Coco, een zorgenkind.

Ze is nu sinds de 9de maart bij ons, maar het gaat niet over rozen. Ze is zo ontzettend angstig en schrikt van ieder voor haar onbekend geluid.  Ze loopt keurig aan de lijn, maar is snel afgeleid bij t minste geringste. Dat heeft nu twee keer geleid tot vervelende situaties. De eerste keer liep ik in de schemering met haar het weggetje af naar beneden richting wasplaats, dat ging goed totdat er ineens in de verte een tractor aan kwam......... ik wist niet wat ik meemaakte; ze raakte zo enorm in paniek dat ze om me heen draaide mij daardoor omver trok en hoe ze het voor elkaar kreeg weet ik niet maar uit haar halsband los kwam en het op een rennen zette. Ik stond op en maande de tractor om stil te staan. De chauffeur ( E.K, veelal met een neut op achter het stuur) begreep het eerst niet, ik schreeuwde sta stil en zet ajb de motor uit. Intussen was Coco nergens meer te zien!
 Het zette de motor uit en ik liep richting de weg naar Levécourt, ik zag Coco in de verte, toen zij ook mij had gezien ben ik heel langzaam en steeds haar roepende richting huis gelopen, ze volgde en voor de deur stond ze stil. Ze wilde niet naar binnen. Ik ben toen naar de keuken gegaan en heb met de bak kattenbrokken staan schudden, dat had effect Coco was binnen!!!! En ik een pijnlijke duim.
De volgende dag M opgebeld en gevraagd of hij niet nog zo'n tuig (harnas) overhad, dat had hij dus heb ik die een beetje gefatsoeneerd en daar zit Coco in ieder geval een stuk beter in en kan ze niet zomaar eruit. Haar uitlaten is dus niet gemakkelijk, ze heeft teveel te ruiken , horen en zien en gunt zich geen tijd om haar plas te doen. In de tuin loslopend, gaat dat soms wat gemakkelijker. heel anders dan Dunkan of Perusse die plasten bij iedere grasspriet. Coco doet een grote plas en soms maar drie keer op een dag. Helaas dus ook al een paar keer in huis. En wat kan ze hard rennen, dat is niet te geloven het lijkt wel een hazewindhond.
's Nachts was het in het begin wat moeilijk allemaal, ze blafte flink, dat wordt beetje bij beetje gelukkig beter. Wim's nachtrust is al niet top.
Twee weken geleden op vrijdagmiddag was ik op het knustelklubje toen mijn mobieltje ging: Wim.
Hij stond bij de dokterspost, of ik hem kon komen halen want hij mocht geen auto meer rijden!
Ik erheen en wat bleek: het zelfde als wat ik had meegemaakt...... een tractor!
Wim had de lus van het tuig vastgepakt, maar Coco draaide rondjes van paniek en Wim's middelvinger zat in de lus klem, gevolg een uit de kom gedraaide middelvinger. Het zag er zooo akelig uit. We moesten naar de Eerste Hulp in Neufchateau. Daar bleek het razend druk te zijn, heel veel wachtenden voor ons en zo nu en dan nog een "spoedje". Wim's hand werd steeds dikker en blauwer. Hij werd na lang wachten geroepen, ik mocht niet mee. Na het maken van foto's hebben ze geprobeerd de vinger weer op z'n plek te krijgen, dat lukt niet. Er moest een chirurg bij komen, na plaatselijke verdoving is het met veel pijn gelukt. Hij kwam met een spalk weer terug uit de behandelkamer. Een briefje met een "arret de travail" voor 7 dagen!
Inmiddels is hij weer gaan werken, maar vinger is nog erg gezwollen. Hij zal voorzichtig moeten zijn en maar hopen dat de koeien niet schoppen.
Coco heeft inmiddels wel in de gaten dat ze ons kan vertrouwen, maar ze is en blijft erg bang. Auto's gaat nu wel. Helaas is haar behoefte doen nog steeds een probleempje. Nu is ze sinds eergisteren ook nog verschrikkelijk aan de diarree, dus dat is geen pretje, ik heb het idee dat ik niets anders doe dan opruimen en soppen.
Ik heb inmiddels ook verschillende keren naar de vorige dierenarts en fokker gebeld. Zij weten van niets!! Ze heeft natuurlijk anderhalf jaar in een box gezeten, af en toe vrij lopend in een omheinde tuin, ze is dus niet gesocialiseerd, daar zullen wij aan moeten werken. Maar die angst zouden we die kunnen verminderen???
Ik heb gebeld met een "comportementaliste" die komt in principe maandagavond langs, maar zei meteen al aan de telefoon dat we geen wonderen moeten verwachten.
Jammer wat het is zo'n lieverd.

Uitbreiding levende have,

De folder van Gamm Vert kwam binnen, een anderhalve week geleden met daarin een aanbieding van legkippen, ze hadden diverse soorten en dit keer ook Sussex voor slechts een tientje per stuk dat was niet duur voor een legkip die al bijna aan de leg is! Dus na overleg met Wim hoeveel we er zouden nemen  belde ik op.  Ik kreeg een vriendelijke verkoper aan de telefoon die vertelde dat hij niet wist wanneer ze zouden worden geleverd maar hij zou mijn bestelling van 5 stuks noteren. Ik noemde onze naam, die begreep hij niet dus ik spelde op mijn manier de B van Bernard de O van Otto en de S van Simon! Het stond genoteerd en hij zou bellen als hij meer wist.
Een par dagen later belde er een medewerkster van Gamm Vert; of ik het was die kippen had besteld.
Ja dat was ik! Ze vertelde dat ze dinsdag de 5de rond vijf uur er zouden zijn. Ik reed dus dinsdag naar Bourbonne met in de kofferbak een kartonnen doos. Ik sprak de meneer achter de kassa aan en die zei:" Aha u bent Madame Bernard, Otto, Simon uit M'celles? Ik bevestigde dat en legde hem uit dat onze achternaam BOS is en dat ik het had gespeld om het te verduidelijken; dat bleek dus anders te zijn opgevat. 😊 Hij nam de doos aan en ging mijn kippen halen. Intussen stond er een echtpaar bij de kassa en de meneer sprak heel gebroken Engels en wat hakkelig Frans door elkaar. Ik kon het niet laten en vroeg of hij toevallig Nederlands sprak, wat het geval bleek te zijn. De beste man vertelde mij een afgrijselijk verhaal over een stel huurders in hun huis en de schade die deze hadden gemaakt. Het huis was compleet vervuild en overal hadden beesten gebivakkeerd, paarden, geiten, kippen. Het huis was een grote zwijnenstal en overal zat ongedierte. Hij zocht dus naar bestrijdingsmiddel en ontsmettingsmiddel. Ik overlegde met de verkoper en we hebben hem kunnen helpen. Gelukkig. Het zal je toch gebeuren. Hij liet me foto's zien met tranen in zijn ogen. Wat verschrikkelijk.
De kippies zaten in de doos en die paste precies onder de hoedenplank, ik had het toch wel een beetje benauwd, want ik herinnerde mij ineens het avontuur met Spark die uit zijn transportkooi was gekropen!
Ik ben zonder problemen thuisgekomen heb de in het donker een voor een op de stok gezet om te voorkomen dat de anderen moeilijk zouden gaan doen.

Wim keek bijna iedere dag op Leboncoin én naar een vervangende auto, de Saxo moet volgende week APK gekeurd, én naar advertenties van labradors die weggedaan worden i.v.m scheiding of andere toestanden. Een paar keer zagen we iets wat ons aansprak en reageerden wij via sms, maar tot onze grote verbazing kwam er vaak tijdens zo'n gesprek tussen neus en lippen door uit de mond vallen dat ze een bijdrage vroegen (veelal een vrij hoog bedrag). Vorige week donderdag zag ik weer een advertentie dit keer van een fokkerij, zij hadden verschillende kleuren Labradors en er stond voor een "redelijke prijs". Ik reageerde en vertelde dat ik al een paar keer zwaar teleurgesteld was door die vraagprijzen. De vriendelijke dame legde me uit dat dat een nieuwe wetgeving is, <>
Stijlloos hoor, althans dat vind IK.
Zij had diverse honden waaronder een labrador vrouwtje van anderhalf die niet door de keuring was gekomen, ze kan hier dus niet mee fokken en deze hond mocht gratis weg. Ik vertelde dit 's avonds aan Wim en we overlegden of dit misschien iets voor ons zou zijn. Wim leek het okay en dus spraken we met Mme af dat we zaterdagochtend om 10 uur zouden komen kijken.
Het was (dat is bij ons wel vaker het geval) ver weg dus bijtijds op en op pad met de Kangoo van Mme L., die heeft nl een rek in de achterbak om te voorkomen dat een hond uit de kofferbak springt. Ik had op internet gezocht en de fokkerij gevonden, een impossant geheel. We werden ontvangen door en medewerkster die de hond ging halen. Heel voorzichtig en best angstig kwam de hond met moeite door de voordeur, ze kende haar verzorgster erg goed, maar was tegenover ons vrij schuchter. Haar naam: "Noix de Coco" wat kokosnoot betekent. Beetje lang voor een hond vo(i)nden wij.  Ze kreeg een nieuwe halsband en riem, we kochten een zak met hondenvoer waar ze aan gewend is en Wim tilde haar in de kofferbak. Jammer genoeg was door een foutje van mij de terugweg een stuk langer dan de heenweg, maar het verliep geruisloos, ze gaf geen kik onderweg.
Thuisgekomen heeft ze de keuken en de woonkamer verkend, Wim nam har mee om te plassen en ik maakte haar bak met eten klaar. We gingen naar de woonkamer en Wim zette de televisie aan, dat vond ze heel vreemd, ze stond stokstijf stil en bleef naar het scherm kijken. Ze is uiteindelijk gaan liggen. Doodop en ze heeft de eerste nacht eigenlijk best goed doorstaan, samen met Emo in de keuken. De oude bench is te klein, van de week even kijken hoe we en wat we voor haar gaan aanschaffen. Morgen onze dierenarts even bellen , ze moet nog een vaccin en wellicht gesteriliseerd.
Ze blijft op haar hoede, heeft (nog) niet in huis geplast en is heel erg zachtaardig. We zullen haar wel moeten opvoeden want buiten haar box heeft ze nog niet veel anders gezien.
Ze heeft veel weg van Dunkan , alleen heeft ze hele bijzondere ogen. Beetje zoals Ouki van M&E.

Het is inmiddels al weer maart.

De februari maand is alweer voorbij, na de week skivakantie was er een redelijk volle agenda. Aquagym en Italiaanse les gingen weer van start en had ik een paar afspraken met CvO, om haar bij te staan naar verschillende instanties. Ook nog een opdracht voor een hoofdgerecht voor 20 personen en tegelijkertijd kon ook Mme L van die gelegenheid gebruik maken en at zij met haar bezoek het zelfde gerecht: "jachtschotel". Gelukkig viel het ook dit keer in de smaak. Ik ging met Wim mee naar de huisarts, hij was/is een beetje down. Ondanks ons nieuwe matras (waar we blij mee zijn) slaapt hij slecht of onregelmatig. Zijn bezoek bij de cardioloog en de uithoudingsvermogenstest vertelden ons niets nieuws. Wel is hij weer wat kilootjes aangekomen en is hij op dit moment, (op zijn manier) aan het lijnen. We hebben uitgebreid de tijd gehad om met haar te overleggen, tegelijkertijd heeft ze hem iets gegeven tegen een hardnekkige huiduitslag vermoedelijk gekregen van de kalveren! Hij heeft nu tabletjes om wat beter te slapen. Ook ging ik met Mme L naar het ziekenhuis voor het maken van röntgenfoto's, ze zag er verschrikkelijk tegenop. Ik had van te voren geïnformeerd of ik met haar auto tot aan de ingang mocht rijden om haar uit te laten stappen (taxistandplaats en depot minute) dus het ging allemaal heel vlotjes. Ze kon er maar niet over uit dat ze zich nauwelijks uit hoefde te kleden en de foto's van nekwervels en schouders waren in een vloek en een zucht gemaakt. Onderweg terug ben ik met haar langs het toekomstige huis van M&E gereden, ze vond het leuk dit te kunnen zien en was enthousiast over de buurt en het huis. Thuisgekomen wilde ze me natuurlijk zoals altijd weer veel te veel betalen, ik vind dat heel lastig. Ik doe het graag voor haar en vind dat het normaal is dat ze me betaald voor de tijd die ik daarvoor nodig heb. Maar ze wil ook betalen omdat het zo prettig is dat ik met haar mee ga; NO WAY!!! Iedere keer weer is dat ter discussie. Komende woensdag gaan we met de resultaten naar de reumatoloog.gek genoeg laat ze iedere keer van alles onderzoeken, maar als ze er dan medicijnen voor krijgt of advies dan volgt ze dat niet op of neemt de medicijnen toch maar niet!!! Dat schiet dus niet echt op. Wim heeft zijn verjaardag niet thuis "gevierd" maar was naar zijn vader. Wel heeft hij zijn kadoos gekregen, een molen HO voor bij de trein, een leuk t shirt  en nog een bouwplaat voor een helikopter. Inmiddels ben ik er achter dat hij Dunkan  toch wel heel erg mist , hij kijkt bijna dagelijks op Leboncoin, of er niet ergens een labrador is die mensen weg willen doen. Helaas tot nu toe erg ver weg van hier. Maar we hebben geen haast. Moet eerlijk zeggen dat ik het wandelen en de gezelligheid ook wel mis, maar tegelijkertijd is het toch ook weer een handenbinder. We zien het wel. Op het knutselclubje heb ik iets heel leuks gemaakt met 3 hyacintenbollen. Dit keer had ik een hoop bekijks, de dames waren aangenaam verrast. Ze gaan nu langzaam open. Zo leuk! Ik ben inmiddels al twee keer naar het bos geweest, de narcissen staan als potloodjes boven de grond nog een paar dagen en alles is weer geel! Zo fantastisch.

Weemoedig en happy!

Ben weer thuis, ik kan niet anders zeggen dan dat ik in alle opzichten een topvakantie(tje) heb gehad.
Prachtig weer, heel heel veel sneeuw en de perfecte ski's (moet ik onthouden Rossignol lengte 158!) ze waren goed afgesteld en niet té snel. Manon is en blijft een prima snowboarder en een  gids op de berg. Als ik het even niet zag zitten baande zij voor mij een spoor en hoefde ik maar te volgen. Ik ben slechts een keertje gevallen; dat is wel mijn grootste angst want ik heb zo ontzettend veel moeite om weer op te staan, maar ook daarbij was zij meteen ter plekke om mij weer overeind te helpen. Ik heb met regelmaat gerust, was wel nodig want ik had natuurlijk niet de kans gehad me hierop voor te bereiden en door mijn gigaklus was ik ook niet naar aquagym geweest. 's Avonds dus wel last van spierpijn, maar een heet bad doet wonderen in combinatie met midalgan. Het was echt fantastisch, dus heb ik een kaart gestuurd aan M&J om hen te bedanken voor de leenspullen en de wissel op de maandag zodat ik M's plek in kon nemen.

Rossignol huurski's

mooi wit hutje, wat een plaatje!

apres ski bij les5 à 7

Manon in topvorm

De ouwetjes doen het nog best.

Onverwacht op wintersport!

Woensdag twee week geleden een telefoontje van Manon, zij had besloten om toch onverwacht twee weken naar LaPlagne te gaan.  Haar paps wilde slechts een week mee. (privéredenen) en nu was de vraag of ik hem wilde aflossen. Het moest even indalen bij mij. Het drukke weekend van 02-02-2019 zat er precies voor en ik had geen idee hoe en of ik dat zou overleven. Maar t leek me toch ook wel heel leuk; het was weliswaar al vijf jaar geleden en ik blijf het een heerlijke sport vinden.
Dus was de beslissing niet moeilijk, wel sneu voor Wim want die is juist in die week do. vr en za.vrij ivm de vakantie van zijn bazin. Manon had al uitgezocht hoe ik kon reizen en hoe haar paps op dezelfde maandag terug kon vliegen naar Nederland. Meeting point was Genève.
Dus via internet treinticket gekocht van Dijon naar Genève voor maandag 4 februari.
Tas ingepakt en toen Manon met haar paps bij ons de week ervoor kwamen overnachten al wat spullen meegegeven.
Zondag ben ik nog even terug gereden naar de feestzaal voor de laatste spullen. Een glas champagne meegedronken en de factuur afgegeven. Ik werd weer bejubeld! GH gaf me zakgeld mee voor de vakantie en nog steeds redelijk moe lag ik op tijd in bed. Wim bracht me naar station Dijon.
Reis verliep vlot. In Genève waren drie Starbucks in de buurt van t station maar Manon was nergens te vinden. Dankzij een telefoontje elkaar gevonden. In de auto nog een kleine twee en een half uur en via 21 bochten bereikten we Plagne Soleil.
Het appartement is piepklein maar alles is aanwezig alleen vieze dekens, dat is minder.
Het weer was dinsdag prachtig, ik toch wel wat nerveus. Ski's en schoenen gehuurd en naar t babyweitje om even het gevoel weer te krijgen. Dat ging goed dus toen maar meteen de berg af.
Na een dik uur brandden mijn bovenbenen en ben ik op een terras neergestreken. Manon ging in haar uppie nog even door en samen gingen we op t gemak terug naar appartement.

Vandaag woensdag weer zo prachtig weer, niet koud, strakblauwe lucht en super sneeuw op de pistes. Een prachtige tocht gemaakt en even gepauzeerd toen terug naar appartement en een uurtje gerust en in mijn eentje nog twee keer de dichtstbijzijnde stoeltjeslift genomen.

Nu gaat manon haar board waxen en hoopt morgen met een gids off piste te kunnen maar die reageert nog niet per telefoon.

02-02-2019!!!

Eerlijk gezegd begon het allemaal al donderdag de 31 ste;
Ik had bij Metro kunnen regelen om d.m.v. een speciaal pasje en het betalen van contributie, "reflex, klant" te worden, wat zoveel inhoud dat je gratis geleverd krijgt en betaald via automatische incasso!
De afspraak was dat ze donderdag in de loop van de ochtend zouden leveren.
het had weer gesneeuwd en alles wat goed bevroren, ik was dus heel blij niet daarvoor naar Epinal te moeten rijden. De vrachtwagen was redelijk op tijd en vroeg me hoe hij het best kon lossen. Ik adviseerde om de wagen achteruit de straat in te rijden, dat deed de beste man.
Hij stapte uit gaf mij de paperassen en deed de laadklep open. Hij opende de beide deuren en wilde de pallet op tillen met behulp van zo'n ???? geen idee hoe het heet............................. Ineens zag ik dat de vrachtwagen begon te glijden!
Ik heb zo verschrikkelijk hard gegild tegen de chauffeur dat hij zich een hoedje schrok en naar de
voorkant holde, hij kon nog net op tijd erin springen en remmen. Auto bleek wel op handrem, maar niet in een versnelling te staan en ook zijn wielen stonden rechtvooruit. (volgens Wim moet je op een helling altijd je wielen tot het uiterste draaien dan ga je nooit rechtvooruit)!!
Ik heb die beste man maar eerst een kop koffie ingeschonken om een beetje bij te komen van de schrik. De hele bestelling zag er perfect uit, een paar dingen net iets anders dan gedacht: bijvoorbeeld rode lof i.p.v. witlof. En de hoeveelheid sla was enorm overdreven, een kilo slablaadjes is wel heul erg veel!! Donderdagavond  pakte ik de C2 helemaal vol en bezocht ik de feestzaal , zocht het keukengerei uit wat ik dacht nodig te hebben. Kreeg de sleutel en kon vrijdagochtend om 9 uur beginnen, nadat ik thuis de auto voor de tweede keer vol had geladen. De koelkasten waren enorm royaal dat kwam dus goed uit. De dochters van de bruid kwamen om een uur of elf om de tafels te dekken en de versiering aan te brengen, zag er prachtig uit. Carin kwam om 11 uur na een bezoek aan de tandarts. Samen eerst alle groenten schoongemaakt en geblancheerd. Zwarte handen van de donkerrode wortels!!! Daarna begonnen we aan het vlees, kalfslapjes platslaan , plak rauwe ham erop en wat Parmezaanse kaas krullen, oprollen en twee cocktail prikkers erin. In het totaal moest alles maal 42! Daarna het vlees rondom aan gebraden en koel weggezet, toen het roodlofsoepje bereid. Een afbakbroodjes gebakken en een hapje gegeten en weer volop er tegen aan. Saus voor het vlees. De brownies ed. gesneden en uiteindelijk toch best veel kunnen doen, we gingen om zes uur naar huis.
Zaterdagochtend alles uit de vriezer wat er nog lag, auto ingeladen en om 9 uur aan het werk, van C geen spoor. Die bleek de avond ervoor het flink laat te hebben gemaakt en had zich verslapen.
Ze was er om iets over 11. Ik had de tiramisu al klaar, Moest alleen nog in de glazen. Om 15.00 uur kwamen AS da C en AM mijn team versterken. AM met de koelauto van een kennis met daarin een warmhoudoven, die we konden huren voor 50€!!! De koelauto aangesloten op elektra en de zgn... "etuve" uitgeladen. Alle groenten, die ik nog even had aangezet in boter, werd in gastronorm bakken gedaan en met speciaal folie omwikkeld en ging zo de "etuve" in die was ingesteld op 85°. AM heeft me minstens 10 x verzekerd dat het absoluut geen kwaad kon. Ik vreesde het meeste voor het vlees. Dat hebben we eerst nog 10 minuten op 180° in de oven gezet en toen net als de groenten omwikkeld met folie en in de "etuve". We maakten samen de schalen op, eerst hartige koude hapjes, daarna warme hartige hapjes, dan zoet koud en zoet warm!! Dit alles voor de "vin d'honneur". het bruidspaar arriveerde om iets voor zes. Er waren toen al wat gasten, natuurlijk voor mij veel bekenden. Sommigen uiterst verbaasd mij met een schort voor in de keuken te zien!!!!
Wim kwam ook langs om hen te feliciteren en mijn werk te zien!! Fijn want dat is voor mij toch wel zo leuk als hij het eindresultaat ziet en niet alleen alle voorbereidingen en er niet van kan mee genieten. Ondertussen liepen AS, A en C met de hapjes rond en schonken "soupe champenoise" in.
Ik kreeg erg veel complimentjes en leuke reacties.
Om een uur of zeven gingen al wat mensen huiswaarts,  wij hadden vanaf drie uur de borden van het entree al opgemaakt en in de koelauto gezet. De soep was heet. Alles verliep op schema. Om iets over achten kregen we het teken dat we konden beginnen met het neerzetten van de wijn. Voor ons was in de hoek van de zaal een tafel gedekt, in eerste instantie tegen de zin in van A en AS, maar goed we hoorden er toch ook een beetje bij op die manier. Ik maakte me het meest druk om het vlees, Wim zei proef het dan dan kun je er eventueel voor kiezen om het NIET te serveren als het niet lekker is!!!! Ja leuk, maar niet heus. We besloten het te wagen en hebben geproefd, subliem!! een juiste cuisson en niets te veel of te weinig qua smaak, kortom perfect!!!
Alles verliep op rolletjes, A en AS als volleerd serveersters namen de leiding, wie wie bediende etc. C en ikzelf volgden getrouw.
Het feest begon na "le trou de Millières" een bolletje perensorbetijs met een scheut eau de vie de poire uit Millières! Die werd opgediend voor het hoofdgerecht. De DJ nam het even over en we zouden elkaar een teken geven als wij het hoofdgerecht konden uitserveren. Ook dat verliep perfect.
Al met al tot aan het kopje koffie ging het allemaal als een geoliede machine.
Intussen natuurlijk ook steeds afruimen en de afwas met de machine.
Ik kan niet anders zeggen dat het heel vermoeiend, intensief en pittig was die klus maar wat hebben we het met z'n vieren goed er vanaf gebracht.
Iedereen was zo enthousiast over het eten, het was geslaagd!!
Om twee uur namen we met een paar dikke zoenen van de meesten afscheid, doodmoe maar zo voldaan!! De rit naar huis  ging snel, eenmaal in bed voelde ik al mijn botten en spieren, het duurde even om ook rust te krijgen in mijn hoofd. Ik werd om half tien wakker.
Auto leeggehaald spullen afgewassen, terug gezet in de kasten enz. Weer naar Mandres gereden en daar de rest van de spullen opgehaald. De gasten en het bruidspaar zaten wéér aan tafel, Alle restjes een beetje verdeeld , nog een plateau naar CG gebracht.

de Tiramisu

 Mousse de canard au porto/ magret de canard fumé

Saltimbucco

C.vO braadt samen met mij het vlees aan

Soesjes gevuld met Langres kaas.

de menukaart

Nu mijn tas ingepakt om morgenochtend bijtijds naar Dijon te rijden met Wim die mij bij het station zal afzetten. Hopelijk zijn mijn benen dinsdag in staat om op de ski's te staan. Rustig aan het is alweer 5 jaar geleden. Even een korte week quality time met Manon

het klaarmaken van het vlees

14 Januari 2019, een dagje alcohol stoken.

Het stond al een paar weken op de agenda , ik had de Alambic gereserveerd voor die maandag!
Op Facebook maakte ik daar in een opwelling melding van op de speciale pagina en en ik kreeg een aantal hele spontane reacties van geïnteresseerden. Via messenger reageerden er enkelen dat ze dat wel wilden meemaken en hoe dat te realiseren was. een bericht sprong eruit, een leuke reactie van een herborist. Ik stelde voor dat ze elders zouden slapen en gaf het adres van MC in Doncourt. tegelijkertijd had ik wel een beetje kriebels of dat allemaal zou gaan en wie mij zou kunnen assisteren. gelukkig was opa CT bereid en we spraken af dat hij om half tien uiterlijk er zou zijn. Formulieren moeten vanaf eind vorig niet meer naar Chaumont maar naar Troyes.
De gevallen appels na die enorme verschrikkelijke storm, die ik met de "broyeur" van AV had gepureerd waren flink vergist, twee tonnen van 60 liter , zo zwaar! en een ton van 60 liter met mirabellen. Ik wist niet of het zou lukken dat allemaal op een dag te doen. Wim vertrok zaterdag naar Nederland dus vrijdagavond zetten we met pijn en moeite die tonnen in de saxo. M hielp me zondagmiddag om ze bij de alambic eruit te halen!!!! Twee tonnen hout van de buuf zetten we daar ook klaar.
De Belgen kwamen zondagavond erg laat aan en zouden er ook om half tien zijn, ik had de route- beschrijving van Doncourt naar Audeloncourt doorgestuurd. Net voordat ik vertrok kreeg ik een sms dat hijzelf met spoed voor zijn werk naar Parijs moest en niet kwam, ze kwamen dus met drie personen. Ik was er te vroeg en dacht ik zet alvast het water erop dan kan ik de bain marie en het koelvat vullen...................... ik draaide de stopkraan open en het begon overal te spuiten, dikke vieze zwarte blubber spoot om mijn oren, snel dus maar weer dichtgedraaid. Toen opaatje kwam bleek er een klein ventiel te zitten dat moest dicht, dan kon de stopkraan open!!!! Goede les voor de volgende keer. De Belgen kwamen ook op tijd, maakten kennis en samen  leegden we de tonnen appelprut, staken het vuur aan en toen begon het wachten. Ze waren heel erg enthousiast, leuke lui en alles werd genoteerd , veel foto's gemaakt en een gezellige babbel. Ik had koffie, thee en cake en de lunch meegenomen.
Opaatje had weinig fedusie in de appel eau de vie, maar uiteindelijk na de "repasse" had ik toch 5 liter alcohol van 40°! Het was toen net half twee en omdat je huurt per dag besloten we de mirabellen er toch maar achteraan te doen, de ketels waren heet, het vuur nog actief dus hoppakee mirabellenprut erin en weer afwachten. Het ging gesmeerd, de repasse leverde uiteindelijk 10.5 liter eau de vie de mirabelles op van 52°!!! ik declareerde officieel 9 liter (niet verder vertellen hoor!) en moet 59€ betalen. De huur van de alambic+ de hoeveelheid water - de tegemoetkoming voor de lunch en het avondeten van de Belgen, maakt dat ik 15.5 liter alcohol heb voor een prikkie!!!
We aten hier bij ons thuis na het nemen van een aperitiefje en het was super gezellig, de Belgen enthousiast en tevreden. We namen om een uur of acht afscheid en ik reed naar Audeloncourt en haalde de bombonnes op (eentje van opa C, want die van mij waren TE klein!)
Vanochtend de cheque in orde gemaakt en met de mevrouw van de douane de berekening gemaakt.
Nu twee maanden geduld, dan kunnen we gaan genieten!

de fotoreportage gemaakt door Tom kun je hier bekijken!
https://drive.google.com/drive/folders/1pUy-y5vJYM6opUdala1Md3Zbi7N7hlwK?usp=sharing&fbclid=IwAR1dizB6j-fkUUL98mQrNB91QrTzgW-9-Ijbuy81Slz4BB58oHTAMxEsCSM

Een mega opdracht voor Cré'Ange.

Mijn onderneminkje  heeft de naam Cré'Ange gekregen en staat dan ook zo ingeschreven in de Kamer van Koophandel. Ik heb sinds kort de mogelijkheid te kopen bij de groothandel "Metro" in o.a. Epinal. Ben er nu twee keer geweest en kijk mijn ogen uit. Lijkt veel op Hanos en Sligro of de ISPC van heel vroeger! Heerlijk dus maar niet altijd echt zo goedkoop, maar wel prachtige producten.
Aan de ene kant jammer dat het zo ver weg is, maar tegelijkertijd maar beter ook want ik zou teveel in mijn winkelwagen stoppen, word er altijd zo verschrikkelijk hebberig. Het is een dik uur rijden dat moet je er eigenlijk ook berekenen.
Half december kreeg ik een telefoontje van een messenvriend van mij, die me vroeg om eens langs te komen om e.e.a te bespreken want de kogel was door de kerk; hij ging (her) trouwen. Afspraak gemaakt en met pen en papier op visite.
Hij had lang geleden al eens gezegd als ze zouden gaan trouwen dan mocht ik voor het eten zorgen.
We bespraken dus hun wensen en wat ik voor hen zou kunnen betekenen.
Al snel werd het duidelijk,
Ze trouwen op 02-02-2019 en verwachten een 70-tal personen voor de "vin d'honneur", wij zouden dat receptie noemen en een kleine 40 voor het diner 's avonds.
Er waren wel wat restricties helaas: de twee dochters van de toekomstige bruid zijn erg allergisch en daar moet rekening mee worden gehouden. Het bleek een flinke lijst met "not-done" ingrediënten te zijn!
Maar we zijn heel vlot tot een prachtig menu gekomen, de vin d'honneur hapjes daarin heb ik redelijk de vrije hand. Natuurlijk wel rekening houdend met de "verboden producten".
Om een boel stress te voorkomen ben ik al sinds ruim anderhalve week aan het bakken. Gelukkig bezit ik nu sinds kort een erge grote vrieskist (aangeschaft omdat de oude van de ene dag op de andere het af liet weten en ik met de handen in het haar bij de buurvrouw een groot gedeelte kon stallen, voordat de nieuwe geleverd kon worden; er is eigenlijk niets verloren gegaan).
Dus iedere dag wel iets gebakken, w.o. hartige cake met ham en olijven, mini pizza's, mini quiches, mini appelflapjes, brownies, oranjekoeken, vanille-kipferli, knakworst in bladerdeeg en wraps met feta en gegrilde paprika en een tweede variant. Dat is dus al klaar en hoef ik alles wat bladerdeeg is alleen maar even op te piepen op de dag zelf.
Ik heb de keuken van de feestzaal nog niet gezien en hoop dat die goed geoutilleerd is zodat ik niet voor verrassingen kom te staan. Het is de bedoeling om donderdags ervoor naar de groothandel te gaan en de spullen op te halen die ik via de telefoon zal bestellen, boodschappenlijst maak ik de 16de als ik het juiste aantal personen door heb gekregen. Ik heb keurig netjes een voorschot gehad. Ook zal ik zorgen voor de serveersters en heb dat intussen ook voor elkaar. CvO gaat de dag ervoor(vrijdag) al mee om bij de voorbereidingen van het diner te helpen. Het is een megaklus maar ik vind het erg leuk om te doen.
Kerst en Oud-Nieuwjaar zijn rustig verlopen hier, M&E waren elders, kerstavond waren we samen, eerste kerstdag kwam CvO hier gezellig een hapje mee eten. Oud en Nieuw waren we ook samen, om 24.00 uur kwam MC en de kleinkinderen met H binnenvallen en we dronken een glas rosé champagne en aten oliebollen. Op oudejaarsdag had ik ook een bestelling van Moussaka  schotel voor 15 personen en die heb ik keurig op tijd af kunnen leveren. (nog niet gehoord hoe ze het hebben gevonden) Ik bereidde dat de dag ervoor en bakte iop Oudejaarsdag onze oliebollen. Langzaam maar zeker komen de bestellingen dus binnen. Kan zelf bepalen of het me uitkomt, dus dat bevalt me wel.

Jaaroverzicht 2018.

Lieve allemaal,

2018 is bijna voorbij en we kijken terug op een jaar vol veranderingen.

Wim veranderde in februari van werkgever, na veel strubbelingen op het vorige bedrijf. Voordeel is dat hij nu de maandag niet werkt en een keer in de twee weekenden vrij is, wat inhoudt dat hij nu met regelmaat naar Vlaardingen kan om zijn vader in het verpleeghuis te bezoeken.

De werksfeer is een stuk aangenamer, de arbeidsvoorwaarden zijn beter en hij wordt correct betaald.

Weliswaar is het zwaarder en maakt hij vaak meer uren op een dag.

Zelf ben ik per 1 februari voor de Franse wet met pensioen en ontvang ik een klein pensioentje, maar alles beter dan niets.

Sinds mijn 66ste verjaardag in april ben ik ook voor de Nederlandse wet nu met pensioen, heb enorm moeten knokken om de ZVW niet te hoeven afdragen, vreselijke slopende toestand, maar met veel bellen heb ik het toch voor elkaar gekregen en hoef ik dit niet af te dragen.

Gepensioneerd zijn heeft mijn dagelijks leven veranderd maar ik heb absoluut geen spijt.

Ook dit jaar hebben we weer van diverse kennissen en familieleden bezoek gehad. Altijd weer leuk om ze te mogen ontvangen.

Calvin en Sylvie, mijn achterneef uit Canada nodigden Matt en Emma en ons uit voor een diner in Dijon tijdens hun bezoek daar. Een gezellig weerzien.

Matt en Emma verhuisden van Neufchateau naar Breuvannes hier ca. 14 kilometer vandaan. Het gaat goed met hen samen. Matt kreeg zijn vaste aanstelling bij de Drive van Leclerc. Emma werkt bij Mc Donalds ook in Neufchateau en ook zij heeft een vaste aanstelling. Ze zoeken naar een huis wat dichter bij Neufchateau het heen en weer reizen dagelijks gaat hen opbreken.

Sinds 1 mei sta ik ingeschreven bij de Kamer van Koophandel als zzp-er om zodoende legaal workshops te kunnen geven, gerechten op verzoek klaar te maken of vertaalwerk te doen. Dat voorkomt verklikkerij van jaloerse mensen.

Een keer per week ga ik naar aqua gym en Italiaanse les en ben ik sinds een maand of zo lid van een groepje dat een keer per week op vrijdagmiddag bij elkaar komt om creatief bezig te zijn. Ik doe erg veel inspiratie op.

In mei en juni heb ik op verzoek van Eric Thiebaut bij hem gewerkt in de kassen. Zijn medewerkster was zwanger en hij vroeg mij om haar te ontlasten. Helaas was zij de tweede week al met ziekteverlof en dus werkte ik vanaf dat moment iedere dag fulltime.

Prettige sfeer, vriendelijke klanten, een toffe baas met een stel super lieve ouders. We hebben veel plezier gehad, af en toe ging ik erheen op de scooter. Het was prachtig weer en ik was erg heel gelukkig. Wat is er mooier dan kleine stekkies te zien groeien, te werken tussen al die prachtige planten en bloemen? Het is zwaar werk, maar daar had ik op dat moment geen last van, wel van mijn zonneallergie helaas. Toen mijn contract erop zat en ik weer thuis was de hele dag kreeg ik erg veel last van mijn gewrichten, volgens Wim had ik mijn lichaam overbelast.

Ik ga nog met regelmaat naar Mme L, ik help haar met kleine dingen. Ik heb een prettige band met haar. Ik zie dat ze ouder wordt en het af en toe moeilijk heeft, maar het contact doet ons beiden goed.

Jammer genoeg konden we niet op vakantie, het vinden van oppas voor de dieren is een lastig verhaal. Ik hoop dat het begin 2019 wel gaat lukken. We zijn er wel aan toe.

Wim heeft de laatste weken op de zolder in zijn “treinkamer” gewerkt, de muren zijn klaar, het plafond ligt erin; maar ik merk dat het hem eigenlijk te zwaar is. Hij slaapt slecht en is vaak al moe voordat hij naar zijn werk gaat. We hebben een tweede cardioloog geconsulteerd voor een 2nd opinion. Wim heeft op 3 januari een MRI scan afspraak en dan ook nog een uithoudingstest. We zijn heel benieuwd wat daar uit zal komen.

Wij wensen jullie hele gezellige eindejaarsfeesten en dat 2019 jullie, vrede, liefde, compassie en geluk zal brengen,

Liefs,

Wim en Angenietha

Creative uitspattingen,

Ik maar denken dat met pensioen zijn saai zou worden.......... Vergeet het maar ik doe af en toe mee met het spelletje "ren je rot". De week is zo om met plenty activiteiten en dus van vervelen is geen sprake. Dinsdag middag naar Langres voor Italiaanse les, een groep 2e jaars die een beetje verder zijn dan wij waren, maar AP en ik doen verschrikkelijk ons best om het bij te benen en het werkt tegelijkertijd stimulerend. Er is echter een maar ik ben af en toe flink de weg kwijt wanneer er wordt gesproken over de l' Imparfait et Conditionnel dat zegt me eigenlijk niets, om dit eerst te begrijpen in het Frans moet ik terug naar mijn basisschooltijd want het zegt me echt helemaal niets. Gelukkig zit er in het groepje een gepensioneerde docente Frans, die kan het en probeert het me uit te leggen met voorbeelden. Maar dan nog ????????
Italiaans is een prachtige taal maar wat zijn ze lui en gemakkelijk in hun taalgebruik, veel afkortingen e.d.. Andrea Bocceli volledig verstaan? Nee jammer genoeg nog niet, maar ik heb geen haast.
Donderdagsmiddags naar Neufchateau voor Aquagym, drukke groep weinig ruimte maar heerlijk actief . Goed voor mijn lijf dat iedere ochtend toch veel hinder heeft van stijve spieren en auwtjes!
Vrijdagsmiddags dus naar de handarbeidclub; ik heb het heerlijk naar mijn zin, wordt enorm geïnspireerd door de dames en ben trots en tevreden met mijn resultaten. Zo hebben we vorige week onder leiding van MB leren vilten, zij had de viltwol gekocht en heeft ons de techniek geleerd.
Ik vond het verschrikkelijk leuk om te doen en ben tevreden met het resultaat
Ga er in de komende weken leuk mee verder om het te verfraaien en er een kussendek van te maken voor op de kamer boven die in die kleuren is geverfd.
Ook maakte ik de allereerste keer een herfstkrans die nu nog op de schoorsteen hangt om straks plaats te maken voor de kerstversiering.
FP leerde me verven met behulp van roestige voorwerpen en dat resulteerde in een leuke wandversiering met behulp van roestige scharen die ik in Charmoilles bij elkaar heb gescharreld.
tegelijkertijd ben ik 's avonds met veel plezier aan het breien,
De rest van de dagen van de week help ik of Madame L of ik help C. met behang afstomen of andere klusjes. Verder zo nu en dan een vergadering van de messenclub en de daarbij behorende notulen.(ik ben secretaresse). Wim wijst me af en toe erop dat er in de stal iets blauws staat dat stofzuiger heet, maar het huishouden dat is nou niet echt mijn dingetje. Als het moet okay, maar nooit met volledige overgave!
lekker kokkerellen en zoals afgelopen woensdag met de door mij gepelde noten (een giga corvee) naar de perserij om olie te persen heeft voor mij toch voorrang.
Ik had 5.7 kilo gepelde noten en nu staat er 2.4 liter olie te bezinken. Ook de pulp die uit de machine kwam heb ik mee, dat is heerlijk in koekjesdeeg.
Sinds kort bak ik toch weer zelf brood, dat bevalt prima op de manier die Leonie bakt brood van FB me heeft geleerd tijdens een workshop. Gaat uitstekend.

de krans

gevilt lapje

18de Trophée des Maitres André Lemarquis et Bernard Boudvin!

Chaumont vrijdagochtend 7 uur bij CFA.
De wekker ging om kwart voor vijf, nog snel de  pitabroodjes humus/chorizo met sla klaargemaakt, de paté, kipgrillworst, likkepot en toast stond al klaar. Netjes aangekleed en in de auto naar Chaumont. Maar oh verschrikkelijk wat een mist. Op sommige wegen kon ik niet harder dan 40 km per uur. Ik was ruimschoots op tijd, net als vele anderen.
Kennis gemaakt met een aantal hotemetoten en de leerlingen van de opleiding die deel namen aan het concours. (19 in het totaal) deze laatsten allemaal flink nerveus.
De schema's hingen klaar, nog een laatste briefing een kopje koffie en een croissant of pain au chocolat en het spektafel kon beginnen.
De leerlingen waren ingedeeld in groepjes van 3 met elk een serveerster, een kok en een banketbakker. Er was een banketbakker die geen groepje om zich heen had i.v.m. te weinig aanmeldingen.
Voor elke discipline waren er opdrachten.
De serveersters moesten aan een serveerwagen une Giboulée de Griottines bereiden; op een basis van karamel, de kersen marineren in Rode Port en dan flamberen met Kirsch en serveren met een bolletje vanilleijs.
Ook werd van hen verwacht een tafel te dekken met 4 verschillend gevouwen servetten, glazen depouilleren, en een bloemstukje te maken.
Tevens een beoordeling over de wijnkeuze bij het door de kok bereidde hoofdgerecht.
De banketbakkers: zij maakten gedurende  4 en een half uur ( schoonmaken daarbij inbegrepen) diverse mini hapjes op basis van soesjesdeeg. Met kant en klaar bladerdeeg maakten zij diverse kleine aperitief hapjes (hartig) een verrine met een mousse van citroen en hun hoofdopdracht was een Schwarzwalder Kirschtorte die ze naar eigen inzicht een twist mochten geven.
De koks kregen een geheime opdracht (dit hadden ze niet thuis kunnen uitproberen) te weten een "Risotto à la truffe" en maakten daarna het hoofdgerecht nl. een "Truite Saumonée à la Beauharnais" geserveerd met Flan de Courgette et Pommes soufflés geserveerd met bearnaisesaus.
De zalmforel moest op de rug worden opengesneden en dan de graat eruit halen en dit vullen met een mirepoix van diverse groentes en een mousseline van wijting! Dit alles moest volgens de methode cuite à court-mouillement bereid worden ( zie:https://www.youtube.com/watch?v=C5L-UbEEi0s)
Ik zat aan een tafel met een jurylid, de eerste ronde was dat Maître Bernard Boudvin, een gepensioneerde chefkok met een Michelin ster. Een hele sympathieke, gepassioneerde kok. We hebben leuk met elkaar gesproken en daarna mochten wij de risotto beoordelen. Niet iedere kok had hier iets van kunnen brouwen, er waren borden bij die echt niet te eten waren! We waren het eigenlijk gedurende alle 6 beoordelingen met elkaar eens. Hadden een lijst met criteria waar we punt voor punt een cijfer voor moesten geven tussen de 1 en de 10.
Toen schoof bij mij aan tafel een ander persoon een zeker Pierre André Galy, deze meneer is de uitgever en schrijver van diverse boeken en van het magazine "Toque d'Or" dat hij uitgeeft voor de Académie Nationale de Cuisine. Een vriendelijke man met een lastige echtgenote, die zich graag met alles bemoeide. Aan ons dus de eer om 6x de zalmforel te proeven met garnituur. Ook hier weer grote verschillen, maar over het algemeen toch knap gedaan van die koks.
Daarna de Schwarzwalder Kirschtorte, ik houd niet zo van donkere chocolade maar heb toch heerlijk kunnen proeven. De een lekkerder dan de ander en qua presentatie niet allemaal top. Een sprong er bovenuit, fantastisch opgemaakt zo mooi om te zien dat het bijna zonde was om erin te snijden.
De gasten aan tafel van het restaurant waren ook juryleden en beoordeelden de serveerster op haar kennis en haar manieren en gaven een cijfer voor het gerecht. In de twee keukens van de kookbrigade en de banketbakkers waren ook juryleden aanwezig die gaven hun beoordeling over de hygiëne, techniek, snijden e.d..
Toen alles klaar was, was het de lastige taak van de leiding om alles te tellen. Het buffet voor de leerlingen en hun begeleiders met het eten dat een ieder had meegebracht stond klaar. (grappige anekdote: de lastige echtgenote kwam weer even bijpraten bij ons aan tafel en zij dat ze net op tijd was geweest om een paté uit een klein potje te proeven dat iemand had opengemaakt, ze was erg aangenaam verrast vond het zo lekker, ik vroeg hoe het eruit had gezien en zei vol trots : "oh, dat heb ik meegebracht, is zelfgemaakt" Haar ogen spraken boekdelen!!! hahahah)

Om 17.00 uur was de prijsuitreiking met een aantal "V.I.P's waaronder de burgemeester van Chaumont. Iedere deelnemer kreeg een aantal goodiebags van diverse sponsors. De diploma's werden uitgereikt en de champagnekurken knalden. De lekkernijen hartig en zoet waren op een grote tafel uitgestald en ouders, leerlingen en genodigden proosten op een zeer geslaagde dag.

Het was een hele geslaagde en voor mij onvergetelijke dag en een  fantastische eerste medewerking bij de ANC!!!

Landgenoten,

Dat er in sommige dorpjes hier in de streek veel landgenoten zijn neergestreken dat weten we. Wij zijn hier in het dorp de enigen en daar zijn we niet rouwig om. Tenslotte wonen we in Frankrijk en is het wel zo leuk om met Fransen in contact te komen. Het  is wel eens handig om landgenoten in de buurt te hebben. Ik ben niet zo van een bakkie thee hier en daar hoor, dat is niet echt mijn ding. Maar zo nu en dan even een praatje pot is wel gezellig. Soms kun je ze ook om een gunst vragen en er zijn er bij die ons voorzien van Allerhande's  en Jumboblaadjes, hè HJ ? of voor pindakaas zorgen als wij zonder zitten!!😊😊 D&H  met Libelle's en lege jampotjes ?.
Toen ik dus nog niet zo lang geleden benaderd werd door een landgenoot met ook nog eens dezelfde achternaam om in de wintermaanden in een clubje te komen knutselen/handwerken stond ik daar in eerste instantie nou niet echt om te springen. Mijn vraag was dan ook meteen of het alleen Nederlandse vrouwen waren , want dat zag ik niet echt zo zitten. Nee het was de bedoeling om dit samen met wat Franse dames te gaan doen. Ik mocht wel eerst een keertje proefdraaien als ik dat wilde en dat heb ik gedaan. En ik moet zeggen het bevalt me wel. De dame die haar huis ter beschikking stelt is super creatief: patchwork, quilten, haken, breien ze is van alle markten thuis. Ik ben best handig maar soms niet echt zelf de ideeën, ik kan dus veel van haar leren. Ik ben nu druk met het maken van een wandkleed, d.m.v. de techniek van het verven met behulp van roest. heel erg leuk om te doen. Ik heb bij Floriot Visto een bak met roestige scharen in diverse maten en modellen kunnen bemachtigen en heb deze op de stof gelegd, ik moet zeggen dat ik het erg leuk begin te vinden en er lekker mee bezig ben. Afgelopen vrijdagmiddag waren we met 4 (de Franse dames waren verhinderd) we hebben zooo enorm gelachen. ook wel eens heel erg lekker!!!!

Via onze (achter) naamgenoot heb ik een andere Nederlandse leren kennen die erg met privéproblemen kampt. Ik heb haar de afgelopen dagen kunnen helpen met  tolken bij de notaris, (koopcontract huis) bellen met energieleverancier enz.. Vandaag heb ik samen met haar in een van de toekomstige slaapkamers het behang afgestoomd, morgenochtend zal ik de badkamer nog voor haar doen. Wim is in Maassluis dus komt het goed uit dat ik haar kan helpen.

Ons autopark.

We rijden met heel veel plezier in onze super de luxe Cadillac, zo comfortabel, automaat en zuinig. Ideaal voor het heen en terug naar Nederland rijden dat wel!
Maar ik voelde me in de tijd dat ik bij ET werkte toch wel een beetje opgelaten, kwam ik aan met mijn dikke vette Amerikaan, om te komen werken!
Als het enigszins ging nam ik de scooter, maar als ik iets mee wilde nemen op de terugweg ging dat niet. Dus moest ik soms noodgedwongen toch met die bak naar het werk.
We hadden al veel en vak op Leboncoin gekeken, Wim ziet dan van alles, wat ik niet zocht. net voordat ik met DB naar Limoges vertrok waren Wim en ik al twee keer tevergeefs naar twee autootjes wezen kijken. Allebei de keren was het niet wat er beschreven stond in de advertentie. eerste keer een kapotte voorruit, tweede keer een groot gat in de steunbalk onder de auto!
Kilometers voor niets en een flinke rekening van de tol.
Net voor vertrek zag Wim iets wat interessant leek, ik belde op en bleek de eerste beller. Maar we konden niet gaan kijken want ik zou de volgende dag met DB 3 dagen op pad gaan.
Spijtig hing ik de telefoon weer op.
Wim adviseerde terug te bellen en een voorstel te doen om een aanbetaling te doen!
De meneer vond het lastig maar stelde voor de advertentie te blokkeren en we maakten een afspraak voor de zaterdag na Limoges. Wim had echter niet gekeken waar dat C2-tje te koop stond!!!!
Jullie willen het niet weten......... het was onder Genève door weer omhoog dik 400km hiervandaan in de Haute Savoie.
na drie fantastische dagen met DB en dik 1500 km op de teller van de Cadillac erbij, stonden we de zaterdagochtend om half vijf op en in de stromende regen reden wij naar het adres in departement 74.
C2tje was van oma geweest. Samen met de kleinzoon maakte Wim een ritje, het is een semi automaat, blauw net als Manon's Saxo. Wim was enthousiast en we sloten de deal. We besloten dat hij het C2tje zou rijden, leek mij wel zo veilig.
Thuisgekomen heb ik even een klein ritje gemaakt. Ik ben er super blij mee.
Dit is sinds we in M'celles wonen al de tigste auto geloof ik.
Er stonden op dat moment 4 autos voor de deur.
Gelukkig hebben we in de afgelopen weken er een kunnen verkopen en is de gele Berlingo die compleet was opgereden, naar de sloop.
dat scheelt weer. de Cadillac is voor de grotere afstanden en ik ben echt superblij met mijn kleine C2tje.