In deze Corona tijd zie ik Mm. L niet erg vaak, te riskant en dus maar beter van niet.
Ze is op het moment vaak niet echt in orde en een beetje de weg kwijt af en toe. Haar medicijnen geven haar veel ongemakken en ik verdenk haar ervan dat ze eerst de bijsluiters leest en dan alle negatieve bijwerkingen bij voorbaat al krijgt voordat ze ook maar de medicijnen heeft ingenomen!
Haar benen en voeten zien er niet uit, blauw en gezwollen, maar steunkousen aandoen, vergeet het maar. Ze is lekker eigenwijs en laat toch iedere twee weken de huisarts komen, volgt de instructies niet op en gaat haar eigen weggetje. De kratten lege flessen puilen uit, er komt weinig of geen bezoek dus hoe komen die in vredesnaam leeg????
Ik begrijp er niets van en maak me er ook niet meer druk om. Ze koopt tegenwoordig steevast iedere dinsdag bij de visboer aan huis voor een godsvermogen ook vis voor ons, vaak een moot (vind ik niet echt geweldig i.v.m de vele graten) maar wel erg lief van haar en dan wil ze me vaak ook nog betalen, nou dat gaan we dus niet doen.
Nu ik weer sinds de 11de bij ET werk in de kas 3 ochtenden per week (en zeker geen middagen meer want het is echt veel te heet) heb ik weinig tijd en ging ik gisteren Hemelvaartsdag even op de fiets naar haar toe. Ze was blij me te zien en had e.e.a klaargelegd om aan me mee te geven, w.o. dus een moot kabeljauw , een bord en een kommetje van een maaltijd die ik voor haar had gemaakt, een brief die naar de huisarts moet en een envelop waarbij ze meteen meedeelde dat die vertrouwelijk was.
Ik werd natuurlijk meteen erg nieuwsgierig.
Wat bleek......... ( ik begrijp het vertouwelijk een beetje want voor een vooraanstaande, welgestelde familie is dit een pijnlijke toestand, dus lezers a.j.b niet verder vertellen!)
Mme. L's moeder had vlak voor haar overlijden tegen haar verteld dat er lang geleden een drama had plaats gevonden in hun familie, maar dat bijna niemand behalve het kindermeisje van opa dit ook wist.
Mme L had zich voorgenomen om daar een keer in de archieves departementales naar te gaan zoeken, maar dat was er nooit van gekomen. Vorig jaar kreeg ze een neef op bezoek die zich bezig houdt met hun stamboom en daar heeft ze het aan verteld met de vraag of hij daar eens naar zou kunnen kijken. En dat heeft die beste man gedaan en dit op papier gezet en haar recentelijk toegestuurd.
Wat blijkt............
Het drama heeft zich hier vlak in de buurt afgespeeld, in het jaar 1870, de bewuste neef maakte avances aan het kamermeisje van de familie. Dat meisje bleek daar niet van gediend te zijn en verzette zich, wat resulteerde in haar dood. De neef werd veroordeeld tot gevangenis straf en is op de boot gezet met meerdere gevangen naar een colonie van Frankrijk Nieuw Caledonie en daar te werk gesteld. Dat heeft hij met de dood moeten bekopen.
Er is een rechtzaak geweest in Chaumont waar hij werd veroordeeld, dit tot grote schande van de familie, die dit zo veel mogelijk heeft geprobeerd dit te verbergen en te vergeten. Kennelijk had de moeder van Mme L toch gewetenswroeging kort voor haar overlijden.
En waarom wil Mme. L dat dit "vertrouwelijk" houden?
Het gebeurde in 1870.
Niemand gaat haar daar nu toch op aankijken?
Ik in ieder geval niet, jullie????????
vrijdag 22 mei 2020
dinsdag 12 mei 2020
Nog steeds in de ban van het virus,
Er is sinds 23 maart nog erg weinig veranderd, we zitten nog steeds met het virus en leven met "social distance", in de winkels die open zijn lopen mensen met plastic handschoenen en veel met een eigengemaakt mondkapje. Sommigen zijn heel schichtig, anderen doen alsof er niets aan de hand is.
Wij kunnen gelukkig vanaf gisteren zonder papier de straat op. Wel met een maximum van 100 kilometer, maar ietsjes meer vrijheid. Bijeenkomsten van maximaal 10 personen met nog steeds die sociale afstand van 1.5 meter. Dus nog geen Academie, of vergaderingen met de messenvriendjes.
Ik begon gisteren bij ET in Meuvy om hem te helpen, maar ook daar zijn maatregelen en mogen de klanten (officieel) niet in de kassen rondlopen. Dat geeft onrust en ongemak. Het was een verschrikkelijk slechte dag kwa weersomstandigheden en ik was tot op het hemd drijfnat. Er kwamen toch wel wat klanten, maar ET wilde dat ik me goed ging inleven in wat waar staat en de prijzen0Ik had gehoopt dat ik de markten op woensdag en vrijdag zou mogen doen, maar hij is erg terughoudend. We zien het wel,ik ga zoals we hebben afgesproken op maandag- woensdag- en vrijdagochtend van 9-12 uur werken. De planten staan er prachtig bij en het is een genot om daar rond te hobbelen. Hopelijk wordt het morgen wat warmer en blijft het droog.
Met de meiden van de knutsel rijmen we er nog iedere dag op los, zo leuk het gaat wel een giga boekwerk worden maar zal een leuke herinnering zijn aan deze corona periode. Ik kijk er iedere dag naar uit. FC heeft aangeboden er wat leuks van te maken. A&B zijn afgehaakt, jammer
Voor hen heb ik moeite gedaan om financiele steun te krijgen want ze hebben geen inkomsten nu er geen touristen mogen komen en hebben ze het knap moeilijk. Ik heb wel voor elkaar gekregen dat ze 200€ hebben te bestedn bij de lokale supermarkt, ze mogen dat in twee keer doen, dat is al een hele opluchting voor ze. Nu hopen dat de CAF toch overstag gaat. Anders moeten ze misschien de boel wel opdoeken en terug naar Nederland, maar daar hebben ze niets meer. ????????
en hen inschrijft voor het krijgen van bijstand.
Wij kunnen gelukkig vanaf gisteren zonder papier de straat op. Wel met een maximum van 100 kilometer, maar ietsjes meer vrijheid. Bijeenkomsten van maximaal 10 personen met nog steeds die sociale afstand van 1.5 meter. Dus nog geen Academie, of vergaderingen met de messenvriendjes.
Ik begon gisteren bij ET in Meuvy om hem te helpen, maar ook daar zijn maatregelen en mogen de klanten (officieel) niet in de kassen rondlopen. Dat geeft onrust en ongemak. Het was een verschrikkelijk slechte dag kwa weersomstandigheden en ik was tot op het hemd drijfnat. Er kwamen toch wel wat klanten, maar ET wilde dat ik me goed ging inleven in wat waar staat en de prijzen0Ik had gehoopt dat ik de markten op woensdag en vrijdag zou mogen doen, maar hij is erg terughoudend. We zien het wel,ik ga zoals we hebben afgesproken op maandag- woensdag- en vrijdagochtend van 9-12 uur werken. De planten staan er prachtig bij en het is een genot om daar rond te hobbelen. Hopelijk wordt het morgen wat warmer en blijft het droog.
Met de meiden van de knutsel rijmen we er nog iedere dag op los, zo leuk het gaat wel een giga boekwerk worden maar zal een leuke herinnering zijn aan deze corona periode. Ik kijk er iedere dag naar uit. FC heeft aangeboden er wat leuks van te maken. A&B zijn afgehaakt, jammer
Voor hen heb ik moeite gedaan om financiele steun te krijgen want ze hebben geen inkomsten nu er geen touristen mogen komen en hebben ze het knap moeilijk. Ik heb wel voor elkaar gekregen dat ze 200€ hebben te bestedn bij de lokale supermarkt, ze mogen dat in twee keer doen, dat is al een hele opluchting voor ze. Nu hopen dat de CAF toch overstag gaat. Anders moeten ze misschien de boel wel opdoeken en terug naar Nederland, maar daar hebben ze niets meer. ????????
vrijdag 24 april 2020
Het afscheid,
De laatste dagen voor vertrek viel er een hoop te regelen, o.a. alle paparassen uit Frankrijk te kunnen rijden. Er gingen veel geruchten, maar via de ambassade, de afdeling Buitenlandse zaken van het Ministerie van Nederland en Belgie kon ik alles uitprinten. Manon regelde voor ons een airbnb in Rotterdam, want er waren weinig hotels open en de prijzen waren verschrikkelijk hoog.
Bij TvW slapen kon niet i.v.m. haar algehele gezondheid.
Zondagochtend deden we rustig aan, Coco en Pepie waren door Wim zaterdag aan het eind van de dag weggebracht naar Neufchateau. Auto ingepakt en op pad. Geen kip op de snelweg. Getankt in Luxemburg en over de grens naar Belgie, daar reden we in een fuik met controle van papieren, de agent vroeg wat ons reisdoel was en nadat we hadden gezegd dat we Wim's vader gingen begraven, mochten we doorrijden, hij heeft niet naar documenten gevraagd. In Belgie was het iets drukker, maar in Nederland aangekomen wisten we niet wat we zagen. Zoveel verkeer en dat in deze Corona tijd!
De airbnb vonden we snel maar parkeren was een ramp nergens in de buurt een plekje. De eigenaresse was vriendelijk en wees ons in haar onderkomen de weg. Het was niet echt geweldig maar ach we hadden weinig keus.
Thuisbezorgd gebeld voor een Surinaamse maaltijd en die saampjes opgegeten, Boer zoekt vrouw gekeken en naar bed.
Maandagochtend op tijd opgestaan om een afspraak te maken met de uitvaartonderneming voor de laatste punten van de uitvaart. Dat verliep ook in een bijzondere context, geen handen geven 1.5 meter afstand en geen koffie of thee. Wim nam afscheid van zijn vader en zei later dat hij onhrbaar was. De details doorgesproken en de laatste puntjes op de I.
Naar Manon gereden daar haar spulletjes afgegeven, geen knuffels en even gebeleven toen naar Zonnehuis om de spullen op te halen, ook raar allemaal dat je niemand kunt spreken, het was netjes geregeld. We belden naar EB om te vragen of hij nog boodschappen nodig had en dat bleek het geval. Dus wij naar AH in Vlaardingen, daar werden de karretjes ontsmet en was het best druk en lastig. Boodschappen gedaan voor EB en onszelf en naar hem gereden. We schrokken van zijn uiterlijk, helemaal opgeblazen van de oedeem (prednison), hij had erg veel moeite met lopen en verschrikkelijke pijn in zijn rug.
Hij had het maar steeds over vezwakte spieren......
Ik had al eerder gezegd dat het me niet zou verbazen dat de cortisone zijn rugklachten veroorzaakten.
Hij moest dinsdag voor een scan en kon dus niet naar de uitvaart komen.
We hebben de bol een beetje opgeruimd en zijn voor hem naar de Hema gegaan om nieuw linnengoed te kopen voor zijn bed, hebben ca. 25 lege kattebakkorreldozen weggegooid, lege flessen en vieze lakens ed.
Het zag er weer een beetje toonbaar uit. Terug naar bnb, daar reed |Wim dik een half uur rondjes voordat hij een parkeerplaats had gevonden dus kwam niet echt happy binnen toen een hapje gegeten. Spullen klaargelegd voor de volgende dag. Wezijn niet gaan douchen het was TE hummelig,
Dinsdagochtend bijtijds op, ons aangekleed en naar Vlaardingen gereden. We waren te vroeg dus hebben buiten gewacht. Daar kwamen een paar familieleden, we werden in een grote zaal ontvangen, de bloemen waren bezorgd en sommigen namen afscheid van Cees, Manon was er ook dat vonden we heel erg fijn. Wims' zus en haar man in geen velden of wegen te bekennen(?)
De kist werd gesloten en we gingen allemaal in eigen auto achter de rouwauto naar de begraafplaats. Daar stonden Wims zus en man, samen met nog een halfzus van Pa en een buurvrouw. De ceremonie bij het graf was sober, ik heb mijn zegje kunnen doen een beetje overstemd door de harde wind. Het is raar om niet naast elkaar te kunnen staan, elkaar niet te begroeten, te knuffelen. Maar dat waren nou eenmaal de regels waar we ons aan moesten houden, iedereen had daar zichtbaar moeite mee
Ik ben toch naar Manon gelopen om elkaar even vast te houden. Had dat even heel hard nodig.
We zeiden iedereen gedag en zijn naar TvW gereden om daar in de tuin nog even na te kunnen praten, Tineke binnen en wij buiten. Broodjes klaar gemaakt en de thermoskan gevuld voor de terugweg.
Ook die verliep vlot en we hadden ook bij de Belgische grensovergang geen gedoe met documenten ed. We kwamen om iets na zeven uur thuis.
We zeiden beiden dat het een sober afscheid was, maar wel geheel in de stijl van Pa, die absoluut niet hield van decorum. Wim zal moeten wennen aan het feit dat hij niet meer een keer in e zes weken op zaterdag heen en op zondag terug rijden zal om samen met Pa te zijn. Een reisdoel naar Nederland wat de laatste jaren zo gebruikelijk was voor hem valt weg. Natuurlijk zullen we zo nu en dan nog wel die kant op reizen, voor Manon en onze vrienden en het laatste beetje familieleden. Maar het zal tijd nodig hebben om ons dat te realiseren.
Bij TvW slapen kon niet i.v.m. haar algehele gezondheid.
Zondagochtend deden we rustig aan, Coco en Pepie waren door Wim zaterdag aan het eind van de dag weggebracht naar Neufchateau. Auto ingepakt en op pad. Geen kip op de snelweg. Getankt in Luxemburg en over de grens naar Belgie, daar reden we in een fuik met controle van papieren, de agent vroeg wat ons reisdoel was en nadat we hadden gezegd dat we Wim's vader gingen begraven, mochten we doorrijden, hij heeft niet naar documenten gevraagd. In Belgie was het iets drukker, maar in Nederland aangekomen wisten we niet wat we zagen. Zoveel verkeer en dat in deze Corona tijd!
De airbnb vonden we snel maar parkeren was een ramp nergens in de buurt een plekje. De eigenaresse was vriendelijk en wees ons in haar onderkomen de weg. Het was niet echt geweldig maar ach we hadden weinig keus.
Thuisbezorgd gebeld voor een Surinaamse maaltijd en die saampjes opgegeten, Boer zoekt vrouw gekeken en naar bed.
Maandagochtend op tijd opgestaan om een afspraak te maken met de uitvaartonderneming voor de laatste punten van de uitvaart. Dat verliep ook in een bijzondere context, geen handen geven 1.5 meter afstand en geen koffie of thee. Wim nam afscheid van zijn vader en zei later dat hij onhrbaar was. De details doorgesproken en de laatste puntjes op de I.
Naar Manon gereden daar haar spulletjes afgegeven, geen knuffels en even gebeleven toen naar Zonnehuis om de spullen op te halen, ook raar allemaal dat je niemand kunt spreken, het was netjes geregeld. We belden naar EB om te vragen of hij nog boodschappen nodig had en dat bleek het geval. Dus wij naar AH in Vlaardingen, daar werden de karretjes ontsmet en was het best druk en lastig. Boodschappen gedaan voor EB en onszelf en naar hem gereden. We schrokken van zijn uiterlijk, helemaal opgeblazen van de oedeem (prednison), hij had erg veel moeite met lopen en verschrikkelijke pijn in zijn rug.
Hij had het maar steeds over vezwakte spieren......
Ik had al eerder gezegd dat het me niet zou verbazen dat de cortisone zijn rugklachten veroorzaakten.
Hij moest dinsdag voor een scan en kon dus niet naar de uitvaart komen.
We hebben de bol een beetje opgeruimd en zijn voor hem naar de Hema gegaan om nieuw linnengoed te kopen voor zijn bed, hebben ca. 25 lege kattebakkorreldozen weggegooid, lege flessen en vieze lakens ed.
Het zag er weer een beetje toonbaar uit. Terug naar bnb, daar reed |Wim dik een half uur rondjes voordat hij een parkeerplaats had gevonden dus kwam niet echt happy binnen toen een hapje gegeten. Spullen klaargelegd voor de volgende dag. Wezijn niet gaan douchen het was TE hummelig,
Dinsdagochtend bijtijds op, ons aangekleed en naar Vlaardingen gereden. We waren te vroeg dus hebben buiten gewacht. Daar kwamen een paar familieleden, we werden in een grote zaal ontvangen, de bloemen waren bezorgd en sommigen namen afscheid van Cees, Manon was er ook dat vonden we heel erg fijn. Wims' zus en haar man in geen velden of wegen te bekennen(?)
De kist werd gesloten en we gingen allemaal in eigen auto achter de rouwauto naar de begraafplaats. Daar stonden Wims zus en man, samen met nog een halfzus van Pa en een buurvrouw. De ceremonie bij het graf was sober, ik heb mijn zegje kunnen doen een beetje overstemd door de harde wind. Het is raar om niet naast elkaar te kunnen staan, elkaar niet te begroeten, te knuffelen. Maar dat waren nou eenmaal de regels waar we ons aan moesten houden, iedereen had daar zichtbaar moeite mee
Ik ben toch naar Manon gelopen om elkaar even vast te houden. Had dat even heel hard nodig.
We zeiden iedereen gedag en zijn naar TvW gereden om daar in de tuin nog even na te kunnen praten, Tineke binnen en wij buiten. Broodjes klaar gemaakt en de thermoskan gevuld voor de terugweg.
Ook die verliep vlot en we hadden ook bij de Belgische grensovergang geen gedoe met documenten ed. We kwamen om iets na zeven uur thuis.
We zeiden beiden dat het een sober afscheid was, maar wel geheel in de stijl van Pa, die absoluut niet hield van decorum. Wim zal moeten wennen aan het feit dat hij niet meer een keer in e zes weken op zaterdag heen en op zondag terug rijden zal om samen met Pa te zijn. Een reisdoel naar Nederland wat de laatste jaren zo gebruikelijk was voor hem valt weg. Natuurlijk zullen we zo nu en dan nog wel die kant op reizen, voor Manon en onze vrienden en het laatste beetje familieleden. Maar het zal tijd nodig hebben om ons dat te realiseren.
vrijdag 17 april 2020
Triest nieuws,
Het is vandaag vrijdag, een dag voor mijn 68ste verjaardag die voorbij zal gaan als alle dagen van de week zonder enige feestvreugde. Niet alleen vanwege het Corona virus maar vooral omdat we dinsdagochtend hoorden dat Wims vader niet meer wakker is geworden. Dat was wel een klap voor ons allebei. Het ging niet echt goed met hem, daar waren we van op de hoogte (we lezen al sinds maanden op internet regelmatig in zijn medisch dossier).
Hij was de week ervoor nog een paar dagen opgenomen geweest in het ziekenhuis vanweg hoge koorts en infecties. Maar hij knapte weer op en we zagen een gezellige foto van hem naast de tafel met allerlei Paas decoraties.
Maandag was het tweede Paasdag en stuurde een van de verzorgsters nog een foto, Pa lag in bed met naast hem een levensgrote paashaas. We schrokken van zijn uiterlijk, hij zag er niet echt gezond uit mager en beetje holle ogen. Wim zei "laat de computer maar aanstaan dan kan ik morgenochtend voordat ik ga werken nog even in het dossier kijken", want Pa had ook weer verhoging en wilde niet eten en niet drinken.Om half zes had Pa nog steeds verhoging en ging I. ieder uur kijken.
Om 8 uur trof zij hem levenloos aan, hij was in zijn slaap overleden.
Ik was de deur uit en kwam om half elf thuis en trof Wim aan in tranen.
En toen begon het regelneven, Wim is de oudste en heeft met zijn vader een poos geleden al afgesproken dat hij de dingen zou regelen. Na overleg met het Zonnehuis een uitvaartonderneming opgezocht en daar van alles mee gecommuniceerd via telefoon en via mail. Prima samenwerking, dat is heel fijn!
Het grootste gedeelte staat op de rails, maar............................
Met het hele Covid19 gebeuren is een reis naar Nederland en terug een enorme onderneming.
We moeten van allerlei parassen meenemen, want alleen voor expliciete gevallen mag je het land uit (en hopelijk weer in). Dus overal op websites gekeken en de nodige dingen uitgeprint. Dat inclusief de overlijdensakte van pa zou genoeg bewijsmateriaal moeten zijn.
Slaapplaats was ook nog even een dingetje want vriendin TvW, ons vaste logeeradres is vanwege alle gedoe al sinds februari in quarantaine, dus daar logeren was een NO-GO. Ik keek naar hotels maar jemig wat een bedragen, echt bizar en ook nog eens met take-away ontbijt en geen avondeten.
Manon heeft een dag achter de computer gezeten en voor ons een B&B gevonden in Rotterdam, betaalbaar en ziet er goed uit, AH in de buurt en volgens Manon is avondeten gemakkelijk te regelen via "Thuisbezorgd".
We zijn van plan zondag te vertrekken, Coco naar pension zaterdag eind van de middag.
Maandag halen we bij het Zonnehuis pa's persoonlijke spulletjes op, zijn kleding en de meubeltjes laten we achter en hopen dat ze daar iemand anders blij mee kunnen maken. We hebben hen een bedankkaart gestuurd voor de goede zorgen. Dat verdienen ze.
Het afscheid aanstaande dinsdag is allemaal erg sober want veel mag en kan niet; ook het aantal aanwezigen is gelimiteerd dus zal hij begraven worden in besloten kring op de nieuwe begraafplaats in Maassluis. We hopen dat het toch een waardig afscheid zal zijn.
Hij was de week ervoor nog een paar dagen opgenomen geweest in het ziekenhuis vanweg hoge koorts en infecties. Maar hij knapte weer op en we zagen een gezellige foto van hem naast de tafel met allerlei Paas decoraties.
Maandag was het tweede Paasdag en stuurde een van de verzorgsters nog een foto, Pa lag in bed met naast hem een levensgrote paashaas. We schrokken van zijn uiterlijk, hij zag er niet echt gezond uit mager en beetje holle ogen. Wim zei "laat de computer maar aanstaan dan kan ik morgenochtend voordat ik ga werken nog even in het dossier kijken", want Pa had ook weer verhoging en wilde niet eten en niet drinken.Om half zes had Pa nog steeds verhoging en ging I. ieder uur kijken.
Om 8 uur trof zij hem levenloos aan, hij was in zijn slaap overleden.
Ik was de deur uit en kwam om half elf thuis en trof Wim aan in tranen.
En toen begon het regelneven, Wim is de oudste en heeft met zijn vader een poos geleden al afgesproken dat hij de dingen zou regelen. Na overleg met het Zonnehuis een uitvaartonderneming opgezocht en daar van alles mee gecommuniceerd via telefoon en via mail. Prima samenwerking, dat is heel fijn!
Het grootste gedeelte staat op de rails, maar............................
Met het hele Covid19 gebeuren is een reis naar Nederland en terug een enorme onderneming.
We moeten van allerlei parassen meenemen, want alleen voor expliciete gevallen mag je het land uit (en hopelijk weer in). Dus overal op websites gekeken en de nodige dingen uitgeprint. Dat inclusief de overlijdensakte van pa zou genoeg bewijsmateriaal moeten zijn.
Slaapplaats was ook nog even een dingetje want vriendin TvW, ons vaste logeeradres is vanwege alle gedoe al sinds februari in quarantaine, dus daar logeren was een NO-GO. Ik keek naar hotels maar jemig wat een bedragen, echt bizar en ook nog eens met take-away ontbijt en geen avondeten.
Manon heeft een dag achter de computer gezeten en voor ons een B&B gevonden in Rotterdam, betaalbaar en ziet er goed uit, AH in de buurt en volgens Manon is avondeten gemakkelijk te regelen via "Thuisbezorgd".
We zijn van plan zondag te vertrekken, Coco naar pension zaterdag eind van de middag.
Maandag halen we bij het Zonnehuis pa's persoonlijke spulletjes op, zijn kleding en de meubeltjes laten we achter en hopen dat ze daar iemand anders blij mee kunnen maken. We hebben hen een bedankkaart gestuurd voor de goede zorgen. Dat verdienen ze.
Het afscheid aanstaande dinsdag is allemaal erg sober want veel mag en kan niet; ook het aantal aanwezigen is gelimiteerd dus zal hij begraven worden in besloten kring op de nieuwe begraafplaats in Maassluis. We hopen dat het toch een waardig afscheid zal zijn.
donderdag 9 april 2020
Quarantaine,
Inmiddels een royale week later, de situatie is nagenoeg niet veranderd maar gelukkig is het heerlijk weer en kunnen we voor of achter van het zonnetje genieten.
De bloesem in de fruitbomen is aan het uitlopen en de vogels zijn druk aan het kwinkeleren.
Ik ben al een aantal keren met de auto op pad geweest richting Neufchateau of Nogent en tot op heden geen last gehad van controle. In Neufchateau gaan sommige winkels voorzichtig aan weer open, weliswaar met allerlei aanpassingen, maar wel prettig. Bloem en broodbakprodukten zijn nauwelijks te krijgen, voor de rest zie ik weinig van schaarste. De boodschappen karren zitten bij iedere klant wel verschrikkelijk vol. Bij Le Drive van Leclerc is het zo ontzettend druk dat M nu daar weer is ingezet, blij wordt hij er niet van, maar als de grote baas je tijdelijk overplaatst kun je weinig anders dan het maar op volgen. Ze hebben het driedubbele aan bestellingen via internet per dag en lopen zich het rotjeknor. Ik heb via de andere mevrouw Bos bloem bij de molen kunnen bestellen en kan dus gewoon mijn volkoren brood blijven bakken. Wim vindt het warm eten tussen de middag niets en eet dus nu al meer dan een maand geen warm eten. Mij bevalt het zo veel beter en sindsdien heb ik (afkloppen) geen maagklachten meer.
Met de dames van de knutselklub zijn we sinds een week aan het rijmen. MB is begonnen met 4 regels en nu voegen we allevier iedere dag 4 regeltjes toe, ieder op haar beurt. Aan het einde van het "confinement" zal FP ervoor zorgen dat het in het net komt te staan en hebben we een herinnering aan dit Coronatijdperk. Ik moet zeggen; ik kijk er iedere dag wel naar uit, vind het een grappig idee en heb er lol in. Verder komt er weinig uit mijn handen. We hebben een overschot aan eieren en heb de neiging om veel zoetigheden te bakken. Maar dat is natuurlijk niet echt een slim idee.
De vaste afnemers zie ik niet en steeds gratis geven aan die en gene is ook niet de opzet. Ga er ook niet mee lopen leuren. maar het is wel zonde.
Dan het nieuws uit Nederland:
Wim's vader is weer terug in het Zonnehuis, maar het gaat niet echt geweldig. Hij is erg verward en omdat er in het huis ook Coronapatienten zijn, mag hij niet meer in zijn electrische rolstoel rijden. Ze hebben geen tijd hem de hele dag in de gaten te houden en hij was steeds verdwenen. Dus nu is hij "verplicht" op zijn kamer te blijven, dat is wel rottig. Wel blij dat we via internet op de hoogte blijven. Met E. gaat het ook niet geweldig, veel secondaire klachten n.a.v. medicijngebruik.
We kunnen niet veel doen, hooguit zo nu en dan whats appen.
Dit aanstaande weekend Pasen, dat wordt anders dan anders. Heb ook geen zin in versiering. Wel lekker asperges gekocht en die zitten nu dankzij mijn nieuwe Foodsaver met geklaarde boter thijm en heel klein beetje aceito balsamico in vacuum voor bereiding sous vide.
Wij wensen iedereen via deze weg Zalig Pasen.
De bloesem in de fruitbomen is aan het uitlopen en de vogels zijn druk aan het kwinkeleren.
Ik ben al een aantal keren met de auto op pad geweest richting Neufchateau of Nogent en tot op heden geen last gehad van controle. In Neufchateau gaan sommige winkels voorzichtig aan weer open, weliswaar met allerlei aanpassingen, maar wel prettig. Bloem en broodbakprodukten zijn nauwelijks te krijgen, voor de rest zie ik weinig van schaarste. De boodschappen karren zitten bij iedere klant wel verschrikkelijk vol. Bij Le Drive van Leclerc is het zo ontzettend druk dat M nu daar weer is ingezet, blij wordt hij er niet van, maar als de grote baas je tijdelijk overplaatst kun je weinig anders dan het maar op volgen. Ze hebben het driedubbele aan bestellingen via internet per dag en lopen zich het rotjeknor. Ik heb via de andere mevrouw Bos bloem bij de molen kunnen bestellen en kan dus gewoon mijn volkoren brood blijven bakken. Wim vindt het warm eten tussen de middag niets en eet dus nu al meer dan een maand geen warm eten. Mij bevalt het zo veel beter en sindsdien heb ik (afkloppen) geen maagklachten meer.
Met de dames van de knutselklub zijn we sinds een week aan het rijmen. MB is begonnen met 4 regels en nu voegen we allevier iedere dag 4 regeltjes toe, ieder op haar beurt. Aan het einde van het "confinement" zal FP ervoor zorgen dat het in het net komt te staan en hebben we een herinnering aan dit Coronatijdperk. Ik moet zeggen; ik kijk er iedere dag wel naar uit, vind het een grappig idee en heb er lol in. Verder komt er weinig uit mijn handen. We hebben een overschot aan eieren en heb de neiging om veel zoetigheden te bakken. Maar dat is natuurlijk niet echt een slim idee.
De vaste afnemers zie ik niet en steeds gratis geven aan die en gene is ook niet de opzet. Ga er ook niet mee lopen leuren. maar het is wel zonde.
Dan het nieuws uit Nederland:
Wim's vader is weer terug in het Zonnehuis, maar het gaat niet echt geweldig. Hij is erg verward en omdat er in het huis ook Coronapatienten zijn, mag hij niet meer in zijn electrische rolstoel rijden. Ze hebben geen tijd hem de hele dag in de gaten te houden en hij was steeds verdwenen. Dus nu is hij "verplicht" op zijn kamer te blijven, dat is wel rottig. Wel blij dat we via internet op de hoogte blijven. Met E. gaat het ook niet geweldig, veel secondaire klachten n.a.v. medicijngebruik.
We kunnen niet veel doen, hooguit zo nu en dan whats appen.
Dit aanstaande weekend Pasen, dat wordt anders dan anders. Heb ook geen zin in versiering. Wel lekker asperges gekocht en die zitten nu dankzij mijn nieuwe Foodsaver met geklaarde boter thijm en heel klein beetje aceito balsamico in vacuum voor bereiding sous vide.
Wij wensen iedereen via deze weg Zalig Pasen.
maandag 30 maart 2020
COVID 19
Ja daar zitten we, met z'n allen, ook hier in Frankrijk thuis.
Alleen naar buiten met een verklaring die je op het moment van vertrek van huis in moet vullen.
Wat ga je doen?
Waar ga je heen?
Hoe laat ben je vertrokken?
We mogen alleen de deur uit ;
*als je werkt en niet thuis kunt werken,
*de hond uit laten maar niet verder dan 1 kilometer om het huis,
* boodschappen doen maar dan alleen de eerste levensbehoeften,
* voor medische doeleinden.
Het valt niet mee, geen aktiviteiten. Alle leuke evenementen die op de rit stonden zijn geannuleerd, dus geen messenbeurs, geen leuke diners met de Academie, geen voedselbankproject, geen knutselklub.
Saai hoor, Het was de eerste weken mooi weer dus konden we nog wel een beetje bezig in de tuin, nu is de kou terug en staat er een fikse frisse wind, buiten niet echt aangenaam.
We hebben geen keus en moeten ons amuseren. Eerlijk gezegd word ik met de dag een beetje luier.
Maar zo nu en dan toch wel een klein kokkerel momentje of een leuke netflixserie. Verder komt er niet echt veel uit mijn handen. Raar he, je zou zeggen je hebt nu alle tijd, maar daardoor denk ik heb je de neiging uit te stellen.
Ook de korte skivakantie die ik met Manon zou gaan vieren is gecanceld. Wel heeft ze van Sunweb een voucher gekregen om een andere vakantie te boeken, voucher is een jaar geldig. Dat is dus wel heel erg netjes.
Mijn geplande kuur in Bourbonne les Bains is ook opgeschort tot ?????
Voorlopig moeten wij tot eind april in "confinement" blijven. Hopelijk is dat zo, maar we hebben er niet echt fedusie in. Gezien de impact van de hele toestand zullen we er voorlopig nog mee moeten dealen. Frankrijk is wel een stukje serieuzer bezig dan Nederland dat volgens deskundigen een beetje laks is geweest en te laat erop is ingesprongen.
Het is verontrustend allemaal.
Ook Wim's vader was helemaal niet in orde en is jl. vrijdag naar het ziekenhuis overgebracht, voor alle zekerheid. Gelukkig is hij getest en heeft hij het virus NIET. Ze houden hem nog in het ziekenhuis, we wachten op informatie. Wij mogen het land niet uit, kunnen niet naar Belgie of Nederland de grenzen zijn dicht.
Sneu dus, maar ook ons vriendinnetje TvW waar wij altijd slapen is in quarantaine voor haar eigen veiligheid. We zullen het dus via mail, post, telefoon moeten zien te redden.
Iedereen: pas op jezelf, zorg voor jezelf en voor anderen. Houd je haaks.
Alleen naar buiten met een verklaring die je op het moment van vertrek van huis in moet vullen.
Wat ga je doen?
Waar ga je heen?
Hoe laat ben je vertrokken?
We mogen alleen de deur uit ;
*als je werkt en niet thuis kunt werken,
*de hond uit laten maar niet verder dan 1 kilometer om het huis,
* boodschappen doen maar dan alleen de eerste levensbehoeften,
* voor medische doeleinden.
Het valt niet mee, geen aktiviteiten. Alle leuke evenementen die op de rit stonden zijn geannuleerd, dus geen messenbeurs, geen leuke diners met de Academie, geen voedselbankproject, geen knutselklub.
Saai hoor, Het was de eerste weken mooi weer dus konden we nog wel een beetje bezig in de tuin, nu is de kou terug en staat er een fikse frisse wind, buiten niet echt aangenaam.
We hebben geen keus en moeten ons amuseren. Eerlijk gezegd word ik met de dag een beetje luier.
Maar zo nu en dan toch wel een klein kokkerel momentje of een leuke netflixserie. Verder komt er niet echt veel uit mijn handen. Raar he, je zou zeggen je hebt nu alle tijd, maar daardoor denk ik heb je de neiging uit te stellen.
Ook de korte skivakantie die ik met Manon zou gaan vieren is gecanceld. Wel heeft ze van Sunweb een voucher gekregen om een andere vakantie te boeken, voucher is een jaar geldig. Dat is dus wel heel erg netjes.
Mijn geplande kuur in Bourbonne les Bains is ook opgeschort tot ?????
Voorlopig moeten wij tot eind april in "confinement" blijven. Hopelijk is dat zo, maar we hebben er niet echt fedusie in. Gezien de impact van de hele toestand zullen we er voorlopig nog mee moeten dealen. Frankrijk is wel een stukje serieuzer bezig dan Nederland dat volgens deskundigen een beetje laks is geweest en te laat erop is ingesprongen.
Het is verontrustend allemaal.
Ook Wim's vader was helemaal niet in orde en is jl. vrijdag naar het ziekenhuis overgebracht, voor alle zekerheid. Gelukkig is hij getest en heeft hij het virus NIET. Ze houden hem nog in het ziekenhuis, we wachten op informatie. Wij mogen het land niet uit, kunnen niet naar Belgie of Nederland de grenzen zijn dicht.
Sneu dus, maar ook ons vriendinnetje TvW waar wij altijd slapen is in quarantaine voor haar eigen veiligheid. We zullen het dus via mail, post, telefoon moeten zien te redden.
Iedereen: pas op jezelf, zorg voor jezelf en voor anderen. Houd je haaks.
donderdag 19 maart 2020
De keuken is klaar, maar....................
Yeahh zo blij mee, de keuken is geplaatst en het ziet er fantastisch uit, alleen het werkblad is nog wel even een dingetje.
CP heeft van lokaal eikenhout een prachtig blad (eigenlijk twee) gemaakt. Met olie van Ikea wrijf ik dat met regelmaat in, maar een spetter water vlekt nog steeds dus daar erger ik me wel een beetje aan.
Volgens zeggen moet het op een gegeven moment er niet meer intrekken dus ik houd moed. Het is wel prachtig.
Door de slimme zet van M heb ik er nu nog een extraa stukje keukenblad bij, het wachten is op een andere koelkast zonder vriesgedeelte dan kan de combi-oven er bovenop en heb ik royaal 1.20 meter extra werkblad. Ideaal voor alle apparatuur.
Jl donderdagavond kwamen Max, Jolanda en Manon hier eten op weg naar hun wintersportvakantie.
Op het menu stond reefilet, van het reetje wat ik samen met BV heb gevild en geportioneerd. Ik bereidde het sous vide en serveerde het met een saus van eekhoorntjesbrood en room, een gratin en gebraisseerde witlof, was zooo lekker.
Manon bleef vrijdag bij mij en we hadden een gezellige dag. Zaterdagochtend ontbeten we met elkaar (M&J sliepen in een airbnb vlak in de buurt) en toen vertrokken zij richting la Plagne.
Inmiddels werden de restricties om en over het Corona-virus steeds strenger. Zondagaochtend werd alles gesloten en kregen zij maandagochtend te horen dat het hele skigebied gesloten werd, Ze bleven 's maandags nog daar ivm de grote uittocht en vertrokken dinsdags op weg terug naar Schiedam. Inmiddels had ik en flinke buikgriep dus heb ik helaas hun nachtje hier moeten annuleren.
Mijn darmen protesteren nog steeds en mijn spieren zijn pijnlijk, ik kijk het vandaag nog aan anders morgen toch de huisarts bellen.
Inmiddels zijn de regels zo verscherpt dat wij alleen nog maar naar buiten mogen met een verklaring.
Wim's werkgever zorgde voor een permanente ontheffing, als ik naar buiten wil moet ik dus een ingevulde verklaring op zak hebben anders..... boete
Oh en ik ben met 27 stemmen van de 46 gekozen voor de gemeenteraad!!!
CP heeft van lokaal eikenhout een prachtig blad (eigenlijk twee) gemaakt. Met olie van Ikea wrijf ik dat met regelmaat in, maar een spetter water vlekt nog steeds dus daar erger ik me wel een beetje aan.
Volgens zeggen moet het op een gegeven moment er niet meer intrekken dus ik houd moed. Het is wel prachtig.
Jl donderdagavond kwamen Max, Jolanda en Manon hier eten op weg naar hun wintersportvakantie.
Op het menu stond reefilet, van het reetje wat ik samen met BV heb gevild en geportioneerd. Ik bereidde het sous vide en serveerde het met een saus van eekhoorntjesbrood en room, een gratin en gebraisseerde witlof, was zooo lekker.
Manon bleef vrijdag bij mij en we hadden een gezellige dag. Zaterdagochtend ontbeten we met elkaar (M&J sliepen in een airbnb vlak in de buurt) en toen vertrokken zij richting la Plagne.
Inmiddels werden de restricties om en over het Corona-virus steeds strenger. Zondagaochtend werd alles gesloten en kregen zij maandagochtend te horen dat het hele skigebied gesloten werd, Ze bleven 's maandags nog daar ivm de grote uittocht en vertrokken dinsdags op weg terug naar Schiedam. Inmiddels had ik en flinke buikgriep dus heb ik helaas hun nachtje hier moeten annuleren.
Mijn darmen protesteren nog steeds en mijn spieren zijn pijnlijk, ik kijk het vandaag nog aan anders morgen toch de huisarts bellen.
Inmiddels zijn de regels zo verscherpt dat wij alleen nog maar naar buiten mogen met een verklaring.
Wim's werkgever zorgde voor een permanente ontheffing, als ik naar buiten wil moet ik dus een ingevulde verklaring op zak hebben anders..... boete
Oh en ik ben met 27 stemmen van de 46 gekozen voor de gemeenteraad!!!
maandag 24 februari 2020
Een droom komt uit,
Sinds we hier wonen heb ik in de keuken de professionnele inox werkbank, die we lang geleden bij een tweedehands horecazaak in Rotterdam kochten voor 50€ en die Wim op een trailer mee nam naar hier (en ook nog bijna verloren was op de tolweg!), op zich een prima oplossing. Helaas sluit dit werkblad niet aan op de muur en zit er aan weerskanten een kier van dik 15 cm en valt er dus met regelmaat iets achter. Dan moet ik op mijn knieen hengelen om het op te rapen. Ergernis. Peppie vindt (vond) het heerlijk om eronder te kruipen en zodoende heb ik een lange plank eronder geschoven om te voorkomen dat hij onder het aanrecht zijn behoefte gaat doen. Het gordijntje is gekrompen en voordat we de waterontharder hadden, hebben we drie keer de kraan moeten vervangen en dat is werkelijk een kl.. klus, omdat het allemaal niet echt bereikbaar is daarachter.
De rvs werkbank moet eruit dat zal nog niet meevallen, liefst zou ik die in de stal zetten maar daar is geen plek op dit moment, anders gaat het naar buiten voor een buitenkeuken(?)
Het blad moet regelmatig in de lijnolie gezet en ik moet voor het handmatig afwassen een afdruiprek kopen om te voorkomen dat het water vlekken achterlaat. Zal even wennen zijn, maar ik kijk er met spanning naar uit.
Helaas mist er nog een lade en moet ik dus nog een keer terug naar Ikea, laten bezorgen is een beetje te kostbaar. Dus morgen met de jongelui daar heen samen een hapje eten en de spulletjes die nog missen aanschaffen.
Intussen ben ik begonnen met de grote vertaalklus voor het museum, daar komt met ingang van het nieuwe seizoen een film over het ontstaan van de messenmakerij en die moet ondertiteld worden. Ik heb een offerte gevraagd en die is goedgekeurd en ben nu klaar met Frans/ Nederlands, moet aan Frans/Engels beginnen en dan nog naar Duits vertalen. Toen ik daar nog werkte deed ik dat tijdens werktijd en kreeg ik er geen cent voor, nu moeten ze betalen en zijn ze so wie so stukken goedkoper dan een vertaalbureau want dat rekent per woord! Ik reken uren en houd er tegelijkertijd natuurlijk wel rekening mee dat ik 22% af moet dragen. Maar er blijft een leuk zakcentje over waarvan ik in april met Manon (3 dagen en 4 nachten) de korte skivakantie in La Plagne kan betalen, yeahhhh.
Ik wil dus eigenlijk al sinds tijden heel graag een "normale" keuken met kastjes en lades. Wim had daar niet erg veel trek in, maar na een bezoek aan landgenoten kon ik hem toch overtuigen dat een Ikea keuken prima te realiseren is. M heeft ook voor zijn nieuwe huis daar een keuken vandaan en het ziet er allemaal keurig uit. Hij heeft ons/mij ook geholpen om de keukenopstelling op de Ikeasite samen te stellen. Met het salaris van de CCAS van Nogent kon ik het bekostigen en vorige week werd alles afgeleverd. CP heeft voor ons eikenhout besteld en aan elkaar geplakt voor de bladen. Samen met Wim hebben we de kasten gemonteerd en het weekend van 1 maart slopen we de boel eruit en komt CP maandagmiddag om het blad te plaatsen. (op maat zagen, spoelbak erin en vastzetten).
De rvs werkbank moet eruit dat zal nog niet meevallen, liefst zou ik die in de stal zetten maar daar is geen plek op dit moment, anders gaat het naar buiten voor een buitenkeuken(?)
Het blad moet regelmatig in de lijnolie gezet en ik moet voor het handmatig afwassen een afdruiprek kopen om te voorkomen dat het water vlekken achterlaat. Zal even wennen zijn, maar ik kijk er met spanning naar uit.
Helaas mist er nog een lade en moet ik dus nog een keer terug naar Ikea, laten bezorgen is een beetje te kostbaar. Dus morgen met de jongelui daar heen samen een hapje eten en de spulletjes die nog missen aanschaffen.
Intussen ben ik begonnen met de grote vertaalklus voor het museum, daar komt met ingang van het nieuwe seizoen een film over het ontstaan van de messenmakerij en die moet ondertiteld worden. Ik heb een offerte gevraagd en die is goedgekeurd en ben nu klaar met Frans/ Nederlands, moet aan Frans/Engels beginnen en dan nog naar Duits vertalen. Toen ik daar nog werkte deed ik dat tijdens werktijd en kreeg ik er geen cent voor, nu moeten ze betalen en zijn ze so wie so stukken goedkoper dan een vertaalbureau want dat rekent per woord! Ik reken uren en houd er tegelijkertijd natuurlijk wel rekening mee dat ik 22% af moet dragen. Maar er blijft een leuk zakcentje over waarvan ik in april met Manon (3 dagen en 4 nachten) de korte skivakantie in La Plagne kan betalen, yeahhhh.
zondag 2 februari 2020
Afscheid, ontmoeting, herrinnering.
Via facebook heb ik een paar oude bekenden terug gevonden o.a. RvdV de zoon van Oom Gerard.
Hij was getrouwd met de jeugdvriendin van mijn moeder en we trokken als gezin veel met hen op. Ik was bevriend met de jongste zoon. Ik zag vorige week een foto van oom G. met zoon R. met een kleine tekst dat oom G was overleden. Hij was 98 jaar geworden. Daar was ik even stil van en ben erachteraan gegaan om te weten te komen wanneer de uitvaart zou zijn. Dat bleek jl.. vrijdag plaats te vinden in Bleiswijk. In overleg met Wim besloot ik daar heen te gaan. Toevallig schreef ik een berichtje aan GvB of er toevallig nog iemand mee wilde rijden en zij reageerde enthousiast en wilde graag mee om een weekend bij haar dochter te zijn. Dus hoefde ik die afstand niet alleen. Helaas bleek op het laatste nippertje dat de Cadillac met een lege accu stond dus moest ik met mijn C2-tje.
We spraken af dat zij , met hondje Tosca, hier om 5 uur zou zijn om bijtijds te vertrekken, nou dat hebben we geweten. We reden net voor Luxemburg in een dikke file, stapvoets rijdend passeerden we de grens dus toen maar bij het eerste benzinestation gestopt voor benzine, thee en een broodje. We reden vol goede moed verder maar helaas op de Antwerpse Ring een ongeluk en dat duurde dik een uur voordat we weer gas konden geven. Ik zette dik 7 en een half uur later Gon met Tosca af op station Schiedam en reed verder naar Bleiswijk voor de uitvaart.
Ik was iets te vroeg, nam op de parkeerplaats nog een glas thee en maakt me een beetje op.
Bij binnenkomst werd ik hartelijk begroet, het was een intiem gezelschap van de zonen met hun kinderen en kleinkinderen. Een heerlijke koffie/theetafel stond klaar.
Er hing een groot scherm en daar werden foto's op geprojecteerd, R speelde op de piano en ook de kleinkinderen waren bij de ceremonie betrokken. Heel liefdevol en warm en persoonlijk.
De begrafenis vond plaats op de Bleiswijkse begraafplaats en daar kreeg iedereen een potje met een waxinelichtje en een bloem. D sprak nog een kort woordje om GvdV een veilige reis te wensen. Het was ontroerend. Daarna was er een borrel, bitterballen en erwtensoep en een gezellige sfeer. Ik ben heel blij dat ik dit mee heb kunnen maken.
Daarna reed ik naar Schiedam en at ik gezellig met Manon Japans (van Hamashi onze vroegere buurman/vrouw) en hadden we de gelegenheid om elkaar even uitgebreid te spreken en te knuffelen. Dat was veel te lang geleden.
Door naar Tineke om daar te slapen, zaterdagochtend met de nieuwe Hoekselijn naar Rotterdam Zuid naar de markt en daarna naar tante Femmie, inmiddels ook al 92! Toen de heimweevoerboodschappen gedaan.
Bij TvW heb ik een stamppot hete bliksem klaargemaakt, tot groot genoegen van T maar die niet in de smaak viel bij haar vriend.
We gingen samen naar de bioscoop voor de film van Linda de Mol, ik had geen verwachtingen daarvan, maar jeh wat een prachtige film! en aanrader.
Zondagochtend naar even langs oud collega van HC en toen door naar pa. Jammer genoeg (ik mag dat niet zeggen, maar doe het toch) was ook C er met haar man. Ik heb nauwelijks met pa een woord kunnen wisselen dus ik heb een glas thee gedronken en ben er weer vandoor gegaan. Naar Schiedam Gon en Tosca ophalen op het station. Toen naar AvG een boterhammetje gegeten en vol gas richting huis.
Een druk maar goed besteed weekend. De terugreis ging beduidend vlotter dan de heenreis. Vrijdagochtend is niet echt een succes.
Hij was getrouwd met de jeugdvriendin van mijn moeder en we trokken als gezin veel met hen op. Ik was bevriend met de jongste zoon. Ik zag vorige week een foto van oom G. met zoon R. met een kleine tekst dat oom G was overleden. Hij was 98 jaar geworden. Daar was ik even stil van en ben erachteraan gegaan om te weten te komen wanneer de uitvaart zou zijn. Dat bleek jl.. vrijdag plaats te vinden in Bleiswijk. In overleg met Wim besloot ik daar heen te gaan. Toevallig schreef ik een berichtje aan GvB of er toevallig nog iemand mee wilde rijden en zij reageerde enthousiast en wilde graag mee om een weekend bij haar dochter te zijn. Dus hoefde ik die afstand niet alleen. Helaas bleek op het laatste nippertje dat de Cadillac met een lege accu stond dus moest ik met mijn C2-tje.
We spraken af dat zij , met hondje Tosca, hier om 5 uur zou zijn om bijtijds te vertrekken, nou dat hebben we geweten. We reden net voor Luxemburg in een dikke file, stapvoets rijdend passeerden we de grens dus toen maar bij het eerste benzinestation gestopt voor benzine, thee en een broodje. We reden vol goede moed verder maar helaas op de Antwerpse Ring een ongeluk en dat duurde dik een uur voordat we weer gas konden geven. Ik zette dik 7 en een half uur later Gon met Tosca af op station Schiedam en reed verder naar Bleiswijk voor de uitvaart.
Ik was iets te vroeg, nam op de parkeerplaats nog een glas thee en maakt me een beetje op.
Bij binnenkomst werd ik hartelijk begroet, het was een intiem gezelschap van de zonen met hun kinderen en kleinkinderen. Een heerlijke koffie/theetafel stond klaar.
Er hing een groot scherm en daar werden foto's op geprojecteerd, R speelde op de piano en ook de kleinkinderen waren bij de ceremonie betrokken. Heel liefdevol en warm en persoonlijk.
De begrafenis vond plaats op de Bleiswijkse begraafplaats en daar kreeg iedereen een potje met een waxinelichtje en een bloem. D sprak nog een kort woordje om GvdV een veilige reis te wensen. Het was ontroerend. Daarna was er een borrel, bitterballen en erwtensoep en een gezellige sfeer. Ik ben heel blij dat ik dit mee heb kunnen maken.
Daarna reed ik naar Schiedam en at ik gezellig met Manon Japans (van Hamashi onze vroegere buurman/vrouw) en hadden we de gelegenheid om elkaar even uitgebreid te spreken en te knuffelen. Dat was veel te lang geleden.
Door naar Tineke om daar te slapen, zaterdagochtend met de nieuwe Hoekselijn naar Rotterdam Zuid naar de markt en daarna naar tante Femmie, inmiddels ook al 92! Toen de heimweevoerboodschappen gedaan.
Bij TvW heb ik een stamppot hete bliksem klaargemaakt, tot groot genoegen van T maar die niet in de smaak viel bij haar vriend.
We gingen samen naar de bioscoop voor de film van Linda de Mol, ik had geen verwachtingen daarvan, maar jeh wat een prachtige film! en aanrader.
Zondagochtend naar even langs oud collega van HC en toen door naar pa. Jammer genoeg (ik mag dat niet zeggen, maar doe het toch) was ook C er met haar man. Ik heb nauwelijks met pa een woord kunnen wisselen dus ik heb een glas thee gedronken en ben er weer vandoor gegaan. Naar Schiedam Gon en Tosca ophalen op het station. Toen naar AvG een boterhammetje gegeten en vol gas richting huis.
Een druk maar goed besteed weekend. De terugreis ging beduidend vlotter dan de heenreis. Vrijdagochtend is niet echt een succes.
woensdag 8 januari 2020
2020 wat vliegt de tijd!
We wensen iedereen een voorspoedig 2020.
Gezondheid op de eerste plaats, er is zoveel narigheid om ons heen.
8 dagen geleden begon het nieuwe jaar, we waren met de jaarwisseling samen en keken naar de oudejaarsshow van Claudia de Breij, ik maakte voor de vorm een fles prosecco open en dronk een glas om te toasten. De rest dronk ik jl. vrijdag samen met de truusjes van de knutselclub leeg.
Kerst was ook tamelijk ingetogen, op eerste Kerstdag kwamen M&E om te steengrillen, het was gezellig en we deelden wat cadeautjes. Manon overwoog te komen maar moest toch afzeggen.
De houten kerstboom en wat andere versieringen gaven de huiskamer een ander sfeertje, altijd weer gek als alles is opgeruimd.
We zijn niet naar de nieuwjaarsreceptie van de burgemeester geweest. (denk dat we niet veel gemist zullen hebben). Vanavond ga ik naar Nogent voor de aangeklede borrel van het stadhuis.
Wat gaat 2020 ons brengen...........
Vooralsnog is het multiculturele project verlengd tot en met november en heb ik net de factuur voor het eerste semester verstuurd en een offerte voor het tweede gedeelte.
We zijn het er met elkaar over eens dat het uniek, interessant, veelzijdig, communicatief en leerzaam is maar vooral humaan. Inmiddels zijn andere steden in de omgeving er erg jaloers op.
E.A. heeft nog heel wat in petto en zou o.a. ook het bejaardenhuis en een lagere schoolklas erin willen betrekken. Gaaf dus.
Dan krijg ik overmorgen bezoek vanuit Nederland, de broer en schoonzus van onze lieve vriendin uit Maassluis. Heel lang geleden heb ik op haar verjaardag een workshop "partykoken" gegeven met al haar broers, zussen en aanhang. Dat was een groot succes.
Deze broer en schoonzus hopen in juni hun 40 jarig huwelijksfeest te vieren ergens in België en zoeken een kokkie.
Ze bezoeken het huis in de Belgische Ardennen en rijden dan door naar hier om alvast in levende lijve de dingen te bespreken. Het toeval wil dat zij hun 25 jarige bruiloft ook hebben gevierd met een kokkie ui Maassluis. Toen we aan de telefoon aan het overleggen waren kwam de naam Helma ineens voorbij. Ik heb die naam vaker voorbij horen komen want Helma was de buurvrouw van Wim toen hij klein was, zij was ook nogal kokkerellerig en heeft ook meegedaan aan belegde broodjes wedstrijden van het Delfts koffiehuis en daar prijzen gewonnen. (en dan zijn er nog wat pittige details maar die laat ik maar even voor wat ze zijn).
Helma heeft aangegeven dat ze wel ondersteuning wil bieden maar niet de verantwoordelijkheid op zich wil nemen. Ze moet van mijn leeftijd zijn en Wim is erg nieuwsgierig.
Ik hoor het allemaal wel. Wat, hoe, ze willen geen idee.
Gezondheid op de eerste plaats, er is zoveel narigheid om ons heen.
8 dagen geleden begon het nieuwe jaar, we waren met de jaarwisseling samen en keken naar de oudejaarsshow van Claudia de Breij, ik maakte voor de vorm een fles prosecco open en dronk een glas om te toasten. De rest dronk ik jl. vrijdag samen met de truusjes van de knutselclub leeg.
Kerst was ook tamelijk ingetogen, op eerste Kerstdag kwamen M&E om te steengrillen, het was gezellig en we deelden wat cadeautjes. Manon overwoog te komen maar moest toch afzeggen.
De houten kerstboom en wat andere versieringen gaven de huiskamer een ander sfeertje, altijd weer gek als alles is opgeruimd.
We zijn niet naar de nieuwjaarsreceptie van de burgemeester geweest. (denk dat we niet veel gemist zullen hebben). Vanavond ga ik naar Nogent voor de aangeklede borrel van het stadhuis.
Wat gaat 2020 ons brengen...........
Vooralsnog is het multiculturele project verlengd tot en met november en heb ik net de factuur voor het eerste semester verstuurd en een offerte voor het tweede gedeelte.
We zijn het er met elkaar over eens dat het uniek, interessant, veelzijdig, communicatief en leerzaam is maar vooral humaan. Inmiddels zijn andere steden in de omgeving er erg jaloers op.
E.A. heeft nog heel wat in petto en zou o.a. ook het bejaardenhuis en een lagere schoolklas erin willen betrekken. Gaaf dus.
Dan krijg ik overmorgen bezoek vanuit Nederland, de broer en schoonzus van onze lieve vriendin uit Maassluis. Heel lang geleden heb ik op haar verjaardag een workshop "partykoken" gegeven met al haar broers, zussen en aanhang. Dat was een groot succes.
Deze broer en schoonzus hopen in juni hun 40 jarig huwelijksfeest te vieren ergens in België en zoeken een kokkie.
Ze bezoeken het huis in de Belgische Ardennen en rijden dan door naar hier om alvast in levende lijve de dingen te bespreken. Het toeval wil dat zij hun 25 jarige bruiloft ook hebben gevierd met een kokkie ui Maassluis. Toen we aan de telefoon aan het overleggen waren kwam de naam Helma ineens voorbij. Ik heb die naam vaker voorbij horen komen want Helma was de buurvrouw van Wim toen hij klein was, zij was ook nogal kokkerellerig en heeft ook meegedaan aan belegde broodjes wedstrijden van het Delfts koffiehuis en daar prijzen gewonnen. (en dan zijn er nog wat pittige details maar die laat ik maar even voor wat ze zijn).
Helma heeft aangegeven dat ze wel ondersteuning wil bieden maar niet de verantwoordelijkheid op zich wil nemen. Ze moet van mijn leeftijd zijn en Wim is erg nieuwsgierig.
Ik hoor het allemaal wel. Wat, hoe, ze willen geen idee.
zondag 15 december 2019
Reserve, Sinterklaas, Multi-culti
Op het programma van de CCAS stond voor december Portugal gepland, maar helaas een van de dames niet in orde en dus wilde dame nummer twee liever uitstel. Ik stond als reserve en kreeg het verzoek de lege plek in te vullen. Ik moest wel even flink nadenken want een echte Nederlandse specialiteit die had ik niet een , twee, drie voorhanden. De eerste bijeenkomst was op de 6de december St Nicolaas! Ik koos daarom voor "gevuld speculaas met warme chocolade melk met slagroom en voor de liefhebbers een glaasje advocaat".
Omdat het deeg een dag of wat moet rusten om de smaken van het kruidenmengsel goed in te laten trekken, maakte ik het deeg al twee dagen van te voren. Ik was trouwens de hele week al iedere dag druk met het maken van zoete versnaperingen voor de borrel van DM die met pensioen gaat de 20ste december. (de vriezer zit al aardig vol met Florentines, biscotti, vanillekipferli, maids of honour en diverse mousses)
De advocaat maakte ik met het recept van Cees Holtkamp, daar had ik 14 eigelen voor nodig, hield dus 14 eiwitten over. Ik gebruikte mijn eigengestookte eau de vie de pomme, daardoor werd het wel iets heftiger dan met wodka, maar de smaak was perfect in combinatie met een flinke toef slagroom.
Ik nam de 6de de speculaasplanken mee en vertelde over onze Sint-tradities. Het was een aangename middag. Vrijdag de 13de was dus het echte maken van de gevulde speculaas aan de orde. De twee Spaanse dametjes, de leuke vrouw ui Kameroen, CvO ging mee als tweede Nederlandse, en er waren drie dames uit Nogent die ingeschreven staan bij de voedselbank. Samen met SH en V van Initiale was het een leuke groep. Achterin zoals altijd het groepje tekenaars o.l.v. Herve de Graet. (een bekende artiest/tekenaar uit Nogent). Herve gaf mij voordat ik begon een pakje en zei dat ik het pas later open mocht maken.
Ik maakte het deeg om te laten zien wat er allemaal in gaat, maar gebruikte mijn thuisgeknede deeg voor de gevulde speculaas, ik maakte het amandelspijs en garneerde de taart met halve amandelen.
Toen de taart in de oven stond presenteerde ik mijn advocaat.............. haha sommigen vonden het heerlijk (okay wel sterk) anderen hadden meer zoiets van HUH wat is dit?????
De taart kwam prachtig uit de oven, aansnijden als het nog warm is is minder maar iedereen kon proeven. Men vond het heerlijk en het overtrof de verwachtingen van velen. Ook DM uit Luxemburg kwam nog even buurten evenals Mme C. die was weer enorm hartelijk en bedankte me voor mijn 100% inzet tijdens dit project. HdG vond het tijd dat ik het pakje open moest maken.
Dat deed ik en totaal onverwacht wat een enorme verrassing stond ik oog in oog met een prachtig getekend portret van mezelf! Hij had dit nagetekend naar de foto uit de MAG!
Ik stond echt perplex, wat een enorm sympathiek gebaar. Stond met mijn mond vol tanden.
Volgens Wim ben ik het niet (helemaal) maar de reacties van velen zijn erg positief! Ik vind het knap gemaakt en moet nu gaan verzinnen waar we dit op zullen hangen.
Omdat het deeg een dag of wat moet rusten om de smaken van het kruidenmengsel goed in te laten trekken, maakte ik het deeg al twee dagen van te voren. Ik was trouwens de hele week al iedere dag druk met het maken van zoete versnaperingen voor de borrel van DM die met pensioen gaat de 20ste december. (de vriezer zit al aardig vol met Florentines, biscotti, vanillekipferli, maids of honour en diverse mousses)
De advocaat maakte ik met het recept van Cees Holtkamp, daar had ik 14 eigelen voor nodig, hield dus 14 eiwitten over. Ik gebruikte mijn eigengestookte eau de vie de pomme, daardoor werd het wel iets heftiger dan met wodka, maar de smaak was perfect in combinatie met een flinke toef slagroom.
Ik nam de 6de de speculaasplanken mee en vertelde over onze Sint-tradities. Het was een aangename middag. Vrijdag de 13de was dus het echte maken van de gevulde speculaas aan de orde. De twee Spaanse dametjes, de leuke vrouw ui Kameroen, CvO ging mee als tweede Nederlandse, en er waren drie dames uit Nogent die ingeschreven staan bij de voedselbank. Samen met SH en V van Initiale was het een leuke groep. Achterin zoals altijd het groepje tekenaars o.l.v. Herve de Graet. (een bekende artiest/tekenaar uit Nogent). Herve gaf mij voordat ik begon een pakje en zei dat ik het pas later open mocht maken.
Ik maakte het deeg om te laten zien wat er allemaal in gaat, maar gebruikte mijn thuisgeknede deeg voor de gevulde speculaas, ik maakte het amandelspijs en garneerde de taart met halve amandelen.
Toen de taart in de oven stond presenteerde ik mijn advocaat.............. haha sommigen vonden het heerlijk (okay wel sterk) anderen hadden meer zoiets van HUH wat is dit?????
De taart kwam prachtig uit de oven, aansnijden als het nog warm is is minder maar iedereen kon proeven. Men vond het heerlijk en het overtrof de verwachtingen van velen. Ook DM uit Luxemburg kwam nog even buurten evenals Mme C. die was weer enorm hartelijk en bedankte me voor mijn 100% inzet tijdens dit project. HdG vond het tijd dat ik het pakje open moest maken.
Dat deed ik en totaal onverwacht wat een enorme verrassing stond ik oog in oog met een prachtig getekend portret van mezelf! Hij had dit nagetekend naar de foto uit de MAG!
Ik stond echt perplex, wat een enorm sympathiek gebaar. Stond met mijn mond vol tanden.
dinsdag 3 december 2019
Chateau de Courban.
https://chateaudecourban.com/nl/gastronomisch-restaurant.html
Ik raad jullie aan eerst op deze link te klikken.
De Academie Nationale de Cuisine 52 nodigde ons uit voor een avond in hogere sferen in het Chateau de Courban, jl. zondagavond 1 december 2019.
Ik probeerde her en der of er nog een plekje was om met iemand mee te rijden, helaas zonder resultaat. Wim had ook een uitnodiging gekregen om mee te kunnen, maar
1) lang tafelen is niet zijn ding
2) er hing een behoorlijk prijskaartje aan
3) hij is niet van dat soort uitjes,
zodoende koos hij ervoor om liever thuis te blijven.
Ik moest dus alleen op pad.
Chateau de Courban ligt in de Cote d'Or en dat is niet echt bijzonder ver het ligt op 1.15 uur rijden van ons vandaan naar het westen.
Helaas ken9de) ik het laatste stuk van de route niet dus ik vertrok bijtijds en kwam meteen al bij Clefmont in hevige mistbanken terecht. Ik moedigde mezelf aan dit hele speciale diner niet aan mijn neus voorbij te willen laten gaan en reed voorzichtig door. ter hoogte van Chaumont werd het gelukkig helderder en miezerde het lichtjes. De Tom Tom hielp mij met het laatste stuk en in Courban was het even zoeken maar gelukkig zag ik bekenden en kon mijn autootje naast die van hen parkeren. Gezamenlijk liepen we de cour op en werden door de gerant keurig met een hand begroet. We volgden hem naar de ontvangstruimte. Een groot gedeelte van de leden was al aanwezig. Toen nagenoeg iedereen binnen was gedruppeld, werden de champagne glazen gevuld en liepen er een aantal serveerders/sters rond met prachtig uitziende amuses. Ik stond met een aantal dames heerlijk voor het open haard vuur en had overzicht over de gehele hal die al in Kerstsfeer was gedecoreerd. De heren uit ons gezelschap werden uitgenodigd in de keuken van chefkok Thakashi Kinoshita (mehh, had ik ook wel even willen zien), toen ze uit de keuken kwamen kwam de chef zelf mee en schudde iedereen de hand. De amuses waren voortreffelijk en de champagne natuurlijk prima. We keuvelden wat onderling en net voordat we aan tafel werden uitgenodigd nam OB het woord en verzocht iedereen zijn/haar medaille om te doen. Hij had een brief in zijn hand en riep mij naar voren (verbaasd stapte ik in zijn richting). Hij had alle voorletters van mijn naam gebruikt voor zijn "petit discours" en feliciteerde mij , hing de medaille om mijn nek, gaf me twee zoenen en heette mij welkom als lid van de ANC ( binnenkort verandert die naam in ADC52). Wat een surprise, ik had daar totaal niet op gerekend en was even perplex. Iedereen hief het glas en proostte op mijn nieuwe status!
Lid van de ANC......................... jemig wat een eer.
En toen aan tafel; er waren in een aparte zaal 3 ronde tafels gedekt met plaats voor 7 personen, ik naam plaats naast Pierre Pelletier (ooit lang geleden die vervelende baas van Wim in de wijngaard!, met wie ik het altijd wel " een soort van ). Prachtig gedekt en een mooie speciale menu kaart, waarop helaas mijn achternaam verkeerd was gespeld. Bros i.p.v. BOS. (kan ik mee leven).
De witte wijn werd ingeschonken, met een aangenaam praatje erover waar PP natuurlijk nog het een en ander aan toevoegde en ons wat tips gaf. Een vin nature die in eerste instantie op je tong prikkelde en wat azijntonen achterliet, eenmaal gedecanteerd was die wijn zoo lekker!
Het voorgerecht kwam op tafel, uitgebreid aangekondigd door de serveerster.
Het was werkelijk Franse Haute Cuisine met een vleugje Aziatique erover. Zo verschrikkelijk lekker. We hadden leuke conversatie aan tafel, dronken (natuurlijk met mate, i.v.m. de terugweg) heerlijke wijnen en genoten en bespraken tot in de details de heerlijke gerechten. Het was echt zoo waanzinnig lekker, ik probeerde van iedere "gang" een foto te maken, helaas was ik al halverwege de filet mignon de veau (sous-vide gegaard met een korstje van zwart en wit sesamzaad) toen ik bedacht dat ik die was vergeten te fotograferen, sorry.
Na het diner was er thee of koffie met mignardises. Het was volmaakt.
Iedereen was het er over eens dit was subliem, De chef kwam bij OB aan tafel zitten en er werd nog even uitvoerig over nagepraat. Het was toen inmiddels al ruim kwart voor twaalf. Samen met mij stapten ook anderen op. Iedereen gedag gezegd OB hartelijk bedankt, medaille, brief, menukaart in mijn tas en met mijn autootje weer naar huis gereden. Laatste stukje in de Bassigny toch weer mistig, maar om kwart over een stapte ik moe maar zoo voldaan binnen. Wat een belevenis.
Ik raad jullie aan eerst op deze link te klikken.
De Academie Nationale de Cuisine 52 nodigde ons uit voor een avond in hogere sferen in het Chateau de Courban, jl. zondagavond 1 december 2019.
Ik probeerde her en der of er nog een plekje was om met iemand mee te rijden, helaas zonder resultaat. Wim had ook een uitnodiging gekregen om mee te kunnen, maar
1) lang tafelen is niet zijn ding
2) er hing een behoorlijk prijskaartje aan
3) hij is niet van dat soort uitjes,
zodoende koos hij ervoor om liever thuis te blijven.
Ik moest dus alleen op pad.
Chateau de Courban ligt in de Cote d'Or en dat is niet echt bijzonder ver het ligt op 1.15 uur rijden van ons vandaan naar het westen.
Helaas ken9de) ik het laatste stuk van de route niet dus ik vertrok bijtijds en kwam meteen al bij Clefmont in hevige mistbanken terecht. Ik moedigde mezelf aan dit hele speciale diner niet aan mijn neus voorbij te willen laten gaan en reed voorzichtig door. ter hoogte van Chaumont werd het gelukkig helderder en miezerde het lichtjes. De Tom Tom hielp mij met het laatste stuk en in Courban was het even zoeken maar gelukkig zag ik bekenden en kon mijn autootje naast die van hen parkeren. Gezamenlijk liepen we de cour op en werden door de gerant keurig met een hand begroet. We volgden hem naar de ontvangstruimte. Een groot gedeelte van de leden was al aanwezig. Toen nagenoeg iedereen binnen was gedruppeld, werden de champagne glazen gevuld en liepen er een aantal serveerders/sters rond met prachtig uitziende amuses. Ik stond met een aantal dames heerlijk voor het open haard vuur en had overzicht over de gehele hal die al in Kerstsfeer was gedecoreerd. De heren uit ons gezelschap werden uitgenodigd in de keuken van chefkok Thakashi Kinoshita (mehh, had ik ook wel even willen zien), toen ze uit de keuken kwamen kwam de chef zelf mee en schudde iedereen de hand. De amuses waren voortreffelijk en de champagne natuurlijk prima. We keuvelden wat onderling en net voordat we aan tafel werden uitgenodigd nam OB het woord en verzocht iedereen zijn/haar medaille om te doen. Hij had een brief in zijn hand en riep mij naar voren (verbaasd stapte ik in zijn richting). Hij had alle voorletters van mijn naam gebruikt voor zijn "petit discours" en feliciteerde mij , hing de medaille om mijn nek, gaf me twee zoenen en heette mij welkom als lid van de ANC ( binnenkort verandert die naam in ADC52). Wat een surprise, ik had daar totaal niet op gerekend en was even perplex. Iedereen hief het glas en proostte op mijn nieuwe status!
Lid van de ANC......................... jemig wat een eer.
De witte wijn werd ingeschonken, met een aangenaam praatje erover waar PP natuurlijk nog het een en ander aan toevoegde en ons wat tips gaf. Een vin nature die in eerste instantie op je tong prikkelde en wat azijntonen achterliet, eenmaal gedecanteerd was die wijn zoo lekker!
Het voorgerecht kwam op tafel, uitgebreid aangekondigd door de serveerster.
Na het diner was er thee of koffie met mignardises. Het was volmaakt.
Iedereen was het er over eens dit was subliem, De chef kwam bij OB aan tafel zitten en er werd nog even uitvoerig over nagepraat. Het was toen inmiddels al ruim kwart voor twaalf. Samen met mij stapten ook anderen op. Iedereen gedag gezegd OB hartelijk bedankt, medaille, brief, menukaart in mijn tas en met mijn autootje weer naar huis gereden. Laatste stukje in de Bassigny toch weer mistig, maar om kwart over een stapte ik moe maar zoo voldaan binnen. Wat een belevenis.
vrijdag 29 november 2019
"Creatrice culinaire" Het interview.
In het Magazine van de Journal de la Haute Marne staat 1 x per maand een recept en een interview met iemand die graag bakt en kookt. Je kunt je via mail opgeven en Mme. L. attendeerde mij daarop.
Dus ik schreef een mail en ik kreeg vrij snel een uiterst positieve reactie. Afspraak gemaakt en samen met een fotograaf kwam de redactrice op een woensdagmiddag. Ik had bij ET alle benodigde groenten besteld en afgehaald. Ik had samen met de redactrice het recept gekozen van Lasagne met butternut.
Alle ingrediënten lagen klaar, het was lekker weer en de fotograaf stelde voor om de foto's voor de reportage buiten te maken.
De vriendelijke dame vroeg mij intussen het hemd van mijn lijf en noteerde alles in haar schrijfblok.
Intussen begon ik met de voorbereidingen voor het gerecht, sneed de groenten en maakte de tomatensaus. Bijna vergat ik het gehakt! Het zag er heerlijk uit, de fotograaf deed intussen nog even een ander klusje buitenshuis in een naburig dorp en kwam terug toen de schotel in de oven stond.
Hij kwam terug en nam voordat de schotel echt klaar was en maakte toen toch maar alvast de foto.
Ik heb de aardige dame een klein schaaltje met het eindproduct meegegeven om te proeven, vond ze erg aardig. En ik vroeg of ze haar interview naar me toe wilde sturen om het te lezen voordat het gepubliceerd zou worden, dat was okay. We namen afscheid met de afspraak elkaar een keer te treffen. Wie weet komt dat er nog een keer van.
Toen ik het in mijn mailbox vond was ik aangenaam verrast. Wat had ze het mooi verwoord. prima niets aan toe te voegen of te schrappen. Nu afwachten tot het daadwerkelijk zou verschijnen.
En dat deed het, een week later dan ik had gedacht, GvB had zaterdag van het diner in Marnay mij al een exemplaar in de handen gedrukt. Geen idee hoe zij daar voortijds aan had kunnen komen.
Totaal 4 pagina's inclusief foto's en recept. Gaaf, ik ben trots.
Heb bij de krantenbezorgster een aantal kunnen scoren (kosteloos) en die naar een aantal mensen opgestuurd die geen FB of Whats'app hebben en mijn goede kennissen in Rouen en in St. Malo.
Om 8 uur zondagochtend kreeg ik het eerste sms-je van ET, die in het artikel genoemd werd als een van mijn vaste leveranciers! (gratis reclame voor hem dus).
Dus ik schreef een mail en ik kreeg vrij snel een uiterst positieve reactie. Afspraak gemaakt en samen met een fotograaf kwam de redactrice op een woensdagmiddag. Ik had bij ET alle benodigde groenten besteld en afgehaald. Ik had samen met de redactrice het recept gekozen van Lasagne met butternut.
Alle ingrediënten lagen klaar, het was lekker weer en de fotograaf stelde voor om de foto's voor de reportage buiten te maken.
De vriendelijke dame vroeg mij intussen het hemd van mijn lijf en noteerde alles in haar schrijfblok.
Intussen begon ik met de voorbereidingen voor het gerecht, sneed de groenten en maakte de tomatensaus. Bijna vergat ik het gehakt! Het zag er heerlijk uit, de fotograaf deed intussen nog even een ander klusje buitenshuis in een naburig dorp en kwam terug toen de schotel in de oven stond.
 |
| de prachtige kersverse ingredienten bij Eric vandaan. |
Ik heb de aardige dame een klein schaaltje met het eindproduct meegegeven om te proeven, vond ze erg aardig. En ik vroeg of ze haar interview naar me toe wilde sturen om het te lezen voordat het gepubliceerd zou worden, dat was okay. We namen afscheid met de afspraak elkaar een keer te treffen. Wie weet komt dat er nog een keer van.
En dat deed het, een week later dan ik had gedacht, GvB had zaterdag van het diner in Marnay mij al een exemplaar in de handen gedrukt. Geen idee hoe zij daar voortijds aan had kunnen komen.
Totaal 4 pagina's inclusief foto's en recept. Gaaf, ik ben trots.
Heb bij de krantenbezorgster een aantal kunnen scoren (kosteloos) en die naar een aantal mensen opgestuurd die geen FB of Whats'app hebben en mijn goede kennissen in Rouen en in St. Malo.
Om 8 uur zondagochtend kreeg ik het eerste sms-je van ET, die in het artikel genoemd werd als een van mijn vaste leveranciers! (gratis reclame voor hem dus).
Abonneren op:
Posts (Atom)