het zit er bijna op.....

De zes weken werken in de kassen bij Eric zitten er bijna op; het is inmiddels de laatste week. Het is omgevlogen, wat heb ik het leuk gehad, af en toe best zwaar, warm en druk, maar zo leuk!!
Het werk is heel erg gevarieerd, klanten helpen, de camion klaarmaken voor opa C. (die vier keer per week vanuit zijn camionette bloemen, aardappels en groenten verkoopt), zaaien, stekkies verpotten,  plantjes oppotten, water geven, er is heel veel te doen.
In het begin was het vooral verkopen van eenjarige zoals geraniums, petunia's, begionia's, vlijtige liesjes, fuchsia's enz.. Nu is de periode aangebroken dat mensen koolplantjes komen kopen, witte kool, spitskool, savooi kool, rode kool, bloemkool, broccoli, spruitjes, knolselderij en sla. Ik vind het nog steeds moeilijk daar het verschil in te zien de blaadjes lijken zo verschrikkelijk op elkaar, ik vrees dat er een paar klanten zullen zijn die straks i.p.v. savooiekool ineens bloemkool zien groeien! hahaha, jammer dan! De sperziebonen, twee soorten en bonen die je moet doppen (demi-sec) heb ik in kleine plastic tray-

tunnel van begonia's/dahlia's

alle diverse tomaten

kleine eenjarigen

geraniums hang/ en staand

de glazen kas vol geraniums en hangplanten

buiten

tjes gelegd op de aarde en daarna  weer bedekt , 8/9 stuks per holletje en dan zet Eric later die "mottes" meteen in de volle grond, dat werkt uitstekend. (goede tip voor moestuinliefhebbers). Water geven aan alle planten is een dagtaak, een zware klus en een gevecht met slangen, koppen en koppelingen. In het begin was ik zelf natter dan de planten, maar heb het nu wel door blijf met een paar laarzen redelijk droog.
Tussen de middag ga ik naar huis om samen met Wim te eten, dat is wel zo gezellig.
Het zal dus best gek zijn vanaf volgende week niet meer dagelijks er heen te gaan. Wel blijf ik standby, opa C  moet geopereerd worden aan zijn hand en dan moet Eric de marktjes doen. Hij gaat me vast en zeker daarvoor nog bellen. We hebben af en toe flinke discussies, hij wil graag Nederlands praten en vraagt mij dan zinnetjes op te schrijven. het is echt de bovenste beste.
Wim begrijpt het geloof ik niet helemaal dat ik het werk graag doe en daar zelfs als gepensioneerd zijnde ieder dag naar toe ga. Maar mijn motto: Liever tussen de geraniums, dan erachter" daar sta ik volledig achter. Ondanks lage rugpijn, mijn spataderen en sinds van de week ook een zonallergie!
Ik heb een contract getekend tot 30 juni en ik maak dat vol/af. Dat was de afspraak en mocht E me verder nog nodig hebben dan mag hij altijd bellen. het enige nadeel is mijn vuile handen iedere dag weer, met handschoenen werken kan ik niet.
Ik heb een week of wat geleden, toen de verkoop van planten langzaam aan terugliep de suggestie gedaan om een dag "uitverkoop" te houden, om op die manier aan vaste klanten toch nog wat te kunnen slijten, anders staat het daar in de kassen weg te kwijnen en dat is toch erg zonde vind ik. Maar E is niet overtuigd en wil ook geen aasgieren die even de boel komen opkopen. Ik blijf erbij dat er nog veel geld in de diverse planten zit en het aantrekkelijk zou kunnen zijn er een dag voor uit te trekken en uitverkoop te houden. Misschien lukt het me toch nog om hem te overtuigen?

de glazen kas vol met prachtige geraniums diverse kleuren + soorten

Wéér verhuizen.......

De 18de, vorige week maandag kregen de jongelui de sleutel van hun nieuwe optrekje. De overdracht was om 13.45 uur en nam heel veel tijd in beslag, de meneer van het woningbureau had een laptop om de staat van alles in te vullen! Helaas was er in de drie weken tussen de bezichtiging en de oplevering niets gedaan; geen controle van de verwarmingsketel, het keukenblokje hangt uit z'n voegen (maar dat stond niet op de lijst voor vervanging, helaas) en de tuin was dus niet gemaaid! Het stond zo hoog; Ach ja, jammer vergeten, maar ik stuur binnen 8 dagen iemand langs!
We hadden hier thuis al heel wat dozen staan en die zaten achterin de auto, samen met een vriend van M hebben wij de auto's geleegd en heeft Wim de kleine vrachtwagen, die ik bij Eric had opgehaald,vol gestopt in Neufchateau. Wat een mazzel dat we die mochten gebruiken. Twee keer helemaal vol gepropt en met alle kleine auto's bijna 90% van de spullen kunnen verhuizen. De flat in N'chateau was een grote puinhoop. Helaas hebben de jongelui niet eerst even bepaalde dingen van te voren schoongemaakt. Gevolg...... de koelkast ging vuil mee en is gewoon weer volgestopt zonder er eerst een doekje door te halen. (maar dat moeten ze zelf weten). het is niet groot, 3 kamers een badkamer en een keuken een tuintje rondom en een grote garage. Maar heerlijk rustige buurt. Wel moeten ze nu beiden iedere dag met twee auto's heen en weer.
Vandaag heb ik me opgeofferd en ben ik samen met M het appartement gaan schoonmaken voor de oplevering die morgen plaats zal vinden. Was heel hard nodig. Hopelijk krijgen ze de borg dit keer wel terug!!! Ouki vindt het buiten heel erg leuk.
Wim heeft vorige week geholpen met het maaien, want ook die afspraak kwam Hamaris niet na!!!
Het ziet er al een stuk beter uit buiten nu.
Hopelijk is dit huisje een keer een blijvertje voor een tijdje want sinds 2013 is dit nu de zesde keer dat er verhuisd wordt.

Ouki.

De jongelui in Neufchateau hebben sinds een kleine maand een nieuwe huisgenoot: een prachtige Weimaraner pup. Een vriend van M heeft een volwassen exemplaar en ze waren daar op slag verliefd op en hebben zodoende elkaar voor hun verjaardagen deze pup cadeau gegeven.
Wij (Wim en ik) vinden/vonden dat nu niet echt een goed idee, maar wie zijn wij om ons daarmee te bemoeien??
In een appartement, met twee poezen, weinig vrije tijd en ook nog eens midden in de stad.
Maar goed, zij zijn er gelukkig mee.
Het is een prachtig hondje met een pittig karakter waar wij al twee keer op mochten passen.
Een keer een weekend want toen was er een uitje van M's werk en deze afgelopen week toen de jongelui na het tekenen van een samenlevingsovereenkomst een royale midweek samen op vakantie gingen naar België en Nederland. Wij hadden in de stal nog de bench staan die we ooit voor Floyd hadden gekocht en die hebben ze meegenomen naar N'chateau.
Dat weekend was het te doen, Ouki (zo heet hij) luistert niet echt geweldig en geniet van rennen en doen in de tuin. Onze katten waren niet echt blij, maar we hebben het gered die 3 dagen. Uitlaten is lastig want hij springt van voor naar achter en zit met regelmaat verstrikt in zijn eigen lijn.
Deze afgelopen dagen was het jammer genoeg redelijk intensief qua begeleiding, correcties en hadden we de indruk dat het zo'n zelfde karaktertje is als Floyd! Ik was verre van blij. Was al moe voordat ik naar de kassen vertrok!!! Spark, Nozum en Emo hebben we die dagen weinig of niet gezien, die waren het huis uit gevlucht. De enige die  zich er helemaal niet druk om maakte is Bob onze aanloopkater. Die interesseerde het niets. Ook al sprong Ouki bovenop hem, Bob ging gewoon z'n gang. Aardbeien plukken, of andere tuinklusjes kon ik vergeten. Overal zat hij met z'n neus bovenop. De konijnen hadden ook een moeilijke week. Ouki had niet in de gaten dat ze in een kooi zitten die rondom gemaakt is van stevig draad. Hij wilde steeds maar graven, tot grote ergernis van Wim. Wat was ik blij dat ik Ouki af en toe even in de bench kon doen, even rust voor hem en voor ons. De jongelui kwamen zondagavond terug uit Nederland en hebben alles ingepakt en zagen ook dat het beestje erg snel opgewonden is. Ik heb voorzichtig door laten schemeren dat als zij niet met hem naar puppytraining gaan hij hier niet meer welkom is. Wij hebben geen behoefte meer aan het opvoeden van een pup. Mochten we ooit nog aan een hond als huisdier denken dan wordt het zeker geen pup maar een volwassen hond en ook niet zo'n ras wat toch veelal voor de jacht gebruikt wordt.
Wij hebben daar geen goede herinneringen aan, jammer genoeg.

Maar de jongelui hebben een nieuwe woning gevonden met een tuintje en krijgen volgende maandag de 18de de sleutel. Ouki zal daar in ieder geval naar buiten kunnen. Het is weer een stukje dichterbij M'celles. Maar ze zullen dus iedere dag beiden met een auto naar hun werk moeten, wij hopen dat dat in de praktijk niet teveel tegen zal vallen want het is toch 30 kilometer 's ochtends en 's avonds. Maar zij zijn vooralsnog erg blij met deze sociale huurwoning. Volgende week dus voor de tigste keer verhuizen, hopelijk dit keer voor een wat langere periode dan tot nu toe het geval was. Het appartement in het oude ziekenhuis waar ze nu zitten is een groot appartement, maar er wonen hele rare lui in dit complex. Er gebeuren daar vreemde dingen. We zullen zien.

"Wat een geluk dat ik een stukje.....

van de wereld ben, dat ik de wijsjes van de sijsjes en de merels ken en dat ik mee mag doen met al wat leeft en mee mag ademen met al wat adem heeft." 
Dat liedje van lang geleden van Rudi Carell kwam zomaar ineens in me op! Want wat is het een genot om te mogen en kunnen werken met zulke lieve mensen tussen al die geuren en kleuren van de diverse eenjarige planten in de kassen. C is definitief met ziekteverlof tot na de bevalling, zodoende werk ik wat meer dan gedacht. Ik heb mijn contract gekregen en alles wat ik meer werk dan 27.5 uur per week zijn meeruren. Ik vind het prima. Zei zaterdag nog tegen een kennisje: "ik zit liever tussen de geraniums dan erachter!".Ik heb grote bewondering voor "pappie" die met zijn kromme benen en gebogen rug op zijn 84ste nog iedere dag  onkruid weghaalt tussen de sla,  28 preitjes bost om te kunnen verkopen aan liefhebbers en tegen niemand nee kan zeggen. Eric noemt zijn vader  niet voor niets "de koning der klanten". Eric zelf is de beste baas die je maar kunt wensen. Op zondagochtend kreeg ik nog even snel een sms'je om me te bedanken voor mijn beschikbaarheid van de afgelopen week. (daar word je toch blij van?) We lachen wat af samen en het is zo grappig wanneer hij Nederlands tegen me spreekt. Hij wil het liefste dat ik de woorden en zinnen voor hem opschrijf. Het is de laatste tijd verschrikkelijk mooi weer, af en toe zelfs een beetje TE warm en ik heb al een lekker kleurtje opgedaan. Ik draag een klein strohoedje om me te behoeden van een zonnesteek. Wel hebben we al twee keer een gigantische wolkbreuk meegemaakt, nog niet eerder zag ik zoveel water naar beneden komen als die keren. Het stond helemaal blank en binnen no time was het een grote modderpoel. De klanten zijn veelal bekenden voor mij, mensen die ik ken uit mijn "hapkar" tijd, of van andere aangelegenheden. De meesten zijn in een goed humeur, wat is er nou niet leuker dan gezellig bloemetjes uit gaan zoeken om je huis mee op te fleuren, of tomatenplanten kopen om straks heerlijk te weten wat je eet. Er zit heel af en toe (nog niet veel meegemaakt) een zeikerd bij, maar die kom je overal tegen, toch?
Verder zijn het dus drukke dagen en ik maak op zo'n dag een dikke 24.000 stappen dat staat gelijk aan een kleine 17 kilometer. Als het lekker weer is dan neem ik 's middags i.p.v. de auto de scooter om naar Meuvy te rijden, het is ca.7.5km en dat is op de scooter goed te doen, weliswaar over de nationaal, maar het gaat goed. Het ding gaat niet harder dan 45 km per uur maar holletje op stuk langzamer, ik vind het genieten. Zo erg zelfs dat ik vrijdagavond heel bewust een stuk heb omgereden en zodoende dik 20 kilometer door het Franse platteland tufte. Miep Motormuis! haha.
Thuis kom ik dus niet aan erg veel toe. Wel heb ik 4 liter flessen vlierchampagnegemaakt en zijn er al drie dagen lang aardbeien op tafel. De kersenboom zit barstensvol kersen, hopelijk dit keer voor ons en niet voor de vogels. De tuin ziet er keurig netjes uit en alles groeit dankzij zon, warmte en regen.

Ook de sperziebonen komen op. In Langres staan de aardappels. Wim is moe en heeft tussen zijn werk door stukken minder tijd en maaien moet nu echt iedere week in beide tuinen daar heeft hij een flinke klus aan. Vorige week waren H&D hier en daar kregen wij een klein tweedehands kweekkastje van , helaas zonder montagevoorschrift. Gisteren waren we allebei vrij en was het DE gelegenheid om ons daarmee bezig te houden. Het was een flinke legpuzzel, we begonnen om tien uur en 's avonds om half zeven, na veel gezucht, gekreun, gesteun en gejammer was het ons beiden gelukt ;het kastje staat in elkaar. Sommige schroeven en moeren zijn wel 10 x losgeweest en opnieuw vastgedraaid, maar yes...... we hebben een kasje. Wim is nu op dit moment een stukje grond aan het egaliseren om het neer te kunnen zetten. Hopelijk gaat dat ook lukken. Ik ben vanochtend nog even een klein uurtje bezig geweest om een adres te zoeken voor bijpassende klemmetjes want die komen we hopeloos te kort. En ook dat is gelukt en zijn besteld. Vanmiddag neem ik nog twee komkommerplanten en augurkenplant mee dan kunnen die erin als de kas op z'n plek staat. Merci H&D. Jullie zijn te goed voor deze aarde (horen in tuinaarde!!!)

Na 6 jaar ben ik terug in de kas.

Om zeker te zijn hoe lang het nu echt geleden is dat ik bij ET in M werkte, keek ik op dit blog dat was m.i.v. woensdag 14 maart 2012! niet te geloven!
Een paar maanden geleden kwam hij bij ons langs om de belegen kaas op te halen die we voor hem van de markt in Rotterdam voor hem hadden meegenomen. Hij vroeg me toen of ik eventueel half mei en juni bij hem wilde komen werken, omdat zijn vaste kracht C zwanger is en begin juli moet gaan bevallen. Mij leek dat leuk en ik stemde toe, wel na afgesproken te hebben geen onkruid te hoeven wieden en dat soort gekkigheid want dat kan mijn (66-jarige) lijf niet meer aan.
Jl. donderdag (Hemelvaartsdag) zou ik langs gaan om te kijken waar en hoe alles wat opgesteld in de diverse serres en de prijzen door te nemen. Afgesproken tijd 14.30 uur was ik er en liepen we eerst een rondje. E verwachtte niet veel clientèle op deze "feestdag" en we namen uitgebreid de tijd. Al snel as ik op de hoogte en kwamen er toch meer klanten dan hij verwacht had en sprong ik bij. Niet het juiste schoeisel, niet de juiste kleding, maar, jammer dan! Uiteindelijk was het ruim 18.00 uur voordat ik wegreed met alvast wat eenjarige planten voor buiten achter in de kofferbak. We spraken af dat ik gisteren , zaterdag vanaf 13.30 uur zou komen omdat hij veel voorbereidingen moest treffen voor de jaarlijkse markt in Marac deze zondag.
Ik ging 's-ochtends lekker naar een actieve les aquagym in een andere groep, om zodoende voortaan op vrijdagmiddag te kunnen werken. Daarna mand ingepakt met een 2 literfles water, een flesje home made gember-kefir, twee koekjes, thee glas, theezakjes en mijn zonnebril en sportschoenen. Dit keer dus toch weer met de auto. Ik wil zodra het maar enigszins kan op de scooter erheen want die sjieke auto van ons daar voor de deur vind ik eigenlijk wel een beetje TE decadent!!!Maar Wim moet me toch echt nog een keer begeleiden en tekst en uitleg geven over starten enz... Ik heb een helm die keurig bij de antieke scooter past en kocht twee weken geleden ook een paar 2de hands handschoenen. het zou dus kunnen en als het goed weer is lijkt het me heerlijk. met de fiets is het allemaal net iets TE ver!

Ik was er nog maar net, had mijn schoenen verwisseld toen de eerste klanten kwamen. Het werd een erg drukke middag en af en toe had ik toch nog wel even wat vragen aan of E. of C. o.a. welke tomatensoort voor welke bereiding, plantje wel of niet in volle zon, maar verder ging het prima en had ik snel mijn draai weer gevonden. We hebben hele goede zaken gedaan het was gigadruk. Ik heb veel gedronken tussendoor want het was warm. Aan het eind van de middag heeft E. C. naar huis gestuurd en heb ik samen met hem de twee auto's helpen inladen voor de markt. Ik was best wel moe, had zware benen en geen puf meer om naar de twee voorstellingen van het festival te gaan. Thuisgekomen heb ik uitgebreid gedoucht samen met Wim gegeten en ben op de bank gaan liggen om het Eurovisiesongfestival te kijken op teevee. (achteraf zonde van mijn tijd)

Vanochtend bij mijn ontbijt ontving ik een sms van E.

Hij bedankte daarin voor de vlotte samenwerking, vooral omdat de dag voor die markt het altijd erg hectisch is om alles op tijd in de auto's te krijgen, de klanten te helpen enz.. Hij was trots en erkentelijk voor onze inzet. Welnu ik kan jullie wel zeggen dat ik in die zes of zeven jaar museum nog nooit  zo'n compliment heb gekregen. 

Vanaf aanstaande dinsdag werk ik dus de middagen tussen al die prachtige planten en is het ondanks dat het fysiek best zwaar zal zijn een leuk tijdverdrijf!

Ik zal in de loop van de week wat foto's maken van al die bloemenpracht.

De vriezer weer vol.

Al eerder schreef ik over de varkensvlees van varkens opgegroeid bij varkenshouderij van meneer L in G.. Ze hebben daar lekker buiten in de modder kunnen wroeten. Zoals het hoort.

Afgelopen week was het zover er zou een varken worden geslacht en ik had gevraagd om een kwart voor mezelf en een kwart voor GH.

En dat was behoorlijk wat. Ruim 120 kilo verdeeld over 4 dozen waarvan 2 voor ons. 
Gelukkig had ik vanochtend kratten meegenomen om alles in de achterbak van de auto te kunnen laden. Met een zeiltje eronder, want een dergelijke hoeveelheid vlees - zelfs als het in plastic zakken verpakt is - wil ook nog wel eens een beetje lekken.

Omdat er ook een klein pakket voor M&E bij zat moesten deze zo snel mogelijk in diepvriesklare porties worden verdeeld. Het vlees was dus al geportioneerd en kunnen we straks genieten van o.a. karbonades, speklapjes, schnitzels, hamlap, braadstuk en een varkenshaasje.

Het in porties verdelen van mijn krat van zo'n 25 kilo was trouwens nog een behoorlijke arbeidsintensief gebeuren.

Ik moet zeggen dat het er zo op het oog allemaal geweldig uit ziet. Een heel stuk beter dan hetgeen er in de koeling van de supermarkt ligt. Ik heb helaas voor vanavond iets anders op het menu staan en er nog niet van gegeten, maar dat zal niet lang meer zo blijven. Vorige keer waren we erg enthousiast. En de prijs dat is een lachertje 1.18€ per kilo.
Erg nieuwsgierig ben ik ook naar de wat minder conventionele stukken vlees. De kop, de pootjes en het hart heb ik aan BB gegeven die gaat er fromage de tête van maken, iets wat ik absoluut niet zie zitten.

De stukken bestemd voor paté en verse worst zitten ook in de vriezer het is er nu absoluut geen weer voor om dat nu te verwerken. Wel heb ik het vet van het zwoerd afgesneden en dat zit nu in de "crockpot" om er langzaam reuzel van te laten smelten. Heerlijk om daar straks het vlees in te bakken.

AOW/Zwv

De dag na mijn verjaardag kreeg ik post van de SVB en daarin werd me meegedeeld dat er toch Zwv zou worden ingehouden. Manon had me een poos geleden al gezegd dat ze het vreemd vond dat ik het zgn. E121 formulier niet had hoeven invullen en afgeven bij de SECU in Chaumont, maar ik had gedaan wat er van mij gevraagd was via een begeleidend schrijven. Dus wachtte ik af.
Toen ik de brief kreeg en zag wat het bedrag was dat ingehouden zou gaan worden werd ik een beetje onpasselijk. En dat terwijl ik/wij al aan een ziektekostenverzekering betalen en ook een aanvullende verzekering. Dus flink zondegeld.
Gelukkig bellen wij vanaf onze telefoon gratis naar vaste nummers in buitenland en kroop ik meteen in de telefoon. Gebeld met SVB, doorverbonden met CAK en daar alles uitgelegd. Ja zij konden niet veel doen, de fout lag in Chaumont, want de SECU had het formulier niet volledig ingevuld.
Chaumont gebeld,; zij keken alles na en begrepen het niet hadden het toen ze het terugkregen verder aangevuld en weer opgestuurd. Ze wisten zelfs de datum te achterhalen.
Weer gebeld met CAK, nee hadden vanaf die datum niets ontvangen.
Toen belde een meneer van SECU Chaumont naar mij. Hij vond het allemaal vervelend maar zij hadden volgens hem gedaan wat er van ze verwacht werd.
Weer gebeld met CAK, ik vroeg of ik anders eventueel zelf een brief kon sturen n.a.v. dit alles waarin ik verklaren zou hoe alles was gegaan. Volgens de mevrouw was dat zinloos.
Manon gebeld, die was druk, maar belde terug. Zij zei me nogmaals dat dat hele formulier niet nodig was aangezien ik een arbeidsverleden heb in Frankrijk en ook pensioen ontvang.
Weer naar CAK gebeld, daar kreeg ik de supervisor aan de telefoon, hij ging het even uitzoeken.
Na een kleine 5 minuten kwam hij terug aan de telefoon en verzekerde mij dat alles in orde was en dat ze z.s.m. een brief zal ontvangen waarin zal worden bevestigd dat ze de Zwv NIET zullen inhouden!!!!!
Wat was ik blij, deze meneer verdient de warme douche van RADAR. (misschien daar toch maar naar schrijven??)

Gepensioneerd; maar zo druk als een klein baasje.

Een maand geleden alweer dat ik een blogje schreef, ik dacht het minder druk te hebben maar niets is minder waar. Ik ren me rot!Het weekend dat ik in Nederland was heb ik op de terugweg mijn middelbare schoolvriendin AvG mee terug genomen voor een weekje. We hebben het erg gezellig gehad.Eind maart, twee weken later, kwamen Max en Manon op de terugweg van wintersport weer langs en aten we samen met M & E  op zaterdagavond een uitgebreide maaltijd, was erg gezellig. Zij namen AvG mee terug naar Nederland in een volgepropte auto met Miek tussen de snowboard en ski's gepropt. De logeerkamer en M's oude kamer gekuist en klaargemaakt voor de volgende gasten.

De zaterdag daarna eerst een workshop in elkaar draaien met recepten voor een Paasbrunch, dat is aardig gelukt, receptuur schrijven, boodschappenlijst maken enz.. De organisatrice van het geheel wilde per se zelf de boodschappen doen, dat scheelde mij een hoop gedoe, maar ze bleef me via de telefoon lastigvallen of ze dat of dat wel had begrepen , niet kon vinden en hoe te vervangen. Dus of het nu echt rendabel was is nog de vraag. Die workshop in Orceveau was erg geslaagd, met 10 dames is er hard gewerkt en het buffet zag er goed uit. Gezellige sfeer en de dames alle 10 dik tevreden. Met Pasen deden Wim en ik niets bijzonders hij moest werken op de zondag en was de maandag vrij. Die maandagen vrij is wel erg fijn voor hem zeker als hij ook een keer in de twee weken het weekend vrij is dan is het meteen drie dagen achter elkaar. Zijn werk is fysiek wel zwaarder, maar er heerst een goede sfeer en het is rustiger. Hij maakt wel meer uren, maar dat is terug te zien in zijn salaris!
Vrijdagavond 6 april kwamen H&D voor een week, Hans zou de zijmuur van de keuken en de achtermuur verder afmaken en D. kwam gezellig mee. We hadden het weekend toen ik in Nederland was al een beetje besproken wat wij samen zouden kunnen ondernemen. Op ons programma stond, amuses maken voor de apero voor de exposanten op onze Salon de la Coutellerie in Langres. D wilde me daar graag mee helpen. Alle boodschappen bij de drive besteld, in de auto gezet door M. Het was een flinke lijst en een gedeelte heb ik diezelfde middag nog naar Langres gebracht, daar met de mannen de bar en de tafels in orde gemaakt , snel naar huis om de maaltijd op te warmen, waar D&H al voor de deur in het zonnetje zaten. Ze hadden de door mij bestelde kruiden en kunststofdarmen meegenomen. Zaterdagochtend meteen aan de amuses en de beide dranken die we zouden serveren begonnen. Een "soupe Haute-Marnaise" op basis van

witte wijn, crémant, citroen en prikwater. Een een non alcoholische drank op basis van appel en ananassap.
We waren tegen een uur of twaalf klaar, hebben nog een hapje gegeten en zijn om half vier vertrokken richting Langres, via Nogent om daar CG op te halen. Het was op de beurs redelijk druk, de hapjes vlogen van tafel en de drankjes werden erg gewaardeerd.
Thuis aten we gezellig met elkaar en bleek dat H al een heel eind was gevorderd met de muur. Zondagochtend zouden we uiterlijk om 9 uur in Langres zijn want het was onze beurt om samen met CG de bar te runnen. De stad Langres had gezorgd voor een grote kan met koffie, croissants en pain au chocolat. Daarna begon de verkoop van vooral bier van de tap, D durfde het in eerste instantie niet aan, C nog minder en ik had vorige jaren ook al biertjes getapt en durfde het aan. De eerste waren getapte biertjes op Nederlandse manier, met twee vingers schuim.

Fransen houden niet van schuim dus dat was even lastig maar in de loop van de dag had ik de slag te pakken. D probeerde het ook zo nu en dan en kreeg het ook voor elkaar. We kregen een heerlijke warme lunch cadeau en tegen drieën kwamen Wim en Hans en namen zij D mee voor een rondje door Langres om daar de
andere deelnemers van de "Journées des Métiers D'Arts" te gaan bekijken. Leuk voor hen!
Om iets voor zessen reden we moe en met pijn in onze benen terug naar Maisoncelles.
De rest van de week hebben we hele leuke dingen gedaan, o.a. 13 kipgrillworsten gemaakt van 4.4 kilo kippendijenvlees. Wat een feest!!!!! en zoo goed gelukt. Ze zijn echt zo lekker. D&H hebben de helft meegenomen en ik heb ze in de vriezer gestopt. Ook hebben we samen met hulp van Hans boven op de zolder alle schroefjes, boutjes, moertjes, nippeltjes uitgezocht en in potjes gedaan, die potjes aan een plank geschroefd en die heeft H opgehangen aan de achterwand van de treinkamer. Wim was in eerste instantie ongeveer in shock toen hij ons bezig zag, maar is nu wel erg blij dat het zo overzichtelijk is geworden.
                                                                     

Wim maakte zich zorgen en wilde van D weten of ze niet te veel door mij gepusht werd om dingen te doen en mee te doen, maar zij vond het allemaal supergezellig en drukte hem op zijn hart dat ze het prima vond en het naar haar zin had. (gelukkig ik voelde me al schuldig) Woensdag avond kwamen M & E eten en die kwamen met heugelijk nieuws, zij gaan pacsen! Donderdagmiddag hebben we het atelier van Floriot Visto bezocht, zo gaaf en zo antiek! H gaf ons tekst en uitleg over het maken van scharen, hij maakt wel 150 verschillende modellen. We scoorden beiden twee van die geweldige oude houten kistjes (daar had ik al heel lang mijn zinnen opgezet en was het me nog steeds niet gelukt die te bemachtigen. Ik ga nog een keer terug want hij heeft ook van die zinken stapelbakken staan. zoo gaaf. We kregen bij het afscheid allebei een prachtig borduurschaartje cadeau, Reden naar Bourbonne les Bains en dronken daar op een terrasje een drankje. Vrijdagmiddag ging ik aquagymmen en D naar Leclerc voor wat boodschapjes. Na het avondeten gingen H&D terug naar Rijswijk, H gaf er de voorkeur aan 'snachts te rijden. Om 4 uur zaterdagochtend kreeg ik een whats'app dat ze veilig waren aangekomen. Zaterdagochtend alleen aan het ontbijt was het wel heel erg stil in huis zo in mijn eentje. Woensdag de 18de mijn 66 ste verjaardag op Italiaanse les geproost met Prosecco en zelfgebakken appel/gembercake, was erg gezellig. Wim verraste mij met een nieuwe föhn, een elektrische tandenborstel en een helm voor op de scooter. het is een vrij stoer model meer motorhelm vind ik en ik wilde eigenlijk liever een echte scooterhelm die past bij de "antieke" scooter.Vanmiddag even kijken of ik zoiets kan vinden. Lijkt me beter erbij passen.

Een nieuwe hobby is geboren.

Een nieuwe hobby erbij? ja iets wat al heel lang op mijn verlanglijstje stond werd jl. zaterdag eindelijk werkelijkheid. Toen ik de rookoven bestelde in Nederland werd ik automatisch op de hoogte gehouden via mail van hun activiteiten d.m.v. de nieuwsbrief. Zij houden zich niet alleen met roken bezig,maar huren ook mensen in voor cursussen w.o. "worstmaken" en hoe en wat je allemaal kunt doen met de nieuwe generaties bbq's ( o.a. the green egg). Ergens in november zag ik dat ze dus ook "worstmaken" op het programma hadden staan voor 2018. Via Facebook lobbyde ik of er mensen waren die mee zouden willen en al snel reageerde H&D dat ze dat ook wel aantrekkelijk vonden. Dus schreven we ons in voor de sessie van 17 maart. Via Facebook had ook een vriendinnetje van de basisschool mij teruggevonden en het leek ons leuk elkaar te ontmoeten. We maakten dus een afspraak. Ik vertrok op donderdagochtend. Manon en Max waren de week ervoor hier op weg naar wintersport en ik mocht in Manon's woning slapen. De reis ging erg vlot, het was redelijk druk met vrachtverkeer, dat wel. ik bracht omdat ik zo vroeg was een verrassingsbezoekje aan "tante" Femmie, die er niet over uit kon dat ik haar kwam bezoeken. De afspraak met D.G voor vrijdags ging jammer genoeg niet door vanwege privéomstandigheden, zodoende nam ik die ochtend de tram vanuit Schiedam naar Rotterdam Centrum en haalde een locomotief op die gerepareerd moest worden en liep nog een rondje door Rotterdam, daarna met de tram terug en uitgestapt in Schiedam, daar was het markt. Wat boodschapjes gedaan, weer in de tram naar Sveaparken terug. Heimweevoer boodschappen gedaan bij ALDI en Dirk en toen via de nieuwe A4 naar H&E in Schipluiden, normaliter een ritje van nog geen half uur............ helaas file!

Gezellig gegeten en bijgepraat en bijtijds weer naar Schiedam terug want de volgende dag was het vroeg opstaan om bijtijds in Rijswijk te zijn waar H&D mij mee zouden nemen naar Nunspeet voor de worstmaakcursus. Aanvang 10 uur. Via Googlemaps vonden we het adres, daar was het echter akelig stil, geen auto voor de deur! Bleek dat ze van lokatie waren veranderd. Weer in de auto en net iets over tienen bereikten we de juiste lokatie. Men was al begonnen met het snijden van de kippendijen.

Na het snijden kwam het malen van 10 kilokipvlees, het kruiden en het kneden. We maakten kipgrillworst (met en zonder blokjes kaas), deze worsten werden in plasticdarm gestopt en dichtgeknoopt. Daarna geweld. Tijdens het wellen mochten wij even door het pand lopen, een superleuke lokatie met een mooie zeer uitgebreide winkel voor bbq's, rookkasten, dutch oven's en allerlei kruiden, boeken en accessoires. De tafel was gedekt zodat we konden lunchen en proefden daar onze grillworst en de verse worst die op het programma stond voor de middag. Het smaakte echt voortreffelijk en de groep was gezellig. 's Middags kregen we 10 kilo varkensvlees om te snijden, kruiden en te kneden. De vulbus werd volgestopt en het vullen van de varkensdarm kon beginnen... best zwaar werk. We leerden worstjes draaien en daarna gingen er een paar op de bbq om te proeven. De cursusleider verdeelde alle gemaakte worsten in zakken, die mochten mee naar huis. We waren rond theetijd terug in Rijswijk, dronken een borrel en aten gezellig met z'n drietjes. Ik was om een uur of tien terug in Schiedam. Manon's ipad bleek de door mij zo geliefde afleveringen van Netflix ( Dowton Abbey) niet te kunnen afspelen ivm serverproblemen, ik heb een potje zitten majongen en ben naar bed gegaan. Zondag om 8 uur haalde ik AvG op en reden we samen terug naar hier. Nauwelijks vrachtverkeer, geen wegwerkzaamheden, wel koud en af en toe sneeuw, maar het ging zoo gesmeerd in 6 uur tijd met een stop in Luxemburg waren we thuis. Ik kan niet wachten dus via internet kruiden en plastic darm besteld en van H&D heb ik de worstbijbel van Meneer Wateetons gekregen, mijn handen jeuken om te beginnen, moet echter nog even geduld hebben. Aanstaande zaterdag als M&M er weer zijn en M & E komen eten serveer ik aan hen voor het eerst mijn eigen gemaakte kipgrillworst..... Jammie!

Wim 50 +eau de vie de mirabelles

23 Februari werd Wim 50 jaar, zoals altijd wilde hij dat niet vieren, hij heeft niets met feestjes en wil alleen een "groot" cadeau. Vaak begint hij al begin januari mij de vraag te stellen :Wat krijg ik voor mijn verjaardag?", en ieder jaar is het weer erg moeilijk iets passend voor hem te vinden. Ik vond 50 toch wel heel speciaal en heb een beetje om ons heen gelobbyd om zo in ieder geval wat verjaardagpost te ontvangen. (Matt vond dat niet gepast, maar ik wenste Wim ook wat extra's)
Hij heeft van mij een nieuwe portefeuille gekregen (was hard nodig) en een prachtige foto van Dunkan afgedrukt op canvas. Ik bakte een lekkere citroen-meringuetaart en verder dus inderdaad een flink aantal verjaardagskaarten en zelfs een die helaas te laat kwam, met een leuke toepasselijke slinger en ballonnen. Iedereen bedankt!

Vandaag 27-2-2018 was voor mij de alambic gereserveerd en had ik een afspraak gemaakt met opa Claude om te gaan destilleren. De paperassen waren een week geleden al opgestuurd naar de douane.We hadden de grote en kleine ton gisteren al naar Audeloncourt gebracht en OB kwam de sleutel tegen een uur of zeven hier brengen. Dus alles stond klaar. Hout mocht ik aan de overkant van de stapel pakken, dat zat allemaal aan elkaar gevroren want het is buiten lekker aan het vriezen. (hebben dus weer eens geen warm water in de badkamer, omdat we zijn vergeten de kraan te laten lopen gedurende de nacht!!!; lekker slim dus!). We waren om iets voor tien uur klaar om te beginnen, helaas bleek het hout dat ik had meegebracht niet droog genoeg en wilde het vuur niet echt goed branden. Opa C. reed terug naar huis om hout te gaan halen. Intussen amuseerde ik me met het kloven van het hout wat ik had meegebracht. De bain mariebak was nog vol water dus dat scheelde vullen. het droge hout van Claude vatte meteen vlam en de ketel werd langzaam warm. We konden de tonnen niet samen tillen dus leegde ik die met behulp van een emmer in de koperen ketel. We draaiden de deksel erop en dan komt het lange wachten. Het enige wat je moet hebben is dus geduld. Ik had heet water, nescafé en theezakjes bij me en dronken we beiden een bakkie. Intussen pratend over koetjes en kalfjes.
tegen half twaalf druppelde het eerste destilleervocht uit het kraantje.

Dat was toen rond de 65° alcohol. De emmer was gevuld tot iets over de 9 liter
toen we stopten. Daarna (intussen was Wim ook gearriveerd) moest de ketel geleegd voor de tweede passage, dus eerst de gloeiende as uit de foyer, dan voorzichtig alles losmaken, de stoom laten ontsnappen en de pruimenprut eruit gieten, dat is natuurlijk gloeiend heet en moet mee terug naar huis om daar ergens weg te gooien. Hadden we maar varkens! Wim voerde onze tonnen af.
We spoelden alle onderdelen en deden de alcohol terug in de ketel en voegden daar water aan toe voor de tweede passage. We stopten toen de alcoholthermometer 15° aangaf. We deden nog een keer een proef met de thermometer en wilden een alcoholpercentage van max.52° dus moesten we er wat water aan toevoegen. We goten het over in mijn mooie "bonbonne" en dan komt de vervelendste klus: het schoonmaken en boenen van de koperen ketel.

Omdat wij de laatste stokers waren, moest alles spik en span. Dat vergt de
nodige energie, alles is stoom om je heen, gloeiend heet water dat uit de bainmariebak loopt op een koude vloer. Beslagen bril, Natte voeten en doorweekte handschoenen. En dan maar schuren met het schuursponsje.
Ook het grote vat waar de alcohol in afkoelt met het spiraal mocht leeg,
Met een baco de moer losgemaakt en toen spoot het koude water zover dat ik doorweekte schoenen had. Maar goed allemaal voor het goede doel, toch? We maakten de foyer leeg, ruimden de as op. ketel blonk weer als een zonnetje. Vloer geveegd, watermeter afgesloten, waterstand opgeschreven; kranen opengedraaid i.v.m. de vorst. We waren 13.30 uur klaar.
De "bonbonne" met 6 liter eau de vie van 52° mag pas vanavond na 19.00 uur opgehaald worden. Van de week met de papieren naar de douane om te declareren en te betalen. Ik heb mijn voorraadje dus weer aan kunnen vullen.

Vrije tijds besteding.

Ook al ben ik nu  "gepensioneerd" van uitslapen is weinig sprake, nu is dat nooit echt "my piece of cake" geweest, maar daar Wim er vroeg uit moet en hij mij altijd gedag zegt, lig ik na 5 uur meer te woelen dan nog te slapen. Ik ga er dan ook meestal tegen zevenen uit. Hij zegt dan altijd :"dan heb je wat aan je dag!", haha.
De ochtend begint dan met wassen, aankleden en ontbijten, de afwasmachine leeghalen, de kattenbakken (we hebben er tegenwoordig met vier dus TWEE!) schoonmaken. Mail nakijken en wat rommel opruimen. Vorige week zaten we nog steeds in de rommel dankzij Wim's enthousiaste verfmanie. De keuken, woonkamer en slaapkamer zijn klaar. Hij gaat t.z.t beginnen aan al het houtwerk. Het knapt enorm op, de nieuwe kleuren bevallen ons goed.
We hebben eind november de oudste, grootste, doodse notenboom om laten halen. Er lag dus heel veel hout in de tuin, wij gebruiken dat niet en dus zette ik een advertentie. het heeft even geduurd maar er is een Portugese meneer, die sinds december iedere zaterdag , met kettingzaag aan het werk ging, soms vergezeld van zijn ouders. Ik bracht hen dan een kopje koffie en babbelde even met ze, aardige lui en sinds gisteren is het hout helemaal weg. Wel hebben ze voor mij een aantal mooie plakken gezaagd; net iets te groot voor een happenplank die nu in Nederland zo populair zijn! Maar enorm leuk als bijzettafel, t.z.t want het zal nog wel een poosje duren eer het hout helemaal is gedroogd. We moeten dus alleen de laatste rommel opruimen, maar dat heeft geen haast.
Wim is dus op maandag vrij en afhankelijk van zijn of mijn programma kunnen we dan samen iets ondernemen. Tot nu toe nog niet echt veel schokkends gedaan, maar het moet ook nog even wennen.
Ik ga trouw naar mevrouw Littmann, ze gaat achteruit vind ik, veel arthrosepijn en ik erger me aan de manier waarop ze door haar hulpje wordt bedonderd. FH doet nl. alleen de dingen die zij leuk vindt en verder is het een grote stoffige bende. Maar ja FH woont naast haar en Mme L. is deels afhankelijk van haar, mocht haar iets overkomen. Alhoewel ik geregeld merk dat mevrouw L  daar erg over twijfelt. Soms komt het i.v.m. mijn verplichtingen slecht uit en slaan we een weekje over. Mijn Italiaanse les in Langres op woensdagmiddag (een groepje van 5/6 dames en een hele vriendelijke docent, gezellige rustige manier van werken en veel herhalen) en aquagym op vrijdagmiddag gooien soms wat roet in het eten. Mme L. heeft sinds drie weken twee keer in de week fysiotherapie aan huis, dus daar moeten we ook rekening mee houden en ze wil ook graag even een siëstaatje doen na het middageten. Maar over het algemeen lukt het wel om iets af te spreken. Altijd weer fijn om haar van dienst te kunnen zijn. Nu staat haar Kangoo hier voor de deur want die moet  gereviseerd worden van de week. Aan Wim en mij de taak dit te regelen. Afspraak staat voor aanstaande woensdag.
Nozum wordt groot en heeft zijn zinnen gezet op Emo, zij is flink de dupe van al die katers in huis. ook Spark en Emo kunnen niet samen in een ruimte, dus Emo is veel buiten of op ons bed!
best sneu. Nozum wordt dus binnenkort gecastreerd, hopelijk is het dan wat rustiger voor Emo.
Met Boef gaat het niet goed, inmiddels 17 jaar oud en er zit niet veel energie meer in.
Jammer genoeg doet hij regelmatig zijn behoefte niet in de kattenbak maar ergens in de keuken, op de tafel, op de kast of ergens in een hoekje. Verre van aangenaam en we denken erover om hem voordat het erger worden zal in te laten slapen.

Februari. 2018.... Pensioengerechtigd.

Vorige week was het dus 1 februari 2018 en ben ik voor de Franse wet met pensioen. Het dossier is een regelrechte ramp, ze blijven van allerlei bewijsstukken vragen. Om gek van te worden. Jl. zaterdag kreeg ik weer een mail met een lijstje waar ze nog bewijsmateriaal van willen. Ik heb in 2010 veel weggegooid (had ik natuurlijk niet moeten doen, fout dus) en nu willen ze dus nog salarisstroken zien en het ergste van alles ook een bewijsstuk met scheidingsdatum. Waar hebben ze dat in hemelsnaam voor nodig? Belachelijk, maar ja of ik het wel wil ophoesten! We hebben t over 1993! Wat gaat dat t Franse pensioenfonds aan??? De bureaucratie is en blijft een grote boosdoener waar je nooit aan went. Dus vandaag maar weer een aantal telefoontjes gepleegd en mails verstuurd. Of ik deze maand ook daadwerkelijk iets op de bankrekening zal zien?
Wim is nu ruim twee weken aan het werken bij de nieuwe werkgever. Hij heeft  het wel wat zwaarder, zijn dagen zijn ook langer en t avondeten staat later op tafel dan ooit. Heb hem al voorgesteld tussen de middag warm te gaan eten, maar dat wil hij niet. Zijn werk bestaat niet alleen uit het melken, maar o.a ook het voeren van de kalveren en het schoonmaken van hun boxen. Het is dus wennen, ook voor mij. De eerste avonden liep mijn planning voor het eten flink uit de hand. Hij was wel zaterdag, zondag en maandag vrij. Kon hij bijkomen, ware het niet dat hij begon met verven van de muren in de woonkamer. Die is inmiddels klaar, deuren en kozijnen doet hij later, nu eerst keuken gedaan (dat betekende voor mij meteen de  voorjaarsschoonmaak) Alle kasten moesten leeg, de gelegenheid om de inhoud van de provisiekast meteen te checken op houdbaarheidsdatum. Het leek alsof er een bom was ontploft. Maar alles is weer Spik en span en de nieuwe  kleurcombinatie bevallen ons goed. De slaapkamer is de volgende ruimte om aan te pakken.

Afscheid van NOGENT.

Donderdagavond 11-1-2018 was ik genodigd voor de jaarlijks terugkerende eindejaarsbijeenkomst van de stad Nogent. N.a.v. een enquête was door het voltallige personeel besloten dat niet meer zittend aan tafel met een diner te vieren rond Kerstmis, maar werd het dit keer een "apéro dinatoire" zonder partners en gekoppeld aan de nieuwjaarswens van mevrouw de burgemeester.
Mevrouw begon eerst met een uitgebreide opsomming van alle activiteiten in 2017. De nieuwkomers werden voorgesteld. De traiteur had kennelijk gerekend op meer mensen want er was ruimschoots te eten en te drinken. De medailles werden uitgereikt en de twee collegae die vertrokken i.v.m. hun pensioen werden naar voren geroepen. De pers maakte was foto's en iedereen applaudisseerde. We dachten dat Madame le Maire klaar was....... totdat ze mij naar voren riep.
Ze somde op dat ik 6 jaar lang de taak van hotêsse d'accueil van het museum met verve had vervuld. Ik was dan weliswaar niet "titulaire"  slechts seizoensmedewerkster, maar aangezien ik zes seizoenen lang beschikbaar was geweest en het feit dat mijn meertalig zijn een welkome extra was, wilde ze me toch niet vergeten. Ik kreeg een leuk boeket en ging met de anderen op de foto.
Vrijdag de 18de stond het artikel in de krant, ik stond ook op de foto maar werd  niet met name genoemd (ik vond het al heel wat dat ik toch in het zonnetje was gezet, dus jammer dan). Zaterdagmiddag kreeg ik een mms van een kennisje met de rectificatie van de JHM. (zie boven)
Leuk dus, in de krant met een artikeltje over mij. Om trots op te zijn.

Wim heeft vrijdagmiddag bij Mevrouw C. de eindafrekening gekregen. Zij had gelukkig ingestemd met een verkort opzegtermijn. Wim is dus sinds vrijdag 12 januari 2018 uit dienst. Hij is begonnen met de muren van onze huiskamer te verven. We hebben gebeld met zijn toekomstige werkgever, want we wilden niet dat zij via via zou horen dat Wim al "vrij" was, ze was verrast en vroeg of hij dan morgen kan beginnen met werken. Hij heeft toegezegd.
Morgen 23 januari begint hij dus bij zijn nieuwe werkgevers. Hij krijgt meteen een vaste aanstelling met een proeftijd van 2 maanden.