Kennen jullie dat verhaal van die Rus?????

Welnu die Rus die komt samen met zijn vrouw, zij komt uit Oekraïne!
En wat gaan zij doen?, ze gaan samen de plek van Mevrouw en Meneer C overnemen op de boerderij. Mevrouw en Meneer gaan met pensioen en hebben via een advertentie dit stel gevonden, de enige potentiële beheerders voor hun maatschap! Wim en ik kregen dit een week of vier geleden te horen. De Rus koopt niets, maar gaat een constructie met hen aan die heet "prestation de service" wat zoiets betekent als overname zonder investering. Volgens AC rekent hij niet de uren die hij werkt en betalen zij geen sociale lasten. Het klinkt allemaal heel ideaal, maar................................ ze hebben Wim dus niet meer nodig want de vrouw neemt Wim's taak over. Dit werd ons even tussendoor meegedeeld en kwam als een mokerslag  bij ons aan. Negen en een half jaar heeft hij zich optimaal ingezet, nooit  iemand een haarbreed in de weggelegd door te weigeren extra te werken, altijd stipt op tijd. Een beroep uitgeoefend waarin hij niet is opgegroeid zoals 99% van de boeren, maar het toch maar geflikt.
AC vroeg aan mij (niet aan hemzelf) of hij accoord zou willen gaan met een rupture conventionnelle, ofterwel een ontslag met wederzijdse instemming. Toen ik hem dat vertelde verkleurde hij en werd erg boos. De Rus kwam nl al op 1 oktober m.a.w. Wim moest weg hoe eerder hoe liever. Dat viel in het verkeerde keelgat. Hij reageerde erg fel en zei dat hij NIET meer ging werken "ze bekijken het maar!"
Ik heb op tactische wijze geprobeerd hem ervan te overtuigen dat dit niet de oplossing was en hij niet zomaar thuis kon blijven, dat zou problemen opleveren. Dus voorgesteld hem de volgende ochtend ziek te melden en daarna een afspraak te maken bij de dokter en de arbeidsinspectie. (die laatste had ik vrijdags al uitgebreid aan de telefoon gehad en we konden langskomen zonder afspraak)
Zo gezegd zo gedaan. Dinsdagochtend opgebeld naar mobiel nummer van AC.. geen gehoor; boodschap achtergelaten. gebeld naar vaste nummer... idem! Ik smste naar museum dat ik die dag door omstandigheden niet kwam werken.
Om 8 uur meteen huisarts gebeld. Afspraak om 10h30.  Aan hem de ongemakkelijke situatie uitgelegd en na wat klein routine onderzoek: bloeddruk enz gaf hij een arret maladie voor de rest van de week tot zondag. Meteen doorgereden naar de boerderij en daar de ziekteverklaring afgegeven.  AC deed stug. Wim had die week ervoor vrijgevraagd omdat hij persé die Rus niet wilde ontmoeten en zodoende vroegen we meteen die week op te schuiven en per zondag in te laten gaan, dat was accoord.
's Middags dus naar Chaumont, arbeidsinspectie, daar aangekomen stonden we voor niets voor de deur. Het winterrooster was ingegaan en zodoende geen vrij spreekuur meer alleen of afspraak. Ik was daar wel een beetje pissig over want de consulent had mij de tijden van spreekuren doorgegeven en daar dus geen rekening mee gehouden. Sh...
Afspraak gemaakt voor vrijdagmiddag.  Daar zijn we dus geweest en werden we heel vriendelijk ontvangen. De meneer verontschuldigde zich. Hij herinnerde zich ons telefoongesprek en heeft ons heel veel nuttige informatie gegeven en richtlijnen hoe te handelen. ook berekende hij de zgn oprotpremie en zei er meteen bij dat dit  wettelijk vastgesteld is en dat ze nooi minder mogen betalen, maar dat wij in een goede onderhandelingspositie verkeren. Ook gaf hij een lijst met namen van mensen die kunnen funktioneren als mediateur tijdens de onderhandelingen. Gunstig dus.
We gingen dus een boel wijzer terug naar huis. Wim vertrok zondagochtend naar Nederland voor een bezoek aan zijn vader en was dinsdagavond weer heelhuids thuis. We hebben aan AC laten weten dat hij nog royaal 45 dagen heeft staan en hij die eerst opneemt alvorens de procedure te starten, zij zou me nog bellen als de salarisstrook  er zou zijn, maar natuurlijk niets meer gehoord. Een briefje met haar toestemming voor het opnemen van die dagen wil ze niet geven. Kwestie van vertrouwen volgens haar!!!!!!

Nog een kerstboom te gaan.

We zijn al op een week na, eind september. Wat is het hard gegaan dit seizoen werken in het museum. Madam" la responsable" heeft haar 2 boeken en 5 boekjes af, na bijna twee jaar ons het leven zuur te hebben gemaakt en zichzelf te hebben opgesloten in haar ivoren toren op de eerste verdieping. De rust is een beetje weer gekeerd maar behalve bezoekers ontvangen is er weinig gedaan met de stukken in de reserves, dus geen inventarisatie, in de olie zetten enz.. tot op heden.
Wel een hoop gedoe gehad over onze extra uren nu we een prikklok hebben en dus iedere minuut geteld wordt. FM en ik hebben in de afgelopen maanden dus erg veel overuren gemaakt (die in de voorgaande jaren nooit uitgekeerd werden). Al twee keer heb ik ze uitbetaald gekregen, maar deze laatste maand is dat door personeelszaken geweigerd. Dit tot zeer grote ergernis van ons allebei.
Toen we hierover wilden praten, kregen we meteen lik op stuk, Mme was het er niet mee eens dat we die overuren zouden opnemen als vrije dagen want dan zou de burgemeester haar zeker op het matje roepen om tekst en uitleg te vragen.  Ze vraagt nl.. ieder jaar extra uren voor ons, omdat ze ons zo heel hard nodig heeft (?) en als wij dan overuren op zouden nemen, staat ze voor haar gevoel in haar hemd! We hadden aan het begin van het seizoen al laten weten dat wij eind september alles rond wilden hebben i.v.m. het arbeidsbureau; om problemen te voorkomen. Ieder jaar is het in november zwaar hommeles want dan hebben we weer gezeur over aantal uren enz. en de berekening van onze WW.
Ik kreeg een dikke anderhalve maand geleden van het arbeidsbureau een brief waarin staat dat ik als ik 65 jaar en 9 maanden oud ben ik geen recht meer heb op WW.  =18 januari 2018. Daar was ik niet zo blij mee. Ik ben in de telefoon geklommen om  te proberen een afspraak te maken met de pensioenkas. Hoop gedoe, maar een paar dagen later en 35€ armer (speciaal nummer) had ik de juiste persoon aan de telefoon.Afspraak gemaakt en er heen.
Aardige mevrouw die uitgebreid de tijd nam om alles door te nemen. Samen het dossier ingevuld en tot de conclusie gekomen dat ik per 01-02-2018 met pensioen kan. Het bedrag dat ik zal krijgen is berekend naar het aantal werkzame jaren in Frankrijk en het bijtellen van het aantal trimesters dat ik in Nederland heb gewerkt zit ik zoals dat heet "a taux plein"  in het totaal, met aftrek van het baren van twee kinderen, 164 trimesters gewerkt =het maximum wat je kunt hebben. het bedrag viel mij nog een soort van mee, hoe het zit met de AOW in Nederland en de ABP dat gaat Manon voor me bekijken. Dat gaat op 18-04-2018 in.
Een groot voordeel is dat M nu al vanaf 2 juli bij Leclerc werkt en zijn contract weer is verlengd en zoals het er nu voor staat ,na meerdere maandcontracten, grote kans heeft op een vaste aanstelling.
Dat scheelt ons een flinke slok op een borrel.
Mijn besluit om dus geen nieuw contract meer aan te gaan voor een volgend jaar in het museum staat vast. Ik ben niet 65 jaar geworden om me door twee tantes van net in de 30 te laten bekoeioneren.
Ze bekijken het maar.
Nog welgeteld 21 werkdagen en ik zeg "Aju parapluie".

Drukke business.

Had even niet echt veel tijd dus kwam mijn blog in het slop. Een druk programma naast werken ook nog een lang weekend alleen nar Nederland. ten eerste had ik natuurlijk van Manon een ticket gekregen voor het jubileumconcert van Neil Diamond in Ziggo Dome op zondag 10 september. Wim plaagde mij al sinds april dat er een grote kans in zat dat Neil (76) misschien al voor die tijd zou overlijden, of in een rolstoel op het podium zou verschijnen! Ik plande het weekend en ruilde om zodoende donderdag ervoor en maandag en dinsdag erna vrij te kunnen zijn. Helaas zaten wij zoals wel vaker met de kippen, Dunkan en Wim's werk en daarom besloot ik uiteindelijk om dan maar alleen te gaan. Eerst nog gekeken op blablacar en sncf voor een treinkaartje maar dat eerste kwam niet goed uit qua tijden en de trein daar hangt toch wel een flink prijskaartje aan. Dus ging ik "comme une grande" alleen met de auto. Zag er een ietsiepietsie tegenop maar eenmaal in de flow van het verkeer op de snelweg wende het toch vrij snel.
Ik nam de tijd, stopte met regelmaat en ondanks het slechte weer ging het best voorspoedig. Ben nadat ik aan Wim via sms het adres had gevraagd  gestopt bij AvG in Mijnsheerenland. De verbazing en verrassing dat ik bij haar voor de deur stond was enorm! Na een bakkie thee en een praatje pot naar het huis van Manon gereden. Mijn spullen neergezet en naar Rijswijk gereden om samen met H&D te eten en toen op weg naar het Paard van Troje in Den Haag voor een concert met Franse chansons. Was erg erg leuk. Daarna moesten we met de bus terug naar Rijswijk. Maar............... het goot bakken uit de hemel en de bushalte bleek te zijn opgeheven i.v.m. werkzaamheden op Hollands Spoor. Ik heb nog nooit zoveel water uit de lucht zien vallen, het was echt verschrikkelijk! De straten stonden blank en wij waren alledrie tot op ons ondergoed verzopen!In de bus leek het wel of we door de autowasstraat reden, het gutste langs de ramen. De volgende ochtend hoorde ik van de enorme wateroverlast op de radio. Ik wilde terug rijden naar Schiedam via de nieuwe A4, maar die heb ik door het noodweer niet gevonden, maar kwam toch veilig in Schiedam aan. Zaterdag had ik een afspraak met M&J in Ridderkerk, ik parkeerde in de parkeergarage en had wat moeite met de volle en zware tas met van allerlei dingen uit onze kelder. Wat een weerzien en wat een prachtige luxueuze flat. We hebben heerlijk uitgebreid kunnen praten over van alles en nog wat, na de heerlijke lunch ging J even een kleine siësta doen en hadden M en ik "quality time" samen. Ik ben iedere keer weer zwaar onder de indruk van haar geloof en de diepgaande gesprekken over diverse problemen. Ze geeft me veel stof tot nadenken en het vertrouwen dat ik met haar dingen kan delen. (zo enorm waardevol) Ik ging tegen half zes terug richting Schiedam, we aten bij hamashi heerlijk Japans , mijn voormalige buurtjes van de Hoogstraat hebben het dik voor elkaar, een mooie zaak met inmiddels 10 man personeel! Ze waren aangenaam verrast mij te zien. Zondagochtend op ons gemakje gegeten en Manon zou Manon niet zijn wanneer ze niet kan regelneven en nam dus de volledige dagplanning uitgebreid door. Ik had VIP kaarten gekregen voor het Rijksmuseum van D&H en vond het dé gelegenheid om daar een bezoek aan te brengen. Dus dat hebben we gedaan. vandaar uit reden we naar een Surinaams/Chinees restaurantje in de Bijlmer en hebben daar met z'n allen (M&M, D&H en ik) heerlijk gegeten. Toen op weg naar de parkeerplaats van Ziggodome voor het concert van Neil Diamond! We waren keurig op tijd, maar werden door wat mensen gewaarschuwd dat tassen niet mee naar binnen mochten, waardeloos dus. We deden alle dingen in de rugzak en M&M liepen terug naar de auto.

 Het concert was echt FANTASTISCH, zijn stem was nog net als 40 jaar geleden! helaas zaten we vrij hoog op de tribune Maar we konden op een groot scherm kijken. D had verschrikkelijk last van hoogtevrees, dus dat viel voor haar niet mee. Maar we hebben genoten, meegzongen en geapplaudiseerd tot onze handen roodgloeiend waren. Een performance van twee uur zonder pauze, okay hij loopt niet mer zo soepel, maar dat is geen wonder als je 76 bent, maar zijn stem............ wauwwwwww. Het was onvergetelijk. Maandagochtend deed ik mijn boodschappen heel uitgebreid bij o.a. Dirk van de Broek, Aldi en Lidl en ging nog op bezoek bij TvW. 's middags ben ik spontaan even langs gegaan op de Rietkraag bij J&C K. Hij is een royaal jaar geleden getroffen door een herseninfarct. Vreselijk als je ziet hoe iemand van nog maar net begin in de 60 zo getroffen is. Ze waren blij verrast, dat soort bezoekjes zijn waardevol als je merkt dat het erg iop prijs wordt gesteld. maandagavond samen met manon gegeten, ik heb een spaghettipompoen (uit eigen tuin) klaargemaakt met geitenkaas en honing , was lekker. Dinsdagochtend vroeg mijn brood voor onderweg klaargemaakt om om 11 uur in Breda te zijn om daar mijn passagier op te halen die mee terug zou rijden naar zijn moeder in Varennes. Was keurig op tijd en ook daar weer stromende regen. De terugreis verliep al kletsend redelijk vlot. Ik heb het er goed afgebracht en het viel me ook zeker niet tegen  zo alleen, ga ik vast en zeker t.z.t. nog eens doen.
 HB had er 's maandags dik 11 uur over gedaan; veel vrachtverkeer en ongelukken onderweg en was dus pas tegen half acht bij Wim om onze achterpui te gaan voegen. V en ik deden er beduidend korter over, wij waren om half vijf in Maisoncelles.
Hij heeft de hele week tussen de buien door gewerkt, maar het resultaat is heel erg naar onze zin.

Mirabellen.

Vorig jaar, of eigenlijk begin 2017 was onze ton niet genoeg gevuld om te kunnen stoken, dus liet ik die in de stal staan. Dit jaar zagen we al snel dat een mirabellenboompje in onze tuin erg geleden hadden onder de vorst. De bladeren waren helemaal verschrompeld en de vruchtjes vielen er vanaf. Een ander boompje werd door een hevige windvlaag in twee gespleten! Dus veel kans op fruit hadden we niet echt, dachten we. Inmiddels zijn we wat weken verder en de eerste pruimpjes die rijp waren zaten vol wormpjes. Ik vreesde het ergste. Tijdens een leuke workshop "maken van een tuinbankje d.m.v. pallethout" hadden we het over het vullen van de ton en beide dames zeiden dat die wormpjes niets uitmaakten, gewoon in de ton doen (ik dacht nog :"behh vies", maar zij waren beiden pertinent; het kon geen kwaad. Toen we een week of wat geleden op de tuin kwam in Langres zagen we dat het daar minder slecht gesteld was met de bomen. We gingen anderhalve week geleden met emmers ernaartoe en kwamen met 3 overvolle emmers terug in M'celles. De bodem van het landje lag vol met gele mirabellen en heel heel veel bijen en wespen! Ze waren echt mierzoet en overrijp, dus thuis meteen in de ton, veel suiker erbij was dus niet nodig. De ton was in no-time vol. Deksel erop en op zoek naar een tweede ton. Die dingen zijn best duur, dus even navraag gedaan en als snel bedacht ik me dat ik bij een kennis op de brocante van Nogent ik iets had zien staan, hem berichtje gestuurd via Messenger en inderdaad hij had die nog. Gisterenavond is hij hem langs komen brengen, bleek iets kleiner dan ik dacht, maar ook de drie emmers die we gisterenochtend hadden geraapt pasten er precies in. Dus dat komt heel goed uit. Af en toe even roeren en het gisten en omzetten in alcohol is aan de gang.  Ook de door mij opgezette zuurkool in e pot schijnt goed te gaan, ik had alleen geen goede stenen om in e.d. pot te doen, dus besteld via Brouwland, maar die waren net een slag te groot. Met een plastic zak en wat stenen uit de tuin provisorisch de pot gesloten (geen succes want de plastic zak ging stuk)  Zaterdag kwam het pakket aan met een maatje kleinere stenen. M.en E. waren zo vriendelijk deze  om te komen ruilen voor wat aardappels, komkommer en courgette en twee tickets restaurant. Je moet er wat voor over hebben om hen op een vrije dag zover te krijgen!!! M's contract bij leclerc is met een volle week verlengd, nu hopen dat ze eventueel nog een ander baantje voor hem hebben na de 2de september.
Zelf heb ik 4 september aanstaande een afspraak met de "Caisse de Retraite" over mijn eventuele pensioen. Volgens het arbeidsbureau heb ik eind december mijn 164 trimesters volgemaakt en mag ik met pensioen, maar krijg ik geen WW- uitkering meer. Dat is niet echt zo gunstig, want in Nederland gaat men pas m.i.v. 18/04/2017 beginnen met uitkeren. Ik zou dus die drie maanden moeten overbruggen op de een of andere manier anders wordt het een arremoedige toestand, vrees ik. Men heeft mij wel verteld dat je iets mag bijverdienen, maar ik hoop dat ze me daar op 4 september iets meer over kunnen vertellen.

Actief tot 's avonds laat.

Terwijl Wim bezig is met het verven van de kozijnen en het maaien van het gras in beide tuinen, ben ik druk in de keuken met wecken en inleggen van alles wat er geoogst wordt. Ook de groenten die ik van MB krijg verwerk ik voor het verkrijgen van een wintervoorraad. Ik ben nog een keer terug geweest voor  tweedehands weckpotten bij de mevrouw in IenB. Helaas kwam ik rubberen ringen te kort en daarvoor moest ik op pad, want  twee pakjes die ik had gekocht bij Super U  waren niet de juiste maat. (vandaag teruggebracht) De kelder staat dus inmiddels aardig vol. Ik kreeg het ineens op mijn heupen en droomde 's nachts van het maken van zuurkool. Bij leclerc drie grote witte kolen gekocht en met behulp van mijn super Magimix 5200XL alles geraspt. Wim pakte de grote Gartopf van de zolder, ( komt nog van het Holland College) die heb ik goed afgewassen en daarin heb ik de kool gestopt met de juiste hoeveelheid zout, jeneverbessen, peperkorrels en wat karwijzaad. Karnemelk toegevoegd en met deksel (waterslot) staat die nu in de keuken te borrelen, dat betekent dat de fermentatie is begonnen. In het begin dacht ik bij ieder plopje wat ik hoorde, wat is dit nu , waar komt dat geluid vandaan. En ineens begreep ik het...... het is de kool die aan het fermenteren is en het gas wat dus ontsnapt door het waterslot!!!

ben zo ontzettend benieuwd of het zal lukken. Eerst een week op kamertemperatuur en dan gaat ook deze pot naar de kelder. het begint al aardig op een voorraadkelder te lijken. Tot nu toe slechts twee potten die niet dicht waren. Schade valt dus mee.
Jl zaterdag heb ik mijn dag totaal anders besteed. Samen met MF een ex-collega van het Office de Tourisme de Nogent52 ben ik naar Montsaugeon gereden, we hadden op de parkeerplaats van Lidl in Langres afgesproken, het laatste stuk reed ik met haar mee. We zouden deelnemen aan een workshop bankjes maken van pallethout. We waren de enige twee deelnemers en hebben een super leuke dag gehad, fysiek flink zwaar, maar het was heel erg leuk. Eerst pallets slopen, voorzichtig zonder al te veel te beschadigen, zelfs de spijkers hebben we hergebruikt! Daarna hebben we 3 verschillende modellen gemaakt, onder begeleiding van Juliane Drouot.

het was wel een beetje gênant dat ik ervan uit was gegaan dat we naar huis zouden gaan met een bankje, helaas bleek dat dus niet zo te zijn. Ze bleven in het stadje! Dat was de afspraak met de ComCom. ik zag dat ook JD het een beetje vervelend vond dat ik met die gedachte was gekomen. Gevolg was dat we vanochtend een mailtje kregen dat ze ons komt helpen met het maken van een bankje voor ons alle twee een. Even kijken of we een datum kunnen prikken die ons alledrie schikt en dan maak ik er een voor in de tuin in Langres. beetje zoals het model links op de foto die spreekt me het meest aan.

Wecken is hip

Dat is de naam van een enthousiaste FB pagina, waar ik lid van ben geworden en sindsdien kriebelt het.Van de ouderwetse zinken weckketel was de thermometer gebroken, jammer genoeg.
Ik kocht twee weken geleden een elektrische weckketel bij ALDI en kon niet wachten. Weckglazen had ik er nog wel een paar. De sperziebonen groeiden flink dus de eerste weckketel zat gevuld met 7 glazen vol boontjes, ik weckte die volgens een nieuwe methode want we houden beiden echt niet van de slappe frummels. De weckketel doet het perfect. Zodoende ben ik vrijdag en zaterdag ( was vrij het weekend) aan het wecken en inmaken geweest, MB gaf mij twee rode bieten zo groot als kool, die heb ik ingemaakt met azijn, ook de komkommers staan nu ingemaakt met azijn en dille. Uit eigen tuin hebben we veel courgettes daarvan maakte ik gazpacho, die is echt super lekker. Uit alle berichten op FB wordt duidelijk dat wecken van courgette geen succes is dus daar begin in maar niet aan.Wel werd ik enthousiast van de  berichtjes over het wecken van aardappels, Schijnt dat je die dan later heerlijk kunt bakken. Helaas kwam ik weckglazen tekort maar via leboncoin heb ik die kunnen kopen van een dame die ermee is gestopt sinds haar man is overleden. Ze gaf me wat nuttige informatie ook over het wecken van vlees. Zodra het minder warm is ga ik het proberen! Zaterdag ging ik nog even langs Mme L. die bleek ook nog wel wat in de kelder te hebben staan. Ze was zelf al meer dan 10 jaar daar niet geweest. Dus tussen heel veel stof en spinnenwebben door heb ik er een 8 tal kunnen pakken. Zag tot mijn grote verbazing nog een flink aantal mooie wijnen en champagneflessen liggen. "Laat dat maar liggen", zei ze. béhhhhhh jammer dan. Mijn voorraad weckglazen is dus wat aangevuld ga nog wel even bij die vriendelijke dame langs voor wat potten van 0.50liter. Want heb nog wel het een en ander op mijn lijstje staan. Wintervoorraadje aanleggen.

 De aardappelplanten in de tuin in Langres zijn niet echt verschrikkelijk gegroeid, de uien al helemaal niet. Het gebrek aan water is waarschijnlijk de grootste boosdoener.
Zondag reden Wim en ik, in de Calibra ( zondagsrijders!!) naar de tuin. Er lagen heel heel veel pruimpjes op de grond dus een emmer geraapt, er zaten veel bijtjes en wespen dus uitkijken geblazen. Ik heb ze in de destileerton gedaan, hopelijk komt deze dit jaar wel vol. Wim snoeide hier en daar wat, sommige fruitboompjes hebben het helaas ook niet gered. Ik ben toen de moestuin ingegaan en heb twee rijen aardappels gerooid. Had een flinke bloempot vol en heb thuisgekomen de aardappels geschild en geweckt in de kippenbouillon. Het ziet er allemaal goed uit, ik zal Momo mijn groentenmannetje binnenkort eens lief aankijken voor tomaten. Dan kan ik tomatensaus maken, van de tomaten in de tuin verwacht ik namelijk niet zoveel.

Back to basic,

De rookkast doet het geweldig, begin er steeds meer handigheid in te krijgen. Paar weken geleden ben ik op zaterdag naar Andelot gereden, daar is een kweek-visvijver waar je forel en zalm kunt vissen maar ook zo kunt kopen. Ik kocht 3 flinke zalmforellen, meneer maakte ze keurig schoon en thuis smeerde ik ze in met een pekel/suiker scrub. Na 3 uur is dan het meeste vocht er wel uitgetrokken en na flink afdrogen konden ze worden gerookt. M.b.v de speciale vishaakjes hing ik ze  op. Helaas bleek het haakje hun gewicht niet te kunnen hebben en hingen er ineens alleen nog maar koppen!, Het rooster gepakt en ze daarop verder gerookt. Filleren viel niet mee, toen heb ik het "vlees" eraf geplukt en in zakjes gedaan en  in de vriezer gestopt.

Inmiddels heb ik wel in de gaten dat je beter een aantal dingen tegelijkertijd kunt roken, de kast staat toch aan (nog wel steeds met de electrische spiraal) en er is ruimte genoeg voor meerdere dingen, zo heb ik vrijdag een stuk kalkoenfilet samen met 3 makrelen gerookt en op het laatst nog een bolletje mozzarella. Dit alles voor de bbc met de confrérie die gisterenavond plaatsvond in Poulangy. Aan mij de eer voor de hapjes bij de borrel te zorgen.
Daar heb ik dus ook twee van de drie makrelen mee naar toe genomen, dat viel goed in de smaak.
Ook serveerde ik daar een heerlijke gazpacho van courgettes. Onze courgette planten beginnen flinke oogst op te leveren en we eten met regelmaat courgettes op allerlei verschillende manieren, als soep, als taart, gratin en nu dus ook dit recept ontdekt op een leuke faceboek pagina "wecken is hip". Dit enthousiameerde mij zoo enorm dat ik van de week bij de Aldi in de aanbieding een electrische weckketel heb gekocht. De oude zinken ketel past niet onder de afzuigkap en Wim heeft de thermometer gebroken, dus die is niet meer te gebruiken. De gazpacho kon dus ook geweckt alleen zijn beide potten nu leeg en kan ik overnieuw beginnen. Ik maakte van de week ook een aantal flessen zwartebessensiroop en 2 literflessen crème de cassis!
De boontjes beginnen nu ook zodanig te groeien dat ik al twee keer heb kunnen plukken. Wim gaat een keer per week naar de tuin in Langres helaas willen de uien en de aardappels vanwege de grote droogte niet echt groeien jammergenoeg. We moeten er toch achter zien te komen of er ergens een bron zit bij ons op het terrein want iedere keer water mee nemen is ook zo'n gedoe. Op de site van wecken is hip weckt men de aardappels en dat lijkt me een goed plan, want vorig jaar gingen de aardappels in de kelder toch uitlopen en heb ik een groot gedeelte gekookt met uitlopers en al en gepureerd voor de kippen, ja dat is dus doodzonde, daarvoor zetten we geen aardappels neer.

De voorgevel.

Schreef ik de laatste keer dat meneer C. eind van die week een steiger neer zou zetten................nu dat is uiteindelijk toch weer uitgesteld. Vorige week woensdagochtend stonden er twee mannen voor de deur om iets voor half acht. Meneer zelf was er ook en legde even snel aan zijn personeel uit wat er precies gebeuren moest. Nee trapgat daar was geen tijd voor, (vrijdagmiddag begon hun vakantie!!) Steigers werden neergezet en ze begonnen met repareren en natspuiten van de gevel. Ik moest werken dus kon e.e.a niet in de gaten houden, Wim hield me in de loop van de dag nog even via telefoon op de hoogte, toen ik thuis kwam was alles afgeplakt en de kapotte stenen, gerepareerd. De volgende ochtend stond ik bewust vroeg op en stapte in de douche. Hoorde vreemde geluiden, wat bleek ze waren er al, met z'n drieën. Het spuitwerk kon beginnen. Het kleine stukje tussen de twee daken moest ook gedaan, gemopper want daar hadden ze niet op gerekend!
Toen ik aan het eind van de dag thuis kwam was een groot gedeelte gedaan en vroeg ik me af of het zo zou blijven of dat er nog iets gedaan moest worden, het feit dat de steigers er nog stonden betekende dus kennelijk dat ze vrijdag nog terug kwamen. Het viel me een beetje tegen allemaal, ik vond dat je vrij weinig van de stenen terugzag. Wim kwam thuis en was ook onaangenaam verrast; hij ervoer hetzelfde.
De volgende ochtend sprak ik ze erop aan. Oeiiii dat vonden ze dus minder leuk, Nee mevrouw dit is "pierres en vues!" zo blijft het! Misschien een week of twee even met de kârcher natspuiten.
Het is dus in het geheel niet zoals wij het ons hadden voorgesteld en dus ook niet net zoals bij de familie M die wij als voorbeeld hadden gekozen, hebben wij verkeerd gecommuniceerd? heeft meneer C het allemaal een beetje TE gemakkelijk opgevat, "ff snel die Hollanders helpen dan ben ik van hen af"???? Het is voor hem natuurlijk een klusje van niks, hij doet liever hele kastelen. Begreep van de buurvrouw dat hij onlangs een huis heeft gekocht in Saint Tropez, ja dat snap ik.
We beginnen er nu na een week toch aan te wennen, het is zeker niet lelijk hoor.

Er moeten nog wat dingen afgewerkt worden, de luiken terug hangen gaat nog een heel gedoe worden. Wim wil de kozijnen nog verven. Heeft vanochtend alles schoongemaakt. De rekening lag maandagochtend in de brievenbus. Ja daar is hij wel erg snel mee.

Franse laksheid.

Sinds van de week is het zomer. De temperaturen liegen er niet om, het is af en toe echt TE warm, om te werken wel te verstaan dan natuurlijk. We hebben in het museum geen airco, ook de ventilatie is nou niet echt geweldig. Achter me aan de balie staat een ventilator, maar dat helpt
ook niet echt bar veel. Bezoekers hebben het ook warm. Men is aan het bestuderen, hoe e.e.a. verandert c.q.. aangepast zou kunnen worden. Misschien maak ik het nog mee????
Helaas is het de laatste week misschien mede vanwege het warme weer, erg rustig qua bezoekers. Dat geeft mij de gelegenheid een extra blogje te schrijven en mijn ongenoegens te uiten over de laksheid van menig Franse onderneming.
Vorig jaar vroegen wij aan een aannemer uit Clefmont om voor ons een offerte te maken voor de voorgevel. Wim haalde de voegen en het oude stucwerk van de muur en het zag er niet echt best uit.
Monsieur C. kwam ergens in juli met een offerte en we ondertekenden deze en er werd toegezegd dat voor de winter de muur gedaan zou worden. De herfst kwam, niemand gezien, opgebeld en geïnformeerd; nee hij had niet veel tijd en in de winter doen ze dat soort werk niet. Het zou voorjaar worden. We voelden dat het in de winter hier en daar toch wel wat lastiger was om het huis warm te krijgen, helaas.
2017 begon, het werd voorjaar.
Ik informeerde maar weer eens hoe het er voor stond. Er werd me verteld dat hij onze gevel in zijn planning had opgenomen, kon alleen nog niet zeggen wanneer. Wim maakte intussen ook de keukenmuur kaal, die ziet er overigens een stuk beter uit, mooiere stenen en meer regelmaat in het stapelwerk. We besloten om deze meteen me te laten stucen, dus belde ik weer op en deelde hem dat mee. was prima, we moesten alleen een kleur kiezen en dan zou de boel in werking worden gezet.
De week daarna bracht monsieur C de stalenkaart, stukjes van 3x4 ( wel 100 verschillende tinten. Hoe kies je op die manier een kleur??????
Wij gingen bij een andere bewoner kijken die hetzelfde bedrijf had gekozen een paar jaar geleden en besloten het net zo te laten doen als zij. Weer gebeld en doorgegeven, monsieur zei dat hij in de loop van de volgende week de steiger zou komen plaatsen. het werd vrijdag.................niemand gezien.
Maandagochtend een week geleden, voor ik naar mijn werk ging, weer de telefoon gepakt met de vraag hoe het nou zat.
Nee mevrouw Bos er is iets tussen gekomen, eind van de week zetten wij de steiger neer.
Nu is het  sinds vorige week "zomer" en nog geen teken van leven. Inmiddels twijfelen Wim en ik over de afwerking, heeft monsieur het allemaal wel goed begrepen???? Er is een verschil tussen " pierres apparentes" en "pierres en vue". We zullen weer moeten overleggen, want anders ... Stel dat ze komen en ze doen het niet zoals wij het in ons hoofd hebben??????? Oei
We zijn ons intussen er van bewust dat bij een volgende offerte we een soort deadline overeen moeten komen en een datum op de offerte moeten zetten. is het niet gedaan voor die datum, dat gaat de deal niet door. Nu kunnen we weinig anders dan wachten.
jammer want een Nederlandse kennis had het ook voor ons kunnen doen, was vermoedelijk sneller en goedkoper geweest. We hopen dat hij de achterkant voor zijn rekening wil nemen. het is nu wachten op zijn prijsopgave.

Honkvast.

Zitten wij nu sinds 2007 definitief in M'celles en reden we de jaren daarvoor met regelmaat heen en weer van Schiedam naar M'celles; ons kind is minder honkvast!
Vertrokken naar Lille nog voor het eindexamen lycée, eerst in een aggenebbies appartement, waar  het qua hygiëne en comfort te wensen overliet. Nieuwe bail, wij stonden garant en betaalden de borg. Pa en Ma mochten natuurlijk helpen verhuizen. Toen via internet een nieuw onderkomen voor het stel in Marquette les lille gevonden en wederom alles inpakken en verkassen van twee hoog boven naar... twee hoog boven. Een betere locatie, in een betere buurt en een wat schappelijkere huisbaas. Een nieuw contract enz.. en steeds met een opzegtermijn van 3 maanden.Toen ineens september 2015 verhuizen naar Epinal. Nieuw huurcontract, alles opnieuw op de rit voor huursubsidie , nieuwe huisarts enz.. Een opleiding en een appartement gevonden op het heetst van de snede. Relatie was gestrand en dus werd er veel achtergelaten en weer kon er verhuisd worden. Ook daar weer twee grote trappen op. Dit appartement was wel wat royaler, maar de huisbaas heeft daar wel de goedkoopste verf en voorzieningen gebruikt ( een douchecabine staat op drie houten blokken) het raam in de keuken is van enkel glas en al snel bleek dat de verwarmingsketel voor water en verwarming op gas erg onvoordelig stookt= dikke facturen in de winter!). Begin mei werd ons verteld dat de huur was opgezegd en dat M per 2 juli aanstaande iets anders nodig had. poeh we zagen de bui al hangen..... weer verhuizen.
Het nieuwe appartement is nu in Neufchâteau, dus niet meer zo ver weg. Een net appartement, een strenge huisbazin, een contract via een bureau (extra kosten dus!). Weer een garantstelling getekend en de huur is op 15 juni jl.. ingegaan. Samen met EV een lieve meid  hebben ze de afgelopen weken al heel heel heel veel spullen verhuisd en tijdelijk opgeslagen in de garage van de flat van E's broer! dat scheelde wel een hoop gedoe en tijd. Wel moet er in Epinal nog het een en ander gebeuren en dus ben ik inmiddels twee keer op en neer geweest om te helpen met inpakken en sjouwen en alvast wat schoon te maken. Ik heb 5 wasmachines gedraaid met vuil wasgoed, gelukkig was het mooi weer en kon alles buiten drogen. Via leboncoin een keurige koelvrieskombinatie gevonden.
Helaas is het keukengedeelte erg klein en slecht geoutilleerd. Ik kon van een collega een gasfornuis overnemen voor slechts 20€, onderweg realiseerde ik me ineens dat ik een vreemd soort stekker had gezien en daar verder geen aandacht aan had geschonken. Ik stopte langs de kant van de weg en inderdaad er zat een speciale stekker aan die in het appartement niet zit en het fornuis was op gas met een gasfles en dat leek Wim niet echt handig en veilig, dus gasfornuis weer doorverkocht.
Nu moeten ze het voorlopig met de oude kookplaat doen, maar dat is niet echt handig want er is geen plaats voor. Dus gaan ze samen op zoek naar een fornuis. Ik was jl. vrijdag even langs, er stonden nog heel veel boodschappen tassen met spullen, want de keuken heeft geen kastjes!
Van een kennis kan ik een gedeelte van een keuken krijgen dus dacht ik daar maak ik ze blij mee............ ziet er nog keurig uit en hij geeft het voor niets weg. Maar toenkreeg ik vanochtend te horen dat E voor haar verjaardag (gisteren) van haar ouders een keukenbuffet heeft gekregen. dat staat er nu. Ik ga straks, na mijn werk, toch langs bij PH om wat kastjes te halen al was het maar voor bij ons op de zolder. Kastruimte heeft een mens nooit genoeg.
Voor onszelf heb ik gisteren een tweede withouten kast gekocht voor in onze slaapkamer, met de centjes van de overnachting van het gezin J. (wat een dotjes die drie meisjes, het was heel erg leuk om hen eens in het echt te zien)

Veiligheid en condities op de werkvloer.

Ik heb een hele interessante baan, dat weet iedereen nu wel zo'n beetje volgens mij. Veel variatie, geen werkdag is dezelfde en naast het ontvangen van bezoekers, de verkoop van diverse artikelen en de contacten zijn er ook speciale dagen in mijn planning gereserveerd voor zgn.. "conservatie".
(dat heet in de reserves snubbeken, stukken in de olie zetten, merken nakijken , foto's maken en archiveren).  De laatste maanden vanaf het begin van het seizoen zijn FM en ik erg druk bezig geweest met het maken van accessoires voor de theaterstukjes die werden opgevoerd tijdens de Museumnacht. We hebben genaaid, gezaagd, geplakt, geknipt en dingen gefabriceerd van klei; o.a. namaak blinis met kaviaar en nep verrines.

 De museumnacht was voor zowel de schoolkinderen, als voor onze collega AM een beproeving, maar het was zeer geslaagd. We hebben van 18.30 uur tot 24.00 uur 457 bezoekers mogen ontvangen! AM heeft vanaf september 2016 bijna tweewekelijks de schoolkinderen bezocht of zij kwamen hier om te oefenen. Ze heeft er enorm veel tijd en energie ingestoken. Van hogerhand, nauwelijks enige steun! De dag voor de museumnacht opperde ik dat ze toch minstens een bloemetje verdiende, als blijk van waardering voor al haar moeite en haar inzet. FM zei dat we niet om onze "bazin" heen konden en stelde voor het dus aan haar te vragen. het antwoord, was schokkend.
LG vond het niet goed, nergens voor nodig en als AM een bloemetje verdiende dan verdiende zijzelf ook minstens een bloemetje i.v.m. het boek wat ze aan het schrijven is!! We waren met stomheid geslagen. PS kwam langs en hij vond het een goed idee en wilde ook meedoen. We hebben uiteindelijk met heel veel moeite LG ervan kunnen overtuigen toch een bloemetje te kopen. De manier waarop dat is gebeurd zal ik jullie besparen, het boeketje is onofficieel gegeven na afloop van de museumnacht. Ik moest wel een dag of wat later toch nog even op haar kantoor komen, met gesloten deuren werd me nog even een keer duidelijk gemaakt dat dit de eerste en de laatste keer was geweest dat er een bloemetje was overhandigd. We worden voor ons werk betaald en als er iets tegenover zou moeten staan is het aan burgemeester en wethouders. Ik verzeker jullie; dan kunnen we lang, heel lang wachten!

Al sinds het begin van mijn job hier, maak ik me zorgen over de veiligheid van de bezoekers en mijzelf. We werken in het weekend altijd alleen. Hebben sinds een half jaar een soort telefoontje in geval van nood. ik gebruik dat eigenlijk niet. Toch komt het weleens voor dat er mensen onwel worden en een fatsoenlijke EHBO kast of iets hebben we niet. Onze nooduitgangen zijn toegankelijk maar eenmaal buiten sta je achter een gesloten hek en kun je nergens heen. We hebben op eigen verzoek al twee keer brandpreventie instructies gehad van een collega die tevens brandweerman is. Vuurtjes blussen kunnen we nu wel. Sinds het verlaten van Nederland is mijn BHV diploma echter  verjaard en aangezien reanimeren ieder jaar verandert en we nu ook te maken hebben met defibrillators die overal aanwezig zijn (maar niemand weet hoe die te bedienen) heb ik al vaker gezegd wel weer eens een cursus te willen doen.
Zodoende was ik afgelopen donderdag en vrijdag naar een SST cursus. Het was in Chalons sur Champagne zo'n 125 km hiervandaan. Vroeg vertrokken want het begon om 9 uur. AM kon niet mee, de cursus was vol. Er waren nog 10 andere cursisten, een heel gemêleerd gezelschap. De instructeur een gepensioneerde brandweerman met ruim 45 jaar ervaring op het gebied van bedrijfshulpverlening zat vol humor en hield de groep flink bezig, veel informatie met hier en daar een grap er tussendoor.
De eerste dag veel theorie, we aten tussen de middag in de kantine van de prefecture, ruim 1300 maaltijden worden daar per dag verstrekt. (we reden met elkaar, want het was midden in het centrum)Er was veel te veel keus op alle gebied. Voor elk wat wils. Ook al was het grootschalig het was zeker niet slecht. In de groep zat een stoer type, vond haar verdacht veel weghebben van M. Zij bleef net als ik ook overnachten en met ons nog een klein dik proppie, van origine uit Spanje, we konden het met z'n drietjes goed vinden. 's- Avonds moesten we zelf een restaurant opzoeken en gezien het prachtige weer, aten we in een Italiaans restaurant op een terras! Heel geanimeerd en lekker gegeten op kosten van de baas. Ons hotel was prima, keurige kamer en een goed stevig uitgebreid ontbijt.
Dag twee was veel praktijk; stabiele zijligging, veel rollenspellen en oefeningen en natuurlijk reanimatie. Eén  cursist op de gang en die moest uit zien te vinden wat er met de patiënt aan de hand is en dan actie ondernemen. Iedereen was aardig nerveus, want dit onderdeel bepaalde of je de situatie goed had ingeschat en of je juist handelde. En of je Ja of Nee je certificaat zou krijgen.
De defibrillator, bleek toch wel heel anders dan dat ik altijd had gedacht. In films zie je mensen na een shock met (althans daar lijkt het het meest op, soort strijkijzers), mensen met een hartstilstand een electroshock krijgen. Defibrillatie is het zodanig toedienen van een elektrische schok dat het hart van een patiënt die bewusteloos is ten gevolge van bepaalde ritmestoornissen  (ventrikelfibrilleren of ventrikeltachycardie) stil komt te staan, zodat de normale regelmechanismen van het hart de controle weer over kunnen nemen. Bij een normaal kloppend hart kan het effect averechts zijn  Moderne defibrillators kunnen dit onderscheid echter zelf maken en zullen geen schok afgeven als het hart normaal klopt. Het apparaat, praat je stap voor stap door de uit te voeren handelingen.
Al met al allemaal dus heel leerzaam .Nu hopen al deze informatie niet nodig te hebben, maar in het geval van nood, fijn om deze bagage bij je te hebben.
Ik heb mijn certificaat niet meteen gekregen, deze wordt me toegestuurd. deze sticker wel!

Vlees op tafel!

We deden het al eerder en ik had dus ook al meerdere keren geprobeerd in contact te komen met Monsieur JC.L uit Germainvilliers, maar dat lukte tot nu toe niet.
Of hij nam niet op, of de boodschap die ik achterliet aan zijn schoondochter is nooit bij hem aangekomen? Geen idee. maar ik hoorde of zag niets.
Ook vriendje GH was geïnteresseerd in een kwart varken vers geslacht. Dus toen ik Monsieur JC eindelijk aan de telefoon had bestelde ik voor ons beiden een half varken.
Meneer moest dan nog wel een andere gegadigde zoeken voor de andere helft.
JL.donderdag belde hij ons op om te zeggen ( op het antwoordapparaat) dat het varken geslacht was en dat we het de volgende dag op konden komen halen. Dus GH gebeld om het goede nieuws te vertellen.
Ik belde M.JC.L na mijn werk terug maar kreeg (weer) het antwoordapparaat en liet  een boodschap achter. We lagen al in bed ( Wim moet tenslotte erg vroeg op) toen de telefoon rinkelde, ik schrik me dan iedere keer een hoedje, je weet maar nooit!!!
Het was monsieur JC, lang van stof, charmeur als altijd, die zich na veel gebabbel verontschuldigde dat het inderdaad al laat was en dat hij wist dat Wim de volgende ochtend weer vroeg op moest. Afspraak was tegen 11 uur het vlees op te halen, hij vroeg nog wel even of we speciale wensen hadden: veel braadstukken of liever een assortiment van van alles en nog wat. Ik koos voor het laatste.
Vrijdagochtend was GH zowaar weer prima op tijd (dat is vrij anormal hoor hier) en we reden met zijn auto naar G. Meneer JC wa niet thuis, wel zijn vrouw en de slager was er ook nog om zijn messen af te spoelen en in te pakken. Alles stond keurig in dozen in de koeling. We zetten alles in de auto en hebben thuis bij ons de buit verdeeld; zo eerlijk mogelijk.
Het vlees en vet voor paté en de lever heb ik ingevroren om er t.z.t paté van te maken, had daar vrijdag geen tijd voor en ik moet nog weckpotten kopen, die heb ik niet voldoende.
Het overige vlees wat er prachtig uitzag trouwens heb ik keurig in diepvrieszakjes gedaan, in porties van twee (dan kan Matt er ook van meegenieten). Een hele klus altijd. Van een gedeelte vers vet spek heb ik reuzel getrokken in de crockpot.
De prijs van zo'n kwart varken is echt een koopje. Ik heb de pootjes aan MC gegeven, dat eten wij echt niet. En de kop en de oren heb ik vanochtend aan FB gebracht om er fromage de tête van te maken, dat hoef ik en Wim al helemaal niet! Dus zo heeft alles zijn bestemming en kunnen we er weer een poosje tegen. Ik wil nog wel een paar stukken in de pekel zetten om er ham van te maken. en eventueel te roken. Nu op de een of andere manier aan nitrietzout zien te komen. Via internet te koop maar de portokosten zijn schrikbarend in verhouding met de prijs van het zout.

 

 
 
 
 

Weekend Maassluis en omstreken.

Vorige week vrijdagochtend  (Wim had vrijgevraagd) zijn we samen, na wat geregelneef met de Berlingot naar Maassluis en omstreken vertrokken. Het was behoorlijk druk onderweg en iedere keer verbazen wij ons weer over de wegopbrekingen in België; stukken worden afgezet en is er slechts een rijstrook beschikbaar. Je ziet echter nooit iemand werken aan de weg. We hebben altijd het idee dat ze afzetten en dan pas maandag echt iets gaan doen. Maar goed het viel achteraf toch wel weer mee. Wim dacht dat we meer tijd nodig zouden hebben, maar ook dat viel erg mee.
We bezochten eerst Wim's vader. Zijn situatie is redelijk stabiel, wel gaf hij aan dat hij niet naar Maassluis (Driemaashave) wil verhuizen. We probeerden hem ervan te overtuigen toch eerst te gaan kijken, maar hij hield voet bij stuk. Een van de verpleegkundigen zei dat hij iedere ochtend als hij wakker wordt hetzelfde zegt:"laat mij ajb hier, ik wil niet verhuizen". Wie zijn wij dan om door te drukken. Dus hebben we afgesproken dat het prima is dat hij daar blijft en ergens aan het eind van het jaar na een grondige verbouwing een eenpersoonskamer zal krijgen.
Wim ging daarna naar JN om de paparassen in orde te laten maken voor het op naam zetten van P's scooter. Hij zette mij af bij de Koningshoek. Daar wordt op dit moment enorm verbouwd, de winkels zijn veel royaler. Maar op de een of de andere manier ben ik daar altijd de weg kwijt. Moet volgens Wim niet kunnen, want het is vierkant!
We gingen tegen een uur of half acht samen naar het centrum om ergens een hapje te eten, kwamen terecht bij de Waker, een stadscafé.  Drukke bedoening, veel mensen, harde muziek en voor ons die dat niet meer gewend zijn toch wel erg rumoerig. Maar goed, we hebben uiteindelijk weinig kunnen praten vanwege de herrie, maar wel verschrikkelijk lekker gegeten. Kochten aan de overkant bij Jeroen's een fantastisch lekker ijsje als dessert en liepen naar TvW.
We hadden heel bewust niet van te voren gebeld, zodat zij niet het bed zou gaan opmaken enz. Dat was maar goed ook. Zaterdagochtend eerst naar Zonnehuis en daarvandaan door naar Rotterdam, naar de markt. Het was stralend weer, veel volk op de markt en ik kijk altijd mijn ogen uit. Ik was oa op zoek naar een stofje voor een jurk.
(heb op internet een jurk gekocht, die heel lekker zit en waar ik veel positieve reacties op heb gekregen en FM stelde voor om er een na te maken, zij moet mij dan wel helpen)

De stoffenkramen hadden voor het mooi te veel keus, maar ik heb gevonden waar ik naar zocht. een beetje in dezelfde stijl maar creme-ondergrond en Delfstblauwe bloemmotieven. Zij gaat me dus helpen. Ben benieuwd hoe het uit zal pakken!
Met het boodschappenkarretje van T liepen we naar de kaasboer, die ons inmiddels wel kent, sloegen een paar flinke stukken in en liepen toen richting de Zwart Jansstraat. Ik wilde daar heen omdat daar een winkeltje zit die parfummetjes verkoopt, gemaakt in Turkije en die in standaardflesjes, zonder toeters en bellen, voor een hele aantrekkelijke prijs worden verkocht. Het was met die warmte toch wel een flink eind lopen. Winkeltje gevonden, helaas Angel of Alien niet meer in voorraad, en na heel veel luchtjes aan mijn neus te hebben laten passeren, besloten om sexy graffiti van Escada te nemen. Kreeg een deospray kado en korting op mijn aankoop. We waren op tijd voor de afspraak met Manon bij "Lof der zoetheid" dus namen alvast plaats op het zonnige terras, nadat we eerst op het Noordplein op de speciale bio-markt rondkeken.  (gaan we een volgend keer zeker nog eens langs, erg verrassend)
Manon kwam op een gammele fiets van een vriend vanuit Schiedam. We dronken heerlijke thee en aten een super lekker taartje. Fijn om elkaar weer even te zien.
Zondag heeft Wim samen met "oom" EB de scooter van P naar beneden gehaald met een zgn. domme kracht. Ziet er nog erg netjes uit en heeft slechts 500km gereden, wel een aparte kleur, wit met turkoois. Of hij  de scooter ooit weer aan de praat krijgt, is een vraagteken. Of er ooit iemand op zal rijden, een tweede! We zien het wel , hij staat vooralsnog in de stal. Zondagmiddag huiswaarts, geen kip op de weg. hebben er slechts 5 uur en 3 kwartier over gedaan. Bij aankomst vroeg ik aan MC of we de auto uit konden pakken of dat we rechtsomkeerd moesten maken, zij snapte de mop niet. Maar gelukkig had Marine le Pen het niet gered, konden we uitladen en naar ons Eigen bed.