De appeltjes van Oranje,

Net als vorig jaar wilde ik weer jam maken van bittere sinaasappels, dat is nl. vooral bij mijn messenvriendjes altijd een succes. Ik plaatste zodoende eerst op FB een post dat ik de sinaasappels zou gaan bestellen en dat men mij kon laten weten als er interesse was! Binnen kortste keren gaf men de bestellingen op en had ik in ieder gavel 43 potten in bestelling. Ik stuurde een bericht naar de vriendelijke mevrouw in de Var en vroeg haar of 20 kilo mogelijk was. Dat bleek geen probleem en dus schreef ik de cheque uit en maakte het etiket voor de verzending met Mondial Relais in orde, deed alles op de post ben wachtte af.Ik had als afzender mezelf op het etiket gezet en als ontvanger Wim, of het nou daar verkeerd mee is gegaan weet ik niet maar de doos heeft een kleine rondreis door Frankrijk gemaakt, (raar dus) maar kwam goed aan en Wim haalde de doos voor me op. Ik had daags tevoren ervoor gezorgd dat de jampotten en de deksels brandschoon waren en kon ik meteen aan de slag. Het recept dat ik gebruik (identiek aan dat van de vriendelijke mevrouw die de sinaasapples voor me plukt en verstuurd), is een tijdrovend klusje. Daar staat men als het eenmaal in de pot zit niet echt bij stil. Dag 1: wassen, persen, schillen, pitjes opvangen en dan met water wegzetten tot de volgende dag In eerste instantie steeds geperst met de hand, maar halverwegde heb ik toch snel via Vinted een electrische cirtruspers gekocht voor een prikkie, dat was een stuk minder intensief. Dag 2: het vocht gedurende één uur zachtjes laten koken Dag 3: suiker erbij, jam koken en in de potten doen Om diverse redenen wordt het afgeraden meer als 3 kilo tegelijkertijd te doen en zodoende was ik dus in het totaal bijna twee weken zoet. Maar de 20 kilos zijn verzwerkt, in het totaal 70 potten sinaasappelconfituur en ook al ben ik zelf absoluut geen fan, het is goed gelukt.

Gisteren een ander projectje, Op aquagymnastiek zit een >Portugees vrouwtje die me tijdens een gezamenlijk etentje vertelde dat zij altijd het gebak en desserts maakte als "kokkie" in het bejaardenhuis. Ze heeft er nog steeds veel plezier in maar doet het nu alleen voor zichzelf en familie. We hadden het erover dat het altijd mijn droom is geweest om banketbakker te worden, maar dat was in mijn tijd geen vrouwenberoep. Gemiste kans dus. Ik vroeg of ze me niet eea kon leren en zodoende ging ik gisteren na een intensieve les in het water met haar mee naar haar huis. We maakten soezen en soesjes! Haar recept was voor een 50 tal! Een gedeelte belegde ze met wat zij noemt "Craquelin" en dat is een heerlijk krokantje voor er bovenop. Het resultaat mag er zijn. Voorlopig 95% in de vriezer gestopt want zoveel is echt te zot! Maar wel erg lekker.