My worst nightmare,

Waren de afgelopen weken hectisch en energierovend, i.v.m. het overlijden van mijn moeder en de rug en nekklachten, is er nu nog een item bij gekomen.
Ook al had ik een lichtblauw vermoeden dat mijn baan op de tocht staat, sinds maandag is het allemaal wel in een stroomversnelling geraakt. Ik had jl. vrijdag aan Snor telefonisch doorgegeven dat ik maandag aanstaande weer mijn werk wilde hervatten. Hij zou er nog op terugkomen na het weekend. Maandag geen telefoontje. Dinsdagochtend een sms dat ik contact met de bazin moest opnemen. Ik opgebeld, maar ze was niet te bereiken tegen 11 uur belde ze me terug:Ze stelde me voor nog maar een week of wat in de ziektewet te blijven en langs te komen voor een gesprek! Nadat ik de telefoon had neergelegd, bedacht ik me dat niet zij
maar mijn huisarts beslist of ik wel of niet kan werken! Dus een goede vriend gebeld en de situatie uitgelegd, hij kwam en heeft samen met mij een keurige brief opgesteld en die heb ik aangetekend (als bewijsmateriaal) verstuurd. 's Avonds de personeelsvertegenwoordiger gebeld hoe ik het verder aan zou moeten pakken. Toen kwam het hoge woord eruit: Mevrouw de directrice beschuldigd mij van het hebben van een kasverschil van 13.000 euro!
Ik bleef terplekke in shocktoestand! Dacht echt dat ik van mijn stokje ging. Wat een afgrijselijke beschuldiging. Helemaal van mijn stuk kon ik nog uitbrengen datals ik dat geld zou hebben dat ik dan niet in Maisoncelles zou zijn maar ergens op Hawai zou vertoeven! Hij zei me nog dat ze daar geen bewijsmateriaal over kan weerleggen want ik heb nooit facturen voor ontvangst ed. getekend. Maar toch........................
Wim en Marieke hebben me opgevangen, hoe ik de nacht heb doorgebracht geen idee. Meteen mijn huisarts gebeld, afspraak gemaakt. Helaas had mijn arts een volle agenda, dus bij de plaatsvervanger alles uitgelegd. Heb een verlenging van mijn ziekteverlof gekregen, maar vergat te vragen of hij de uren een beetje flexibeler kon maken zodat ik de deur uit kan, zonder me aan vastgestelde tijden te moeten houden. Toen ik weer bij de balie kwam, stond mijn arts er die mij in tranen zag en ze vroeg wat er was, ik heb haar in korte bewoordingen uiteen gedaan wat me was overkomen. Ze nodigde me uit voor een gesprek aanstaande maandag en heeft mijn formulier zo aangepast dat ik nu inderdaad vrij ben om te gaan en te staan waar ik wil. Een flinke dosis kalmeringstabletten gehaald bij de apotheek (ook een schat van een mens). Thuisgekomen bleek dat mevrouw de directrice had gebeld of ik haar terug wilde bellen. Aan de telefoon vertelde ze me, dat ik aanstaande maandag niet het recht had om mijn hapkar te gaan halen en mijn toernee te doen. Ze heeft mijn route in drieën gesplitst en ik zal mijn rit niet meer kunnen doen. Ze vroeg me of ik bereid zou zijn een baan aan te nemen op het hoofdkantoor ( ze is nl. verplicht mij vervangend werk aan te bieden) Ja gekke gerritje, dat is iedere dag 125 km heen en 125 km terug! wie gaat dat betalen en dan nog voor een hongerloontje! Toen kwam ze met het voorstel mij te willen ontslaan op economische gronden, dan krijg ik geen WW status. Over het kasverschil heeft ze geen woord gezegd. Heb haar laten praten, alles aangehoord en gezegd dat ik dit alles goed wil overdenken, ga niet over een nacht ijs. Ze wil natuurlijk voorkomen dat ik de arbeidsinspectie inschakel. Heb nog gebeld met een collega en er zijn momenteel 3 werknemers zoals ik in een soortgelijke situatie. Misschien is het verstandig om met elkaar de aanval voor te bereiden. Al met al dus einde HAPKAR! Ga zo meteen toch eerst juridisch advies inwinnen. Heb mijn gesprek uit kunnen stellen naar 12 juli aanstaande dus ik heb genoeg tijd om alles goed voor te bereiden. Ik bevind me nu dus in een soortgelijke situatie als mijn voorgangster. Voor zo' n mens wil je niet eens meer werken!

Het valt allemaal niet mee,

Inmiddels is het woensdag, zijn dus al weer twee dagen thuis. Waren zaterdagochtend na het wegbrengen van Marieke en Perusse meteen vertrokken. Ik was al twee dagen flink van de leg, donderdag en vrijdag, ziek, zwak en misselijk. Denk van alle emoties.Het was rommelig onderweg, diverse opstoppingen en wegwerkzaamheden in België, dus de reis duurde wat langer dan gebruikelijk.We deden onze boodschappen voor het weekend en bezochten Wim´s vader, aten daar een magnetronmaaltijd en gingen naar Sveaparken. Wat is het iedere keer weer wennen, die drukte, al dat verkeer enz. Zondag deden we op ons gemakje, gingen met de Metro naar Rotterdam. Dit alles dankzij de OV chipkaart (die wij natuurlijk niet hebben) reuze gemakkelijk, maar niet heus! Het kostte ons de nodige moeite en 9,80€ voor twee retourtjes Metro Rotterdam Centrum. In Parijs heb je daar bijna een carnet voor! De markt was wel weer even leuk. Diverse winkels bezocht en weer terug naar Schiedam. M&G kwamen tegen half negen thuis, we aten gezamenlijk en maakten het niet al te laat. Maandagochtend na het ontbijt vertrokken we naar het uitvaartcentrum. Ik nam met de uitvaartleider nog de laatste dingen door en toen was het wachten op de familie, vrienden en kennissen. Het weerzien met een ieder was voor mij toch wel erg emotioneel. Sommigen had ik al heel, heel lang niet meer gezien. Het is fijn om juist die mensen dan op zo´n moment om je heen te weten. Het afscheid van Mama was sober en achteraf eigenlijk best kort. Maar ik heb gedaan wat ik wilde doen en gezegd wat ik wilde zeggen. ER las het gedicht van Marieke voor. Daarna tijdens de koffie met broodjes hebben we nog uitgebreid nagepraat. Herinnering en opgehaald. Volgens iedereen lijk ik op Agnes en Manon op mij!!!!!!! Dat Marieke er niet bij was, was aan de ene kant moeilijk voor mij. Maar aan de andere kant ook begrijpelijk. Zij heeft haar keuze zelf bepaald en was in gedachten die maandag bij ons, dat weet ik zeker en ze bevestigde dat nog in een smsje. We zijn nadat iedereen huiswaarts ging toch maar in de auto gestapt om terug naar huis te rijden. Het Nederlands elftal speelde hun wedstrijd en volgens zeggen zou het rustig zijn op de weg. Dat viel achteraf toch nog tegen maar we hebben het qua tijd toch weer netjes gedaan. Onderweg de broodjes die over waren opgepeuzeld en een tussenstop gemaakt bij IKEA op de grens van België en Luxemburg, rolgordijn gekocht en ijsje gegeten en toen het laatste stuk naar huis met 140km per uur afgelegd. Nu is het af en toe allemaal nog onwerkelijk. De emoties zitten hoog, ik ben onrustig, heb moeite met in slaap vallen. Het is en blijft het allermoeilijkste dat ik nog zoveel had willen bepraten, maar daar nooit de gelegenheid voor heb gevonden, of gekregen of genomen. Ik kan alleen maar hopen dat ik het naar Wim en mijn twee meiden toe, anders doe. Proberen ze niet te claimen en ze liefde geven, heel veel liefde!

Afscheid,

Vandaag zondag 13 juni zijn Wim en ik in Schiedam, Wim kijkt voetbal en ik maak even gebruik van de computer van Manon. Morgen is de uitvaart van mama. Wat een geluk dat we in M. internet hebben. Ik heb net als bij het overlijden van mijn lieve tantetje veel via mail kunnen regelen. Toen woensdagnacht het telefoontje kwam van mevr. J dat mama vredig was ingeslapen moest er toch veel geregeld worden. Dankzij mail heb ik de rouwkaart kunnen opstellen, de wensen bij de uitvaartverzorger neer kunnen leggen en nu is het slechts wachten op het definitieve afscheid. Zoals ik al in mijn stukje heb geschreven, welke ik voor wil lezen, is het eigenlijk geen afscheid, dat hebben we al lange tijd geleden gedaan voordat die onzekere verwarring toesloeg en mama veelal in een andere wereld leefde. Marieke is in Fr. gebleven zij vertrekt morgen op kamp naar de Jura met school en heeft op haar eigen manier het overlijden van oma een plek gegeven. We hopen dat ze daar later geen spijt van gaat krijgen, maar ze is mogen we hopen, oud en wijs genoeg. We hebben geen idee hoeveel mensen we kunnen verwachten, veel adressen heb ik kunnen vinden, hopen dat we niemand zijn vergeten. Er blijft dus nu aan de kant van de familie Veltman niet veel over. Slechts onze familie in Amerika en Canada. Wie weet gaan we die ooit nog weer een keer ontmoeten. Ik zei tegen Marieke dat ik nu "wees"was geworden, zij vond dit maar gek en zei:" nee joh je bent nu Weessenior!" klinkt wel bijzonder. Ze heeft een gedicht voor oma geschreven, in het Engels, misschien dat Manon dat morgen voor wil lezen. Ik heb mooie muziek uitgezocht, bloemen besteld. Nette kleding hangt klaar. Knoop in mijn maag en sinds gisteren weer opvliegers. Het bewijs dat ik F. mocht verlaten heb ik vrijdag jl. bij de Secu opgehaald. Ik ben in de ziektewet en mag dan niet zomaar zonder toestemming weg, zou anders ook niet doorbetaald worden. Achterlijke bureaucratie! Nog geen cent ziekegeld ontvangen, want het dossier was niet compleet, maar wel even zelf langskomen met een brief van de huisarts. Moet als we thuis zijn naar een reumatoloog, er zit een wervel dwars en er is artrose geconstateerd.

Mes ligaments ilio lombaires,

In gewoon Nederlands dus, een hele zere rug! Gisteren aan de fysio gevraagd waar het nu precies zit die zeurende rugpijn; daar dus!!!!! Het gaat nog helemaal niet de goede kant op en dus zucht ik wat af, ik ben het eigenlijk gewoon zat, laat ik het maar eerlijk zeggen, dat thuis hangen/ vervelen, is helemaal niks voor mij. Ik heb me te houden aan tijden gedurende de dag om de controlerend geneesheer de gelegenheid te geven me te bezoeken. Mag van 9 tot 11 en van 14 tot 16 niet de deur uit. Heb begrepen dat je vooral in het weekend moet uitkijken, dan wordt volgens zeggen het meest gecontroleerd. Heb ook een hele stevige elastieken band met baleinen aan de achterkant die ik om doe, zit absoluut niet fijn maar ondersteunt wel en een hele apotheek in huis. Mag aanstaande donderdag voor een röntgenfoto, want dit schiet niet op. Ging vanochtend weer naar de huisarts en dit keer stuurt ze me dus voor een foto, het zit allemaal muurvast en dus nog 14 dagen niet aan het werk!
Ik baal er van dat mijn werkgever mijn paparassen nog niet heeft doorgestuurd en dus kreeg ik een half salaris en nog geen ziektegeld uitgekeerd, dat wordt dus even pijnlijk de komende twee weken. Ik heb op advies van HJN een logboek aangelegd. Was helemaal over de rooie jl. maandag toen ik een aangetekende brief kreeg, dat ik me woensdag 2 juni op het hoofdkantoor moest melden voor een gesprek over de omzet van mijn toernee en dat terwijl ik thuiszit met rugklachten, officieel niet mag autorijden en of ik dan maar wel even naar le Tholy wil komen ( NB 120 km heen en 120km terug!) ben ik nou gek of zijn zij het! Ik heb uiteindelijk de arbeidsinspectie opgebeld met de vraag wat ik kon en mocht doen, zij adviseerden een aangetekende brief te versturen om me te excuseren en tegelijkertijd een mail met een ontvangstbevestiging. Zo gezegd, zo gedaan. Snor belt wel iedere week om te vragen hoe het gaat, maar dat is alleen maar eigenbelang. Het voelt nog steeds niet goed, ik ben erg bang dat ik eruit gegooid ga worden. CP neemt een gedeelte van mijn rit over, ze kwam vanmiddag maar is geschrokken van de kleine klantjes, zij heeft beduidend betere klanten qua omzet! Ja dat is niet mijn schuld, ik heb het overgenomen en mensen dwingen om te kopen is niet mijn stijl. Soms is het inderdaad alleen een pakje boter en 6 eitjes! Zij heeft aan Snor gevraagd of ze me wilden ontslaan, hij zei tegen haar dat daar geen sprake van is. Maar....................................................spreekt hij de waarheid? Het is en blijft een raar bedrijf, ze spelen vuile spelletjes. Mijn hapkar staat bij CP. Ze maakt nu heel veel uren, maar daar wordt ze niet voor betaald! Ik weet niet of ik het zou doen, maar denk dat ook zij bang is om op straat te komen staan als ze zou weigeren.

Wat is de wereld toch klein.......

Na mijn bezoek bij de fysio vorige week ,helaas maar twee keer, en mijn controle bij de huisarts heb ik nog twee verplichte rustweken gekregen.
Mijn rug zit nog muurvast en dus mocht ik ook nog even langs de apotheek voor een elastische tailleband. Een soort corset met baleinen, die ik in ieder geval bij mijn werk aan moet voorlopig.
Snor nam het de laatste dagen van me over, de andere vervanger was dinsdag jl. een en al stress, hij wist de weg niet, heeft me wel 5 x gebeld dat ie de weg kwijt was, heeft een groot gedeelte van mijn klanten NIET gevonden en wilde bijtijds weer naar huis, Dus een regelrechte puinhoop, maar dat is even niet mijn probleem. Snor deed vrijdag redelijk vriendelijk en komt morgen de hapkar weer ophalen voor deze komende week. Ik laat het maar links liggen en doe vooral rustig aan. Met de pillen voor de nacht, slaap ik als een roos, dus dat is heerlijk. Overdag is het tegen de middag het ergste, dan speelt de vermoeidheid op en gaat het zeuren. Wandelen is toch de beste remedie. JL zaterdag heb ik het even flink ervan genomen. Mocht mee met een uitje van een groep Nederlandse kunstenaars. Zij organiseerden een uitje naar VESOUL. CD reed ons erheen, dankzij de tomtom waren we keurig op tijd en vonden we een parkeerplekje. Op het verzamelpunt maakte ik kennis met een ieder. Het toeval wilde dat ik een man zag die me heel bekend voorkwam, in eerste instantie dacht ik nog dat ik hem wellicht van de kunstsite kende, totdat ik hem hoorde praten over Schiedam. Bleek het MM te zijn een kunstenaar van de Lange Haven, nota bene een bijna buurman van de Koemarkt!!!!!!!!!!!! Wonderlijk zoiets........ Wat is de wereld toch klein. Ook zij hebben een huis hier in de buurt. Een gids nam ons mee op rondwandeling door de stad, ze had een interessant en geanimeerd praatje. De afspraak dat iedereen iets zou meenemen voor een uitgebreide picknick en daar had iedereen zich keurig aan gehouden. De tafels zagen er feestelijk uit en het smaakte allemaal perfect. Ambiance was heel gezellig, we zaten op La Motte met onze meegebrachte stoelen en namen het er lekker van. Daarna stond er nog een bezoek aan het Museum van George Garrett op het programma. Helaas geen rondleiding maar ieder voor zich. Ik kwam nog een stel Nederlanders tegen en na een praatje ging ik naar de uitgang en tot mijn stomme verbazing bleek behalve CD (mijn chauffeur) iedereen te zijn vertrokken. Een heel raar einde van een bijzondere dag dus! Mijn rug heeft het dankzij de pijnstillers allemaal doorstaan, was wel erg moe maar had het niet willen missen.

Verplichte ontspanning!

Vandaag een shitdag, vanochtend eerst naar de dokter geweest heb spit en een week rust voorgeschreven gekregen, vooral veel wandelen dus met dit weer ook niet echt een pretje! Snor neemt het van me over! geen greintje medeleven, alleen maar een Putain de merde opmerking dat het slecht uitkomt. Ja zoiets is altijd lullig, maar het is voor de tweede keer dat ik me ziek meld, dus ik vind het nogal meevallen. Heb 10 fysiobehandelingen voorgeschreven gekregen en een berg pillen tegen de pijn en spierontspanners.Mag dus ook liever geen autorijden alleen naar de fysio indien nodig!
Gisteren was ik naar de shiatshumassage en zij was al voorzichtig want ze voelde overal knopen, ik heb weer flink gejankt omdat er een aantal knopen in mijn benen zaten die erg pijnlijk waren. Emoties, angsten en spanningen volgens haar! Dus even een pas op de plaats en vooral aan mezelf denken is de opdracht!!!!!!!!!
Onze illegale waterlozing in de tuin baarde vooral Wim veel zorgen en dus hadden we iemand laten komen voor een eigen autonome afwatering maar ook al krijg je een lening met 0 % rente van de staat we kunnen zoiets onmogelijk op onze nek halen, dus ik gisteren naar de burgemeester en weet nu dat off. in 2012 iedereen op een of andere manier moet zijn aangesloten op riolering maar het dorp heeft niet de middelen en dus gaan ze in de toekomst allerlei onderzoeken doen. Er zijn in ons dorp meer niet dan wel bezitters van een septic tank en dus vervuilen wij maar mondjesmaat en volgens de burgemeester moeten we zeker niets zelf gaan ondernemen want als het zover is wordt zeker 40% gesubsidieerd en krijg je ook nog fin. ondersteuning, dus Wim is nu weer gerustgesteld en maken we ons dus maar even niet druk om dit alles.
Heb zojuist een reservering gemaakt voor een verblijf in Normandië in de eerste vakantie week, want ik heb een oppas gevonden voor de beestenboel! Geweldig dus na 10 jaar klussen eindelijk een echte vakantie!

In mei leggen alle vogels een ei......

En onze kippen dus ook, twee zijn broeds en we hebben een piepklein kuikentje, we hebben het kuiken met moeder of misschien is het zijn/haar tante apart gezet om ongelukken te voorkomen zoals vorig jaar, toen het kuiken het niet overleefde in de ren. En nu maar hopen dat het dit keer wel opgroeien kan! Buiten is het kil, grijs en niet echt een meimaand zoals iedereen zou wensen! Daarom staat moederkloek in de kamer bij de computer, het kuiken is een klein piepkontje want zodra moeder opstaat begint het te piepen en wil ze weer onder moeders vleugels kruipen. We stoken nog steeds, want in huis is het vooral ´s avonds kil. Morgen is het Hemelvaartsdag en ik heb de afgelopen drie dagen, mijn toernees in elkaar geschoven en heb ik daardoor vier dagen vrij. Wel van een paar dingen op het programma maar verder alleen maar lekker later uit bed en even geen klanten, kaasjes, vleeswaren en meer van dat soort artikelen!
Morgen ga ik naar CvD , ik had in een landleven een schilderij gezien van kippen op een pallet geschilderd en dat vind ik super leuk voor buiten aan een muur, dus aangezien zij schildert heb ik haar gevraagd mij te helpen. Vanmiddag nog even snel een pallet opgehaald bij Gedimat, moet eerst geschuurd maar dat doe ik morgenvroeg wel, (niet vroeg vroeg want dan zou ik toch de wekker moeten zetten) En dan hoop ik dat het wat gaat worden.
JL. zondag hebben Wim en ik al heel veel plantjes gepot, maar aangezien het te koud is wachten we af of het wel iets zal gaan worden. Ook in de moestuin al bonen gelegd, het zal moeilijk zijn om te kiemen maar misschien hebben we mazzel. Zaterdag stond ik op de rommelmarkt in St.Blin.
Wim en ik hebben vrijdag de aanhangwagen al naar de familie B. gebracht, ik mag met mijn Franse rijbewijs niet meer met een aanhanger rijden en ben dus afhankelijk van Wim. Zaterdagochtend was ik om acht uur ter plekke, dik aangekleed en kreeg van meneer B ( de ondeugd) een tafel en kon ik mijn handel uitstallen. Het weer viel achteraf best mee en ik heb lekker verkocht, weliswaar kleine prijsjes ; maar weg is weg! Ik had echt geen behoefte om alles weer de zolder op te sjouwen dus dan maar liever een beetje tjinkievortjinkie, habbelebabbele!
Met sommige klanten is het leuk onderhandelen, maar een waterkoker wegdoen voor 50 cent aan een Algerijnse meneer die overal het liefste alles voor niets mee nam ging me nou net iets te ver! Uiteindelijk verkocht aan een mevrouw die erg blij was met een waterkoker voor €2,50!
Wim en Marieke kwamen, ondanks een hevig conflict toch langs en we aten gezamenlijk met nog 25 man aan de lange tafels bij de familie B, ik had bitterkoekjes pudding meegenomen en die viel in de smaak. Het is daar altijd de zoete inval en er wordt veel gelachen en gegrapt en gegrolt.
Ik had intussen zo goede zaken gedaan, dat Wim de BMW+ aanhanger mee kon nemen en ik de rest van de spullen in de R4 kon proppen. Mooi toch! De verdiensten zijn meteen maandag omgezet in isolatiemateriaal voor de zolder/badkamer.
Ik heb me al ingeschreven voor een rommelmarkt in september maar of ik daar nog handel genoeg voor heb????????????????????

Een logé en een vis,

blijven 3 dagen fris! Of het kille weer daar ook aan heeft bijgedragen weet ik niet maar het bezoek van M , J & L was zeker voor herhaling vatbaar. Helaas voor hen was het weer een stuk minder dan de dagen voorafgaand aan hun bezoek aan ons. Jammer dus, want met mooi weer was het vast nog aangenamer geweest. Het zat hen op de heen reis niet mee, eindeloze files in België en dus al met al een reis van bijna 10 uur! Ik had voor vrijdag de grillplaat als avondmaaltijd en het eten viel in de smaak. Zaterdagochtend was er een salon des arts in Daillecourt dus daar gingen we eerst heen, ook de mooie schilderijen van LvD waren in de kerk opgehangen. We mochten een stem uitbrengen voor de beste schilder en wij kozen voor..... jawel onze Nedelander.Tussen de middag een stokbroodje thuis en toen Marieke naar repetitie gebracht voor het soirée cabaret van die avond en wij naar de plantjes ruilbeurs en naar Robécourt waar alle kraampjes afgedekt waren met een zeil tegen de regen. M kocht twee Franse pockets en ik een leuke lectuurbak voor in de logeerkamer. We aten met de pannenkoekplaat van Tefal lekkere belegde pannenkoekjes en maakten ons klaar voor ons uitje. ´s Avonds was dus o.a. het optreden van het bandje van Marieke en ik zong met het koor een zestal liedjes. Sfeertje was leuk, geluidsapparatuur liet te wensen over dus speelde het bandje twee keer. Met het koor, er waren weinig alten, liep het niet echt lekker, maar ach we doen het voor de lol en dat stralen we wel uit, geloof ik. Wim moest echter de volgende dag weer vroeg op en wilde naar huis. Daardoor hebben we een, volgens ieders zeggen, geweldig optreden van een goede band gemist. Volgende keer blijven we dus een beetje langer, sorry voor Wim!
Zondag naar de foire in Bourmont na een lekker ontbijt je, Bourmont was echt drie keer niks, behalve de expositie van o.a. CvD. Ik kocht nog een toiletmeubeltje voor de toekomstige badkamer. Om net iets over twee vertrok ons bezoek weer richting Schiedam. En wat ik nu het allerleukste vond van dit bezoek: Lang geleden toen ik nog mijn Benetton winkel had, leerde ik ML kennen. Later op de Polderpoort werden J en M zo' n beetje vrienden. Via MSN, Hyves of Facebook, kwamen ze elkaar na jaren weer op Internet tegen en kregen ze weer regelmatig contact. J kwam vorige zomer al op bezoek na zijn vakantie en nu kwam hij dus met moeder en vriendin. Mensen die ik jaren als mijn "vriendinnen" beschouwde, daar hoor en zie ik weinig meer van, jammergenoeg. En zo' n spontaan contact als dit is dus een suc6je! echt superleuk dus. En zeker voor herhaling vatbaar.

Een prachtig voorjaar.

We genieten al een royale week van prachtig weer, temperaturen rond de 20 graden en een strakblauwe hemel, de bomen zie je groen worden, de bloesem van de fruitbomen is te ruiken en als er geen gekke dingen gebeuren dan zal het een fruitig jaar worden! Zelfs ons Gieser Wildeman, stoofpeerboompje heeft voor het eerst meer bloesem dan blad! Zou hij/zij het dit jaar wel gaan doen????? We hebben de plantjes van school in een tunnel gezet van plastic, moeten echter iedere avond veel water geven, want de zon is bijna te fel. Hebben twee broedse kippen maar of we echt kuikentjes zullen krijgen?????? Hebben vanmiddag rond om de moestuin een gaas gespannen; de loslopende kippen eten elk nieuw blaadje of takje van de plantjes en dat is toch wel erg zonde. De kippen zien er wel een stukje beter uit dan vorige zomer. Het scharrelen bevalt hen prima. We hebben regelmatig een overschot aan eitjes, dus dan bakt moeders wel weer ff een cake of pannenkoeken. Af en toe moeten we ze wel van de straat plukken, er is er al een kwijt , doodgereden? opgegeten? de weg kwijt geraakt???? een boze buurman???? Al met al is het dus een prachtig voorjaar, hoe de zomer zal worden? Iedereen voorspelt dat de wind er het hele jaar wel zal zijn. We zullen het wel zien.
In huis is het zonder Marieke aan de computer, die moet terug naar M n.a.v diverse akkefietjes, wat rustiger maar nu gaat om de haverklap de telefoon. De vriendinnen mogen kennelijk onbeperkt naar Frankrijk bellen. Wij hebben af en toe een afgrijselijk hoge telefoonrekening en ik heb nu VOIPbuster geïnstalleerd, loopt nog niet helemaal vlekkeloos zou een stuk voordeliger moeten zijn. Op de hapkar is het volop genieten van de natuur, de koolzaadvelden beginnen voorzichtig geel te worden. De meeste boeren klagen dat het land veel te droog is. We zijn ook nooit tevreden! Hier is het gras nat, van het illegaal lozen van het douchewater, we hebben vandaag iemand hier gehad voor het aanleggen van een officieel goedgekeurd afwateringsysteem. Zoals het nu is kan het niet blijven dat gaat op den duur problemen geven. Toen we het huis als vakantiehuis hadden, was het ff anders. Nu we hier definitief wonen kan het zo absoluut niet blijven. Als buuf's schoonzoon 's morgens bij ons in het grasveld de stoom omhoog ziet komen van het warme water, dan vragen zij zich vast af of we een geiser in de tuin hebben. De buuf is volgens haar dochter ziek geworden van de as van de vulkaanuitbarsting in IJsland! Dus ja, wat zou ze allemaal niet kunnen oplopen van vuil badwater??????

Weekend beslommeringen.......

Zaterdag:
Nadat Wim eerst de koeien had gemolken, ze staan weer in de wei en dus eerst halen met de quad, thuis snel verkleden en op naar Parijs om Marieke op te halen, die met de Thalys vanuit Rotterdam naar Gare du Nord zou komen. Een andere voorstad in de TomTom geprogrammeerd en met proviand op pad. De voorspelde reistijd van 3 uur haalden we krap, het laatste stuk was door de voorstadjes en na iedere kleine kilometer een stoplicht en dat schoot niet echt op! Halverwege het laatste stuk kregen we een SMSje van Marieke:" de locomotief van de Thalys was kapot en ze moesten terug naar Antwerpen!" Fijn, denk je dat je het dik voor elkaar hebt om haar met de Thalys zonder overstappen, rechtsreeks, naar Parijs kan laten reizen, nee niet dus!!!! Moeders volop in de stress, wat is dat toch rampzalig, meteen zie ik dan allemaal beren. Manon was inmiddels ook op de hoogte en hield de boel vanuit Nederland in de gaten. Ze moest in Antwerpen overstappen op een trein naar Brussel daar zou een andere Thalys klaar staan. Geplande aankomsttijd werd met royaal 2 en een half uur uitgesteld! Wij parkeerden in een keurige parkeergarage en gingen op pad. Kwamen in een prachtig winkelcentrum terecht, veel winkels en zelfs ja echt de HEMA! (iets om te onthouden) We keken rond en namen vervolgens de metro naar de binnenstad. Het was prachtig weer en zelfs voor het mooi een beetje TE warm. Er kwamen veel SMSjs, dus de telefoonrekening zal er niet om liegen denk ik! Tegen vier uur gingen we naar Gare du Nord, daar was het een kompleet gekkenhuis. Vanwege de vulkaanuitbarsting in IJsland en geen vliegverkeer was het op het station één grote chaos. Je struikelde over mensen en koffers. Marieke kwam ons op het perron tegemoet; moe maar ze had het gered! Een dame die met haar reisde had zich over haar ontfermd en zij gaf nog even aan dat ze haar erg zelfstandig had gevonden! (dat was toch wel een verrassing voor ons, vaak doet ze zich zo niet voor , tenminste NIET als wij erbij zijn) Ze kan het dus blijkbaar wel.
Marieke had alleen maar honger en dorst en wilde verder niet veel, we stapten nog wat door Parijs en gingen richting winkelcentrum en auto om net na de banlieue in Buffalo Grill een hapje te eten. Voldaan na het lekkere eten gingen we naar huis, hadden nog drie uur voor de boeg en Wim was eigenlijk versleten, we zijn veilig thuisgekomen maar het was toen al half een. Naar bed, helaas géén ontbijt op bed, want Marieke sliep royaal uit. Mijn verjaardagskadoos kreeg ik tegen twaalf uur. Een appeltaart gebakken en omdat het zulk mooi weer was alles voorbereid voor ontvangst in de tuin. Het werd een gezellige theevisite half Nederlands en een beetje Engels. Wim om 5 uur weer naar zijn werk : Kan naar ons niet kijken, zegt ie dan.
Visite de deur uit, lekker gegeten en bijtijds naar bed.
Een jaar ouder, ouder worden valt mee, oud zijn daarentegen helemaal niet, zeker niet met een puberdochter in de buurt.

Weerzien, familie, vrienden, Bas van der Heijden.

Ja, een hele waslijst van activiteiten die we in één weekend Nederland hebben gedaan.
De reis verliep redelijk vlot, konden om half twee vanuit M. vertrekken. Perusse stribbelde behoorlijk tegen toen we hem op de boerderij achterlieten, maar het was niet anders. Dus na nog een aai gingen we op weg. Slechts een kleine opstopping net voor Luxemburg, verder geen oponthoud dus om net zeven uur kwamen we bij Manon aan en lieten Marieke daar achter. (zij blijft deze week in o.a. Haarlem). We doken Bas van der Heijden in en redden het om net voor sluitingstijd met een kar vol heimweevoer bij de kassa te betalen en het pand te kunnen verlaten! Op naar Maassluis naar ons vaste logeeradres, bijgepraat met een tompouce en een kopje thee en redelijk laat naar bed. Zaterdagochtend T ontbijtje op bed bezorgd en naar de Kijkshop, Hema, Koningshoek om bloemetje te kopen voor mama en weer in de auto naar Rotterdam Zuid. Mama was blij met bezoek, maar of ze ons herkende??????? geen idee, ze was suffig, maar ook de overige bewoners van haar afdeling leken onder de dope te zitten. Ik voerde haar haar bloemkool, slavink aardappel prak maar ze had weinig trek, het mokkatoetje beviel haar stukken beter! We namen afscheid en gingen onderweg naar Vlissingen voor de reünie van de familie Bernouw, het was heerlijk weer en bijna alle neven en nichten en aanhang waren present, ook papa´s broer oom Jan en zijn vrouw, en mijn tante Mien waren aanwezig. Het terras van neef Leo bood plaats aan allemaal en iedereen had wel een of andere lekkernij meegenomen. Het was een hele geslaagde middag, waar we allemaal met heel veel plezier aan
terug kunnen denken. Het was in eerste instantie niet onze bedoeling om te blijven eten, maar hebben geen spijt dat we de plannen terplekke hebben veranderd. De Chinese maaltijd was uitstekend en de stemming prima. Na het toetje zeiden we gedag en gingen op weg naar Schipluiden. Bij H&E stonden (dankzij DM) een heleboel stapelbare kistjes met eenjarige planten voor ons klaar! Wat een verrassing we zullen er vast en zeker heel veel bakken mee kunnen gaan vullen. Echt super blij mee. DM krijgt een hele dikke zoen, maar dat moet ER maar doen die zit dichterbij. Met de auto propvol terug naar M en na een afzakkertje naar ons logeerbed. Zondagochtend gezamenlijk gegeten en naar Wim´s vader, daar stonden allerlei pakketten van bestelde tijdschriften via marktplaats voor ons, de auto was bijna te klein om alles mee te nemen maar het is weer gelukt.
Na een vlotte reis, maar heel wat koeler dan de dag ervoor, kwamen we naar vijf uur en een kwartier weer voor de deur aan. Alles uitgeladen een kommetje Unox tomatensoep en een pizza, NCSI gekeken en naar bed. Zo´n weekend is altijd heel gezellig maar flink vermoeiend, vooral voor Wim die in de drie dagen er weer dik 1500 kilometer op heeft zitten, dankzij onze betrouwbare BMW! En vandaag.......................... gewoon weer aan het werk.
Mijn neven, met schaal tig, BAPO, ABP en meer van dat soort luxe, doen het geloof ik toch ietsjes beter (?) Een oppas voor een paar dagen in de laatste twee weken van juli, hebben we helaas niet kunnen strikken!!!!!

Je ziet er geen barst meer van..............

De gerenoveerde hapkar staat weer naast ons huis! Alsof er niets gebeurd is! Alleen moeten we nog een keertje terug naar ClB voor de belettering. Er zit een biep op de handrem, die vreselijk tekeer gaat als de klep openstaat en je weg wilt nadat je hem van de rem hebt afgehaald. Een afgrijselijk irritant geluid, dus dat zal hopelijk helpen verder ongelukken te voorkomen. Ik heb mijn portie wel gehad. Gisteren samen met Marieke alle handel weer opgehaald in D en toen de kar weer ingeruimd en ook nog even op verzoek van Snor de kwartaal balans opgemaakt; ik vind dat toch ieder kwartaal weer een k...klus. Maar het is gebeurd, de kar staat startklaar dus ook al is het morgen Paasmaandag ik ga erop uit, zodat we vrijdag bijtijds naar Nederland kunnen vertrekken. Jl. maandag op de vergadering in lT heb ik het telefoonnummer gevraagd van de persoon die de ondernemingsraad vertegenwoordigt, ik heb hem halverwege de week gebeld. Ik wilde hem nl. een aantal dingen vragen en op het kantoor was daar geen gelegenheid voor en teveel meeluisterende collegae. Hij adviseerde me om toch de kilometers van het privé vervoer van en naar overal en nergens gewoon te declareren; dus dat heb ik gedaan totaal meer dan 700 km. die Wim als privéchauffeur heeft gereden. Dus dat is kassa!!!!! Ook vroeg hij me naar mijn maandsalaris, hij is ervan overtuigd dat ik word onderbetaald, hij gaat het uitzoeken, ook al vond ik dat na het maken van schade niet het gepaste moment. Hij had daar geen boodschap aan, zo zei hij me. Dus duimen dat hij gelijk heeft!!!!!
Mijn afspraak met naamgenoot mevrouw Bos zal ik niet snel vergeten. Een warme ontvangst,
een sfeervolle ruimte, een aangenaam matras en een massage die me goed heeft gedaan. Ze had me gewaarschuwd voor een complete ontlading in de vorm van huilen, lachen of schreeuwen. Ik stond er vrij sceptisch tegenover en had zoiets van: ik laat het wel over me heen komen.
Nek en rug waren het gevoeligst, maar het ontspande enorm. Op een gegeven moment op een drukpunt net boven mijn navel hield ik het niet meer vol en heb tranen met tuiten gehuild. Mevrouw B. was daar heel enthousiast over en vertaalde het als alle negatieve spanning en emoties die er uit kwamen. Het zal wel, zij heeft er ervaring mee. Het kostte erg veel moeite om weer met beide benen op de grond te staan, had het liefst meteen een dutje gedaan ter plekke. Maar het was het waard. Samen met de pillen van de huisarts die overal knopen had gevoeld vooral in mijn hoge rug en nek (die ik nog wel pijnlijk vind), ben ik wel wat meer ontspannen.
Het is dat ik mijn klantjes mis, anders had ik graag een weekje vrijgevraagd. Helaas heb ik pas de 19de juli vakantie en dat zijn in het totaal slechts 10 werkdagen van de 24 waar ik recht op heb!

Nek en rugklachten,

We zijn inmiddels twee weken verder sinds de aanvaring met de telefoonpaal en ik moet zeggen dat ik er niet vrolijker van word! Het in en uitstappen, het opendoen van beide deuren en het laten zakken van het trapje c.q. opstapje vergt heel veel van mij en mijn lijf. Kom ´s-middags thuis met nek en rugklachten en ook mijn knieën doen zeer. Nu was het gelukkig de hele week prachtig weer dus daar bofte ik nog bij. Vanochtend regende het echter flink en dus trok ik een jas aan met een capuchon, zodat ik in ieder geval een droog hoofd zou behouden. Ook voor de klanten is het dan geen pretje, er zijn er maar weinig die instappen, de meesten blijven voor het trapje staan. Tevens veel klachten dat ze niets van mijn handel zien. Ze hebben gelijk, het is voor geen van de partijen prettig! Van Snor hoor of zie ik niets, dus ik heb geen idee hoelang dit nog gaat duren. Maandag is er een vergadering in le T. Misschien wordt ik dan iets wijzer. Ik heb een lichtblauw vermoeden dat mevrouw de bazin me niet met open armen zal ontvangen! Was ik vorige maand nog gestegen van de laatste plaats in de ranglijst naar de derde plek van onderaan, ik zal er deze maand niet veel van bakken en voor werven heb ik absoluut geen energie meer! Hun werven per telefoon was overigens niet echt een succes te noemen. Van de 6 adressen die ik heb opgekregen in VsI, een p......eind om, daarvan waren er twee die nergens van wisten, 1 niet thuis, 1 niet geïnteresseerd en 2 in een bejaardentehuis die beiden van zijn lang zal z´n leven niet de telefoon kunnen opnemen i.v.m. een totale verlamming!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Dus dat is heel fijn, maar niet heus. Gisteren ging ik weer langs en trof weer niemand thuis. Zonde van de tijd en de moeite en geenszins een omweg waard! Vandaag vond ik bij de bakker een folder van een nieuwe salon hier vlak bij, waar je o.a. ayurvedische massage kunt laten doen. Grappig is dat de dame in kwestie ook Bos heet van haar achternaam! Ik heb meteen een afspraak gemaakt voor aanstaande vrijdag daar knap ik hoop ik een heel eind van op. Morgen een kookworkshop en zondag het concert van chorale voor het goede doel. Dus van uitrusten zal helaas niet veel komen. Als het goed is komen M&G morgen op de terugreis van wintersport hier overnachten. Gezellig dus. En zegt het spreekwoord niet: Niet klagen, maar dragen??????