Juni,

Het is inmiddels juni, de meimaand is voorbij en nog 13 dagen en dan heeft Wim het grote onderzoek in Nancy. Het weer was wisselvallig, veel droogte en af en toe een flinke regenbui. Een ex collega van de stad Nogent is voor zichzelf begonnen als electricien en ik had hem gevraagd om een stopcontact aan te leggen bij het terras in de tuin voor de spa. Hij had een offerte gemaakt en kwam met zijn zoon om de werkzaamheden uit te voeren. De twee weken voorafgaand aan zijn "interventie" maakten Wim en ik ruimte in de stal en konden we meteen van de gelegenheid gebruik maken om spullen uit te zoeken en desnoods weg te brengen naar de dechetterie en naar de "gratiferia" in Biesles. Dat ruimde meteen lekker op. We waren zo lekker bezig dat we ook de zolder hebben aangepakt. Ruimde lekker op. Ook lichtte hij de deksel van de septic tank op en ontdekte een enorme dikke korst bovenop waar geen doorkomen aan was. Het rook verre van aangenaam. Hij kocht een pomp om onder de korst de vuile troep weg te zuigen maar dat lukte niet. Ik vroeg het aan de zoon van AC waar Wim vroeger werkte want die kwam aan de overkant om de boem leeg te zuigen maar.... dat mag niet meer is verboden! Hij gaf een telefoonnummer en die persoon kon het (gelukkig) voor ons doen. Hij rukte uit met groot materieel en het was in een halfuur gebeurd en wij een flink bedrag kwijt maar het was noodzakelijk. De dode kippen die we er in de afgelopen jaren in hadden gegooid waren helemaal vergaan en we hoorden de botjes rinkelen!!! De man had daar nog nooit van gehoord en moest lachen. Het feit dat we vanaf het begin nooit iets eraan hadden laten doen en het dus al ruim 20 jaar functioneerde was wel een goed teken! We starten dus weer blanco.

Via whats app had ik contact met een collega van het Holland Lentiz College die wilde weten of we nog bloemen wilden, of we eventueel nog naar Nederland kwamen (Wim mag vanwege zijn ziekteverlof de hte Marne niet verlaten dus dat is niet mogelijk) en zoniet dan wilde hij wel eea komen brengen! We spraken af en hij kwam met een Duster vol met planten echt niet normaal en zakken grond! We wisten niet wat we zagen. Echt van alles en niet zo'n beetje. Het was erg gezellig en hij bleef slapen en hij heeft beloofd zeker nog eens langs te komen eventueel met zijn fietsmaten. We gaan het zien.( DM viert in juni zijn afscheid en heeft me uitgenodigd voor het feestje. Ik kan met EM meerijden naar Nederland aansraande maandag en logeer bij Tineke, ga donderdag de trein via Parijs terug). We hebben een paar dagen besteed aan het vullen van de plantenbakken, kwamen plantenbakken tekort, kochten bij en nu staat alles voor en achter het huis en is het een en al kleur! fantastisch. Ook ontvingen we op heen en terug weg, net als twee jaar geleden, H&L van Dorp en P& J Staal-van Dorp voor een overnachting inclusief diner en ontbijt. Was ook dit keer weer ontzettend gezellig. We hebbe in overleg met André een weekend geplanned om de kids in de Vendee te bezoeken voordat Wim in Nancy geholpen gaat worden, we hopen natuurlijk dat we de 30ste juni daar uitsluitsel over zullen krijgen!

Serqueux mei 2025,

We hebbenn bericht gekregen van het secretariaat van het CHU Nancy, het onderzoek zal op 16 juni as worden gedaan en we bespreken de uitslagen op 30 juni met de cardioloog. Dat duurt dus nog een paar weken, tegelijkertijd geeft het ook de geruststelling dat de operatie geen "spoedgeval" is! Ons dagelijks leven gaat z'n gangetje, auto reparaties, we hebben er tenslotte 4 die gebruikt worden, dus moeten er banden verwisseld, roest getectyleerd, remschijven vervangen er is altijd wel wat. Mijn twingo geeft al weken aan deat de service beurt plaats moet vinden , maar de dealer wilde geen afspraak maken voor de maand mei! Afsdpraak staat nu voor as dinsdag op de agenda. Het aantal kilometers is door mijn v.v M'celles/ Serqueux overschreden; jammer dan! Vrijdag de 25 ste april reed ik naar Chaumont om daar bij de groenteboer en leclerc de bestellingen op te halen en nog wat dingetjes aan te schaffen. Zaterdag ben ik begonnen met het maken van het eerste hoofdgerecht. (vanwege de weersomstandigheden had ik besloten om het hoofdgerecht de dag te voren te maken zodat het goed afgekoeld getransporteerd kon worden om de temperatuursschommelingen door het transport te voorkomen. Ik koelde het af in ijswater deed het over in de gastronorm bakken en zette het in de stal. Met bevroren waterflessen ging het in de polystereen bakken en Wim zette het in mijn auto) Ook het entree en het dessert werden daags te voren gemaakt, zondag ochtend vroeg stond ik om half negen in de keuken en kookte voor maandag. Iedere dag, uit bed ontbijt, jogging pak aan en aan de slag, om half elf dronken we samen thee, aten we om één uur een boterham, dan nog terug eea voorbereiden, de douche in dan aankleden, optutten en alles in de auto zetten en vervolgens op weg naar Serqueux. Ik maakte kennis met de organisatrice E.S. en haar dochter S. beiden erg vrtiendelijk. De dochter van E.S. was daar iedere dag als ik aankwam om te helpen en zij zorgde ervoor dat het in de oven werd gezet en uitgeserveerd. Ik hoorde zondagavond niets of het eten in de smaak was gevallen en vond dat toch wel spannend. Toen ik maandag aankwam kreeg ik van S te horen dat het prima was gegaan en lekker was. De 13 koorleden repeteerden ieder dag van 17 tot 19 uur, die heb ik niet vaak ontmoet. Dinsdag kreeg ik tijdens het middaguur een appje: "Wat kun jij lekker koken! Beide dagen hebben we zitten smullen." Ik was dolblij met het compliment. Het door mij samengestelde vegetarische 3 gangen menu was goed realiseerbaar, ik vond sommige gerechten ook zelf erg lekker. E.S heeft me laten weten dat hetzelfde menu (behalve het gnocchi gerecht van Sharon Miranda) in de herhaling mag in juli als ze de tweede zangweek organiseert. Vrijdagavond ben ik nadat ik alles had voorbereid naar de kerk in S gegaan om het koor te horen zingen tijdens het concert. Ik had G&M uitgenodigd en we hebben het prachtig gevonden. Het thema van alle liederen was "het water". Het laatste was een gedicht van Toon Hermans op muziek gezet; het was zo ontroerend dat ik ervan moest huilen. Prachtig gezongen. Het publiek was in de gelegenheid om een glaasje met de koorleden te drinken, ik snelde in mijn tuutje terug naar de gite en moest jammer genoeg de oven weer voorverwarmen want die heeft een timer en die was verlopen en oven helaas weer koud. Ik bakte de drie hartige taarten. Had een fles vind de sureau meegenomen en schonk die in kleine glaasjes. We hadden de stoelen op het gazon gezet en ik stalde alle etens waren daar opuit. Toen iedereen zat heb ik het glaasje uitgedeeld en hardop laten weten dat ik een hele bijzondere week achter de rug had en dat ik ondanks dat ik een echte carnivoor ben met veel liefde voor eten vegetarisch heb gekookt. We aten gezamenlijk en iedereen was vol waardering over mijn kook skills! We namen op een hartelijke manier afscheid. Alle spullen achter in de auto reed ik moe, maar voldaan huiswaarts en mag ik in juli een week op herhaling met nagenoeg hetzelfde menu!

Wachten duurt lang, langer dan gedacht....

Sinds ons bezoek aan de cardioloog begin april wachten we dus op post van het ziekenhuis met een datum voor de beide onderzoeken. Het is nu tweede Paasdag en morgen begint een nieuwe week. Misschien horen we dan iets???? Inmiddels hebben we diverse klusjes in huis gedaan en in de tuin. We ruimden eerst de stal uit om de weg vrij te maken voor een oud collega uit Nogent, die nu zzp-er electricien is en die een kabel en stopcontact heeft aangelegd van de meterkast naar het terras in de tuin, zodat we hopelijk straks de spa neer kunnen zetten zonder verlengsnoer en de nadelige gevolgen daarvan! Dat betekende tegelijk dat er een hoop troep naar de dechetterie kon worden gebracht. Ook op zolder hebben we een paar in elkaar gezakte kasten weggehaald en spullen beter opgeborgen, wéér een boel weggebracht naar de dechetterie! In het daarop volgende weekend was het een door "Nogent Partage" georganiseerde Grafiteria waar iedereen spullen naar toe kan brengen die een ander wellicht kan gebruiken en dus brachten we daar o.a. twee zibrokachels, een kookplaat, gereedschap en dergelijke. Prettig geregeld dus! Wat verzamelt een mens een berg spullen, verschrikkelijk! Opgeruimd staat netjes. In de tuin was het een ander verhaal, al maanden geleden vroeg ik aan TT of hij de composthoop weg zou kunnen halen met zijn "manitou", ja geen punt dat wilde hij wel doen. Alleen vertelde hij er niet bij wanneer hij dat zou doen! Dat werd dus afwachten, drie keer ging ik er heen om hem eraan te herinneren; Ja heus, komt voor elkaar, maar wie er kwam..... hij niet. Vorige week zag Wim dat de manitou achter een tractor naar hun huis werd gesleept, vermoedelijk iets kapot dus ging ik erheen en vroeg terwijl hij met z'n moeder en A en een onbekend kereltje aan tafel zaten naar het hoe en wat. Inderdaad manitou was ter ziele! Pech dus. Spontaan vroeg het mannetje wat er aan de hand was en bood aan om ons te helpen na etenstijd. Stipt vijf minuten over twee stond hij aan de achterkant en vroeg wat er moest gebeuren. Hij schepte de eerste lading weg maar bleef hangen in kippengaas, dus wij trekken en rukken en krgen het eruit. Hij bracht de lading naar de boerderij en kwam daarna nog 4 keer terug, maakte de boel glad en ik gaf hem een envelopje om hem te bedanken. Daar waren we dus mooi vanaf, maar het is en blijft toch bizar dat er na zoveel jaar toch nog van die pyramide theezakjes opduiken, helemaal intact! Vuilnisbak dus voortaan. Na het opruimen van het schuurtje hadden we nog een aantal ijzeren palen voor het becestigen van gaas en kochten we én gaas en drie rollen met kleine halve paaltjes als afrastering. Wim maakte deze boel egaal, verzette een dozijn aardbeienplanten en plantte de drie frambozen en een aalbesstruikje en we hebben nu een keurig klein afgezet perkje.

Vorig weekend was de salon in Langres en heb ik me dit keer aleen bezig gehouden met het aperitief voor 60 personen, op zich al een hel klus. Een heerlijke cocktail op basis van prosecco ( 10 liter verdween alsof het water was) en een moktail op basis van gingerale en een paar planken met van alles en nog wat aan lekkers dat ging erin als k....

Het was een boel werk en ik heb zondags danb ook echt helemaal niets meer gedaan! De academie had het druk zonder mij. Mijn 73ste verjaardag verliep met veel telefoontjes, appjes, berichtjes en GvB en SC kwamen op de thee. Van Wim mooie grote bos gele tulpen en een doosje witte chocolade. Van Mme. L twee flessen Pinot Noir en een oranje bankbiljet. as vrijdag ga ik alle bestellingen ophalen bij én Leclerc en de groentenboer en dan gaat de grote kook klus beginnen!!!! wish me luck

Toch even er tussenuit,

Aivy is inmiddels al 5 weken oud en we hadden nog geen gelegenheid om haar in het echt te zien. Tussen alle hectiek van doktersafspraken, bloedprikken en het feit dat Wim niet zonder toestemming ons "territorium" mag verlaten en voor het pré-operatiegesprek op 4 april hebben we toch alles op alles gezet om naar de Vendee te rijden. Ik schreef dinsdag de 12 de maart een brief naar de MSA met de vraag aan de arboarts of hij Wim toestemming wilde geven, kopie van de geboorteakte erbij gedaan en in de brievenbus gestopt. Ik vroeg aan Andé of hij eventueel op huis en dieren kon passen en wachtte op antwoord van MSA. Tot en met woensdag geen bericht terug. Opgebeld ze hadden diezelfde ochtend de brief ontvangen!!! bizar van hier naar Chaumont is 40 km de post had er een week over gedaan. Maar de telefoniste vertelde dat de aanvraag niet compleet was. Er ontbrak een schrijven van de huisarts.Vanaf een uur of 2 's middags tot een uur of half vijf probeerde ik de huisartsenpost te bereiken....... niet dus, rare beltoon en geen gehoor. Bleek stroomstoring te zijn. Eindelijk om iets over 5 de secretaresse aan de telefoon, ze ging ervoor zorgen maar onze huisarts werkte die dag niet. Hoe ze het gedaan heeft weet ik niet maar donderdagochtend zat er een mail in de mailbox, die stuurde ik door en twee uur later werd er opgebeld en kregen we groenlicht! André gebeld, die zou donderdag eind van de middag vertrekken zodat wij vrijdagochtend bijtijds konden gaan rijden. Ons vaste logeeradres gesms-d en dat was ook okay! Alles ingepakt en in de auto gezet helaas zat het bij Andre onderweg flink tegen, gevolg was dat hij pas om iets voor middernacht hier aan kwam. Maar geen probleem hij kent het huis en na een weltrusten besloten wij vrijdagochtend om 7 uur te vertrekken. Het was voor een vrijdag erg rustig op de weg. We waren om iets over 2 in Chambretaud, kregen dit keer helaas een kleine studio, niet echt ideaal en de trap naar boven was glibberig en niet verlicht. We maakte het bed op zetten de spullen neer en reden naar Les Herbiers. We maakten kennis met onze kleindochter; wat een humpie, nog zoo klein en teer. M&E wildden ook haar meenemen naar de school van Elio om hem op te halen, (geen goed idee in onze ogen) en reden we achter hen aan. Elio was opgewonden toen hij ons zag. Thuisgekomen was het A's huiluurtje, Wim bleek haar het beste te kunnen kalmeren, een taak die hij met veel liefde op zich nam.

We gingen daarna samen naar de Lidl om boodschappen te halen en hun voorraad een beetje aan te vullen, aten gezamelijk en wij reden bijtijds naar ons studiootje. Zaterdag gingen we met M en Elio naar babyrugby maar daar had E het al snel gezien en was het langs de lijn staan kwa weersomstandigheden ook niet echt aangenaam. Dus nog even naar de supermarkt voor water en ik met E naar de wc en naar de apotheek. Daar ging het even helemaal fout; Elio nam de benen tussen de schappen door en al snel was ik hem kwijt. Het kostte me een boel energie en moeite om hem weer in het gelid te krijgen, poehhhh. Weer terug verschoonde ik Aivy's luier, was wel weer even wennen hoor, zo'n klein frutseltje, gaf haar de fles en Wim nam haar weer bij zich. Na het avondeten reden we naar C terug. Zondagochtend regende het flink dus ook toen niet naar buiten, jammer. We speelden een paar spelletjes en ik deed wat kleine opvouwklusjes en hielp in de keuken. Na het avondeten namen we afscheid, reden naar de studio en gingen op tijd naar bed. Maandagochtend alles in de auto gezet en zijn we naar Chenonceau gereden naar het "Chateau des Dames". We kochten een entreebewijs en liepen langs het prachtige park en door een van de tuinen naar de ingang, daar stonden in elke ruimte fantastische bloemendecoraties van verse bloemen, zo beeldschoon. Het was druk er waren veel Italianen (waren zij in de sporen van Catherina di Medici?).

Het was een leuke onderbreking en het kasteel is echt prachtig van binnen, de moeite van de stop waard. We kochten een sandwich en reden (iets meer verkeer als vrijdag) naar huis waar we om 18 uur aankwamen, Andre was al vertrokken. Zo fijn om te weten dat hij de boel in de gaten houdt gedurende onze afwezigheid!

Uitslag consult cardioloog.

Vorige week maandag, eind van de dag hadden we de afspraak met de cardioloog, eenmaal in de wachtkamer leek het erop dat er niemand meer in het gebouw aanwezig was. We hadden een afspraak om 18.00 uur en er stonden ook erg weinig auto's op de parkeerplaats. Het werd later en later en er kwam nog een echtpaar, ook zij hadden een afspraak bij de cardioloog dus mijn zorg dat er een vergissing was was ongegrond. Om iets over zeven kwam Mme T. ons halen. Ze vroeg hoe het ging en hoe Wim zich voelde en gelukkig gaf hij ook zelf aan zich niet jofel te voelen en flink moe was. Ik zei dat ik me ernstig zorgen maakte en dat dit zo niet lang meer door moest gaan want ik zag hoe hij af en toe doodmoe thuis komt. Ze begon met hem te onderzoeken, maakte een ECG en daarna bekeek ze zijn hart op de monitor. Hartslag en bloeddruk normaal voor iemand met een "sporthart" maar de lekkage van de hartklep en zijn conditie was toch zorgwekkend genoeg om alles op de rit te zetten voor een operatie! We kregen heel uitgebreid tekst en uitleg, ze maakte alle paparassen in orde voor een eerste onderzoek met een moeilijke naam "coronarographie" wat hartkatheterisatie is in het ABN. Ze schreef ook een bon uit voor het taxivervoer naar de kliniek in Nancy (ik mag niet mee, of erbij zijn) en vertelde dat alles door de ziekenfonds vergoed zal worden omdat dit gezien wordt als een Affection Longue Durée ALD, dat zal de huisarts in orde maken. De kliniek belt ons voor een datum, lange wachttijden verwachtte ze niet. Met een dossier onder de arm verlieten we Clinique Saint Luc en reden terug naar huis. Toch allebei beetje stil en ondanks dat we dit min of meer verwacht hadden, was het toch wel even DE realtiteit. Thuisgekomen leek het ons beiden wenselijk dat we Wim's baas in zouden lichten en een moesten zorgen voor een arret de travail. Ik had dindsgaochtend een afspraak voor het vernieuwen van mijn medicijnen en sprak af dat ik zou proberen om Wim's huisarts hierom te vragen. Dinsdagochtend vroeg ik aan de balie of zij er was, maar helaas CR was die week vrij, maar ik kon het aan de vervangende huisarts vragen waar ik een afspraak mee had. Het was een interne, arts in opleiding, volgens mij een Spanjaard of Italiaan die ik moeilijk kon verstaan. Hij was onrustig, kreeg twee keer telefoon tijdens mijn aanwezigheid wat hij snel afkapte en toen ik hem vroeg oif hij eventueel een arret kon uitschrijven was hij verbaasd en gaf aan dat dat niet te doen gebruikelijk was. Hij onderzocht mij niet(?) geen bloeddruk meting en via de pc maakte hij mijn medicatie recept in orde, vulde een aanvraagformulier in voor mijn jaarlijkse kuur en pakte toen toch een formulier voor Wim, terwijl hij zei dat dit niet correct was, maar het toch in orde maakte miv die dinsdag wat ik raar vond want Wim was die dinsdag gewoon gaan werken. Hij verbeterde de datum en gaf mij het formulier, mijn recepten en zei me gedag. Bij de apotheek zag ik dat hij alle medicatie van het afgelopen halfjaar had uitgeprint zonder er verder naar te kijken, zo raar! Toen Wim thuis was hebben we zijn baas gebeld en de zaak uitgelegd en is hij die avond nog wel terug naar de boerderij gegaan, met zijn "arret" en hebben wij de andere helft opgestuurd. Hij is dus m.i.v. die woensdag met ziekteverlof tot 11 maart as. As. dinsdag hebben we een consult met CR in de hoop dat zij het verlengen zal. Donderdag jl was er een telefoontje dat de hartkatheterisatie 18 maart as zal plaatsvinden. Fijn dat het niet te lang meer duurt. De uitslagen gaan naar de hartchirurg en dan horen we tzt wat de procedure zal gaan worden. Eerst dit. Misschien moet hij een nachtje blijven, dus zullen we een tas klaarmaken met toiletartikelen, pyama en dergelijke. En hopen dat ze tijdens dit onderzoek verder geen gekke dingen tegenkomen.

Aivy is geboren, op zondag 16 februari jl om 11.59 uur

Ze is er, gezond, voldragen en ze heet AÏvy, een bijzondere naam maar wel lief voor zo'n pukkie. Alles is volkomen "normaal" gegaan, ze weegt 3100 gr en is 49 cm lang. Net wat kleiner als haar grote broer, die helemaal trots is op deze nieuwe status! Wanneer wij gaan is nog even de grote vraag Vooralsnog zijn de andere grootouders er op dit moment en willen wij eerst het bezoek aan de cardioloog afwachten het liefste koppel ik er een paar dagen aan vast, want 2 x 700 km in een weekend is echt een beetje TE. de tol is een dure grap een b&b ook niet echt goedkoop en Wim heeft nog heel veel vakantiedagen staan. Zodra we meer weten gaan we plannen. AvD wil graag oppassen dus dat zit wel snor.

Het gaat niet lang meer duren...

Het is de eerste week van februari 2025 en het gaat opschieten, we kijken uit naar de komst van de baby bij M&E, het ging de laatste weken niet helemaal zoals je als as. ouders hoopt en verwacht. E kreeg een flinke griep, hoest veel en de baby is vrij groot en drukt op de baarmoedermond, gevolg voorweeen. Ze verbleef een nacht in het ziekenhuis maar daar houden ze geen kostgangers dus na een uitvoerig onderzoek met de monitor en nog een echografie werd ze naar huis gestuurd. Ze is nu 37 weken en het grootste gevaar op een prematuur is gelukkig geweken. Vandaag nog een bezoek aan de verloskundige, heb nog niets gehoord dus ben nieuwsgierig hoe het is nu met ouders en baby. Wat ook op gaat schieten is Wim's consult bij de cardioloog; dat is 3 maart as.eind van de middag. Wim is erg moe en heeft een kort lontje en zo goed als geen energie, het werk valt hem zwaar en omdat hij ook slecht slaapt (hiep hiep hoera apneu masker) begint hij vaak de dag al terwijl hij nauwelijks is uitgerust! Ik maak me zorgen, hoe lang houdt hij dit vol? Ben van plan om aan de cardioloog duidelijk te maken dat het zwaar is/ wordt voor hem maar ook een beetje voor mij. Ik zie hoe versleten hij thuis komt 's avonds. In hoeverre is zijn conditie verslechterd? Is er verandering van niveau? Het stond op 2.6 in sept 2024, bij 3 volgt onherroepelijk een operatie. We moeten dus nog even geduld hebben. Hoe lang gaat hij het nog volhouden, het werk op de boerderij is intensief en hij maakt zo nu en dan ook lange dagen. Zou LT het voor elkaar krijgen met de bank om eind van het jaar nieuw te gaan bouwen en genoeg kunnen lenen voor het installeren van robots??? Allemaal vragen, waar we nog geen antwoord op hebben. Moeilijk, moeilijk. Hij heeft nog veel vakantiedagen staan, we zouden misschien een paar dagen langer in de buurt van de Vendee kunnen blijven in combinatie met kraambezoek, maar of hij dat wil??? Hij is te loyaal naar zijn baas en te serieus, dat is natuurlijk bewonderenswaardig maar ook een valkuil. Geduld en🙏🙏🙏.

2024/2025 Nieuw jaar, nieuwe kansen....

Vandaag is het 2 januari, er valt sneeuw en het is grijs en grauw buiten. Het nieuwe jaar is dus begonnen; Wim was gisteren vrij en we deden het rustigjes aan. Ik bakte oudejaarsdag stiekem appelbeignets, het verbod om nooit meer te frituren nam ik even voor lief. Een jaarwisseling zonder oliebollen is zo ongezellig en dit was een leuk en lekker alternatief. We kijken terug op een gezellige eerste kerstdag samen met Hans en Debbie en we genoten van een lekkere maaltijd en liepen na afloop nog even een rondje kerk. Eindelijk weer eens kerst zoals het volgens mij bedoeld is. Ik bracht de dag erna van alles wat in doosjes naar Mme.L. Ze belde nog op om te bedanken voor al het lekkers. We ontvingen diverse kaarten en natuurlijk flink wat mails, sms-jes en app-jes met lieve aardige wensen voor de eindejaarsfeesten. Niets uit Canada of USA, vreemd! Van de jongelui kregen we een kadootje en wij stuurden hun een seizoenspas voor een attractiepark. E komt om in het speelgoed dus dit wat een betere investering. Manon stuurde een klein kerstpakket met wat grappige gadgets w.o. twee kaarsen met een leuke tekst erop die me erg aanspreekt: << BEHA uit KAARS aan WIJN open & RELAX Ook zijn er wat minder leuke dingen, zo is de vrouw van de burgemeester, onze buren ernstig ziek en terminaal. Moeilijk dus, want ze is altijd erg afstandelijk geweest en hoe ga je er dan mee om en toon je medeleven. Ik heb twee keer voor hen gekookt, maar het was te "pittig". Volgende keer dus daar rekening mee houden. Op dit moment zijn de kinderen er en stuurde hij een smsje aan mij en de andere gemeenteraadsleden om te melden dat het einde nadert. Ik weet niet goed hoe ik daarop moet reageren. En Mme. L wordt met de keer lastiger, zelfs onze huisarts weet er geen raad meer mee. Ik heb haar de telefoonnummers van beide zoons gegeven! Van een andere buur kreeg ik eergisteren tijdens het rondbrengen van het kerkblad een achterpoot van een hert, dat heb ik vanochtend geprobeerd te "ontvliezen" Coco en Peppie weken niet van mijn zijde. Ik heb het nu met een rub ingewreven van tijm, rozemarijn, knoflook en olie en gaar het morgen op lage temperatuur in de oven. Manon en een vriendin overnachten hier morgennacht op weg naar la Plagne. Ik heb mbv mijn nieuwe notenkraker nu 90% van de noten gekraakt (drie mooie voorleesboeken zijn uit) en ik ga naar BB bellen om een afspraak te maken voor het persen. En dan nog het leukste nieuws. Ik ben via via gevraagd om gedurende twee weken, een eind april/begin mei en een week in juli avondeten te koken voor een groep mensen van ca.15 personen, ik heb er zin in, maar moet me voorbereiden want het is een 3 gangenmenu én vegetarisch! Ohhhh dat had ik al geschreven, sorry. Ook kwam er via via een vraag voor een diner voor een huwelijk van een stel Nederlanders, daar moet ik nog mee in conclaaf. weet niet wat er voor kookapparatuur is en dergelijke en ik vrees het niet alleen te kunnen redden. Ik wacht op details. Alles mag , als het maar leuk is.

Een vriendendienst,

Er wonen hier in de omgeving heel veel Nederlanders, een aantal net als wij permanent maar anderen hebben hier een "tweede huis" en reizen heen en weer. Inmiddels kennen we er velen, maar ik heb altijd gezegd (klinkt onaardig , maar zo is het niet bedoeld) Ik ben hier niet gekomen voor de medelanders! Het kan af en toe handig of gezellig zijn maar met de meesten blijft het bij een vluchtig contact. Ik ben niet zo van hier en daar koffie drinken en heb daar ook niet echt behoefte aan. Wim al helemaal niet. Ook heb ik in het verleden al vaak mijn hoofd gestoten nadat ik me voor die en gene inzette op het gebied van hulp met instanties ed., ook daar heb ik van geleerd. Maar soms kunnen zulke contacten toch ook waardevol zijn, zeker op het gebied van "netwerken". Via via kwam er zodoende onlangs een mail bij me binnen met een vraag omtrent catering. Iemand had mijn naam en mailadres doorgegeven aan een Nederlandse mevrouw die hier in de omgeving ieder jaar twee "koorweken" organiseert. Mensen die graag zingen kunnen zich inschrijven voor een zangweek in Frankrijk, zij logeren dan in een grote gite en worden geheel verzorgd qua natje en droogje. Helaas is de "kok" die al jaren voor het avondeten zorgt niet meer beschikbaar en zodoende klopte ze bij mij aan. We hadden uitvoerig telefonisch overleg; de groep, het aantal varieert van 15 tot 20 personen krijgt een 3 gangen menu altijd vegetarisch.Speciale wensen of allergieen krijg ik bijtijds te horen. De vorige kok, bereidde veel thuis en ging dan eind van de middag daar ter plaatse verder en diende ook op, zij woonde in het zelfde dorp.0 Dat is voor mij dus wel even anders want het is 40 minuten rijden en zij eten niet voor 19.30 uur. Na uitvoerig overleg zijn we overeen gekomen dat ik zorg dat voorgerecht en dessert klaar is en het hoofdgerecht voor 90% klaar zal zijn en eventueel nog verwarmd moet worden of afgebakken. Ik kan onmogelijk wachten tot dat men het hoofdgerecht uitgeserveerd moet krijgen, dan wordt het niet voor een uur of tien voordat ik naar huis kan rijden. Dat is me té gortig. Gelukkig is daar begrip voor en heb ik de klus aanvaard en heb er echt zinin in! t Zal best een flinke klus zijn. De eerste week is eind april, de tweede week in juli. Het menu mag voor beide weken hetzelfde zijn. Ik heb bij de dochter van E.B in Zwitserland een paar recepten gebietst en die heeft ze me gestuurd. Ik ga in de komende tijd al wat experimenteren, vegetarisch is niet echt my piece of cake. En toen was er ook een appje van GvB, die moest een nieuw paspoort aanvragen. Ze zag er vreselijk tegenop en vroeg of ik haar wilde helpen. Onze ervaring in Luxemburg deed haar besluiten niet naar Parijs te gaan en kwam ze hierheen om via Nederland wereldwijd een afspraak te maken bij de Ambassade in Luxemburg. Het ging niet echt gemakkelijk op internet maar we maakten een afspraak voor een dag en tijstip. GvB kreeg in eerste instantie geen bevestiging, dus belde, mailde en appte ze erachteraan en onze afspraak werd bevestigd. We gingen samen naar Chaumont voor een pasfoto, perfect geregeld bij dezelfde fotograaf als waar ik was geweest. Gisteren vertrokken we vanaf hier met de C. naar Luxxemburg, het was niet vreselijk druk op de weg en het verliep redelijk vlot. Kwamen om iets over 10 in het centrum van de stad waar allerlei opbrekingen waren en we uiteindelijk in een andere parkeergarage belandden dan ik had ingevoerd in de GPS. Maar het was redelijk dichtbij de Ambassade, we dronken eerst een bakkie en gingen naar het toilet en liepen naar de rue Sainte Zithe. Waren keurig op tijd. Er stond een meneer aan de balie dus wachtten we even en daarna ging het eigenlijk vrij vlot, behalve de vingerafdrukken die veel en vaak overmoesten. G's vingers zijn gesleten door haar schilder aktiviteiten. Alles geregeld stapten we opgelucht naar buiten, deden wat inkopen in een Islamitische grote supermarkt (wat mis ik dat) en lunchten we in een Indiaas restaurant een lekkere Tandoori en Vindaloo, Gon trakteerde. De terugweg, met hier en daar wat regen verliep ook redelijk vlot. We stapten om iets na vieren hier weer binnen. Het was een gezellige dag. Van het voorjaar nog maar eens overdoen. (misschien handig ook voor de kookweken!). Ik ben jammer genoeg vergeten een foto te maken van de prachtig versierde enorme kerstboom, zag er sprookjesachtig uit!

Herfst,

Het is inmiddels al weer 4 weken verder en zijn we beiden snotverkouden. We zijn in die weken bezig geweest met bezoeken aan de huisarts, de arboarts en de werkgevers van Wim en vandaag staat er een gesprek gepland met een maatschappelijk werkster. Het is de bedoeling dat er een dossier zal worden aangemaakt waar we tzt op terug kunnen vallen als Wim's gezondheid (hart en eventuele operatie) verder achteruit zou gaan. We hebben met zijn werkgevers een gesprek gehad en daar e.e.a. uitgelegd. De stal schoonmaken hoeft hij niet meer te doen, dat was voor hem al een hele opluchting. Hij heeft te veel last van het stof en de fysieke inspanning en kwam als een zombie, compleet versleten thuis. Verder kijkt hij het per dag aan en heeft beloofd dat als hij het niet redt hij dat aan zal geven (zijn grote valkuil, want hij is veel te loyaal/serieus). We gaan het meemaken. Afgelopen weekend gingen we naar de kids, het blijft een roteind weg maar de derde verjaardag van E viel op zaterdag en zodoende hadden we afgesproken erbij te zijn. Het fietsje viel dit keer goed in de smaak. Het feestje met zijn vriendjes van school was zaterdag middag, vrijdagavond hebben we geholpen met de versiering in het thema "werk in uitvoering" op te hangen,

zaterdag ochtend een klein taartje met drie kaarsjes en voor hem gezongen. Na het eten zijn we weggegaan en bezochten we het leuke stadje Vouvant. We aten gezamelijk en reden bijtijds naar onze airbnb in Chambretaud. Stopten bij ded mini, op schaal gemaakte, verlichte Eiffeltoren, maakten wat fotos en gingen bijtijds naar bed. Wim was toen al gammel.

Zondagochtend hebben we hen nog even een bezoekje gebracht maar iedereen was moe en beetje brak. We reden terug via Blois, een stad die de moeite waard is om nog eens uitgebreid te bezichtigen.

Toen we de peage weer opreden werd het al mistig maar tegen een uur of vijf was het niet echt prettig rijden meer. Dikke mistvlagen en de grote koplampen van de tegenliggers maakten het er niet prettiger op. Ik vond het absoluut niet fijn. Maar we zijn veilig thuisgekomen. Maandag ochtend ipv naar de commemoration vabn de 11 de november te gaan haalde ik Coco op in het pesion. Wim lag voor pampus op de bank. Inmiddels blijkt ook E ziek te zijn. Zijn wij de schuldigen??? Sneu dus.

Zwitserland,

Voor mijn ouders en mijzelf is Zwitserland bekend terrein. Mijn moeder had sinds haar 18de een zwitserse correspondentievriendin en zij hebben altijd het contact onderhouden. Zij (Miggi) maakte deel uit van een "samengesteld" gezin en had een veel jongere half-zus en broer. Midggi's vader was politieagent en ik herinner me nog dat de gevangenis zich naast hun huis bevond en voordat wij aan tafel gingen voor het avondeten eerst de gevangenen hun maaltijd opgediend kregen via het luikje in de deur van hun cel. Mutti R was een grote stevige vrouw en als ze de trap opliep wist ik nooit waar ik kijken moest!! Wij gingen regelmatig naar Aarberg en intussen was er een bevriende politieagent uit een naburig dorp ook bevriend met mijn ouders geworden, zij hadden een wat oudere zoon en een dochter van mijn leeftijd Ruth F. ook daar kwamen we regelmatig. Het contact is altijd gebleven en nu mijn ouders er niet meer zijn, heb ik de honneurs waargenomen en heb ik met de jongeren contact. Eind augustus is Miggi op 96 jarige leeftijd overleden en ik kreeg een uitnodiging voor een rouwdienst in Fribourg, 12 oktober de dag waarop ook haar man Willy 5 jaar geleden was overleden. Helaas moest Wim werken dat weekend en vrij vragen net na onze vakantieweek vond hij niet gepast (typisch Wim). Ik keek naar mogelijkeheden met de flixbus, blablacar en de trein, alles een mijl op azeven en duur. Dus in overleg besloten om met de auto te gaan en heb R. Ik heb daarna Ruth gevraagd of ik bij haar kon overnachten, dat was geen probleem. Vrijdagochtend om iets voor 10 uur vertrokken. Ik was om twee uur bij haar. Ze had haar dienst (thuiszorg) omgeruild zodat ze zaterdag meekon naar de rouwdienst en moest dus vrijdagavond werken. Een van haar dochters ( een een eiige tweeling) was gecharterd om thuis te zijn en voor het eten te zorgen, ook de kleindochter (van de andere dochter) was thuis. zat op de bank helemaal opgemaakt alleen maar op haar telefoon. Uiteindelijk gingen ze samen de keuken in, maar ieder kwartier namen ze even pauze om een sigaret te roken! staande in de opening van de tuindeur, druk met elkaar te praten , natuurlijk in "Zurituutsch", ik versta best veel want ik heb sinds kindsafaan daar nooit veel anders gehoord, tegen ons sprak men wel keurig hoogduits hoor, maar onderling altijd plat dialect. De kleindochter 21 werkeloos modepopje, hangt op de bank en maakt videootjes, volgens mij voor Tiktok en maakt er in haar slaapkamer een grote puinhoop van, zo erg dat ze er dus geen plek heeft om te slapen en ze slaapt dan maar op de bank in de kelder. Haar slaapkamerdeur zit op slot, oma mag er niet in en ook niets van zeggen. Omdat ik er was, was de woonkamer redelijk opgeruimd, dat schijnt normaliter wel anders te zijn! samen met haar "tante" zijn het twee hele drukke tantebetjes. Ze hadden zoveel eten gemaakt, leek wel voor een heel weeshuis, Melanie belde haar vriend en vroeg of hij wat kweeperen wilde meenemen want die stonden voor hun huis. Hij kwam heel schuchter met een emmertje binnen, kreeg een brord kippenvleugeltjes voor zijn neus en begon te eten, intussen flink pochend over zijn in-en export bussiness met Dubai! vraag me af of het legale handel is, maar vrees van niet. Ruth kwam moe thuis , at ook iets en we spraken tijd af voor het ontbijt en ik ging naar bed. Zaterdagochtend bijtijds opgestaan en vertrokken naar fribourg, een klein uurtje rijden. Miggi's dochter Lisa had geschreven dat er plek was naast de kerk om te parkeren, dat was perfect. Ik had voor haar en voor Elisabeth (Miggi's half zus) walnoten meegenomen en nu ik daar geparkeerd stond konden we dat gemakkelijk uitwisselen. Het was een bijzonder weerzien. Ik had Miggi's andere kinderen sinds mijn jeugd niet meer gezien dus dat was wel apart. Haar zoon Roger vond het bijzonder dat ik gekomen was. Hij had nog goede herinneringen aan mijn vader en moeder, o.a. een spelletje met 3 munten waar mijn vader iedereen uren mee kon laten tobben. (dat was ik helemaal vergeten en inderdaad daar hadden we vroeger heel veel plezier om gehad, ook zijn "act" Ruth was daar nog steeds van onder de indruk! Ook Elisabeth's broer Peter was verrast mij na zoveel jaren weer te zien, ook herkende hij Ruth. De dienst werd gehouden in de Reformatorische Kirche en was deels in Duits en Frans, Fribourg ligt in het gedeelte van Zwitserland wat Francophone is, een prachtige redelijk moderne kerk met hele mooi glasen lood ramen, jammer dat ik er geen fotos van heb kunnen maken.

Er was een pianiste met haar dochter en zij vertolkten 2 stukken van Bach en het Ave Marie, prachtig gezongen. Na afloop was er in een zaal onder de kerk een nazit. Keurig met allerlei kleine hapjes en drankjes. Het werden hele gezellige gesprekken met de "oude bekenden". ook Ruth had het naar haar zin. We besloten na afloop toch maar terug naar fraubrunnen te rijden, gingen nog even langs de Migros. Peter, Elisabeth's broer vertelde me me bij de nazit nog het gezegde wat hij mij als klein meisje had geleerd, op de terugweg naar F, was ik het alweer vergeten. Ik heb het nagevraagd hopelijk hoor ik dat nog tzt. Thuis bij R was haar andere dochter Corinne er, ook zo'n kwek, kettingrookster en megadruk. Ze ging samen met haar dochter kaasfondue voorbereiden, de hoeveelheid knoflooktenen die ze schoonmaakte beangstigde mij, maar gelukkig was dat in een andere pan voor haarzelf en haar dochter! Vanessa voor vrienden "dreamgirl" was zich aan het opmaken, OMG ruim drie uur later verscheen ze als een Nikki Tutorials aan tafel, continue met telefoon. Ook nu weer leek het wel alsof er 10 mensen kwamen eten, absurde hoeveelheden kaasfondue en gesneden brood. De vriend R die hier naar toe reed om Ruth te halen toen zij in het voorjaar hier was tijdens de grote treinstakingen, kwam niet hij was door zijn rug gegaan. De fondue was heerlijk, maar erg machtig dus er bleef heel veel over. M schonk rode wijn in en liet een paaf videootjes zien die ze van zichzelf gemaakt had in het café waar ze werkt, ik zou me als moeder doodgeschaamd hebben, maar R laat het allemaal gebeuren. Boven bleek de slaapkamer van V open te staan en heb ik snel een foto gemaakt....... een grote beestenbende. R had mij in de auto al verteld dat het, als er niemand verwacht wordt, overal een grote bende is en zij er niets over kan, mag, durft te zeggen want dan is er meteen ruzie. Ook M slaapt dus op de bank in de woonkamer omdat er op haar kamer ook geen plek is. Nu sliepen moeder en dochter samen in de kelder, volgens R het rook en drinkhol. Kan niet anders dan medelijden met haar hebben. Het is er langzaam ingeslopen en nu is het volgens haar te laat om integrijpen. Ze wordt emotioneel gechanteerd. Ik heb de beide dames zondagochtend niet meer gezien, ben bijtijds terug gereden, ging allemaal erg vlot. Wel vervelend dat de route met een stuk of 20 tunnels zijn en je niet continue 100 of zo mag rijden, het wisselt van 80, naar 100, 120km. Ik hoop dat ik niet geflitst ben!

Een weekje Lochem en omstreken,

De planning om er twee weekjes op uit te gaan liep kompleet in de soep, toen de moeder van Wim's bazin ter val kwam en haar armprothese brak. Zij is nl. degene die hem vervangt als hij er niet is. De twee weken die we in overleg hadden besproken kwamen huierdoor te vervallen en Wim kreeg onverwacht twee weken vrij in augustu, de twee dochters van de bazin konden haar dan helpen. Ik "eiste" dat ze de eerste week van eind september toch door zou laten gaan, want ik had al een optie op een b&b in Ost Friesland in combinatie met wat dagen in het huisje van J&+G in Lochem en met AvD afgesproken dat hij zou komen "oppassen". Gelukkig kon ze het regelen en zodoende zijn we zondag een week geleden naar Lochem vertrokken. Ik kreeg via Booking te horen dat de b&b onze reservering had geannuleerd, dat was spijtig. De reis verliep toch redelijk vlot, ondanks de wegomlegging tussen Nancy en Metz. De nicht van J had de sleutel netjes in het kastje gedaan, we maakten het bed op met ons linnengoed en installeerden ons. Er is daar geen televisie, wel dvd speler. Maandag reden we op de heen weg langs de kringloop kochten we een paar dvd's en bezochten Zwolle en Kampen, beide leuke steden heel wat kilometers gelopen, kon de verleiding bij Oldenhof en het Nordic Ware weerstaan, kochten op de terugweg sierpompoenen bij een kraampje en aten 's avonds een k&k stampotje van de lidl waar we uitgebreid boodscahppen deden voor de hele week. De weersverwachting was absoluut niet rooskleurig, maar het is uiteindelijk erg meegevallen. Dinsdag reden we eerst naar een bedrijf dat landbouwartikelen verkoopt, op advies van een medewerkster van de laarzenfabriek Bekina, zij gaf via de mail een verkooppunt door dat zich in Lochem bevindt. We werden superleuk geadviseerd en Wim ging de deur uit met een paar stoere stevige Bekina laarzen! We reden door naar het kleinste dorpje van Nederland Borchem of Borkem! Leuk hoor, alleen de prijs van een glas thee met appeltaart was dusdanig hoog dat we heel snel het terras weeer verlieten en we bij de Hema een lekker gebakje aten en thee dronken. Woensdag reden we eerst naar de kringloop in Borculo die was maandag niet open, dus in de herkansing, deze is wel onze favoriet. Daarna doorgereden naar Duitsland om in Kaufland boodschappen te doen, we aten een broodje en aten een gebakje. (voor Wim géén vakantie zonder gebak!) Op de terugweg zijn we gestopte bij Jugendburg gemen een prachtig slot met een park erom heen. Een klein regenbuitje maar niet vreselijk. 's-Avonds het eerste deel van een 5 delige dvd box gekeken "de Brug" een televisie serie uit 1990. Donderdag was het weekmarkt in Zutphen, heel gezellig, kochten lekkere kaas, en twee bossen herfstasters om mee te nemen naar Delfzijl en aten in ons huisje een boterhammetje. We reden 's middags naar kasteel/landgoed Warmelo om daar de historische tuin en de zandsculpturen te bekijken. Het thema was dit jaar Rien Poortvliet, de sculpturen zijn echt prachtig, zo knap gemaakt. Daarvandaan reden we door naar het Landheek in Haaksbergen waqnt we wilden het stapstenenpad wat ik op foto's had gezien met onze eiegn ogen zien. Nou dat viel dus om de dooie dood niet mee, we waren tot drie keer toe de weg kwijt, vroegen aan diverse wandelaars de weg maar iedereen legde het ff uit en wij begrepen er niets meer van. We hadden het bijna opgegeven maar besloten het nog een kans te geven en jawel we hebben het gevonden!! Heel bijzonder. We stopten in Lochem en haalden Chinees eten. daarna deel 2 van de Brug! Vrijdag gingen we op bezoek in Delfzijl. Dat moet ik eerste even uitleggen:<< Mijn moeder is in de hongerwinter in Gorredijk opgenomen in een gezin, op medisch advies vanwege haar astmaaandoening, ze heeft altijd contact gehouden met deze mensen, we gingen er af en toe op bezoek, dat weet ik nog. Een van de kinderen van het echtpaar, kwam regelmatig in Rotterdam op bezoek. Hij was stuurman op de grote vaart en kon het goed met mijn vader vinden! In mijn ogen was het stukken ouder, mede omdat hij al verloofd was en ik destijds flierefluiterde.>> Op FB kwam ik zijn zoon tegen en ik stuurde hem een bericht met de vraag hoe het met zijn ouders ging. Hij reageerde meteen enthousiast en gaf me het telefoonnummer van zijn vader. Toen ik hem vertelde dat we plannen hadden om naar Lochem te gaan spraken we af dat we hem in die week zouden bellen om een afspraak te maken. Dat is gelukt. Helaas heeft zijn vrouw Alzheimer en woont zij sinds een jaar in een verpleeghuis. We spraken bij RKM thuis af , dronken met hem een kopje thee en reden in onze auto naar zijn vrouw RM. Wat een bijzonder warm bezoek was het. RM is ondanks haar ziekt toch nog heel goed aanspreekbaar en reageerde ook zo lief. Ik vond het echt een heel aangrijpend weerzien na ruim 50/55 jaar. De terugweg, so wie so een verschrikkelijk saaie route reden we via Duitsland, maar het was verschrikkelijk noodweer onderweg. 's-Avonds deel 3 van de Brug. Zaterdag reden we via Eefde en stapten we uit bij degrootste sluis die er bestaat tussen twentekanaal en de IJssel, een enorme sluiskolk naast de historische, monumentale oude sluis. Prachtig om te zien. We reden terug naar Warnsveld naar het bakkerijmuseum, de molen draaide en kon bezichtigt worden. Daarna naar een ontzettend leuke gepensioneerde en gepassionneerde bakker die ons alles uitlegde over vroeger in de bakkerij, hij zette voor ons een bakje thee en smeerde een snee echte Twentse krentewegge. Het was de laatste zaterdag van het seizoen en hij verkocht het volkorenmeel voor de helft van de prijs, een koopje dus. 's Middags zijn we heel uitgebreid boodschappen wezen doen bij de lidl het hele assortiment HeimWeeVoer aan kunnen vullen. Zoveel mogelijk al in de auto gezet om de volgende dag bijtijds te kunnen vertrekken.En alvast badkamer schoongemaakt en gestofzuigt. Deel 4 van de Brug gekeken voor het eten en het laatste deel 's avonds. Wekker gezet. Zondagochtend na ontbijt laatste spullen ingepakt en om 8.15 uur de deur achter ons dicht getrokken. Het was een volle, intensieve, leuke, gezellige week met een grote MERCI aan J&G. De grootste verrassing was toen we thuis kwamen en de door A geraapte walnoten door het hele huis verspreid liggen zelfs op ons bed! de grapjas

Het verslag van Debbie

Uitstapje met Angenietha Bos augustus 2024 Woensdag Een verslag van ons uitstapje, deze keer naar Besançon en omgeving. We hebben een aflevering gezien van Rail Away waar we enthousiast over zijn, een mooie route met de trein langs allemaal mooie en leuke plekken om te bezoeken. In de ochtend heeft Hans mij naar de afslag Langres zuid gebracht waar Angenietha mij even later ophaalt. Bij voorkeur is de binnendoor route altijd zoveel leuker dus dat gaan we ook nu weer doen. Natuurlijk is de mevrouw op de tomtom het niet altijd met ons eens en daardoor stuurt ze ons wel eens een andere kant op, maar we hebben gelukkig ook nog een landkaart en zo komen we aan op de eerste tussenstop in Champlitte. Een prachtig oud plaatsje met een kasteel en leuke tussendoor straatjes met oude huisjes, pleintjes en tuintjes. Heel pittoresk allemaal. We drinken thee bij het chateau in de tuin en gaan daarna weer op pad. De route gaat hoger en hoger en het leidt ons naar bergachtig gebied met mooie vergezichten. Langs een wild stromende rivier met kano’s en bootjes, een dorpje waar we stoppen bij een brug vanwaar we de snelstromende rivier goed kunnen zien. Er staat een originele, oude broodoven met hout op een aanhanger, deze kan brood op de traditionele manier bakken in gietijzeren pannen. Na wat foto’s te hebben gemaakt gaan we verder op pad naar La Source de la Loue maar eerst stoppen we nog bij een kaasfabriek waar Comté kaas wordt gemaakt. Hier kopen we wat kaas en drankjes voor onderweg. Aangekomen bij de waterval moeten we nog een 500 meter lopen in de warme zon. Gelukkig is er ook hier en daar wat schaduw en lopen we heel rustig omhoog. Het is echt de moeite waard, een prachtige natuur op deze bijzondere plek en de waterval wordt druk bezocht. We nemen ruim de tijd om te genieten van dit moois en gaan daarna langzaam terug naar de auto. Even wat kaarten gekocht en dan door naar de B&B in Valdahon die Angenietha voor ons heeft gereserveerd. We komen daar eind van de middag aan en worden verwelkomd door de eigenaresse. Ze brengt ons naar onze kamer op de begane grond en daar zien we dat er niet 2 maar slechts 1 bed is. Angenietha geeft aan dat we bij de boeking hebben gevraagd om 2 aparte bedden en de mevrouw gaat even overleggen. Even later komt ze terug en heeft het in orde gemaakt. We ruilen met een dame die zojuist is aangekomen en gaan nu een etage hoger waar onze kamer zich bevindt. We krijgen een rondleiding door dit enorme pand en zo zien we later veel gastenkamers, een ontbijtruimte op de bovenetage en een zwembad in de ruime achtertuin. Nadat we ons badpak hebben gepakt nemen we een verkoelende plons en voelen we ons heerlijk verkwikt. Na een douche gaan we op zoek naar een restaurant om te gaan eten. Niets gereserveerd, maar gelukkig is het nog wat vroeg en krijgen we een plekje op het terras van restaurant Moderne. Een lekker drankje en dan nemen we een heerlijke burger, sla en frites. Daarna een thee met 3 zoete gerechtjes. We gaan nog langs het station om te kijken voor de volgende dag. Het treintje ( van de Rail Away ) is helaas niet beschikbaar, er wordt deze zomer onderhoud gedaan aan de sporen en stations. Als alternatief rijdt er een bus door alle dorpjes langs dit traject. Morgen een kaartje kopen en nu naar de B&B waar we rond 22.00 in ons bed rollen. A demain ! Donderdag De volgende morgen op tijd wakker en na de douche op naar de zolder voor het ontbijt. Er staat een lange tafel gedekt en we krijgen thee, koffie, yoghurt, vers fruit en lekker brood. Het ziet er goed uit en het smaakt heerlijk.Dan naar het busstation. We kopen een kaartje uit de automaat ( eigenlijk een treinkaartje ) en moeten nog even wachten voordat de bus komt. Er stappen veel mensen in. Het lijkt wel een schoolreisje in de touringcar. We rijden door de meest kleine dorpen met een stationnetje waar nu dus de treinpassagiers allemaal met de bus reizen. De rit duurt ongeveer een uur voordat we arriveren in Besançon. Daar kopen we vast een ticket voor de terugreis en gaan met de tram naar het centrum. Vlakbij de halte is een opstapplaats voor de boot die over de Doubs vaart, we kopen vast de kaartjes en gaan dan verder naar het centrum. Daar aangekomen gaan we een stukje lopen en zien we een leuk terras voor een thee met appeltaart. Na een half uur zal er een stadstreintje komen om ons door de stad te rijden en naar de Citadel, hoog boven de stad. We stappen in en niet veel later zet hij ons af bij de citadel waar hij een uur later weer langskomt voor de rest van de stadstour, zegt hij… We zijn onder de indruk van dit grote bouwwerk en het mooie uitzicht over de stad. De citadel heeft een lange historie en er zijn in de 2e wereldoorlog onder andere 100 mensen van het verzet gevangen gehouden en gefusilleerd. Er zijn 3 musea binnen de muren van de citadel waaronder die van de resistance maar we hebben niet genoeg tijd om ze nu te bezoeken. Als we terug zijn bij de opstapplaats blijkt het treintje helemaal niet te komen op de afgesproken tijd en omdat we al hebben gereserveerd voor de boottocht gaan we dan maar met een stadsbus terug naar het centrum. We kopen wat koele drankjes en iets te snoepen voor op de boot en gaan naar de opstapplaats. De boottocht duurt ruim een uur en vaart onder de citadel door, rond de stad, langs oude gebouwen, mooie parken en door sluizen, genoeg te zien. De kapitein is erg enthousiast en maakt veel grapjes, leuk ook voor de kinderen. We stappen uit en gaan lopend terug naar het station waar de bus ons terug brengt door alle kleine dorpjes, rustig is het niet in de bus want er zitten een aantal personen vlak naast ons die de hele rit aan het praten zijn met de buschauffeur. De rit gaat snel en brengt ons terug naar de B&B. Daar springen we weer onder de douche, voor zwemmen is geen tijd en er zitten ook heel veel mensen in de tuin ( feestje georganiseerd door de eigenaar ) dus gaan we op zoek naar een restaurantje. We kiezen er 1 uit ( L’Etna ) gaan er met de auto naar toe. Ook hier is het druk en gezellig op het terras aan de voorzijde. We kiezen een lekkere salade, ik met zalm en garnalen, Angenietha met mozzarella. En wederom een thé complete. Terug naar de B&B waar het gezellig druk blijft tot in de late uurtjes… Vrijdag De derde dag alweer. Vandaag willen we naar Le Tuyé du Papy Gaby waar een worstrokerij is. Een plek hoog in de bergen, een mooi uitzicht, koeien met bellen en een Zwitserse uitstraling. Als we aankomen krijgen we een kleine rondleiding en mogen we wat worst proeven alvorens we in de grote winkel worden losgelaten. We kijken onze ogen uit, zoveel keus, en ook andere producten zoals kaas, wijn, bier etc. We besluiten op de terugweg wat worst te kopen. Nu nemen we een belegd stokbrood mee om onderweg op te peuzelen. We gaan naar Morteau en hopen vanaf daar met het treintje verder te kunnen tot over de Zwitserse grens. Op weg naar het station komen we over de paardenmarkt, zo leuk om dit te zien. Veulens lopen naast hun moeder en er worden veel paarden gekeurd. Helaas bij het station staat ook daar een touringcar bus, de trein rijdt ook daar niet. Dan maar terug naar de auto en in de schaduw ons heerlijke stokbrood gegeten. Met de auto naar de waterval van Doubs. We gaan naar het startpunt van de boottocht die ons verder de rivier op brengt. Deze keer zien we hele mooie plekken op en langs het water, veel vogels, zowel links als rechts hoge rotsformaties en heel hoge naaldbomen. Het is een mooie tocht. De kapitein laat ons van de boot gaan vlakbij de waterval en zal ons na een uur weer ophalen… Het is weer heel warm en we lopen zo veel mogelijk in de schaduw omhoog naar de waterval. Het valt niet mee maar het lukt ons tot het hoogste punt te lopen. Hier zien we de waterval van grote hoogte omlaag storten, een prachtig gezicht. Na het maken van wat foto’s en filmpjes gaan we terug naar beneden en steken per brug over zodat we in ieder geval even op Zwitserse bodem zijn geweest. Angenietha koopt voor ons een ijsje, heel lekker en verfrissend. We lopen terug naar de Franse kant en gaan naar de boot. Dan terug over de Doubs en naar de auto. Op de terugweg komen we precies om 17.00 bij de worstmakerij aan waar we mogen kijken in de rokerij als het zaagsel wordt aangestoken. Leuk om te zien hoe het werkt en daarna gaan we wat worst kopen om mee terug te nemen. Als we terugrijden naar de B&B hopen we nog even te kunnen zwemmen want het is zo warm geweest vandaag. We zwemmen, kleden ons om en gaan weer op zoek naar een restaurant. Helaas zijn er heel veel in de buurt gesloten wegens de vakantie. Angenietha belt met L’Etna of er nog een plekje is. Gelukkig kunnen we komen. Te gehaast springen we in de auto en parkeren weer op dezelfde plek. Haastige spoed is zelden goed blijkt maar weer want Angenietha valt hard op de straat en bezeert zich. Flink geschrokken lopen we naar het restaurant waar de eigenaar haar een stoel aanbiedt en pleisters plakt op de gewonde plekken. Even later gaan we buiten zitten op het terras en kiezen een lichte maaltijd van omelette met kaas en worst, sla en frites. Na afloop een tarte au citron en merenque, super lekker, samen gedeeld want het was de laatste. Terug bij de B&B gaat de eigenaresse heel lief een kruik maken en smeert een warme crème op Angenietha haar arm. We gaan op tijd naar de kamer, drinken een thee voordat we gaan slapen. Het is druk in de B&B gezinnen met kinderen, slapen gaat moeizaam en Angenietha heeft veel pijn aan haar pols. Zaterdag Op tijd wakker, Angenietha haar pols is heel pijnlijk en ze geeft aan dat ze graag naar huis wil gaan. Natuurlijk is dat het allerbeste. Als het besluit is genomen pakken we de koffers in en sturen een bericht aan de mannen. Dan gaan we een ontbijt nemen en leggen we uit dat we eerder zullen vertrekken. Angenietha gaat proberen hoe het gaat met autorijden en besluit weer de binnenroute te nemen. Na nog een tussenstop aan een camping langs de Saône komen we begin van de middag aan in Maisoncelles waar onze mannen al op ons wachten. Na een lekkere lunch helpt Hans nog met wat boorwerkzaamheden en gaan we richting huis waar we onderweg nog wat boodschappen doen. We hebben heerlijke dagen gehad, veel gezien en gedaan, hopelijk is Angenietha weer snel beter en heeft ze niets gebroken… Wellicht komen we ooit nog eens terug in deze mooie streek, want er is nog veel te zien. Tot het volgende verslag, à bientôt !