood. Deze tweede Pinksterdag hebben we niet echt nuttig besteed, ik heb me vanochtend vooral bezig gehouden met de inventaris in de hapkar! vreselijke klus vind ik dat nog steeds! Mijn maandomzet van de meimaand was niet echt schokkend te noemen, jammer dus! Volgende maand beter. Gisteren kregen we theevisite van de Fam N. uit D. compleet met een tas heimweevoer. Marieke maakte zo kennis met de 3 kindjes en hoopt op een oppasbaantje om haar telefoonabonnement terug te betalen!!!!!!
Ik had van de week weer een paar leuke ontmoetingen tijdens mijn tournée´s , o.a. met een Amerikaan, die een huisje gaat renoveren in D. een vriendelijke kerel. Ik vind dat dus echt het allerleukste van die baan! Al die diversiteit onder de clientèle!!!! Die kletspraatjes zijn echt superleuk! De buren van de Amerikaan, hadden me al een keer zachtjes ingefluisterd dat een Amerikaan een huisje had gekocht, zij vonden het heel interessant ( verstaan natuurlijk geen bal van die beste man; maar toch een heuse Amerikaan tsjonge jonge!!!!!!) Nu zag ik hem dus in levende lijve ( een fastfoodbuik en gympies) Nice meeting you! Wel even anders dan die kromme oude vrouwtjes met bloemetjes jasschort, kniekousen en hun tandenloze mondjes op hun pantoffels. Bij de heer en mevrouw G in V. waar ik op donderdag naar het(hummelepumpelige) toilet mag en een kopje thee (mijn eigen theezakje) drink is het ook zo grappig +gezellig! Zijn geïnteresseerd in mijn wel en wee en ik moet altijd vreselijk gniffelen over hun manier van boodschappen doen bij mij. Het is een vast stramien. Het boodschappenlijstje bestaat vast en zeker al een jaar of wat: de manier van het doorgeven aan mij idem!
* 2 beurre
* fromage pour Pierre
* fromage pour Susanne
* 4 yaourts aux fruits ( pas de fraise, S. ne supporte pas)
* 2 chipolatas
* des bananes
* 1 salade
En dan komt het:
Meneer begint dan overnieuw, en vraagt achtereenvolgens
*le beurre, c` est fait???
le fromage pour moi, c` est fait???
fromage Susanne, c` est fait????
enzovoort enzovoort en dan vraagt hij of ik uit stap voor thee en wc. Hij neemt de tas aan en de kassabon en loopt alvast vooruit. Mevrouw is al terug naar binnen en heeft een kopje klaargezet.
Mag nooit bedanken, want dat is toch vanzelfsprekend. Hij zat zelf ook lang geleden in een rijdende winkel dus kent de klappen van de zweep! Ze zijn allerhartelijkst maar blijven Madame tegen me zeggen. Angenietha is hen een beetje tè moeilijk!

Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?

Hier is het momenteel 37 graden en op sommige plaatsen zelfs nog hoger. Vandaag waait er een windje, maar gisteren was het windstil; helemaal vreselijk vooral omdat Wim zich de hele week had voorgenomen om zondag het beton te gaan storten voor het terras voor het opblaas zwembad! Was dus lekker uitgekiend! We begonnen om half elf en toen was het al heet, het duurde even voordat we de juiste verhoudingen te pakken hadden maar het was een megaklus!
We hadden zowel bij Gedimat als de Bricomarché laten berekenen hoeveel we van zand/grint en cement nodig hadden, beiden kwamen op andere hoeveelheden en raar maar waar Bricomarché was stukken goedkoper dan Gedimat, zelfs de vervoerskosten waren minder dan van G. (idioot natuurlijk, want G is nog geen 3 km hiervandaan en de Brico 15!) we hadden dus voor de B gekozen. Achteraf blijkt dat we nu 18 zakken cement te veel hebben gekocht en de bon zal wel weer foetsie zijn, dus terugbrengen: ho maar. Niet te hopen dat het zo vochtig blijft zoals het nu is want anders veranderen de zakken spontaan in beton! en dan kunnen we het weggooien. Het ging allemaal redelijk, maar de hitte was een verschrikking. Zelfs met hoedje op, was het oppassen voor een zonnesteek, maar het beton ligt er en droogt terwijl je ernaar kijkt ook niet goed natuurlijk, want dat geeft grote kans op scheuren. Duimen dus voor het juiste resultaat en dat het zwembad nog helemaal intact is als het van de zolder komt; het ligt daar namelijk al een aantal jaren. Steeds mislukte het om het waterpas te kunnen neerzetten. Maar wie weet hebben we dit keer mazzel en kunnen we na gedane arbeid op een hete dag een plonsje wagen. Zou die wezen! In huis is het nog nooit zo vochtig geweest als de afgelopen dagen, de hygrometer staat over de 90! de tegels in de keuken en de woonkamer zijn erg nat en in de slaapkamer is het net een klamme deken, slecht voor de gezondheid en de spullen, vrees ik. Iedereen klaagt, maar het is dan ook nooit goed natuurlijk! In de hapkar is het helemaal lastig om de spullen goed te houden, de koelkasten doen het niet echt optimaal vind ik en er is een enorme luchtvochtigheid, zelfs in de plastic zakken van de kilo's melange kaas zit condens. En dan de groenten: de sla verlept waar je bij staat en de bananen zijn voor het einde van de dag zwart. De baas heeft er niets van. Voor hen gelden slechts de verkoopcijfers en die moeten omhoog!!!!! Klanten werven moet ik, maar dat valt nog steeds om de dooie dood niet mee. Wel heb ik intussen met een aantal Nederlanders kennis gemaakt in de omgeving, leuk hoor! Word overal enthousiast ontvangen.
Vandaag naar Prefecture geweest voor de belastingpapieren, alles is in orde en nu wachten op de Crédits d' Impots van de granule kachel. Hoop dat dat geaccepteerd zal worden, de mevrouw die me hielp was daar niet bang voor!

Een weekend Thiers met la conférie................

Het viel vanochtend allemaal niet mee om weer te gaan werken na een weekend Thiers met la confrérie des couteliers de Nogent! We vertrokken vrijdagmiddag rond half drie in een huurbusje met zes personen naar Thiers in de Auvergne. Een rit van een royale 4 uur. Thiers is net als Nogent van origine een stad waar heel veel messen worden gemaakt. Ze hielden daar voor de 19de keer een beurs. Veel internationale exposanten en ik mocht ook dit keer mee met la confrérie vanwege de PR voor onze beurs in juni. Dit keer geen hotel maar een gite voor 6 personen. Geregeld door een bevriende hoefsmid. De reis verliep redelijk vlot, de rit naar de gite wat minder want het bleek een heel eind van de stad en het gebouw te zijn. Ergens hoog in de bergen aan de rand van een ven stonden drie geschakelde gites. De hoefsmid was er al met een stel vrinden en hij had de sleutel van ons hutje. Zijn hut bleek blank te staan want er was een lekkage in het keukentje, zij werden gedwongen om te verhuizen. Onze hut was voorzien van een slaapkamer met een tweepersoonsbed en een vide met twee- eenpersoons en een tweepersoonsbed. Het echtpaar B. nam vanzelfsprekend het slaapkamertje en toen werd het nog even lastig want wie sliep waar? Ik als enige dame in het gezelschap koos tenslotte voor de (on)comfortable bedbank in het woongedeelte. We deden de eerste nacht geen oog dicht, want de hoefsmid besloot in een dolle bui na een flinke hoeveelheid drank nog een vork voor de bbq te smeden. Hij had in zijn bestelbusjes een oventje en een aanbeeld en ging om een uur of twee nog even aan de slag.( letterlijk en figuurlijk want het hameren op het aanbeeld hield ons allezes klaarwakker!) Toen het voor ons tijd was om op te staan gingen zij net naar bed! We vertrokken naar het beursgebouw en installeerden onze stand. Hadden mooie schaartjes bij ons en een aantal kostbare messen en degens. Hebben hele goede zaken gedaan! We zagen vele bekenden en ik heb in de functie van PR vrouw nog mijn uiterste best gedaan mensen te enthousiasmeren om onze beurs in juni te komen opluisteren. Hebben een heel heel gezellig weekend gehad en heel wat gelachen, gegeten en gedronken. Ik heb niet eerder zulke lekker wijntjes gedronken. GH heeft een hele goede neus en weet zijn adresjes,hij schenkt geen "chateau migraine"! Nog een leuke bijkomstigheid is dat mijn Franse vocabulaire weer aardig is aangevuld met heel wat gezegdes en uitdrukkingen. Ik heb gelukkig geen last van slappe sluitspieren; want ik heb echt zo ontzettend veel gelachen, af en toe rilden de tranen over mijn wangen en lagen we met zijn zessen in een deuk! De sfeer is altijd echt perfect. Ze hebben me ook deze keer weer gefêteerd, want de rekening in de restaurants werd beide keren gedeeld door 5 i.p.v. 6! De gite werd betaald door een confrère en de benzine door la confrérie!
Ik heb als souvenir een prachtig van olijfboom hout zelf gemaakt zakmes meegnomen wat ik met heel veel plezier heb geassembleerd, gepolijst en geslepen. Ik vind het een beauty.Het graveren van mijn naam zorgde nog even voor een probleem want die kennen ze natuurlijk niet; ze hebben hem uiteindelijk met behulp van aan elkaar plakken samengesteld uit: ANGEla- aNIta-EdiTH en donnA. Maar hij staat erin! Een waardevol souvenir!

Kilometervreter.................

Sinds een royale week geniet ik dagelijks van de gele koolzaadvelden die ik overal tegenkom, met het raampje van de hapkar open, kan ik de zoetige geur tegelijk ook opsnuiven. Het wintertarwe zie je bijna groeien en ook de kleine maïsplantjes schieten uit de grond. De landereijen zijn prachtig om te zien, vooral als ik af en toe door het heuvelland rijd met de enorme vergezichten. Leuk ook om te zien dat er in die landerijen, banen zijn uitgespaard zodat de grote landbouwmachines er nog steeds door heen kunnen rijden om o.a. te sproeien met hun enorme lange zijarmen. In de bossen zijn alle bomen inmiddels groen en in de bermen groeit akelei, fluitenkruid en salomonszegel. Het liefst zou ik overal stoppen om bloemen te plukken, maar daar heb ik voor het mooi te weinig tijd voor. In onze tuin staat alles er ook erg fleurig bij.
Van de week was het hectisch! Marieke gaat (d.v.) naar de Jura met collège in juni en daar is ook een dag Zwitserland bij. Ze heeft dus een geldig identiteitsbewijs nodig en wat bleek...............
zowel haar kaart als mijn paspoort verlopen op 7 juni!!!! Dus we moesten met spoed achter geldige papieren voor ons beiden aan! Op internet bleek dat dat alleen kon in of Straatsburg of Parijs. Heel veel telefoontjes moeten plegen om er uiteindelijk achter te komen dat het alleen mogelijk was bij de Ambassade van Nederland in Parijs, want in Straatsburg was het consulaat gesloten (de desbetreffende beambte was op vakantie) Ja en toen moest het wel even geregeld worden. Maandagavond was er een vergaderingetje in Le Tholy bij Disal´s hoofdkantoor, stelde weer niets voor, dus al met al weer 2x 2 uur in de auto voor niet veel bijzonders! Toen maar meteen aangekondigd dat we dinsdag naar Parijs moesten voor de paparassen. Wim ook vrij gevraagd en voor Marieke ook toestemming gekregen. Dus dinsdagochtend vroeg op pad.
Helaas viel het flink tegen dat we na een dikke 230 kilometer bijna alleen op de weg, in een enorme file terecht kwamen. Het werd dus wel spannend of we op tijd zouden zijn; want de ambassade is open van 9.30 tot 12.30 uur! We zijn voor de periferique van de weg af gegaan en hebben de auto in een parkeergarage gezet en zijn met de metro verder gegaan! Het schild van
"Je maintiendrai" viel niet echt op, we hadden vlaggen verwacht en zodoende hadden we de Ambassade compleet over het hoofd gezien. Eenmaal binnen moesten alle formulieren aangevuld worden, ook onze lengte werd nog even nagemeten en toen kregen we te horen dat de pasfoto's, die we in MlR hadden laten maken, NIET geschikt waren, (ze hadden het formaat voor een Frans paspoort, niet voor een Nederlands! We wonen toch in Europa???????) Dus toen maar in de in de hal aanwezige automaat, nieuwe laten maken! Betalen en wegwezen. Buiten vroeg Wim of we onze oude reisdocumenten daar achter hadden moeten laten: Ja dus. Het vreemde is dat Marieke nu zonder legitimatiebewijs rondloopt, ikzelf heb mijn rijbewijs nog. Als alles gaat zoals het zou moeten gaan, dan ontvangen we de documenten per aangetekende post. Hopenlijk op tijd, zodat we een midweek kinderloos zullen zijn!
Leuke bijkomstigheid was overigens dat Marieke de kans waarnam om een MSNvriendje in levende lijve te ontmoeten. We liepen met z'n vieren naar de Eiffeltoren en aten een broodje op een terrasje van een bakkerij. We maakten een paar foto's om de meiden van school jaloers te maken en namen afscheid, want N moest weer naar lycée. Marieke was helemaal in de gloria.
We liepen nog een eindje langs de Seine en namen de metro terug naar de parkeergarage. Tegen
achten waren we weer terug in M.
Morgen nog een reisje voor de boeg, want ik ga met de confrérie des couteliers naar Thiers.
Hoe alles daar zal zijn lezen jullie volgende week.

Jan l.. de behanger in aktie,

1 Mei, in Frankrijk een feestdag (jour de travail) hebben we benut voor een klus, waar we nog geen ervaring mee hadden; het plakken van glasvezelbehang. We hadden al lang geleden een rol gekocht en een emmer speciale lijm in een aanbieding. Wim heeft in de kamer in de stal (want daar zijn we bezig) de gipsplaten niet helemaal netjes aan elkaar kunnen passen dus er zitten wat oneffenheden, nou vind ik dat niet echt vreselijk want het is tenslotte geen appartement waar we in wonen, volgens zeggen kan je met dat glasvezelbehang veel wegwerken; dus vandaar de keuze voor dit materiaal. Het ging allemaal best wel gemakkelijk, het feit dat je de wand insmeert en niet het materiaal is al een stuk eenvoudiger. We hebben met die ene rol een wand kunnen doen, ziet er heel netjes uit, alleen of de oneffenheden echt minder zichtbaar zullen zijn, daar twijfelen we nog aan. Nu moeten we tzt een kleurtje kiezen om te sauzen en dat zal gezien onze smaakverschillen niet eenvoudig zijn! Ik had mijn tournees van de week in elkaar geschoven zodat ook ik een lang weekend heb, hetzelfde voor de komende week want ook 8 mei is een nationale feestdag! Verder zijn we nog in de moestuin bezig geweest en heb ik dankzij een "troc des plantes" nog wat leuke planten kunnen bemachtigen. In Graffigny wordt jaarlijks een plantenruilmiddag georganiseerd door een vereniging van liefhebbers en ook al heb je niets te ruilen, de plantjes kunnen tegen een kleine donatie meegenomen worden. Ik was , achteraf gezien, tè bescheiden, maar zo' n eerste keer ga je ook niet overdrijven dus heb ik voor 5 euro toch leuk zaken kunnen doen! Op de terugweg nog even bij onze conpatriotten gestopt in D. Bleek dat zij nog wat lijm en vezelbehang op zolder hadden liggen, wat vermoedelijk niet meer gebruikt gaat worden, en dat mocht ik meenemen. Mooi meegenomen dus. Ze vroegen tevens of Marieke misschien tzt eens kan komen oppassen, zodat ze samen een hapje kunnen gaan eten: lijkt me een prima plan, leuk en goed voor Marieke. Afspraak gemaakt, dat ze in een volgende vakantie eens langs zullen komen om kennis te maken en taart te eten.
Ik heb via de chauffeuse van Disal te horen gekregen dat ik de laatste twee weken van juli vakantie heb/krijg. Dus dat is mooi! Kreeg tevens een aantal papperassen waarop ik voortaan wekelijks bij moet houden, wie-wat-waar ik ben langs geweest om te werven (klanten), flauwekul natuurlijk want als iets niet gemakkelijk is is het wel het vinden van nieuwe klanten! Degene die niet meer van onze diensten gebruik willen maken omdat ze niet tevreden waren, krijg je so wie so niet terug en in verschillende dorpen ben ik echt niet de enige die langskomt.
Ik probeer af en toe, her en der aan te bellen, maar het valt om de dooie dood niet mee.
Het zou gemakkelijker zijn als je via via mensen krijgt. Mijn omzet in maart was duidelijk beter dan die van februari, maar ik zag gisteren mijn salaris gestort op de bankrekening en daar was niets te zien van de beloofde premie! Maandag dus aan de bel trekken, want ik ben niet van plan om mijn best te doen en zij zetten er niets tegenover. Ze flikten me van de week zelfs bij de levering, twee kazen erbij te doen die ik 's avonds de 28ste kreeg en die ten minste houdbaar waren tot de 29ste!!!!!!!!!!!!! En dan factureren voor de volle mep! Stelletje viespeuken! Ze denken zeker dat ze met Jan l. de behanger te maken hebben; Nou Eggg nie!

Terug op geboortegrond........................

We waren van het weekend weer even op onze geboortegrond! De heenweg was niet erg comfortabel door veel regen en dat is niet echt zo´n pretje. Toch ging het eigenlijk toch redelijk vlot. We hadden toestemming Marieke eerder van school te halen en dus konden we om twee uur weg. We brachten Marieke bij Manon en Gino en wij reden door naar BAS, even heimweevoer inslaan! Toen door naar TvW waar we onze vaste slaapplaats hebben. Met een rosétje nog flink en hevig zitten kletsen, een diepgaand gesprek maar dat kan nooit kwaad. Zaterdagochtend naar oma B. te Maassluis, zielig om te zien hoe daar alles verwaarloosd, ze redt het zelf niet meer en haar kinderen bekommeren zich niet echt om haar. Triest. Toen naar pa, helaas kregen we hem niet zover om met ons mee te gaan voor een weekje; hij denkt dat niet aan te kunnen, is te veel en te vaak op zichzelf aangewezen! Bij T een boterhammetje gegeten en weer door naar Schiedam, een rondje stad ( nou daar missen we niets aan) een drankje bij het Proostje en weer naar Manon voor het avondeten, de kado's en de taart! Was gezellig. Zondag ochtend toch nog even H en E. R ge contact en daar een kopje thee gedronken, even bijgekletst en de uitnodiging achtergelaten dat ze van harte welkom zijn met Pinksteren. (hopelijk geven ze daar gehoor aan) Met H en S naar de kas van het HC en een aantal mooie grote geraniums uitgezocht moet nog even naar DM bellen of schrijven om te bedanken en te betalen.
Marieke opgehaald en naar mijn mams gereden. Voor het eerst herkende ze ons meteen, was zo opgewekt en wist zelfs te vertellen dat ik jarig was! Ze at lekker van het stuk taart, maar werd na een drie kwartier onrustig en wilde weer naar de huiskamer terug!!!!! Dus daar ging ze........
We namen afscheid en reden in 5 uur en een kwartier heel vlot naar huis. Daar zat Perusse voor de deur te wachten! Hij had het bij zijn echte baas niet vol kunnen houden! De katten hadden in de keuken op zijn vloerkleed gepiest en op de mat hun grote behoeftes gedaan, lekker dus....................... Perusse moest overgeven, dus we waren weer meteen aan het puinruimen.
Perusse bleek de volgende dag flink ziek, Wim is met hem naar de dierenarts geweest en daar kreeg hij antibiotica, heeft koorts en is nog niet opgeknapt. Wat zou die uitgespookt hebben???
De geraniums staan buiten, lekker fleurig. Hopelijk gaat het niet meer vriezen 's nachts de ijsheiligen zijn pas in mei. Je kunt nog van alles verwachten in april. Op het moment is het mooi weer, maar de wind is echt vreselijk en volgens zeggen houden we die het hele jaar, lekker! Maandag weer aan het werk gegaan, Marieke's computer is geïnstalleerd en de muziek schalt door het huis! Wel duidelijke afspraken gemaakt over het gebruik en de maximale tijdsduur. Nu alleen af en toe checken of ze zich eraan houdt!

Mijn klantenkring......

Nu ik zo´n klein halfjaar ( jeh wat vliegt de tijd.....) rondrijd in "mijn hapkar", begin ik de klanten al aardig te kennen, hier en daar weet ik ook al wat hun boodschappen zullen zijn: deux pains de beurre, 2 yaourts nature et un morceau de gruyère à la coupe! Of " mettez moi 1 kilo!".
Eigenlijk zijn alle klanten schatten; op één na. In C. woont een meneer die vroeger medewerker is geweest op de kaasfabriek van Caprice des Dieux of terwel Bongrain Gérard. In het begin kocht hij vaak een aantal kilo's mélange en wat netjes met mini caprice maar steeds vaker begon hij over de prijzen te zeuren. Bij de fabriek, rechtstreeks, was alles véél goedkoper dan bij ons. Daar begon zijn gezanik mee. Toen ging hij mekkeren over de datum van sommige artikelen. Later werd het over het niet hebben van dingen. Vorige week mopperde hij: Vous n' avez rien dans votre boutique!" want ik had geen ham/kaasbroodjes meer die waren op!. Het lag op het puntje van mijn tong om hem eindelijk eens een kat terug te geven, maar ja de klant is koning dus je blijft beleefd! Jl. dinsdag vroeg een klant uit hetzelfde dorp:" EN hoe was het bij Monsieur B?" Ik was verbaasd en vroeg aan hem waarom hij daarnaar vroeg, hij antwoordde:" Ach Meisje, maak je geen zorgen er deugd bij Monsieur B. niets van niemand of van iets, alleen hij is geweldig!" Hij komt dagelijks bij hem koffiedrinken en dan klaagt hij steen en been over alles en de hele wereld. Maar daar wen je aan op den duur, volgens die meneer. Nou, ik geloof ik niet!
Wel een opluchting het ligt dus niet aan mij.
Mijn liefste, leukste klant is een heel schattig, vies oud vrouwtje van 91 jaar. Zij is op donderdag mijn laatste klant. Haar huisje is te vuil en te vies, er leven een tiental katten, ze heeft geen hulp in de huishouding en op de tafel en op de vloer liggen overal de bakjes van het eten van Tafeltje Dekje. Zelf hangt ze ongeveer in het houtgestokte fornuis. Met een vies jasschort, een sjaal om haar nek en eigenlijk altijd zonder kousen, maar met repen verband om haar opgezwollen benen. In overschoenen die betere tijden hebben gekend. Vanaf de allereerste keer dat ik daar binnen kwam, had ik een zwak voor haar. Ben me dan ook naar geschrokken toen ik op een donderdag voor een gesloten keukendeur stond en niemand aantrof, was er bijna van overtuigd dat ze ergens op de vloer zou liggen, was de hele week dodelijk ongerust, maar een week later was ze wel thuis en vertelde me dat ze zich wel voor haar hoofd had willen slaan dat ze geen briefje voor me had achtergelaten, ze begreep mijn bezorgdheid en was ontroerd. Met haar tandenloze mondje, kletst ze heel wat af en schaamt zich af en toe dat ze zo openhartig tegen me praat. Om de een of andere reden heb ik er geen moeite mee om op een stoel te gaan zitten, nadat ik er een stapel kranten en reclameblaadjes vanaf heb gehaald. Op het fornuis staat altijd een grote pan water op, God weet waarvoor? Haar gootsteentje staat afgeladen met vuile vaat, op de tafel een grote pillendoos en verwaarloosde planten. Alles is echt te vies om vast te pakken, de vloer is net een grote vuilnisbelt, overal ligt wel wat. Haar looprekje staat in een hoek en ze gebruikt dat voor haar wasgoed! Ze heeft altijd erg veel zin in van alles en is een goede klant, tot vorige week ik e.e.a. in haar koelkast wilde zetten wat aan bederf onderhevig was.............................. Ja en toen schrok ik me dus gewoon een ongeluk! De koelkast was afgeladen, puilde uit. Alles was verrot, zat vastgeplakt, verroeste blikjes half leeg, de groentenlade een grote bak schimmel, ik heb nog nooit van mijn leven zoiets gezien. Echt erbarmelijk, is er dan niemand van haar kinderen die daar wel eens in kijkt en de boel opruimt????? Ik heb beleefd gevraagd of ik even mocht huishouden in de koelkast en de dingen mocht weggooien die bedorven waren. Ik pakte een vuilniszak en die was in no-time vol met viezigheid en bedorven etenswaren!
Ze had eigenlijk nog wel de kaasjes en dergelijke aan de katten willen geven!!!!!! En ik gooide alles weg. Maar ze begreep het wel. Ik stelde voor om eerst maar eens de dingen op te eten en dan pas weer etenswaren in te slaan. Ze vond het erg vervelend dat ik dan geen klandizie had. Vroeg wel tien keer "sans rancune?" Maar natuurlijk mevrouw A. pas de problème.Ze belooft me al enige weken dat ik een fles eau de vie van haar krijg, maar die ligt ergens op zolder en daar kan ze zelf niet meer heen, dus moet ik wachten tot er iemand de zolder opgaat. Ik heb haar gezegd dat het absoluut geen haast heeft! Weet ook niet of ik er van zou drinken, maar alcohol zuivert toch????? Vandaag vertelde ze weer een leuk verhaal over haar overleden man, je merkt aan haar manier waarop ze over hem spreekt dat het èchte liefde was tussen die twee, haar oogjes glimmen als ze over "mon Homme" vertelt! Ze is altijd erg geïnteresseerd in mijn verhaal en wenste me een goede reis voor aanstaand weekend en met een:" Kom alsjeblieft weer veilig terug, wees vooral voorzichtig en graag tot aanstaande donderdag" nam ik afscheid.
Ik ga vragen of ik van haar een foto mag maken zodat jullie ook met haar kennis kunnen maken.
Mevrouw Denise André!