Wim is het er nog steeds niet mee eens. Hij vindt het niet fijn mensen boven zijn hoofd. Ik begrijp het wel; je hoort de krakende vloer, de sanibroyeur, de deuren van de douche enz. enz. Dat is als je zelf wilt slapen niet altijd even prettig, zeker als je zoals hij vroeg op moet! Afgelopen maand was het toch even een komen en gaan van bezoek. Eerst AR die vanuit Duitsland terug naar huis reed en bij ons zou slapen, bedoeling was dat ze rond half acht aan zou komen, maar ze kwam veel wegwerkzaamheden tegen, vertrok later dan de bedoeling was en arriveerde in het pikkedonker tegen 23.00 uur! Ze had nog niet gegeten en ik had een bord voor haar apart gezet. omdat we elkaar alleen via mail en Facebook kenden, maakten we dus vrij laat echt kennis met elkaar. Ze had haar kleine oude, blinde hondje Sammy bij zich, daar was Dunkan niet echt blij mee. Vrij laat naar bed, terwijl Wim al in bed was gekropen voor zij was gearriveerd. 's Ochtend samen met haar ontbeten en omdat ze helaas geen tijd om mee te gaan naar museum (zij had mij geholpen met de Duitse vertalingen) vertrok ze tegelijkertijd met mij richting Lyon.
De 11de augustus kregen we W&H H op bezoek, samen met CS en haar leuke hond Borre. De laatste een jonge bordercollie moest even wennen aan Dunkan, maar dat ging uiteindelijk vrij snel, we maakten 's middags een flinke wandeling en Dunkan (ik zeg al een hele tijd dat hij best los kan lopen, maar Wim wilde dat niet) mocht los en amuseerde zich samen met Borre, was wel heel erg moe en heeft heel weinig uithoudingsvermogen maar heeft het wel gered! En hij bleef keurig in de buurt, keek af en toe even of wij nog in de buurt waren.
Wim was 's avonds ook vrij dus konden we bijtijds met elkaar aan tafel en deden zij mijn uitgebreide diner alle eer aan. De lamsbout van het door ons gekochte en geslachte lam was meer dan lekker in mijn slowcooker gestoofd. Bijna 10 uur opgestaan en viel helemaal uit elkaar! We aten vijgen uit eigen tuin met geitenkaas als voorafje. W&H hebben een 60-tal boeken achtergelaten, ik heb daar een lijst van gemaakt en wil proberen ze te verkopen, heb de lijst aan diverse Nederlanders in Frankrijk gestuurd via mail en wacht het af. Anders toch nog een keer een dagje op een brocante staan?????
Dinsdagavond belde Marieke op ze was de week ervoor geslaagd voor haar rijbewijs en was niet in erg in haar hum, had een beetje genoeg van hun logee (zusje AL) en dus stelde ik haar voor donderdags de trein te pakken en naar ons toe te komen! Was wel even een duur treinkaartje maar we hadden haar ook alweer een tijd niet gezien. Ze was duidelijk opgelucht en kwam even bijtanken.
terwijl Marieke er dus al was kregen we bezoek van J&M v.d.B, hun kleine autootje puilde uit van de spullen: boodschappen, kleding voor mij, schoenen voor mij, cadeautjes! Vorige jaar na een periode van dik 40 jaar uit beeld, bezochten zij ons en dat was zo goed bevallen dat ze het leuk vonden een paar dagen bij ons door te brengen. Dit keer was ik vrij en kon ik met hen op pad.
Zaterdag gingen we naar Dijon, gelukkig troffen we het met het weer! Zondag lekker van het uitgebreide ontbijt genoten. Vervolgens naar Emmaus in foulain, daar kochten zij een oude radio, J was er mee in zijn sas, Marijke kocht likeurglaasjes en een heel leuk theeserviesje voor Marieke en AL. Zelf kocht ik een lamp voor haar voor boven de eettafel, moeten alleen even het snoer verlengen! Maandag na het ontbijt vertrokken ze, bed netjes afgehaald door M en we hadden een flinke was.
Marieke reed in die dagen dagelijks flink wat kilometers met de Saxo en gaf aan dat ze graag "haar" Saxo mee nam naar Lille en niet wilde wachten tot wij volgende week haar met de verhuizing gaan helpen. In eerste instantie vonden wij het nogal wat: net je rijbewijs en dan dik 400 kilometer naar Lille. Aan de andere kant, we weten dat ze goed rijdt, serieus is en dus besloten we dat het okay was; maar dan wel via de nationale en geen tolwegen! Met haar A op de auto mag ze niet harder dan 110 km/uur. Ze besloot, na overleg met ons op vrijdagochtend te vertrekken. Kwart voor negen toeterde ze en reed de straat uit! Ze hield mij via telefoon en sms op de hoogte en alles ging voorspoedig om 16.00 was ze thuis! Ook haar bed weer verschoond want Manon zou op de terugweg van haar trip door Slovenië, Kroatië, Venetië, Milaan, Turijn en Lac de Monteynard bij ons langskomen.
Dat werd een dag eerder, haar Fransoos kwam niet opdagen en ze had het koud in haar tentje. Het zat tegen onderweg en ze kwam pas tegen 21.00 uur aan dus samen gegeten en naar bed, bij het ontbijt elkaar gedag gezegd want ik moest werken. In de loop van de ochtend belde ze en stelde voor tussen de middag samen te ten, dat hebben we gedaan en zodoende konden we nog even gezellig samen babbelen tijdens het genot van een pizza met rauweham en roquefort!
Heerlijk om de meiden dus weer even te hebben kunnen knuffelen! Marieke zien we komende week, Manon dat zal wel weer even duren (jammer genoeg)
zondag 24 augustus 2014
vrijdag 8 augustus 2014
Een "geslaagd" jaar voor onze dochter!
Vorig jaar om deze tijd, werkte Marieke op de camping in de buurt van Lyon (blindedarmontsteking e.d.. dat herinneren jullie je vast nog wel) en trof ze voorbereidingen om definitief uit huis te gaan.
Haar karakter maakte het haar en ons vaak erg moeilijk en ook al hadden wij moeite met haar beslissing en adviseerden wij haar toch haar laatste schooljaar op het lyceum in Chaumont af te maken: haar besluit stond vast ze was 18 en wilde het huis uit!
Begin september verhuisden wij haar spulletjes en ging ze samenwonen met Anne-Laure.
Het was voor ons allemaal erg wennen. Ons leven als koppel , Wim en ik, werd beduidend anders. Het was best gek ineens weer samen te zijn, zonder ruzies in de weekenden als ze thuis was, het werd een compleet ander gezinsleven. Maar ook voor haar was het duidelijk een heel ander leven. Voor jezelf zorgen, je minimale budget in de gaten houden, de eindjes aan elkaar knopen, het samen redden, het appartementje op orde houden en studeren! We kregen af en toe een noodkreet; geld tekort, probleempjes op lossen of een melding van het je niet lekker voelen, die telefoontjes kregen we zo nu en dan.
We hebben elkaar gedurende het eerste jaar slechts nog 2x gezien, in begin december en recent om een nieuw, ruimer, gezelliger en gezonder appartement te zoeken, want het krot waar de meiden nu zitten is verre van leefbaar. Ramen sluiten nauwelijks, veel ruimte is er niet en overal komt schimmel en vocht te voorschijn. En inmiddels hebben ze ook nog eens 3 poezen.
Gelukkig hebben we een keurig nieuw appartement gevonden, wij hebben het nog niet gezien, maar alles staat op stapel om hen samen op 29 augustus samen te verhuizen.
Ook met de studie ging het goed, Anne-Laure slaagde voor license1 psychologie en Marieke haalde haar BAC S! Echt ongelofelijk knap van beide meiden! Het veranderen van school, het autonoom zijn en het dan ook nog redden met keurige cijfers en slagen voor een einddiploma wetenschap waar wiskunde een hoofdvak is! Chapeau als de juf van de basisschool dit hoort, gaat ze het niet geloven, vroeger had Marieke enorme moeite met rekenen). Ze heeft zich inmiddels ook ingeschreven op de faculteit en gaat net als Anne-Laure ook psychologie doen. Wij vinden dat best wel jammer want in onze optiek zou ze er verstandiger aan doen om talen te doen, ze is best goed in Engels en had op eindexamen 20/20 voor Nederlands!!! maar zij heeft een andere keus in gedachten en dat respecteren wij.
En jl. dinsdag slaagde ze ook voor haar rijbewijs, gevolg dat wij als we eind van de maand die kant oprijden tegelijkertijd de SAXO meenemen. Die had Wim voor haar gekocht en die zullen we dus (vooral ik) gaan missen. Aanstaande dinsdag gaat ie nog even naar de apk in de hoop dat er geen gekke dingen opduiken en dan kan het autootje mee naar Lille, ze hebben naast het huis een eigen parkeerplaats en dan kunnen ze een keer per week naar de Lidl uitgebreid boodschappen doen, want dat is lopend een beetje erg ver weg. Auto is niet bedoeld om mee naar de uni te rijden want zoveel centjes hebben ze niet te makken en de diesel is tegenwoordig ook niet echt goedkoop, denk dat een studenten kaart openbaar vervoer voordeliger zal zijn.
Haar karakter maakte het haar en ons vaak erg moeilijk en ook al hadden wij moeite met haar beslissing en adviseerden wij haar toch haar laatste schooljaar op het lyceum in Chaumont af te maken: haar besluit stond vast ze was 18 en wilde het huis uit!
Begin september verhuisden wij haar spulletjes en ging ze samenwonen met Anne-Laure.
Het was voor ons allemaal erg wennen. Ons leven als koppel , Wim en ik, werd beduidend anders. Het was best gek ineens weer samen te zijn, zonder ruzies in de weekenden als ze thuis was, het werd een compleet ander gezinsleven. Maar ook voor haar was het duidelijk een heel ander leven. Voor jezelf zorgen, je minimale budget in de gaten houden, de eindjes aan elkaar knopen, het samen redden, het appartementje op orde houden en studeren! We kregen af en toe een noodkreet; geld tekort, probleempjes op lossen of een melding van het je niet lekker voelen, die telefoontjes kregen we zo nu en dan.
We hebben elkaar gedurende het eerste jaar slechts nog 2x gezien, in begin december en recent om een nieuw, ruimer, gezelliger en gezonder appartement te zoeken, want het krot waar de meiden nu zitten is verre van leefbaar. Ramen sluiten nauwelijks, veel ruimte is er niet en overal komt schimmel en vocht te voorschijn. En inmiddels hebben ze ook nog eens 3 poezen.
Gelukkig hebben we een keurig nieuw appartement gevonden, wij hebben het nog niet gezien, maar alles staat op stapel om hen samen op 29 augustus samen te verhuizen.
Ook met de studie ging het goed, Anne-Laure slaagde voor license1 psychologie en Marieke haalde haar BAC S! Echt ongelofelijk knap van beide meiden! Het veranderen van school, het autonoom zijn en het dan ook nog redden met keurige cijfers en slagen voor een einddiploma wetenschap waar wiskunde een hoofdvak is! Chapeau als de juf van de basisschool dit hoort, gaat ze het niet geloven, vroeger had Marieke enorme moeite met rekenen). Ze heeft zich inmiddels ook ingeschreven op de faculteit en gaat net als Anne-Laure ook psychologie doen. Wij vinden dat best wel jammer want in onze optiek zou ze er verstandiger aan doen om talen te doen, ze is best goed in Engels en had op eindexamen 20/20 voor Nederlands!!! maar zij heeft een andere keus in gedachten en dat respecteren wij.
En jl. dinsdag slaagde ze ook voor haar rijbewijs, gevolg dat wij als we eind van de maand die kant oprijden tegelijkertijd de SAXO meenemen. Die had Wim voor haar gekocht en die zullen we dus (vooral ik) gaan missen. Aanstaande dinsdag gaat ie nog even naar de apk in de hoop dat er geen gekke dingen opduiken en dan kan het autootje mee naar Lille, ze hebben naast het huis een eigen parkeerplaats en dan kunnen ze een keer per week naar de Lidl uitgebreid boodschappen doen, want dat is lopend een beetje erg ver weg. Auto is niet bedoeld om mee naar de uni te rijden want zoveel centjes hebben ze niet te makken en de diesel is tegenwoordig ook niet echt goedkoop, denk dat een studenten kaart openbaar vervoer voordeliger zal zijn.
vrijdag 1 augustus 2014
Wat een geluk om een handige man te hebben.
JL.. maandagavond was inderdaad de geul gedicht en was het aan Wim om alles aan te sluiten, maar omdat monsieur le maire het anders wilde hadden we er een probleem bij. Dinsdagochtend na zijn werk in de stromende regen wilde Wim beginnen met de aansluitingen, bij onze muur was het even wringen, maar dat lukte, beneden bij de put mocht het dus niet rechtstreeks in de put, zoals ze bij de buuf hadden gedaan. (i.v.m. stank van de septic tank???). Als je een rondje door het dorp loopt, kom je echter veel ergere dingen tegen , maar ja dat zijn Fransen hè???? Dus we moesten persé aansluiten direct op de collector en dan moest dus de straat open. Dat betekent asfalt eraf, graven, aansluiten= een gat boren in een betonnen put (dat doe je ook niet even zomaar!) en dan weer dicht en opnieuw asfalteren. Wim en ik vreesden met grote vreze.
Mannetje groef ene gat naast de put voor ons en Wim begon te graven met de schop, hij stuitte op een oude aansluiting, die met de graafmachine was geraakt en gebroken. Ineens kreeg ik een helder moment; als die buis daar zit dan moet er ook een buis zitten aan de andere kant en waar gaat die dan heen??????
Toen de schoonzoon van de buuf de muur had hersteld vond hij een stukje betonnen afvoerbuis, voor de sier metselde hij dat tussen de stenen. Ik bedacht dat dat dus waarschijnlijk de officiële aansluiting was die we zagen zitten, de vraag alleen bleef: waar gaat dat afvalwater dan naartoe????? Het enige wat we nog konden doen was zoeken naar de deksel van de collector, maar die zat onder het asfalt verstopt, mannetje ging op de grond liggen en wij schonken 10 liter water in de buis, je hoorde het lopen maar waar het heen ging???? Burgemeester kwam natuurlijk nét even langs en bemoeide zich ermee, hij liep naar beneden en opende daar ook een deksel, maar we zagen geen water lopen.
Niemand begreep er iets van, we stopten de tuinslang in het gat en lieten het water lopen, nergens zag je het terug (?) bizar dus. Er restte ons dus niets anders dan het asfalt weg te schrapen door de werklui met graaf-machine en toen we de deksel open hadden begrepen we het; er was wel degelijk een afvoerbuis vanaf onze put en die liep, (niet zoals we verwachtten) naar de straat tegenover ons i.p.v. naar beneden.
We konden dus zonder verdere capriolen onze buis daar meteen op aansluiten. Dat scheelde een enorme klus!!!! Je wil niet weten hoe blij we hiermee waren!
Meneer de burgemeester liet nog wel even weten dat ie een aansluiting van diameter 80 een beetje klein vond, nou jammer dan. ;zo of anders niet!
Woensdag heeft Wim het voor elkaar gekregen en kon de straat en het gat dicht. Gisteren heeft hij de afvoer van de badkamer en de septic tank aangesloten en vandaag zou hij de regenpijp gaan doen. met een beetje geluk is het dus klaar als ik straks thuis kom!
Een hoop ellende en gezeur minder en van de winter geen bevroren afvoerleidingen meer??????
Wat hebben wij geboft zeg!
Mannetje groef ene gat naast de put voor ons en Wim begon te graven met de schop, hij stuitte op een oude aansluiting, die met de graafmachine was geraakt en gebroken. Ineens kreeg ik een helder moment; als die buis daar zit dan moet er ook een buis zitten aan de andere kant en waar gaat die dan heen??????
Toen de schoonzoon van de buuf de muur had hersteld vond hij een stukje betonnen afvoerbuis, voor de sier metselde hij dat tussen de stenen. Ik bedacht dat dat dus waarschijnlijk de officiële aansluiting was die we zagen zitten, de vraag alleen bleef: waar gaat dat afvalwater dan naartoe????? Het enige wat we nog konden doen was zoeken naar de deksel van de collector, maar die zat onder het asfalt verstopt, mannetje ging op de grond liggen en wij schonken 10 liter water in de buis, je hoorde het lopen maar waar het heen ging???? Burgemeester kwam natuurlijk nét even langs en bemoeide zich ermee, hij liep naar beneden en opende daar ook een deksel, maar we zagen geen water lopen.
Niemand begreep er iets van, we stopten de tuinslang in het gat en lieten het water lopen, nergens zag je het terug (?) bizar dus. Er restte ons dus niets anders dan het asfalt weg te schrapen door de werklui met graaf-machine en toen we de deksel open hadden begrepen we het; er was wel degelijk een afvoerbuis vanaf onze put en die liep, (niet zoals we verwachtten) naar de straat tegenover ons i.p.v. naar beneden.
We konden dus zonder verdere capriolen onze buis daar meteen op aansluiten. Dat scheelde een enorme klus!!!! Je wil niet weten hoe blij we hiermee waren!
Meneer de burgemeester liet nog wel even weten dat ie een aansluiting van diameter 80 een beetje klein vond, nou jammer dan. ;zo of anders niet!
Woensdag heeft Wim het voor elkaar gekregen en kon de straat en het gat dicht. Gisteren heeft hij de afvoer van de badkamer en de septic tank aangesloten en vandaag zou hij de regenpijp gaan doen. met een beetje geluk is het dus klaar als ik straks thuis kom!
Een hoop ellende en gezeur minder en van de winter geen bevroren afvoerleidingen meer??????
Wat hebben wij geboft zeg!
vrijdag 25 juli 2014
Een brutaal mens heeft de halve wereld:
Al maanden wachten we op offerte(s) van de diverse aannemers die langs zijn geweest voor de aansluiting van de afwateringsbuizen op de "collecteur" achter ons huis in de straat.
Ze komen na drie keer bellen eindelijk hun afspraak na en nemen dan alles door en beloven ene offerte uit te brengen en vervolgens hoor je dus nooit meer iets, er achteraan bellen heeft weinig zin! Wat ik nog steeds niet kan begrijpen is , waarom komen ze en laten ze je daarna aan je lot over, als je er geen tijd, zin of gelegenheid voor hebt zeg het dan gewoon maar laat klanten niet in het ongewisse!
Dus wisten we het niet zo goed meer en belde toch weer naar LL met de vraag of hij het anders wilde doen, maar die had het druk met het oogsten van tarwe en graan! Hij zou z.s.m. iets laten weten, inmiddels 6 weken verder nog steeds ook van hem geen nieuws.
Van de week hoorde ik een ongewoon geluid in de straat en toen ik naar buiten ging met Dunkan zag ik 4 heren bezig de straat open te breken en bleek al gauw dat ze werkzaamheden uitvoerden voor de elektriciteit. Ik zei 's avonds tegen Wim, waarom vragen we hen niet of zij die klus kunnen klaren, maar Wim vond het geen goed idee. Vond het ook een beetje gênant. De volgende ochtend donderdag dus, waren ze weer druk aan het werk en stond onze gezellige buurvrouw in kamerjas over haar hekwerk heen te hangen om te kijken wat er gebeurde , net op het moment dat ik ze aan wilde spreken om te vragen wie de "baas" was. Daarom maakte ik rechtsomkeert, ik had geen zin in bemoeienissen van haar kant, ze is nieuwsgierig genoeg. Ik ging na een kwartiertje weer naar buiten
(buuf was terug naar binnen) en met mijn allerliefste glimlach vroeg ik wie het aanspreekpunt was en een gezellig gezet mannetje met en vriendelijke kop vroeg me wat ik wilde. Ik legde hem de situatie uit en liet hem zien wat en hoe er gebeuren moest. Hij gaf aan dat het mogelijk was en dacht even na over wat hij ervoor moest rekenen, hij noemde het bedrag en ik reageerde meteen dat dat prima was
(een héél ander prijskaartje dan de vorige keer toen LL de 17meter in de tuin opende en wij het zelf met de schop moesten dichten) stukken schappelijker in ieder geval. Hij vroeg of het dan goed was dat ze het meteen nog dezelfde avond aan zouden pakken. Geen bezwaar, integendeel. Ik moest wel even de burgemeester ervan op de hoogte stellen, die bleek niet thuis dus antwoordapparaat ingesproken.
Ik belde Wim en vertelde dat hij moest zorgen voor het materiaal zodat we dat dan aansluitend aan zouden kunnen pakken, buizen neerleggen, aansluiten en weer dichtgooien de volgende dag.
Donderdag middag had ik een afspraak met PvS en Mevrouw de Burgemeester van Nogent m.b.t. zijn bouwplannen. Om strategie te bepalen ging ik voor de afspraak bij hen langs op hun landje. Ik deelde onmiddellijk mijn blijdschap over de gevonden oplossing en zei dat Wim om 14.00 uur de materialen zou gaan halen. Toen zei P:" kom even kijken wat er in mijn vrachtwagen ligt", wij erheen en toen hij de deuren van de container opendeed zag ik dat er wel 60 pvc buizen in allerlei verschillende diameters op elkaar gestapeld lagen. precies wat we nodig hadden.
Wat heb je nodig vroeg hij dan breng ik het straks even bij je!!!! Jij doet zoveel voor mij dat heb ik er graag voor over! Dat was een super geste! Zodoende kwam hij gisterenavond samen met vrouw en zoon, in de vrachtwagen en laadde hij samen met Wim 8 versterkte pvc buizen van 5 meter lang uit en aten we samen en hadden een hele gezellige avond, toen zij huiswaarts gingen hebben Wim en ik 5 buizen in de geul gelegd. en konden we met een gerust hart naar bed. Ik was zo blij ik had dat kleine dikke gezellige mannetje willen zoenen! Vanochtend bijtijds op, geld in een envelop en naar t beste mannetje. Daar stond, hoe kon het ook anders, meneer de burgemeester. Die gaf even aan in duidelijke taal dat het niet zo kon als wij wilden, het moest anders. De galbak.
t Mannetje zei dat dat ook mogelijk was ( denk alleen dat er nog een prijskaartje aan hangen zal, maar okay dan maar). maar dat zouden ze dan aanstaande maandag aanpakken, Wim kon da alvast beginnen met het aansluiten e.d..
Ik belde net naar huis, Wim was versleten, had in de felle zon geklust en gestopt omdat het regent.
De mannen hebben de geul gedicht, daarna aangetrild en met witte steentjes afgewerkt. Morgen maakt Wim de aansluiting vanuit de tuin en maandag maken zij het gat in de straat en in de collecteur en dan kan het aangesloten en is de klus geklaard! Wat een opluchting, geen gezeik meer van buuf, geen bevroren afvoeren meer in de winter.
Ze komen na drie keer bellen eindelijk hun afspraak na en nemen dan alles door en beloven ene offerte uit te brengen en vervolgens hoor je dus nooit meer iets, er achteraan bellen heeft weinig zin! Wat ik nog steeds niet kan begrijpen is , waarom komen ze en laten ze je daarna aan je lot over, als je er geen tijd, zin of gelegenheid voor hebt zeg het dan gewoon maar laat klanten niet in het ongewisse!
Dus wisten we het niet zo goed meer en belde toch weer naar LL met de vraag of hij het anders wilde doen, maar die had het druk met het oogsten van tarwe en graan! Hij zou z.s.m. iets laten weten, inmiddels 6 weken verder nog steeds ook van hem geen nieuws.
Van de week hoorde ik een ongewoon geluid in de straat en toen ik naar buiten ging met Dunkan zag ik 4 heren bezig de straat open te breken en bleek al gauw dat ze werkzaamheden uitvoerden voor de elektriciteit. Ik zei 's avonds tegen Wim, waarom vragen we hen niet of zij die klus kunnen klaren, maar Wim vond het geen goed idee. Vond het ook een beetje gênant. De volgende ochtend donderdag dus, waren ze weer druk aan het werk en stond onze gezellige buurvrouw in kamerjas over haar hekwerk heen te hangen om te kijken wat er gebeurde , net op het moment dat ik ze aan wilde spreken om te vragen wie de "baas" was. Daarom maakte ik rechtsomkeert, ik had geen zin in bemoeienissen van haar kant, ze is nieuwsgierig genoeg. Ik ging na een kwartiertje weer naar buiten
(buuf was terug naar binnen) en met mijn allerliefste glimlach vroeg ik wie het aanspreekpunt was en een gezellig gezet mannetje met en vriendelijke kop vroeg me wat ik wilde. Ik legde hem de situatie uit en liet hem zien wat en hoe er gebeuren moest. Hij gaf aan dat het mogelijk was en dacht even na over wat hij ervoor moest rekenen, hij noemde het bedrag en ik reageerde meteen dat dat prima was
(een héél ander prijskaartje dan de vorige keer toen LL de 17meter in de tuin opende en wij het zelf met de schop moesten dichten) stukken schappelijker in ieder geval. Hij vroeg of het dan goed was dat ze het meteen nog dezelfde avond aan zouden pakken. Geen bezwaar, integendeel. Ik moest wel even de burgemeester ervan op de hoogte stellen, die bleek niet thuis dus antwoordapparaat ingesproken.
Ik belde Wim en vertelde dat hij moest zorgen voor het materiaal zodat we dat dan aansluitend aan zouden kunnen pakken, buizen neerleggen, aansluiten en weer dichtgooien de volgende dag.
Donderdag middag had ik een afspraak met PvS en Mevrouw de Burgemeester van Nogent m.b.t. zijn bouwplannen. Om strategie te bepalen ging ik voor de afspraak bij hen langs op hun landje. Ik deelde onmiddellijk mijn blijdschap over de gevonden oplossing en zei dat Wim om 14.00 uur de materialen zou gaan halen. Toen zei P:" kom even kijken wat er in mijn vrachtwagen ligt", wij erheen en toen hij de deuren van de container opendeed zag ik dat er wel 60 pvc buizen in allerlei verschillende diameters op elkaar gestapeld lagen. precies wat we nodig hadden.
Wat heb je nodig vroeg hij dan breng ik het straks even bij je!!!! Jij doet zoveel voor mij dat heb ik er graag voor over! Dat was een super geste! Zodoende kwam hij gisterenavond samen met vrouw en zoon, in de vrachtwagen en laadde hij samen met Wim 8 versterkte pvc buizen van 5 meter lang uit en aten we samen en hadden een hele gezellige avond, toen zij huiswaarts gingen hebben Wim en ik 5 buizen in de geul gelegd. en konden we met een gerust hart naar bed. Ik was zo blij ik had dat kleine dikke gezellige mannetje willen zoenen! Vanochtend bijtijds op, geld in een envelop en naar t beste mannetje. Daar stond, hoe kon het ook anders, meneer de burgemeester. Die gaf even aan in duidelijke taal dat het niet zo kon als wij wilden, het moest anders. De galbak.
t Mannetje zei dat dat ook mogelijk was ( denk alleen dat er nog een prijskaartje aan hangen zal, maar okay dan maar). maar dat zouden ze dan aanstaande maandag aanpakken, Wim kon da alvast beginnen met het aansluiten e.d..
Ik belde net naar huis, Wim was versleten, had in de felle zon geklust en gestopt omdat het regent.
De mannen hebben de geul gedicht, daarna aangetrild en met witte steentjes afgewerkt. Morgen maakt Wim de aansluiting vanuit de tuin en maandag maken zij het gat in de straat en in de collecteur en dan kan het aangesloten en is de klus geklaard! Wat een opluchting, geen gezeik meer van buuf, geen bevroren afvoeren meer in de winter.
vrijdag 18 juli 2014
Het drama van de hottub! een complete desillusie.
Waren we zo blij dat we een vervoerder hadden gevonden en de afspraak gemaakt om het gevaarte op te halen in overleg met de huiseigenaar in de Cher; helaas ging het allemaal een beetje anders dan gedacht!
Datum was besproken, meneer J had alles bij elkaar gezocht ( weliswaar na diverse telefoontjes met V&H, want meneer J wist nog niet de weg in zijn nieuwe onderkomen) en wachtte dus op de vervoerder, die kwam de eerste dag niet opdagen zonder enige kennisgeving en dat was erg vervelend voor meneer J. Hij sms'te verschillende keren, ik hield kontakt met de persoon waarmee ik alles had besproken; die bleek dus NIET de vervoerder te zijn: hij had het uitbesteed. Deze Belg hield zich dus niet aan de afspraak en beloofde de volgende dag tegen middaguur er te zijn. Middaguur verstreek geen Belg , nee het werd 17.00 uur! 17.00 uur jullie begrijpen het al nog steeds niemand. Ik over de rooie, meneer J. bleef tot mijn opperste verbazing erg rustig.
Uiteindelijk bleek na veel heen en weer gebel dat de Belg een lading had opgehaald die groter bleek te zijn dan afgesproken en was er voor onze tub dus geen plek!
Volgende dag weer in kontakt (telefoonrekening zal er straks niet om liegen!) en daar meneer J pas weer in september terugkeren zal is het allemaal uitgesteld.
Inmiddels heeft een medelander die hier een stuk grond heeft voorgetseld dat hij m ook kan gaan halen, maar ik zal eerst met meneer J in conclaaf moeten wat en waneer er eventueel iets te regelen valt. Wel verd. jammer dus allemaal. Hadden nu misschien 's avonds al lekker kunnen badderen. We moeten dus geduld hebben.
Meneer J blijft kalm het ding staat hem nog niet in de weg! Gelukkig dus!
Datum was besproken, meneer J had alles bij elkaar gezocht ( weliswaar na diverse telefoontjes met V&H, want meneer J wist nog niet de weg in zijn nieuwe onderkomen) en wachtte dus op de vervoerder, die kwam de eerste dag niet opdagen zonder enige kennisgeving en dat was erg vervelend voor meneer J. Hij sms'te verschillende keren, ik hield kontakt met de persoon waarmee ik alles had besproken; die bleek dus NIET de vervoerder te zijn: hij had het uitbesteed. Deze Belg hield zich dus niet aan de afspraak en beloofde de volgende dag tegen middaguur er te zijn. Middaguur verstreek geen Belg , nee het werd 17.00 uur! 17.00 uur jullie begrijpen het al nog steeds niemand. Ik over de rooie, meneer J. bleef tot mijn opperste verbazing erg rustig.
Uiteindelijk bleek na veel heen en weer gebel dat de Belg een lading had opgehaald die groter bleek te zijn dan afgesproken en was er voor onze tub dus geen plek!
Volgende dag weer in kontakt (telefoonrekening zal er straks niet om liegen!) en daar meneer J pas weer in september terugkeren zal is het allemaal uitgesteld.
Inmiddels heeft een medelander die hier een stuk grond heeft voorgetseld dat hij m ook kan gaan halen, maar ik zal eerst met meneer J in conclaaf moeten wat en waneer er eventueel iets te regelen valt. Wel verd. jammer dus allemaal. Hadden nu misschien 's avonds al lekker kunnen badderen. We moeten dus geduld hebben.
Meneer J blijft kalm het ding staat hem nog niet in de weg! Gelukkig dus!
vrijdag 11 juli 2014
Huizenjacht via internet en ter plaatse!
Omdat het steeds ongezonder wordt in het stulpje van de dames was iedereen het erover eens om een andere huisvesting te zoeken, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik keek dagelijks op "Leboncoin", Marieke beloofde haar best te doen om te zoeken, maar haar eindexamen had toch echt prioriteit zodoende werd het even op de lange baan geschoven.
Er is een enorm aanbod in Lille, maar omdat dit jaar een groot gedeelte van de lyceumleerlingen is geslaagd (waaronder dus ook Marieke, yeahhhhh) is de vraag behoorlijk groter dan het aanbod. Het valt dus niet mee en de prijzen zijn af en toe echt exorbitant! Veel addertjes onder het gras, bijvoorbeeld geen opgave energiekosten of verwarming niet inbegrepen. We keken iedere dag overlegden en soms had ik iets over het hoofd gezien wat Marieke en Anne-Laure wel was opgevallen en konden we ook door die advertentie een streep zetten.Vanaf maandag een royale week geleden begon Marieke een beetje hopeloos te worden en toen ze eindelijk iets gevonden had naar haar zin en een afspraak had gemaakt besloten Wim en ik hen op te zoeken en mee te gaan op bezoek in Ronchin (buitenwijk van Lille). We konden haar dan meteen echt feliciteren en ik bakte de avond daarvoor nog een lekkere appelkruimeltaart. Dunkan door Wim vrijdag naar pension gebracht en zaterdagochtend vroeg op pad. Het blijft een rot eind weg hoor op een dag heen en weer is toch bijna 950 kilometer, grootste gedeelte mag je 130 km/uur maar toch het is een hele zit en het was ook nog eens bar slecht weer. We kwamen om iets voor half twaalf aan, de afspraak was om 14.00 uur dus hadden we de tijd. Vader van AL kwam met zijn nieuwe vriendin om samen te gaan kijken.
het voorstadje Ronchin is leuk, kleinschalig, groen en rustig. Het appartement van alle gemakken voorzien en de huiseigenaresse een pittige tante die het allemaal graag in de hand houdt! (kan geen kwaad). jammer genoeg bleek dat zij nog meerdere bezoekers verwachtte en ze ons die dag geen uitsluitsel wilde geven, dat viel Wim en mij flink tegen. Waren we eigenlijk een beetje voor Jan Doedel gekomen, maar omdat wij al sinds december onze dochter niet meer hadden gezien ; was het tevens een goede reden om in Lille te zijn. We aten met z'n zessen bij Flunch en brachten de meisjes weer terug naar hun smoezelige appartement. (ze kunnen nauwelijks de ramen open zetten en als ze douchen kan de condens geen kant op!) Wij vertrokken naar huis om op een redelijk tijdstip terug te zijn, Wim moest de volgende ochtend gewoon werken!
In de loop van de zondag kwam er geen nieuws, we hadden opgemerkt dat de mededeling dat de meisjes 3 poezen hebben, niet erg werd gewaardeerd hadden we zo onze vermoedens. Die werden echter pas maandagavond bevestigd: mevrouw had voor andere huurders gekozen!
Overnieuw op zoek dan maar weer!!!!
Wij porden Marieke dat ze toch echt haar best moest gaan doen, niet uitslapen en pas einde van de dag iets ondernemen , nee op alles wat ook maar haalbaar leek reageren liefst per telefoon. Ik zat iedere vrije minuut achter de pc en stuitte op een advertentie van particulier voor particulier en vatte de koe bij de horens en belde op. De meneer aan de telefoon was vriendelijk en stelde voor dat de meisjes zelf zouden bellen voor een afspraak, katten waren geen bezwaar!!!!!!
Gisterenavond om 17.00 uur zijn ze erheen geweest. Om half zes belde Marieke op helemaal in de gloria. Het is fris, ruim, en volgens haar perfect. En ze kunnen het huren vanaf eind augustus. Ik zal een brief schrijven naar de huidige eigenaar, we hebben intussen de huur al opgezegd met in acht nemen van 3 maanden opzegtermijn ( off. is het 1 maand, maar ja we hebben daarvoor voor accoord getekend!) ik ga met behulp van twee verklaringen van de huisartsen van M & AL proberen eerder te kunnen vertrekken zonder kosten en met het terug eisen van de borgsom! hij speelt een vies spelletje en doet niets aan de klachten van de afgelopen tijd, als hij het hard speelt kan ik dat ook!
De meisjes krijgen, jammergenoeg een beetje ver van de faculteit een perfecte huisvesting! maar met bus en metro is het 45 minuten.
Er is een enorm aanbod in Lille, maar omdat dit jaar een groot gedeelte van de lyceumleerlingen is geslaagd (waaronder dus ook Marieke, yeahhhhh) is de vraag behoorlijk groter dan het aanbod. Het valt dus niet mee en de prijzen zijn af en toe echt exorbitant! Veel addertjes onder het gras, bijvoorbeeld geen opgave energiekosten of verwarming niet inbegrepen. We keken iedere dag overlegden en soms had ik iets over het hoofd gezien wat Marieke en Anne-Laure wel was opgevallen en konden we ook door die advertentie een streep zetten.Vanaf maandag een royale week geleden begon Marieke een beetje hopeloos te worden en toen ze eindelijk iets gevonden had naar haar zin en een afspraak had gemaakt besloten Wim en ik hen op te zoeken en mee te gaan op bezoek in Ronchin (buitenwijk van Lille). We konden haar dan meteen echt feliciteren en ik bakte de avond daarvoor nog een lekkere appelkruimeltaart. Dunkan door Wim vrijdag naar pension gebracht en zaterdagochtend vroeg op pad. Het blijft een rot eind weg hoor op een dag heen en weer is toch bijna 950 kilometer, grootste gedeelte mag je 130 km/uur maar toch het is een hele zit en het was ook nog eens bar slecht weer. We kwamen om iets voor half twaalf aan, de afspraak was om 14.00 uur dus hadden we de tijd. Vader van AL kwam met zijn nieuwe vriendin om samen te gaan kijken.
het voorstadje Ronchin is leuk, kleinschalig, groen en rustig. Het appartement van alle gemakken voorzien en de huiseigenaresse een pittige tante die het allemaal graag in de hand houdt! (kan geen kwaad). jammer genoeg bleek dat zij nog meerdere bezoekers verwachtte en ze ons die dag geen uitsluitsel wilde geven, dat viel Wim en mij flink tegen. Waren we eigenlijk een beetje voor Jan Doedel gekomen, maar omdat wij al sinds december onze dochter niet meer hadden gezien ; was het tevens een goede reden om in Lille te zijn. We aten met z'n zessen bij Flunch en brachten de meisjes weer terug naar hun smoezelige appartement. (ze kunnen nauwelijks de ramen open zetten en als ze douchen kan de condens geen kant op!) Wij vertrokken naar huis om op een redelijk tijdstip terug te zijn, Wim moest de volgende ochtend gewoon werken!
In de loop van de zondag kwam er geen nieuws, we hadden opgemerkt dat de mededeling dat de meisjes 3 poezen hebben, niet erg werd gewaardeerd hadden we zo onze vermoedens. Die werden echter pas maandagavond bevestigd: mevrouw had voor andere huurders gekozen!
Overnieuw op zoek dan maar weer!!!!
Wij porden Marieke dat ze toch echt haar best moest gaan doen, niet uitslapen en pas einde van de dag iets ondernemen , nee op alles wat ook maar haalbaar leek reageren liefst per telefoon. Ik zat iedere vrije minuut achter de pc en stuitte op een advertentie van particulier voor particulier en vatte de koe bij de horens en belde op. De meneer aan de telefoon was vriendelijk en stelde voor dat de meisjes zelf zouden bellen voor een afspraak, katten waren geen bezwaar!!!!!!
Gisterenavond om 17.00 uur zijn ze erheen geweest. Om half zes belde Marieke op helemaal in de gloria. Het is fris, ruim, en volgens haar perfect. En ze kunnen het huren vanaf eind augustus. Ik zal een brief schrijven naar de huidige eigenaar, we hebben intussen de huur al opgezegd met in acht nemen van 3 maanden opzegtermijn ( off. is het 1 maand, maar ja we hebben daarvoor voor accoord getekend!) ik ga met behulp van twee verklaringen van de huisartsen van M & AL proberen eerder te kunnen vertrekken zonder kosten en met het terug eisen van de borgsom! hij speelt een vies spelletje en doet niets aan de klachten van de afgelopen tijd, als hij het hard speelt kan ik dat ook!
De meisjes krijgen, jammergenoeg een beetje ver van de faculteit een perfecte huisvesting! maar met bus en metro is het 45 minuten.
vrijdag 4 juli 2014
Onze "kanjer" is nu Bachelière !!! ofterwel ze is GESLAAGD!!!!!
Ze is geslaagd voor haar eindexamen Lycee en heeft dus nu haar BAC!!!! cijfers weet ik nog niet maar dat is ook niet echt zo heel erg belangrijk, belangrijker is dat ze het heeft gehaald.
Wij ouders van, vinden het echt klasse. Je zult maar op je 12de verplicht mee verhuizen naar Frankrijk, daar op het middelbaar onderwijs terecht komen en klas voor klas doorlopen, zonder te blijven zitten. Dan besluiten op jezelf te gaan wonen en je laatste studiejaar lycée op een nieuwe school, in een nieuwe "grote" stad te volgen en vervolgens ook nog slagen!
Het is echt een geweldige prestatie!
Nu op naar de faculteit!
Morgen gaan wij, Wim en ik, naar Lille op zoek naar nieuwe huisvesting voor de meiden en ik ga vanavond een appelkruimeltaart bakken, zodat die meekan en vieren we morgen met z'n vieren een klein feestje!!!!!
zaterdag 21 juni 2014
Een vervoerder gevonden en beestjes.
Het heeft even geduurd, maar ik ben er met heel veel gedoe en doorzettingsvermogen toch in geslaagd een vervoerder te vinden voor de Hottub! Via internet , waar anders?,en nu maar hopen dat die FRED50 het inderdaad zal lukken om het ding te vervoeren zodat ie heel bij ons aankomt. En dan ook nog zien dat we het ding door het grind (rampzalig) de tuin in krijgen en dat meneer JdeL alle accessoires erbij zal aanleveren zodat we hem heel snel kunnen vullen en operationeel kunnen maken. Als het allemaal gaat zoals afgesproken dan zou het transport eind juni begin juli plaatsvinden.
Verder veel kopzorgen want Marieke, sinds kort Marieké! want zo spreekt het merendeel van de Fransen haar naam uit, en Anne-Laure hebben heel erg veel last van vocht, schimmel, beestjes en een hele slechte ventilatie en tot overmaat van ramp hebben de poesjes heel, veel vlooien!
Gevolg dat ook de meisjes onder de pikjes zitten! Lekker fris dus. Marieke had afgelopen week de BAC (examenweek) en absoluut geen tijd en energie om zich in te zetten om alles uit te roeien, maar nu de week voorbij is gaan ze vandaag beginnen met uitgebreid spuiten, poezen wassen met speciale shampoo enz. enz. Maaaaaaaar als ze niet stofzuigen dan helpt het denk ik allemaal weinig, de eitjes zitten natuurlijk tussen de kieren van de vloer en ze hebben zelf geen stofzuiger. Vader van A-L is niet echt erg betrokken en ondanks dat hij heel dichtbij zit niet echt met dit soort dingen bezig.
A-L voert niet echt actie om hem te mobiliseren, dus heb ik hem vanochtend toch maar gebeld, hij wist niet dat het zooo urgent was! Hij heeft beloofd aanstaande dinsdag langs te gaan met stofzuiger. Geloof dat Marieke er weinig fiducie in heeft, we zullen zien!! Maar als alles een beetje rustiger is bij de dames dan moeten ze zo snel mogelijk op zoek naar een andere huisvesting, de huisbaas doet niets, neemt de telefoon niet meer op en het is te klein, te vochtig, te ongezond. Ik heb geprobeerd om het via de verzekering te spelen, maar dat gaat het niet worden. Het vervelende is dat ze drie maanden opzegtermijn hebben en een borg moeten storten als ze ergens nieuw gaan huren. Ze hebben nu al "geen cent te makken" en een dubbele huur gaat al helemaal niet lukken. Dus hoe het moet??? geen idee, wij hebben ook geen liggende gelden om het voor ze te betalen en of ze de borg van dit appartement terug zullen krijgen is ook nog maar de vraag, het is hun woord tegen dat van de huisbaas die vast en zeker gaat zeggen dat het hun fout is dat de ramen niet meer open kunnen vanwege het vocht en dat ze niet genoeg ventileren! Dus??????????? Vanaf volgende week hebben de dames alle tijd om alles uit te zoeken en dan maar hopen dat ze iets beters vinden op korte termijn, vakantiewerk hebben ze niet gevonden, anders hadden ze daarmee mooi een buffertje kunnen opbouwen. Heel jammer dus.
Verder veel kopzorgen want Marieke, sinds kort Marieké! want zo spreekt het merendeel van de Fransen haar naam uit, en Anne-Laure hebben heel erg veel last van vocht, schimmel, beestjes en een hele slechte ventilatie en tot overmaat van ramp hebben de poesjes heel, veel vlooien!
Gevolg dat ook de meisjes onder de pikjes zitten! Lekker fris dus. Marieke had afgelopen week de BAC (examenweek) en absoluut geen tijd en energie om zich in te zetten om alles uit te roeien, maar nu de week voorbij is gaan ze vandaag beginnen met uitgebreid spuiten, poezen wassen met speciale shampoo enz. enz. Maaaaaaaar als ze niet stofzuigen dan helpt het denk ik allemaal weinig, de eitjes zitten natuurlijk tussen de kieren van de vloer en ze hebben zelf geen stofzuiger. Vader van A-L is niet echt erg betrokken en ondanks dat hij heel dichtbij zit niet echt met dit soort dingen bezig.
A-L voert niet echt actie om hem te mobiliseren, dus heb ik hem vanochtend toch maar gebeld, hij wist niet dat het zooo urgent was! Hij heeft beloofd aanstaande dinsdag langs te gaan met stofzuiger. Geloof dat Marieke er weinig fiducie in heeft, we zullen zien!! Maar als alles een beetje rustiger is bij de dames dan moeten ze zo snel mogelijk op zoek naar een andere huisvesting, de huisbaas doet niets, neemt de telefoon niet meer op en het is te klein, te vochtig, te ongezond. Ik heb geprobeerd om het via de verzekering te spelen, maar dat gaat het niet worden. Het vervelende is dat ze drie maanden opzegtermijn hebben en een borg moeten storten als ze ergens nieuw gaan huren. Ze hebben nu al "geen cent te makken" en een dubbele huur gaat al helemaal niet lukken. Dus hoe het moet??? geen idee, wij hebben ook geen liggende gelden om het voor ze te betalen en of ze de borg van dit appartement terug zullen krijgen is ook nog maar de vraag, het is hun woord tegen dat van de huisbaas die vast en zeker gaat zeggen dat het hun fout is dat de ramen niet meer open kunnen vanwege het vocht en dat ze niet genoeg ventileren! Dus??????????? Vanaf volgende week hebben de dames alle tijd om alles uit te zoeken en dan maar hopen dat ze iets beters vinden op korte termijn, vakantiewerk hebben ze niet gevonden, anders hadden ze daarmee mooi een buffertje kunnen opbouwen. Heel jammer dus.
zondag 8 juni 2014
Zomerkoninkjes, eieren en een hottub!
Vandaag, zondag, is het buiten een tropische dag en ik ben aan het "werk" ik had geruild met AM voor dit weekend dus dat is achteraf natuurlijk erg jammer want nu kan ik niet profiteren van het super mooie weer. ik heb de laatste 5 dagen van de maand vrij dus hopen dat het dan ook mooi weer zal zijn!
Ook hebben wij vorige week door te schuiven het voor elkaar kunnen krijgen om een week aansluiten vrij te hebben, zowel FM als ik, zodoende hebben we eind september vakantie. Wim heeft nog heel veel dagen staan, wil ze (geen idee waarom) niet opnemen en omdat zijn bazin is geopereerd en een nieuwe heup heeft gekregen (natuurlijk met een prothese die hier in Nogent gemaakt is!) is het opnemen lastig want hij werkt nu met een persoon minder al sinds begin april!! We hopen dat we eind van de maand juni het voor elkaar kunnen krijgen om de Hottub die in de Cher staat van H+V hierheen kunnen krijgen. Of via een transporteur of zelf, maar tot nu toe nog geen passende oplossing gevonden, het ding weet ruim 200 kilo en de breedte is net iets te breed voor in een huurvrachtauto die je nog met een B rijbewijs mag rijden. We zijn er dus nog niet uit, maar willen deze hele lieve en geweldige geste eigenlijk niet aan onze neus voorbij laten gaan. Zou die toch wezen een hottub in de tuin, lijkt me echt té gek!!
Over de tuin gesproken, alle fruitbomen zitten bomvol fruit, ben al sinds drie weken bezig met het verwerken van de enorme hoeveelheid aardbeien.
Heb intussen alles geprobeerd, veel jam, siroop, coulis en aardbeiencurd (super lekker) alleen de aardbeien konfijten is helaas mislukt. Ook Marieke heeft twee potten per pakketje gekregen. Vanochtend voordat ik naar het werk ging heb ik nog snel ruim 880 gram van hun kroontjes ontdaan en in de geleisuiker gezet, zodat ik morgen op mijn vrije dag nog weer een pot jam kan koken. De aalbessen beginnen al te kleuren en de mirabellen en pruimenboompjes zitten vol. Helaas bij ons geen kersen. Van een kennis had ik 25 tomatenplanten in diverse variëteiten gekregen, heb de helft aan AM gegeven en de rest is nu geplant en de bonen komen op. We hebben dus wat te doen. Onze kippies leggen enorm veel eieren en ik heb gelukkig een paar vaste klanten voor de afname, want we kunnen ze onmogelijk zelf allemaal gebruiken. Er zijn dag van 6 eieren om te rapen dus dan gaat het snel en hebben we er gewoon te veel. Ik verkoop ze voor €1.25 per 6 en ze zijn geliefd. Vanochtend heb ik weer een meelzak van 100 kilo gekocht, gevuld met oude brood, dat eten ze maar al te graag aangemaakt met water. Dan kunnen we er weer een poosje tegen.
Verder is het in het museum, qua bezoekersaantal duidelijk minder dan vorig jaar, dat is dus jammer. Gelukkig wordt het aantal scholieren steeds groter dat komt voor een ochtend of een middag. Het project met de 6 klassen van vorig schooljaar is afgesloten met een hele leuke tentoonstelling die nog duurt tot 29 juni. Ontzettend leuk om daar alle attributen en dingen bij te zoeken om het te completeren. De inauguratie compleet met kinderchampagne was een groot succes. Ben blij met deze baan, die zoo veelzijdig en interessant is. Vanmiddag komt er een groep mensen voor een bezoek, zij rijden allemaal in antieke voertuigen, hoop dat Wim de moeite neemt om te komen kijken.
Ook hebben wij vorige week door te schuiven het voor elkaar kunnen krijgen om een week aansluiten vrij te hebben, zowel FM als ik, zodoende hebben we eind september vakantie. Wim heeft nog heel veel dagen staan, wil ze (geen idee waarom) niet opnemen en omdat zijn bazin is geopereerd en een nieuwe heup heeft gekregen (natuurlijk met een prothese die hier in Nogent gemaakt is!) is het opnemen lastig want hij werkt nu met een persoon minder al sinds begin april!! We hopen dat we eind van de maand juni het voor elkaar kunnen krijgen om de Hottub die in de Cher staat van H+V hierheen kunnen krijgen. Of via een transporteur of zelf, maar tot nu toe nog geen passende oplossing gevonden, het ding weet ruim 200 kilo en de breedte is net iets te breed voor in een huurvrachtauto die je nog met een B rijbewijs mag rijden. We zijn er dus nog niet uit, maar willen deze hele lieve en geweldige geste eigenlijk niet aan onze neus voorbij laten gaan. Zou die toch wezen een hottub in de tuin, lijkt me echt té gek!!
Over de tuin gesproken, alle fruitbomen zitten bomvol fruit, ben al sinds drie weken bezig met het verwerken van de enorme hoeveelheid aardbeien.
Heb intussen alles geprobeerd, veel jam, siroop, coulis en aardbeiencurd (super lekker) alleen de aardbeien konfijten is helaas mislukt. Ook Marieke heeft twee potten per pakketje gekregen. Vanochtend voordat ik naar het werk ging heb ik nog snel ruim 880 gram van hun kroontjes ontdaan en in de geleisuiker gezet, zodat ik morgen op mijn vrije dag nog weer een pot jam kan koken. De aalbessen beginnen al te kleuren en de mirabellen en pruimenboompjes zitten vol. Helaas bij ons geen kersen. Van een kennis had ik 25 tomatenplanten in diverse variëteiten gekregen, heb de helft aan AM gegeven en de rest is nu geplant en de bonen komen op. We hebben dus wat te doen. Onze kippies leggen enorm veel eieren en ik heb gelukkig een paar vaste klanten voor de afname, want we kunnen ze onmogelijk zelf allemaal gebruiken. Er zijn dag van 6 eieren om te rapen dus dan gaat het snel en hebben we er gewoon te veel. Ik verkoop ze voor €1.25 per 6 en ze zijn geliefd. Vanochtend heb ik weer een meelzak van 100 kilo gekocht, gevuld met oude brood, dat eten ze maar al te graag aangemaakt met water. Dan kunnen we er weer een poosje tegen.
Verder is het in het museum, qua bezoekersaantal duidelijk minder dan vorig jaar, dat is dus jammer. Gelukkig wordt het aantal scholieren steeds groter dat komt voor een ochtend of een middag. Het project met de 6 klassen van vorig schooljaar is afgesloten met een hele leuke tentoonstelling die nog duurt tot 29 juni. Ontzettend leuk om daar alle attributen en dingen bij te zoeken om het te completeren. De inauguratie compleet met kinderchampagne was een groot succes. Ben blij met deze baan, die zoo veelzijdig en interessant is. Vanmiddag komt er een groep mensen voor een bezoek, zij rijden allemaal in antieke voertuigen, hoop dat Wim de moeite neemt om te komen kijken.
woensdag 21 mei 2014
(Europese) nacht van het museum.
Er zijn mensen die denken dat ze dan de hele nacht welkom zijn, dat is dus hier niet de gewoonte.
In samenwerking met l'Encyclopédie Vivante, de vereniging die je de "vrienden van het museum" zou kunnen noemen organiseren wij dan altijd een evenement. Collegaatje FM kent veel mensen en heeft meestal wel een paar ideeën wat we zouden kunnen doen. Ook dit jaar had zij een voorstel, was wel een beetje boven het budget maar we kregen het op de "commission de culture" toch erdoor gedrukt.Een drietal lokale illusionisten zouden de avond komen opluisteren met wat trucjes en een "robot".FM dook in de kelder op zoek naar passende kledingstukken voor een smid/messenmaker en een gids! Ze vond ze tussen de mottenballen.
Alles werd gewassen en gestreken en lag klaar. Toen kwam er opeens een kleine kink in de kabel; de leider van het drietal stond plotseling in de krant. Hij heeft n.l. onlangs een hypnotherapeutische praktijk geopend en LG was helemaal geshockeerd! Dit was niet wat ze wilde, ze regelde een onderhoud met hem, om hem duidelijk te maken dat het een van het ander gescheiden moest blijven want ze was bang voor complicaties enz. enz.. Onmogelijk om het haar uit het hoofd te praten dat de vriendelijke man echt wel de twee zaken kon scheiden! Het kostte heel wat overredingskracht ook van de man zelf maar ze heeft het uiteindelijk toch maar over zich laten komen.
AM had het weekend dienst, FM en ik waren verzocht om vanaf 17.00 uur aanwezig te zijn.
Zoals altijd ben ik ruim voor tijd present, ook zaterdag jl. We kregen een telefoontje van FM dat ze het eigenlijk onzin vond om met z'n drieën elkaar aan te gaan lopen staren, want alles was geregeld dus ze kwam een uurtje later (die beslissing nam ze op eigen verantwoordelijkheid! ik zou niet durven!) Buiten stond alles klaar, alleen tot grote verbazing van AM en mijzelf was het vuur voor het roosteren van de hammen en de aardappels in hete houtskool nog niet aangestoken. AM die verstand heeft van "alles" maakte zich ongerust. Zij houdt nl erg graag overal een vingertje in de pap. (is uiterst competent, maar kan dingen moeilijk loslaten). Uiteindelijk tijdens de loop van de avond bleek het toch allemaal dik in orde te zijn met vuur, ham en aardappels. Het smaakte prima. De illusionisten deden hun uiterste best en het werd met applaus ontvangen, vooral de robot was echt geweldig, hij knipperde niet met zijn oogleden en was niet van een etalagepop te onderscheiden. Verschillende kinderen schrokken zich echt meer dan een hoedje als ie toch ineens bleek te "leven". Al met al kregen we een kleine 200 bezoekers en werden er ruim 80 maaltijden geserveerd. een succesje dus. Verder is het seizoen echt heel, heel rustig begonnen, er zijn dagen zonder bezoekers, dat heb ik nog niet eerder meegemaakt!
zaterdag 10 mei 2014
Nieuw paspoort.
Intussen al weer 5 jaar geleden dat we met z'n drietjes naar Parijs gingen voor een nieuw paspoort voor mij en een identiteitskaart voor Marieke, dus was het voor mij weer nodig mijn paspoort te laten vernieuwen.
Alle regeltjes zijn anders, konden we een paar jaar geleden nog voor Wim en Marieke terecht in Lyon, bij het consulaat nu is het alleen nog maar mogelijk in Parijs.
De consulaten in zowel Lyon als Straatsburg zijn niet meer operationeel. Op Frankrijk forum is nog wel een petitie gehouden, maar helaas zonder resultaat.
Dus via internet een afspraak gemaakt, alles uitgeprint, zorgvuldig voorbereid ( want oh ze kunnen zo lastig zijn!) pasfoto's laten maken (een hele operatie want het formaat wijkt af van het Franse paspoort) en een treinkaartje v.v. via internet gekocht.
Het maken van de pasfoto's (ik zie er niet uit) was alleen al een crime op zich. De fotografe heeft 4 x op nieuw haar pc in moeten stellen, alles opnieuw opgemeten en eindelijk de vierde keer waren ze op het juiste, voorgeschreven formaat!! Ik heb van haar de anderen meegekregen, maar heb geen idee wat ik ermee moet, sta erop zonder bril en absoluut geen visitekaartje!!!!
Jl. dinsdag was ik vrij en kon ik dus met een geleend rugzakje (wat stonk naar sigarettenrook en dat was niet weg te spuiten) proviand en alle papieren naar Parijs. Trein van 8.46 uur was keurig op tijd, aankomt op Gare de l'Est keurig volgens planning, metro naar het arrondissement (7de) van de ambassade, maar ik was veel te vroeg, even een kopje thee gedronken bij een bakker en in een parkje om de hoek gewacht. Officieel moet men een kwartier voor tijd aanwezig zijn..................ik had afspraak om 13.00 uur en natuurlijk was de ambassade gesloten! Had dus niet echt veel zin een kwartier voor tijd aanwezig te zijn. Samen met nog 5 anderen stonden we dus netjes voor de gesloten deur. Deur ging open en een dom kereltje in zijn nette kloffie nam alle papieren in ontvangst inclusief mijn oude paspoort en toen vroeg ie om mijn legitimatiebewijs(?).
Ik nam plaats in de wachtruimte en werd opgeroepen, alles bleek in orde alleen de vingerafdrukken nog maken en een flinke som betalen voor het nieuwe paspoort, wat voortaan 10 jaar geldig is!
Als alles goed gaat moet het aangetekend naar huis gestuurd bij ons aankomen. Duurt normaliter 2 weken. De middag heb ik een beetje rondgehobbeld en een paar winkels bezocht, niet echt veel van mijn gading dus dat was jammer. Treinreis naar huis ging weer vlot en om 20.00 uur was ik weer thuis. Een vermoeiende dag, dat wel.
Volgende dag gewoon weer aan het werk. Francine, Angeline en ik hebben de indruk dat het seizoen erg rustig is begonnen. LG is zoals gewoonlijk, op haar manier, druk bezig maar niet heus. Krijg steeds meer het gevoel dat zij niets presteert en wij , maar vooral AM alles op haar bordje krijgt. Arme kind's hoofd loopt om!
Alle regeltjes zijn anders, konden we een paar jaar geleden nog voor Wim en Marieke terecht in Lyon, bij het consulaat nu is het alleen nog maar mogelijk in Parijs.
De consulaten in zowel Lyon als Straatsburg zijn niet meer operationeel. Op Frankrijk forum is nog wel een petitie gehouden, maar helaas zonder resultaat.
Dus via internet een afspraak gemaakt, alles uitgeprint, zorgvuldig voorbereid ( want oh ze kunnen zo lastig zijn!) pasfoto's laten maken (een hele operatie want het formaat wijkt af van het Franse paspoort) en een treinkaartje v.v. via internet gekocht.
Het maken van de pasfoto's (ik zie er niet uit) was alleen al een crime op zich. De fotografe heeft 4 x op nieuw haar pc in moeten stellen, alles opnieuw opgemeten en eindelijk de vierde keer waren ze op het juiste, voorgeschreven formaat!! Ik heb van haar de anderen meegekregen, maar heb geen idee wat ik ermee moet, sta erop zonder bril en absoluut geen visitekaartje!!!!
Jl. dinsdag was ik vrij en kon ik dus met een geleend rugzakje (wat stonk naar sigarettenrook en dat was niet weg te spuiten) proviand en alle papieren naar Parijs. Trein van 8.46 uur was keurig op tijd, aankomt op Gare de l'Est keurig volgens planning, metro naar het arrondissement (7de) van de ambassade, maar ik was veel te vroeg, even een kopje thee gedronken bij een bakker en in een parkje om de hoek gewacht. Officieel moet men een kwartier voor tijd aanwezig zijn..................ik had afspraak om 13.00 uur en natuurlijk was de ambassade gesloten! Had dus niet echt veel zin een kwartier voor tijd aanwezig te zijn. Samen met nog 5 anderen stonden we dus netjes voor de gesloten deur. Deur ging open en een dom kereltje in zijn nette kloffie nam alle papieren in ontvangst inclusief mijn oude paspoort en toen vroeg ie om mijn legitimatiebewijs(?).
Ik nam plaats in de wachtruimte en werd opgeroepen, alles bleek in orde alleen de vingerafdrukken nog maken en een flinke som betalen voor het nieuwe paspoort, wat voortaan 10 jaar geldig is!
Als alles goed gaat moet het aangetekend naar huis gestuurd bij ons aankomen. Duurt normaliter 2 weken. De middag heb ik een beetje rondgehobbeld en een paar winkels bezocht, niet echt veel van mijn gading dus dat was jammer. Treinreis naar huis ging weer vlot en om 20.00 uur was ik weer thuis. Een vermoeiende dag, dat wel.
Volgende dag gewoon weer aan het werk. Francine, Angeline en ik hebben de indruk dat het seizoen erg rustig is begonnen. LG is zoals gewoonlijk, op haar manier, druk bezig maar niet heus. Krijg steeds meer het gevoel dat zij niets presteert en wij , maar vooral AM alles op haar bordje krijgt. Arme kind's hoofd loopt om!
zondag 20 april 2014
(G)een haan die er naar kraait.
De wekker stond voor vanochtend op 8 uur, een redelijke tijd als je pas om 10 uur hoeft te beginnen en Wim zijn vrije dag heeft! Althans dat dachten we gisterenavond. Helaas waren we beiden heel wat vroeger uit de veren.
Gisterenochtend hadden we een afspraak met een meneer die had gereageerd op de advertentie die ik jl. maandag plaatste op Leboncoin.
De haan die we enkele maanden geleden van Marcel hadden overgenomen begon zo groot te worden dat hij langzaam maar zeker ons toompje kippies langzaam maar zeker aan het uitroeien was! Hij was inmiddels zo groot gegroeid, woog een flink aantal kilootjes en drukte vooral onze grootste kippen ongeveer de aarde in als hij ze besprong! Gevolg: reeds drie kippen overleden aan gebroken poten en een gekreukelde borstkas!!!!! Dit kon zo niet langer dus zette ik een advertentie om hem of te verkopen of hem om te ruilen voor een kleiner exemplaar. Eerst nam er iemand contact op maar die gaf toen ik terugbelde n.a.v. zijn boodschap geen sjoege. Intussen was ik al aan het zoeken naar een andere oplossing , maar vrijdagavond belde er een meneer die wilde hem graag komen omruilen. Afspraak gemaakt voor zaterdag tussen 10 en 12 uur. Ik moest werken maar Wim zou het wel redden, dus dat was geregeld. Toen ik thuis kwam tussen de middag stapte er nog wel wat schuchter een mooie bruin/rode haan rond. Inderdaad een maatje kleiner en meer in het formaat van onze rode kippies! Om half zeven was ik weer thuis en gaf ik de kippen wat sla blaadjes en ook toen, was ie nog steeds een beetje bangig. Wim kwam laat thuis, toen liep alles nog buiten en besloten we eerst te eten. Zo gezegd , zo gedaan. Na het eten zou hij het hok dichtgaan doen en kwam terug om me te vertellen dat hij de haan nergens zag!!!! Paniek dus. Wij samen met zaklantaarn alles doorzocht en nee dus nergens een haan te bekennen. Niet in het hok, niet in de tuin......geen spoor en geen gekraai.
We baalden verschrikkelijk, zal toch niet waar zijn dat ie gepakt was door een beest????
We konden dus op zoek naar een nieuwe haan. Dit was echt erg.
We gingen een beetje terneergeslagen naar bed; Hij was zo mooi, hadden we maar enz. enz. Schuldgevoelens alom.
Vanochtend tegen half zes schrok ik wakker: Wim was ook al wakker hij zei me dat hij een haan hoorde kraaien (?) Hij trok zijn kleren aan en ging naar buiten. Kwam even later weer terug met de mededeling dat "onze" haan op het dak zat van de garage en wilde dat ik mee ging naar buiten. Dus ook snel iets warmers aangetrokken en mee. Haan niet meer op dak, hoorde hem kukelen in de tuin van de politieman........ wij er heen, hij rende door het gras daar en wij er achter aan, hem de goede kant opgedreven en gelukkig rende hij via het hek onze tuin weer in!!!!
Ik kon hem pakken en zette hem onder zwaar protest weer terug in het hok. Gelukkig is ie dus weer terug. vanavond zullen we hem naar het binnenhok moeten leiden, anders moeten we er waarschijnlijk weer achteraan. Over een paar dagen zal hij het zelf hopelijk snappen dat ie 's avonds op stok kan samen met zijn nieuwe vriendinnen.
Gisterenochtend hadden we een afspraak met een meneer die had gereageerd op de advertentie die ik jl. maandag plaatste op Leboncoin.
De haan die we enkele maanden geleden van Marcel hadden overgenomen begon zo groot te worden dat hij langzaam maar zeker ons toompje kippies langzaam maar zeker aan het uitroeien was! Hij was inmiddels zo groot gegroeid, woog een flink aantal kilootjes en drukte vooral onze grootste kippen ongeveer de aarde in als hij ze besprong! Gevolg: reeds drie kippen overleden aan gebroken poten en een gekreukelde borstkas!!!!! Dit kon zo niet langer dus zette ik een advertentie om hem of te verkopen of hem om te ruilen voor een kleiner exemplaar. Eerst nam er iemand contact op maar die gaf toen ik terugbelde n.a.v. zijn boodschap geen sjoege. Intussen was ik al aan het zoeken naar een andere oplossing , maar vrijdagavond belde er een meneer die wilde hem graag komen omruilen. Afspraak gemaakt voor zaterdag tussen 10 en 12 uur. Ik moest werken maar Wim zou het wel redden, dus dat was geregeld. Toen ik thuis kwam tussen de middag stapte er nog wel wat schuchter een mooie bruin/rode haan rond. Inderdaad een maatje kleiner en meer in het formaat van onze rode kippies! Om half zeven was ik weer thuis en gaf ik de kippen wat sla blaadjes en ook toen, was ie nog steeds een beetje bangig. Wim kwam laat thuis, toen liep alles nog buiten en besloten we eerst te eten. Zo gezegd , zo gedaan. Na het eten zou hij het hok dichtgaan doen en kwam terug om me te vertellen dat hij de haan nergens zag!!!! Paniek dus. Wij samen met zaklantaarn alles doorzocht en nee dus nergens een haan te bekennen. Niet in het hok, niet in de tuin......geen spoor en geen gekraai.
We baalden verschrikkelijk, zal toch niet waar zijn dat ie gepakt was door een beest????
We konden dus op zoek naar een nieuwe haan. Dit was echt erg.
We gingen een beetje terneergeslagen naar bed; Hij was zo mooi, hadden we maar enz. enz. Schuldgevoelens alom.
Vanochtend tegen half zes schrok ik wakker: Wim was ook al wakker hij zei me dat hij een haan hoorde kraaien (?) Hij trok zijn kleren aan en ging naar buiten. Kwam even later weer terug met de mededeling dat "onze" haan op het dak zat van de garage en wilde dat ik mee ging naar buiten. Dus ook snel iets warmers aangetrokken en mee. Haan niet meer op dak, hoorde hem kukelen in de tuin van de politieman........ wij er heen, hij rende door het gras daar en wij er achter aan, hem de goede kant opgedreven en gelukkig rende hij via het hek onze tuin weer in!!!!
Ik kon hem pakken en zette hem onder zwaar protest weer terug in het hok. Gelukkig is ie dus weer terug. vanavond zullen we hem naar het binnenhok moeten leiden, anders moeten we er waarschijnlijk weer achteraan. Over een paar dagen zal hij het zelf hopelijk snappen dat ie 's avonds op stok kan samen met zijn nieuwe vriendinnen.
vrijdag 11 april 2014
Wat is het een prachtig voorjaar.
Sinds een paar weken genieten we volop van een schitterend voorjaar, af en toe nog een klein beetje nachtvorst maar verder bijna iedere dag prachtig weer. Wim heeft gisteren al voor de vierde achtereenvolgende week gemaaid. Op zich is dat al bijzonder, maar het gras groeit als kool.
Omdat hij zo aan zijn gazonnetje gehecht is en de grond erg veel klei bevat en spitten een dievenklus is heb ik, eigenwijs als ik ben, van twee pallets kleine moestuintjes gemaakt en daar erwtjes en radijsjes in gezaaid en 6 sla-plantjes neergezet onder een plastic fles tegen de vorst. Hopen dat onze katten het niet als kattenbak gaan gebruiken.
Onze kippies hebben zwaar te lijden onder het gewicht van meneer haan!!! twee van de 10 zijn inmiddels overleden aan de gevolgen van zijn driften.
Maar eitjes leggen doen ze prima, we denken erover om de haan te (laten) slachten en een krielhaan aan te schaffen. Maar wie kunnen we vragen dit voor ons te doen? De haan is nl nogal snel geïrriteerd als wij in de buurt zijn en beschermt zijn vrouwtjes nogal. Hem vangen zal zonder handschoenen niet gaan vrees ik.
Afgelopen weekend was het onze 2de Salon de la Coutellerie in Langres: ook daar prachtig weer en een flinke hoeveelheid bezoekers. Ik heb me alleen erg geërgerd aan meneer de voorzitter van de confrérie. PB. Dat zou natuurlijk niet moeten mogen , maar aangezien hij de hele salon in zijn eentje regelneeft en niemand weet van de hoed en de rand, kan dat nogal vervelend zijn! Zo worden er daardoor dingen over het hoofd gezien, zijn andere dingen erg impulsief en amateuristisch.
Ik herinner me nog het Ladies' Circle congres in 1991 in Schiedam/Rotterdam; we hadden toen voor elk onderdeel een draaiboek. Iedereen was op de hoogte en in het draaiboek stond van minuut naar minuut omschreven wat er gebeurde en wie daarvoor verantwoordelijk is/was! Afgelopen weekend was dat niet het geval , niemand wist hoe en wat en hij heeft ook niets op papier, alles zit in zijn hoofd, gevolg: niemand weet iets en dat is erg onaangenaam. Ik vind echt dat daarover op de evaluatie vergadering gesproken zal moeten worden. Er zijn natuurlijk ook leden die het allemaal prima vinden dat ze nergens lastig mee worden gevallen, maar als hem iets overkomt is er niemand
op de hoogte! Dat is m.i. foute boel. Ik heb daarom gisteren een aantal aantekeningen gemaakt. Het enige wat me nu te doen staat is aanstaande dinsdag op diplomatieke wijze dit hekele punt aan de orde te stellen. Hoop dat het zal worden begrepen en gewaardeerd!
Omdat hij zo aan zijn gazonnetje gehecht is en de grond erg veel klei bevat en spitten een dievenklus is heb ik, eigenwijs als ik ben, van twee pallets kleine moestuintjes gemaakt en daar erwtjes en radijsjes in gezaaid en 6 sla-plantjes neergezet onder een plastic fles tegen de vorst. Hopen dat onze katten het niet als kattenbak gaan gebruiken.
Onze kippies hebben zwaar te lijden onder het gewicht van meneer haan!!! twee van de 10 zijn inmiddels overleden aan de gevolgen van zijn driften.
Maar eitjes leggen doen ze prima, we denken erover om de haan te (laten) slachten en een krielhaan aan te schaffen. Maar wie kunnen we vragen dit voor ons te doen? De haan is nl nogal snel geïrriteerd als wij in de buurt zijn en beschermt zijn vrouwtjes nogal. Hem vangen zal zonder handschoenen niet gaan vrees ik.
Afgelopen weekend was het onze 2de Salon de la Coutellerie in Langres: ook daar prachtig weer en een flinke hoeveelheid bezoekers. Ik heb me alleen erg geërgerd aan meneer de voorzitter van de confrérie. PB. Dat zou natuurlijk niet moeten mogen , maar aangezien hij de hele salon in zijn eentje regelneeft en niemand weet van de hoed en de rand, kan dat nogal vervelend zijn! Zo worden er daardoor dingen over het hoofd gezien, zijn andere dingen erg impulsief en amateuristisch.
Ik herinner me nog het Ladies' Circle congres in 1991 in Schiedam/Rotterdam; we hadden toen voor elk onderdeel een draaiboek. Iedereen was op de hoogte en in het draaiboek stond van minuut naar minuut omschreven wat er gebeurde en wie daarvoor verantwoordelijk is/was! Afgelopen weekend was dat niet het geval , niemand wist hoe en wat en hij heeft ook niets op papier, alles zit in zijn hoofd, gevolg: niemand weet iets en dat is erg onaangenaam. Ik vind echt dat daarover op de evaluatie vergadering gesproken zal moeten worden. Er zijn natuurlijk ook leden die het allemaal prima vinden dat ze nergens lastig mee worden gevallen, maar als hem iets overkomt is er niemand
op de hoogte! Dat is m.i. foute boel. Ik heb daarom gisteren een aantal aantekeningen gemaakt. Het enige wat me nu te doen staat is aanstaande dinsdag op diplomatieke wijze dit hekele punt aan de orde te stellen. Hoop dat het zal worden begrepen en gewaardeerd!
Abonneren op:
Posts (Atom)