Welkom Oktober:

September is voorbij en daarbij tegelijkertijd wat meer rust in de tent. Met Wim gaat het stapje voor stapje beter. Nog wel vermoeid en af en toe "prikkeldraad" gevoel in zijn borstkas. Helaas is de wachtlijst voor revalidatie nog lang en gaat een oproep nog wel wat weken duren. Dat schiet niet op. Maandag de 29ste september waren we in Nancy en zei dokter L dat hij niet eerder zo'n slechte zomer had gehad als dit jaar want nog niet eerder had hij het meegemaakt dat een patient maar steeds klachten bleef houden en 3 keer terug kwam met hevige koortsaanvallen. En dat ze geen oorzaak konden vinden. Dus ook hij was blij W nu zo te zien met wat meer kleur in zijn gezicht en opgewekt. Tegen mij zei hij dat ik het ziekenhuis in Langres maar moet blijven lastigvallen per telefoon dat zou wellicht kunnen helpen. Ik belde diezelfde middag nog maar kreeg hetzelfde antwoord:"Mevrouw, geduld aub!" Vorige week was er goed weer voorspeld en kregen we een telefoontje of het uitkwam als ze aan de muur zouden gaan beginnen (offerte dateert van oktober 24) Nou graag dus.Er werd de volgende dag een stelling gebouwd en werd er begonnen aan het weghakken van de oude stuclaag. Peppie en Coco zochten toevlucht bij elkaar ivm al het lawaai. De baas kwam polshoogte nemen en alles verliep eigenlijk best vlot. Maar op mijn vraag wanneer hij dacht het af te maken, bleef hij erg vaag. alles hing af van het weer, het moet voor stuccen echt droog zijn, maar helaas de volgende dagen goot het weer bakken uit de hemel. Ze kwamen afgelopen week terug en in twee dagen tijd werd de muur bewerkt, het is boven verwachting erg mooi geworden, dat hadden we toen we de kale muur zagen absoluut niet verwacht. De muur is toendertijd echt gebouwd met dat wat men aan stenen had kunnen vinden, want het leek schots en scheef en veel kleine rare stukjes er in maar daar zie je nu het klaar is niets meer van.

Ik heb de afgelopen dagen een beetje geknutseld voor de herfst, we hebben in de tuin spontaan gegroeid op de voormalige composthoop een enorme hoeveelheid sierpompoenen geplukt ze zijn decoratief en nodigden uit tot wat kleine creaties. Een ging naar Mme L, woendagmiddag ging het erg slecht met haar 3 potige kater en bleek het noodzakelijk Loulou in te laten slapen, ze vond het verschrikkelijk maar het kon niet langer uitgesteld. Ze wist niet wat ze met hem moest doen dus stelde ik voor Loulou bij die van ons te begraven, ze was zo opgelucht. Donderdagmiddag ging de telefoon, belde C op of ik langs kon komen. Bleek dat de dierenarts naar haar was gekomen om Loulou terplekke te helpen. Mme L was vreselijk verdrietig, C en ik samen met de dierenarts hebben haar kunnen troosten. Ik heb hem in een samen met haar uitgezocht blauw servet in de kartonne doos gelegd en Wim heeft de doos bij de anderen gezet. Ik ben vrijdag nog even langs gegaan en de sierpompoen bij haar op de eettafel gezet.

Daar was ze erg blij mee. Vrijdagmiddag tijdens mijn afwezigheid begaf de samsung combioven het. Gaf geen spat meer. Wim haalde de zekering eruit om te checken maar hij weet niet zo goed hoe het doormeetapparaat af te lezen. Wel las hij dat dit vaker voor schijnt te komen tenslotte is het ding al meer als 10 jaar oud en gebruik ik het heel intensief. Rampzalig dus. Zaterdagochtend een halve ochtend gespendeerd om een soortgelijk apparaat te vinden, nou dat was zoeken naar een speld in een hooiberg. Er zijn veel combi magnetrons te koop maar weinig hebben ook een echte oven functie. Ik vond een alternatief maar achteraf bleek bij de betaling dat ik geld over moest maken naar Ierland???? Dus maar afgehaakt. Wim zocht ook mee en.... hij vond precies dezelfde samsung via Amazon, dus die ( beetje duurder als gedacht) besteld. Helaas duurt t nog even voordat het geleverd wordt. Ik heb via FB een simpele magnetron gekocht hier vlak in de buurt, dan kan ik toch wat kleine dagelijkse dingen ermee doen.