Gepensioneerd; maar zo druk als een klein baasje.

Een maand geleden alweer dat ik een blogje schreef, ik dacht het minder druk te hebben maar niets is minder waar. Ik ren me rot!Het weekend dat ik in Nederland was heb ik op de terugweg mijn middelbare schoolvriendin AvG mee terug genomen voor een weekje. We hebben het erg gezellig gehad.Eind maart, twee weken later, kwamen Max en Manon op de terugweg van wintersport weer langs en aten we samen met M & E  op zaterdagavond een uitgebreide maaltijd, was erg gezellig. Zij namen AvG mee terug naar Nederland in een volgepropte auto met Miek tussen de snowboard en ski's gepropt. De logeerkamer en M's oude kamer gekuist en klaargemaakt voor de volgende gasten.

De zaterdag daarna eerst een workshop in elkaar draaien met recepten voor een Paasbrunch, dat is aardig gelukt, receptuur schrijven, boodschappenlijst maken enz.. De organisatrice van het geheel wilde per se zelf de boodschappen doen, dat scheelde mij een hoop gedoe, maar ze bleef me via de telefoon lastigvallen of ze dat of dat wel had begrepen , niet kon vinden en hoe te vervangen. Dus of het nu echt rendabel was is nog de vraag. Die workshop in Orceveau was erg geslaagd, met 10 dames is er hard gewerkt en het buffet zag er goed uit. Gezellige sfeer en de dames alle 10 dik tevreden. Met Pasen deden Wim en ik niets bijzonders hij moest werken op de zondag en was de maandag vrij. Die maandagen vrij is wel erg fijn voor hem zeker als hij ook een keer in de twee weken het weekend vrij is dan is het meteen drie dagen achter elkaar. Zijn werk is fysiek wel zwaarder, maar er heerst een goede sfeer en het is rustiger. Hij maakt wel meer uren, maar dat is terug te zien in zijn salaris!
Vrijdagavond 6 april kwamen H&D voor een week, Hans zou de zijmuur van de keuken en de achtermuur verder afmaken en D. kwam gezellig mee. We hadden het weekend toen ik in Nederland was al een beetje besproken wat wij samen zouden kunnen ondernemen. Op ons programma stond, amuses maken voor de apero voor de exposanten op onze Salon de la Coutellerie in Langres. D wilde me daar graag mee helpen. Alle boodschappen bij de drive besteld, in de auto gezet door M. Het was een flinke lijst en een gedeelte heb ik diezelfde middag nog naar Langres gebracht, daar met de mannen de bar en de tafels in orde gemaakt , snel naar huis om de maaltijd op te warmen, waar D&H al voor de deur in het zonnetje zaten. Ze hadden de door mij bestelde kruiden en kunststofdarmen meegenomen. Zaterdagochtend meteen aan de amuses en de beide dranken die we zouden serveren begonnen. Een "soupe Haute-Marnaise" op basis van

witte wijn, crémant, citroen en prikwater. Een een non alcoholische drank op basis van appel en ananassap.
We waren tegen een uur of twaalf klaar, hebben nog een hapje gegeten en zijn om half vier vertrokken richting Langres, via Nogent om daar CG op te halen. Het was op de beurs redelijk druk, de hapjes vlogen van tafel en de drankjes werden erg gewaardeerd.
Thuis aten we gezellig met elkaar en bleek dat H al een heel eind was gevorderd met de muur. Zondagochtend zouden we uiterlijk om 9 uur in Langres zijn want het was onze beurt om samen met CG de bar te runnen. De stad Langres had gezorgd voor een grote kan met koffie, croissants en pain au chocolat. Daarna begon de verkoop van vooral bier van de tap, D durfde het in eerste instantie niet aan, C nog minder en ik had vorige jaren ook al biertjes getapt en durfde het aan. De eerste waren getapte biertjes op Nederlandse manier, met twee vingers schuim.

Fransen houden niet van schuim dus dat was even lastig maar in de loop van de dag had ik de slag te pakken. D probeerde het ook zo nu en dan en kreeg het ook voor elkaar. We kregen een heerlijke warme lunch cadeau en tegen drieën kwamen Wim en Hans en namen zij D mee voor een rondje door Langres om daar de
andere deelnemers van de "Journées des Métiers D'Arts" te gaan bekijken. Leuk voor hen!
Om iets voor zessen reden we moe en met pijn in onze benen terug naar Maisoncelles.
De rest van de week hebben we hele leuke dingen gedaan, o.a. 13 kipgrillworsten gemaakt van 4.4 kilo kippendijenvlees. Wat een feest!!!!! en zoo goed gelukt. Ze zijn echt zo lekker. D&H hebben de helft meegenomen en ik heb ze in de vriezer gestopt. Ook hebben we samen met hulp van Hans boven op de zolder alle schroefjes, boutjes, moertjes, nippeltjes uitgezocht en in potjes gedaan, die potjes aan een plank geschroefd en die heeft H opgehangen aan de achterwand van de treinkamer. Wim was in eerste instantie ongeveer in shock toen hij ons bezig zag, maar is nu wel erg blij dat het zo overzichtelijk is geworden.
                                                                     

Wim maakte zich zorgen en wilde van D weten of ze niet te veel door mij gepusht werd om dingen te doen en mee te doen, maar zij vond het allemaal supergezellig en drukte hem op zijn hart dat ze het prima vond en het naar haar zin had. (gelukkig ik voelde me al schuldig) Woensdag avond kwamen M & E eten en die kwamen met heugelijk nieuws, zij gaan pacsen! Donderdagmiddag hebben we het atelier van Floriot Visto bezocht, zo gaaf en zo antiek! H gaf ons tekst en uitleg over het maken van scharen, hij maakt wel 150 verschillende modellen. We scoorden beiden twee van die geweldige oude houten kistjes (daar had ik al heel lang mijn zinnen opgezet en was het me nog steeds niet gelukt die te bemachtigen. Ik ga nog een keer terug want hij heeft ook van die zinken stapelbakken staan. zoo gaaf. We kregen bij het afscheid allebei een prachtig borduurschaartje cadeau, Reden naar Bourbonne les Bains en dronken daar op een terrasje een drankje. Vrijdagmiddag ging ik aquagymmen en D naar Leclerc voor wat boodschapjes. Na het avondeten gingen H&D terug naar Rijswijk, H gaf er de voorkeur aan 'snachts te rijden. Om 4 uur zaterdagochtend kreeg ik een whats'app dat ze veilig waren aangekomen. Zaterdagochtend alleen aan het ontbijt was het wel heel erg stil in huis zo in mijn eentje. Woensdag de 18de mijn 66 ste verjaardag op Italiaanse les geproost met Prosecco en zelfgebakken appel/gembercake, was erg gezellig. Wim verraste mij met een nieuwe föhn, een elektrische tandenborstel en een helm voor op de scooter. het is een vrij stoer model meer motorhelm vind ik en ik wilde eigenlijk liever een echte scooterhelm die past bij de "antieke" scooter.Vanmiddag even kijken of ik zoiets kan vinden. Lijkt me beter erbij passen.

Een nieuwe hobby is geboren.

Een nieuwe hobby erbij? ja iets wat al heel lang op mijn verlanglijstje stond werd jl. zaterdag eindelijk werkelijkheid. Toen ik de rookoven bestelde in Nederland werd ik automatisch op de hoogte gehouden via mail van hun activiteiten d.m.v. de nieuwsbrief. Zij houden zich niet alleen met roken bezig,maar huren ook mensen in voor cursussen w.o. "worstmaken" en hoe en wat je allemaal kunt doen met de nieuwe generaties bbq's ( o.a. the green egg). Ergens in november zag ik dat ze dus ook "worstmaken" op het programma hadden staan voor 2018. Via Facebook lobbyde ik of er mensen waren die mee zouden willen en al snel reageerde H&D dat ze dat ook wel aantrekkelijk vonden. Dus schreven we ons in voor de sessie van 17 maart. Via Facebook had ook een vriendinnetje van de basisschool mij teruggevonden en het leek ons leuk elkaar te ontmoeten. We maakten dus een afspraak. Ik vertrok op donderdagochtend. Manon en Max waren de week ervoor hier op weg naar wintersport en ik mocht in Manon's woning slapen. De reis ging erg vlot, het was redelijk druk met vrachtverkeer, dat wel. ik bracht omdat ik zo vroeg was een verrassingsbezoekje aan "tante" Femmie, die er niet over uit kon dat ik haar kwam bezoeken. De afspraak met D.G voor vrijdags ging jammer genoeg niet door vanwege privéomstandigheden, zodoende nam ik die ochtend de tram vanuit Schiedam naar Rotterdam Centrum en haalde een locomotief op die gerepareerd moest worden en liep nog een rondje door Rotterdam, daarna met de tram terug en uitgestapt in Schiedam, daar was het markt. Wat boodschapjes gedaan, weer in de tram naar Sveaparken terug. Heimweevoer boodschappen gedaan bij ALDI en Dirk en toen via de nieuwe A4 naar H&E in Schipluiden, normaliter een ritje van nog geen half uur............ helaas file!

Gezellig gegeten en bijgepraat en bijtijds weer naar Schiedam terug want de volgende dag was het vroeg opstaan om bijtijds in Rijswijk te zijn waar H&D mij mee zouden nemen naar Nunspeet voor de worstmaakcursus. Aanvang 10 uur. Via Googlemaps vonden we het adres, daar was het echter akelig stil, geen auto voor de deur! Bleek dat ze van lokatie waren veranderd. Weer in de auto en net iets over tienen bereikten we de juiste lokatie. Men was al begonnen met het snijden van de kippendijen.

Na het snijden kwam het malen van 10 kilokipvlees, het kruiden en het kneden. We maakten kipgrillworst (met en zonder blokjes kaas), deze worsten werden in plasticdarm gestopt en dichtgeknoopt. Daarna geweld. Tijdens het wellen mochten wij even door het pand lopen, een superleuke lokatie met een mooie zeer uitgebreide winkel voor bbq's, rookkasten, dutch oven's en allerlei kruiden, boeken en accessoires. De tafel was gedekt zodat we konden lunchen en proefden daar onze grillworst en de verse worst die op het programma stond voor de middag. Het smaakte echt voortreffelijk en de groep was gezellig. 's Middags kregen we 10 kilo varkensvlees om te snijden, kruiden en te kneden. De vulbus werd volgestopt en het vullen van de varkensdarm kon beginnen... best zwaar werk. We leerden worstjes draaien en daarna gingen er een paar op de bbq om te proeven. De cursusleider verdeelde alle gemaakte worsten in zakken, die mochten mee naar huis. We waren rond theetijd terug in Rijswijk, dronken een borrel en aten gezellig met z'n drietjes. Ik was om een uur of tien terug in Schiedam. Manon's ipad bleek de door mij zo geliefde afleveringen van Netflix ( Dowton Abbey) niet te kunnen afspelen ivm serverproblemen, ik heb een potje zitten majongen en ben naar bed gegaan. Zondag om 8 uur haalde ik AvG op en reden we samen terug naar hier. Nauwelijks vrachtverkeer, geen wegwerkzaamheden, wel koud en af en toe sneeuw, maar het ging zoo gesmeerd in 6 uur tijd met een stop in Luxemburg waren we thuis. Ik kan niet wachten dus via internet kruiden en plastic darm besteld en van H&D heb ik de worstbijbel van Meneer Wateetons gekregen, mijn handen jeuken om te beginnen, moet echter nog even geduld hebben. Aanstaande zaterdag als M&M er weer zijn en M & E komen eten serveer ik aan hen voor het eerst mijn eigen gemaakte kipgrillworst..... Jammie!

Wim 50 +eau de vie de mirabelles

23 Februari werd Wim 50 jaar, zoals altijd wilde hij dat niet vieren, hij heeft niets met feestjes en wil alleen een "groot" cadeau. Vaak begint hij al begin januari mij de vraag te stellen :Wat krijg ik voor mijn verjaardag?", en ieder jaar is het weer erg moeilijk iets passend voor hem te vinden. Ik vond 50 toch wel heel speciaal en heb een beetje om ons heen gelobbyd om zo in ieder geval wat verjaardagpost te ontvangen. (Matt vond dat niet gepast, maar ik wenste Wim ook wat extra's)
Hij heeft van mij een nieuwe portefeuille gekregen (was hard nodig) en een prachtige foto van Dunkan afgedrukt op canvas. Ik bakte een lekkere citroen-meringuetaart en verder dus inderdaad een flink aantal verjaardagskaarten en zelfs een die helaas te laat kwam, met een leuke toepasselijke slinger en ballonnen. Iedereen bedankt!

Vandaag 27-2-2018 was voor mij de alambic gereserveerd en had ik een afspraak gemaakt met opa Claude om te gaan destilleren. De paperassen waren een week geleden al opgestuurd naar de douane.We hadden de grote en kleine ton gisteren al naar Audeloncourt gebracht en OB kwam de sleutel tegen een uur of zeven hier brengen. Dus alles stond klaar. Hout mocht ik aan de overkant van de stapel pakken, dat zat allemaal aan elkaar gevroren want het is buiten lekker aan het vriezen. (hebben dus weer eens geen warm water in de badkamer, omdat we zijn vergeten de kraan te laten lopen gedurende de nacht!!!; lekker slim dus!). We waren om iets voor tien uur klaar om te beginnen, helaas bleek het hout dat ik had meegebracht niet droog genoeg en wilde het vuur niet echt goed branden. Opa C. reed terug naar huis om hout te gaan halen. Intussen amuseerde ik me met het kloven van het hout wat ik had meegebracht. De bain mariebak was nog vol water dus dat scheelde vullen. het droge hout van Claude vatte meteen vlam en de ketel werd langzaam warm. We konden de tonnen niet samen tillen dus leegde ik die met behulp van een emmer in de koperen ketel. We draaiden de deksel erop en dan komt het lange wachten. Het enige wat je moet hebben is dus geduld. Ik had heet water, nescafé en theezakjes bij me en dronken we beiden een bakkie. Intussen pratend over koetjes en kalfjes.
tegen half twaalf druppelde het eerste destilleervocht uit het kraantje.

Dat was toen rond de 65° alcohol. De emmer was gevuld tot iets over de 9 liter
toen we stopten. Daarna (intussen was Wim ook gearriveerd) moest de ketel geleegd voor de tweede passage, dus eerst de gloeiende as uit de foyer, dan voorzichtig alles losmaken, de stoom laten ontsnappen en de pruimenprut eruit gieten, dat is natuurlijk gloeiend heet en moet mee terug naar huis om daar ergens weg te gooien. Hadden we maar varkens! Wim voerde onze tonnen af.
We spoelden alle onderdelen en deden de alcohol terug in de ketel en voegden daar water aan toe voor de tweede passage. We stopten toen de alcoholthermometer 15° aangaf. We deden nog een keer een proef met de thermometer en wilden een alcoholpercentage van max.52° dus moesten we er wat water aan toevoegen. We goten het over in mijn mooie "bonbonne" en dan komt de vervelendste klus: het schoonmaken en boenen van de koperen ketel.

Omdat wij de laatste stokers waren, moest alles spik en span. Dat vergt de
nodige energie, alles is stoom om je heen, gloeiend heet water dat uit de bainmariebak loopt op een koude vloer. Beslagen bril, Natte voeten en doorweekte handschoenen. En dan maar schuren met het schuursponsje.
Ook het grote vat waar de alcohol in afkoelt met het spiraal mocht leeg,
Met een baco de moer losgemaakt en toen spoot het koude water zover dat ik doorweekte schoenen had. Maar goed allemaal voor het goede doel, toch? We maakten de foyer leeg, ruimden de as op. ketel blonk weer als een zonnetje. Vloer geveegd, watermeter afgesloten, waterstand opgeschreven; kranen opengedraaid i.v.m. de vorst. We waren 13.30 uur klaar.
De "bonbonne" met 6 liter eau de vie van 52° mag pas vanavond na 19.00 uur opgehaald worden. Van de week met de papieren naar de douane om te declareren en te betalen. Ik heb mijn voorraadje dus weer aan kunnen vullen.

Vrije tijds besteding.

Ook al ben ik nu  "gepensioneerd" van uitslapen is weinig sprake, nu is dat nooit echt "my piece of cake" geweest, maar daar Wim er vroeg uit moet en hij mij altijd gedag zegt, lig ik na 5 uur meer te woelen dan nog te slapen. Ik ga er dan ook meestal tegen zevenen uit. Hij zegt dan altijd :"dan heb je wat aan je dag!", haha.
De ochtend begint dan met wassen, aankleden en ontbijten, de afwasmachine leeghalen, de kattenbakken (we hebben er tegenwoordig met vier dus TWEE!) schoonmaken. Mail nakijken en wat rommel opruimen. Vorige week zaten we nog steeds in de rommel dankzij Wim's enthousiaste verfmanie. De keuken, woonkamer en slaapkamer zijn klaar. Hij gaat t.z.t beginnen aan al het houtwerk. Het knapt enorm op, de nieuwe kleuren bevallen ons goed.
We hebben eind november de oudste, grootste, doodse notenboom om laten halen. Er lag dus heel veel hout in de tuin, wij gebruiken dat niet en dus zette ik een advertentie. het heeft even geduurd maar er is een Portugese meneer, die sinds december iedere zaterdag , met kettingzaag aan het werk ging, soms vergezeld van zijn ouders. Ik bracht hen dan een kopje koffie en babbelde even met ze, aardige lui en sinds gisteren is het hout helemaal weg. Wel hebben ze voor mij een aantal mooie plakken gezaagd; net iets te groot voor een happenplank die nu in Nederland zo populair zijn! Maar enorm leuk als bijzettafel, t.z.t want het zal nog wel een poosje duren eer het hout helemaal is gedroogd. We moeten dus alleen de laatste rommel opruimen, maar dat heeft geen haast.
Wim is dus op maandag vrij en afhankelijk van zijn of mijn programma kunnen we dan samen iets ondernemen. Tot nu toe nog niet echt veel schokkends gedaan, maar het moet ook nog even wennen.
Ik ga trouw naar mevrouw Littmann, ze gaat achteruit vind ik, veel arthrosepijn en ik erger me aan de manier waarop ze door haar hulpje wordt bedonderd. FH doet nl. alleen de dingen die zij leuk vindt en verder is het een grote stoffige bende. Maar ja FH woont naast haar en Mme L. is deels afhankelijk van haar, mocht haar iets overkomen. Alhoewel ik geregeld merk dat mevrouw L  daar erg over twijfelt. Soms komt het i.v.m. mijn verplichtingen slecht uit en slaan we een weekje over. Mijn Italiaanse les in Langres op woensdagmiddag (een groepje van 5/6 dames en een hele vriendelijke docent, gezellige rustige manier van werken en veel herhalen) en aquagym op vrijdagmiddag gooien soms wat roet in het eten. Mme L. heeft sinds drie weken twee keer in de week fysiotherapie aan huis, dus daar moeten we ook rekening mee houden en ze wil ook graag even een siëstaatje doen na het middageten. Maar over het algemeen lukt het wel om iets af te spreken. Altijd weer fijn om haar van dienst te kunnen zijn. Nu staat haar Kangoo hier voor de deur want die moet  gereviseerd worden van de week. Aan Wim en mij de taak dit te regelen. Afspraak staat voor aanstaande woensdag.
Nozum wordt groot en heeft zijn zinnen gezet op Emo, zij is flink de dupe van al die katers in huis. ook Spark en Emo kunnen niet samen in een ruimte, dus Emo is veel buiten of op ons bed!
best sneu. Nozum wordt dus binnenkort gecastreerd, hopelijk is het dan wat rustiger voor Emo.
Met Boef gaat het niet goed, inmiddels 17 jaar oud en er zit niet veel energie meer in.
Jammer genoeg doet hij regelmatig zijn behoefte niet in de kattenbak maar ergens in de keuken, op de tafel, op de kast of ergens in een hoekje. Verre van aangenaam en we denken erover om hem voordat het erger worden zal in te laten slapen.

Februari. 2018.... Pensioengerechtigd.

Vorige week was het dus 1 februari 2018 en ben ik voor de Franse wet met pensioen. Het dossier is een regelrechte ramp, ze blijven van allerlei bewijsstukken vragen. Om gek van te worden. Jl. zaterdag kreeg ik weer een mail met een lijstje waar ze nog bewijsmateriaal van willen. Ik heb in 2010 veel weggegooid (had ik natuurlijk niet moeten doen, fout dus) en nu willen ze dus nog salarisstroken zien en het ergste van alles ook een bewijsstuk met scheidingsdatum. Waar hebben ze dat in hemelsnaam voor nodig? Belachelijk, maar ja of ik het wel wil ophoesten! We hebben t over 1993! Wat gaat dat t Franse pensioenfonds aan??? De bureaucratie is en blijft een grote boosdoener waar je nooit aan went. Dus vandaag maar weer een aantal telefoontjes gepleegd en mails verstuurd. Of ik deze maand ook daadwerkelijk iets op de bankrekening zal zien?
Wim is nu ruim twee weken aan het werken bij de nieuwe werkgever. Hij heeft  het wel wat zwaarder, zijn dagen zijn ook langer en t avondeten staat later op tafel dan ooit. Heb hem al voorgesteld tussen de middag warm te gaan eten, maar dat wil hij niet. Zijn werk bestaat niet alleen uit het melken, maar o.a ook het voeren van de kalveren en het schoonmaken van hun boxen. Het is dus wennen, ook voor mij. De eerste avonden liep mijn planning voor het eten flink uit de hand. Hij was wel zaterdag, zondag en maandag vrij. Kon hij bijkomen, ware het niet dat hij begon met verven van de muren in de woonkamer. Die is inmiddels klaar, deuren en kozijnen doet hij later, nu eerst keuken gedaan (dat betekende voor mij meteen de  voorjaarsschoonmaak) Alle kasten moesten leeg, de gelegenheid om de inhoud van de provisiekast meteen te checken op houdbaarheidsdatum. Het leek alsof er een bom was ontploft. Maar alles is weer Spik en span en de nieuwe  kleurcombinatie bevallen ons goed. De slaapkamer is de volgende ruimte om aan te pakken.

Afscheid van NOGENT.

Donderdagavond 11-1-2018 was ik genodigd voor de jaarlijks terugkerende eindejaarsbijeenkomst van de stad Nogent. N.a.v. een enquête was door het voltallige personeel besloten dat niet meer zittend aan tafel met een diner te vieren rond Kerstmis, maar werd het dit keer een "apéro dinatoire" zonder partners en gekoppeld aan de nieuwjaarswens van mevrouw de burgemeester.
Mevrouw begon eerst met een uitgebreide opsomming van alle activiteiten in 2017. De nieuwkomers werden voorgesteld. De traiteur had kennelijk gerekend op meer mensen want er was ruimschoots te eten en te drinken. De medailles werden uitgereikt en de twee collegae die vertrokken i.v.m. hun pensioen werden naar voren geroepen. De pers maakte was foto's en iedereen applaudisseerde. We dachten dat Madame le Maire klaar was....... totdat ze mij naar voren riep.
Ze somde op dat ik 6 jaar lang de taak van hotêsse d'accueil van het museum met verve had vervuld. Ik was dan weliswaar niet "titulaire"  slechts seizoensmedewerkster, maar aangezien ik zes seizoenen lang beschikbaar was geweest en het feit dat mijn meertalig zijn een welkome extra was, wilde ze me toch niet vergeten. Ik kreeg een leuk boeket en ging met de anderen op de foto.
Vrijdag de 18de stond het artikel in de krant, ik stond ook op de foto maar werd  niet met name genoemd (ik vond het al heel wat dat ik toch in het zonnetje was gezet, dus jammer dan). Zaterdagmiddag kreeg ik een mms van een kennisje met de rectificatie van de JHM. (zie boven)
Leuk dus, in de krant met een artikeltje over mij. Om trots op te zijn.

Wim heeft vrijdagmiddag bij Mevrouw C. de eindafrekening gekregen. Zij had gelukkig ingestemd met een verkort opzegtermijn. Wim is dus sinds vrijdag 12 januari 2018 uit dienst. Hij is begonnen met de muren van onze huiskamer te verven. We hebben gebeld met zijn toekomstige werkgever, want we wilden niet dat zij via via zou horen dat Wim al "vrij" was, ze was verrast en vroeg of hij dan morgen kan beginnen met werken. Hij heeft toegezegd.
Morgen 23 januari begint hij dus bij zijn nieuwe werkgevers. Hij krijgt meteen een vaste aanstelling met een proeftijd van 2 maanden.

Betere vooruitzichten.

De ontslagbrief met ontvangstbevestiging ging de deur uit op 29-12-2017. Wim ging werken, niemand zei iets over  de brief. Niet op vrijdag, zelfs niet op zaterdagochtend en dat terwijl we de ontvangstbevestiging in onze brievenbus vonden. We vonden dat toch wel raar.
Wim ging zaterdagavond om half vier naar de boerderij en vroeg aan mevrouw of ze de brief had ontvangen, ze antwoordde dat ze die had gekregen. Wim vroeg vervolgens of ze daar iets over wilde zeggen, nee dat vond ze niet nodig! Daarna vroeg hij wat ze van plan was met die 40 vakantiedagen, daarover wilde ze geen antwoord geven en aangezien de boekhouder vakantie had tot en met dinsdag na Oud en Nieuw wilde ze eerst wachten om met hem/haar te overleggen. Wim reageerde daar verbaasd op en zei dat het toch niet de boekhouder is die beslist over wel of niet betalen. Afijn conversatie liep danig uit de hand, dat Wim zijn spullen heeft gepakt en voortijdig de boerderij heeft verlaten. Hij was daardoor tegen vijf uur thuis en was vastbesloten; hij gaat niet meer terug werken.
We weten dat dat ons duur kan komen te staan, maar "so be it", hij heeft er geen trek in zich nog langer te laten gebruiken en als oud vuil te worden behandeld.
Ik heb aan de toekomstige bazin gevraagd of zij een verklaring kon afgeven omtrent de arbeidsovereenkomst bij haar m.i.v. 1 februari 2018. Dat was geen probleem en aan het eind van de dag zat er inderdaad een "promesse de travail" in de mailbox, per 1 februari 2018 gaat Wim dus bij hen werken voor 35 uur in de week, werkt niet op maandag en werkt 1 x in de 14 dagen het weekend. Dat is wel even heel wat anders na bijna 10 jaar met regelmaat 7/7 dagen!
Het is wel wat verder weg, maar ik reed ook iedere dag dik 45 km.
Dus we mogen denk ik niet klagen.
Maar inmiddels is er dus vanuit de boerderij geen nieuws en hopen we dat hij de maand december betaald zal gaan worden, hoe het zal gaan met die vakantiedagen , dat is een groot vraagteken.
Jl. vrijdag zijn we naar de Arbeidsinspectie geweest, ze beginnen ons te kennen daar!
Wij kunnen niets, slechts hopen dat Mme C. Wim niet aanklaagt bij Prud'homme, dat zou ze kunnen doen.  Vandaag dus nog maar een aangetekende brief gestuurd om te vragen of ze a.u.b. het opzegtermijn van een maand niet zal verlengen i.v.m. Wim's afwezigheid.
We zien het wel hebben voor hetere vuren gestaan.
---------
Woensdag de 3de januari hadden we een afspraak bij de dierenarts en hebben we afscheid genomen van onze lieve makker Dunkan. Hij bleek toch zieker dan alleen last van arthrose, zijn lever funktioneerde niet goed meer en hij was in nog geen drie weken tijd blind geworden. Het was een verschrikkelijk moeilijke beslissing, maar we gunden die schat eeuwige rust. Kan niet anders zeggen dan dat de jonge Belgische dierenarts hem (en ons) met enorm veel respect heeft geholpen.

Zo triest dat hij nog best jong was (nog geen 10 jaar oud), maar vanaf het begin hadden we in de gaten dat het geen sterke hond was. Goeie ziel, maatje van Emo, Boef en ook die kleine Nozum kon alles met hem doen. We missen je!

De decembermaand.

Ik blijf het een moeilijke maand vinden; Sinterklaas, Manon's verjaardag, kerst en Oud en Nieuw.
Tradities die langzaam vervagen.  Sinterklaas daar doen we niet meer aan. Dit jaar geen pepernoten chocolade letter of banketletter. Ik heb daar toch moeite mee. Gelukkig was ik wel
in de gelegenheid om een heel klein beetje Manon's verjaardag te vieren door samen met haar, FM en AM Rotterdam te kunnen bezoeken en zodoende op  een gezellige middag terug te kunnen kijken.

Een paar dagen daarvoor was ik voor het verplichte bevolkingsonderzoek (mammografie) naar Chaumont geweest en kreeg daar van de Belgische arts te horen dat hij nog even een echo wilde maken, want hij had iets gezien wat hem niet aanstond. Ik was heel blij met hem in het Nederlands te kunnen communiceren (emoties zijn toch gemakkelijker uit te leggen in je moedertaal!) en hij legde me uit iets te zien in de vorm van een knobbeltje van ca.. 1.2 cm) hij wilde dat toch nader onderzoeken en stelde me een biopsie voor. Afspraak voor 14/12.
Ik ging dus met gemengde gevoelens op stap naar Nederland.
Het spookt toch steeds door je hoofd en zag er ook wel een beetje tegenop. Dezelfde arts deed heel rustig de biopsie, legde alles wat hij zou gaan doen goed uit en het viel me mee. Daarna was het dus weer afwachten. Ik had met Mme L. afgesproken dat ik voor haar een gerecht zou maken en ze wilde ook graag dat ik een appeltaart zou bakken. Ik bracht dat zaterdags tegen 12 uur en tot mijn grote verbazing vroeg ze aan haar zoon om een fles Champagne open te maken om zo te kunnen toasten op Kerst. (voor het eerst dus een glas alcoholische drank i.p.v. een sapje!)
Kerst zouden we samen zijn. Manon had andere plannen en Matt moest die zondag nog werken want Leclerc was open! Daarna zouden hij en Emma bij haar ouders Kerst vieren.
Wim moest natuurlijk werken, er werd niet eens gevraagd of hij plannen had! Kerstavond dus niet echt feestelijk, wel lekker gegeten en tranen met tuiten kunnen huilen bij All you Need.
Omdat hij ook 1ste kerstdag moest werken en een uur later zou gaan beginnen, spraken we af om dan ons kerstdinertje maar om een uur of drie in de middag te nuttigen, want anders zou het wel heel erg laat worden voordat we aan tafel konden. (En hij moet natuurlijk de volgende dag weer om vijf uur eruit). Zo gezegd , zo gedaan. Mijn eigen gezouten en gerookte eendenborst met een groene salade met pijnboompitjes en granaatappel. Gevulde kalkoenborst met gebakken aardappeltjes en stoofpeertjes en lekker eigengemaakte merengue opgemaakt met lemoncurd en fruit ( Eaton Mess).  Wim vertrok om iets over vijf richting boerderij en ik kroop achter de pc om te kijken naar een nieuwe aflevering van "Call the midwife" (op aanraden van Debbie en ik kan dat kijken via streaming, ben al een eind op weg en ik ben verslingerd, wat een prachtige serie!).
Tweede kerstdag hebben we in Frankrijk niet en mijn afspraak voor de uitslag van de biopsie stond voor die middag gepland. Voor de zekerheid eerst maar even gebeld of het echt binnenwas en dat was het geval.
Wim had gezegd dat hij die middag niet kwam werken en ging , heel fijn, met me mee.
Jammer genoeg was de Belgische arts niet aanwezig en werd de uitslag aan ons meegedeeld door een collega van hem. Ik was bloednerveus. Ze hebben geen kankercellen kunnen vinden, maar wat er wel zit is niet duidelijk; ze willen dat met een MRI scan proberen aan te kunnen tonen. Nieuwe afspraak gemaakt, helaas pas 24 januari 2018. Nog 4 weken geduld. De borst blijft gevoelig, voelt alsof het beurs is. Aan de ene kant dus positief nieuws, aan de andere kant onzekerheid.
En dan goed nieuws:
Wim heeft m.i.v. 1 februari 2018 een baan bij een andere boerderij, weliswaar iets verder weg, maar betere arbeidsvoorwaarden. Een stel jonge mensen die deze maatschap runnen, het is wel een oude stal, ze werken met een draaimelkstal, de koe staat dan eigenlijk op een draaiende schijf (dit wordt ook wel de rotor genoemd). Als de koe eenmaal goed op haar plek staat, worden de melkbekers door de melker aan de spenen van de koe gezet. In de tussentijd draait de melkstal rustig rond, waardoor de volgende koe alweer naar binnen kan gaan lopen. Dat betekent voor Wim minder lopen! Het gaat daar werken van dinsdag tot en met vrijdag en een keer in de twee weken het weekend. Komt toch aan bijna hetzelfde aantal uren als nu, maar de laatste weken was er zo veel spanning en hij is natuurlijk het vertrouwen in zijn werkgever volledig kwijt. Via vrienden kregen we deze tip en is Wim vorige week een dag mee gaan draaien. Helaas heeft hij een maand opzegtermijn en nog dik 40 vakantiedagen staan, dus nu is het afwachten hoe zijn huidige baas daarmee om zal gaan.
Wel heeft Wim tegen mij gezegd dat als ze het hem lastig gaan maken, hij zich ziek meldt. hij heeft in het verleden gezien hoe ze omgaan met mensen die hun baan opzegden. Ze kunnen heel erg vervelend doen. Morgen gaat zijn ontslagbrief aangetekend met ontvangstbevestiging de deur uit. 

onze wensen:

Gidsen door Rotterdam, Amsterdam, Den Haag en Delft.

Het stond al maanden op het verlanglijstje van mijn twee (inmiddels ex-) collegaatjes; een weekend Nederland. Aan het eind van mijn loopbaan in het museum prikten we gezamenlijk een datum, tweede weekend van december dus jl.. vrijdag was het zover. AM zou rijden en FM en ik werden dus keurig naar onze Airbnb gereden. We vertrokken om iets over zeven in de ochtend en kwamen tegen een uur of  vier in Rijswijk aan. Het gehuurde appartement op de bovenste verdieping (4de etage, wat een boel trappen, poeh) was nou niet echt "gezellig" qua inrichting, maar we hadden alledrie een eigen kamer en konden gebruik maken van badkamer, open haard en alle keuken apparatuur. Volgens zeggen waren tram/bus en trein redelijk in de buurt. Vriendin DB had voor ons alledrie een ov jaarkaart geregeld met 20€ erop, ze had dit tezamen met haar twee VIP museumkaarten netjes in de brievenbus gestopt, dus we hadden alles om er een paar leuke dagen van te maken. We gingen nog dezelfde avond naar de Boogaard en deden wat boodschappen bij Albert Heijn, daar was al het sinterklaas snoepgoed voor de helft van de prijs, kruidnootje in een chocoladejasje, speculaas gevulde koeken sloegen we dus flink in. Yoghurt, thee, koffie en wat kaas en bier en een fles rode wijn.
We aten in het appartement en gingen op tijd naar bed. Het was een vermoeiende dag geweest.
Zaterdag stond Rotterdam op het programma. Met de trein vanaf het station Rijswijk, waar meteen al het eerste probleem zich voordeed; de ov kaarten waren niet NS ingecheckt! Toen maar 3 enkeltjes gekocht en op station C.S. in Rotterdam bij de servicebalie e.e.a. geregeld. We liepen via Lijnbaan, Coolsingel, Koopgoot naar de markt. Het regende verschrikkelijk, we hadden geen paraplu en F's jas bleek niet waterdicht!!!
Eerst bij de stoffenkramen langs en uiteindelijk gevlucht naar de bibliotheek. Daar op de radiatoren onze jassen en tassen, handschoenen uitgestald om te drogen. Uitgebreid de bibliotheek bewonderd en naar de kubuswoningen om die te bekijken, ( die bewoners hebben het dik voor elkaar 3€ entree per persoon, daar betaal je snel je huis mee af!!) AM werd een beetje akelig van de bekropen ruimten dus maar weer snel naar buiten. Weer regen. Ik had met Manon afgesproken tegen een uur in de markthal, het duurde even maar we vonden elkaar redelijk snel. De dames aten uitgebreid frietjes met gebakken vis, ikzelf alleen een portie frites. Met de watertaxi in regen en storm naar de overkant
(gaaf!) Hotel New York en Fenix Food Factory bekeken en uitgebreid thee gedronken met wat lekkers bij Posse. Met de metro naar Delfshaven en in een bruin café hebben zij een plaatselijk biertje gedronken en zelf ging ik aan de witte wijn. MS voegde zich bij ons en we hadden het erg gezellig. M&M wilden uit eten maar wij zaten nog vol van gebak en bier en bitterballen en wilden toch liever terug naar Rijswijk. Zo gezegd, zo gedaan nadat we eerst af hadden gesproken voor zondagochtend mee rijden naar Amsterdam. Thuis aten we een soepje en dronken nog thee en koffie en staken omdat het erg kil was in huis de open haard aan. Kletsten met een biertje en een wijntje nog een poosje door.
Volgende ochtend zouden M1M ons ophalen rond tien uur. Dat liep allemaal weer een beetje anders:
ze waren te laat, reden ons huisnummer voorbij en dus moest M flink doorkachelen om op tijd op de Luxurybeurs te zijn om voor zijn werk daar op tijd te zijn. M zag er prachtig uit in haar jurkje!!
We zeiden elkaar gedag en namen de tram naar l'Hermitage. Inmiddels begon het te sneeuwen. Met D's kaarten hadden we twee vrij kaarten dus een toegangsbewijs te veel, de juf van de receptie zei dat we die misschien aan iemand konden geven, dat deed ik ... aan een Ier, die ons als tegenprestatie uitnodigde om met hem koffie en thee te drinken. heel aardig. Gezellig gekletst. Hij ging verder met zijn museumbezoek en wij (het was intussen over twaalf) dan eerst maar lunchen, want Frans hè , midi à midi en dan moet er gegeten worden! De dames dus weer zeer uitgebreid en luxueus gegeten, ikzelf een kop heerlijk mosterdsoep met een broodje en van beiden een hoopje van hun salade opgegeten. Toen bezochten we de Hollandse meesters, prachtige tentoonstelling. Buitengekomen lag er al een dik pak sneeuw!!!! Met de tram (we leken wel sardientjes) naar het Rijksmuseum.
We kregen ook daar weer twee extra kaartjes en ik gaf er een weg aan een Engelse student, die was verry happy! We deden onze jassen en tassen in de kluisjes, maarde paraplu paste er niet in, dus in een hele lange rij bij de garderobe wachtend, werd ik ineens op mijn schouder getikt, de juf van de kassa stond achter me om met een beetje geïrriteerde stem me te vertellen dat dat niet de bedoeling was van een introducee kaartje! "geven aan een onbekende" dat stond niet in hun policy! Foutje dus.
We bezochten de nachtwacht en keken verder. Het museum sluit om 5 uur, winkel en restaurant blijven open tot zes uur. A&F keken in de winkel bij  de souvenirs en ik nam contact op met M&M, die wilden z.s.m. naar huis i.v.m. het weer. Het sneeuwde nog steeds en zij verwachtten een hoop verkeersdrukte. Okay wij met een overvolle tram naar de Dam, daar was een kerstconcert met Do en kon ik even meezingen met Komt allen te samen en Ere zij God en beleefde ik weer heel even het Volkskerstzang gevoel! We belandden bij een TexMex restaurantje waar we heel erg lang op eten hebben moeten wachten en ze onze bestelling niet inde pc hadden ingevoerd dus twee drankjes van het huis om de pijn te verzachten. Het eten was perfect maar veel te veel dus een doggybag gevraagd en het meegenomen. Het pak sneeuw was voor Nederlandse begrippen gigantisch! Toen dus op weg naar huis. Ja dat had je gedacht............................
Op Centraal station (inmiddels half acht) was het één grote chaos. Treinen reden niet of waren ernstig vertraagd, overal personeel om je te helpen. Een vriendelijk juffie keekop haar mobiel en liet de gewijzigde dienstregeling zien en ik nam een foto met mijn mobiel om het te kunnen onthouden. Ze adviseerde wel in te checken op CS maar pas op het station Rijswijk uit te checken. De treinen werden her en der vervangen door bussen. We moesten dus in Leiden overstappen op een bus. We arriveerden dik 10 minuten te laat voor die bus, wisten wij veel dat je dan NIET in een lijnbus kan stappen! We namen dus een bus naar Den Haag, waar we weer een bus vonden naar Rijswijk. Daar vertelde de hele vriendelijke chaufeur ons dat we verkeerd bezig waren!!! We waren in lijnbussen van de HTM gestapt en dat was niet de bedoeling! We zouden volgens hem niet kunnen uitchecken en dat kostte ons 20€ per persoon, Pardon????????Sodeflikkers dat was even zondegeld! We stapten vlakbij huis uit en om iets over half één openden we de voordeur! Wat een avontuur, gelukkig konden we er alledrie toch wel om lachen. We waanden ons in Siberië i.p.v. Nederland. Maandag naar Den Haag, nog steeds veel sneeuw en het was gevaarlijk op staat. Via Binnehof, Noordeinde en Vredespaleis naar Scheveningen, gelopen op de boulevard van Kurhaus naar de Haven, (best nog een flink eind) daar gezocht naar het voor mij ( 35 jaar geleden bekende "Kokkeltje" een uitstekend visrestaurant, wat niet meer bestaat alleen op internet?????) en beland bij de Gastvisser. Daar  een heerlijk Liefdeszeemenu!gegeten. Vandaar met de tram (weer lang moeten wachten) naar Delft.
Aangekomen in Delft leek het alsof we in een Anton Pieckdecor liepen, wat was het prachtig op de Oude Delft en omstreken kortom een plaatje. Genieten dus voor de meisjes!
Bij het Stadskoffiehuys (dat bestaat dus 35 jaar later nog steeds!!) heerlijk koffie en thee gedronken en naar de Grote Markt, nog even binnen bij Heinen delfts blauw, en terug naar de tram, Vertraging van dik 40 minuten, maar tot verbazing van A&F was iedereen in goede stemming en maakten we een praatje. Dit zijn ze dus beiden niet gewend en daarover verbaasden ze zich.
Dinsdag bijtijds uit bed, tassen ingepakt, even geveegd en prullenbakken geleegd en auto sneeuwvrij gemaakt. Ingeladen en op weg. Op de A4 dik een uur in de file gestaan, omweg gemaakt via Dirk van den Broek, heimweevoer ingeslagen, voor hen allerlei Nederlandse spullen gekocht inclusief mooie bloemen en planten bij de Plantenbeurs en daarna naar Kinderdijk, denk dat dat de meeste indruk heeft gemaakt. Schitterend zo met al die sneeuw.

Na dik 9 uur waren we hier weer voor de deur. Het was een vermoeiend, maar heel bijzonder weekend. Er is geen ongetogen woord gevallen, we hebben alledrie enorm ons best gedaan het elkaar naar de zin te maken. Ondanks ons leeftijdsverschil tussen F& mij en de leeftijd van AM, was het een aangenaam, divers en onvergetelijk reisje. Misschien overdoen als het lente is en de tulpen bloeien???????

het krantenartikel!

Apetrots op die geweldige artikel in de JHM van vandaag 04-12-2017!!!!
Zelfs het volledige menu wordt opgesomd!

Soirée Clôture Diseurs d'histoires

Ik wist al sinds juli dat ik voor de derde keer ook dit jaar weer voor de slotavond van de "verhalenvertellersronde in de Hte Marne" het diner mocht verzorgen. Ik deed hen tijdens de bijeenkomst met de organisatoren een voorstel voor het menu en dat werd enthousiast ontvangen.
na regelmatig met elkaar te hebben gemaild kreeg ik het budget door en spraken we af dat we net als voorgaande jaren zouden werken met vrijwilligers die zich op konden geven voor de twee workshops op zaterdag ochtend en/of zaterdagmiddag.
De organisatie zou zorgen voor het rekruteren van de vrijwilligers en aan mij de forse taak om na het opstellen van het menu de receptuur uit te schrijven en een boodschappenlijst. Dat laatste is een enorme uitdaging want we gingen uit van 120 personen net als vorig jaar.
Dus ik zat meerdere dagen achter de pc en rekende, rekende en rekende. Stelde een lijst op voor de supermarkt, de groenten en de visboer.
 De datum kwam steeds dichterbij en de inschrijvingen liepen niet echt storm.
Intussen bezocht ik vier voorstellingen en was iedere keer weer aangenaam verrast. Het is iedere keer weer een verrasing wat je voorgeschoteld krijgt, maar het was ook dit jaar aleemaal weer boeiend, humoristisch of aangrijpend.
Begin van de vorige week spraken we onderling een deadline af. Ik zou woensdag jl het definitieve aantal "eters" door krijgen.
Het werden erhelaas slechts 80, dus begon ik weer met rekenen.  Ik maakte dankbaar gebruik van Leclerc Drive service. Zette alle op mijn wenslijst, kon nogartikelen die niet op voorraad waren vervangen en maakte ook gebruik van een paar aanbiedingen. Ik schakelde M in die op die afdeling werkt en ervoor zorgde dat er diverse dingen opzij werden gezet. (hij werkt in ieder geval nog tot eind december en verwacht dat hij dan een vaste aanstelling aangeboden krijgt, duimen dus!!!!)
Bij Eric bestelde ik 80 aardappels die gevuld konden worden met raclettekaas en een lapje spek erom heen. Ik reserveerde een afhaalmoment voor vrijdag na de aquagym en kon zo alles bijna in een keer ophalen. De berlingot zat tot aan de nok gevuld.
Zaterdagochtend om 8 uur op pad, boodschappen uitladen en wachten op de vrijwilligers voor de ochtendshift. Er stond koffie thee pain au chocolat en andere versnaperingen voor ons klaar, heel aardig.
Ik legde aan iedereen de bedoeling en de receptuur uit en ze begonnen in groepjes van twee aan de drankjes en de desserts.
Tussen de middag aten we bij een table d'hote in B. Ook de artiesten van de avond waren daarbij aanwezig en iedereen stelde zich voor. De mevrouw van de table d'hote (niet mijn type) was naar mijn mening erg nieuwsgierig naar mijn menu, maar ik liet niet het achterste puntje van mijn tong zien, ze vroeg door ook over mijn opleiding en of ik ingeschreven stond etc. MM hielp me door haar te vertellen dat ik werkte in het kader van de vereniging... Merci!
's Middags gingen we met een gedeeltelijk nieuwe groep verder met alle overige onderdelen van het menu en om half zes was alles gereed. Niemand had zich gesneden, niemand zich gebrand, geen ongelukjes, geen miskleunen alles zag er perfect uit. We namen de tijd om even te gaan zitten en iets te drinken. De tafels waren gedekt en de vrijwilligers namen elk een tafel voor hun rekening voor het bedienen. De eerste gasten arriveerden iets voor 19.00 uur en we konden beginnen. Ik werd voorgesteld aan de gasten en mocht het menu uitleggen. De hele avond liep als een trein, de vertellers deden hun ding en wij serveerden het eten afgewisseld met een verhaal.
Het was op alle fronten subliem, veel complimenten en vet applaus gekregen.
Ik zal tzt nog even de menukaart hierbij zetten.
Moe en voldaan, na het krabben van de voorruit omdat het flink had gesneeuwd en gevroren, reed ik om iets over 24.00 uur naar huis. Dik 4 uur later was ik blij veilig en wel thuis te zijn. Apetrots kroop ik in bed en kon met moeite in slaap komen.

aubergine salade van Ottolenghi

het trio desserts

Alsof er niets gebeurd is.

Het lijkt er bijna op alsof er een paar weken geleden niets gebeurd is, het leven gaat door. Wim is weer aan het werk, (slaapt slecht) sfeer is natuurlijk niet echt geweldig op de boerderij! En ik ben in de WW zoals ieder jaar rond deze tijd. Ben druk met alle paperassen voor mijn pensioen en AOW, heb heel erg veel formulieren moeten invullen zowel voor de Franse aanvraag als ook voor de Nederlandse. Veel is mij ontschoten, jaartallen waar en hoe lang ik ergens gewerkt heb.......en we hebben geen DigiD  wat het er niet altijd eenvoudiger op maakt. ( aanvragen is ene heel gedoe want dan zouden we het op moeten gaan halen op de Nederlandse ambassade in Parijs)
Gelukkig zijn veel instanties telefonisch bereikbaar en kunnen me verder helpen en ook dochterlief heeft het nodige uitgezocht. Vanaf 1 februari 2018 dus Frans pensioen en vanaf 18/4/18 AOW en ABP!
De totaalsom valt me niet tegen. Alleen afwachten of ik iets verschuldigd zal zijn aan Zorginstantie Nederland. Daar dus een E121 formulier aangevraagd.

Afgelopen weekend was ik zoals ieder jaar mee naar de messenbeurs in België , Gembloux. het was weer een heel aangenaam weekend, veel bekende mensen, lekker eten en drinken, goede sfeer, goede zaken gedaan iedereen, veel bezoekers, jammer genoeg wel alleen een hoop gedoe met de hotelboeking. Maar gelukkig hadden we alle zes een hotelkamer met ontbijt en hebben we het goed gehad.
Ik zou eens na moeten kijken in mijn blog om te zien voor de hoeveelste keer ik nu op kosten van mijn "broeders" ben meegeweest. Ik weet het niet precies.

Nu de draad dus weer thuis oppakken, het is flink koud buiten, vriest al licht 's nachts.
Dunkan loopt slecht en geeft zelf al aan dat hij het zat is dus een flinke wandeling met hem zit er niet meer in. Ook hebben we sinds een paar weken een nieuw katertje erbij, een bijna geheel zwart monstertje met een flink eigenzinnig karakter. We hebben hem NOZUM genoemd en vrezen dat als hij volwassen is hij de boel wel zal regeren. Hij springt met gemak en zonder vrees bovenop Dunkan en zet een hoge rug op tegen Boef en Emo. Grappig is het wel, maar het in je broek omhoog klimmen moet hij zo snel mogelijk afleren, want dat is een regelrechte ramp.
Mijn bezigheden buitenshuis breiden zich m.i.v. morgen uit  want ik ga morgen een proefles Italiaans leren meemaken. Dat wilde ik al langer, maar dat kwam er niet van. Nu een cursus gevonden in Langres dus ben benieuwd hoe dat zal bevallen. Vrijdags aquagym en  wil na de grote klus van 25 november aanstaande ( het diner voor 120 personen in het kader van het slot van de ronde van de verhalenvertellers) misschien weer terug naar het koor.
Vervelen zal ik me niet want ik heb ook nog mijn lieve mevrouwtje L. in Doncourt.
Nu eerst de komende week de receptuur uitschrijven en de boodschappenlijst in orde maken. Helaas is mijn Marokkaanse groenteboer even uit beeld vanwege de kou, hij zou te veel verlies hebben omdat hij zijn groenten en fruit niet aan vrieskou bloot kan stellen, dus daar moet ik een oplossing voor zoeken.