Vandaag zaterdag de 13de en ik werk in museum, het seizoen raakt teneinde en het bezoekersaantal is duidelijk stukken minder geweest dan vorig jaar. Gisteren bijvoorbeeld de hele dag geen mens gezien tot iets over vijven, toen stapten er nog snel twee Belgen binnen. Zo'n dag duurt dan wel verschrikkelijk lang, maar ja je kunt de mensen moeilijk van de straat plukken!
Vanochtend is het wel ene beetje druk, een groep van 20 personen en zo meteen nog ene groep van om en nabij de 15. Zij wilden eigenlijk ook om 10 uur komen, maar ik heb aan de telefoon netjes uitgelegd dat dat wat moeilijk is, twee groepen op dezelfde tijd. Dus hoop dat ze inderdaad doen wat er is afgesproken en tegen 11 uur hier zullen zijn. (heb een poosje geleden een keurig geformuleerde zin opgeschreven om duidelijk te maken dat twee groepen op hetzelfde tijdstip de kwaliteit van het bezoek niet echt bevordert, het is een prachtige volzin geworden die ik dan even spieken kan als het euvel zich voordoet!)
Dit is mijn laatste echte werkweek van het seizoen, de maand oktober is het museum voor individuele bezoeken gesloten en ontvangen we slechts groepen op afspraak. Daarna gaan de deuren dicht en moet alles in het werk gesteld worden om de nieuwe "tijdelijke" expositie op te zetten. Ik heb het lichtblauwe vermoeden dat onze "conservatrice" nog weinig concreets op papier heeft voor het wijzigen van decor, het afbreken van de oude en het inrichten van de nieuwe tentoonstelling. Maar dat is niet mijn probleem. Ze is niet echt sterk in het maken van een planning en AM maakt zich wel verschrikkelijk veel zorgen want zij is vaak degene die dan de klappen op moet vangen. Tegelijkertijd gaat ASdC natuurlijk met zwangerschap verlof dus dat scheelt haar ook een hoop hulp. Ik heb nog steeds geen antwoord of ik in de winterperiode terug mag komen voor bijvoorbeeld twee dagen per week. Het gemeentebestuur werkt niet echt zo vlotjes. Ik wacht het af, financieel gezien is het geen vooruitgang en zal de WW wel weer lekker moeilijk gaan doen, hen kennende!
Voor mezelf zou ik het wel fijn vinden om te helpen inrichten, maar af en toe is "mevrouw" heel erg lastig. Dus of het altijd mee zal vallen??????
En dan de week van de 21ste september eindelijk na zo veel jaar eens samen echt op vakantie. Met het vliegtuig naar Faro Portugal en staat er ene bezoekje aan W&M vB op het programma. Ook zij zijn in 2007 geëmigreerd, dus ben nieuwsgierig naar hun verhalen en nieuwe woonplaats.
Wim ziet een beetje op tegen het vliegen, vooral na het verschrikkelijke ongeval van de MH17.
(Maar als we gaan gaan we in ieder geval samen) Zijn blij dat C&EV in ons huis zullen zijn om de beestenboel te verzorgen. Wel ben ik bezig alles op papier te zetten voor hen, want zij komen zondag pas erg laat aan en wij vertrekken per auto naar Orly maandagochtend dus veel tijd voor een uitgebreide overdracht zal er niet zijn.
Maar CV is vaker bij ons geweest, dus ik heb er het volste vertrouwen in dat het goed zal gaan.
Wij gaan proberen even alles te "vergeten" en tijd te maken voor ontspanning, cultuur snuiven en misschien ook wel lekker eten? Eigenlijk kunnen we het ons niet permitteren, maar we zijn er zooo aan toe! We hebben onszelf vanaf 2007 niet echt veel gegund, vorig jaar het reisje naar Marieke in Vernioz en omstreken en het bezoek aan de vrienden in Zwitserland, maar verder niet echt iets schokkends. Nu dus met het vliegtuig (een supergoedkoop ticket, maar het addertje onder het gras van de bagage die je apart moet betalen) naar Orly, auto daar parkeren want op de terugweg komen we zo laat aan dat een trein niet meer rijdt. Een auto huren en B&B voor de overnachtingen op het verblijf bij W&M na. Wim heeft nog zo ontzettend veel vakantiedagen staan, die hij nooit en te nimmer op zal kunnen nemen en die op een gegeven moment ook verjaren, dus gevraagd er een aantal uit te betalen. Hebben we in ieder geval een beetje zakgeld.
Marieke's verhuizing heeft toch wel een flinke aanslag op onze portemonnee gepleegd. Maar ach je gunt het eerder je dochter dan jezelf, toch?
zaterdag 13 september 2014
vrijdag 5 september 2014
Wat een vooruitgang.
Zaterdagochtend nam ik afscheid van Manon want die wilde na wat boodschappen in de supermarkt toch ook op huis aan. En ik moest dat weekend werken. Vond het jammer maar het was niet anders.
Halverwege de ochtend kreeg ik een telefoontje van haar, ook zij vond het uiteindelijk niet leuk om zo weg te gaan zonder een momentje voor onszelf, dus stelde ze voor naar Nogent te komen en samen ene hapje te eten. Zo gezegd, zo gedaan. We gingen naar "le Campagnard" en omdat we beiden niet echt erg veel eetlust hadden bestelden we een pizza roquefort/rauweham en deelden we die. Het was echt super lekker! Tegen mijn principes een glas thee erbij i.p.v. een wijntje en konden we toch nog fijn even samen kletsen. Om vijf voor twee stonden we weer voor het museum en vertrok ze naar Schiedam. Altijd weer fijn om haar in mijn buurt te hebben.
De rest van de week verliep rustig, wel stond de achterkamer inmiddels vol met spullen voor Anne-Laure en Marieke. Donderdag bracht Wim Dunkan, met de Renault vier, naar het pension en 's-avonds pakten we de auto in. Vrijdagochtend om half zes eruit en om kwart over zes op weg naar Marquette-lez-Lille, dat is dus weer een paar kilometers meer dan het oude adres.
De sleuteloverdracht in aanwezigheid van een "huissier" zou om 10 uur plaats hebben. Omdat we toch best wat spullen hadden, waaronder Marieke's matras reden we dus meteen nar het nieuwe optrekje van de dames! Leuke buurt, voor Marieke een eigen parkeerplaats op ene klein binnenplaatsje en in het pand twee trappen op en dan ben je bij hen. Wat een verschil!!!!! het is niet echt enorm veel ruimer, maar er zijn veel veluxramen, dus veel licht, het is er schoon, je kunt luchten en op de een of andere manier is het er ook knus, met de eiken balken en de indeling.
We begonnen met sjouwen, want ook de saxo zat vol! Van pa B geen spoor! (hadden dat ook eigenlijk niet verwacht) De poesjes (3) zaten in hun vervoermandjes en bleven redelijk rustig. Na veel , trappen op en af was alles boven en vertrokken Wim en Marieke en ik beiden weer naar het oude huisje. Daar was het onaangenaam benauwd en een grote puinhoop. Auto's weer vol en op nieuwe adres alles weer uitgeladen. Pa B kwam met een nieuwe koelkast met vriesgedeelte en samen met Wim brachten ze die naar boven. Ook wilde hij per se het oude, vieze, niet uitziende matras per se naar het nieuwe apart brengen. Marieke was in alle staten, het was vies en ze hadden het niet meer nodig. Pa B had in z'n hoofd het op de mezzanine te leggen voor logees (zijn andere dochter zeker!) nou echt niet, wij waren er alledrie faliekant op tegen. Het heeft heel erg veel voeten in de aarde gekost hem ervan te overtuigen dat hij het beter mee terug kon nemen. Ook zijn vriendin was erbij, maar handjes uit de mouwen nee dat was er niet bij. Ze haalden nog de wasmachine op en brachten weer de lattenbodem mee van het te grote ledikant, maar ook dit ging hier weer niet de trap op naar boven, dus wat moest er dan mee??????? Meenemen wilde hij niet, dus aan het eind van de dag stond het nog steeds beneden in het pand en heeft Marieke er een papier opgeplakt dat het tijdelijk daar staat. Nu hopen dat het verkocht kan worden of weggehaald want huiseigenaar gaat dit vast niet leuk vinden. Wasmachine was natuurlijk een k....klus, maar het is gelukt en een kwartiertje later draaide ik de eerste was! Meneer B en zijn vriendin hadden geen tijd meer dus vertrokken (?) Meisjes hadden het overzicht een beetje verloren! maar er kwam schot in de dozen en de tassen, alles kreeg een plek
en nadat we met z'n viertjes het houten ledikant hadden neergezet, restte nog het opmaken van het bed. helaas bleek er geen schoon linnen goed voorhanden en toen ik het dekbedhoes verwijderde schrok ik me een hoedje! Het dekbed en de kussens zagen er niet erg fris meer uit. Wassen en op laten drogen was geen optie dus het werd vuilnisbak en zijn we met twee autoos naar IKEA gereden. die zit vlakbij en daar hebben Wim en ik voor de dametjes een nieuw dekbed, dekbedhoes, matrasbeschermer, twee nieuwe kussens gekocht en nog wat kleine losse spulletjes. Zo konden ze 's avonds in een schoon fris huis in een schoon bed slapen! We hebben met z'n viertjes in de cafetaria gegeten en op de parkeerplaats elkaar gedag gezegd. We reden om 21.00 uur weg uit Lille en op de Tom tom zagen we dat we niet voor 2.00 uur thuis zouden zijn. Onderweg, we waren bijna halverwege, typte ik een smsje in voor Marieke en toen voelde en hoorde ik een enorme klap: een vos op de bumper, maar schade valt gelukkig mee, je schrikt je kapot! Gelukkig is en blijft Wim een super chauffeur, hij bleef kalm en beheerst, ik weet niet hoe mijn reactie geweest zou zijn! We waren om kwart voor twee thuis, moe en versleten. Gelukkig waren we zaterdags beiden vrij en konden we het er 's ochtends even van nemen.
De meisjes hadden de eerste nacht niet echt geweldig geslapen, dankzij de poesjes die nog aan de nieuwe situatie moesten wennen, maar ze zitten er keurig bij. Nu hopen dat A-L met het anti-wagenziek bandje van de Hema niet al te veel last zal hebben van wagenziekte tijdens de dagelijkse rit van en naar de faculteit!
Halverwege de ochtend kreeg ik een telefoontje van haar, ook zij vond het uiteindelijk niet leuk om zo weg te gaan zonder een momentje voor onszelf, dus stelde ze voor naar Nogent te komen en samen ene hapje te eten. Zo gezegd, zo gedaan. We gingen naar "le Campagnard" en omdat we beiden niet echt erg veel eetlust hadden bestelden we een pizza roquefort/rauweham en deelden we die. Het was echt super lekker! Tegen mijn principes een glas thee erbij i.p.v. een wijntje en konden we toch nog fijn even samen kletsen. Om vijf voor twee stonden we weer voor het museum en vertrok ze naar Schiedam. Altijd weer fijn om haar in mijn buurt te hebben.
De rest van de week verliep rustig, wel stond de achterkamer inmiddels vol met spullen voor Anne-Laure en Marieke. Donderdag bracht Wim Dunkan, met de Renault vier, naar het pension en 's-avonds pakten we de auto in. Vrijdagochtend om half zes eruit en om kwart over zes op weg naar Marquette-lez-Lille, dat is dus weer een paar kilometers meer dan het oude adres.
De sleuteloverdracht in aanwezigheid van een "huissier" zou om 10 uur plaats hebben. Omdat we toch best wat spullen hadden, waaronder Marieke's matras reden we dus meteen nar het nieuwe optrekje van de dames! Leuke buurt, voor Marieke een eigen parkeerplaats op ene klein binnenplaatsje en in het pand twee trappen op en dan ben je bij hen. Wat een verschil!!!!! het is niet echt enorm veel ruimer, maar er zijn veel veluxramen, dus veel licht, het is er schoon, je kunt luchten en op de een of andere manier is het er ook knus, met de eiken balken en de indeling.
We begonnen met sjouwen, want ook de saxo zat vol! Van pa B geen spoor! (hadden dat ook eigenlijk niet verwacht) De poesjes (3) zaten in hun vervoermandjes en bleven redelijk rustig. Na veel , trappen op en af was alles boven en vertrokken Wim en Marieke en ik beiden weer naar het oude huisje. Daar was het onaangenaam benauwd en een grote puinhoop. Auto's weer vol en op nieuwe adres alles weer uitgeladen. Pa B kwam met een nieuwe koelkast met vriesgedeelte en samen met Wim brachten ze die naar boven. Ook wilde hij per se het oude, vieze, niet uitziende matras per se naar het nieuwe apart brengen. Marieke was in alle staten, het was vies en ze hadden het niet meer nodig. Pa B had in z'n hoofd het op de mezzanine te leggen voor logees (zijn andere dochter zeker!) nou echt niet, wij waren er alledrie faliekant op tegen. Het heeft heel erg veel voeten in de aarde gekost hem ervan te overtuigen dat hij het beter mee terug kon nemen. Ook zijn vriendin was erbij, maar handjes uit de mouwen nee dat was er niet bij. Ze haalden nog de wasmachine op en brachten weer de lattenbodem mee van het te grote ledikant, maar ook dit ging hier weer niet de trap op naar boven, dus wat moest er dan mee??????? Meenemen wilde hij niet, dus aan het eind van de dag stond het nog steeds beneden in het pand en heeft Marieke er een papier opgeplakt dat het tijdelijk daar staat. Nu hopen dat het verkocht kan worden of weggehaald want huiseigenaar gaat dit vast niet leuk vinden. Wasmachine was natuurlijk een k....klus, maar het is gelukt en een kwartiertje later draaide ik de eerste was! Meneer B en zijn vriendin hadden geen tijd meer dus vertrokken (?) Meisjes hadden het overzicht een beetje verloren! maar er kwam schot in de dozen en de tassen, alles kreeg een plek
en nadat we met z'n viertjes het houten ledikant hadden neergezet, restte nog het opmaken van het bed. helaas bleek er geen schoon linnen goed voorhanden en toen ik het dekbedhoes verwijderde schrok ik me een hoedje! Het dekbed en de kussens zagen er niet erg fris meer uit. Wassen en op laten drogen was geen optie dus het werd vuilnisbak en zijn we met twee autoos naar IKEA gereden. die zit vlakbij en daar hebben Wim en ik voor de dametjes een nieuw dekbed, dekbedhoes, matrasbeschermer, twee nieuwe kussens gekocht en nog wat kleine losse spulletjes. Zo konden ze 's avonds in een schoon fris huis in een schoon bed slapen! We hebben met z'n viertjes in de cafetaria gegeten en op de parkeerplaats elkaar gedag gezegd. We reden om 21.00 uur weg uit Lille en op de Tom tom zagen we dat we niet voor 2.00 uur thuis zouden zijn. Onderweg, we waren bijna halverwege, typte ik een smsje in voor Marieke en toen voelde en hoorde ik een enorme klap: een vos op de bumper, maar schade valt gelukkig mee, je schrikt je kapot! Gelukkig is en blijft Wim een super chauffeur, hij bleef kalm en beheerst, ik weet niet hoe mijn reactie geweest zou zijn! We waren om kwart voor twee thuis, moe en versleten. Gelukkig waren we zaterdags beiden vrij en konden we het er 's ochtends even van nemen.
De meisjes hadden de eerste nacht niet echt geweldig geslapen, dankzij de poesjes die nog aan de nieuwe situatie moesten wennen, maar ze zitten er keurig bij. Nu hopen dat A-L met het anti-wagenziek bandje van de Hema niet al te veel last zal hebben van wagenziekte tijdens de dagelijkse rit van en naar de faculteit!
zondag 24 augustus 2014
Een huis vol.
Wim is het er nog steeds niet mee eens. Hij vindt het niet fijn mensen boven zijn hoofd. Ik begrijp het wel; je hoort de krakende vloer, de sanibroyeur, de deuren van de douche enz. enz. Dat is als je zelf wilt slapen niet altijd even prettig, zeker als je zoals hij vroeg op moet! Afgelopen maand was het toch even een komen en gaan van bezoek. Eerst AR die vanuit Duitsland terug naar huis reed en bij ons zou slapen, bedoeling was dat ze rond half acht aan zou komen, maar ze kwam veel wegwerkzaamheden tegen, vertrok later dan de bedoeling was en arriveerde in het pikkedonker tegen 23.00 uur! Ze had nog niet gegeten en ik had een bord voor haar apart gezet. omdat we elkaar alleen via mail en Facebook kenden, maakten we dus vrij laat echt kennis met elkaar. Ze had haar kleine oude, blinde hondje Sammy bij zich, daar was Dunkan niet echt blij mee. Vrij laat naar bed, terwijl Wim al in bed was gekropen voor zij was gearriveerd. 's Ochtend samen met haar ontbeten en omdat ze helaas geen tijd om mee te gaan naar museum (zij had mij geholpen met de Duitse vertalingen) vertrok ze tegelijkertijd met mij richting Lyon.
De 11de augustus kregen we W&H H op bezoek, samen met CS en haar leuke hond Borre. De laatste een jonge bordercollie moest even wennen aan Dunkan, maar dat ging uiteindelijk vrij snel, we maakten 's middags een flinke wandeling en Dunkan (ik zeg al een hele tijd dat hij best los kan lopen, maar Wim wilde dat niet) mocht los en amuseerde zich samen met Borre, was wel heel erg moe en heeft heel weinig uithoudingsvermogen maar heeft het wel gered! En hij bleef keurig in de buurt, keek af en toe even of wij nog in de buurt waren.
Wim was 's avonds ook vrij dus konden we bijtijds met elkaar aan tafel en deden zij mijn uitgebreide diner alle eer aan. De lamsbout van het door ons gekochte en geslachte lam was meer dan lekker in mijn slowcooker gestoofd. Bijna 10 uur opgestaan en viel helemaal uit elkaar! We aten vijgen uit eigen tuin met geitenkaas als voorafje. W&H hebben een 60-tal boeken achtergelaten, ik heb daar een lijst van gemaakt en wil proberen ze te verkopen, heb de lijst aan diverse Nederlanders in Frankrijk gestuurd via mail en wacht het af. Anders toch nog een keer een dagje op een brocante staan?????
Dinsdagavond belde Marieke op ze was de week ervoor geslaagd voor haar rijbewijs en was niet in erg in haar hum, had een beetje genoeg van hun logee (zusje AL) en dus stelde ik haar voor donderdags de trein te pakken en naar ons toe te komen! Was wel even een duur treinkaartje maar we hadden haar ook alweer een tijd niet gezien. Ze was duidelijk opgelucht en kwam even bijtanken.
terwijl Marieke er dus al was kregen we bezoek van J&M v.d.B, hun kleine autootje puilde uit van de spullen: boodschappen, kleding voor mij, schoenen voor mij, cadeautjes! Vorige jaar na een periode van dik 40 jaar uit beeld, bezochten zij ons en dat was zo goed bevallen dat ze het leuk vonden een paar dagen bij ons door te brengen. Dit keer was ik vrij en kon ik met hen op pad.
Zaterdag gingen we naar Dijon, gelukkig troffen we het met het weer! Zondag lekker van het uitgebreide ontbijt genoten. Vervolgens naar Emmaus in foulain, daar kochten zij een oude radio, J was er mee in zijn sas, Marijke kocht likeurglaasjes en een heel leuk theeserviesje voor Marieke en AL. Zelf kocht ik een lamp voor haar voor boven de eettafel, moeten alleen even het snoer verlengen! Maandag na het ontbijt vertrokken ze, bed netjes afgehaald door M en we hadden een flinke was.
Marieke reed in die dagen dagelijks flink wat kilometers met de Saxo en gaf aan dat ze graag "haar" Saxo mee nam naar Lille en niet wilde wachten tot wij volgende week haar met de verhuizing gaan helpen. In eerste instantie vonden wij het nogal wat: net je rijbewijs en dan dik 400 kilometer naar Lille. Aan de andere kant, we weten dat ze goed rijdt, serieus is en dus besloten we dat het okay was; maar dan wel via de nationale en geen tolwegen! Met haar A op de auto mag ze niet harder dan 110 km/uur. Ze besloot, na overleg met ons op vrijdagochtend te vertrekken. Kwart voor negen toeterde ze en reed de straat uit! Ze hield mij via telefoon en sms op de hoogte en alles ging voorspoedig om 16.00 was ze thuis! Ook haar bed weer verschoond want Manon zou op de terugweg van haar trip door Slovenië, Kroatië, Venetië, Milaan, Turijn en Lac de Monteynard bij ons langskomen.
Dat werd een dag eerder, haar Fransoos kwam niet opdagen en ze had het koud in haar tentje. Het zat tegen onderweg en ze kwam pas tegen 21.00 uur aan dus samen gegeten en naar bed, bij het ontbijt elkaar gedag gezegd want ik moest werken. In de loop van de ochtend belde ze en stelde voor tussen de middag samen te ten, dat hebben we gedaan en zodoende konden we nog even gezellig samen babbelen tijdens het genot van een pizza met rauweham en roquefort!
Heerlijk om de meiden dus weer even te hebben kunnen knuffelen! Marieke zien we komende week, Manon dat zal wel weer even duren (jammer genoeg)
De 11de augustus kregen we W&H H op bezoek, samen met CS en haar leuke hond Borre. De laatste een jonge bordercollie moest even wennen aan Dunkan, maar dat ging uiteindelijk vrij snel, we maakten 's middags een flinke wandeling en Dunkan (ik zeg al een hele tijd dat hij best los kan lopen, maar Wim wilde dat niet) mocht los en amuseerde zich samen met Borre, was wel heel erg moe en heeft heel weinig uithoudingsvermogen maar heeft het wel gered! En hij bleef keurig in de buurt, keek af en toe even of wij nog in de buurt waren.
Wim was 's avonds ook vrij dus konden we bijtijds met elkaar aan tafel en deden zij mijn uitgebreide diner alle eer aan. De lamsbout van het door ons gekochte en geslachte lam was meer dan lekker in mijn slowcooker gestoofd. Bijna 10 uur opgestaan en viel helemaal uit elkaar! We aten vijgen uit eigen tuin met geitenkaas als voorafje. W&H hebben een 60-tal boeken achtergelaten, ik heb daar een lijst van gemaakt en wil proberen ze te verkopen, heb de lijst aan diverse Nederlanders in Frankrijk gestuurd via mail en wacht het af. Anders toch nog een keer een dagje op een brocante staan?????
Dinsdagavond belde Marieke op ze was de week ervoor geslaagd voor haar rijbewijs en was niet in erg in haar hum, had een beetje genoeg van hun logee (zusje AL) en dus stelde ik haar voor donderdags de trein te pakken en naar ons toe te komen! Was wel even een duur treinkaartje maar we hadden haar ook alweer een tijd niet gezien. Ze was duidelijk opgelucht en kwam even bijtanken.
terwijl Marieke er dus al was kregen we bezoek van J&M v.d.B, hun kleine autootje puilde uit van de spullen: boodschappen, kleding voor mij, schoenen voor mij, cadeautjes! Vorige jaar na een periode van dik 40 jaar uit beeld, bezochten zij ons en dat was zo goed bevallen dat ze het leuk vonden een paar dagen bij ons door te brengen. Dit keer was ik vrij en kon ik met hen op pad.
Zaterdag gingen we naar Dijon, gelukkig troffen we het met het weer! Zondag lekker van het uitgebreide ontbijt genoten. Vervolgens naar Emmaus in foulain, daar kochten zij een oude radio, J was er mee in zijn sas, Marijke kocht likeurglaasjes en een heel leuk theeserviesje voor Marieke en AL. Zelf kocht ik een lamp voor haar voor boven de eettafel, moeten alleen even het snoer verlengen! Maandag na het ontbijt vertrokken ze, bed netjes afgehaald door M en we hadden een flinke was.
Marieke reed in die dagen dagelijks flink wat kilometers met de Saxo en gaf aan dat ze graag "haar" Saxo mee nam naar Lille en niet wilde wachten tot wij volgende week haar met de verhuizing gaan helpen. In eerste instantie vonden wij het nogal wat: net je rijbewijs en dan dik 400 kilometer naar Lille. Aan de andere kant, we weten dat ze goed rijdt, serieus is en dus besloten we dat het okay was; maar dan wel via de nationale en geen tolwegen! Met haar A op de auto mag ze niet harder dan 110 km/uur. Ze besloot, na overleg met ons op vrijdagochtend te vertrekken. Kwart voor negen toeterde ze en reed de straat uit! Ze hield mij via telefoon en sms op de hoogte en alles ging voorspoedig om 16.00 was ze thuis! Ook haar bed weer verschoond want Manon zou op de terugweg van haar trip door Slovenië, Kroatië, Venetië, Milaan, Turijn en Lac de Monteynard bij ons langskomen.
Dat werd een dag eerder, haar Fransoos kwam niet opdagen en ze had het koud in haar tentje. Het zat tegen onderweg en ze kwam pas tegen 21.00 uur aan dus samen gegeten en naar bed, bij het ontbijt elkaar gedag gezegd want ik moest werken. In de loop van de ochtend belde ze en stelde voor tussen de middag samen te ten, dat hebben we gedaan en zodoende konden we nog even gezellig samen babbelen tijdens het genot van een pizza met rauweham en roquefort!
Heerlijk om de meiden dus weer even te hebben kunnen knuffelen! Marieke zien we komende week, Manon dat zal wel weer even duren (jammer genoeg)
vrijdag 8 augustus 2014
Een "geslaagd" jaar voor onze dochter!
Vorig jaar om deze tijd, werkte Marieke op de camping in de buurt van Lyon (blindedarmontsteking e.d.. dat herinneren jullie je vast nog wel) en trof ze voorbereidingen om definitief uit huis te gaan.
Haar karakter maakte het haar en ons vaak erg moeilijk en ook al hadden wij moeite met haar beslissing en adviseerden wij haar toch haar laatste schooljaar op het lyceum in Chaumont af te maken: haar besluit stond vast ze was 18 en wilde het huis uit!
Begin september verhuisden wij haar spulletjes en ging ze samenwonen met Anne-Laure.
Het was voor ons allemaal erg wennen. Ons leven als koppel , Wim en ik, werd beduidend anders. Het was best gek ineens weer samen te zijn, zonder ruzies in de weekenden als ze thuis was, het werd een compleet ander gezinsleven. Maar ook voor haar was het duidelijk een heel ander leven. Voor jezelf zorgen, je minimale budget in de gaten houden, de eindjes aan elkaar knopen, het samen redden, het appartementje op orde houden en studeren! We kregen af en toe een noodkreet; geld tekort, probleempjes op lossen of een melding van het je niet lekker voelen, die telefoontjes kregen we zo nu en dan.
We hebben elkaar gedurende het eerste jaar slechts nog 2x gezien, in begin december en recent om een nieuw, ruimer, gezelliger en gezonder appartement te zoeken, want het krot waar de meiden nu zitten is verre van leefbaar. Ramen sluiten nauwelijks, veel ruimte is er niet en overal komt schimmel en vocht te voorschijn. En inmiddels hebben ze ook nog eens 3 poezen.
Gelukkig hebben we een keurig nieuw appartement gevonden, wij hebben het nog niet gezien, maar alles staat op stapel om hen samen op 29 augustus samen te verhuizen.
Ook met de studie ging het goed, Anne-Laure slaagde voor license1 psychologie en Marieke haalde haar BAC S! Echt ongelofelijk knap van beide meiden! Het veranderen van school, het autonoom zijn en het dan ook nog redden met keurige cijfers en slagen voor een einddiploma wetenschap waar wiskunde een hoofdvak is! Chapeau als de juf van de basisschool dit hoort, gaat ze het niet geloven, vroeger had Marieke enorme moeite met rekenen). Ze heeft zich inmiddels ook ingeschreven op de faculteit en gaat net als Anne-Laure ook psychologie doen. Wij vinden dat best wel jammer want in onze optiek zou ze er verstandiger aan doen om talen te doen, ze is best goed in Engels en had op eindexamen 20/20 voor Nederlands!!! maar zij heeft een andere keus in gedachten en dat respecteren wij.
En jl. dinsdag slaagde ze ook voor haar rijbewijs, gevolg dat wij als we eind van de maand die kant oprijden tegelijkertijd de SAXO meenemen. Die had Wim voor haar gekocht en die zullen we dus (vooral ik) gaan missen. Aanstaande dinsdag gaat ie nog even naar de apk in de hoop dat er geen gekke dingen opduiken en dan kan het autootje mee naar Lille, ze hebben naast het huis een eigen parkeerplaats en dan kunnen ze een keer per week naar de Lidl uitgebreid boodschappen doen, want dat is lopend een beetje erg ver weg. Auto is niet bedoeld om mee naar de uni te rijden want zoveel centjes hebben ze niet te makken en de diesel is tegenwoordig ook niet echt goedkoop, denk dat een studenten kaart openbaar vervoer voordeliger zal zijn.
Haar karakter maakte het haar en ons vaak erg moeilijk en ook al hadden wij moeite met haar beslissing en adviseerden wij haar toch haar laatste schooljaar op het lyceum in Chaumont af te maken: haar besluit stond vast ze was 18 en wilde het huis uit!
Begin september verhuisden wij haar spulletjes en ging ze samenwonen met Anne-Laure.
Het was voor ons allemaal erg wennen. Ons leven als koppel , Wim en ik, werd beduidend anders. Het was best gek ineens weer samen te zijn, zonder ruzies in de weekenden als ze thuis was, het werd een compleet ander gezinsleven. Maar ook voor haar was het duidelijk een heel ander leven. Voor jezelf zorgen, je minimale budget in de gaten houden, de eindjes aan elkaar knopen, het samen redden, het appartementje op orde houden en studeren! We kregen af en toe een noodkreet; geld tekort, probleempjes op lossen of een melding van het je niet lekker voelen, die telefoontjes kregen we zo nu en dan.
We hebben elkaar gedurende het eerste jaar slechts nog 2x gezien, in begin december en recent om een nieuw, ruimer, gezelliger en gezonder appartement te zoeken, want het krot waar de meiden nu zitten is verre van leefbaar. Ramen sluiten nauwelijks, veel ruimte is er niet en overal komt schimmel en vocht te voorschijn. En inmiddels hebben ze ook nog eens 3 poezen.
Gelukkig hebben we een keurig nieuw appartement gevonden, wij hebben het nog niet gezien, maar alles staat op stapel om hen samen op 29 augustus samen te verhuizen.
Ook met de studie ging het goed, Anne-Laure slaagde voor license1 psychologie en Marieke haalde haar BAC S! Echt ongelofelijk knap van beide meiden! Het veranderen van school, het autonoom zijn en het dan ook nog redden met keurige cijfers en slagen voor een einddiploma wetenschap waar wiskunde een hoofdvak is! Chapeau als de juf van de basisschool dit hoort, gaat ze het niet geloven, vroeger had Marieke enorme moeite met rekenen). Ze heeft zich inmiddels ook ingeschreven op de faculteit en gaat net als Anne-Laure ook psychologie doen. Wij vinden dat best wel jammer want in onze optiek zou ze er verstandiger aan doen om talen te doen, ze is best goed in Engels en had op eindexamen 20/20 voor Nederlands!!! maar zij heeft een andere keus in gedachten en dat respecteren wij.
En jl. dinsdag slaagde ze ook voor haar rijbewijs, gevolg dat wij als we eind van de maand die kant oprijden tegelijkertijd de SAXO meenemen. Die had Wim voor haar gekocht en die zullen we dus (vooral ik) gaan missen. Aanstaande dinsdag gaat ie nog even naar de apk in de hoop dat er geen gekke dingen opduiken en dan kan het autootje mee naar Lille, ze hebben naast het huis een eigen parkeerplaats en dan kunnen ze een keer per week naar de Lidl uitgebreid boodschappen doen, want dat is lopend een beetje erg ver weg. Auto is niet bedoeld om mee naar de uni te rijden want zoveel centjes hebben ze niet te makken en de diesel is tegenwoordig ook niet echt goedkoop, denk dat een studenten kaart openbaar vervoer voordeliger zal zijn.
vrijdag 1 augustus 2014
Wat een geluk om een handige man te hebben.
JL.. maandagavond was inderdaad de geul gedicht en was het aan Wim om alles aan te sluiten, maar omdat monsieur le maire het anders wilde hadden we er een probleem bij. Dinsdagochtend na zijn werk in de stromende regen wilde Wim beginnen met de aansluitingen, bij onze muur was het even wringen, maar dat lukte, beneden bij de put mocht het dus niet rechtstreeks in de put, zoals ze bij de buuf hadden gedaan. (i.v.m. stank van de septic tank???). Als je een rondje door het dorp loopt, kom je echter veel ergere dingen tegen , maar ja dat zijn Fransen hè???? Dus we moesten persé aansluiten direct op de collector en dan moest dus de straat open. Dat betekent asfalt eraf, graven, aansluiten= een gat boren in een betonnen put (dat doe je ook niet even zomaar!) en dan weer dicht en opnieuw asfalteren. Wim en ik vreesden met grote vreze.
Mannetje groef ene gat naast de put voor ons en Wim begon te graven met de schop, hij stuitte op een oude aansluiting, die met de graafmachine was geraakt en gebroken. Ineens kreeg ik een helder moment; als die buis daar zit dan moet er ook een buis zitten aan de andere kant en waar gaat die dan heen??????
Toen de schoonzoon van de buuf de muur had hersteld vond hij een stukje betonnen afvoerbuis, voor de sier metselde hij dat tussen de stenen. Ik bedacht dat dat dus waarschijnlijk de officiële aansluiting was die we zagen zitten, de vraag alleen bleef: waar gaat dat afvalwater dan naartoe????? Het enige wat we nog konden doen was zoeken naar de deksel van de collector, maar die zat onder het asfalt verstopt, mannetje ging op de grond liggen en wij schonken 10 liter water in de buis, je hoorde het lopen maar waar het heen ging???? Burgemeester kwam natuurlijk nét even langs en bemoeide zich ermee, hij liep naar beneden en opende daar ook een deksel, maar we zagen geen water lopen.
Niemand begreep er iets van, we stopten de tuinslang in het gat en lieten het water lopen, nergens zag je het terug (?) bizar dus. Er restte ons dus niets anders dan het asfalt weg te schrapen door de werklui met graaf-machine en toen we de deksel open hadden begrepen we het; er was wel degelijk een afvoerbuis vanaf onze put en die liep, (niet zoals we verwachtten) naar de straat tegenover ons i.p.v. naar beneden.
We konden dus zonder verdere capriolen onze buis daar meteen op aansluiten. Dat scheelde een enorme klus!!!! Je wil niet weten hoe blij we hiermee waren!
Meneer de burgemeester liet nog wel even weten dat ie een aansluiting van diameter 80 een beetje klein vond, nou jammer dan. ;zo of anders niet!
Woensdag heeft Wim het voor elkaar gekregen en kon de straat en het gat dicht. Gisteren heeft hij de afvoer van de badkamer en de septic tank aangesloten en vandaag zou hij de regenpijp gaan doen. met een beetje geluk is het dus klaar als ik straks thuis kom!
Een hoop ellende en gezeur minder en van de winter geen bevroren afvoerleidingen meer??????
Wat hebben wij geboft zeg!
Mannetje groef ene gat naast de put voor ons en Wim begon te graven met de schop, hij stuitte op een oude aansluiting, die met de graafmachine was geraakt en gebroken. Ineens kreeg ik een helder moment; als die buis daar zit dan moet er ook een buis zitten aan de andere kant en waar gaat die dan heen??????
Toen de schoonzoon van de buuf de muur had hersteld vond hij een stukje betonnen afvoerbuis, voor de sier metselde hij dat tussen de stenen. Ik bedacht dat dat dus waarschijnlijk de officiële aansluiting was die we zagen zitten, de vraag alleen bleef: waar gaat dat afvalwater dan naartoe????? Het enige wat we nog konden doen was zoeken naar de deksel van de collector, maar die zat onder het asfalt verstopt, mannetje ging op de grond liggen en wij schonken 10 liter water in de buis, je hoorde het lopen maar waar het heen ging???? Burgemeester kwam natuurlijk nét even langs en bemoeide zich ermee, hij liep naar beneden en opende daar ook een deksel, maar we zagen geen water lopen.
Niemand begreep er iets van, we stopten de tuinslang in het gat en lieten het water lopen, nergens zag je het terug (?) bizar dus. Er restte ons dus niets anders dan het asfalt weg te schrapen door de werklui met graaf-machine en toen we de deksel open hadden begrepen we het; er was wel degelijk een afvoerbuis vanaf onze put en die liep, (niet zoals we verwachtten) naar de straat tegenover ons i.p.v. naar beneden.
We konden dus zonder verdere capriolen onze buis daar meteen op aansluiten. Dat scheelde een enorme klus!!!! Je wil niet weten hoe blij we hiermee waren!
Meneer de burgemeester liet nog wel even weten dat ie een aansluiting van diameter 80 een beetje klein vond, nou jammer dan. ;zo of anders niet!
Woensdag heeft Wim het voor elkaar gekregen en kon de straat en het gat dicht. Gisteren heeft hij de afvoer van de badkamer en de septic tank aangesloten en vandaag zou hij de regenpijp gaan doen. met een beetje geluk is het dus klaar als ik straks thuis kom!
Een hoop ellende en gezeur minder en van de winter geen bevroren afvoerleidingen meer??????
Wat hebben wij geboft zeg!
vrijdag 25 juli 2014
Een brutaal mens heeft de halve wereld:
Al maanden wachten we op offerte(s) van de diverse aannemers die langs zijn geweest voor de aansluiting van de afwateringsbuizen op de "collecteur" achter ons huis in de straat.
Ze komen na drie keer bellen eindelijk hun afspraak na en nemen dan alles door en beloven ene offerte uit te brengen en vervolgens hoor je dus nooit meer iets, er achteraan bellen heeft weinig zin! Wat ik nog steeds niet kan begrijpen is , waarom komen ze en laten ze je daarna aan je lot over, als je er geen tijd, zin of gelegenheid voor hebt zeg het dan gewoon maar laat klanten niet in het ongewisse!
Dus wisten we het niet zo goed meer en belde toch weer naar LL met de vraag of hij het anders wilde doen, maar die had het druk met het oogsten van tarwe en graan! Hij zou z.s.m. iets laten weten, inmiddels 6 weken verder nog steeds ook van hem geen nieuws.
Van de week hoorde ik een ongewoon geluid in de straat en toen ik naar buiten ging met Dunkan zag ik 4 heren bezig de straat open te breken en bleek al gauw dat ze werkzaamheden uitvoerden voor de elektriciteit. Ik zei 's avonds tegen Wim, waarom vragen we hen niet of zij die klus kunnen klaren, maar Wim vond het geen goed idee. Vond het ook een beetje gênant. De volgende ochtend donderdag dus, waren ze weer druk aan het werk en stond onze gezellige buurvrouw in kamerjas over haar hekwerk heen te hangen om te kijken wat er gebeurde , net op het moment dat ik ze aan wilde spreken om te vragen wie de "baas" was. Daarom maakte ik rechtsomkeert, ik had geen zin in bemoeienissen van haar kant, ze is nieuwsgierig genoeg. Ik ging na een kwartiertje weer naar buiten
(buuf was terug naar binnen) en met mijn allerliefste glimlach vroeg ik wie het aanspreekpunt was en een gezellig gezet mannetje met en vriendelijke kop vroeg me wat ik wilde. Ik legde hem de situatie uit en liet hem zien wat en hoe er gebeuren moest. Hij gaf aan dat het mogelijk was en dacht even na over wat hij ervoor moest rekenen, hij noemde het bedrag en ik reageerde meteen dat dat prima was
(een héél ander prijskaartje dan de vorige keer toen LL de 17meter in de tuin opende en wij het zelf met de schop moesten dichten) stukken schappelijker in ieder geval. Hij vroeg of het dan goed was dat ze het meteen nog dezelfde avond aan zouden pakken. Geen bezwaar, integendeel. Ik moest wel even de burgemeester ervan op de hoogte stellen, die bleek niet thuis dus antwoordapparaat ingesproken.
Ik belde Wim en vertelde dat hij moest zorgen voor het materiaal zodat we dat dan aansluitend aan zouden kunnen pakken, buizen neerleggen, aansluiten en weer dichtgooien de volgende dag.
Donderdag middag had ik een afspraak met PvS en Mevrouw de Burgemeester van Nogent m.b.t. zijn bouwplannen. Om strategie te bepalen ging ik voor de afspraak bij hen langs op hun landje. Ik deelde onmiddellijk mijn blijdschap over de gevonden oplossing en zei dat Wim om 14.00 uur de materialen zou gaan halen. Toen zei P:" kom even kijken wat er in mijn vrachtwagen ligt", wij erheen en toen hij de deuren van de container opendeed zag ik dat er wel 60 pvc buizen in allerlei verschillende diameters op elkaar gestapeld lagen. precies wat we nodig hadden.
Wat heb je nodig vroeg hij dan breng ik het straks even bij je!!!! Jij doet zoveel voor mij dat heb ik er graag voor over! Dat was een super geste! Zodoende kwam hij gisterenavond samen met vrouw en zoon, in de vrachtwagen en laadde hij samen met Wim 8 versterkte pvc buizen van 5 meter lang uit en aten we samen en hadden een hele gezellige avond, toen zij huiswaarts gingen hebben Wim en ik 5 buizen in de geul gelegd. en konden we met een gerust hart naar bed. Ik was zo blij ik had dat kleine dikke gezellige mannetje willen zoenen! Vanochtend bijtijds op, geld in een envelop en naar t beste mannetje. Daar stond, hoe kon het ook anders, meneer de burgemeester. Die gaf even aan in duidelijke taal dat het niet zo kon als wij wilden, het moest anders. De galbak.
t Mannetje zei dat dat ook mogelijk was ( denk alleen dat er nog een prijskaartje aan hangen zal, maar okay dan maar). maar dat zouden ze dan aanstaande maandag aanpakken, Wim kon da alvast beginnen met het aansluiten e.d..
Ik belde net naar huis, Wim was versleten, had in de felle zon geklust en gestopt omdat het regent.
De mannen hebben de geul gedicht, daarna aangetrild en met witte steentjes afgewerkt. Morgen maakt Wim de aansluiting vanuit de tuin en maandag maken zij het gat in de straat en in de collecteur en dan kan het aangesloten en is de klus geklaard! Wat een opluchting, geen gezeik meer van buuf, geen bevroren afvoeren meer in de winter.
Ze komen na drie keer bellen eindelijk hun afspraak na en nemen dan alles door en beloven ene offerte uit te brengen en vervolgens hoor je dus nooit meer iets, er achteraan bellen heeft weinig zin! Wat ik nog steeds niet kan begrijpen is , waarom komen ze en laten ze je daarna aan je lot over, als je er geen tijd, zin of gelegenheid voor hebt zeg het dan gewoon maar laat klanten niet in het ongewisse!
Dus wisten we het niet zo goed meer en belde toch weer naar LL met de vraag of hij het anders wilde doen, maar die had het druk met het oogsten van tarwe en graan! Hij zou z.s.m. iets laten weten, inmiddels 6 weken verder nog steeds ook van hem geen nieuws.
Van de week hoorde ik een ongewoon geluid in de straat en toen ik naar buiten ging met Dunkan zag ik 4 heren bezig de straat open te breken en bleek al gauw dat ze werkzaamheden uitvoerden voor de elektriciteit. Ik zei 's avonds tegen Wim, waarom vragen we hen niet of zij die klus kunnen klaren, maar Wim vond het geen goed idee. Vond het ook een beetje gênant. De volgende ochtend donderdag dus, waren ze weer druk aan het werk en stond onze gezellige buurvrouw in kamerjas over haar hekwerk heen te hangen om te kijken wat er gebeurde , net op het moment dat ik ze aan wilde spreken om te vragen wie de "baas" was. Daarom maakte ik rechtsomkeert, ik had geen zin in bemoeienissen van haar kant, ze is nieuwsgierig genoeg. Ik ging na een kwartiertje weer naar buiten
(buuf was terug naar binnen) en met mijn allerliefste glimlach vroeg ik wie het aanspreekpunt was en een gezellig gezet mannetje met en vriendelijke kop vroeg me wat ik wilde. Ik legde hem de situatie uit en liet hem zien wat en hoe er gebeuren moest. Hij gaf aan dat het mogelijk was en dacht even na over wat hij ervoor moest rekenen, hij noemde het bedrag en ik reageerde meteen dat dat prima was
(een héél ander prijskaartje dan de vorige keer toen LL de 17meter in de tuin opende en wij het zelf met de schop moesten dichten) stukken schappelijker in ieder geval. Hij vroeg of het dan goed was dat ze het meteen nog dezelfde avond aan zouden pakken. Geen bezwaar, integendeel. Ik moest wel even de burgemeester ervan op de hoogte stellen, die bleek niet thuis dus antwoordapparaat ingesproken.
Ik belde Wim en vertelde dat hij moest zorgen voor het materiaal zodat we dat dan aansluitend aan zouden kunnen pakken, buizen neerleggen, aansluiten en weer dichtgooien de volgende dag.
Donderdag middag had ik een afspraak met PvS en Mevrouw de Burgemeester van Nogent m.b.t. zijn bouwplannen. Om strategie te bepalen ging ik voor de afspraak bij hen langs op hun landje. Ik deelde onmiddellijk mijn blijdschap over de gevonden oplossing en zei dat Wim om 14.00 uur de materialen zou gaan halen. Toen zei P:" kom even kijken wat er in mijn vrachtwagen ligt", wij erheen en toen hij de deuren van de container opendeed zag ik dat er wel 60 pvc buizen in allerlei verschillende diameters op elkaar gestapeld lagen. precies wat we nodig hadden.
Wat heb je nodig vroeg hij dan breng ik het straks even bij je!!!! Jij doet zoveel voor mij dat heb ik er graag voor over! Dat was een super geste! Zodoende kwam hij gisterenavond samen met vrouw en zoon, in de vrachtwagen en laadde hij samen met Wim 8 versterkte pvc buizen van 5 meter lang uit en aten we samen en hadden een hele gezellige avond, toen zij huiswaarts gingen hebben Wim en ik 5 buizen in de geul gelegd. en konden we met een gerust hart naar bed. Ik was zo blij ik had dat kleine dikke gezellige mannetje willen zoenen! Vanochtend bijtijds op, geld in een envelop en naar t beste mannetje. Daar stond, hoe kon het ook anders, meneer de burgemeester. Die gaf even aan in duidelijke taal dat het niet zo kon als wij wilden, het moest anders. De galbak.
t Mannetje zei dat dat ook mogelijk was ( denk alleen dat er nog een prijskaartje aan hangen zal, maar okay dan maar). maar dat zouden ze dan aanstaande maandag aanpakken, Wim kon da alvast beginnen met het aansluiten e.d..
Ik belde net naar huis, Wim was versleten, had in de felle zon geklust en gestopt omdat het regent.
De mannen hebben de geul gedicht, daarna aangetrild en met witte steentjes afgewerkt. Morgen maakt Wim de aansluiting vanuit de tuin en maandag maken zij het gat in de straat en in de collecteur en dan kan het aangesloten en is de klus geklaard! Wat een opluchting, geen gezeik meer van buuf, geen bevroren afvoeren meer in de winter.
vrijdag 18 juli 2014
Het drama van de hottub! een complete desillusie.
Waren we zo blij dat we een vervoerder hadden gevonden en de afspraak gemaakt om het gevaarte op te halen in overleg met de huiseigenaar in de Cher; helaas ging het allemaal een beetje anders dan gedacht!
Datum was besproken, meneer J had alles bij elkaar gezocht ( weliswaar na diverse telefoontjes met V&H, want meneer J wist nog niet de weg in zijn nieuwe onderkomen) en wachtte dus op de vervoerder, die kwam de eerste dag niet opdagen zonder enige kennisgeving en dat was erg vervelend voor meneer J. Hij sms'te verschillende keren, ik hield kontakt met de persoon waarmee ik alles had besproken; die bleek dus NIET de vervoerder te zijn: hij had het uitbesteed. Deze Belg hield zich dus niet aan de afspraak en beloofde de volgende dag tegen middaguur er te zijn. Middaguur verstreek geen Belg , nee het werd 17.00 uur! 17.00 uur jullie begrijpen het al nog steeds niemand. Ik over de rooie, meneer J. bleef tot mijn opperste verbazing erg rustig.
Uiteindelijk bleek na veel heen en weer gebel dat de Belg een lading had opgehaald die groter bleek te zijn dan afgesproken en was er voor onze tub dus geen plek!
Volgende dag weer in kontakt (telefoonrekening zal er straks niet om liegen!) en daar meneer J pas weer in september terugkeren zal is het allemaal uitgesteld.
Inmiddels heeft een medelander die hier een stuk grond heeft voorgetseld dat hij m ook kan gaan halen, maar ik zal eerst met meneer J in conclaaf moeten wat en waneer er eventueel iets te regelen valt. Wel verd. jammer dus allemaal. Hadden nu misschien 's avonds al lekker kunnen badderen. We moeten dus geduld hebben.
Meneer J blijft kalm het ding staat hem nog niet in de weg! Gelukkig dus!
Datum was besproken, meneer J had alles bij elkaar gezocht ( weliswaar na diverse telefoontjes met V&H, want meneer J wist nog niet de weg in zijn nieuwe onderkomen) en wachtte dus op de vervoerder, die kwam de eerste dag niet opdagen zonder enige kennisgeving en dat was erg vervelend voor meneer J. Hij sms'te verschillende keren, ik hield kontakt met de persoon waarmee ik alles had besproken; die bleek dus NIET de vervoerder te zijn: hij had het uitbesteed. Deze Belg hield zich dus niet aan de afspraak en beloofde de volgende dag tegen middaguur er te zijn. Middaguur verstreek geen Belg , nee het werd 17.00 uur! 17.00 uur jullie begrijpen het al nog steeds niemand. Ik over de rooie, meneer J. bleef tot mijn opperste verbazing erg rustig.
Uiteindelijk bleek na veel heen en weer gebel dat de Belg een lading had opgehaald die groter bleek te zijn dan afgesproken en was er voor onze tub dus geen plek!
Volgende dag weer in kontakt (telefoonrekening zal er straks niet om liegen!) en daar meneer J pas weer in september terugkeren zal is het allemaal uitgesteld.
Inmiddels heeft een medelander die hier een stuk grond heeft voorgetseld dat hij m ook kan gaan halen, maar ik zal eerst met meneer J in conclaaf moeten wat en waneer er eventueel iets te regelen valt. Wel verd. jammer dus allemaal. Hadden nu misschien 's avonds al lekker kunnen badderen. We moeten dus geduld hebben.
Meneer J blijft kalm het ding staat hem nog niet in de weg! Gelukkig dus!
vrijdag 11 juli 2014
Huizenjacht via internet en ter plaatse!
Omdat het steeds ongezonder wordt in het stulpje van de dames was iedereen het erover eens om een andere huisvesting te zoeken, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik keek dagelijks op "Leboncoin", Marieke beloofde haar best te doen om te zoeken, maar haar eindexamen had toch echt prioriteit zodoende werd het even op de lange baan geschoven.
Er is een enorm aanbod in Lille, maar omdat dit jaar een groot gedeelte van de lyceumleerlingen is geslaagd (waaronder dus ook Marieke, yeahhhhh) is de vraag behoorlijk groter dan het aanbod. Het valt dus niet mee en de prijzen zijn af en toe echt exorbitant! Veel addertjes onder het gras, bijvoorbeeld geen opgave energiekosten of verwarming niet inbegrepen. We keken iedere dag overlegden en soms had ik iets over het hoofd gezien wat Marieke en Anne-Laure wel was opgevallen en konden we ook door die advertentie een streep zetten.Vanaf maandag een royale week geleden begon Marieke een beetje hopeloos te worden en toen ze eindelijk iets gevonden had naar haar zin en een afspraak had gemaakt besloten Wim en ik hen op te zoeken en mee te gaan op bezoek in Ronchin (buitenwijk van Lille). We konden haar dan meteen echt feliciteren en ik bakte de avond daarvoor nog een lekkere appelkruimeltaart. Dunkan door Wim vrijdag naar pension gebracht en zaterdagochtend vroeg op pad. Het blijft een rot eind weg hoor op een dag heen en weer is toch bijna 950 kilometer, grootste gedeelte mag je 130 km/uur maar toch het is een hele zit en het was ook nog eens bar slecht weer. We kwamen om iets voor half twaalf aan, de afspraak was om 14.00 uur dus hadden we de tijd. Vader van AL kwam met zijn nieuwe vriendin om samen te gaan kijken.
het voorstadje Ronchin is leuk, kleinschalig, groen en rustig. Het appartement van alle gemakken voorzien en de huiseigenaresse een pittige tante die het allemaal graag in de hand houdt! (kan geen kwaad). jammer genoeg bleek dat zij nog meerdere bezoekers verwachtte en ze ons die dag geen uitsluitsel wilde geven, dat viel Wim en mij flink tegen. Waren we eigenlijk een beetje voor Jan Doedel gekomen, maar omdat wij al sinds december onze dochter niet meer hadden gezien ; was het tevens een goede reden om in Lille te zijn. We aten met z'n zessen bij Flunch en brachten de meisjes weer terug naar hun smoezelige appartement. (ze kunnen nauwelijks de ramen open zetten en als ze douchen kan de condens geen kant op!) Wij vertrokken naar huis om op een redelijk tijdstip terug te zijn, Wim moest de volgende ochtend gewoon werken!
In de loop van de zondag kwam er geen nieuws, we hadden opgemerkt dat de mededeling dat de meisjes 3 poezen hebben, niet erg werd gewaardeerd hadden we zo onze vermoedens. Die werden echter pas maandagavond bevestigd: mevrouw had voor andere huurders gekozen!
Overnieuw op zoek dan maar weer!!!!
Wij porden Marieke dat ze toch echt haar best moest gaan doen, niet uitslapen en pas einde van de dag iets ondernemen , nee op alles wat ook maar haalbaar leek reageren liefst per telefoon. Ik zat iedere vrije minuut achter de pc en stuitte op een advertentie van particulier voor particulier en vatte de koe bij de horens en belde op. De meneer aan de telefoon was vriendelijk en stelde voor dat de meisjes zelf zouden bellen voor een afspraak, katten waren geen bezwaar!!!!!!
Gisterenavond om 17.00 uur zijn ze erheen geweest. Om half zes belde Marieke op helemaal in de gloria. Het is fris, ruim, en volgens haar perfect. En ze kunnen het huren vanaf eind augustus. Ik zal een brief schrijven naar de huidige eigenaar, we hebben intussen de huur al opgezegd met in acht nemen van 3 maanden opzegtermijn ( off. is het 1 maand, maar ja we hebben daarvoor voor accoord getekend!) ik ga met behulp van twee verklaringen van de huisartsen van M & AL proberen eerder te kunnen vertrekken zonder kosten en met het terug eisen van de borgsom! hij speelt een vies spelletje en doet niets aan de klachten van de afgelopen tijd, als hij het hard speelt kan ik dat ook!
De meisjes krijgen, jammergenoeg een beetje ver van de faculteit een perfecte huisvesting! maar met bus en metro is het 45 minuten.
Er is een enorm aanbod in Lille, maar omdat dit jaar een groot gedeelte van de lyceumleerlingen is geslaagd (waaronder dus ook Marieke, yeahhhhh) is de vraag behoorlijk groter dan het aanbod. Het valt dus niet mee en de prijzen zijn af en toe echt exorbitant! Veel addertjes onder het gras, bijvoorbeeld geen opgave energiekosten of verwarming niet inbegrepen. We keken iedere dag overlegden en soms had ik iets over het hoofd gezien wat Marieke en Anne-Laure wel was opgevallen en konden we ook door die advertentie een streep zetten.Vanaf maandag een royale week geleden begon Marieke een beetje hopeloos te worden en toen ze eindelijk iets gevonden had naar haar zin en een afspraak had gemaakt besloten Wim en ik hen op te zoeken en mee te gaan op bezoek in Ronchin (buitenwijk van Lille). We konden haar dan meteen echt feliciteren en ik bakte de avond daarvoor nog een lekkere appelkruimeltaart. Dunkan door Wim vrijdag naar pension gebracht en zaterdagochtend vroeg op pad. Het blijft een rot eind weg hoor op een dag heen en weer is toch bijna 950 kilometer, grootste gedeelte mag je 130 km/uur maar toch het is een hele zit en het was ook nog eens bar slecht weer. We kwamen om iets voor half twaalf aan, de afspraak was om 14.00 uur dus hadden we de tijd. Vader van AL kwam met zijn nieuwe vriendin om samen te gaan kijken.
het voorstadje Ronchin is leuk, kleinschalig, groen en rustig. Het appartement van alle gemakken voorzien en de huiseigenaresse een pittige tante die het allemaal graag in de hand houdt! (kan geen kwaad). jammer genoeg bleek dat zij nog meerdere bezoekers verwachtte en ze ons die dag geen uitsluitsel wilde geven, dat viel Wim en mij flink tegen. Waren we eigenlijk een beetje voor Jan Doedel gekomen, maar omdat wij al sinds december onze dochter niet meer hadden gezien ; was het tevens een goede reden om in Lille te zijn. We aten met z'n zessen bij Flunch en brachten de meisjes weer terug naar hun smoezelige appartement. (ze kunnen nauwelijks de ramen open zetten en als ze douchen kan de condens geen kant op!) Wij vertrokken naar huis om op een redelijk tijdstip terug te zijn, Wim moest de volgende ochtend gewoon werken!
In de loop van de zondag kwam er geen nieuws, we hadden opgemerkt dat de mededeling dat de meisjes 3 poezen hebben, niet erg werd gewaardeerd hadden we zo onze vermoedens. Die werden echter pas maandagavond bevestigd: mevrouw had voor andere huurders gekozen!
Overnieuw op zoek dan maar weer!!!!
Wij porden Marieke dat ze toch echt haar best moest gaan doen, niet uitslapen en pas einde van de dag iets ondernemen , nee op alles wat ook maar haalbaar leek reageren liefst per telefoon. Ik zat iedere vrije minuut achter de pc en stuitte op een advertentie van particulier voor particulier en vatte de koe bij de horens en belde op. De meneer aan de telefoon was vriendelijk en stelde voor dat de meisjes zelf zouden bellen voor een afspraak, katten waren geen bezwaar!!!!!!
Gisterenavond om 17.00 uur zijn ze erheen geweest. Om half zes belde Marieke op helemaal in de gloria. Het is fris, ruim, en volgens haar perfect. En ze kunnen het huren vanaf eind augustus. Ik zal een brief schrijven naar de huidige eigenaar, we hebben intussen de huur al opgezegd met in acht nemen van 3 maanden opzegtermijn ( off. is het 1 maand, maar ja we hebben daarvoor voor accoord getekend!) ik ga met behulp van twee verklaringen van de huisartsen van M & AL proberen eerder te kunnen vertrekken zonder kosten en met het terug eisen van de borgsom! hij speelt een vies spelletje en doet niets aan de klachten van de afgelopen tijd, als hij het hard speelt kan ik dat ook!
De meisjes krijgen, jammergenoeg een beetje ver van de faculteit een perfecte huisvesting! maar met bus en metro is het 45 minuten.
vrijdag 4 juli 2014
Onze "kanjer" is nu Bachelière !!! ofterwel ze is GESLAAGD!!!!!
Ze is geslaagd voor haar eindexamen Lycee en heeft dus nu haar BAC!!!! cijfers weet ik nog niet maar dat is ook niet echt zo heel erg belangrijk, belangrijker is dat ze het heeft gehaald.
Wij ouders van, vinden het echt klasse. Je zult maar op je 12de verplicht mee verhuizen naar Frankrijk, daar op het middelbaar onderwijs terecht komen en klas voor klas doorlopen, zonder te blijven zitten. Dan besluiten op jezelf te gaan wonen en je laatste studiejaar lycée op een nieuwe school, in een nieuwe "grote" stad te volgen en vervolgens ook nog slagen!
Het is echt een geweldige prestatie!
Nu op naar de faculteit!
Morgen gaan wij, Wim en ik, naar Lille op zoek naar nieuwe huisvesting voor de meiden en ik ga vanavond een appelkruimeltaart bakken, zodat die meekan en vieren we morgen met z'n vieren een klein feestje!!!!!
zaterdag 21 juni 2014
Een vervoerder gevonden en beestjes.
Het heeft even geduurd, maar ik ben er met heel veel gedoe en doorzettingsvermogen toch in geslaagd een vervoerder te vinden voor de Hottub! Via internet , waar anders?,en nu maar hopen dat die FRED50 het inderdaad zal lukken om het ding te vervoeren zodat ie heel bij ons aankomt. En dan ook nog zien dat we het ding door het grind (rampzalig) de tuin in krijgen en dat meneer JdeL alle accessoires erbij zal aanleveren zodat we hem heel snel kunnen vullen en operationeel kunnen maken. Als het allemaal gaat zoals afgesproken dan zou het transport eind juni begin juli plaatsvinden.
Verder veel kopzorgen want Marieke, sinds kort Marieké! want zo spreekt het merendeel van de Fransen haar naam uit, en Anne-Laure hebben heel erg veel last van vocht, schimmel, beestjes en een hele slechte ventilatie en tot overmaat van ramp hebben de poesjes heel, veel vlooien!
Gevolg dat ook de meisjes onder de pikjes zitten! Lekker fris dus. Marieke had afgelopen week de BAC (examenweek) en absoluut geen tijd en energie om zich in te zetten om alles uit te roeien, maar nu de week voorbij is gaan ze vandaag beginnen met uitgebreid spuiten, poezen wassen met speciale shampoo enz. enz. Maaaaaaaar als ze niet stofzuigen dan helpt het denk ik allemaal weinig, de eitjes zitten natuurlijk tussen de kieren van de vloer en ze hebben zelf geen stofzuiger. Vader van A-L is niet echt erg betrokken en ondanks dat hij heel dichtbij zit niet echt met dit soort dingen bezig.
A-L voert niet echt actie om hem te mobiliseren, dus heb ik hem vanochtend toch maar gebeld, hij wist niet dat het zooo urgent was! Hij heeft beloofd aanstaande dinsdag langs te gaan met stofzuiger. Geloof dat Marieke er weinig fiducie in heeft, we zullen zien!! Maar als alles een beetje rustiger is bij de dames dan moeten ze zo snel mogelijk op zoek naar een andere huisvesting, de huisbaas doet niets, neemt de telefoon niet meer op en het is te klein, te vochtig, te ongezond. Ik heb geprobeerd om het via de verzekering te spelen, maar dat gaat het niet worden. Het vervelende is dat ze drie maanden opzegtermijn hebben en een borg moeten storten als ze ergens nieuw gaan huren. Ze hebben nu al "geen cent te makken" en een dubbele huur gaat al helemaal niet lukken. Dus hoe het moet??? geen idee, wij hebben ook geen liggende gelden om het voor ze te betalen en of ze de borg van dit appartement terug zullen krijgen is ook nog maar de vraag, het is hun woord tegen dat van de huisbaas die vast en zeker gaat zeggen dat het hun fout is dat de ramen niet meer open kunnen vanwege het vocht en dat ze niet genoeg ventileren! Dus??????????? Vanaf volgende week hebben de dames alle tijd om alles uit te zoeken en dan maar hopen dat ze iets beters vinden op korte termijn, vakantiewerk hebben ze niet gevonden, anders hadden ze daarmee mooi een buffertje kunnen opbouwen. Heel jammer dus.
Verder veel kopzorgen want Marieke, sinds kort Marieké! want zo spreekt het merendeel van de Fransen haar naam uit, en Anne-Laure hebben heel erg veel last van vocht, schimmel, beestjes en een hele slechte ventilatie en tot overmaat van ramp hebben de poesjes heel, veel vlooien!
Gevolg dat ook de meisjes onder de pikjes zitten! Lekker fris dus. Marieke had afgelopen week de BAC (examenweek) en absoluut geen tijd en energie om zich in te zetten om alles uit te roeien, maar nu de week voorbij is gaan ze vandaag beginnen met uitgebreid spuiten, poezen wassen met speciale shampoo enz. enz. Maaaaaaaar als ze niet stofzuigen dan helpt het denk ik allemaal weinig, de eitjes zitten natuurlijk tussen de kieren van de vloer en ze hebben zelf geen stofzuiger. Vader van A-L is niet echt erg betrokken en ondanks dat hij heel dichtbij zit niet echt met dit soort dingen bezig.
A-L voert niet echt actie om hem te mobiliseren, dus heb ik hem vanochtend toch maar gebeld, hij wist niet dat het zooo urgent was! Hij heeft beloofd aanstaande dinsdag langs te gaan met stofzuiger. Geloof dat Marieke er weinig fiducie in heeft, we zullen zien!! Maar als alles een beetje rustiger is bij de dames dan moeten ze zo snel mogelijk op zoek naar een andere huisvesting, de huisbaas doet niets, neemt de telefoon niet meer op en het is te klein, te vochtig, te ongezond. Ik heb geprobeerd om het via de verzekering te spelen, maar dat gaat het niet worden. Het vervelende is dat ze drie maanden opzegtermijn hebben en een borg moeten storten als ze ergens nieuw gaan huren. Ze hebben nu al "geen cent te makken" en een dubbele huur gaat al helemaal niet lukken. Dus hoe het moet??? geen idee, wij hebben ook geen liggende gelden om het voor ze te betalen en of ze de borg van dit appartement terug zullen krijgen is ook nog maar de vraag, het is hun woord tegen dat van de huisbaas die vast en zeker gaat zeggen dat het hun fout is dat de ramen niet meer open kunnen vanwege het vocht en dat ze niet genoeg ventileren! Dus??????????? Vanaf volgende week hebben de dames alle tijd om alles uit te zoeken en dan maar hopen dat ze iets beters vinden op korte termijn, vakantiewerk hebben ze niet gevonden, anders hadden ze daarmee mooi een buffertje kunnen opbouwen. Heel jammer dus.
zondag 8 juni 2014
Zomerkoninkjes, eieren en een hottub!
Vandaag, zondag, is het buiten een tropische dag en ik ben aan het "werk" ik had geruild met AM voor dit weekend dus dat is achteraf natuurlijk erg jammer want nu kan ik niet profiteren van het super mooie weer. ik heb de laatste 5 dagen van de maand vrij dus hopen dat het dan ook mooi weer zal zijn!
Ook hebben wij vorige week door te schuiven het voor elkaar kunnen krijgen om een week aansluiten vrij te hebben, zowel FM als ik, zodoende hebben we eind september vakantie. Wim heeft nog heel veel dagen staan, wil ze (geen idee waarom) niet opnemen en omdat zijn bazin is geopereerd en een nieuwe heup heeft gekregen (natuurlijk met een prothese die hier in Nogent gemaakt is!) is het opnemen lastig want hij werkt nu met een persoon minder al sinds begin april!! We hopen dat we eind van de maand juni het voor elkaar kunnen krijgen om de Hottub die in de Cher staat van H+V hierheen kunnen krijgen. Of via een transporteur of zelf, maar tot nu toe nog geen passende oplossing gevonden, het ding weet ruim 200 kilo en de breedte is net iets te breed voor in een huurvrachtauto die je nog met een B rijbewijs mag rijden. We zijn er dus nog niet uit, maar willen deze hele lieve en geweldige geste eigenlijk niet aan onze neus voorbij laten gaan. Zou die toch wezen een hottub in de tuin, lijkt me echt té gek!!
Over de tuin gesproken, alle fruitbomen zitten bomvol fruit, ben al sinds drie weken bezig met het verwerken van de enorme hoeveelheid aardbeien.
Heb intussen alles geprobeerd, veel jam, siroop, coulis en aardbeiencurd (super lekker) alleen de aardbeien konfijten is helaas mislukt. Ook Marieke heeft twee potten per pakketje gekregen. Vanochtend voordat ik naar het werk ging heb ik nog snel ruim 880 gram van hun kroontjes ontdaan en in de geleisuiker gezet, zodat ik morgen op mijn vrije dag nog weer een pot jam kan koken. De aalbessen beginnen al te kleuren en de mirabellen en pruimenboompjes zitten vol. Helaas bij ons geen kersen. Van een kennis had ik 25 tomatenplanten in diverse variëteiten gekregen, heb de helft aan AM gegeven en de rest is nu geplant en de bonen komen op. We hebben dus wat te doen. Onze kippies leggen enorm veel eieren en ik heb gelukkig een paar vaste klanten voor de afname, want we kunnen ze onmogelijk zelf allemaal gebruiken. Er zijn dag van 6 eieren om te rapen dus dan gaat het snel en hebben we er gewoon te veel. Ik verkoop ze voor €1.25 per 6 en ze zijn geliefd. Vanochtend heb ik weer een meelzak van 100 kilo gekocht, gevuld met oude brood, dat eten ze maar al te graag aangemaakt met water. Dan kunnen we er weer een poosje tegen.
Verder is het in het museum, qua bezoekersaantal duidelijk minder dan vorig jaar, dat is dus jammer. Gelukkig wordt het aantal scholieren steeds groter dat komt voor een ochtend of een middag. Het project met de 6 klassen van vorig schooljaar is afgesloten met een hele leuke tentoonstelling die nog duurt tot 29 juni. Ontzettend leuk om daar alle attributen en dingen bij te zoeken om het te completeren. De inauguratie compleet met kinderchampagne was een groot succes. Ben blij met deze baan, die zoo veelzijdig en interessant is. Vanmiddag komt er een groep mensen voor een bezoek, zij rijden allemaal in antieke voertuigen, hoop dat Wim de moeite neemt om te komen kijken.
Ook hebben wij vorige week door te schuiven het voor elkaar kunnen krijgen om een week aansluiten vrij te hebben, zowel FM als ik, zodoende hebben we eind september vakantie. Wim heeft nog heel veel dagen staan, wil ze (geen idee waarom) niet opnemen en omdat zijn bazin is geopereerd en een nieuwe heup heeft gekregen (natuurlijk met een prothese die hier in Nogent gemaakt is!) is het opnemen lastig want hij werkt nu met een persoon minder al sinds begin april!! We hopen dat we eind van de maand juni het voor elkaar kunnen krijgen om de Hottub die in de Cher staat van H+V hierheen kunnen krijgen. Of via een transporteur of zelf, maar tot nu toe nog geen passende oplossing gevonden, het ding weet ruim 200 kilo en de breedte is net iets te breed voor in een huurvrachtauto die je nog met een B rijbewijs mag rijden. We zijn er dus nog niet uit, maar willen deze hele lieve en geweldige geste eigenlijk niet aan onze neus voorbij laten gaan. Zou die toch wezen een hottub in de tuin, lijkt me echt té gek!!
Over de tuin gesproken, alle fruitbomen zitten bomvol fruit, ben al sinds drie weken bezig met het verwerken van de enorme hoeveelheid aardbeien.
Heb intussen alles geprobeerd, veel jam, siroop, coulis en aardbeiencurd (super lekker) alleen de aardbeien konfijten is helaas mislukt. Ook Marieke heeft twee potten per pakketje gekregen. Vanochtend voordat ik naar het werk ging heb ik nog snel ruim 880 gram van hun kroontjes ontdaan en in de geleisuiker gezet, zodat ik morgen op mijn vrije dag nog weer een pot jam kan koken. De aalbessen beginnen al te kleuren en de mirabellen en pruimenboompjes zitten vol. Helaas bij ons geen kersen. Van een kennis had ik 25 tomatenplanten in diverse variëteiten gekregen, heb de helft aan AM gegeven en de rest is nu geplant en de bonen komen op. We hebben dus wat te doen. Onze kippies leggen enorm veel eieren en ik heb gelukkig een paar vaste klanten voor de afname, want we kunnen ze onmogelijk zelf allemaal gebruiken. Er zijn dag van 6 eieren om te rapen dus dan gaat het snel en hebben we er gewoon te veel. Ik verkoop ze voor €1.25 per 6 en ze zijn geliefd. Vanochtend heb ik weer een meelzak van 100 kilo gekocht, gevuld met oude brood, dat eten ze maar al te graag aangemaakt met water. Dan kunnen we er weer een poosje tegen.
Verder is het in het museum, qua bezoekersaantal duidelijk minder dan vorig jaar, dat is dus jammer. Gelukkig wordt het aantal scholieren steeds groter dat komt voor een ochtend of een middag. Het project met de 6 klassen van vorig schooljaar is afgesloten met een hele leuke tentoonstelling die nog duurt tot 29 juni. Ontzettend leuk om daar alle attributen en dingen bij te zoeken om het te completeren. De inauguratie compleet met kinderchampagne was een groot succes. Ben blij met deze baan, die zoo veelzijdig en interessant is. Vanmiddag komt er een groep mensen voor een bezoek, zij rijden allemaal in antieke voertuigen, hoop dat Wim de moeite neemt om te komen kijken.
woensdag 21 mei 2014
(Europese) nacht van het museum.
Er zijn mensen die denken dat ze dan de hele nacht welkom zijn, dat is dus hier niet de gewoonte.
In samenwerking met l'Encyclopédie Vivante, de vereniging die je de "vrienden van het museum" zou kunnen noemen organiseren wij dan altijd een evenement. Collegaatje FM kent veel mensen en heeft meestal wel een paar ideeën wat we zouden kunnen doen. Ook dit jaar had zij een voorstel, was wel een beetje boven het budget maar we kregen het op de "commission de culture" toch erdoor gedrukt.Een drietal lokale illusionisten zouden de avond komen opluisteren met wat trucjes en een "robot".FM dook in de kelder op zoek naar passende kledingstukken voor een smid/messenmaker en een gids! Ze vond ze tussen de mottenballen.
Alles werd gewassen en gestreken en lag klaar. Toen kwam er opeens een kleine kink in de kabel; de leider van het drietal stond plotseling in de krant. Hij heeft n.l. onlangs een hypnotherapeutische praktijk geopend en LG was helemaal geshockeerd! Dit was niet wat ze wilde, ze regelde een onderhoud met hem, om hem duidelijk te maken dat het een van het ander gescheiden moest blijven want ze was bang voor complicaties enz. enz.. Onmogelijk om het haar uit het hoofd te praten dat de vriendelijke man echt wel de twee zaken kon scheiden! Het kostte heel wat overredingskracht ook van de man zelf maar ze heeft het uiteindelijk toch maar over zich laten komen.
AM had het weekend dienst, FM en ik waren verzocht om vanaf 17.00 uur aanwezig te zijn.
Zoals altijd ben ik ruim voor tijd present, ook zaterdag jl. We kregen een telefoontje van FM dat ze het eigenlijk onzin vond om met z'n drieën elkaar aan te gaan lopen staren, want alles was geregeld dus ze kwam een uurtje later (die beslissing nam ze op eigen verantwoordelijkheid! ik zou niet durven!) Buiten stond alles klaar, alleen tot grote verbazing van AM en mijzelf was het vuur voor het roosteren van de hammen en de aardappels in hete houtskool nog niet aangestoken. AM die verstand heeft van "alles" maakte zich ongerust. Zij houdt nl erg graag overal een vingertje in de pap. (is uiterst competent, maar kan dingen moeilijk loslaten). Uiteindelijk tijdens de loop van de avond bleek het toch allemaal dik in orde te zijn met vuur, ham en aardappels. Het smaakte prima. De illusionisten deden hun uiterste best en het werd met applaus ontvangen, vooral de robot was echt geweldig, hij knipperde niet met zijn oogleden en was niet van een etalagepop te onderscheiden. Verschillende kinderen schrokken zich echt meer dan een hoedje als ie toch ineens bleek te "leven". Al met al kregen we een kleine 200 bezoekers en werden er ruim 80 maaltijden geserveerd. een succesje dus. Verder is het seizoen echt heel, heel rustig begonnen, er zijn dagen zonder bezoekers, dat heb ik nog niet eerder meegemaakt!
zaterdag 10 mei 2014
Nieuw paspoort.
Intussen al weer 5 jaar geleden dat we met z'n drietjes naar Parijs gingen voor een nieuw paspoort voor mij en een identiteitskaart voor Marieke, dus was het voor mij weer nodig mijn paspoort te laten vernieuwen.
Alle regeltjes zijn anders, konden we een paar jaar geleden nog voor Wim en Marieke terecht in Lyon, bij het consulaat nu is het alleen nog maar mogelijk in Parijs.
De consulaten in zowel Lyon als Straatsburg zijn niet meer operationeel. Op Frankrijk forum is nog wel een petitie gehouden, maar helaas zonder resultaat.
Dus via internet een afspraak gemaakt, alles uitgeprint, zorgvuldig voorbereid ( want oh ze kunnen zo lastig zijn!) pasfoto's laten maken (een hele operatie want het formaat wijkt af van het Franse paspoort) en een treinkaartje v.v. via internet gekocht.
Het maken van de pasfoto's (ik zie er niet uit) was alleen al een crime op zich. De fotografe heeft 4 x op nieuw haar pc in moeten stellen, alles opnieuw opgemeten en eindelijk de vierde keer waren ze op het juiste, voorgeschreven formaat!! Ik heb van haar de anderen meegekregen, maar heb geen idee wat ik ermee moet, sta erop zonder bril en absoluut geen visitekaartje!!!!
Jl. dinsdag was ik vrij en kon ik dus met een geleend rugzakje (wat stonk naar sigarettenrook en dat was niet weg te spuiten) proviand en alle papieren naar Parijs. Trein van 8.46 uur was keurig op tijd, aankomt op Gare de l'Est keurig volgens planning, metro naar het arrondissement (7de) van de ambassade, maar ik was veel te vroeg, even een kopje thee gedronken bij een bakker en in een parkje om de hoek gewacht. Officieel moet men een kwartier voor tijd aanwezig zijn..................ik had afspraak om 13.00 uur en natuurlijk was de ambassade gesloten! Had dus niet echt veel zin een kwartier voor tijd aanwezig te zijn. Samen met nog 5 anderen stonden we dus netjes voor de gesloten deur. Deur ging open en een dom kereltje in zijn nette kloffie nam alle papieren in ontvangst inclusief mijn oude paspoort en toen vroeg ie om mijn legitimatiebewijs(?).
Ik nam plaats in de wachtruimte en werd opgeroepen, alles bleek in orde alleen de vingerafdrukken nog maken en een flinke som betalen voor het nieuwe paspoort, wat voortaan 10 jaar geldig is!
Als alles goed gaat moet het aangetekend naar huis gestuurd bij ons aankomen. Duurt normaliter 2 weken. De middag heb ik een beetje rondgehobbeld en een paar winkels bezocht, niet echt veel van mijn gading dus dat was jammer. Treinreis naar huis ging weer vlot en om 20.00 uur was ik weer thuis. Een vermoeiende dag, dat wel.
Volgende dag gewoon weer aan het werk. Francine, Angeline en ik hebben de indruk dat het seizoen erg rustig is begonnen. LG is zoals gewoonlijk, op haar manier, druk bezig maar niet heus. Krijg steeds meer het gevoel dat zij niets presteert en wij , maar vooral AM alles op haar bordje krijgt. Arme kind's hoofd loopt om!
Alle regeltjes zijn anders, konden we een paar jaar geleden nog voor Wim en Marieke terecht in Lyon, bij het consulaat nu is het alleen nog maar mogelijk in Parijs.
De consulaten in zowel Lyon als Straatsburg zijn niet meer operationeel. Op Frankrijk forum is nog wel een petitie gehouden, maar helaas zonder resultaat.
Dus via internet een afspraak gemaakt, alles uitgeprint, zorgvuldig voorbereid ( want oh ze kunnen zo lastig zijn!) pasfoto's laten maken (een hele operatie want het formaat wijkt af van het Franse paspoort) en een treinkaartje v.v. via internet gekocht.
Het maken van de pasfoto's (ik zie er niet uit) was alleen al een crime op zich. De fotografe heeft 4 x op nieuw haar pc in moeten stellen, alles opnieuw opgemeten en eindelijk de vierde keer waren ze op het juiste, voorgeschreven formaat!! Ik heb van haar de anderen meegekregen, maar heb geen idee wat ik ermee moet, sta erop zonder bril en absoluut geen visitekaartje!!!!
Jl. dinsdag was ik vrij en kon ik dus met een geleend rugzakje (wat stonk naar sigarettenrook en dat was niet weg te spuiten) proviand en alle papieren naar Parijs. Trein van 8.46 uur was keurig op tijd, aankomt op Gare de l'Est keurig volgens planning, metro naar het arrondissement (7de) van de ambassade, maar ik was veel te vroeg, even een kopje thee gedronken bij een bakker en in een parkje om de hoek gewacht. Officieel moet men een kwartier voor tijd aanwezig zijn..................ik had afspraak om 13.00 uur en natuurlijk was de ambassade gesloten! Had dus niet echt veel zin een kwartier voor tijd aanwezig te zijn. Samen met nog 5 anderen stonden we dus netjes voor de gesloten deur. Deur ging open en een dom kereltje in zijn nette kloffie nam alle papieren in ontvangst inclusief mijn oude paspoort en toen vroeg ie om mijn legitimatiebewijs(?).
Ik nam plaats in de wachtruimte en werd opgeroepen, alles bleek in orde alleen de vingerafdrukken nog maken en een flinke som betalen voor het nieuwe paspoort, wat voortaan 10 jaar geldig is!
Als alles goed gaat moet het aangetekend naar huis gestuurd bij ons aankomen. Duurt normaliter 2 weken. De middag heb ik een beetje rondgehobbeld en een paar winkels bezocht, niet echt veel van mijn gading dus dat was jammer. Treinreis naar huis ging weer vlot en om 20.00 uur was ik weer thuis. Een vermoeiende dag, dat wel.
Volgende dag gewoon weer aan het werk. Francine, Angeline en ik hebben de indruk dat het seizoen erg rustig is begonnen. LG is zoals gewoonlijk, op haar manier, druk bezig maar niet heus. Krijg steeds meer het gevoel dat zij niets presteert en wij , maar vooral AM alles op haar bordje krijgt. Arme kind's hoofd loopt om!
Abonneren op:
Posts (Atom)