Live goes on

Vandaag is het Allerheiligen, een "feestdag" die in Frankrijk bestaat uit het kopen van chrysanten in pot en die dan veelal metcellofaan op het graf van de overleden dierbaren te zetten. Zo jammer dat ze én in cellofaan het vaak niet redden én bij de eerste de beste koude nacht er de voilgende dag niet meer uitzien. Er staan overal in de winkels chrysanten in verschillende kleuren, maten, variaties te koop en ze zijn ook niet echt zo goedkoop. Zondegeld dus. Voor ons een dag als alle anderen. Ik ga zometeen een geslacht konijn halen bij iemand in de buurt. Mme.L heeft haar zoon uit La Réunion op bezoek en die houdt van stevige kost. Dus graag konijn voor het weekend. Ik stelde voor een konijn in bier met pruimen te bereiden. Nu bestelde ik tot voor kort bij de varkensboer in G niet alleen varken, maar ook zo nu en dan konijn. Wim eet dat niet, daar hoef ik dat niet voor op tafel te zetten. Ik begon dinsdag met een poging, maar er werd niet opgenomen. Dinsdagmiddag liet ik een boodschap achter maar tot en met woensdagmiddag kreeg ik geen reactie, dus informeerde ik elders en er werd een konijn voor me geslacht. Yves de zoon van Mme L sms-de dat hij het toch liever voor zondag had en dan ook helemaal en meldde er nog achteraan dat hij het wel zou regelen. (Mme.L had voorgesteld om als het een groot beest zou zijn ik er ook een stukje van kon nemen voor mezelf). Inmiddels kwam er ook een reactie vanuit G en zodoende had ik dus 2 konijnen. Gelukkig kon ik die van vriidag aan Christian slijten. Vanochtend haalde ik dus de andere op een flinke jongen 3 kilo én..... met de kop én de twee donzige pootjes ernog aan. Ik deed m in de tas en reed naar L. Yves keek me raar aan, wat? een rauw konijn???? hij begreep er niets van dus ik legde uit dat hij had geschreven dat hij het beest "helemaal" wilde en het zelf wel zou regelen, daaruit had ik geconcludeerd hij braadt m zelf!!! NIET DUS. Ik pakte het geval weer in en reed terug naar huis om met de hakbijl, een scherp mes, het geval te lijf te gaan en te portioneren. Dat is gelukkig best goed gegaan en inmiddels is het gebraden en ziet het er smakelijk uit. Ik stuurde twee mms-en naar YL en hij volgde met interesse het "proces". De loodzare gietijzeren pan staat in de stal om koel te blijven en morgenochtend gaan de pruimedanten, geweekt in jenever, er nog bij. Denk dat ze er met z'n tweetjes v oor een week van kunnen eten, maar dat zoeken ze maar uit. Misschien pik ik toch voor mezelf toch een klein stukje.

Vorige week zaterdag hadden we om 8.15 uur een afspraak bij de huisarts, Wims ziekteverlof is verlengd met 3 maanden tot eind januari 2026. Dat er voorlopig in Langres nog geen plek is op de revalidatieafdeling, daar moeten we volgens haar maar niet over wakker liggen; eerst maar op krachten komen! Ze heeft hem een nieuw medicijn voorgeschreven om wat beter te slapen. Maar dat ging bij de apotheek dus even mis. Ik haalde het op en s'middags ging de" telefoon..... de apotheker. Hij liet weten dat ze de verkeerde, té hoge doseering, hadden meegegeven. Hij zou ervoor zorgen dat de juiste doseering er de volgende dag zou zijn, NIET innemen dus. Een uur later wéér de apotheker, had nog even bij de huisarts geinformeerd... ze had op het recept 25 mg gezet, maar dat moest dus weldegelijk 50 mg zijn. We hoefden niets om te wisselen en Wim heeft er goed op geslapen! CR had kennelijk te veelk aan haar hoofd op de vroeger zaterdagochtend want ze was op het herhalingsrecept ook het medicijn voor het hart vergeten te noteren. Moest ik nog even later op de dag voor opbellen zodat het naar de apotheek gefaxed kon worden!