Retour op de werkvloer!

Misschien voor velen onder jullie onbegrijpelijk, maar ik ben dolblij dat ik weer terug ben op de werkvloer!
Al was het alleen maar om af te zijn van de traagheid en het gezeur van de uitkerende instantie van de WW want, ook al is het vandaag de 30ste maart mijn uitkering van februari is nog steeds niet gestort! Excuses hoef je niet op te rekenen, er zal wel weer een papiertje ergens ontbreken of een ander flauwekulletje. Hoe doen mensen dat die niet een werkende partner hebben en van die uitkering afhankelijk zijn????? De elektriciteitsleverancier, de telefoonrekening alles wordt automatisch geïncasseerd en als je rood staat bij de bank dan rekent men een vermogen voor het overschrijden van je kredietlimiet. Vanaf april heb ik dus weer een, nee eigenlijk twee salarissen die op tijd gestort worden. maar wat vooral zo heerlijk is, is het super interessante werk in het museum. Vanaf 18 maart mocht ik weer aantreden. 4 dagen in de week voor de laatste puntjes op de i m.b.t de nieuwe tijdelijke expositie. Het thema voor deze expositie, die twee jaar duurt, is Coutellerie de la table, oftewel alles waarmee de tafel wordt gedekt. Ik heb de teksten vanuit het Frans in het Nederlands, Engels, en Duits mogen vertalen (dat laatste , Duits, leverde de meeste stress op, ik heb dank zij FB iemand gevonden die het op zich heeft genomen) Samen met FM die ik anders eigenlijk tijdens mijn werk nauwelijks zie, heb ik de vitrines de laatste "touche" mogen geven. Zo leuk om te merken dat we op dezelfde golflengte zitten qua creativiteit en smaak. Onze "bazin" is wel een vreselijke pietlut hoor, handschoentjes aan, oei oei voorzichtig, nee geen contact met andere materialen alles in het kader van de conservatie van de stukken. Natuurlijk snappen wij echt wel dat er hele bijzondere en kostbare stukken liggen en dat we voorzichtig moeten zijn, maar soms gaat ze niet iets te ver!
Ook hebben we van de week kennis mogen maken met het fenomeen recollement, daar hebben we in het totaal een maand extra uren voor gekregen. Het is nogal omvattend dat werk maar ook dat is enorm interessant en divers. Donderdagavond hadden we de officiële opening van de nieuwe expositie, zoals altijd met bubbels en lekkers. Er waren 350 uitnodigingen verstuurd, helaas was de opkomst een beetje treurig. Denk dat we een kleine honderd personen over de vloer hadden. Maar we hebben gelachen, lekker geborreld en de hapjes waren erg smakelijk. Aanstaande maandag, geen 1 april grap, is de eerste openingsdag. Aan mij de eer om dan te werken, ben benieuwd of er bezoekers zullen zijn.
Gisteren heb ik de hele dag bij GvB doorgebracht om het buffet voor te bereiden voor haar verjaardagsfeest vanavond waar ik straks na mijn werk meteen heenrijdt. Hoop dat het in de smaak zal vallen.
En dan nog het laatste nieuwtje: Marieke heeft een baan voor de maand juli en augustus op een camping in de buurt van Lyon, op de receptie!!!! Weet niet wie hier blijer mee is, zij of wij.

Markt op dinsdag op de Blaak in Rotterdam.

Jl. maandag reden we naar het pension voor Floyd, lieten hem daar achter en vervolgden onze weg naar Nederland. De weersverwachtingen waren niet best: veel koud, sneeuw en vorst. Op het laatste moment kochten we via leboncoin nog een verwarmingselement voor het water van de kippen, maar de post deed er langer over dan gedacht. Gevolg het ding lag in de bus toen we thuiskwamen; mosterd na de maaltijd dus! Maar de kippen hebben het overleefd, gelukkig. Wijzelf hadden op zich een vlotte reis, het was niet extreem druk en hier en daar een sneeuwbui maar verder geen problemen. Op het Haringvliet waaide het verschrikkelijk hard en ik zag tot mijn grote schrik ineens een rubberen strip langs mijn raam schuiven. Het was een strip van de voorruit die ze ergens eind van de zomer vorig jaar hebben vervangen in de renault garage, vermoeden toen al dat het niet zo goed was gedaan, want de ruit lekte, nu liet de strip dus los. Als ex van een renault dealer dacht ik dan maar even bij hen langs te gaan in Vlaardingen. Toen de monteur echter met een ijzeren hamer op de ruit begon te tikken, besloot Wim het voor gezien te houden. We zochten ons heil bij autototaalglas, die de strip er weer tussen kreeg. De voorbumper was een grote bonk ijs dat langzaam in zijn garage begon te smelten, vond ie niet leuk!!! Omwille van zijn hulp kocht Wim meteen twee nieuwe ruitenwissers (was hard nodig). We reden even snel naar C1000 en waren tegen half zeven bij TvW. Ik kookte een recept van Jamie en we smulden met z'n drietjes van een lekkere maaltijd en een Mona toetje (daar we reden we blij van!!) Dinsdag stond Markt Rotterdam op het programma, we gingen met de auto, want je kunt zonder OV jaarkaart niet met de metro, op een dagkaart na maar dat kost veel geld. Op de markt was het echt verschrikkelijk koud, een straffe wind en een gevoelstemperatuur van min 7??? We kochten flink wat kaas, o.a. voor ET, werden ter plekke belazerd, maar ik had het op tijd door! en bij C&A voor mij een leuke voorjaarsbroek en een vestje en voor Wim een mooie spijkerbroek. We deden in die dagen flink wat boodschappen, bezochten Oma B, opa K en aten bij Manon en gingen op theevisite bij M&F in Schiedam. Hebben alles op ons gemakkie gedaan en reden donderdagochtend op ons akkertje terug naar hier. In Luxemburg belandden we in een hevige sneeuwstorm, maar we waren toch in 6 uur weer terug. De kippen hebben het overleefd, katten en hond ook. Het was voor mij de laatste vrije week, ik begin aanstaande maandag in het museum en heb misschien ergens in augustus nog een paar vrije dagen (?) Wim heeft nog heel veel vrije dagen maar hij zal er vermoedelijk een aantal op moeten nemen als er in de tuin begonnen moet worden. Zoals altijd nog geen details daaromtrent. Het is toch wel een probleem want onze burgemeester deed eerst vrij laconiek, maar nu komt hij toch met allerlei "eisen" en dat maakt het er niet gemakkelijker op!

Verplicht kilometers maken.

Na 25 autorijlessen en 1 uur samen met de rijinstructrice en een van ons beiden als begeleider, mag Marieke achter het stuur. Ze had de afgelopen twee weken voorjaarsvakantie en die vakantie stond dus dit keer geheel in het teken van autorijden.  Vanaf het moment dat ze carte blanche had om zelf te rijden, weliswaar met een van ons ernaast, rijden we nu iedere maandag en vrijdag van en naar Chaumont. Ze had altijd al een broertje dood aan de bus, sjouwen een zware tas met kleding, linnengoed en schoolboeken is volgens haar een regelrechte ramp! De bus komt ook op het nippertje bij school aan op maandagochtend en dan kan ze niet meer naar haar kamer in het internaat en sjouwt ze zich aan het eind van de maandag een bult van de ene kant van het terrein naar de ander. Het komt haar dus prima uit om niet meer van die bus gebruik te maken. Dat ik het verre van aangenaam vind, daar wordt niet naar gevraagd, maar op die manier gaat het maken van de verplichte 3000 kilometer best snel. Dan ook op vrijdagavond naar handbaltraining, dat is weer 25 km! We halen dus met gemak een 150km per week, zonder verdere aktiviteiten. Gedurende de vakantie hebben we de eerste 1500 km al overschreden, ik heb het gevoel dat ik in die weken niet veel meer heb gezien dan de departementale weggetjes, de nationaal en ook met Wim was ze via de tolweg naar Nancy op en neer. Moet eerlijk toegeven dat ze het best goed doet, alhoewel ik het af en toe niet helemaal kan volgen: ze rijdt over het algemeen best hard, maar af en toe verliest ze ineens snelheid. In het begin had ik het gevoel of ze overal het trottoir zou raken, de laatste dagen rijdt ze (vinden wij) te dicht tegen de streep in het midden van de weg. Ze wil het liefste de radio aan met flink volume, 's morgens om half zeven zit ik daar niet op te wachten. We moeten dus met z'n allen het juiste evenwicht vinden. Het is voor een bijrijder best gek, je kunt niets, we hebben geen dubbele pedalen en wij hebben natuurlijk na al die jaren dat je rijdt onze gewoontes!
Je moet het overgeven en dat valt niet mee. Marieke zou het liefste zo snel mogelijk haar rijbewijs halen. Begrijpelijk, want dan is ze niet meer afhankelijk van ons. Ze vergeet alleen dat diesel geld kost en dat ze van haar zakgeld net een volle tank kan betalen, nog geen idee hoe dat moet. Van later zorg denk ik. Hopelijk lukt het haar om een zomerbaantje te vinden, ze is aan het sollicteren. Duimen dus.

Het is volop winter!

Gedurende een week of wat is het echt volop winter! Het sneeuwt met regelmaat, weinig zon te zien en zo nu en dan ook strenge vorst. Ik moet het afkloppen maar met de waterhuishouding gaat het tot nu toe nog zonder problemen. Hopelijk heeft alle isolatie zin! De wegen worden matig onderhouden en het is niet altijd even prettig om de weg op te moeten. Marieke is niet echt onder de indruk van sneeuw of ijs en maakte al flink wat kilometers heen en terug naar lycée en handbal, vanaf vrijdagavond heeft ze twee weken vakantie en wil dan graag naar Dijon. We zien het wel of dat haalbaar is.
Twee weken geleden gingen Manon en haar paps naar wintersport in La Plagne en zijn ze op de heenweg hier gestopt, ik kon mijn culinaire uitspattingen erop loslaten:
menu: * eendenlever op een plakje ontbijtkoek met uiencompôte en kweepeergelei
           * lasagne met verse zalm
           * limoncello trifle
we hebben gezellig gegeten en zij zijn na de koffie doorgereden naar een Logis de France  hotel in Bannes.Heerlijk om mijn grote kind weer in de armen te kunnen sluiten, ik mis haar! Zaterdags was het mijn eerste werkdag, van het nieuwe kalenderjaar, op het VVV kantoor, niet veel te doen gehad en het was er onaangenaam koud. Vrijdag 1 februari ging ik met een touringcar mee naar de Creativa in Metz, een beurs voor handenarbeid. Mijn opstapplaats was Rolampont, ik vertrok dus al tegen half zes van huis; wat schertst mijn verbazing? de buschauffeur had nog twee andere opstapplaatsen: Montigny en Neufchateau. Ik kwam dus ook nog langs ons huis en had me heel wat minuten en kilometers kunnen besparen. Op de terugweg was het nog veel erger!

Ik heb op de beurs twee workshops gevolgd. De eerste: een buste van karton beplakt met prachtig papier uit Nepal en een tafelbloemstuk met tulpen en rozen. Bij de laatste workshop heb ik regelmatig aan moeten geven dat ik het zelf wilde doen, de leerling van de bloembindschool had het liefst haar tafelstuk gemaakt. Verder heb ik rondgelopen, heel veel stands met stofjes voor quilten en scrapbookingspullen en ook wat op het gebied van koken en bakken. Ik vond veel dingen erg duur. Was blij dat ik zelf voor een fles water en een lunchpakket had gezorgd, ik betaalde voor een plastic bekertje thee €3.25!!!!! Maar het was leuk om dit een keer te doen. Het meest vervelende van handarbeid is dat hier in de buurt nergens een winkel is waar je iets behoorlijks kunt kopen. Er schijnt een hele grote winkel te zijn in Dijon, dus als Marieke daar naar toe wil, ga ik daar in ieder geval even kijken. Zaterdag op het VVV kantoor kwam PB met de vraag of ik de 25ste februari mee wil naar een beurs in Parijs, nou graag! Leuk dat hij me weer mee wil nemen (dat zijn toch wel de kersjes op de taart!) er was weinig te doen, slechts  twee mensen gezien gedurende de hele dag. Ik mocht van PB eerder naar huis en dat kwam goed uit want Manon (en paps) zouden wederom hier eten.
Dit keer had ik me minder uitgesloofd maar de raclette viel in de smaak! Ook nu weer was het fijn mijn Manon even in de buurt te hebben en lekker te kunnen knuffelen en haar stoere ski avonturen mee te kunnen beleven! ( ja ik mis haar, maar mis ook de wintersport). Kreeg tegen zes uur een sms dat ze weer veilig terug waren in Schiedam. Ook prettige om te horen.

De 7 magere jaren van de emigrant,

We gaan in juli het zevende jaar in van onze emigratie. Tot nu toe zijn het zeven magere jaren met veel ongemakken, teleurstellingen en een ding is zeker leven als God in Frankrijk is er voor ons tot op heden niet bij! Maar dat wil niet zeggen dat er spijt is, integendeel (dat geldt vooral voor mijzelf, Wim heeft het nog wel eens moeilijk vooral als het gaat over werk en Franse bazen!) Teruggaan is geen oplossing, we hebben in Nederland niets meer. ( in de zin van huis ed). Zouden dan overnieuw moeten beginnen, maar ook daar is het momenteel geen rozengeur en maneschijn. Zonder woning (wachtlijsten voor een huurwoning), zonder werk (werkeloosheid), hoge ziektekosten enzovoorts. En dan ons huis hier verkopen, terwijl er zo ontzettend veel leegstand is (ook hier!) Nee, allemaal dus geen optie! We hebben een mooi huis, mede door alle renovatie door vooral Wim's handen, maar we hebben het idee dat we bezig blijven. Onze voordeur is echt kuis verrot, wachten op een offerte, vrees dat we gaan schrikken. Maar een voordeur die niet meer gemakkelijk opengaat vanwege vocht en heel veel tocht doorlaat is in de winter niet echt ideaal. Stoken op de kamer van Marieke valt ook niet mee, het is daar erg hoog, groot oppervlak en warmte stijgt! Maar vorige week werden we met iets onaangenaams geconfronteerd: ons afvalwater verdwijnt, weliswaar gedeeltelijk via de septic tank, in de hemelwaterafvoer. Een gezamenlijke afvoer met onze buurvrouw. Sinds de buurvrouw's dochter een vriend heeft, die daar tegenwoordig het huishouden bestiert, is ze niet meer zo amicaal met ons als vroeger. Ze klaagt al maanden dat ze water hoort lopen als ze in haar stal is en dat het daar stinkt. Vertelt dat aan iedereen, behalve aan ons. Gevolg: jl. zondagochtend, ik stond onder de douche, belde meneer de burgemeester aan. Hij wilde iets met ons bespreken. Magarite had ook bij hem aangeklopt (achter onze ruggen om) en heel toevallig kwamen er woensdag mensen van een bedrijf dat zich bezig houdt met afwatering en riolering. Brandende vraag of wij akkoord gingen met een onderzoekje  van het hoe, wie, wat en waarom . "Pas de problème Monsieur le Maire, allez zi!"

Zodoende kregen we dus gisterenochtend, meneer de burgemeester met twee meneren, compleet met schep en ander gereedschap. De septic tank werd uitgekleed (isolatiemateriaal), buizen werden nagelopen, waar vandaan, waar naartoe. Ik mocht kraan aanzetten, wc's doortrekken en daarna ging men naar buiten. Putdeksel werd gelicht en al snel bleek dat de afwateringskanaal ergens halverwege het terrein van de buuf is gebroken. (dat wisten wij al, maar okay!), het water kiest nu de gemakkelijkste weg en dat is dus niet de bedoeling! Aangezien Maisoncelles nog lang niet toe is aan een collectief rioleringssysteem en er niemand in het dorp afwatert volgens de normen, kan men ons niets maken. Maar we zullen zelf een buis aan moeten leggen naar de achterkant van de tuin en die buis aan moeten sluiten op een put! Op zich niet echt verschrikkelijk moeilijk ware het niet dat ons terrein meer steen dan aarde is en het graven van een geul voor die buis met een schep geen doen is! We moeten dus op zoek naar iemand met een mini-pelle! De rest kan Wim zelf, dat is geen punt. We hebben een aantal jaren geleden bij de burgemeester al eens gevraagd hoe het zou moeten, wilden toen eigenlijk een soort van autonoom systeem, maar hij raadde ons dat af, niet wetende wat er t.z.t. geëist zal gaan worden. Bij verkoop van je huis is de koper aansprakelijk voor het aanleggen van een systeem volgens de norm. Wij moeten dus z.s.m. dit oplossen, hopen maar dat de vorst nog even uitblijft, des te eerder kunnen we eraan beginnen. Ben alleen bang voor het prijskaartje wat eraan zal hangen.

Onze bezittingen, erfrecht en erfgoed!

Buiten is het nu echt winter: sneeuw en vorst en slechte wegen. Sta niet echt te trappelen om Marieke op te gaan halen en ben heel blij dat Wim vanavond niet hoeft te werken, nu kan hij de honneurs waarnemen. Geen idee of hij in deze omstandigheden Marieke achter het stuur zal laten, maar dat zoeken ze maar samen uit. Ik zit bij de warme kachel en er komt niet echt veel uit mijn handen. Ik moet nog een heel stuk vertalen uit het Frans in het Nederlands, in het Engels en in het Duits en omdat ik weet dat het geen gemakkelijke klus is stel ik het voortdurend uit. Slechte zaak natuurlijk want ik zal er toch een keer aan moeten geloven!
Mijn taguanoten uit Peru zijn eindelijk aangekomen en de kleuren zijn fantastisch, ik heb alleen niet echt veel materiaal om ermee aan de slag te gaan, moet even geduld hebben om kralen en dingen te bestellen, want hier is het wat dat betreft heel rampzalig: er is nauwelijks iets op dat gebied te vinden dus is de enige optie via internet.
Vorige week waren Wim en ik voor een informatief gesprek bij de notaris. Ons testament is hier niet geldig, omdat we nu ingezetenen zijn van Frankrijk geldt het Franse erfrecht als eerste! Dat is een vervelende bijkomstigheid want dat betekent dat we een en ander opnieuw vast moeten laten leggen. (kassa!!) Het zou toch treurig zijn als een van ons komt te overlijden en de meiden erven onze bezittingen en de langstlevende moet toestemming vragen om in dit huis te kunnen blijven wonen.
We hebben dus alles goed doorgesproken en hij gaat alles vorm geven.
Toen kwamen we ook tot de ontdekking dat de voordeur op instorten staat. Het hout is dermate verrot dat de gaten erin vallen. Ik heb AV gevraagd langs te komen om te kijken of het te repareren valt, maar helaas dat is een veel te kostbare geschiedenis. Oud hout, foute lijm en dan zou het meer kosten dan een nieuwe deur.  We hebben dus samen met de overburen een offerte aangevraagd voor een nieuwe deur. Vrees dat dat schrikken wordt. Het nieuwe jaar is dus leuk begonnen.

2013, mijn eigen BOB en goede voornemens!

2013 is al een paar dagen oud, dus aan iedereen die ik nog niet heb gehoord of gezien bij deze alsnog de allerbeste wensen! Gezondheid staat bovenaan de lijst, hier zegt men in een adem:"Bonne Année, Bonne Santé" en dat is ook inderdaad de hoofdzaak voor zowel jong als oud.
Wij hebben de feestdagen in alle rust doorgebracht. Niet mijn ding ik hunker nog steeds naar een tafel voor gasten en uitgebreid van alles genieten. helaas ook dit jaar weer niet voor ons weggelegd. Wim moest gewoon werken, we aten dus tegen half drie de belangrijkste maaltijd en deden het tegen negenen's avonds met wat hapjes dunnetjes over. Oud en Nieuw was Marieke al vroeg vertrokken naar een feest met vrienden. We waren dus samen en keken televisie en aten de zelfgebakken oliebollen. Had nog stille hoop dat de overburen er zouden zijn maar die vertrokken tegen tienen en die zagen we die nacht niet meer terug. Het was dus niet echt zo' n festijn. Vuurwerk of iets is er hier niet bij en voor de meeste dorpsgenoten is het een dag als alle anderen; dus gaan ze gewoon naar bed!
Wie weet zal het dit jaar met Kerst en Oud en Nieuw wat feestelijker aan toe gaan in huize Bos(?)
Marieke had in de laatste week van december nog haar laatste 5 rijlessen. De rijinstructeur adviseerde om nog twee extra lessen te nemen en toen werden we uitgenodigd voor een evaluatie i.v.m de "conduite accompagnée". Wim zat natuurlijk weer moeilijk met zijn werk en dus was ik alleen de klos. Ik nam plaats achter Marieke en de rij instructrice zette in die twee uur nog even de puntjes op de i! Straatje keren, parkeren, en een paar kleine andere manoeuvres. Ik had de indruk dat ze erg dicht langs de stoeprand reed; maar de juf maakte me er op attent dat dat gezichtsbedrog is als je achterin zit.  Marieke reed terug naar de rijschool, nog een paar administratieve handelingen en we mochten gaan. We dronken wat in het stadscafé en gingen naar de parkeerplaats naar de auto, ik gaf haar de sleutels en liet haar op het parkeerterrein even aan deze auto wennen. Ze gaf aan het wel aan te kunnen en dus reed ze naar de supermarkt en parkeerde de auto. We deden de nodige boodschappen ( je zou niet zeggen dat het crisis is, zo net na de feestdagen hadden de meeste mensen karren vol en was het enorm druk) intussen was het donker geworden en miezerde het. Marieke wilde toch graag rijden, want het is de bedoeling dat ze voor juli 1000km rijdt! Ik voelde me even een beetje ongemakkelijk maar het moest toch een keer gebeuren en zo reed ze naar huis. Ik moet zeggen ze doet het goed, is best zeker achter het stuur en ik heb zonder kromme tenen en commentaar als bijrijder me er niet ongemakkelijk bij gevoeld! Natuurlijk heeft iedereen zijn eigen rijstijl, maar ze schat situaties goed in. Zondag zijn we op visite geweest bij GvB in VsA. Marieke reed heen en terug en vanochtend heeft ze zichzelf naar school gereden. Haar tassen had ze gisterenavond al in de auto gezet en ze was er helemaal klaar voor. Jammer alleen dat we halverwege de route een aangereden hert (of ree) zagen liggen die nog lag te stuiptrekken; daar waren we allebei even een beetje van ondersteboven. Ik heb dus vanaf jl. zaterdag een privé chauffeur en BOB tegelijkertijd. Marieke maakte me er wel op attent dat ik "nuchter" moet zijn om ten allen tijde het stuur over te kunnen nemen; dus meer dan 1 glaasje zit er niet in!!!!!

Plunderingen in de provisiekast.

We wonen toch wel vrij ver van de supermarkt en daarom proberen we ( het lukt echter toch vaker niet dan wel) om een voorraad basis artikelen in huis te hebben. Het meest lastige is groente. Onze stal is best vochtig en een aantal dingen blijven ook daar niet echt goed. De kelder is te lastig, de trap vaak nat en glad en er zit nog steeds een beest; Wim gooit regelmatig het gat dicht, maar een aantal dagen later is het gat weer terug. We weten nog steeds niet wat voor dier daar rondhuppelt, wil het geloof ik ook maar liever niet weten. Onze koelkast heeft rare kuren, soms begint ie ineens te vriezen en dan is de sla of de komkommer ook al zit het in de groentela bevroren. Ook geen goede oplossing dus. Ik wil toch graag meerdere keren per week verse groenten eten, niet altijd blik of diepvries en dan heb ik dus een probleem. Bij sommige supermarkten is de verse groente niet echt top. Als ik werk heb ik in Nogent 3 mogelijkheden: de Aldi, de Super U en de Leader Price. De laatste heeft geen goede kwaliteit groenten, de S.U is erg duur en Aldi is altijd beperkt in zijn aanbod.
Misschien moet ik toch net als onze buurvrouw e.e.a. inkuilen????? zij heeft de hele winter door wortels, prei en uien in een oude wasmachinetrommel ingegraven. Maar dat lijkt me zo' n gedoe.

Maar het is niet alleen de groente hoor. Manlief heeft af en toe, eerlijk gezegd toch wel vrij vaak, enorme vreetbuien! Voorraad "kaakjes" zie je zienderogen slinken: hij loopt naar de keuken, propt zijn mond vol en stopt er twee in zijn broekzak, gaat weer terug naar zijn bank en neemt zijn broekzakvoorraad in z'n mond. Tien minuten later zelfde ritueel! Af en toe is het echt té erg!Je ziet hem de hele dag kauwen. Brengt iemand een zak zoete zachte drop mee vanuit Nederland en voor ik er ook maar één kan eten, heeft hij de zak al zo goed als leeg! Ik heb dan ook de neiging om dingen te verstoppen. Maar als hij op de normale plek niets meer van zijn gading vindt, dan gaat ie op zoek. Veelal met het gevolg dat ook die voorraad op is, of ik het weken later toevallig weer tegenkom omdat ik ben vergeten waar ik het ook al weer had verstopt. Word wat dat betreft best wel vergeetachtig!!!! (oh jee, de leeftijd????) Marieke kan zich er ook erg druk over maken, zij zou het liefst iedereen een eigen la of doos geven en de lekkere dingen verdelen: dat werkt dus niet! Jaloezie speelt een grote rol hierbij. Iedere keer neem ik me voor niets meer in huis te halen. Jammergenoeg houd ik zelf ook erg van iets lekkers, vooral zoet. Dan ga ik dus maar weer cupcakes of iets anders bakken. Maar nu heb ik voor het nieuwe jaar een goed voornemen: geen zoetigheid meer door de week, ook geen kaakjes! Wim denkt dat dat niet slecht is, nee; niet als je er twee per dag eet, wel als het een pakje kaakjes in twee dagen wordt. Dus met een grote boog langs het schap van de zoetigheid in de supermarkt en geen voorraad meer in huis.
Het is niet anders, we zullen er aan moeten geloven.

Cre-Ange en de natte dagen voor Kerst.

Half twee zaterdagmiddag; zit op het Office, nog twee zaterdagen restten er voordat het VVV kantoor zijn deuren sluit tot de eerste week van februari 2013. Ik mag  ook in de maanden februari en maart de zaterdagen werken! Hoera, maar niet heus. Niet dat het vervelend is hoor daar niet van, maar het is een heel gedoe m.b.t. mijn uitkering. Ze moeten kennelijk zo vreselijk rekenen , rekening houdend met het riante salaris van het office, om te weten op hoeveel uitkering ik recht heb, dat ik tot de 15de moet wachten voor ik het bedrag op onze bankrekening gestort krijg. Dat is dus heel vervelend want normaliter ontvang ik zo rond de 2de of 3de van de maand mijn salaris. Bankkosten in Frankrijk zijn verre van normaal als je je limiet overschrijdt, dus dat doet echt pijn in onze portemonnee. Maar ik mag al lang blij zijn dat ik recht heb op die uitkering. Dus moet ik niet moeilijk doen.
Ik heb hier op het VVV kantoor behalve veel administratieve klussen niet veel te doen, omdat we nu al royaal 3 weekenden ingesloten zitten, kan niemand zien dat ik hier zit en zie ik dus nauwelijks iemand.
Vorig week heb ik me nogal vergaloppeerd met het geven van toestemming aan de standhouder van de paintball om zijn apparatuur hier te stallen: gevolg was een heel hinderlijk in en uit geloop van diverse gastjes van een jaar of 12! Die maakten dus, maar dat had te laat in de gaten, misbruik van mijn aanbod!
De vloer was een baggerbende en zij gooiden iedere keer de deur wagenwijd open en daardoor zat ik te vernikkelen. Geen succes dus en een hele goede les dit niet meer te doen. Tegelijkertijd heeft PB gelijk als er iets met die zuurstofflessen zou zijn misgegaan dan hadden we een groot probleem gehad. Ik heb dus niet goed nagedacht toen ik het spontaan aanbod. Dom en voormalig blond hè!!!
Dinsdag ben ik nog bij SC geweest en zij heeft me geleerd hoe ik de veterklemmen moet bevestigen aan de kettingen, nog een aantal kleine dingen samen met haar gedaan en nu is iedere ketting voorzien van een slotje en een prijskaartje klaar voor zondag. Bedacht me zojuist dat het niet handig is dat ik alleen zal zijn, i.v.m. het installeren van de kraam. De door mij bestelde tagua noten zijn er nog niet, jammer hoor.
Sinds jl. donderdag is alle sneeuw door enorme regenbuien van de straat en zitten we nu met temperaturen tussen de 2 en de 7 graden en heeft het verschrikkelijk geregend met enorme windstoten. Woensdag hebben we een pallet granules voor onze kachels naar binnen gesjouwd. ( 1 ton in zakken van 15kg!) maar we hebben nu dus een voorraadje.
Het zou natuurlijk heel fijn zijn als we het deze winter niet zo koud zullen krijgen als vorig jaar. Denk niet graag terug aan de bevroren leidingen en de vreselijke gevolgen daarvan. Wie weet zit het mee: tenslotte is de aarde aan het opwarmen, toch?????

Voorbereidingen voor Kerst en de Kerstmarkt.

Ben op het VVV kantoor, omringd door lichtjes en kerstdecoratie. Zijn we vorige week maar aan begonnen, ziet er best leuk uit. Buiten ligt veel sneeuw.Voor de deur maakt de service technique alles in orde voor de manifestaties rondom de Téléthon. De kraampjes voor de kerstmarkt staan er ook al. Ik ben thuis bezig met het maken van nog een paar kettingen en wacht met smart op het pakket uit Peru! Zou geweldig zijn als de gekleurde Tagua noten binnen zijn voor de 16de. Ga aanstaande dinsdag, als het weer het toelaat,nog een keer langs bij SC; ik heb haar gevraagd me te helpen met de sluitingen want ik krijg die veterklemmen niet goed vast.
Toen we twee weken geleden (time flies)in Nederland waren heb ik nog wat spulletjes kunnen kopen, maar ik kan er niet goed mee uit de voeten. Zij kan mij vast en zeker helpen. De reis naar Maassluis is voorspoedig gegaan, heb de voorraad heimweevoer weer aan kunnen vullen en ook wat sintsnoepgoed en een kerststol kunnen kopen. Jammergenoeg heeft mijn echtgenoot er een handje van om veel en vaak te snoepen, er is dus al een aardig gat geslagen in de drop, nootjes en meer. En dan heb ik het niet over de jaloezie tussen vader en dochter en het verdelen van de buit!!!! bizar en ergerlijk tegelijk, ze gunnen elkaar af en toe het licht in de ogen niet zo lijkt het. Ik weiger als scheidsrechter op te treden; ze zijn toch oud en wijs genoeg zou je zeggen.We hebben dus geen sinterklaasavond gevierd, een paar kleine pakjes voor de kerst daar zullen we het mee moeten doen. Jammergenoeg een Kerst met z'n drietjes. En slechts één Kerstdag.
De laatste dagen zijn we ineens in de winter terechtgekomen, vorst en heel veel sneeuw. Gisteren was het niet leuk meer. Marieke maakte zich grote zorgen over het schoolvervoer. Ik denk dat er zo'n 20smsjes over en weer zijn verstuurd. Ze was bang dat ze niet thuis zou komen en wilde dat we haar eerder op haalden. Normaliter stuurt de vervoersonderneming een sms als er veranderingen zijn. Ik ontving in de ochtend twee berichtjes maar die waren voor de basisschool en het collège. Ik belde met de Conseil Générale onbereikbaar ivm vergaderen, konden nog geen uitsluitsel geven. Het verlossende woord kwam om iets over drie. Ze haalden de lycéens om half vijf op ipv zes uur. Maar..... toen moest ik dus de berg op in Clefmont om haar op te halen. Er lag intussen dik 8 centimeter minimaal sneeuw op straat en ik vond het echt vervelend dat ik de straat nog op moest. Er was tenslotte Alerte Orange!
Ik ben boven gekomen, het was een barre tocht. Terug vond ik nog vervelender, maar we hebben het gered! Hebben samen op de goede afloop en op de verjaardag van Manon een flinke neut ingeschonken. Hadden we dik verdiend. Heb wel een flinke pluk grijze haren erbij gekregen: wat een k..dag.

Mijn crea aktiviteiten.

Ben in mijn vrje tijd lekker bezig.
Knutsel en frutsel heel wat af. Met oude binnenbanden maak ik sieraden in combinatie met kralen. Heb ze in een vitrine in het VVV kantoor mogen uitstallen en ik had er in no-time twee verkocht; dat was een opsteker! Ik heb wat voorbeelden van internet gehaald en kreeg van een trouwe bezoeker van het VVV een zogenaamd "emporte-pièce" (als men in Frankrijk geen naam heeft voor een gereedschap dan heet het al gauw zo!)
Dit is een soort aparaatje waarmee de loodgieter leertjes voor kranen en dergelijke kan ponsen. Je kunt wzlfs een gaatje in een rondje in een keer uit iets slaan. Ik heb van de fietsenmaker oude binnenbanden gekregen en ben dus aan het knippen en rijgen. De resultaten zijn leuk! kijk maar in het fotoalbum. Manon heeft ze ook op een special site gezet maar dat is nog geen succes. Ik op de tweede dag van de kerstmarkt hier in Nogent een kraampje gereserveerd en ga proberen wat te verkopen. Zou leuk zijn als het gaat lukken. Het enige grote nadeel is dat er hier nergens in de buurt een winkel is waar je spullen zoals slotjes en dat soort dingen kan kopen, je moet het via internet doen maar dan zijn helaas de verzendkosten af en toe schrikbarend hoog. Dus dat dan maar niet. Ik heb in Gembloux wel wat kunnen kopen en zelfs van iemand ook slotjes gekregen maar voor de dikkere lederen koorden heb ik daar niets aan. Zal naar Pipoos moeten!
Van de week heb ik bij GH de Tagua noten die ik nog had liggen gepolijsd, ze zijn echt prachtig geworden en geven een heleboel inspiratie. Ik zag zojuist een site van een Amerikaanse die van de noten de prachtigste dingen maakt. Zij werkt veel met geverfde noten dus heb ik haar gemaild hoe ze dat doet, ben benieuwd of ik antwoord krijg!

Als ik dat soort dingen zie krijg ik altijd de kriebels en zou ik het liefste meteen beginnen.
Hoop dat mijn enthousiasme een beetje gewaardeerd zal worden. Ik had een van mijn "creaties" opgestuurd als verjaardagskado voor TvW, zij was heel erg verrast en blij ermee. Dus wie weet verkoop ik nog wat?

Het draaide de hele week om eten en drinken; zelfs in België!

Vandaag weer present op het VVV kantoor, tot nu toe weinig aktie hier. De toeristen zijn vast en zeker ergens waar het zonnetje schijnt want hier op het plein voor het stadhuis is geen mens te bekennen!
Vorig weekend had ik het een stukje aangenamer; ik was nl. naar de salon des coutelliers de Gembloux in de Belgique. Ik zou eigenlijk even in mijn blog geschiedenis moeten kijken de hoeveelste keer ik nu ben meegeweest. Ik heb nl. geen flauw idee. We gingen dit keer met de luxe BMW van vriendje PH. Samen met meneer en mevrouw B. Zoals ik al in een eerder blog schreef was ik ook dit keer weer uitgenodigd en werd logies en voedsel door de heren betaald. Dit alles in ruil voor mijn aanwezigheid als tolk en manusje van alles. We vertrokken vanaf de verzamelplaats in Montigny en waren op redelijke tijd in Gembloux, zochten onze stand op en kregen meteen al klanten. Daarna zijn we naar een voor ons inmiddels bekend restaurantje gegaan en hebben heerlijk gegeten. Vandaar uit het IBIS opgebeld om te vertellen dat het later zou worden. Was geen probleem. Na het inchecken spraken we af voor het ontbijt om kwart voor acht. Dit was niet de eerste keer dat we in het Ibis verbleven en iedere keer valt het me weer op dat het er erg gehorig is en dat is toch wel vervelend! De hotelgasten houden nauwelijks rekening met elkaar, de deuren worden dichtgesmeten, bedden kraken en meer van dat soort storende factoren. Jammer dus!
Ontbijt is altijd erg uitgebreid en ik maak altijd dat ik er het eerst ben en maak dan iets klaar voor tussen de middag om mijn confrères niet op extra kosten te jagen. Zij eten warm tussen de middag, maar dat is voor mij altijd net iets te veel en dan heb ik om een uur of half vier altijd het gevoel langzaam in te dutten. Twee broodjes kaas en een glas thee met een stuk "echte" vlaai is voor mij prima.
We hebben weer veel bekenden gezien en goede zaken gedaan. Ik heb PH goed kunnen helpen en heb samen met hem ook nog diverse materiaal aankopen gedaan voor zijn prachtige dolken en messen. Bij een standhouder uit Zuid Afrika prachtig gestabilisserd girafbot gekocht, zulke fantasische kleuren echt te gek! en ook nog eens lekker kunnen afdingen. Voor mezelf bij een bekende een zakje vol slotjes geritseld voor mijn fietsbanden kettingen! Heb voor de beurs in Langres van 6 en 7 april aanstaande bij iedere standhouder een folder afgegeven en het spektakel in diverse talen gepromoot. Het was dus weer een succesvolle beurs voor iedereen. Om 5 uur ben ik met inpakken begonnen en zodoende vertrokken we redelijk snel na het handjes schudden met alle bekenden. We aten onderweg bij de Flunch, kwa eten nou niet echt geweldig maar ach je mag een gegeven paard niet in de bek kijken toch????? Ik was op christelijke tijd thuis. Kreeg nog een paar keer te horen dat ik heel waardevol voor hen ben. Wat wil je nog meer?
Maandagochtend vroeg eruit om Marieke naar de bus te brengen en stiekem terug gekropen (dat doe ik niet vaak, maar ik was best moe van een heel weekend praten en op je benen staan)
Dinsdag begonnen met alle voorbereidingen voor de twee kookworkshops en de bood-schappen gedaan. Nog nooit zo'n volle caddy gehad.
Donderdag was het de 15de november de dag van de Beaujolais Primeur en daarom ging ik met een aantal vriendjes naar een CHAI (een wijnhuis) daar koop je voor 7 euro een glas en mag je verschillende soorten Beaujolais keuren, ze serveren er kaas, worst en canapeetjes bij. Ik was alleen een beetje juiverig voor alcoholmcontrole op de terugweg; gelukkig geen flic gezien maar het was ook enorm mistig dus ze hebben mij wellicht ook niet gezien en ik heb me ingehouden hoor!
De workshops waren allebei een groot succes. De leerlingen hebben heel goed gewerkt, goede sfeer en alles gelukt. Het buffet werd nog net niet geplunderd en alles is bijna schoon opgegaan, de kinderen hadden ook og een tuppetje vol voor thuis. Al met al voor herhaling vatbaar. Hoop dat ze volgend jaar weer aan me zullen denken.

Tijd voor hobbies zoals lezen, knutselen en luieren!

Niet dat ik me verveel hoor, zo is het zeker niet maar er zijn dagen die glippen gewoon door mijn vingers. Niet dat ik nou echt veel omhanden heb maar er staat altijd wel iets op het programma. Deze week en volgende week is Marieke vrij van school. Aanstaande woensdag moet ze op voor het theorie examen van de autorijschool. Als ze het haalt dan heeft ze officieel nog 5 rijlessen en dan zou ze dus samen met een van ons mogen autorijden! Jammergenoeg zal ze de 3000 kilometer niet meer kunnen maken die je normaliter moet maken in de tijd tot je 18de verjaardag; maar aangezien zij het een beetje heeft laten versloffen resten haar nog slechts 5 maanden voordat ze 18 jaar zal worden. Aan haar en ons de keus of ze dan meteen af zal rijden of dat ze nog een jaartje samen met ons ervaring oppdoet. Het eerste is gunstiger kwa verzekering en dergelijke en de punten op haar rijbewijs. We zien het wel hoe het zal verlopen, haalt ze het aanstaande woensdag niet dan mag ze het niet eerder dan na een maand overnieuw proberen. Ik ben er best een beetje huiverig voor hoor om naast haar te zitten, ben toch wel bang dat ik het heel lastig zal vinden haar niet onzeker te maken en mijn mond niet te kunnen houden.
Aanstaande dinsdag naar de cardioloog voor Wim, een jaarlijkse controle! Hopen dat er geen veranderingen zullen zijn.
Van de basisschool heb ik een mail gekregen dat het voorstel om twee workshops half november te geven aan de leerlingen van de laatste klas basisonderwijs is goedgekeurd. Tegenwoordig moeten dat soort activiteiten worden ingediend aan een speciaal comité, een hele paparassenboel met veel vragen, samen me de onderwijzeres heb ik die ingevuld en was het wachten op groen licht. Het is er door dus kan ik met de voorbereidingen beginnen:
*uitzoeken recepten
*uitschrijven recepten
*boodschappenlijst maken
*materialenlijst maken
Twee jaar geleden was het een groot succes dus hopelijk dit keer eveneens.
Het is best een hele klus, twee keer een klas van 26 leerlingen en alles in de gaten houden, er zullen wat volwassenen zijn die me bijstaan. Maar het geeft erg veel voldoening en betaalt leuk!
Dus daar ben ik wel even zoet mee.
Verder ben ik gezellig aan het knutselen met oude binnenbanden en heb ik intussen diverse kettingen klaar, ze zijn best leuk geworden en ik heb er nu twee kunnen verkopen, ik twijfel of ik een kraampje zal nemen op de kerstmarkt hier in Nogent, het is gratis maar ik vraag me af of het de moeite waard zal zijn. Het is het proberen waard, toch??????
Was van de week bij een Engelse kennis van een vriendin, zij maakt prachtige glazen kralen en maakt daar schitterende dingen mee. Ik mocht grabbelen in haar bak met mislukte en die vond ik al prachtig!!!! Een best dure hobby volgens mij, als je alleen al de apparatuur ziet die ze heeft dat is niet niks. Dan zijn mijn aktiviteiten daarbij vergeleken :peanuts!
Vanochtend kreeg ik van een kostuumnaaister die hier in de hal van het VVV een expositie houdt van haar prachtige kostuums (die zijn te huur en te koop voor partijen en theaterstukken) een hele stapel schitterende lapjes stof en een leuk tijdschrift voor het maken van allerlei decoratie dingetjes van stof, dan beginnen mijn handen dus te jeuken!
Zal nu eerst moeten zoeken naar sluitingen voor mijn kettingen want die moeten een beetje beter dan wat ik nu heb, dat is een beetje jammer maar op die websites is het een heel gedoe en de portokosten voor verzenden naar hiier rijzen de pan uit dat vind ik wel zonde. Heb vandaag hier op het VVV kantoor geen klap te doen dus ga maar virtueel shoppen denk ik. Nauwelijks een mens op straat te bekennen, de site is opgeschoond en toeristen zitten ergens in Spanje in het zonnetje vrees ik. Dit is het lange weekend van Alleheiligen/Allerzielen dus velen hebben een lang vrij weekend. De kerkhoven zijn bedekt met chrysanten in alle kleuren en maten, ziet er prachtig uit al die verschillende tinten. Maar ik zie ze liever in een vaas op tafel!