Jl.vrijdag een jaar geleden,

Was die vreselijke dag in januari 2011 toen de tijd even stilstond en we beseften dat A.G. het niet meer waard vond om verder te leven. De film van die vreselijke dag komt af en toe, zomaar opeens weer op mijn netvlies. Op de meest vreemde momenten, o.a. als ik zijn moeder zie in de roze trui die zij die dag droeg. Alweer een jaar geleden. Niet te bevatten allemaal. Marieke zette een bos tulpen op zijn graf vrijdagavond en ik ging, samen met Wim en vele anderen zondagochtend naar de mis waarin hij genoemd werd. Het was erg koud in de kerk en na afloop hadden velen het te kwaad. Ik had toevallig vrijdagavond het tijdens het wachten op de bus van Chaumont met de moeder van AM een gesprek en vroeg aan haar of het echt typisch Haute-marnais is om je gevoelens niet te tonen, laat staan uit te spreken. Zij antwoordde dat het volgens haar vooral Frans is. Wel roddelen, dat kan men heel goed, maar je gevoelens die toon je niet. Over roddelen gesproken, onze buuf die vroeger de deur plat liep is sinds het akkefietje met hun garagedeur hier niet meer geweest. Nu missen we haar niet hoor, want als je ziet dat ze aan de overkant bij tij en ontij gewoon zonder kloppen binnenstapt en plaatsneemt aan tafel terwijl zij zitten te eten, dan kunnen wij alleen maar blij zijn dat ze zich niet meer zo met ons leven bemoeit!
Onze overburen verwerken het op hun manier, hij vooral met drank en dat is natuurlijk niet dé oplossing. Maar wat kun je doen???? niets. Er zijn indien nodig dat is het enige.
Zaterdag was ik met 3 mannen van de confrérie naar Montsaugeon, voor het feest van Saint-Vincent, de patroonheilige van de wijn. Alle genodigde confréries in hun mooie uitdossingen kwamen net uit de kerk toen wij arriveerden, na de processie kwam de wijn al op tafel bij een groot houtvuur in de voormalige hallen werd geproost. Het copieuze dejeuner was helemaal super, 210 man aan tafel maar alles heet opgediend vergezeld van de lekkerste wijnen. RD werd ingewijd en kreeg een prachtige penning, wij zullen moeten gaan overleggen hoe onze kleding er moet uit komen te zien, de zwarte polo is leuk maar we moeten minstens een cape zoals de anderen. Het was te koud om in de polo rond te lopen en dan herkent niemand je. Aanstaande donderdagavond is er een AG dan brengen we het weer ter tafel: maar 25 mensen, waarschijnlijk ook 25 meningen!

Qu-est-ce-que c´est, Tête de Veau??????

Al heel wat jaren geleden, zaten we een keer te eten op het terras van een restaurant in Contrexeville en daar zat een Nederlands stelletje. De dame zat met de menukaart en stelde aan de ober bovenstaande vraag. De ober stond met z´n mond vol tanden, Marieke en ik zaten allebei op het puntje van onze stoelen en konden ons nauwelijks inhouden om het antwoord te geven, toen de ober met zijn handen op zijn hoofd ineens begon te loeien als een koe! Wij lagen in een deuk. Tête de Veau is een specialteit die geserveerd wordt met een sauce gribiche. Volgens mijn vriendje GG eet je dat het lekkerste in L. dat is niet ver weg van hier. Een keer per drie weken op donderdag staat het daar op het menu. Al maanden hadden we het in de planning maar het kwam er steeds niet van. Afgelopen donderdag lukte het dus eindelijk om een belofte in te lossen. Een tafeltje voor 4 personen besproken en GG was dan meteen in de gelegenheid om zijn nieuwe liefde aan me voor te stellen!!!! Ik was ruim op tijd en zag de een na de andere auto een parkeerplekje zoeken,veelal werklui. GG en consorten waren verlaat en hij belde me even op mijn mobiel om te zeggen dat ze eraan kwamen. Onderwijl een beetje verkleumd van het wachten in de auto ( ik wilde niet alvast naar binnen gaan) duurde het langer dan ik dacht. Maar tegen enen stonden ze ineesn voor me. Ik werd voorgesteld aan N en we gingen naar binnen daar was het vol maar ons gereserveerde tafeltje was nog vrij. Na een aperitiefje werd de tête de veau geserveerd! Warm op een bedje van sla met de saus er rijkelijk overheen gegoten. Heel voorzichtig probeerde ik een stukje, het vlees was niet onsmakelijk en de saus zelfs lekker maar ik ontdekte ineens allerlei gelatineuse sliertjes, een beetje grauw van kleur en zo glibberig als regenwormen en ik kreeg ineens zo´n vreemd mondgevoel! De textuur beviel me helemaal niet! Heel voorzichtig legde ik mijn mes en vork neer en meldde aan mijn disgenoten dat ik dit niet verder op zou eten. Spijtig maar het was niet anders. Men begreep het gelukkig en zelfs de serveerster zei dat over het algemeen men het eet of het absoluut niet eet! Ik ben dus niet de enige, ze stelde voor me een ander voorgerecht te brengen maar dat heb ik afgeslagen. Ten eerste heb ik iedere keer weer enorme moeite om tussen de middag zulke copieuse maaltijden te eten en ten tweede er zou vast nog van alles komen. Het hoofdgerecht was een verrukkelijke boeuf bourgignon met een gratin van courgette, daarna een rijk kaasplateau en toen nog een creme caramel als dessert! Ik zat bomvol.
De vriendin van GG is een hele vriendelijke vrouw en het was best gek om hen beiden
( GG 53 en zij 62 jaar oud!) zo verliefd te zien, ik gun het hem zo!!!!!Thuisgekomen ben ik op de bank gekropen met een glas thee, uitbuiken en toen ´s avonds nog een vergadering met champagne en galette du roi. Ik kon niet meer, thuis heb ik alleen nog twee glazen thee gedronken en tonnetje rond ben ik mijn bed in gedoken. Ik kan er niet aan wennen dat vele eten tijdens de lunch en voor mij dus nooit meer Tête de veau!!!!!!

Weet je wat we doen????

We doen geen klap vandaag! Daar begint het een beetje op te lijken als je geen vaste afspraken of besognes hebt. Niet dat dat goed is natuurlijk, ik zou beter moeten weten na zo'n tijd zonder werk. Maar het begint me wel een beetje op te breken. Mijn oppasbaantje is nu voorbij en dat brak zo lekker de dag! Maar helaas, het mobiele Pompidou museum vertrekt naar Cambrai en dus is mevrouw Z. ook weer zonder baan. Huiselijk geweld is mede een van de redenen dat ze wil scheiden, trieste boel hoor.
Zodra ze een baan vindt zal ze me bellen. Daar wacht ik dan maar op. Van arbeidsbureau geen nieuws. Ik heb op een aantal advertenties gereageerd maar of dat iets zal worden???? Wel een aantal leuke dingen in het vat. Eerst met de mannen van de confrérie naar Brussel voor de toeristische beurs. De Champagne Ardennen is eregast en er is 700 m2 beschikbaar, de confrérie is dus genodigd, hotel en stand is door de Conseil General betaald. We gaan de twee laatste openingsdagen. Ik heb bij Wim het idee geopperd om me in Brussel op te pikken en dan naar de randstad door te reizen. We moeten alleen nog een goed meetingpoint uitzoeken, wat voor beide partijen niet al te ingewikkeld zal zijn. Vandaag heb ik uitgebreid op internet gekeken naar een betaalbaar ticket voor Marieke om de familie in Canada op te zoeken, misschien dat Manon met haar mee reist. Een geweldig aanbod van CV dat ze niet moet afslaan lijkt mij. Maar onze pubert heeft zo haar eigen ideeën!!!
En dan de voorpret voor mijn verjaardagsfeest(je), leuk om mee bezig te zijn; de uitnodigingen maken, het menu uitvogelen, de locatie regelen, lijstjes maken voor de boodschappen enzovoorts enzovoorts. Wat zou het leuk zijn om ook familie, vrienden en kennissen te kunnen begroeten. Ik heb al een gite gehuurd voor een echtpaar, hier vlakbij op de camping. Betaalbaar en in de buurt. Een Nederlandse kennis hier in de HM heeft ook slaapplaats aangeboden, dus mochten lezers twijfelen er zijn meer mogelijkheden op zaterdag 21 april ergens te slapen. Ben je in de buurt, op doorreis of heb je gewoon zin om elkaar weer te zien dan horen wij dat graag. Ik word maar één keer 60!!!! ( ik vind het echt zoooo vreselijk bejaard klinken, behhhhhhh!)

Voor het zingen de kerk uit.....

Dat was mijn eerste gedachte vanmiddag toen ik samen met CD de kerk van Semilly binnenkwam en we ontdekten dat de verwarming het niet deed en er diverse ramen kapot waren en het dus echt heel heel erg onaangenaam koud was! We zouden een nieuwjaarsconcert geven en 12 nummers ten gehore brengen! Eerst een korte repetitie om in te zingen en dan na afloop galette du roi te eten met champagne voor een toost op het nieuwe jaar. Iedereen die binnenkwam werd onaangenaam verrast door de kou. Jassen bleven aan en van een repetitie was geen sprake, we wilden allemaal zo snel mogelijk beginnen om des te eerder naar de feestzaal te gaan waar de kachel wel zou branden. Er was weinig publiek maar het zingen ging lekker en men was enthousiast en daar doe je het voor. We waren aan een flinke neut toe, koude neus en hele koude voeten!!! Ik heb mijn jas aangehouden en dat voorbeeld volgenden vele koorleden.De ontvangst door de burgemeester inclusief champagne en galette was allerhartelijkst. Ik was met CD meegereden en die bracht me weer thuis.Vandaag ben ik bezig geweest met in eerste instantie Marieke´s was, zoals alle weekenden en daarna achter de computer gekropen om ideetjes op te doen voor mijn verjaardagsfeest in april. De Franse uitnodiging is zo goed als klaar. Nu de Nederlandse nog. Ik zou het echt heel leuk vinden om een aantal mensen hier te kunnen ontvangen, we hebben jammergenoeg geen slaapplaats voor iedereen, maar de salle de fête is groot genoeg voor een stel luchtbedden voor de liefhebbers. Als er mensen zijn die aan een B&B de voorkeur geven dan moet men dat maar doorgeven, er zijn er genoeg in de buurt (en niet al te duur in het voorseizoen) De datum heb ik gezet op zaterdag 21 april aanstaande vanaf 17.00 uur. Marieke is de week daarna jarig dus vieren we haar 17de tegelijkertijd.Jl. donderdag, vrijdag en zaterdag ben ik lekker in de weer geweest met het door HS meegebrachte namaak zpaghetti. De grote lampenkap is klaar en ik ben er erg mee in mijn sas. Ik zou het leuk vinden daar iets meer mee te gaan doen, het is in Frankrijk nog niet op de markt, misschien wel leuk om op braderieën lekker te gaan zitten haken en te proberen wat te verkopen óf het materiaal óf een kant en klaar product zoals een tas of een lampenkap(je). Ik blijf maar bezig met wat ik moet gaan doen als ik geen baan ga vinden. Van de burgemeester van A/B nooit meer iets gehoord over de camping!!!! Ook zo absurd! de advertentie staat weer-nog steeds- op de site.Van de week een hele leuke advertentie voor een museum, dat is helaas wel ver weg maar ik heb toch gesolliciteerd.

Kerstboom eruit......kale boel!

Zojuist Marieke naar de schoolbus gebracht, ik ben niet zo´n voorstander van het daarna weer terugkruipen in mijn bed, dus zit ik al achter de pc, zibrootje aan want het is frisjes hier. Gisteren AL naar het station gebracht. Vandaag beginnen de scholen weer nu is de rust weer terug in huis. Niet dat we van die dames veel last hebben gehad hoor, ze zijn voor 99% op Marieke´s kamer gebleven. Ik ben al begonnen met het weghalen van kerstdecoraties. Vandaag is de kerstboom aan de beurt. Ik vind het fijn om alles weer op te ruimen, maar het is dan ook altijd meteen weer éen kale bedoening. In Nederland is er royale keus voor een mooie kamerplant. Hier kost dat een vermogen dus ik steel hier en daar maar wat takken, de natuur is flink van slag het is en blijft nog steeds meer herfst dan winter. In de achtertuin staan de primulaatjes in bloei. De tulpen en narcissen bollen komen al op. De forsythia zal in een vaas al uitkomen denk ik. Het is iedere dag rond de 7 of 8 graden. De Maas is enorm buiten haar oevers getreden, bij de boerderij van Wim´s baas lijkt het wel het IJsselmeer! We hebben nog nooit zoveel water gezien. Overal is het een grote modderpoel, ook bij onze kippen, die lopen tot hun knietjes in de blub. Twee weken geleden kon ik niet eens meer op de normale weg naar huis rijden, alles was ondergelopen en afgezet ik heb dik 20 kilometer om moeten rijden en uiteindelijk toch nog door een megaplas gereden, langzaam zeker niet stoppen is dan het advies. Ik had aan weerszijden van de auto een enorme watersplash! Niet normaal. Ook best griezelig. Iedereen denkt dat de echte winter nog moet komen. Men heeft het over februari. We zien het wel, voorlopig geen last van ijzel of sneeuwoverlast en dat is ook wel weer gemakkelijk. Bij mijn oppasadresje is het een trieste boel. Bij meneer Z. kwam een royale week geleden het hoge woord eruit ze gaan scheiden! Ik was toch wel een soort van verbouwereerd. Nog geen 4 jaar samen, 2 kindjes nog zó jong! Net een beetje geinstalleerd in hun huis, sommige verhuisdozen nog niet eens uitgepakt en dan nu dit nieuws! De moed opgeven en aan mij de vraag hoe ik dat toen had gedaan. Ik vind het geen vergelijk. Manon was toen twaalf jaar en mocht zelf mee beslissen. Deze kindjes hebben geen notie van de gevolgen en zullen het denk ik niet beseffen. A wordt van de week één jaar! Mijn baantje zou per 15 januari stoppen, dan is mevrouw Z´s baan bij het mobile museum afgelopen. Ze heeft me wel gevraagd of ik eventueel fulltime wil komen werken, maar heeft zij al zicht op een baan????? Zoals al zo lang laat ik het allemaal wel over me komen. Ik schnabbel hier en daar, veel meer kan ik niet doen.

De allerlaatste.....

van 2011! Ondanks alle ups en downs is het jaar weer bijna voorbij. Vanavond vieren wij de jaarwisseling bij onze overburen. Hopen dat we in besloten kring zullen zijn, er zijn een paar mensen die we daar liever niet tegen komen, maar we zijn genodigd en kunnen moeilijk zeggen;`als die en die komt wij er niet zullen zijn`. Marieke is met AL en zij is door de jeugd uitgenodigd om in het stadhuis te komen vieren. Helaas is AL erg verlegen dus het zal er nog om hangen of ze wel zullen gaan. Anders zitten ze dus saampjes thuis. Ze zitten de hele week al meer boven dan dat we ze zien, alleen tijdens het avondeten komen we ze tegen! Pubers!!!!!!!
Ik heb weer oliebollen gebakken zoals ieder jaar, dit keer met een recept van FF uit de wereldkrant, ze zijn overheerlijk. Helaas eet je er vaak al te veel van, ik voel mijn buik en we moeten nog de hele avond. Wim is melken en als hij gedoucht heeft gaan we naar de overkant. Goede voornemens hebben we(nog) niet. Ik vrees dat het vinden van een baan met de week moeilijker word. Ik verlies de moed niet maar toch, het valt niet mee. Veel werkeloosheid, mijn leeftijd (ik hoop in april 60 te worden, iedereen bij deze van harte genodigd weekend 21 april!!!!, noteer het vast)en het niet voor het oprapen liggen van interessante banen. Ik blijf op de site kijken, houd mijn oren en ogen open voor alles. Mijn oppasbaantje houd officieel de 15de januari op. Ik hoorde vorige week van meneer Z dat zij gaan scheiden! Ze zijn nog maar 4 jaar samen, hebben dus 2 kindjes, wonen nog geen 5 maanden in dit huis ( de verhuisdozen zijn nog niet eens allemaal uitgepakt!) en het gaat dus niet meer. Ze zullen het huis moeten verkopen en dat zal in deze tijd niet meevallen. En dan woonruimte en voor mevrouw een fulltime baan. Ze vroeg of ik dan eventueel fulltime bij haar wilde werken, dat vind ik een prima plan, mits het niet heel erg ver weg gaat worden. Ik houd alle mogelijkheden open, we zien het allemaal wel. Ik wens namens ons drietjes, vanuit hier iedereen hele gezellige jaarwisseling en veel heil en zegen voor 2012.

De dag voor Kerstmis,

Buiten is het zacht maar grauw. Geen witte kerst dit jaar. De wasmand met de cadeautjes ( mede dankzij opa K) staat klaar voor vanavond. De traditie van het gaan naar de nachtmis en daarna kerstonbijt, met beschuit met muisjes, zit er helaas niet in. De mis is al om half negen en redelijk ver weg en dan willen zowel Marieke als Wim niet mee, dus dat is geen optie. Wim moet trouwens vanavond gewoon melken, is morgen vrij maar werkt nieuwjaarsdag. Marieke is door de jeugd van de overkant uitgenodigd voor het gezamenlijk vieren van Oud en Nieuw. Leuk voor haar denk ik.
Het was een hectische week met een heleboel ergernissen. Meneer Z wilde bij nader inzien toch graag de Renault5 kopen, hij belde dinsdagmiddag of ik het zo kon regelen dat ik met de auto kwam en dan zorgde voor vervoer terug naar huis, de buurman van de overkant was bereid mij op te halen. Het ging allemaal een beetje chaotisch, hij reed in het donker een rondje proef en kwam weer binnen met de mededeling dat hij hem graag over wilde nemen. We onderhandelden over de prijs, hij ging akkoord maar zou pas eind van de maand een deel betalen. SG haalde mij op en de R5 bleef in C. Meneer Z ging er de volgende dag mee naar zijn werk en belde halverwege de dag op dat hij wat moeite had met de choke (weet niet of je dat zo schrijft). Ik eea uitgelegd. ´s Avonds na het werk kwam hij opgewonden thuis, het was goed gegaan maar hij had bij de supermarkt de lichten laten branden en werd door een microfoon oproep daarop attent gemaakt. En even later op een parkeerplaats een andere auto geraakt, maar niets ernstigs het was allemaal een kwestie van wennen volgens hem. Donderdagavond tekenden we de papieren en hij zou de volgende dag het kentekenbewijs over laten schrijven. Nog net op tijd om een nieuwe APK te ontlopen.
Ik ging naar huis met het idee dat alles zo in orde was.
maandag kreeg ik een telefoontje, de R5 deed het niet meer en was naar een garage gesleept. Hij zag van de koop af, want er deugde iets niet met nummers en dergelijke en de auto startte niet meer. Volgens de garage was het een gestolen auto en die maakten daar hun handen niet aan vuil. Wij uiterst verbaasd. Wim zwaar over de rooie. Die reed dinsdag naar Chaumont startte de motor en die deed het gewoon. Hij werd door het garagepersoneel behandeld als was ie een crimineel, dus dat dreef zijn woede nog een beetje meer op. Thuisgekomen wilde hij meteen weer terug en dus gingen we samen en haalden wij de 5 weer op. Geen centje pijn, motor liep als een zonnetje.
Ik ging met lood in mijn schoenen oppassen die avond. Mevrouw Z. was niet op de hoogte van het hele verhaal, ze zei dat haar man momenteel een beetje op een andere golflengte zat!!!!! Toen hij thuiskwam vroeg ik of hij me de papieren terug kon geven, ja................. hij wist alleen niet waar hij die gelaten had!
Vanaf die dag heb ik er iedere dag naar gevraagd en Wim ging uit zijn dakpan van boosheid. Ik stuurde een sms aan mevrouw met de mededeling dat ze echt voor het weekend met het kentekenbewijs moesten komen want anders stond ik niet in voor de reacties van mijn echtgenoot. Vrijdagochtend nog weer een telefoontje naar meneer hij vond het allemaal lichtelijk overdreven, maar zou zijn vrouw aansporen om in huis te zoeken. Gelukkig lag het kentekenbewijs op de kast in de keuken toen ik aankwam, ze had het gevonden. Nu zitten we alleen met twee schades aan de auto en dat is minder. En staat de R5 weer gewoon voor de deur!

www.blueandpinkribbon.punt.nl

Belofte maakt schuld, dus besteed ik aandacht aan een geweldig voornemen van een hele lieve vriendin van me!
A Sister´s Hope!
Zij heeft zich ingeschreven voor een 60km loop die in oktober 2012 zal plaatsvinden. Ik meen 2 x 30 kilometer. Zij moet echter om mee te kunnen doen een bedrag van 1500 euro bij elkaar sprokkelen d.m.v. ludieke acties of donaties of sponsoren. Dit alles komt ten bate van blue and pinkribbon, zij zetten zich in om het probleem borstkanker onder de aandacht te brengen. Want wat veel mensen niet weten is dat er ook heel veel gevallen van borstkanker zijn onder mannen.
Om haar te helpen heeft men een speciaal rekeningnummer waar je geld op kunt storten.
Neem eens een kijkje op haar website

Borstkanker.

Ik wil me hard gaan maken voor:
http://www.asistershope.nl/content/hometwo.htm

Ben een vrouw van 62 en gelukkig helemaal gezond!
Ik heb gekozen voor Blue and Pinkribbon, omdat ook al is dit minder bekend, bij mannen borstkanker wordt geconstateerd.

Alle donaties moeten rechtstreeks naar de organisatie, dus niet naar mij!

rekeningnr. 2947137 van de organisatie, Persoonlijknummer W703 Altijd dit nummer gebruiken!
t.a.v. Stichting A Sister's Hope.
alvast veel dank.

Dus mochten jullie het nieuwe jaar starten met een goed voornemen STORT dan ajb om dit project van VR te steunen.

Sinterklaas ging stilletjes voorbij,

Omdat Marieke nu de hele week niet thuis is, wat trouwens wel heel aangenaam rustig is, hebben we ook dit jaar het Oerhollandse Sinterklaasfeest overgeslagen. Eigenlijk wel jammer maar we doen wat kleine presentjes onder de kerstboom maar hebben wel zondagavond een stukje boterletter en onze chocoladeletter opgegeten. Alle heimweeboodschappen die Manon had meegebracht plus de grote verrassingsdoos van V&H hebben een plekje gekregen in de voorraadkasten. We kunnen dus wel weer even voorruit. We zullen Kerst stilletjes met z´n drietjes vieren vrees ik. Voor Wim zijn dat overigens toch gewone werkdagen, hij heeft nog aardig wat vakantiedagen staan maar of het zal lukken die op te nemen???? Marieke heeft van de week haar cijferlijst gekregen, ze belde afgelopen maandagavond al even op om haar gemiddelde door te geven n.a.v. de voorbespreking. Ze is nl. klassenvertegenwoordigster en neemt haar taak erg serieus. Haar gemiddelde is 13,47 op de 20 dus zeg maar op z´n Hollands een dikke 6,7 gemiddeld! Heel netjes dus. Vrijdag was het tafeltjesavond en daar was ik in de gelegenheid om met 5 van haar leerkrachten te praten o.a. haar mentor. Toen ik hem vertelde dat Marieke sinds 2007 definitief in Frankrijk woont, viel de beste man bijna van zijn stoel! Hij kon het nauwelijks geloven. Wat een topprestatie heeft ze geleverd! Men is dus helemaal niet op de hoogte van het feit dat ze geen basis heeft gehad op een franse lagere school. Chapeau dus! Ook haar docente Frans was erg onder de indruk. We kunnen dus met recht trots zijn. Ze moet iets minder kleppen tijdens de lessen en proberen dit niveau zo te houden, dan kan ze zeker blijven voor een BAC S. en hoeft ze niet van etablissement te veranderen. Zou dus echt super zijn.
Verder is er voor mij nog geen zicht op een baan, er is nauwelijks iets interessants op de sites te vinden. Ik ga dus nog trouw naar mijn babysit adres maar oh jee wat kan het daar een puinhoop zijn. Overal vuile luiers zomaar op de grond, de vuilniszakken helemaal kapot gescheurd in de voortuin, door die lieve Labrador die alles eet wat los en vast zit. De was van dagen geleden nog ongestreken op de bank, de wasmanden die uitpuilen, de afwasmachine waar je alle etensresten nog in ziet liggen van de afgelopen dagen. Een huishouden met de franse slag dus. Ik geloof dat ze het zelf niet overzien en alles belangrijker vinden dan dat! Ik doe wat ik kan en ruim op, stop alles in vuilniszakken, strijk en hang de was op. E is een scheet en kan al tot ziens zeggen. Ook vraagt hij op zijn manier of ik paard met hem wil doen, hij bedoelt dan het versje van een damespaard enz. Hij geniet van dat soort versjes en voorleesverhaaltjes. A is een engeltje, nooit zal ze huilen vindt alles best en eet wat de pot schaft. Helaas zal het na de 15de januari voorbij zijn, dan gaat namelijk het peperdure mobiele museum Pompidou verhuizen naar een andere stad in Frankrijk en is A haar baantje kwijt. We zien het wel, de camping gaat over (te veel adders onder het gras)

De Mobiel Eenheid op visite.

Afgelopen weekend dus bezoek van Manon met haar beide vriendinnen, vanaf aankomst tot vertrek was het echt supergezellig. Drie meiden van om en nabij de 30, alle drie totaal verschillend maar zó ontzettend leuk met elkaar. Ook voor Marieke was het tof. Jammer vind ik het dat de jeugd van tegenwoordig niet meer lijkt te kunnen leven zonder hun mobieltje!!!! Maar de foto's die daarmee gemaakt zijn, ze staan op facebook, zijn daarentegen wel weer helemaal leuk. Het is zo zeggen zij zelf net de <em&gt;mobiele eenheid</em&gt; , we hebben het heel leuk gehad met elkaar, voor Wim was het duidelijk een vrouweninvasie, jammergenoeg moest hij het weekend werken en is hij wat nachtrust te kort gekomen. Voor hem dus nogmaals het bewijs dat een B&amp;amp;B geen optie is; ons huis is te gehorig! Ondanks de door hem opgestelde regels ( onder zijn dwang door mij uitgetypt en geprint) verliep het niet geruisloos. Maar wat wil je dan???? Zaterdag bezochten we Langres, gehuld in dichte mist. Zondag nog een klein rondje om de kerk en toen vertrok het drietal weer. Ik heb helaas niet echt geprofiteerd van het weerzien met mijn dochter na heel lange tijd en van veel knuffelen is het eigenlijk niet gekomen, jammer dus. Wel hebben we het nog gehad over het camping verhaal, maar ook Manon vindt het erg riskant. Het niet kunnen ophoesten van de reële cijfers is toch het minste denken wij allemaal. En er dan voor gaan vinden we een te grote gok! Dus ik denk dat we dat maar meten vergeten. Ik heb tegelijkertijd toch ook wel het gevoel dat het voor mijn rug ook een te grote belasting zal zijn. Een dagje in de keuken staan hier ter voorbereiding voor de komst van de dametjes was eigenlijk al te veel van het goede!
Ik ga dus weer driftig verder op zoek, maar het zal vast en zeker niet mee vallen.
Gisteren een telefoontje van het arbeidsbureau: ze hadden een interessante vacature aangeboden via Randstad, uitxendbureau. Ik mijn CV en brief meteen per mail verstuurd en nooit meer wat gehoord. Dat geeft je nou niet echt DE motivatie om te sollicteren! Of weer typisch Frans????????

Willen we dit echt?

Willen we echt ervoor gaan, als we de kans überhaupt zouden krijgen????? Ja daar liggen we wel een beetje van wakker moet ik eerlijk zeggen. We hebben de camping Le Moulin bezocht en zijn er beiden van overtuigd dat er hier en daar een facelift nodig is om e.e.a. weer een beetje toonbaar te maken. De minigolf baan heeft een lik verf nodig en een onkruidbestrijding zou niet overbodig zijn! De sanitairblokken zijn een beetje gedateerd en de keuken van het zg. RESTAURANT is echt niet veel soeps. Hoe men daar moet koken voor 20 personen is ons een raadsel, bestek en serviesgoed nergens te bekennen, geen oven, geen magnetron en nauwelijks de ruimte.
Meneer de burgemeester heeft een prima babbel, een bijzonder bijdehand persoon die zich heel druk voordoet en zich niet aan afspraken houdt.......... dus ja???? Hij heeft toegezegd voor dit alles zorg te gaan dragen. En starten met een contract van slechts een seizoen.
De huurprijs valt best mee, inclusief woonhuis, maar wij denken dat je pas van klandizie kunt spreken na 15 april en de huur moet betaald worden vanaf februari. Wil ik er dan ook een salaris uit halen dan moeten we een flinke omzet draaien en meneer G kan ons geen winst en verliesrekening laten zien van de afgelopen drie jaar. De vorige beheerders hebben er nl. een potje van gemaakt dus daar is geen houvast! en niets op papier. Natte vingerwerk dus.
Een beheerdersechtpaar heeft nauwelijks vrije tijd, samen zouden we het niet redden en hebben we minstens 3 stagiaires nodig om de boel te kunnen bemannen. Als het een twee of driesterrencamping is dan moet er iemand 24 uur aanwezig zijn en moeten we of een nachtportier hebben of zelf daar verblijven en dan staat ons huis hier leeg!!!! Dat laatste vinden wij geen optie! Bleek ook nog dat er nog meerdere kandidaten in het spel zijn en dat ieder een businessplan moet presenteren voor 15 december aanstaande!
Ik verwacht Manon hier straks; denk dat dit HET onderwerp van gesprek zal gaan worden dit weekend. We moeten er heel goed over denken want je doet zo'n stap niet voor de grap. Had dit 5 jaar geleden op ons pad gekomen dan was het anders geweest denk ik.

Werkloos: maar zo druk als een klein baasje!

Vorige week was hectisch, een overvolle agenda: Babysitten, ontvangst V voor de boerderij bij Wim's bazin, een sollicitatiegesprek, tolken op de geitenboerderij, verplicht verschijnen op het arbeidsbureau, aquagym en het klaarmaken van een koffertje voor een reisje naar Gembloux.
Al met al heel wat kilometers gereden, uitgebreid gekookt, gastenkamer in orde gemaakt, naar het station om V op te halen en donderdags weer terug te brengen, al met al druk dus. Maar ook wel weer erg leuk. Ik denk dat V een andere keuze zal gaan maken, vooral Wim's bazin had duidelijk erg veel moeite met het feit dat ze absoluut geen Frans spreekt en dat is voor de functie die ze zou moeten gaan vervullen toch wel een vereiste. Zelfde geldt voor de overname van de geitenboerderij/kaasmakerij ook zij spreken niet echt een volzin Frans, dus dat is lastig. Maar ik heb mijn best gedaan, denk ik.
En toen woensdag het sollicitatiegesprek voor een baan als bedrijfsleider van een camping, ik had in mijn telefoongesprek al aangegeven dat ik geen buffer heb voor de pacht van de camping maar ik maakte kennelijk een goede indruk en kreeg een uitnodiging voor een gesprek. Het verliep daar allemaal wat rommelig en na dik een half uur wachten was de burgemeester eindelijk zover. Het werd een uitvoerig "verhoor" hij wilde ook alles weten over de camping an La Liez en noteerde alles. Toen het gesprek weer over het onderwerp pacht ging, bleek dat het enige negatieve punt. Op het arbeidsbureau tijdens het gesprek bleek echter dat er wel degelijk mogelijkheden zouden zijn. Dus dat heb ik dezelfde avond nog aan de burgemeester doorgemaild. Wim en ik gaan aanstaande donderdag de camping en het restaurant wat er bijhoort bekijken. We vinden het jammer dat zo'n mogelijkheid er niet 5 jaar gelden was, maar staan er positief tegenover. We zien het wel.
België, liever gezegd Gembloux was weer helemaal gezellig. Dit was nu de vierde keer voor mij, we hebben het heel gezellig gehad. De mannen hebben heel goed verkocht en dat hebben we uitbundig gevierd en weer ben ik enorm in de watten gelegd.
Vorig jaar heb ik ze allemaal door middel van een kaart bedankt, maar de vertaling van verwennerij werd wat TE letterlijk opgevat dus daar waag ik me niet meer aan. Dat veroorzaakte toen de nodige opschudding en blozende wangen, maar ze weten dat ik het enorm waardeer. We hebben vooral op de terugweg ( in dichte mist) het hele 70-ties repertoire gezongen en enorm gelachen. Ik heb er nu nog pijn van in mijn lachspieren.

Boerin zoekt man ( of vrouw of echtpaar)

Vorige week kreeg ik van de bazin van Wim het verzoek even langs te komen. Ze had ineens bedacht dat wij misschien konden helpen bij haar zoektocht naar een opvolger want haar pensioengerechtigde leeftijd komt in zicht. Ze hebben al de nodige advertenties geplaatst in allerlei vakbladen; maar vooralsnog geen reacties gekregen. Het was ineens door haar hoofd geschoten dat er misschien in Nederland belangstelling zou zijn voor zo'n functie en dus aan mij om een advertentie te plaatsen. We stelden de tekst op en thuisgekomen klom ik achter de pc. Zowel op FF als op Marktplaats zette ik de oproep. Ik wilde ook kijken naar de mogelijkheden van een advertentie op oproep in een vakblad en mailde daar mijn vraag naar toe.
Volgende ochtend was er al een reactie: een vrouw die via verschillende kanten te horen had gekregen dat er iemand gezocht wordt met liefde en passie voor het vak enz enz. Zij vond het allemaal wel aantrekkelijk klinken en dus spraken we uitvoerig per telefoon. Uiteindelijk heeft ze nu haar treinkaartje gekocht en komt ze volgende week hierheen voor kennismaking en meer uitleg over wat de functie inhoudt e.d. Ik hoop voor alle partijen dat dit iets gaat worden. We hebben nl. al eens eerder iemand gezocht voor onze geitenkaas kennissen en dat is op niets uitgedraaid, helaas voor hen. Zij zijn nu weer overnieuw aan het zoeken en dat valt dus niet mee. Zondag kwamen we na de treinenbeurs in C. langs en we stopten om even gedag te zeggen, werden meteen uitgenodigd te blijven eten. Die lui zijn toch zo gastvrij en ze hebben zulke waanzinnig lekkere kazen! Dit keer hadden ze ook yoghurt van geitenmelk en die was me toch lekker!!!! een super simpel toetje maar echt een feestje, en nergens een geitenkaas luchtje of smaakje, nee romig, luchtig en smeuïg!
De modelbouwbeurs was erg leuk, veel inspiratie opgedaan met hele simpele dingen we kunnen dus van de winter weer knutselen. Kwamen bekenden tegen en er is ook een club waar je dingen kan leren en je kennis kunt delen. Maar of Wim dat ziet zitten???
Maandag gingen we naar de cardioloog voor Wim. Het onderzoek duurde langer dan twee jaar gelden en ik zag op de monitor zijn hartklep en vroeg wat ik daarnaast zag. Het is dus zo dat hij slechts twee van de drie klepjes heeft ( of dat aangeboren is weet men niet) en die zijn ook nog eens lek dus er stroomt bloed terug naar zijn linkerkamer. Die is hierdoor uitgerekt en dat is geen goed teken! Als hij klachtenvrij blijft dan komen we over een jaar weer terug, anders moet hij meteen een afspraak maken. Uitkijken voor infecties en misschien tzt een nieuwe hartklep. Of dat over 2 jaar of 20 jaar zal zijn, daar valt geen zinnig woord over te zeggen!
Onderweg naar huis kreeg ik een sms van Manon dat GD met hartklachten in Purmerend in het ziekenhuis was opgenomen. Gisteren is hij gekatheteriseerd en zal binnenkort gedotterd worden. Dus dat was even schrikken voor iedereen.