Yeah eindelijk, na lang zoeken gevonden!

Blij, dat het gelukt is! onze nieuwe aanwinst staat voor de deur! Het was zoeken maar we hebben een Berlingo gevonden. Kanariegeel, dus lekker opvallend. Nog redelijk netjes, alleen erg vuil van binnen en een paar kleine deukjes aan de buitenkant. Maar als tweede auto volgens ons prima! Wim heeft de komende dagen wat te doen, kwa schoonmaak. Moet het eerst wel wat koeler worden, want de temperatuur is nog steeds royaal boven de 30°!
Het was weer een eind rijden, maar ook dit keer weer een prachtige route door de wijngaarden van de Champagne streek! Wat is het toch overal uitgestrekt en wat kom je een hoop mooie huizen tegen! We hebben de laatste dagen dus heel wat kilometers gemaakt. Maar okay we hebben een auto die op het verlanglijstje stond op nummer 2! De calibra blijft een wens van Wim, wie weet komt het er ooit nog van?????? Deze is praktisch, grote laadbak als je de stoelen wegklapt en plek voor Dunkan of maaimachine. En er zit een trekhaak op, ook gemakkelijk. APK geldig tot 09/2016!

Beetje boven ons budget, dat dan weer wel, maar deze keer dus geen vreemde praktjken, louche types, of geknipt en geplakte fotos. Alles keurig geregeld en zo op het oog een betrouwbaar persoon, alle paparassen zitten erbij. Nu alleen nog achter de verzekering aan. Wim was over de terugrit tevreden,  vindt de auto lekker rijden, zal er nog een paar kleine dingetjes aan doen. Pak van ons hart dus.

De tweedehands markt en le boncoin.

Het is een paar dagen verder en we beginnen de moed een beetje te verliezen.  De Renault 4 is dus opgehaald en wij zitten nu zonder 2de auto, dat klinkt als een luxe; een tweede auto, maar niets is minder waar. Als ik naar mijn werk moet en dat was afgelopen week op vrijdag na iedere dag! Zit Wim dus zonder vervoer. Lopen naar de boerderij is op de heenweg nog een soort van te doen, maar terug in deze vreselijke hittegolfperiode NIET te doen! Gelukkig mag hij de auto van de buurman lenen, die is in de ziektewet. Verder kijken we de hele dag op Leboncoin, maar er is niet echt veel in de prijsklasse die we ons kunnen permitteren en we beginnen na gisteren de hele dag op pad te zijn geweest, er een hard hoofd in te zien. We hadden een Kangoo op het oog, so wie so al niet dicht in de buurt, dik 120 km rijden. Afspraak gemaakt per telefoon, was een meneer die niet echt vloeiend Frans sprak genaamd Youssef, hij was keurig netjes, foto's op internet van voor en achterkant dus vroeg ik nog hoe zien de zijkanten eruit, "op een paar krasjes na in orde", werd er gezegd. Op het adres aangekomen, reed hij ons voor naar een prachtig huis waar meerdere auto's stonden en dus ook de gele Kangoo. Zijkant zat dus flink in elkaar! Vooruit vol sterretjes, met een strip ductape vastgeplakt, achterlichtunit naar de gossiemijne! Wim startte de motor ( het was inmiddels 35°) en wat er gebeurde de ventilator sloeg niet aan! Gezien de vraagprijs, okay er mocht wat van de prijs af, was het eigenlijk gewoon schandalig, dus onverrichter zake naar huis terug. Flink de pest erin natuurlijk.
Thuisgekomen weer achter de pc, er stond een andere Kangoo op dichter in de buurt, afspraak gemaakt voor na Wim's werktijd en er meteen na zijn thuiskomst heengereden. Ook daar een aardige hoeveelheid auto's voor de deur, de Kangoo (zoals velen) was er een die van La Poste was geweest (geel), er zat een nieuwe motor in, deur was vervangen, sterren in de voorruit, achterdeur sloot niet best en motorkap was een andere kleur. Wim startte, reed een eindje maar was niet overtuigd, ik vond de vraagprijs en de algehele staat van de auto niet in verhoudingstaan. Dus beiden overtuigd dat moeten we NIET doen! En nu zitten we met de gebakken peren, okay Wim mag de Xantia lenen maar dat is leuk en aardig voor even, maar dat kan zo niet blijven. Er staan genoeg auto's te koop maar wil je een beetje waar voor je geld dan is ons budget niet toereikend en  anders zijn ze vaak ook erg ver weg. Balen dus! We hebben het dus niet zo sloim aangepakt, maar wisten niet dat de R4 zo snel verkocht zou zijn, zonder moeilijke toestanden van afdingen enz enz.

Mannen en auto's.

Eigenlijk zou de titel moeten zijn: "mijn man en auto's" maar ik laat het toch maar zoals ik begon.
Toen we elkaar ontmoetten reed W in een mooie Opel Vectra, die had hij nieuw gekocht. Eigenlijk wilde hij een Opel Calibra aanschaffen maar dat was een beetje té voor zijn portemonnee en dus was de Vectra een mooi alternatief. Hij was er trots op en was er zuinig op.
Toen we in door al het gedoe met de Benetton winkel in de schuldsanering terecht kwamen, hadden we net daarvoor de Vectra  verkocht en reden we in een Opel Astra. Die moesten we noodgedwongen  verkopen en met behulp van een Ford dealer (de echtgenoot van een vriendin) ruilden we die in voor een Ford Mondeo (de goedkoopste die hij in de showroom had staan) we waren er niet echt gelukkig mee, maar we hadden tenminste een auto! We reden er net een paar weken mee toen we de postcodeloterij straatprijs wonnen en we daarnaast ook een BMW316 td mochten gaan uitzoeken!!! De straatprijs ging meteen naar de schuldsanering en de auto die hebben we ondanks een hoop commentaar gehouden!  (natuurlijk had de schuldeiser er lucht van gekregen!! maar we hielden onze poot stijf en hebben er veel plezier van gehad) Toen Marieke groter werd en wij het huis in Frankrijk hadden aangeschaft werd de coupé voor het mooi te klein en heeft W de coupé in kunnen ruilen voor het zelfde type, zelfde jaartal maar een breakuitvoering! Dikke mazzel.
De groene BMW break heeft heel wat heen en weer ritten gemaakt van en naar M'Celles!
Al snel werd duidelijk dat het handig was een klein autootje erbij te hebben voor aan en afvoer van materiaal, zodoende kwam er een Citroen C15 naast het huis te staan. Heel handig en gemakkelijk.
Eenmaal definitief geïnstalleerd werd de BMW op Frans kenteken overgeschreven (gedoe; bureaucratie van vanjewelste op de prefectuur)  We vonden in Nederland net voor vertrek  nog een Peugeot 405 break, die zou de C15 vervangen. en daar kon ik dan mee naar mijn werk in Langres!
De Peugeot bezorgde me op een dag een bijna hartstilstand toen ik wilde remmen en de auto gewoon door bleef rijden! Auto total loss, ikzelf gelukkig niets bijzonders.
Dus op zoek naar iets anders. Inmiddels ben in de volgorde vergeten, maar we hebben nog een Renault 5 gehad, toen vonden we de Renault4 (voor een prikkie) bij een klant van de hapkar in de garage dat was in 2009. Tot vandaag heeft W daar enorm veel plezier van  gehad, nooit veel onkosten en weer of geen weer het ding rijdt! De Renault 5 werd verkocht en we vonden een Saxo, daar rijdt M nu al weer een tijd mee door Lille! Wim's droom een DS of een ID kwam uit toen we die aanschaften via leboncoin, helaas hebben we die vanwege diverse omstandigheden weer moeten verkopen. Sinds een paar weken heeft hij het maar steeds over een Calibra!! Hij zit dagen op internet en ziet zichzelf al scheuren! Maar we moeten wel reëel blijven, een Calibra is natuurlijk gaaf,  maar daar iedere dag die 1.5 km mee naar beneden en 's avonds weer naar boven is natuurlijk een beetje zonde! Okay we hebben nu natuurlijk een "landje" in Langres en gaat W minstens een keer per week op en neer, maar ik vrees dat  het verbruik , verzekering e.d. niet dezelfde zullen zijn als de onkosten van de R4! We hebben jl. vrijdag de R4 op internet gezet en nog dezelfde dag een koper gevonden. (daar rekenden we niet op!) Maar gisteren zegt W ineens dat het toch wel heel erg jammer is en we hebben voor hem dus nog niets anders. Er is erg veel  op de markt maar er is veel rotzooi bij en je hebt af en toe het gevoel beduveld te worden waar je bij staat. Vandaag wordt de R4 opgehaald! We nemen afscheid van een tijdperk. Nu hopen z.s.m. iets anders te vinden, voor een beperkt budget, want lopen of met de fiets is geen optie. Gelukkig mag W tijdelijk de Xantia van de buurman even lenen. We hebben inmiddels twee Calibra's bekeken, een té duur, andere geen kentekenbewijs meer en dat geeft te veel problemen, dus nu een afspraak voor het  kijken naar een Reanault Kangoo. Er is veel te koop maar je schrikt van én de bedragen en de malafide praktijken!

Ongemakken, ouderdom of stress????

Wim klaagt nog steeds over zijn rug en komt af en toe in eens met een stijve nek thuis. Ook de stoel in de Scenic is voor hem geen pretje. We hebben al een kussentje aangeschaft op lende hoogte als steun, daar heeft hij een beetje baat bij. Een andere stoel is geen optie, dus  zal hij het ermee moeten doen. We denken dat het vooral het gevolg is van de werkzaamheden in de melkput, die is voor hem eigenlijk te laag, bij iedere koe (het zijn er inmiddels 150!) moet hij om de uiers schoon te maken en de apparatuur aan te leggen even bukken. Dat is denk ik (maar ik ben geen arts of fysiotherapeut) de oorzaak. De tien voorgeschreven fysiobehandelingen hebben de pijn verlicht maar het blijft zijn zwakke punt. Zelf heb ik (maar dat zal de leeftijd wel zijn) ook hier en daar wat "auwtjes" o.a. rusteloze benen vooral 's nachts en dat gaat soms gepaard met kramp. Ik heb in het verleden al vaker mijn spataderen laten behandelen bij de fleboloog, maar ze komen terug. Er is momenteel nog maar een arts die de behandelingen doet en die is officieel met pensioen, maar om zijn patiënten toch de gelegenheid te geven is zijn praktijk een keer per maand geopend, helaas was ik net te laat met het maken van een afspraak want in de zomermaanden injecteert hij niet.
Ook Wim zijn "bazin" had Wim's klachten opgemerkt en  aan hem een telefoonnummer gegeven van een meneer die diverse klachten behandelt. Weliswaar niet echt in de buurt maar waarom niet????
Dus toch maar gebeld en een afspraak gemaakt. We hadden geen idee of het een magnetiseur, een kraker of een hocus spocus gedoe zou zijn.
JL vrijdag was het zover: afspraak in Beauchemin om 10h45. Meteen na zijn werk, (even overall uitgetrokken natuurlijk) en op pad. Adres snel gevonden en er stond al een ander persoon voor de deur te wachten. iets voor elf liet meneer ons binnen, op plastic slippers en in zijn korte broek ontving hij ons in zijn eetkamer. Hij vroeg aan Wim wat hem mankeerde en vroeg hem zijn overhemd en
t-shirt uit te doen en op de eettafel te gaan liggen met zijn bovenlijf op een handdoek. Meneer betastte de ruggenwervels een voor een van beneden naar boven en zei meteen: "Ja hoor, ik voel het al, er zit iets scheef en een zenuw beknelt de boel". Hij zette zijn vuist op de desbetreffende wervel en duwde en draaide tegelijkertijd, ik zag Wim's gezicht verschieten van kleur en ik zag dat het niet lekker aanvoelde. Meneer volgde de rest van de wervels en maakte op verschillende punten diezelfde handelingen, "Volià" zei hij en toen mocht Wim op een stoel gaan zitten en nam hij een voor een zijn armen beet en deed daar ook van alles mee, Wim's stijve nek bewoog weer gewoon en hij mocht zich aankleden! Ik vroeg hoe het was en kreeg de indruk dat de stijve nek verholpen was. Het voelde een beetje beurs hier en daar zei hij tegen me. Ik vroeg aan de meneer of hij een volgende keer iets voor mij kon doen i.v.m. mijn benen. Hij keek op de klok en had nog wel even.
Ook ik mocht met mijn bovenlijf op de handdoek plaats nemen, liggend op mijn buik met mijn armen boven mijn hoofd ging hij in eerste instantie hetzelfde te werk als bij Wim. Bij de wervel net boven mijn billen stopte hij. "Ja dat is de boosdoener", zei hij en vervolgens voelde ik een vlammende pijn . Vervolgens zette hij zijn hand in mijn flank en ook daar deed hij iets wat absoluut geen pretje was, eerst de rechter en toen de linker kant. "Voilà!!, dat zal wel helpen", er zat ook bij mij iets bekneld volgens hem. Ik mocht nog even mijn beide benen optillen  terwijl hij die beetpakte, draaide en trok voelde ik iets wegschieten. Met een gevoel bont en blauw te zijn, stond ik heel voorzichtig op, het leek alsof ik geradbraakt was. Een rekening krijg je niet, meneer is geen arts, doet dit omdat hij een "gave" heeft en laat het aan zijn "patiënten" over wat je er voor over hebt. Hij nam de envelop aan en stopte die in een kistje in de buffetkast, zonder verder ernaar te kijken en wenste ons een fijne dag en met een tot ziens stapten we beiden de deur uit. Buiten stond een oudere man te wachten die ons met een glimlach passeerde. Ik wist niet hoe ik in de auto moest gaan zitten. Alles voelde beurs.
Vannacht heb ik sinds lange tijd geslapen zonder benen die je het het liefst af zou willen schroeven en zonder kramp. Vandaag voelen mijn heupen nog steeds beurs, maar dat zal wel over gaan (toch?). Wim heeft geen stijve nek meer en zijn rugpijn is beduidend minder, maar voelt ook waar er precies is gedrukt en getrokken. Ik ben optimistisch, misschien moet Wim nog een keer terug? We zullen zien!

Actualiteiten:

De moestuin is gefreesd door de buurman (die het in 10 minuten voor elkaar had, maar een belachelijke prijs vroeg, maar wij hebben geen machine dus je bent min of meer afhankelijk en dat weet ie kennelijk!)

Boontjes, sla, snijbiet, aardappels, wortels en bieten zijn al boven de grond! De tomatenplanten van meneer R. slaan aan en nu maar hopen op een goede en gezonde groei en oogst. Onze oude aardbeien planten hebben tot nu toe 11 potten jam opgeleverd.  Ook de rabarber al twee keer geplukt voor compote en taart.

De fruitbomen zien er best goed uit en de kippen leggen erg veel eieren, soms een beetje TE en dan loop ik er een beetje mee te leuren, helaas zijn sommige « klanten » niet echt regelmatig in het afnemen en dat levert soms wat probleempjes op. Maar we lusten ze zelf ook dus dan ga ik maar aan het bakken van koekjes of cake en stop dat voor onverwacht bezoek in de vriezer.

Over bezoek gesproken we kregen half mei bezoek van een college vanuit onze Eurotax/ARB tijd, hij kwam samen met z’n vrouw een weekje op de camping in de buurt in een huisje, we kenden elkaar van het werk en hij had ooit gezegd ik kom een keer langs en dat deed ie dus, we maakten kennis met zijn lieve vrouw (een schatje) en hebben het echt heel erg leuk gehad met elkaar. Soms ben je verwonderd om op deze manier mensen te leren kennen waar je een klik mee hebt en die je van te voren eigenlijk niet of nauwelijks  kende! Een stel vrienden erbij dus! Helaas zijn we in de loop van de jaren veel “vrienden” uit het oog verloren.

 Jammer maar de realiteit.  Met de Fransen is en blijft het lastig, ze zijn teveel op zichzelf en de “feestjes” van onze burgemeester slaan wij over. Zijn kliekvorming zint ons niet! Gelukkig heb ik mijn messenmakersvrienden. Wim heeft weinig behoefte aan “mensen” maar merk toch dat hij iedere keer weer best trots is, (als hij het kan laten zien aan anderen), op alles wat hij hier in huis heeft gemaakt en al zou hij het nooit meer doen, hij heeft eer van zijn zware en vele werk! Zo jammer dat zijn vader het nooit heeft gezien.

Sinds vorige week hebben we een “adoucciseur” oftewel een waterontharder; we hadden zo’n enorme last van hard water en heel erg veel kalk dat alle apparatuur het met regelmaat van de klok begaf! In een kleine maand tijd de close-in boiler, de mengkraan en de “strontvermaler”. Na een aantal offertes zijn we op een hele schappelijke manier met een firma in zee gegaan en hebben we een showroommodel kunnen kopen, die is nu geïnstalleerd en het is onvoorstelbaar wat een verschil alleen al met het douchen en de was!

Wim had altijd, zeker in de winter, veel last van zijn huid, droog en jeukerig door het te harde water! Als je nu de douchekraan open doet voel je het verschil! Ja het is geen goedkoop ding maar we denken het er toch in twee jaar uit te halen. Volgens zeggen gaan ook de leidingen na verloop van tijd hierdoor weer beter stromen en lost de aangekoekte kalk heel langzaam op.

Ja leuk zo'n oud huis maar er blijft altijd wel iets te doen, van de winter moeten we gaan schilderen want de verf begint echt lelijk te worden en de muren kunnen wel een nieuw laagje gebruiken. De buitenkant moet gevoegd maar dat stellen we nog even uit, kunnen niet alles. Dak moet ook van mos worden ontdaan, maar Wim gaat dat niet zelf doen, vindt het op een ladder staan tegenwoordig niet  zo prettig  meer. Vervelen is er dus niet bij.

Een last van onze schouders.

Gisteren was een spannende dag, het was weliswaar zondag, maar M. had desondanks gisteren een sollicitatiegesprek. Al sinds begin van 2015 maakten we duidelijk dat het van groot belang was/zou zijn om een vakantiebaan te zoeken. In juli en augustus krijgen ze namelijk geen beurs en de huur en alles gaat gewoon door. Ook een naheffing van elektra en de taxe d'habitation van het vorige appartement (de taxe van dit jaar in het nieuwe apart komt nog en valt vast en zeker vies tegen!) moet betaald worden en ze krijgen het dus flink voor de kiezen. Als ik iets aantrekkelijks zag dan stuurde ik het haar toe, maar eigenlijk moe(s)t ik me er niet mee bemoeien. Vorige week was er een uitnodiging voor een gesprek, het postorderbedrijf van le bonprix zocht een twee-talig iemand voor de klantenservice. Helaas is het niets geworden en dus ging de zoektocht verder.
Gisteren om 16.00 uur was het gesprek, in Gravelines een uur van Lille aan de kust, op een camping
waar veel Nederlanders, Engelsen en Duitsers bivakken op weg naar of van Engeland.
Ik zat op steeltjes te wachten op een berichtje, maar wat er kwam niets!!
Ik wilde niet zelf bellen en werd met het verstrijken van de tijd steeds onrustiger. Eindelijk ging tegen 19.00 uur de telefoon, ze waren weer thuis, A-L had, gedurende het gesprek, twee uur in de saxo gezeten om te wachten!! Het strand is 100 meter verder.
Ik was gespannen en vroeg hoe het was gegaan, M grapte : "ik was te jong, dus ben niet aangenomen.
Nee, hoor mam grapje ik HEB de baan." Van 1 juni tot en met 30 september, inclusief logies in een mobile home. Het is mogelijk om op vrije dagen naar huis te rijden, dus dat is helemaal perfect.
Wel moet ze een week in juni terug voor de herkansing voor het examen (wat ze niet gaat halen) maar verder is er dus voor in ieder geval 4 maanden WERK + salaris. Ik kan niet zeggen hoe blij wij zijn met dit goede nieuws, een last van onze schouders, een pak van ons hart, want wij kunnen het niet ophoesten als er grote dingen betaald moeten worden en de pa van A-L lapt het allemaal aan zijn laars.
We hopen nu dat A-L zich ook zal inzetten iets te vinden, want het kan en mag niet alleen van M afhangen. A-L zal echt moeten gaan leren wat onafhankelijker te worden en zelfstandiger. Het lieve kind is niets gewend en steunt naar onze mening een beetje teveel op M.
Hopelijk ziet ze dat zelf ook in en gaat ze serieus aan de slag om iets te vinden. 5 maanden thuiszitten lijkt ons niet echt gezond.

Af en toe erger je je groen en geel!

Soms is het onbegrijpelijk hoe bepaalde zaken hier in Frankrijk functioneren: om je echt groen en geel aan te ergeren, maar ik denk dat het in Nederland op dit moment ook niet echt veel anders is. (ben toch nog steeds blij hoor om hier te kunnen wonen en te genieten van de kwaliteit van leven!, daar heb ik het dus niet over) Het gaat over "werknemer" zijn! Had ik van de winter zo'n gedoe met het arbeidsbureau dit keer is Wim flink de klos. Op de boerderij is het zwaar werk, de melkstraat is voor zijn lengte eigenlijk te laag en dus staat hij én 'smorgens, én 's avonds meer dan twee uur in een houding die slecht is voor zijn rug! Hij heeft al een poos veel last van zijn rug, er zit ergens tussen zijn schouderbladen een zenuw bekneld. Gevolg: veel pijn en tintelingen in zijn nek en zijn handen. Hij wilde in eerste instantie natuurlijk niet naar de huisarts, maar na veel vijven en zessen toch een afspraak gemaakt. Zij stelde vast dat hij minstens een week niet moest gaan werken, schreef medicijnen en  tien fysiobehandelingen voor. het was een vrijdagavond en hij wist dat zijn "maat" die avond niet zou werken en er was ook nog eens een enorme stroomstoring in drie van de omliggende dorpen ,veroorzaakt door een collega die met een tractor en aanhangwagen in een elektriciteitsdraad was blijven hangen, gevolg vier verbrande wielen van de tractor en gelukkig door zijn eigen tegenwoordigheid van geest geen verdere ernstige gevolgen voor hem zelf ( als hij was uitgestapt was risico van elektrocutie HEEL groot geweest) dus wilde hij de boel de boel niet laten en is toch ondanks een arbeidsongeschiktheid toch gaan helpen. Hij meldde zich dus m.i.v. zaterdag officieel ziek.
maandag de fysiotherapeut gebeld en daar kon hij woensdag al terecht. Inmiddels was het mooi weer en het gras groeide snel. Door de restricties van het thuis zijn kon ie voor zijn goeie fatsoen natuurlijk niet gaan maaien! Al snel sloeg ( je houdt 't niet voor mogelijk) de verveling toe! Hij was niet tegen te houden en ging dus na 8 dagen rust en twee keer fysio weer naar zijn werk! Hij was ook ongerust over de inhouding op zijn salaris vanwege ziekte. Dit was de tweede keer in zijn carrière dat ie ziekgemeld was en de vorige keer 6 jaar geleden werd hij niet betaald! Gisteren kwam hij dus met zijn loonstrook thuis en de bijbehorende cheque; en inderdaad een week niet gewerkt = 1/4 ingehouden!!!!!!!!
Dat is toch niet normaal, stel dat hij een been breekt? Krijg je dan helemaal geen uitkering. Kijk natuurlijk zijn er wachtdagen, hij betaalt flinke premies voor arbeidsongeschiktheid en alles , maar dan zo'n inhouding op je minimum jeugdloon? dat is toch van de gekke? Maandagochtend hang ik aan de telefoon, ik ga bellen met de verplichte ziektekostenverzekeraar. Ik wil graag weten hoe het zit. Hij zei vanochtend zelf al dat ie blij was dat hij toch (tegen mijn zin en die van de huisarts in), was gaan werken want hoe zou anders die loonstrook eruit hebben gezien?

Van alles en nog wat.

De nieuwe kippies uit Louvières zijn erg kaal en heel schuw en schrikkerig! Ze zitten het liefst de hele dag op de stok en hebben regelmatig bonje met de anderen! Eieren leggen gaat erg goed, bijna iedere dag rond de 10 eitjes om te rapen en inmiddels  er dus vaste klanten voor. Dat gaat dus goed.
Vanochtend heeft WF voor ons het stukje moestuin gefreesd ( het bedrag dat hij ervoor vroeg was een beetje  veel, maar het is gedaan en wij hebben geen machine en zouden niet weten aan wie anders te vragen!) en nu kunnen we aan de slag met planten en poten van diverse groenten. Als het meezit krijgen we ook dit jaar van JPR een aantal tomatenplanten en ik heb een klein zakje pootaardappeltjes kunnen kopen, precies genoeg voor een paar maaltjes. Wil graag wat variatie dus behalve tomaten en aardappels, ook uitjes, boontjes, courgette en butternut en natuurlijk sla. Wim heeft het oppervlak van de moestuin iets vergroot door de aalbessenstruiken te verplanten en die slaan goed aan en zitten vol kleine trosjes. Ook de aardbeien beginnen al lekker te groeien. Een moestuin is leuk maar het enige nadeel is dat vaak alles tegelijk goed is om te oogsten dus liever kleine hoeveelheden, want je moet het ook allemaal verwerken! Het is prachtig weer en Wim heeft al een keer gemaaid en het gazon is aan een tweede maaibeurt toe, maar hij was vorige week een week thuis met flinke rugpijn en heeft een verwijzing gekregen van de huisarts voor 10 fysiobehandelingen, heeft er nu 4 gehad en het gaat stukken beter; maar eigenwijs als hij is wilde hij toch jl. maandag al weer naar zijn werk!  Dus dat maaien moet even wachten.
In Lille zijn er een aantal flinke rekeningen op de mat gevallen, waar ze geen rekening mee hebben gehouden: ten eerste na een overstap van energiemaatschappij een eindafrekening die er niet om liegt!
Geen idee waarom de afrekening zo hoog is want ze betalen al een flink maandbedrag, maar alles is elektrisch ook de verwarming en dan loopt het dus kennelijk snel op! Komende winter dus maar een dikkere trui en wollen sokken aan! En toen kwam er vorige week hier via de post een aanmaning voor de "taxe d'habitation" van hun vorige appartement. Omdat ze daar natuurlijk al een tijdje niet meer wonen, was dat in de vergeethoek geraakt en dat viel dus vies tegen, het bedrag voor 18m2 is in Lille dus bijna meer dan wij voor ons hele huis betalen! Dat was dus even grote paniek, maar tegelijkertijd ook hun pakkie an!
In het museum begint de bezoekersstroom heel langzaam op gang te komen, Vind het alleen verschrikkelijk dom dat mijn cheffin er totaal geen rekening mee heeft gehouden bepaalde feestdagen en activiteiten een beetje op te splitsen, zo heeft ze mij bijvoorbeeld het weekend van 16 mei (museumnacht tot 24 uur open) ingepland voor zaterdag van 10.00-24.00 uur dan zondag van 10-18.00 en maandag en dinsdag idem!!! Volgens mij mag dat niet eens van de inspectie maar er viel eigenlijk niet over te discussiëren,: "vorig jaar was t  FM die zo'n rooster had" dat was het enige antwoord! Na veel heen en weer gepraat neemt FM de zaterdagochtend van me over en AM wilde een zaterdag met me ruilen dus heb ik dank zij mijun collegae nu wat marge, maar stom vind ik het wel!
Moet toch niet mogen 's ochtends om 10 uur beginnen en dan na een middagpauze doorgaan tot 24.00 uur???? en dan de volgende ochtend weer fris en fruitig klaar staan?????? Zelf komt ze op zo'n manifestatie niet voor half zes aankakken en is alleen een beetje aan het flaneren en steekt geen vinger uit! Lekker makkelijk dus! Ze is de laatste tijd niet echt "gezellig" en sluit zich erg vaak boven op in haar kantoor, gelukkig zijn de collegae leuke fijne meiden en ben je in het weekend lekker alleen. Als ik met haar samen zou moeten werken, ouf??????

villa kakelbont.

Onze kippies doen het goed. We hebben er op het moment 11 en een haan, maar of deze doet wat ie zou moeten doen dat weten we niet. Voorlopig is nog geen enkele hen broeds geweest dus of er eieren zijn die bevrucht zijn, geen idee. Maar eieren leggen, nou dat kunnen ze! Iedere dag minstens een stuk of 6 af en toe zelfs oplopend tot 9 op een dag. Onze eierhandel gaat dus verschrikkelijk goed. Het komt zo nu en dan zelfs voor dat de vraag groter is dan het aanbod. Onze prijs is kennelijk aantrekkelijk en het feit dat de eieren kersie vers zijn is waarschijnlijk bijzonder bijzonder, want veel mensen zeker via mijn werk willen er wel minstens 12 in de week! We verkopen de eieren voor 2.50€ per dozijn, men moet wel zelf voor een doos zorgen.
Onze kippen zijn afdankertjes van de grote farms waar er zo'n 6000 in het totaal rondlopen, soms met vrije uitloop, maar na een jaar eieren leggen worden ze voor zo'n exploitant te duur, De opbrengst is dan niet meer in verhouding met de kosten van hun voer en onderhoud en dan gaan ze ze dus ruimen. Voor 3€ per kip kan je ze dan reserveren en de advertenties staan dan op internet en/of in de krant.
Dit is nu intussen de derde keer dat wij op die manier kippen kopen en veelal zijn het van een soort die "label rouge" eieren leggen. In de supermarkt de duurste eitjes, maar voor ons dus heel aantrekkelijk; groot van formaat en bijna iedere dag wel een ei!
De huisvesting onze " villa kakelbont" is inmiddels al een paar keer aangepast. Als we eens een weekend weg willen dan moet het hok ruim en afgesloten zijn. Het risico van een marter of een vos die alles opvreet is TE groot! Dus heeft Wim de garage verbouwd en de binnenren vergroot. Vanochtend hebben we de twee oude trapjes die dienen als stokken voor de nacht verwijderd en een aluminium ladder neergelegd,  Vanavond zullen we helpen ze daarop te zetten zodat ze snappen dat dat voortaan hun slaapplek is. Aanstaande zaterdag gaan we nog 4 hennen ophalen in Louvières, er is dan plek genoeg en worden we steeds meer zelfvoorzienend, met de opbrengst van de eierenverkoop schaffen we nu voer aan. Op die manier kost het ons niets extra's!

Lente en onze nieuwe tentoonstelling.

Vandaag 2 april, mijn eerste officiële werkdag na de inauguratie van onze nieuwe tentoonstelling jl. dinsdagavond. Het seizoen is begonnen en de nieuwe tentoonstelling staat, weliswaar met de nodige vertraging en strubbelingen, maar daarover later meer.
Buiten ( het is nu "vastentijd") is het slecht weer, erg veel regen en ijskoude windvlagen, dus helemaal niet het "lente"gevoel.
Onze nieuwe tentoonstelling voor de komende twee seizoenen heeft als thema: La Toilette, soins de corps et accessoires". Dat La Toilette gaat vast en zeker bij onze landgenoten en anderen rare associaties geven denk ik. Hier is het zo gebruikt in de zin van "verzorging" voor ons is het eerder de wc.pot! Hahaha!
De laatste weken van maart waren we met het hele team druk in de weer de laatste puntjes op de i te zetten. Dat valt niet altijd mee, FM heeft soms een beetje te veel noten op haar zang, maar ach daar leer je mee te leven.
LG de conservatrice heeft een aantal dingen geaccepteerd van het grafisch ontwerp team, die wij liever anders hadden gezien, maar aan ons wordt niets gevraagd dus houden wij wijselijk ons mond.
Jl dinsdag was de officiële opening met champagne en lekkernijen. Er waren 400 uitnodigingen verstuurd, helaas kwamen er slechts een 80-tal mensen en was ook Mevrouw de Burgemeester afwezig. Het was gezellig en dat is het voornaamste.

Vanaf vandaag dus weer present, heb dit seizoen in principe iedere woensdag en vrijdag vrij, maar als ik een keer in de drie weken het weekend werk , dan heb ik meteen 4 dagen aaneensluitend.
Daarentegen als ik het weekend vrij ben heb ik een "lang" weekend: vrijdag , zaterdag, zondag!
Nu we een autobahn vignette hebben van Zwitserland, gaan we vast en zeker nog wel een keer een weekend die kant op. Dunkan heeft het met Kismo prima gehad en CG vond het zelfs moeilijk om afscheid van hem te nemen, hij mag altijd terugkomen voor een logeerpartij! Goed om te weten dus!
Ver is het niet, helaas alleen niet altijd péage en veel kleine wegen maar in dik 3.5 uur zit je er. Jammer dat Zwitserland zo schrikbarend duur is.

Madame MJLM

In de tijd dat ik met de "hapkar" reed had ik een aantal speciale/bijzondere klanten.
Af en toe kom ik (als we via via le Journal de la Haute Marne krijgen) een rouwadvertentie tegen van zo'n persoon en komen de herinneringen weer naar boven.
In blogjes van die tijd staan er een aantal beschreven, ook die zijn in tussen allemaal aan gener zijde.
Maar mevrouw MJLM die is ondanks haar gezegende leeftijd nog in redelijk goede gezondheid en met haar heb ik nog regelmatig contact. In de periode na mijn ontslag bij DISAL nam ze contact met me op en sindsdien bewijs ik haar zo af en toe ene kleine dienst. Ze heeft nog steeds haar auto, die helaas meer in bruikleen is van een aantal "profiteurs" dan dat ze er zelf gebruikt van maakt. Maar ze wil het wagentje niet wegdoen! Was het maar waar,want gezien de leeftijd en het geringe aantal kilometers op de teller is het zo'n "reclame autootje van een oud vrouwtje" goed onderhouden,
alleen aan de buitenkant meestal erg vies omdat het wagentje altijd buiten staat.
Als ze me nodig heeft dat belt ze ruim van te voren, overlegt dan wat mijn mogelijkheden zijn i.v.m. mijn werk en dan maakt ze aan de hand daarvan haar medische afspraken. Ik rijd dan in haar auto met haar naar huisarts, rheumatoloog of oogarts. Maar de laatste tijd ook heel vaak naar de glasbak, de Bank en de apotheek.
Ze is vroeger juriste geweest, heeft op de universiteit gewerkt en is erg goed onderlegd. Spreekt echt het mooiste "bourgeois" Frans en vindt het heerlijk even een moment samen te babbelen. Ik heb soms het idee dat ze me eerder vraagt om haar even gezelschap te houden, maar dat is mij om het even. Ik vind het altijd leuk om een praatje te maken over van alles en geniet van haar perfecte vocabulaire en haar uitspraak.
De laatste tijd doe ik ook de strijk voor haar, niet echt mijn hobby maar ach.
Ik rijd dus met de lege flessen (een heleboel, soms denk ik als het statiegeld flessen zouden zijn, dan had ik al een leuk extraatje gehad!!!) niet te zuinig soms wel 40 stuks in 5 weken dat ik niet ben geweest, maar ik maak me er maar niet druk om, vroeger zei ze dat het voor het bereiden van haar verse visje was (???) het zijn ook veelal geen château migraine wijntjes!
En ik zie het allemaal als een soort van burenhulp, waar we allebei wijzer van worden.

Hard water en de nadelige gevolgen.

We voelen het vooral in de winter aan onze huid; we hebben hier "hard" water. Er valt niet tegen aan te smeren. Maar het is vooral een heel groot probleem voor al onze elektrische apparatuur, het nadeel is dat de meeste huishoudelijke apparaten die we hebben ongeveer allemaal rond de zelfde periode zijn aangeschaft en hun levensduur heeft enorm te lijden van de kalkafzetting.
Het gebeurt dan ook om de twee, drie jaar dat een voor een de apparaten het geven onder die kalkafzetting. We hebben intussen in de gaten dat het niet uitmaakt of je duur of goedkoop koopt, het kan er gewoon niet tegen! Een waterkoker kun je ontkalken, de wasmachine daar kun je van die tabletten calgon in doen, maar dat is milieuvervuiling! Wat is wijsheid?
In de keuken hebben we onder de aanrecht inmiddels de derde close-in boiler en we hoorden al een poosje van allerlei rare geluiden en door het overdrukventiel spoot af en toe een flinke straal water.
We zeiden tegen elkaar dat hij er binnenkort wel mee zou stoppen, dus via internet een goedkope nieuwe besteld. Zou deze week geleverd worden. Jl maandag gebruikte ik de mengkraan in de keuken en ineens wilde die niet meer dicht, water spoot overal, keukenvloer een zwembad en dus snel hoofdkraan in de kelder dicht en geprobeerd te traceren waar het fout zat. De keramische schijven compleet naar e maan, overal  kalkafzetting dus niet meer te repareren. Jammer genoeg precies op Wim's verjaardag dus zat hij het grootste gedeelte van de dag met zijn hoofd onder de gootsteen.
We aten snel onze middagboterham en reden naar Neufchateau voor het aanschaffen van een betaalbare nieuwe mengkraan. We vonden een redelijk alternatief en snel weer naar huis, helaas lukte het niet "effe" (uitspraak van Wim, die altijd alles effe snel wil doen!) en zat ik totdat hij weer thuis kwam van zijn werk. We hadden niet al het nodige materiaal en het gat in de aanrecht was net iets te klein. Dinsdag moest hij dus de klus afmaken. De boiler was er nog niet, maar Wim demonteerde intussen wel de oude, hij goot hem leeg in een emmer en we wisten niet wat we zagen; heel vies donkerbruin water en onder in de emmer een dikke koek wat meer op zand leek dan wat anders, weer kalk dus!
Vanochtend was er een mail dat het pakket was aangekomen bij een Kiala depot, zo gaat dat vaak hier en is goedkoper vervoer dan de Post.
Dus toen hij thuis kwam daarheen gereden en nu staat de nieuwe close-in boiler op te warmen en hebben we weer warm water in de keuken! Prettig geregeld.
Er bestaat een apparaat dat het water van kalk ontdoet, werkt dmv zout en zo'n ding moet je aansluiten net na de watermeter, die bij ons op een lastige plek zit in de kelder. Tevens weten we dat zo'n apparaat kostbaar is in aanschaf, maar volgens kenners je dit redelijk snel terugverdient.
Iedere twee/drie jaar alle witgoed en boilers vervangen is ook een kostbare zaak. We zullen dus maar een spaarpotje aan moeten gaan leggen en eens hier en daar gaan informeren. We hebben voor alle zekerheid op de close-in boiler een sticker geplakt met de datum van vandaag, dan hebben we enig idee hoe lang deze mee zal gaan!

Afspraak pole emploi.

Eerst nog even het kostenplaatje van de 6 liter "eau de vie de mirabelle" douane kosten 22 euro en de rekening van het dagje stoken erbij opgeteld komt het op 7.58€ per liter, ik ben dus een stuk voordeliger uit dan kopen via via. De flessen staan nu gedurende een maand niet afgesloten op advies van opa CT. Dan mogen ze dicht en zijn ze voor consumptie geschikt. In mei kan ik dan mijn eigen aperitiefjes brouwen op basis van vlierbessenbloesem of schillen van sinaasappels. Leuk dus.
Ik heb nu ook mijn lidmaatschapskaart en als we volgend jaar weer zoveel fruit hebben kan ik dus weer een dagje gaan stoken, ook peren of kersen zijn een optie!

Verder hebben we vrijdag eindelijk het eind november bestelde paneel binnengekregen, niet te tillen door het dubbele glas. Om nou te zeggen dat het mooi is; "nee dus!" maar wel afdoende om een hoop tocht tegen te houden en dat was het doel. Samen hebben we het voor elkaar gekregen het geval te versjouwen en Wim heeft het zaterdag voor de keukendeur geplaatst, afgedicht met pur en nu is er van die kant vandaan heel wat minder tocht. Nog wel 4 nieuwe ruitjes bestellen en erin zetten en dan als het weer het toelaat de oude deur verven. Volgende actiepunt is de duiventil.Ook daar komt erg veel tocht vandaan.

Vrijdag reed ik voor mevrouw L naar de bank, de apotheek en de glasbak (!) ze vroeg of ik een strijkklus voor haar wilde doen en vanochtend met haar naar de huisarts. Nu is strijken niet echt mijn hobby, maar ach "geld verzoent de arbeid" toch???Er zaten een paar grote ouderwetse lakens bij dus even strijken, was het niet maar het is gebeurd en zo kon ik het vanochtend weer aan haar teruggeven. Ze was content en ik ook.
Ik heb ook de planning gekregen van het seizoen in het museum. Wat ik nog steeds maar niet kan begrijpen is dat LG totaal geen rekening houdt met wensen. Waarom gaat ze niet met ons om de tafel en bespreekt of er nog weekenden zijn die je vrij zou willen i.v.m festiviteiten of zoiets en alvast een beetje proberen in te plannen wie, wanneer een aantal dagen achter elkaar vrij kan zijn voor een weekje vakantie??????
Tot overmaat van ramp zit er een briefje bij dat ruilen en veranderingen alleen met mate zijn toegestaan, NOU JA ZEG!!!!! Ze krijgt het steeds hoger in haar bol lijkt het wel.
Zoals het er nu naar uit ziet kan ik eind september (net als vorig jaar) een royale week aan een sluitend vrij zijn. Dan is het een kwestie van 3 dagen ruilen met FM. Wel heb ik dit seizoen de woensdagen en vrijdagen vrij. Gevolg daarvan is nu wel dat ik als ik het weekend werk ik er de maandag en dinsdag achteraan heb!!! Maar ben allang blij dat ik weer terug mag op mijn plekkie.
Officieel moet/mag ik nog tot februari 2018. Als het op deze manier kan en ik ben er nog toe in staat dan zou ik dus nog 3 seizoenen moeten werken. Maar in de winter neem ik dus niets meer aan, want de pole emploi heeft er namelijk erg veel moeite mee om het aan te vullen. Men heeft geprobeerd het hoe, wie, wat en waarom aan me uiteen te leggen. Tot drie keer toe heb ik gevraagd het aan de telefoon te herhalen, maar ik snap het nog steeds niet. Heb een consult aangevraagd en dat gaat morgen middag plaatsvinden; ben benieuwd. Op deze manier is in de winter werken er voor mij dus niet meer bij. Het heeft me alleen geld gekost i.p.v. opgeleverd.